Livre, Chap.
[1, 30]	ὁ Πτολεμαῖος ἐμαρτύρει, καὶ ἔλεγεν,	Ὦ	ἀγαθὴ κεφαλή, κακοῦ μὲν οὐδεπώποτε
[1, 30]	ἀλλ᾿ ἔφη πρὸς τὸν Πτολεμαῖον,	Ὦ	βασιλεῦ, ἐπεὶ κατά τινα δαίμονα
[1, 34]	γλυκίων γίνεται· ἅμα καὶ ἐγώ,	ὦ	βασιλεῦ, τὸν βλάπτοντα τὴν ἐμὴν
[1, 21]	καὶ τοὺς δεομένους εἰσάγων. Ἀλλ᾿	ὦ	ξένε Θηβαῖε» (ἔλεγε δὲ ταῦτα
[1, 6]	αὖθις εἰς τὸν χῶρον, ἐν	ᾧ	κατέθεντο κρύψασαι τὰ ἑαυτῶν βρέφη,
[1, 32]	τὸν ποταμὸν τὸν πλησίον παραρρέοντα,	ᾧ	Κῦρός ἐστιν ὄνομα, ἐλθὼν σὺν
[1, 32]	καὶ Περσικός. Φασὶν ἄνδρα Πέρσην,	ᾧ	ὄνομα ἦν Σιναίτης, πόρρω τῆς
[1, 15]	τῶνδε τῶν ὀρνίθων ἐπιπολάζειν τῷ	ναῷ	τῆς θεοῦ ὡμολόγηται. Ἀχαϊκοὶ δὲ
[1, 14]	τοῦτο μὲν ἤδη καὶ τεθρύληται.	Ἐγὼ	δὲ ᾄδοντος κύκνου οὐκ ἤκουσα,
[1, 19]	ἔστι τοῖς πολλοῖς γνώριμα, ταῦτ'	ἐγὼ	ἐρῶ. Κολοφωνίους φασὶ καὶ αὐτοὺς
[1, 34]	καὶ γλυκίων γίνεται· ἅμα καὶ	ἐγώ,	ὦ βασιλεῦ, τὸν βλάπτοντα τὴν
[1, 32]	πάνυ πολυτελῶν, καὶ ἰσοστάσιον ἐκείνοις	λέγω·	πρῶτον μέν, ὅτι ὕδωρ ἐστὶ
[1, 25]	Φωκίωνι μόνῳ, φασί, τῷ Ἀθηναίων	στρατηγῷ	γράφων, προσετίθει τὸ χαίρειν· οὕτως
[1, 34]	ὁ πατὴρ παιδεύειν, καὶ ῥυθμίζειν	λόγῳ·	ἐπεὶ δὲ οὐκ ἐπείθετο, τῶν
[1, 28]	ἐθέλω εἰπεῖν Ῥόδιον δόξαν. Ἐν	Ῥόδῳ	φασὶ τὸν μὲν εἰς τοὺς
[1, 20]	κελεύσας ἀφελεῖν, Ἀγαθοῦ Δαίμονος τῷ	θεῷ	διδόντας πρόποσιν. ~Ἰσμηνίας, αἰσχύνης χωρὶς,
[1, 15]	αἱ περιστεραὶ γίνονται, ὥσπεροὖν τῇ	θεῷ	συναποδημοῦσαι. Κατά γε μὴν τὸν
[1, 15]	τῶν Περσῶν τριήρεις, περικάμπτουσαι τὸν	Ἄθω.	Ἐν Ἔρυκι δὲ τῆς Σικελίας
[1, 15]	δὲ ὁ Λαμψακηνὸς περὶ τὸν	Ἄθω	φανῆναι περιστερὰς λευκὰς λέγει, ὅτε
[1, 19]	τῶν Βακχιαδῶν δὲ τῶν ἐν	Κορίνθῳ	ἀρχή, ἐπὶ μέγα δυνάμεως προελθοῦσα,
[1, 15]	ἐρασθέντα παρθένου, Φθίας ὄνομα. Ἐν	Αἰγίῳ	δὲ ᾤκει ἡ Φθία αὕτη.
