HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Hermès Trismégiste, livre I (première partie : Poimandrrès)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


η  =  58 formes différentes pour 107 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, partie
[1, 1]   ὕπνῳ βεβαρημένοι ἐκ κόρου τροφῆς     ἐκ κόπου σώματος, ἔδοξά τινα
[1, 1]   ὅλων. ἅγιος θεὸς, οὗ     βουλὴ τελεῖται ἀπὸ τῶν ἰδίων
[1, 1]   μυστήριον μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας.     γὰρ φύσις ἐπιμιγεῖσα τῷ Ἀνθρώπῳ
[1, 1]   ὡς ἔφην, τῶν ἑπτὰ τούτων     γένεσις τοιῷδε τρόπῳ· θηλυκὴ γὰρ
[1, 1]   καθὼς ἠθέλησεν Νοῦς, καὶ     γῆ ἐξήνεγκεν ἀπ´ αὐτῆς
[1, 1]   τέλος· ἄρχεται γάρ, οὗ λήγει·     δὲ τούτων περιφορά, καθὼς ἠθέλησεν
[1, 1]   καὶ ᾤκησε τὴν ἄλογον μορφήν·     δὲ φύσις λαβοῦσα τὸν ἐρώμενον
[1, 1]   περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον, καὶ     διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται. ἐπήδησεν
[1, 1]   ἐνεργείας. καὶ θυμὸς καὶ     ἐπιθυμία εἰς τὴν ἄλογον φύσιν
[1, 1]   ἀλλήλων· ἕνωσις γὰρ τούτων ἐστὶν     ζωή. Εὐχαριστῶ σοι, ἔφην ἔγω.
[1, 1]   ὕπνος τῆς ψυχῆς νῆψις, καὶ     κάμμυσις τῶν ὀφθαλμῶν ἀληθινὴ ὅρασις,
[1, 1]   καὶ ἐλεήμοσι, τοῖς εὐσεβοῦσι, καὶ     παρουσία μου γίνεται βοήθεια, καὶ
[1, 1]   πάντα τὰ ὄντα. τοῦτο εἰπόντος,     πρόνοια διὰ τῆς εἱμαρμένης καὶ
[1, 1]   τῶν ὀφθαλμῶν ἀληθινὴ ὅρασις, καὶ     σιωπή μου ἐγκύμων τοῦ ἀγαθοῦ,
[1, 1]   μου ἐγκύμων τοῦ ἀγαθοῦ, καὶ     τοῦ λόγου ἐκφορὰ γεννήματα ἀγαθῶν.
[1, 1]   τὸ στυγνὸν σκότος, ἐξ οὗ     ὑγρὰ φύσις, ἐξ ἧς τὸ
[1, 1]   πυρὸς καὶ πνεύματος, οὐκ ἀνέμενεν     φύσις, ἀλλ´ εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ
[1, 1]   εἰκὼν ἔφυ. ἅγιος εἶ, ὃν     φύσις οὐκ ἐμόρφωσεν. ἅγιος εἶ,
[1, 1]   τὸ πνεῦμα ἔλαβε καὶ ἐξήνεγκεν     φύσις τὰ σώματα πρὸς τὸ
[1, 1]   νηκτά· διακεχώρισται δὲ ἀπ´ ἀλλήλων     τε γῆ καὶ τὸ ὕδωρ,
[1, 1]   ἐκφορὰ γεννήματα ἀγαθῶν. τοῦτο δὲ  συνέβη   μοι λαβόντι ἀπὸ τοῦ νοός
[1, 1]   ἐκ δὲ φωτὸς λόγος ἅγιος  ἐπέβη   τῇ φύσει, καὶ πῦρ ἄκρατον
[1, 1]   δοκεῖν κρέμασθαι αὐτὸν ἀπ´ αὐτοῦ·  γῆ   δὲ καὶ ὕδωρ ἔμενε καθ´
[1, 1]   ἠθέλησεν Νοῦς, καὶ  γῆ   ἐξήνεγκεν ἀπ´ αὐτῆς εἶχε
