Livre, Chap.
[1, 13]	ἐκ τῆς βοῆς διεταράχθη, καὶ	περιβὰς	αὐτὸν, ὑλάκτει πὰνυ σφοδρῶς ἀπειλητικὸν,
[1, 11]	αὑτῶν, καὶ τὰς ἐξ ἀρχῆς	διατριβὰς,	ᾗ ποδῶν ἔχουσιν, ἀποδιδράσκουσι, καὶ
[1, 10]	ἀγαθοί καὶ οὖν καὶ τὰς	αἶγας	βάλλουσιν ἐπ᾿ ἄκροις νεμομένας τοῖς
[1, 34]	Ἀνὴρ γένει Μάρδος, ὄνομα Ῥακώκης,	παῖδας	εἶχεν ἑπτά. Ἀλλὰ τούτων ὁ
[1, 21]	δακτύλιον, ἔρριψεν ἀδήλως παρὰ τοὺς	πόδας,	ὃν ἔτυχε φορῶν, καὶ ταχέως
[1, 18]	στεφάνην ἐπετίθεντο ὑψηλήν, τοὺς δὲ	πόδας	σανδάλοις ὑπεδοῦντο, ἐκ δὲ τῶν
[1, 20]	τὰ τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς	Λευκοθέας	ἅπαντα ἐσύλησε χρήματα, τὴν παρακειμένην
[1, 24]	εἰκὸς, πολέμιος τῷ Ἡρακλεῖ ὁ	Λεπρέας	ἐκ τῆς τοιαύτης συμβουλῆς. Χρόνῳ
[1, 24]	καὶ ἐν πᾶσι τούτοις ἡττᾶται	Λεπρέας.	Καὶ ὑπὲρ πολυποσίας ἀγὼν αὐτοῖς
[1, 24]	Ἡρακλῆς ἐκράτει. Διανιώμενος δὲ ὁ	Λεπρέας,	λαβὼν ὅπλα, εἰς μονομαχίαν προκαλεῖται
[1, 24]	Ἀστυδαμείας τῆς Φόρβαντος, γίνεται παῖς	Λεπρέας,	ὅσπερ οὖν συνεβούλευσε τῷ Αὐγέᾳ
[1, 27]	Λέγεται δὲ καὶ ἐν Σικελίᾳ	Ἀδδηφαγίας	ἱερὸν εἶναι, καὶ Σιτοῦς ἄγαλμα
[1, 27]	ἔπινε δὲ οἴνου χοᾶ. ~Περὶ	ἀδδηφαγίας	πολλῶν. Ἀδηφάγους λέγουσιν ἀνθρώπους γεγεονέναι
[1, 23]	πάλαι, μακρᾷ τῇ δόξῃ διέπρεπε	Γοργίας	ὁ Λεοντῖνος Φιλολάου, καὶ Πρωταγόρας
[1, 34]	εἶπε, θεωρῶν ἀπολλύμενον, καὶ τῆς	κακουργίας	τῆς εἰς αὐτοὺς παυόμενον, καὶ
[1, 33]	οἴκοθεν, καὶ ἐκ τῆς αὑτοῦ	γεωργίας,	ὑπερήσθη· καὶ δῶρα μὲν αὐτῷ
[1, 27]	φησί τινα Ἀναξίλας, ὁ τῆς	κωμῳδίας	ποιητὴς, πολλὰ ἐσθίειν. ~Περὶ τῶν
[1, 33]	οὗτος, ὅτι πάντα ἐκ τῆς	ἐπιμελείας,	καὶ τῆς διαρκοῦς φροντίδος, καὶ
[1, 33]	Μίθραν, ἀνὴρ οὗτος ἐκ τῆς	ἐπιμελείας	ταύτης δυνήσεται καὶ πόλιν, κατά
[1, 15]	αὐτήν· μὴ γὰρ ἀνέχεσθαι τὰς	θηλείας	τὴν τῶν ἀρρένων ὁμιλίαν, τοῦ
[1, 19]	αὐτῇ τῇ Συβάρει αἰτίαν τῆς	ἀπωλείας	γενέσθαι τὴν πολλὴν τρυφήν. Ἃ
[1, 24]	Καύκωνας ἀφίκετο· δεηθείσης δὲ τῆς	Ἀστυδαμείας,	διαλύεται τὴν πρὸς τὸν Λεπρέα
[1, 24]	Λεπρέου. Καύκωνος τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ	Ἀστυδαμείας	τῆς Φόρβαντος, γίνεται παῖς Λεπρέας,