[1, 25]	ἀδελφὼ δὲ ἄρα ἤστην οὗτοι	Ῥοδίω.	~Περὶ Ἀγλαΐδος τῆς ἀδδηφάγου. Γυναῖκα
[1, 30]	δὲ ἦν ἄρα τούτῳ τῷ	μειρακίῳ	ἡ γνώμη τῆς μορφῆς. Πολλάκις
[1, 29]	ἔτεκεν. Λέγουσι Κῴων παῖδες ἐν	Κῷ	τεκεῖν, ἔν τινι ποίμνῃ Νικίου
[1, 28]	τιμωμένων ὄψων. Ἀλλὰ ἔγωγε ὑμῖν	ἐθέλω	εἰπεῖν Ῥόδιον δόξαν. Ἐν Ῥόδῳ
[1, 34]	θριδακινῶν τὰς ἐκφύσεις τὰς πικρὰς	ἀποκλῶ	καὶ ἀφαιρῶ, οὐδὲν ἡ μήτηρ
[1, 3]	δὲ ἀμηχανεῖ καταπιεῖν αὐτὸν αὐτῷ	καλάμῳ·	οὐ γὰρ οἱ χωρεῖ περιλαβεῖν
[1, 17]	ὑπὸ μυίας καλυπτόμενα, καὶ ἐν	σησάμῳ	δίστιχον ἐλεγεῖον χρυσοῖς γράμμασιν ἐπέγραψαν.
[1, 32]	δέ μοι καταλύοντι ἐν τῷ	σταθμῷ	πάντως ἐπιφάνηθι. Ταῦτα εἰπὼν προσέταξε
[1, 32]	φησὶν, ἄνθρωπε, τὸ δῶρον, καὶ	τιμῶ	γε αὐτὸ τῶν πάνυ πολυτελῶν,
[1, 32]	καὶ τὸ κατ᾿ ἐμὲ παρέλθῃς.	Τιμῶ	δέ σε Κύρου ποταμοῦ ὕδατι·
[1, 32]	ὅπῃ τε καὶ ὅπως ἔχω,	τιμῶ,	ὡς ἂν μὴ ἀγέραστος, τὸ
[1, 16]	οὖν καὶ προκεῖσθαι σὺν τῷ	κόσμῳ	τὸν νεκρὸν οὐ πάνυ τι
[1, 32]	τῆς ἑαυτοῦ ἐντυχεῖν Ἀρταξέρξῃ τῷ	ἐπικαλουμένῳ	Μνήμονι. Ἀποληφθέντα οὖν θορυβηθῆναι δέει
[1, 25]	ἐμοὶ γὰρ οὐδὲν διαφέρει) Φωκίωνι	μόνῳ,	φασί, τῷ Ἀθηναίων στρατηγῷ γράφων,
[1, 28]	ἐκεῖνοι ὀρθῶς, εἴτε οὗτοι φλαύρως,	ὑπερφρονῶ	τοῦτο ἐξετάζειν. ~Ὅτι ὄϊς λέοντα
[1, 24]	Λεπρέας ἐκ τῆς τοιαύτης συμβουλῆς.	Χρόνῳ	δὲ ὕστερον ὁ μὲν τοῦ
[1, 13]	Ὁ Συρακούσιος Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο	κεραυνῷ,	καὶ διὰ τοῦτο ἐβόα, οὐκ
[1, 19]	ὅμως, διὰ τὴν τρυφὴν τὴν	ἔξω	τοῦ μέτρου, καὶ αὐτὴ κατελύθη.
