Livre, partie
[1, 1]	ὀξύ, δραστικὸν δὲ ἅμα, καὶ	ὁ	ἀὴρ ἐλαφρὸς ὢν ἠκολούθησε τῷ
[1, 1]	κατὰ γένος τὰ πάντα καὶ	ὁ	ἀναγνωρίσας ἑαυτὸν ἐλήλυθεν εἰς τὸ
[1, 1]	καὶ πατήρ, ἐξ οὗ ἐγένετο	ὁ	Ἄνθρωπος. ἐὰν οὖν μάθῃς αὐτὸν
[1, 1]	τῶν ὅλων, ἐξ οὗ γέγονεν	ὁ	Ἄνθρωπος. Εὖ φῂς λαλῶν· φῶς
[1, 1]	ἐπὶ γῆς ζῷα διπλοῦς ἐστιν	ὁ	ἄνθρωπος, θνητὸς μὲν διὰ τὸ
[1, 1]	ἐλήλυθεν εἰς τὸ περιούσιον ἀγαθόν,	ὁ	δὲ ἀγαπήσας τὸ ἐκ πλάνης
[1, 1]	πρὸς τὸ εἶδος τοῦ Ἀνθρώπου.	ὁ	δὲ Ἄνθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ
[1, 1]	στοιχεῖα, ὡς εἶναι ὕλην μόνην.	ὁ	δὲ δημιουργὸς Νοῦς σὺν τῷ
[1, 1]	ὑγρᾶς τῆς ἐκ σκότους φανείσης·	ὁ	δὲ ἐκ Νοὸς φωτεινὸς Λόγος
[1, 1]	μέρει, τὰ δὲ θηλυκὰ ὁμοίως.	ὁ	δὲ θεὸς εὐθὺς εἶπεν ἁγίῳ
[1, 1]	τὸ σκίασμα ἐπὶ τῆς γῆς.	ὁ	δὲ ἰδὼν τὴν ὁμοίαν αὐτῷ
[1, 1]	ἑαυτῆς στοιχείων καὶ γεννημάτων ψυχῶν.	ὁ	δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς
[1, 1]	βλέπον καὶ ἀκοῦον, λόγος κυρίου,	ὁ	δὲ νοῦς πατὴρ θεός. οὐ
[1, 1]	ἑρπετά, θηρία ἄγρια καὶ ἥμερα.	ὁ	δὲ πάντων πατὴρ ὁ Νοῦς,
[1, 1]	αὐτὸς γὰρ ἐρῶ τοῦ λόγου.	ὁ	δὲ Ποιμάνδρης εἶπε, Τοῦτό ἐστι
[1, 1]	ἐπιφερόμενον πνευματικὸν λόγον εἰς ἀκοήν.	ὁ	δὲ Ποιμάνδρης ἐμοί, Ἐνόησας, φησί
[1, 1]	κρατεῖται. καὶ μετὰ ταῦτα, Νοῦς	ὁ	ἐμός· καὶ αὐτὸς γὰρ ἐρῶ
[1, 1]	ἐμός; φησὶ γὰρ ὁ θεός·	ὁ	ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω ἑαυτόν» οὐ
[1, 1]	κτίσματα καὶ δημιουργήματα, καὶ ἀναγνωρισάτω	ὁ	ἔννους ἑαυτὸν ὄντα ἀθάνατον, καὶ
[1, 1]	γεννημάτων ψυχῶν. ὁ δὲ Νοῦς	ὁ	θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ
[1, 1]	εἰκόνα ἔχων· ὄντως γὰρ καὶ	ὁ	θεὸς ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφῆς,
[1, 1]	λαλῶν· φῶς καὶ ζωή ἐστιν	ὁ	θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ
[1, 1]	εὐλογίαν τῷ πατρὶ θεῷ. ἅγιος	ὁ	θεὸς καὶ πατὴρ τῶν ὅλων.