[1, 7]	ἄγριοι ἰατρικῆς οὐκ ἀπαίδευτοι, καὶ	θεραπείας	ἅμα. Οὗτοι γοῦν, ὅταν αὑτοὺς
[1, 15]	μορφὴν εἰς περιστεράν, ἐρασθέντα παρθένου,	Φθίας	ὄνομα. Ἐν Αἰγίῳ δὲ ᾤκει
[1, 24]	καταχαρίζεται, τὰ δὲ ψεύδεται. ~Περὶ	φιλονεικίας	Ἡρακλέους, καὶ Λεπρέου. Καύκωνος τοῦ
[1, 11]	ζῷων καὶ μύες· γηρώσης γὰρ	οἰκίας	ἤδη καὶ μελλούσης κατολισθαίνειν, αἰσθάνονται
[1, 21]	ὁ χιλίαρχος, ὁ καὶ τὰς	ἀγγελίας	εἰσκομίζων τῷ βασιλεῖ, καὶ τοὺς
[1, 15]	Ἀφροδίτην εἰς Λιβύην ἀπὸ τῆς	Σικελίας	ἀνάγεσθαι, ἀφανεῖς ἐκ τοῦ χώρου
[1, 15]	Ἄθω. Ἐν Ἔρυκι δὲ τῆς	Σικελίας	ἔνθα ἐστὶν ὁ τῆς Ἀφροδίτης
[1, 21]	καὶ μὴ προσκυνήσαντι. Ὁ τοίνυν	Ἰσμηνίας,	Ἄγε με, εἶπε, καὶ προσελθὼν
[1, 21]	Δαίμονος τῷ θεῷ διδόντας πρόποσιν.	~Ἰσμηνίας,	αἰσχύνης χωρὶς, πῶς Περσῶν βασιλεῖ
[1, 33]	ἐκείνου τοῦ ὕδατος. ~Περὶ μεγάλης	ῥοιᾶς	τῷ αὐτῷ δεδωρημένης. Ῥοιὰν ἐπὶ
[1, 11]	αἰσθάνονται πρῶτοι καὶ ἀπολιπόντες τὰς	μυωπίας	αὑτῶν, καὶ τὰς ἐξ ἀρχῆς
[1, 34]	καὶ τὸν νεανίαν τῆς παρούσης	τιμωρίας,	ἀπειλῶν αὐτῷ θανάτου τρόπον βαρύτατον,
[1, 24]	τούτοις ἡττᾶται Λεπρέας. Καὶ ὑπὲρ	πολυποσίας	ἀγὼν αὐτοῖς ἐγένετο, καὶ ἐνταῦθα
[1, 5]	καὶ ἠκέσαντο τὸ δίψος. ~Περὶ	θαλαττίας	ἀλώπεκος. Ἡ ἀλώπηξ, οὐ μόνον
[1, 17]	ἔργα. Τέθριππα μὲν ἐποίησαν ὑπὸ	μυίας	καλυπτόμενα, καὶ ἐν σησάμῳ δίστιχον
[1, 24]	Ἡρακλῆ. Καὶ οῦν καὶ ἔτισε	δίκας	ὑπὲρ τῶν παῤ Αὐγέᾳ· μαχόμενος
[1, 31]	τὸν βίον, καὶ γάλα, καὶ	φοίνικας	αὐτῷ, καὶ τυρὸν προσφέρουσι, καὶ
[1, 22]	Βαβυλώνιον δύο καὶ ἑβδομήκοντα μνᾶς	Ἀττικάς.	Ψέλλιά τε καὶ ἀκινάκην ἐδίδου,
[1, 15]	περὶ τὸν Ἄθω φανῆναι περιστερὰς	λευκὰς	λέγει, ὅτε ἐνταῦθα ἀπώλοντο αἱ
[1, 15]	ἐκεῖνα, ὅτι καὶ αἱ θήλειαι	ἀλλήλας	ἀναβαίνουσιν, ὅταν τῆς πρὸς ἄρρενα
[1, 15]	ἀτυχήσωσι· καὶ οὐδὲν μὲν εἰς	ἀλλήλας	προΐενται, τίκτουσι δὲ ᾠά, ἐξ
[1, 27]	Καὶ Κτησίαν δέ φησί τινα	Ἀναξίλας,	ὁ τῆς κωμῳδίας ποιητὴς, πολλὰ
[1, 31]	καὶ τρωκτὰ ὡραῖα, καὶ τὰς	ἄλλας	ἀπαρχὰς τῶν ἐπιχωρίων. ~Περὶ δεδωρημένου