[1, 34]	μάλιστα· ἐπεὶ καὶ ἐν τῷ	κήπῳ,	ὅταν τῶν φυομένων θριδακινῶν τὰς
[1, 30]	δαίμονα τῶν ἀγομένων ἀγαθὸν ἐπὶ	ἵππῳ	ἐτύχομεν ὄντες, φέρε, εἴ σοι
[1, 29]	καὶ τὸ σημεῖον τοῦτο τῷ	Νικίππῳ	τὴν τυραννίδα τὴν μέλλουσαν αὐτῷ
[1, 3]	ὑπερφέρουσι κατὰ πολύ. Ἐὰν γὰρ	ὕδρῳ	περιπέσῃ, Νείλου θρέμματι, βάτραχος, καλάμου
[1, 19]	τοῖς πολλοῖς γνώριμα, ταῦτ' ἐγὼ	ἐρῶ.	Κολοφωνίους φασὶ καὶ αὐτοὺς διὰ
[1, 34]	ἐκφύσεις τὰς πικρὰς ἀποκλῶ καὶ	ἀφαιρῶ,	οὐδὲν ἡ μήτηρ αὐτῶν ἡ
[1, 13]	ἀμυδρὸν, οὐδ᾿ ἀσθενὲς, ὡς ἐν	ὀνείρῳ,	ἀλλ᾿ ἀνδρικῶς, ἅτε δεινῶς ἐκπλαγεὶς
[1, 32]	Πέρσην, ᾧ ὄνομα ἦν Σιναίτης,	πόρρω	τῆς ἐπαύλεως τῆς ἑαυτοῦ ἐντυχεῖν
[1, 30]	καὶ ἐπὶ πλέον προσέθηκε τῷ	φίλτρῳ	τοῦ κατ᾿ αὐτὸν ἔρωτος. ~Περσικὸς
[1, 32]	κράτιστα καὶ πολυτελέστατα κομίσαιμι, οὕτω	τιμήσω	σε, καὶ δὴ οὐδὲν ἐλάττων
[1, 6]	γῇ τὰ ᾠά· εἶτα, ὑποστρέψασαι	ὀπίσω	εἰς ἤθη τὰ ἑαυτῶν, νήχονται.
[1, 34]	τὸ παιδίον, καὶ τὼ χεῖρε	ὀπίσω	περιαγαγὼν αὐτοῦ, πρὸς τοὺς δικαστὰς
[1, 25]	οὐδὲν διαφέρει) Φωκίωνι μόνῳ, φασί,	τῷ	Ἀθηναίων στρατηγῷ γράφων, προσετίθει τὸ
[1, 32]	ἔνθα κατέλυεν, ὁ βασιλεὺς, ἔπεμψε	τῷ	ἀνδρὶ τῷ Πέρσῃ στολὴν Περσικὴν
[1, 20]	ἐσύλησε χρήματα, τὴν παρακειμένην ἀργυρᾶν	τῷ	Ἀπόλλωνι τράπεζαν κελεύσας ἀφελεῖν, Ἀγαθοῦ
[1, 24]	παῖς Λεπρέας, ὅσπερ οὖν συνεβούλευσε	τῷ	Αὐγέᾳ δῆσαι τὸν Ἡρακλῆ, ὅτε
[1, 33]	τοῦ ὕδατος. ~Περὶ μεγάλης ῥοιᾶς	τῷ	αὐτῷ δεδωρημένης. Ῥοιὰν ἐπὶ λίκνου
[1, 33]	λίκνου μεγίστην ὁ Μίσης Ἀρταξέρξῃ	τῷ	βασιλεῖ ἐλαύνοντι τὴν Περσίδα προσεκόμισε.
[1, 21]	ὁ καὶ τὰς ἀγγελίας εἰσκομίζων	τῷ	βασιλεῖ, καὶ τοὺς δεομένους εἰσάγων.