[1, 1]   γένεσις τοιῷδε τρόπῳ· θηλυκὴ γὰρ  γῆ   ἦν καὶ ὕδωρ ὀχευτικόν, τὸ
[1, 1]   δὲ ἀπ´ ἀλλήλων τε  γῆ   καὶ τὸ ὕδωρ, καθὼς ἠθέλησεν
[1, 1]   κἀγώ σε διδάξω. τοῦτο εἰπὼν  ἠλλάγη   τῇ ἰδέᾳ, καὶ εὐθέως πάντα
[1, 1]   ταῦτα εἰπὼν Ποιμάνδρης ἐμοὶ  ἐμίγη   ταῖς δυνάμεσιν. ἐγὼ δὲ εὐχαριστήσας
[1, 1]   ὑμνοῦντες τεταγμένως πρὸς αὐτὸν τῇ  στοργῇ,   καὶ πρὸ τοῦ παραδοῦναι τὸ
[1, 1]   Εὐχαριστῶ σοι, ἔφην ἔγω. Ἀλλὰ  δὴ   νόει τὸ φῶς καὶ γνώριζε
[1, 1]   σῶμα, ἀθάνατος δὲ διὰ τὸν  οὐσιώδη   ἄνθρωπον· ἀθάνατος γὰρ ὢν καὶ
[1, 1]   καί τινα ἦχον ἀποτελοῦσαν ἀνεκλάλητον  γοώδη·   εἶτα βοὴ ἐξ αὐτῆς ἀσυνάρθρως
[1, 1]   ἐκ κόπου σώματος, ἔδοξά τινα  ὑπερμεγέθη   μέτρῳ ἀπεριορίστῳ τυγχάνοντα καλεῖν μου
[1, 1]   λαοί, ἄνδρες γηγενεῖς, οἱ  μέθῃ   καὶ ὕπνῳ ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότες καὶ
[1, 1]   καὶ μεταλαβὼν τῆς αὐτῶν φύσεως  ἠβουλήθη   ἀναρρῆξαι τὴν περιφέρειαν τῶν κύκλων,
[1, 1]   ἐν τῷ ὕδατι, ἐφίλησε καὶ  ἠβουλήθη   αὐτοῦ οἰκεῖν· ἅμα δὲ τῇ
[1, 1]   Δημιουργοῦ κτίσιν ἐν τῷ πυρί,  ἠβουλήθη   καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ συνεχωρήθη
[1, 1]   ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ  συνεχωρήθη   ἀπὸ τοῦ πατρός· γενόμενος ἐν
[1, 1]   καὶ τὰς γενέσεις κατέστησε, καὶ  ἐπληθύνθη   κατὰ γένος τὰ πάντα καὶ
[1, 1]   ὄντως γὰρ καὶ θεὸς  ἠράσθη   τῆς ἰδίας μορφῆς, παρέδωκε τὰ
[1, 1]   ἀπεκύησεν Ἄνθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ  ἠράσθη   ὡς ἰδίου τόκου· περικαλλὴς γάρ,
[1, 1]   λόγον ἀκοῦσαι. τῆς περιόδου πεπληρωμένης  ἐλύθη   πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς
[1, 1]   Νῷ ὁμοούσιος γὰρ ἦν> καὶ  κατελείφθη   {τὰ} ἄλογα τὰ κατωφερῆ τῆς
[1, 1]   καθαρὸν τῆς φύσεως δημιούργημα, καὶ  ἡνώθη   τῷ δημιουργῷ Νῷ ὁμοούσιος γὰρ
[1, 1]   ἀνθρωπότητος διὰ σοῦ ὑπὸ θεοῦ  σωθῇ;   ταῦτα εἰπὼν Ποιμάνδρης ἐμοὶ
[1, 1]   δὲ φύσις λαβοῦσα τὸν ἐρώμενον  περιεπλάκη   ὅλη καὶ ἐμίγησαν· ἐρώμενοι γὰρ
[1, 1]   τοῦ πατρός· γενόμενος ἐν τῇ  δημιουργικῇ   σφαίρᾳ, ἕξων τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν,
[1, 1]   τούτων γένεσις τοιῷδε τρόπῳ·  θηλυκὴ   γὰρ γῆ ἦν καὶ ὕδωρ
[1, 1]   φύσις λαβοῦσα τὸν ἐρώμενον περιεπλάκη  ὅλη   καὶ ἐμίγησαν· ἐρώμενοι γὰρ ἦσαν.