[1, 32]	ἐπεὶ καὶ σὺ τὴν ἐκείνου	εὔφρανας,	μὴ αὐτὴν ἀγέραστον, μηδὲ ἄτιμον
[1, 10]	τὰς αἶγας βάλλουσιν ἐπ᾿ ἄκροις	νεμομένας	τοῖς ὄρεσιν. Αἱ δὲ βληθεῖσαι
[1, 15]	λόγοι, περιστερὰς ἐν Ἰνδοῖς γίνεσθαι	μηλίνας	τὴν χρόαν. Χάρων δὲ ὁ
[1, 30]	μειράκιον. Ἰδὼν δὲ πόρρωθεν ἀγομένους	τινὰς	ἐπὶ θανάτῳ, οὐ ῥᾳθύμως εἶδεν·
[1, 22]	τὸ Βαβυλώνιον δύο καὶ ἑβδομήκοντα	μνᾶς	Ἀττικάς. Ψέλλιά τε καὶ ἀκινάκην
[1, 30]	κεφαλή, κακοῦ μὲν οὐδεπώποτε οὐδενὶ	γέγονας	αἴτιος, πολλοῖς δὲ καὶ πολλὰ
[1, 24]	μὲν τοῦ Διὸς παῖς εἰς	Καύκωνας	ἀφίκετο· δεηθείσης δὲ τῆς Ἀστυδαμείας,
[1, 25]	ἀργυρίου ἔπεμψεν ἑκατὸν, καὶ πόλεις	τέτταρας	ὠνόμασεν, ὧν ἠξίου μίαν, ἣν
[1, 25]	ἄκρᾳ τῇ ἐν Σάρδεσι δεδεμένους	ἄνδρας	ἠξίωσεν αὐτὸν ἀφεῖναι ἐλευθέρους αὐτῷ,
[1, 6]	ὥστε ἐφ᾿ ἑαυτῶν ἐκλογίζεσθαι τὰς	ἡμέρας	τὰς τετταράκοντα, ἐν αἷς τὰ
[1, 15]	Ἐκ διαδοχῆς φασιν ἐπῳαζειν τὰς	περιστεράς.	Εἶτα τῶν νεοττῶν γενομένων, ὁ
[1, 15]	ἐοικέναι. Ἰνδοὶ δέ φασι λόγοι,	περιστερὰς	ἐν Ἰνδοῖς γίνεσθαι μηλίνας τὴν
[1, 15]	Λαμψακηνὸς περὶ τὸν Ἄθω φανῆναι	περιστερὰς	λευκὰς λέγει, ὅτε ἐνταῦθα ἀπώλοντο
[1, 15]	Ἀριστοτέλης καὶ διάφορον εἶναι τῆς	περιστερᾶς	τὴν πελειάδα· τὴν μὲν γὰρ
[1, 33]	γε τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἐκ	μικρᾶς	μεγάλην ποιῆσαι. Ἔοικε δὲ ὁ
[1, 34]	φυομένων θριδακινῶν τὰς ἐκφύσεις τὰς	πικρὰς	ἀποκλῶ καὶ ἀφαιρῶ, οὐδὲν ἡ
[1, 23]	Γοργίας ὁ Λεοντῖνος Φιλολάου, καὶ	Πρωταγόρας	Δημοκρίτου· τῇ δὲ σοφίᾳ τοσοῦτον
[1, 32]	μὴ αὐτὴν ἀγέραστον, μηδὲ ἄτιμον	ἐάσας,	ἀλλ᾿ ὡς ἤδη ἐχώρει ταύτῃ
[1, 30]	τῇ χρηστότητι, καὶ τὸ φιλοίκτιρμον	ὑπερφιλήσας,	καὶ ἐκείνους ἔσωσε, καὶ ἐπὶ
[1, 32]	ἀλλ᾿ ὡς ἤδη ἐχώρει ταύτῃ	τιμήσας·	βούλεται δέ σε καὶ τῇ
[1, 30]	πολλοῖς δὲ καὶ πολλὰ ἀγαθὰ	προὐξένησας.	Ὁ μὲν ἵππευε σὺν τῷ
[1, 21]	δόξαν μὲν ἀπέστειλε τῷ Πέρσῃ	προσκυνήσας,	οὐ μὴν ἔδρασεν οὐδὲν τῶν
[1, 19]	δημώδης λόγος καὶ εἰς πάντας	ἐφοιτήσας	λέγει, Συβαρίταις καὶ αὐτῇ τῇ