[1, 31]	νόμος, περὶ τοῦ δῶρου προσφέρειν	τῷ	βασιλεῖ. Νόμος οὗτος Περσικὸς ἐν
[1, 30]	προὐξένησας. Ὁ μὲν ἵππευε σὺν	τῷ	βασιλεῖ τὸ μειράκιον. Ἰδὼν δὲ
[1, 21]	εἶπε, καὶ προσελθὼν καὶ ἐμφανὴς	τῷ	βεσαιλεῖ γενόμενος, περιελόμενος τὸν δακτύλιον,
[1, 10]	δικτάμνου βοτάνης διέτραγον, καὶ ἅμα	τῷ	γεύσασθαι, ὅλα ἐκείναις τὰ βέλη
[1, 25]	Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου (εἰ δέ	τῳ	δοκεῖ, ὁ τοῦ Διός, ἐμοὶ
[1, 32]	ἐπαύλεως τῆς ἑαυτοῦ ἐντυχεῖν Ἀρταξέρξῃ	τῷ	ἐπικαλουμένῳ Μνήμονι. Ἀποληφθέντα οὖν θορυβηθῆναι
[1, 24]	Ἦν οὖν, οἷα εἰκὸς, πολέμιος	τῷ	Ἡρακλεῖ ὁ Λεπρέας ἐκ τῆς
[1, 20]	τράπεζαν κελεύσας ἀφελεῖν, Ἀγαθοῦ Δαίμονος	τῷ	θεῷ διδόντας πρόποσιν. ~Ἰσμηνίας, αἰσχύνης
[1, 34]	Πάντων μάλιστα· ἐπεὶ καὶ ἐν	τῷ	κήπῳ, ὅταν τῶν φυομένων θριδακινῶν
[1, 16]	γὰρ οὖν καὶ προκεῖσθαι σὺν	τῷ	κόσμῳ τὸν νεκρὸν οὐ πάνυ
[1, 32]	προσέταξε τὸν κομίζοντα αὐτὰ εἰπεῖν	τῷ	λαμβανόντι, Κελεύει σε βασιλεὺς, ἐκ
[1, 1]	οὖν οὐδὲ ἀλλήλων ἀπέχονται, ἀλλά	τῷ	μείζονι ὁ βραχύτερος ἁλοὺς καὶ
[1, 30]	Ἀμείνων δὲ ἦν ἄρα τούτῳ	τῷ	μειρακίῳ ἡ γνώμη τῆς μορφῆς.
[1, 32]	μὴ φέρων, μηδὲ ἄτιμος δόξαι,	τῷ	μὴ δωροφορῆσαι βασιλέα· ἄλλ᾿ οὗτός
[1, 15]	πλῆθος τῶνδε τῶν ὀρνίθων ἐπιπολάζειν	τῷ	ναῷ τῆς θεοῦ ὡμολόγηται. Ἀχαϊκοὶ
[1, 29]	οὖν καὶ τὸ σημεῖον τοῦτο	τῷ	Νικίππῳ τὴν τυραννίδα τὴν μέλλουσαν
[1, 32]	ἔχων δὲ ὅ τι χρήσαιτο	τῷ	παρόντι, ἡττηθῆναι τῶν ἄλλων Περσῶν
[1, 21]	αὐτὸς, ὑπὲρ ὧν ἧκεν, ἐντυχεῖν	τῷ	Πέρσῃ. Ἔφατο οὖν πρὸς αὐτὸν
[1, 21]	αὐτόν· καὶ δόξαν μὲν ἀπέστειλε	τῷ	Πέρσῃ προσκυνήσας, οὐ μὴν ἔδρασεν
[1, 32]	ὁ βασιλεὺς, ἔπεμψε τῷ ἀνδρὶ	τῷ	Πέρσῃ στολὴν Περσικὴν καὶ φιάλην
[1, 32]	τῶν ἐπιχωρίων. ~Περὶ δεδωρημένου ὕδατος	τῷ	Περσῶν βασιλεῖ. Λόγος οὖν καὶ
[1, 32]	σὺ δέ μοι καταλύοντι ἐν	τῷ	σταθμῷ πάντως ἐπιφάνηθι. Ταῦτα εἰπὼν
[1, 2]	τί ποτ’ ἂν καὶ χρήσαιτο	τῷ	τοιῷδε ἐσθήματι τὸ τοιοῦτον θηρίον;
[1, 30]	ἔσωσε, καὶ ἐπὶ πλέον προσέθηκε	τῷ	φίλτρῳ τοῦ κατ᾿ αὐτὸν ἔρωτος.