[1, 1]   αὐτοῦ οἰκεῖν· ἅμα δὲ τῇ  βουλῇ   ἐγένετο ἐνέργεια, καὶ ᾤκησε τὴν
[1, 1]   ἅγιος θεὸς, οὗ  βουλὴ   τελεῖται ἀπὸ τῶν ἰδίων δυνάμεων.
[1, 1]   ἐπιθυμίαν ἦλθον καὶ ποθῶ ἀκοῦσαι·  μὴ   ἔκτρεχε. καὶ Ποιμάνδρης εἶπεν,
[1, 1]   ἔμενε καθ´ ἑαυτὰ συμμεμιγμένα, ὡς  μὴ   θεωρεῖσθαι τὴν γῆν ἀπὸ τοῦ
[1, 1]   ἀθανασίας; Ἔοικας, οὗτος, τούτων  μὴ   πεφροντικέναι ὧν ἤκουσας. οὐκ ἔφην
[1, 1]   ἄρρητε, σιωπῇ φωνούμενε. αἰτουμένῳ τὸ  μὴ   σφαλῆναι τῆς γνώσεως τῆς κατ´
[1, 1]   τοῦ πλούτου ἀνενεργήτους, καὶ τῇ  ἑβδόμῃ   ζώνῃ τὸ ἐνεδρεῦον ψεῦδος. καὶ
[1, 1]   μεταλαβεῖν; μετανοήσατε, οἱ συνοδεύσαντες τῇ  πλάνῃ   καὶ συγκοινωνήσαντες τῇ ἀγνοίᾳ· ἀπαλλάγητε
[1, 1]   κόσμον, καὶ διοίκησις αὐτῶν  εἱμαρμένη   καλεῖται. ἐπήδησεν εὐθὺς ἐκ τῶν
[1, 1]   τὰ θνητὰ πάσχει ὑποκείμενος τῇ  εἱμαρμένῃ.   ὑπεράνω οὖν ὢν τῆς ἁρμονίας
[1, 1]   οὐχ ὡς πάντα παραλαβὼν καθοδηγὸς  γίνῃ   τοῖς ἀξίοις, ὅπως τὸ γένος
[1, 1]   καὶ κάμμυσις τῶν ὀφθαλμῶν  ἀληθινὴ   ὅρασις, καὶ σιωπή μου
[1, 1]   τῆς ἁρμονίας, καὶ τῇ πρώτῃ  ζώνῃ   δίδωσι τὴν αὐξητικὴν ἐνέργειαν καὶ
[1, 1]   πλούτου ἀνενεργήτους, καὶ τῇ ἑβδόμῃ  ζώνῃ   τὸ ἐνεδρεῦον ψεῦδος. καὶ τότε
[1, 1]   αὐτῆς ἀσυνάρθρως ἐξεπέμπετο, ὡς εἰκάσαι  φωνῇ   πυρός, ἐκ δὲ φωτὸς λόγος
[1, 1]   δυνάμεων ὑπὲρ τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν  φωνῇ   τινι ἡδείᾳ ὑμνουσῶν τὸν θεόν·
[1, 1]   ἦχον ἀποτελοῦσαν ἀνεκλάλητον γοώδη· εἶτα  βοὴ   ἐξ αὐτῆς ἀσυνάρθρως ἐξεπέμπετο, ὡς
[1, 1]   καὶ ἀναπληρώσαντες τὴν εὐχαριστίαν ἕκαστος  ἐτράπη   εἰς τὴν ἰδίαν κοίτην. ἐγὼ
[1, 1]   καὶ εὐθέως πάντα μοι ἤνοικτο  ῥοπῇ,   καὶ ὁρῶ θέαν ἀόριστον, φῶς
[1, 1]   ὀφθαλμῶν ἀληθινὴ ὅρασις, καὶ  σιωπή   μου ἐγκύμων τοῦ ἀγαθοῦ, καὶ