[1, 31]	ὑπ᾿ αὐτῶν φυλαττόμενος· ὅταν εἰς	Πέρσας	ἐλαύνῃ βασιλεύς, πάντες αὐτῷ Πέρσαι
[1, 20]	ἔχον καὶ αὐτὸ χρυσοῦς βοστρύχους,	κελεύσας	ἀποκεῖραί τινα αὐτό. Πλεύσας δὲ
[1, 20]	παρακειμένην ἀργυρᾶν τῷ Ἀπόλλωνι τράπεζαν	κελεύσας	ἀφελεῖν, Ἀγαθοῦ Δαίμονος τῷ θεῷ
[1, 20]	βοστρύχους, κελεύσας ἀποκεῖραί τινα αὐτό.	Πλεύσας	δὲ εἰς Τυρρηνούς, τὰ τοῦ
[1, 34]	αὐτὰ ἐμοὶ εὖ πάσχουσιν. Ὧν	ἀκούσας	Ἀρταξέρξης ἐπῄνεσε μὲν τὸν Ῥακώκην,
[1, 21]	αὐτὸν ὁ χιλίαρχος, ὁ καὶ	τὰς	ἀγγελίας εἰσκομίζων τῷ βασιλεῖ, καὶ
[1, 10]	τοξεύειν ἀγαθοί καὶ οὖν καὶ	τὰς	αἶγας βάλλουσιν ἐπ᾿ ἄκροις νεμομένας
[1, 31]	προσφέρουσι, καὶ τρωκτὰ ὡραῖα, καὶ	τὰς	ἄλλας ἀπαρχὰς τῶν ἐπιχωρίων. ~Περὶ
[1, 25]	προελέσθαι αὐτόν, ἵνα ἔχοι καρποῦσθαι	τὰς	ἐκεῖθεν προσόδους. Ἦσαν δὲ αἱ
[1, 34]	κήπῳ, ὅταν τῶν φυομένων θριδακινῶν	τὰς	ἐκφύσεις τὰς πικρὰς ἀποκλῶ καὶ
[1, 15]	τις περίεισιν Αἰγύπτιος, λέγων δωδεκάκις	τὰς	ἐν Αἰγύπτῳ τίκτειν. Λέγει δὲ
[1, 11]	ἀπολιπόντες τὰς μυωπίας αὑτῶν, καὶ	τὰς	ἐξ ἀρχῆς διατριβὰς, ᾗ ποδῶν
[1, 6]	λογιστικαί, ὥστε ἐφ᾿ ἑαυτῶν ἐκλογίζεσθαι	τὰς	ἡμέρας τὰς τετταράκοντα, ἐν αἷς
[1, 15]	φιλήσῃ αὐτήν· μὴ γὰρ ἀνέχεσθαι	τὰς	θηλείας τὴν τῶν ἀρρένων ὁμιλίαν,
[1, 11]	κατολισθαίνειν, αἰσθάνονται πρῶτοι καὶ ἀπολιπόντες	τὰς	μυωπίας αὑτῶν, καὶ τὰς ἐξ
[1, 15]	περιστερῶν. Ἐκ διαδοχῆς φασιν ἐπῳαζειν	τὰς	περιστεράς. Εἶτα τῶν νεοττῶν γενομένων,
[1, 34]	τῶν φυομένων θριδακινῶν τὰς ἐκφύσεις	τὰς	πικρὰς ἀποκλῶ καὶ ἀφαιρῶ, οὐδὲν
[1, 6]	ἐφ᾿ ἑαυτῶν ἐκλογίζεσθαι τὰς ἡμέρας	τὰς	τετταράκοντα, ἐν αἷς τὰ ἔγγονα
[1, 19]	μὲν δημώδης λόγος καὶ εἰς	πάντας	ἐφοιτήσας λέγει, Συβαρίταις καὶ αὐτῇ
[1, 1]	τοῖς πολύποσιν, οἱ δὲ ἀφυλάκτους	ὄντας	αὐτοὺς περιβάλλουσι ταῖς ἐξ ἑαυτῶν
[1, 20]	ἀφελεῖν, Ἀγαθοῦ Δαίμονος τῷ θεῷ	διδόντας	πρόποσιν. ~Ἰσμηνίας, αἰσχύνης χωρὶς, πῶς
[1, 34]	ἐποίησεν ἕνα, εἰπὼν πρὸς τοὺς	παρόντας,	ὅτι ὁ περὶ τῶν ἰδίων
[1, 34]	ὀπίσω περιαγαγὼν αὐτοῦ, πρὸς τοὺς	δικαστὰς	ἤγαγε· καὶ ὅσα αὐτῷ τετόλμητο
[1, 31]	τρωκτὰ ὡραῖα, καὶ τὰς ἄλλας	ἀπαρχὰς	τῶν ἐπιχωρίων. ~Περὶ δεδωρημένου ὕδατος