[1, 34]	γε συλλαβὼν τὸ παιδίον, καὶ	τὼ	χεῖρε ὀπίσω περιαγαγὼν αὐτοῦ, πρὸς
[1, 21]	ἑρμηνέως, Τιθραύστης δὲ ἦν ὄνομα	τῷ	χιλιάρχῳ) νόμος ἐστὶν ἐπιχώριος Πέρσαις,
[1, 30]	δὲ πόρρωθεν ἀγομένους τινὰς ἐπὶ	θανάτῳ,	οὐ ῥᾳθύμως εἶδεν· ἀλλ᾿ ἔφη
[1, 18]	Ἀττικῶν γυναικῶν τὴν τρυφὴν Ἀριστοφάνης	λεγέτω.	~Περὶ τῆς τῶν Συβαριτῶν, καὶ
[1, 2]	πάνυ σφόδρα ἀτρεμοῦσα, καὶ ἔοικεν	ἀκινήτῳ.	Καὶ τὸ μὲν ἐνέπεσεν, ὅ
[1, 15]	Αἰγύπτιος, λέγων δωδεκάκις τὰς ἐν	Αἰγύπτῳ	τίκτειν. Λέγει δὲ Ἀριστοτέλης καὶ
[1, 22]	ἑτέρωθεν, ταῦτ᾿ ἦν. Τάλαντον μὲν	ἑκάστῳ	Βαβυλώνιον ἐπισήμου ἀργυρίου, ταλαντιαῖαι δὲ
[1, 25]	ὁ Φωκίων. Ἀλλὰ καὶ τάλαντα	αὐτῷ	ἀργυρίου ἔπεμψεν ἑκατὸν, καὶ πόλεις
[1, 33]	γεωργίας, ὑπερήσθη· καὶ δῶρα μὲν	αὐτῷ	βασιλικὰ ἔπεμψε καὶ ἐπεῖπε, Νὴ
[1, 1]	καλουμένοις τοῦ ἰχθύος πλοκάμοις, εἶτα	αὐτῷ	γίνεται δεῖπνον. Ἐλλοχῶσι δὲ οἱ
[1, 33]	ὕδατος. ~Περὶ μεγάλης ῥοιᾶς τῷ	αὐτῷ	δεδωρημένης. Ῥοιὰν ἐπὶ λίκνου μεγίστην
[1, 25]	ἄνδρας ἠξίωσεν αὐτὸν ἀφεῖναι ἐλευθέρους	αὐτῷ,	Ἐχεκρατίδην τὸν σοφιστὴν, καὶ Ἀθηνόδωρον
[1, 34]	νεανίαν τῆς παρούσης τιμωρίας, ἀπειλῶν	αὐτῷ	θανάτου τρόπον βαρύτατον, ἐὰν ἐπὶ
[1, 4]	λάπτοντες· ὑφορῶνται γὰρ τὰ ἐν	αὐτῷ	θηρία. Παραθέουσι δὲ τὴν ὄχθην,
[1, 30]	γνώμη τῆς μορφῆς. Πολλάκις γοῦν	αὐτῷ	καὶ ὁ Πτολεμαῖος ἐμαρτύρει, καὶ
[1, 31]	καὶ οἶνον ἄλλοι. Παρεξιόντι δ᾿	αὐτῷ,	καὶ παρελαύνοντι, ταῦτα ὑπὸ ἑκάστου
[1, 31]	βίον, καὶ γάλα, καὶ φοίνικας	αὐτῷ,	καὶ τυρὸν προσφέρουσι, καὶ τρωκτὰ
[1, 3]	Ὁ δὲ ἀμηχανεῖ καταπιεῖν αὐτὸν	αὐτῷ	καλάμῳ· οὐ γὰρ οἱ χωρεῖ
[1, 16]	πιεῖν τὸ φάρμακον. Ἔλεγε γὰρ	αὐτῷ,	καλῶν ἐνταφίων μὴ ἀμοιρήσειν, εἰ
[1, 29]	Νικίππῳ τὴν τυραννίδα τὴν μέλλουσαν	αὐτῷ	μαντεύσασθαι, ἰδιώτῃ ἔτι ὄντι. ~Ὅτι