[1, 1]	ὦ Νοῦς ἐμός; φησὶ γὰρ	ὁ	θεός· ὁ ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω
[1, 1]	ἀπὸ τῶν ἰδίων δυνάμεων. ἅγιος	ὁ	θεός, ὃς γνωσθῆναι βούλεται καὶ
[1, 1]	καὶ πατὴρ τῶν ὅλων. ἅγιος	ὁ	θεὸς, οὗ ἡ βουλὴ τελεῖται
[1, 1]	συνανιστάμεναι εἰς τὰς ἐνεργείας. καὶ	ὁ	θυμὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία εἰς
[1, 1]	πάσης ὑπεροχῆς μείζων. ἅγιος εἶ,	ὁ	κρείττων τῶν ἐπαίνων. δέξαι λογικὰς
[1, 1]	γινώσκεται τοῖς ἰδίοις. ἅγιος εἶ,	ὁ	λόγῳ συστησάμενος τὰ ὄντα. ἅγιος
[1, 1]	ὦ οὗτος. κατὰ τί δὲ	ὁ	νοήσας ἑαυτὸν εἰς αὐτὸν χωρεῖ»
[1, 1]	δὲ τούτων περιφορά, καθὼς ἠθέλησεν	ὁ	Νοῦς, ἐκ τῶν κατωφερῶν στοιχείων
[1, 1]	καὶ τὸ ὕδωρ, καθὼς ἠθέλησεν	ὁ	Νοῦς, καὶ ἡ γῆ ἐξήνεγκεν
[1, 1]	μᾶλλον δὲ οὐκ ἐάσω αὐτὸς	ὁ	Νοῦς τὰ προσπίπτοντα ἐνεργήματα τοῦ
[1, 1]	οὗτος, λαλῶν· παραγίνομαι αὐτὸς ἐγὼ	ὁ	Νοῦς τοῖς ὁσίοις καὶ ἀγαθοῖς
[1, 1]	ἥμερα. ὁ δὲ πάντων πατὴρ	ὁ	Νοῦς, ὢν ζωὴ καὶ φῶς,
[1, 1]	ἀκοῦσαι. τῆς περιόδου πεπληρωμένης ἐλύθη	ὁ	πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ·
[1, 1]	φύσις οὐκ ἐμόρφωσεν. ἅγιος εἶ,	ὁ	πάσης δυνάμεως ἰσχυρότερος. ἅγιος εἶ,
[1, 1]	πάσης δυνάμεως ἰσχυρότερος. ἅγιος εἶ,	ὁ	πάσης ὑπεροχῆς μείζων. ἅγιος εἶ,
[1, 1]	ἐκ φωτὸς καὶ ζωῆς συνέστηκεν	ὁ	πατὴρ τῶν ὅλων, ἐξ οὗ
[1, 1]	δημιουργὸς Νοῦς σὺν τῷ Λόγῳ,	ὁ	περιίσχων τοὺς κύκλους καὶ δινῶν
[1, 1]	ἀνόδου τῆς γινομένης. πρὸς ταῦτα	ὁ	Ποιμάνδρης εἷπε, Πρῶτον μὲν ἐν
[1, 1]	εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις. ταῦτα	ὁ	Ποιμάνδρης εἶπεν. Ἀλλ´ ἔτι μοι
[1, 1]	ποθῶ ἀκοῦσαι· μὴ ἔκτρεχε. καὶ	ὁ	Ποιμάνδρης εἶπεν, Ἀλλὰ σιώπα. οὔπω
[1, 1]	ὑπὸ θεοῦ σωθῇ; ταῦτα εἰπὼν	ὁ	Ποιμάνδρης ἐμοὶ ἐμίγη ταῖς δυνάμεσιν.
[1, 1]	τῆς ἀρχῆς τῆς ἀπεράντου· ταῦτα	ὁ	Ποιμάνδρης ἐμοί. Τὰ οὖν, ἐγώ
[1, 1]	εἶ; Ἐγὼ μέν, φησίν, εἰμὶ	ὁ	Ποιμάνδρης, ὁ τῆς αὐθεντίας νοῦς·
[1, 1]	ἐγὼ Νοῦς ὁ σὸς θεός,	ὁ	πρὸ φύσεως ὑγρᾶς τῆς ἐκ
[1, 1]	φῶς χωρῶ. εὐλογητὸς εἶ, πάτερ.	ὁ	σὸς ἄνθρωπος συναγιάζειν σοι βούλεται,
[1, 1]	φῶς ἐκεῖνο, ἔφη, ἐγὼ Νοῦς	ὁ	σὸς θεός, ὁ πρὸ φύσεως
[1, 1]	μέν, φησίν, εἰμὶ ὁ Ποιμάνδρης,	ὁ	τῆς αὐθεντίας νοῦς· οἶδα ὃ
[1, 1]	τῶν κατωφερῶν στοιχείων {τοῦ θεοῦ}	ὁ	τοῦ θεοῦ Λόγος εἰς τὸ
[1, 1]	εἰς αὐτὸν χωρεῖ» ὅπερ ἔχει	ὁ	τοῦ θεοῦ λόγος; φημὶ ἐγώ,
[1, 1]	ὧν ἤθελον ἐξηυφράνθην. ἐγένετο γὰρ	ὁ	τοῦ σώματος ὕπνος τῆς ψυχῆς
[1, 1]	ἐπὶ τοῦ πυρὸς κατανοῆσαι. καὶ	ὁ	τοῦ τῶν θνητῶν κόσμου καὶ
[1, 1]	Ἐνόησας, φησί τὴν θέαν ταύτην	ὅ	τι καὶ βούλεται; καὶ, Γνώσομαι,
[1, 1]	ὁ τῆς αὐθεντίας νοῦς· οἶδα	ὃ	βούλει, καὶ σύνειμί σοι πανταχοῦ.