[1, 1]   πρὸς σὲ ἀνατεταμένης, ἀνεκλάλητε, ἄρρητε,  σιωπῇ   φωνούμενε. αἰτουμένῳ τὸ μὴ σφαλῆναι
[1, 1]   μεταρσίους. καὶ μετὰ ταῦτα,  Ποιμάνδρη,   εἰς μεγάλην γὰρ νῦν ἐπιθυμίαν
[1, 1]   εἰς τὰς ἑαυτῶν πηγὰς ἐπανέρχονται,  μέρη   γινόμεναι καὶ πάλιν συνανιστάμεναι εἰς
[1, 1]   καὶ κατελείφθη {τὰ} ἄλογα τὰ  κατωφερῆ   τῆς φύσεως στοιχεῖα, ὡς εἶναι
[1, 1]   συνοδεύσαντες τῇ πλάνῃ καὶ συγκοινωνήσαντες  τῇ   ἀγνοίᾳ· ἀπαλλάγητε τοῦ σκοτεινοῦ φωτός,
[1, 1]   καὶ ὕπνῳ ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότες καὶ  τῇ   ἀγνωσίᾳ τοῦ θεοῦ, νήψατε, παύσασθε
[1, 1]   Ποιμάνδρης εἷπε, Πρῶτον μὲν ἐν  τῇ   ἀναλύσει τοῦ σώματος τοῦ ὑλικοῦ
[1, 1]   ἠβουλήθη αὐτοῦ οἰκεῖν· ἅμα δὲ  τῇ   βουλῇ ἐγένετο ἐνέργεια, καὶ ᾤκησε
[1, 1]   ἐνέργειαν καὶ τὴν μειωτικήν, καὶ  τῇ   δευτέρᾳ τὴν μηχανὴν τῶν κακῶν,
[1, 1]   ἀπὸ τοῦ πατρός· γενόμενος ἐν  τῇ   δημιουργικῇ σφαίρᾳ, ἕξων τὴν πᾶσαν
[1, 1]   κακὰς τοῦ πλούτου ἀνενεργήτους, καὶ  τῇ   ἑβδόμῃ ζώνῃ τὸ ἐνεδρεῦον ψεῦδος.
[1, 1]   ἔχων, τὰ θνητὰ πάσχει ὑποκείμενος  τῇ   εἱμαρμένῃ. ὑπεράνω οὖν ὢν τῆς
[1, 1]   τῆς τόλμης τὴν προπέτειαν, καὶ  τῇ   ἕκτῃ τὰς ἀφορμὰς τὰς κακὰς
[1, 1]   σε διδάξω. τοῦτο εἰπὼν ἠλλάγη  τῇ   ἰδέᾳ, καὶ εὐθέως πάντα μοι
[1, 1]   ἀναρρήξας τὸ κύτος, καὶ ἔδειξε  τῇ   κατωφερεῖ φύσει τὴν καλὴν τοῦ
[1, 1]   τὴν ἀρχοντικὴν προφανίαν ἀπλεονέκτητον, καὶ  τῇ   πέμπτῃ τὸ θράσος τὸ ἀνόσιον
[1, 1]   ἀθανασίας μεταλαβεῖν; μετανοήσατε, οἱ συνοδεύσαντες  τῇ   πλάνῃ καὶ συγκοινωνήσαντες τῇ ἀγνοίᾳ·
[1, 1]   ἄνω διὰ τῆς ἁρμονίας, καὶ  τῇ   πρώτῃ ζώνῃ δίδωσι τὴν αὐξητικὴν
[1, 1]   καὶ ὑμνοῦντες τεταγμένως πρὸς αὐτὸν  τῇ   στοργῇ, καὶ πρὸ τοῦ παραδοῦναι