[1, 13]	Ὁ δὲ κῦων, ὅσπερ οὖν	αὐτῷ	παρεκάθευδεν, ἐκ τῆς βοῆς διεταράχθη,
[1, 31]	εἰς Πέρσας ἐλαύνῃ βασιλεύς, πάντες	αὐτῷ	Πέρσαι κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν
[1, 34]	τοὺς δικαστὰς ἤγαγε· καὶ ὅσα	αὐτῷ	τετόλμητο πάντα ὰκριβῶς κατηγόρησε καὶ
[1, 9]	οὐδὲν ὀνίνησι· φάρμακον δέ ἐστιν	αὐτῷ	τῆς νόσου, βρωθεὶς πίθηκος. ~Πῶς
[1, 16]	τοῦ Σωκράτους ἑταῖρος, χιτῶνά τε	αὐτῷ	φέρων ἐρίων πολυτελῆ καὶ εὐήτριον
[1, 21]	αὐτὸς δι᾿ ἑαυτοῦ συγγενέσθαι θέλεις	αὐτῷ,	ὥρα σοι, τὰ ἐκ τοῦ
[1, 32]	δέ, ὅτι Κύρου ὄνομα ἐν	ἑαυτῷ	φέρει. Καὶ σὺ δέ μοι
[1, 34]	ὁ περὶ τῶν ἰδίων παίδων	οὕτω	δικαίως ἀποφαινόμενος, πάντως καὶ ἐν
[1, 16]	πῶς ὑπὲρ ἡμῶν καλῶς Ἀπολλόδωρος	οὕτω	δοξάζει, εἴγε αὐτὸς πεπίστευκεν, ὅτι
[1, 16]	χιτῶνα, καὶ θοἰμάτιον περιβαλόμενον, εἶτα	οὕτω	πιεῖν τὸ φάρμακον. Ἔλεγε γὰρ
[1, 32]	ἐμαυτοῦ κράτιστα καὶ πολυτελέστατα κομίσαιμι,	οὕτω	τιμήσω σε, καὶ δὴ οὐδὲν
[1, 31]	καὶ ὀνομάζεται δῶρα, καὶ δοκεῖ	τούτῳ.	Οἱ δὲ ἔτι τούτων ἐνδεέστεροι
[1, 30]	κάλλιστον. Ἀμείνων δὲ ἦν ἄρα	τούτῳ	τῷ μειρακίῳ ἡ γνώμη τῆς
[1, 12]	δὲ καὶ οἱ μύρμηκες, ὡς	ἀκούω,	μαντικῆς τινα αἴσθησιν. ὅταν γὰρ
[1, 26]	~Περὶ Ἀγλαΐδος τῆς ἀδδηφάγου. Γυναῖκα	ἀκούω	σαλπίσαι, καὶ τοῦτο ἔργον ἔχειν
[1, 25]	Ἴμβριον, καὶ Δημάρατον, καὶ Σπάρτωνα·	ἀδελφὼ	δὲ ἄρα ἤστην οὗτοι Ῥοδίω.
[1, 15]	γίνονται αὐταῖς. Εἰ δέ τι	Καλλιμάχῳ	χρὴ προσέχειν, φάσσαν, καὶ πυραλλίδα,
[1, 32]	σε, ὅπῃ τε καὶ ὅπως	ἔχω,	τιμῶ, ὡς ἂν μὴ ἀγέραστος,
[1, 21]	Τιθραύστης δὲ ἦν ὄνομα τῷ	χιλιάρχῳ)	νόμος ἐστὶν ἐπιχώριος Πέρσαις, τὸν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/03/2007