[1, 32]	καὶ ᾗ ποδῶν εἶχε μάλιστα,	ἐπικύψας	ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶν ἀρυσάμενος τοῦ
[1, 21]	ὃν ἔτυχε φορῶν, καὶ ταχέως	ἐπικύψας,	ὡς δὴ προσκυνῶν, πάλιν ἀνείλετο
[1, 23]	ἡ δόξα μὴ πάνυ τι	ἀκριβὲς,	μήτε ὁρᾶν, μήτε ἀκούειν· ἔνθεν
[1, 2]	Ἐργάνης δαίμονος, οὖτε ἴσασιν αἱ	φάλαγγες	οὖτε εἰδέναι βούλονται. Ἤ τί
[1, 10]	~Πῶς αἱ βεβλημέναι ἐν Κρήτῃ	αἶγες	θεραπεύονται. Οἱ Κρῆτές εἰσι τοξεύειν
[1, 29]	ὄϊς λέοντα ἔτεκεν. Λέγουσι Κῴων	παῖδες	ἐν Κῷ τεκεῖν, ἔν τινι
[1, 23]	σοφίᾳ τοσοῦτον ἐλείποντο, ὅσον ἀνδρῶν	παῖδες.	Ἔοικε γάρ πως ἡ δόξα
[1, 1]	Δεινοὶ κατὰ κοιλίαν εἰσὶν οἱ	πολύποδες,	καὶ πᾶν ὁτιοῦν φαγεῖν ἄμαχοι.
[1, 1]	γίνεται δεῖπνον. Ἐλλοχῶσι δὲ οἱ	πολύποδες	καὶ τοὺς ἰχθῦς τὸν τρόπον
[1, 12]	μυρμήκων. Ἔχουσι δὲ καὶ οἱ	μύρμηκες,	ὡς ἀκούω, μαντικῆς τινα αἴσθησιν.
[1, 26]	μὲν μναῖ δώδεκα, ἄρτων δὲ	χοίνικες	τέτταρες, ἔπινε δὲ οἴνου χοᾶ.
[1, 13]	τοῦτο ἐβόα, οὐκ ἀμυδρὸν, οὐδ᾿	ἀσθενὲς,	ὡς ἐν ὀνείρῳ, ἀλλ᾿ ἀνδρικῶς,
[1, 26]	μναῖ δώδεκα, ἄρτων δὲ χοίνικες	τέτταρες,	ἔπινε δὲ οἴνου χοᾶ. ~Περὶ
[1, 30]	ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι τοῖς δειλαίοις γενώμεθα,	Σωτῆρες	ἔνθα, κἀγαθοὶ παραστάται, τοῦτο δὴ
[1, 10]	ἐν Κρήτῃ αἶγες θεραπεύονται. Οἱ	Κρῆτές	εἰσι τοξεύειν ἀγαθοί καὶ οὖν
[1, 30]	εἴ σοι δοκεῖ, τὴν ἔλασιν	ἐπιτείναντες,	καὶ συντονώτερον ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι τοῖς
[1, 30]	τὴν ἔλασιν ἐπιτείναντες, καὶ συντονώτερον	ἐπιδιώξαντες,	Διόσκοροι τοῖς δειλαίοις γενώμεθα, Σωτῆρες
[1, 31]	ὅταν εἰς Πέρσας ἐλαύνῃ βασιλεύς,	πάντες	αὐτῷ Πέρσαι κατὰ τὴν ἑαυτοῦ
[1, 31]	δύναμιν ἕκαστός προσκομίζει. Ἅτε δὲ	ὄντες	ἐν γεωργίᾳ, καὶ περὶ γῆν
[1, 30]	ἀγομένων ἀγαθὸν ἐπὶ ἵππῳ ἐτύχομεν	ὄντες,	φέρε, εἴ σοι δοκεῖ, τὴν
[1, 7]	ἅμα. Οὗτοι γοῦν, ὅταν αὑτοὺς	λαθόντες	ὑοσκυάμου φάγωσι, τὰ ἐξόπισθεν ἐφέλκουσι,
[1, 14]	γοῦν εἰς ὀργὴν καὶ μάχην	προελθόντες,	καὶ ἀλλήλους ἀπέκτειναν οἱ κύκνοι.