[1, 1]	εἰς ἀλλοίωσιν, καὶ τὸ εἶδος	ὃ	εἶχες ἀφανὲς γίνεται, καὶ τὸ
[1, 1]	θεόπνους γενόμενος τῆς ἀληθείας ἦλθον.	διὸ	δίδωμι ἐκ ψυχῆς καὶ ἰσχύος
[1, 1]	μοῦ ἀδελφούς, υἱοὺς δὲ σοῦ.	διὸ	πιστεύω καὶ μαρτυρῶ· εἰς ζωὴν
[1, 1]	Γνώσομαι, ἔφην ἐγώ. Τὸ φῶς	ἐκεῖνο,	ἔφη, ἐγὼ Νοῦς ὁ σὸς
[1, 1]	ἀρρενοθήλεος ὢν πατρὸς καὶ ἄϋπνος	ἀπὸ	ἀΰπνου κρατεῖται. καὶ μετὰ ταῦτα,
[1, 1]	ἀναβαίνοντος αὐτοῦ μέχρι τοῦ πυρὸς	ἀπὸ	γῆς καὶ ὕδατος, ὡς δοκεῖν
[1, 1]	τεταραγμένην καὶ καπνὸν ἀποδιδοῦσαν, ὡς	ἀπὸ	πυρός, καί τινα ἦχον ἀποτελοῦσαν
[1, 1]	τοῦτο δὲ συνέβη μοι λαβόντι	ἀπὸ	τοῦ νοός μου, τουτέστι τοῦ
[1, 1]	καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ συνεχωρήθη	ἀπὸ	τοῦ πατρός· γενόμενος ἐν τῇ
[1, 1]	ὡς μὴ θεωρεῖσθαι τὴν γῆν	ἀπὸ	τοῦ ὕδατος· κινούμενα δὲ ἦν
[1, 1]	θεὸς, οὗ ἡ βουλὴ τελεῖται	ἀπὸ	τῶν ἰδίων δυνάμεων. ἅγιος ὁ
[1, 1]	ἐνεδρεῦον ψεῦδος. καὶ τότε γυμνωθεὶς	ἀπὸ	τῶν τῆς ἁρμονίας ἐνεργημάτων γίνεται
[1, 1]	ἐπαίνων. δέξαι λογικὰς θυσίας ἁγνὰς	ἀπὸ	ψυχῆς καὶ καρδίας πρὸς σὲ
[1, 1]	γένος τῆς ἀνθρωπότητος διὰ σοῦ	ὑπὸ	θεοῦ σωθῇ; ταῦτα εἰπὼν ὁ
[1, 1]	οἱ δὲ παρεκάλουν διδαχθῆναι, ἑαυτοὺς	πρὸ	ποδῶν μου ῥίψαντες. ἐγὼ δὲ
[1, 1]	πρὸς αὐτὸν τῇ στοργῇ, καὶ	πρὸ	τοῦ παραδοῦναι τὸ σῶμα ἰδίῳ
[1, 1]	Νοῦς ὁ σὸς θεός, ὁ	πρὸ	φύσεως ὑγρᾶς τῆς ἐκ σκότους
[1, 1]	ἐν θεῷ γίνονται. τοῦτό ἐστι	τὸ	ἀγαθὸν τέλος τοῖς γνῶσιν ἐσχηκόσι,
[1, 1]	καὶ τῇ πέμπτῃ τὸ θράσος	τὸ	ἀνόσιον καὶ τῆς τόλμης τὴν
[1, 1]	ἐμοί, Εἶδες ἐν τῷ νῷ	τὸ	ἀρχέτυπον εἶδος, τὸ προάρχον τῆς
[1, 1]	καθοδηγὸς γίνῃ τοῖς ἀξίοις, ὅπως	τὸ	γένος τῆς ἀνθρωπότητος διὰ σοῦ
[1, 1]	γῆ ἦν καὶ ὕδωρ ὀχευτικόν,	τὸ	δὲ ἐκ πυρὸς πέπειρον. ἐκ
[1, 1]	τῆς καλλίστης μορφῆς τοῦ Ἀνθρώπου	τὸ	εἶδος ἐν τῷ ὕδατι ἰδοῦσα
[1, 1]	τὸ σῶμα εἰς ἀλλοίωσιν, καὶ	τὸ	εἶδος ὃ εἶχες ἀφανὲς γίνεται,
[1, 1]	ἡ φύσις τὰ σώματα πρὸς	τὸ	εἶδος τοῦ Ἀνθρώπου. ὁ δὲ
[1, 1]	περιούσιον ἀγαθόν, ὁ δὲ ἀγαπήσας	τὸ	ἐκ πλάνης ἔρωτος σῶμα, οὗτος