[1, 1]   τὴν ἐπιθυμητικὴν ἀπάτην ἀνενέργητον, καὶ  τῇ   τετάρτῃ τὴν ἀρχοντικὴν προφανίαν ἀπλεονέκτητον,
[1, 1]   οἱ μὲν αὐτῶν καταφλυαρήσαντες ἀπέστησαν,  τῇ   τοῦ θανάτου ὁδῷ ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότες,
[1, 1]   πατέρα· συγχαίρουσι δὲ οἱ παρόντες  τῇ   τούτου παρουσίᾳ, καὶ ὁμοιωθεὶς τοῖς
[1, 1]   τῶν κακῶν, δόλον ἀνενέργητον, καὶ  τῇ   τρίτῃ τὴν ἐπιθυμητικὴν ἀπάτην ἀνενέργητον,
[1, 1]   δὲ φωτὸς λόγος ἅγιος ἐπέβη  τῇ   φύσει, καὶ πῦρ ἄκρατον ἐξεπήδησεν
[1, 1]   κακῶν, δόλον ἀνενέργητον, καὶ τῇ  τρίτῃ   τὴν ἐπιθυμητικὴν ἀπάτην ἀνενέργητον, καὶ
[1, 1]   τόλμης τὴν προπέτειαν, καὶ τῇ  ἕκτῃ   τὰς ἀφορμὰς τὰς κακὰς τοῦ
[1, 1]   ἀρχοντικὴν προφανίαν ἀπλεονέκτητον, καὶ τῇ  πέμπτῃ   τὸ θράσος τὸ ἀνόσιον καὶ
[1, 1]   ἐπιθυμητικὴν ἀπάτην ἀνενέργητον, καὶ τῇ  τετάρτῃ   τὴν ἀρχοντικὴν προφανίαν ἀπλεονέκτητον, καὶ
[1, 1]   φημι, στοιχεῖα τῆς φύσεως πόθεν  ὑπέστη;   πάλιν ἐκεῖνος πρὸς ταῦτα, Ἐκ
[1, 1]   καὶ περιίσχεσθαι τὸ πῦρ δυνάμει  μεγίστῃ,   καὶ στάσιν ἐσχηκέναι κρατούμενον· ταῦτα
[1, 1]   τὴν ὁμοίαν αὐτῷ μορφὴν ἐν  αὐτῇ   οὖσαν ἐν τῷ ὕδατι, ἐφίλησε
[1, 1]   διὰ τῆς ἁρμονίας, καὶ τῇ  πρώτῃ   ζώνῃ δίδωσι τὴν αὐξητικὴν ἐνέργειαν
[1, 1]   ἔφην ἐγώ. Τὸ φῶς ἐκεῖνο,  ἔφη,   ἐγὼ Νοῦς σὸς θεός,
[1, 1]   τὰς ἀνομίας αὐτὸν ὁπλίζει, ἵνα  τύχῃ   πλείονος τιμωρίας, καὶ οὐ παύεται
[1, 1]   Εὖ φῂς λαλῶν· φῶς καὶ  ζωή   ἐστιν θεὸς καὶ πατήρ,
[1, 1]   ἕνωσις γὰρ τούτων ἐστὶν  ζωή.   Εὐχαριστῶ σοι, ἔφην ἔγω. Ἀλλὰ
[1, 1]   πάντων πατὴρ Νοῦς, ὢν  ζωὴ   καὶ φῶς, ἀπεκύησεν Ἄνθρωπον αὐτῷ
[1, 1]   Νοῦς θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν,  ζωὴ   καὶ φῶς ὑπάρχων, ἀπεκύησε λόγῳ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 8/05/2008