[1, 32]	δῶρον. Οἱ δὲ τὴν ταχίστην	προσδραμόντες,	εἰς χρυσῆν φιάλην ἐδέξαντο ἐκ
[1, 11]	μελλούσης κατολισθαίνειν, αἰσθάνονται πρῶτοι καὶ	ἀπολιπόντες	τὰς μυωπίας αὑτῶν, καὶ τὰς
[1, 4]	ἐπικύπτοντες ἅμα, καὶ ὅσον διψῶσι	λάπτοντες·	ὑφορῶνται γὰρ τὰ ἐν αὐτῷ
[1, 4]	Παραθέουσι δὲ τὴν ὄχθην, καὶ	παρακλέπτοντες	πίνουσιν, ὅσον ἁρπάσαι, πάλιν καὶ
[1, 4]	ἐλευθέρως ἐκ τοῦ ποταμοῦ πίνουσιν,	ἐπικύπτοντες	ἅμα, καὶ ὅσον διψῶσι λάπτοντες·
[1, 7]	φάγωσι, τὰ ἐξόπισθεν ἐφέλκουσι, παρειμένως	ἔχοντες	οὕτως αὐτῶν. Εἶτα σπώμενοι, ὅμως
[1, 31]	περὶ γῆν πονούμενοι, καὶ αὐτουργοὶ	πεφυκότες,	οὐδὲν τῶν ὑβρισμένων, οὐδὲ τῶν
[1, 11]	ἄρα μαντικώτατοι τῶν ζῷων καὶ	μύες·	γηρώσης γὰρ οἰκίας ἤδη καὶ
[1, 11]	βέλη ἐκπίπτει. ~Ὅτι μαντικοὶ οἱ	μῦες.	Ἦσαν δ᾿ ἄρα μαντικώτατοι τῶν
[1, 34]	πάντως καὶ ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις	ἀκριβὴς	ἔσται δικαστὴς, καὶ ἀδέκαστος· ἀφῆκε
[1, 33]	τῆς διαρκοῦς φροντίδος, καὶ τῆς	σπουδῆς	τῆς ἀνελλιποῦς, καὶ τῶν κατὰ
[1, 19]	καὶ Κορινθίων τρυφῆς. Ὁ μὲν	δημώδης	λόγος καὶ εἰς πάντας ἐφοιτήσας
[1, 19]	οὗτοι ἐσθῆτι πολυτελεῖ ἐθρύπτοντο, καὶ	τραπέζης	ἀσωτίᾳ καὶ ὑπὲρ τὴν χρείαν
[1, 32]	ἐμὸν καὶ τὸ κατ᾿ ἐμὲ	παρέλθῃς.	Τιμῶ δέ σε Κύρου ποταμοῦ
[1, 7]	ἄρα οἱ σῦς οἱ ἄγριοι	ἰατρικῆς	οὐκ ἀπαίδευτοι, καὶ θεραπείας ἅμα.
[1, 12]	καὶ οἱ μύρμηκες, ὡς ἀκούω,	μαντικῆς	τινα αἴσθησιν. ὅταν γὰρ μέλλῃ
[1, 34]	ζητοῦντος. Ἀνὴρ γένει Μάρδος, ὄνομα	Ῥακώκης,	παῖδας εἶχεν ἑπτά. Ἀλλὰ τούτων
[1, 33]	ἐξ ἐκείνου τοῦ ὕδατος. ~Περὶ	μεγάλης	ῥοιᾶς τῷ αὐτῷ δεδωρημένης. Ῥοιὰν
[1, 26]	κόμην, καὶ λόφον ἐπὶ τῆς	κεφαλῆς.	Καὶ ὁμολογεῖ Ποσείδιππος ταῦτα. Δεῖπνον
[1, 18]	γυναικῶν; Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς	κεφαλῆς	στεφάνην ἐπετίθεντο ὑψηλήν, τοὺς δὲ
[1, 15]	ἐν Αἰγύπτῳ τίκτειν. Λέγει δὲ	Ἀριστοτέλης	καὶ διάφορον εἶναι τῆς περιστερᾶς
[1, 14]	δέους ἀφείθη. ~Περὶ κύκνου. Λέγει	Ἀριστοτέλης	τὸν κύκνον καλλίπαιδα εἶναι, καὶ
[1, 24]	ἐγένετο, καὶ ἐνταῦθα πάλιν ὁ	Ἡρακλῆς	ἐκράτει. Διανιώμενος δὲ ὁ Λεπρέας,
[1, 24]	τὴν πρὸς τὸν Λεπρέα ὁ	Ἡρακλῆς	ἔχθραν. Φιλονεικία δ᾿ οὖν αὐτοῖς