[1, 1]	Τί οὖν; φημί. Οὕτω γνῶθι·	τὸ	ἐν σοὶ βλέπον καὶ ἀκοῦον,
[1, 1]	ἀνενεργήτους, καὶ τῇ ἑβδόμῃ ζώνῃ	τὸ	ἐνεδρεῦον ψεῦδος. καὶ τότε γυμνωθεὶς
[1, 1]	ὃ εἶχες ἀφανὲς γίνεται, καὶ	τὸ	ἦθος τῷ δαίμονι ἀνενέργητον παραδίδως,
[1, 1]	προφανίαν ἀπλεονέκτητον, καὶ τῇ πέμπτῃ	τὸ	θράσος τὸ ἀνόσιον καὶ τῆς
[1, 1]	ὁ τοῦ θεοῦ Λόγος εἰς	τὸ	καθαρὸν τῆς φύσεως δημιούργημα, καὶ
[1, 1]	δὲ Ποιμάνδρης εἶπε, Τοῦτό ἐστι	τὸ	κεκρυμμένον μυστήριον μέχρι τῆσδε τῆς
[1, 1]	τὴν περιφέρειαν τῶν κύκλων, καὶ	τὸ	κράτος τοῦ ἐπικειμένου ἐπὶ τοῦ
[1, 1]	διὰ τῆς ἁρμονίας παρέκυψεν, ἀναρρήξας	τὸ	κύτος, καὶ ἔδειξε τῇ κατωφερεῖ
[1, 1]	ἀνεκλάλητε, ἄρρητε, σιωπῇ φωνούμενε. αἰτουμένῳ	τὸ	μὴ σφαλῆναι τῆς γνώσεως τῆς
[1, 1]	μέτρῳ ἀπεριορίστῳ τυγχάνοντα καλεῖν μου	τὸ	ὄνομα καὶ λέγοντά μοι, Τί
[1, 1]	ὁ ἀναγνωρίσας ἑαυτὸν ἐλήλυθεν εἰς	τὸ	περιούσιον ἀγαθόν, ὁ δὲ ἀγαπήσας
[1, 1]	καὶ ἐπ´ αὐτὸν πῦρ ἐπὶ	τὸ	πλεῖον αὐξάνει. Εὖ μοι πάντα,
[1, 1]	πυρὸς πέπειρον. ἐκ δὲ αἰθέρος	τὸ	πνεῦμα ἔλαβε καὶ ἐξήνεγκεν ἡ
[1, 1]	τῷ νῷ τὸ ἀρχέτυπον εἶδος,	τὸ	προάρχον τῆς ἀρχῆς τῆς ἀπεράντου·
[1, 1]	κόσμον ἀπεριόριστον γεγενημένον, καὶ περιίσχεσθαι	τὸ	πῦρ δυνάμει μεγίστῃ, καὶ στάσιν
[1, 1]	ἐν τῷ ὕδατι ἰδοῦσα καὶ	τὸ	σκίασμα ἐπὶ τῆς γῆς. ὁ
[1, 1]	ὄφει εἰκάσαι με· εἶτα μεταβαλλόμενον	τὸ	σκότος εἰς ὑγρᾶν τινα φύσιν,
[1, 1]	Ὅτι προκατάρχεται τοῦ οἰκείου σώματος	τὸ	στυγνὸν σκότος, ἐξ οὗ ἡ
[1, 1]	ὁ ἄνθρωπος, θνητὸς μὲν διὰ	τὸ	σῶμα, ἀθάνατος δὲ διὰ τὸν
[1, 1]	σώματος τοῦ ὑλικοῦ παραδίδως αὐτὸ	τὸ	σῶμα εἰς ἀλλοίωσιν, καὶ τὸ
[1, 1]	στοργῇ, καὶ πρὸ τοῦ παραδοῦναι	τὸ	σῶμα ἰδίῳ θανάτῳ μυσάττονται τὰς
[1, 1]	ἡ ὑγρὰ φύσις, ἐξ ἧς	τὸ	σῶμα συνέστηκεν ἐν τῷ αἰσθητῷ
[1, 1]	καὶ ἦργμαι κηρύσσειν τοῖς ἀνθρώποις	τὸ	τῆς εὐσεβείας καὶ γνώσεως κάλλος,
[1, 1]	ἀλλήλων ἥ τε γῆ καὶ	τὸ	ὕδωρ, καθὼς ἠθέλησεν ὁ Νοῦς,
[1, 1]	ἀὴρ δὲ πετεινὰ ἤνεγκε, καὶ	τὸ	ὕδωρ νηκτά· διακεχώρισται δὲ ἀπ´