[1, 24]	τὸν ὐπὲρ τοῦ ἄθλου μισθὸν	Ἡρακλῆς.	Ἦν οὖν, οἷα εἰκὸς, πολέμιος
[1, 24]	ὁ Λεπρέας ἐκ τῆς τοιαύτης	συμβουλῆς.	Χρόνῳ δὲ ὕστερον ὁ μὲν
[1, 3]	Καὶ ἐκ τούτου περιγίνονται τῆς	ῥώμης	τῶν ὕδρων οἱ βάτραχοι τῇ
[1, 34]	Ἀλλὰ τούτων ὁ νεώτατος ἐκαλεῖτο	Καρτώμης·	κακὰ δὲ πολλὰ τοὺς ἄλλους
[1, 2]	Ὑφαντικὴν, καὶ ὑφαίνειν, καὶ δῶρα	Ἐργάνης	δαίμονος, οὖτε ἴσασιν αἱ φάλαγγες
[1, 10]	δὲ βληθεῖσαι παραχρῆμα τῆς δικτάμνου	βοτάνης	διέτραγον, καὶ ἅμα τῷ γεύσασθαι,
[1, 21]	με, εἶπε, καὶ προσελθὼν καὶ	ἐμφανὴς	τῷ βεσαιλεῖ γενόμενος, περιελόμενος τὸν
[1, 18]	δὲ Ἀττικῶν γυναικῶν τὴν τρυφὴν	Ἀριστοφάνης	λεγέτω. ~Περὶ τῆς τῶν Συβαριτῶν,
[1, 33]	~Περὶ μεγάλης ῥοιᾶς τῷ αὐτῷ	δεδωρημένης.	Ῥοιὰν ἐπὶ λίκνου μεγίστην ὁ
[1, 25]	μαχόμενος γὰρ ὰποθνῄσκει. ~Περὶ Ἀλεξάνδρου	μεγαλοφροσύνης	εἰς τὸν Φωκίωνα, καὶ τούτου
[1, 21]	τῷ θεῷ διδόντας πρόποσιν. ~Ἰσμηνίας,	αἰσχύνης	χωρὶς, πῶς Περσῶν βασιλεῖ προσεκύνησεν.
[1, 34]	ἐμοὶ εὖ πάσχουσιν. Ὧν ἀκούσας	Ἀρταξέρξης	ἐπῄνεσε μὲν τὸν Ῥακώκην, καὶ
[1, 32]	τοῖς δώροις. Ἐπὶ τούτοις ὁ	Ἀρταξέρξης	ἥσθη, καὶ, Δέχομαι ἡδέως, φησὶν,
[1, 13]	οὖν αὐτῷ παρεκάθευδεν, ἐκ τῆς	βοῆς	διεταράχθη, καὶ περιβὰς αὐτὸν, ὑλάκτει
[1, 24]	Διὸς παῖς εἰς Καύκωνας ἀφίκετο·	δεηθείσης	δὲ τῆς Ἀστυδαμείας, διαλύεται τὴν
[1, 33]	Ῥοιὰν ἐπὶ λίκνου μεγίστην ὁ	Μίσης	Ἀρταξέρξῃ τῷ βασιλεῖ ἐλαύνοντι τὴν
[1, 14]	πέλαγος, καὶ πέτονται καὶ κατὰ	θαλάσσης,	καὶ αὐτοῖς οὐ κάμνει τὸ
[1, 5]	ἐκείνην οὐκ ἐδείπνησε, προϊοῦσαν τῆς	θαλάσσης.	~Περὶ χελωνῶν θαλαττίων. Αἱ χελῶναι
[1, 11]	γηρώσης γὰρ οἰκίας ἤδη καὶ	μελλούσης	κατολισθαίνειν, αἰσθάνονται πρῶτοι καὶ ἀπολιπόντες
[1, 34]	δὲ καὶ τὸν νεανίαν τῆς	παρούσης	τιμωρίας, ἀπειλῶν αὐτῷ θανάτου τρόπον
[1, 11]	μαντικώτατοι τῶν ζῷων καὶ μύες·	γηρώσης	γὰρ οἰκίας ἤδη καὶ μελλούσης
[1, 26]	ἤστην οὗτοι Ῥοδίω. ~Περὶ Ἀγλαΐδος	τῆς	ἀδδηφάγου. Γυναῖκα ἀκούω σαλπίσαι, καὶ
[1, 33]	διαρκοῦς φροντίδος, καὶ τῆς σπουδῆς	τῆς	ἀνελλιποῦς, καὶ τῶν κατὰ φύσιν
[1, 19]	καὶ αὐτῇ τῇ Συβάρει αἰτίαν	τῆς	ἀπωλείας γενέσθαι τὴν πολλὴν τρυφήν.