[1, 1]	βούλεται; καὶ, Γνώσομαι, ἔφην ἐγώ.	Τὸ	φῶς ἐκεῖνο, ἔφη, ἐγὼ Νοῦς
[1, 1]	θεωρῶ ἐν τῷ νοΐ μου	τὸ	φῶς ἐν δυνάμεσιν ἀναριθμήτοις ὄν,
[1, 1]	ἔφην ἔγω. Ἀλλὰ δὴ νόει	τὸ	φῶς καὶ γνώριζε τοῦτο. εἰπόντος
[1, 1]	εἱμαρμένης καὶ ἁρμονίας τὰς μίξεις	ἐποιήσατο,	καὶ τὰς γενέσεις κατέστησε, καὶ
[1, 1]	καὶ ἰδοῦσα τὸν καλὸν κόσμον	ἐμιμήσατο,	κοσμοποιηθεῖσα διὰ τῶν ἑαυτῆς στοιχείων
[1, 1]	καὶ πληρωθεὶς ὧν ἤθελον ἐξηυφράνθην.	ἐγένετο	γὰρ ὁ τοῦ σώματος ὕπνος
[1, 1]	Ἄνθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς	ἐγένετο	εἰς ψυχὴν καὶ νοῦν, ἐκ
[1, 1]	οἰκεῖν· ἅμα δὲ τῇ βουλῇ	ἐγένετο	ἐνέργεια, καὶ ᾤκησε τὴν ἄλογον
[1, 1]	θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ	ἐγένετο	ὁ Ἄνθρωπος. ἐὰν οὖν μάθῃς
[1, 1]	λόγον. Ἰδοὺ σιωπῶ, ἔφην ἐγώ.	Ἐγένετο	οὖν, ὡς ἔφην, τῶν ἑπτὰ
[1, 1]	διελύετο ἅμα τῷ ἀνθρώπῳ καὶ	ἐγένετο	τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει,
[1, 1]	εἶτα βοὴ ἐξ αὐτῆς ἀσυνάρθρως	ἐξεπέμπετο,	ὡς εἰκάσαι φωνῇ πυρός, ἐκ
[1, 1]	πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα	διελύετο	ἅμα τῷ ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο
[1, 1]	ἰδέᾳ, καὶ εὐθέως πάντα μοι	ἤνοικτο	ῥοπῇ, καὶ ὁρῶ θέαν ἀόριστον,
[1, 1]	ὕπνῳ ἀλόγῳ. Οἱ δὲ ἀκούσαντες	παρεγένοντο	ὁμοθυμαδόν. ἐγὼ δέ φημι, Τί
[1, 1]	τοῦ σώματος τοῦ ὑλικοῦ παραδίδως	αὐτὸ	τὸ σῶμα εἰς ἀλλοίωσιν, καὶ
[1, 1]	τοῦ λόγου ἐκφορὰ γεννήματα ἀγαθῶν.	τοῦτο	δὲ συνέβη μοι λαβόντι ἀπὸ
[1, 1]	ἔρωτα, καὶ πάντα τὰ ὄντα.	τοῦτο	εἰπόντος, ἡ πρόνοια διὰ τῆς
[1, 1]	νόει τὸ φῶς καὶ γνώριζε	τοῦτο.	εἰπόντος ταῦτα ἐπὶ πλείονα χρόνον
[1, 1]	θέλεις μαθεῖν, κἀγώ σε διδάξω.	τοῦτο	εἰπὼν ἠλλάγη τῇ ἰδέᾳ, καὶ
[1, 1]	δυνάμεις γενόμενοι ἐν θεῷ γίνονται.	τοῦτό	ἐστι τὸ ἀγαθὸν τέλος τοῖς
[1, 1]	λόγου. ὁ δὲ Ποιμάνδρης εἶπε,	Τοῦτό	ἐστι τὸ κεκρυμμένον μυστήριον μέχρι
[1, 1]	ἐρώμενοι γὰρ ἦσαν. καὶ διὰ	τοῦτο	παρὰ πάντα τὰ ἐπὶ γῆς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/05/2008