[1, 24]	εἰς Καύκωνας ἀφίκετο· δεηθείσης δὲ	τῆς	Ἀστυδαμείας, διαλύεται τὴν πρὸς τὸν
[1, 33]	εἰπόντος, ὅτι οἴκοθεν, καὶ ἐκ	τῆς	αὑτοῦ γεωργίας, ὑπερήσθη· καὶ δῶρα
[1, 15]	τῆς Σικελίας ἔνθα ἐστὶν ὁ	τῆς	Ἀφροδίτης νεὼς, σεμνός τε καὶ
[1, 13]	ὅσπερ οὖν αὐτῷ παρεκάθευδεν, ἐκ	τῆς	βοῆς διεταράχθη, καὶ περιβὰς αὐτὸν,
[1, 33]	πάντα ἐκ τῆς ἐπιμελείας, καὶ	τῆς	διαρκοῦς φροντίδος, καὶ τῆς σπουδῆς
[1, 10]	ὄρεσιν. Αἱ δὲ βληθεῖσαι παραχρῆμα	τῆς	δικτάμνου βοτάνης διέτραγον, καὶ ἅμα
[1, 32]	ἦν Σιναίτης, πόρρω τῆς ἐπαύλεως	τῆς	ἑαυτοῦ ἐντυχεῖν Ἀρταξέρξῃ τῷ ἐπικαλουμένῳ
[1, 34]	θεωρῶν ἀπολλύμενον, καὶ τῆς κακουργίας	τῆς	εἰς αὐτοὺς παυόμενον, καὶ αὐτὸς
[1, 32]	ᾧ ὄνομα ἦν Σιναίτης, πόρρω	τῆς	ἐπαύλεως τῆς ἑαυτοῦ ἐντυχεῖν Ἀρταξέρξῃ
[1, 33]	ὁμολογεῖν οὗτος, ὅτι πάντα ἐκ	τῆς	ἐπιμελείας, καὶ τῆς διαρκοῦς φροντίδος,
[1, 33]	τὸν Μίθραν, ἀνὴρ οὗτος ἐκ	τῆς	ἐπιμελείας ταύτης δυνήσεται καὶ πόλιν,
[1, 5]	ἁλιεὺς ἐκείνην οὐκ ἐδείπνησε, προϊοῦσαν	τῆς	θαλάσσης. ~Περὶ χελωνῶν θαλαττίων. Αἱ
[1, 15]	τῶν ὀρνίθων ἐπιπολάζειν τῷ ναῷ	τῆς	θεοῦ ὡμολόγηται. Ἀχαϊκοὶ δὲ αὖ
[1, 34]	βίον, εἶπε, θεωρῶν ἀπολλύμενον, καὶ	τῆς	κακουργίας τῆς εἰς αὐτοὺς παυόμενον,
[1, 26]	εἶχε κόμην, καὶ λόφον ἐπὶ	τῆς	κεφαλῆς. Καὶ ὁμολογεῖ Ποσείδιππος ταῦτα.
[1, 18]	τότε γυναικῶν; Ἐπὶ μὲν γὰρ	τῆς	κεφαλῆς στεφάνην ἐπετίθεντο ὑψηλήν, τοὺς
[1, 27]	δέ φησί τινα Ἀναξίλας, ὁ	τῆς	κωμῳδίας ποιητὴς, πολλὰ ἐσθίειν. ~Περὶ
[1, 20]	Τυρρηνούς, τὰ τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ	τῆς	Λευκοθέας ἅπαντα ἐσύλησε χρήματα, τὴν
[1, 30]	τούτῳ τῷ μειρακίῳ ἡ γνώμη	τῆς	μορφῆς. Πολλάκις γοῦν αὐτῷ καὶ
[1, 9]	ὀνίνησι· φάρμακον δέ ἐστιν αὐτῷ	τῆς	νόσου, βρωθεὶς πίθηκος. ~Πῶς αἱ
[1, 34]	ἀφῆκε δὲ καὶ τὸν νεανίαν	τῆς	παρούσης τιμωρίας, ἀπειλῶν αὐτῷ θανάτου
[1, 21]	ἀποκρυφαίμην ἔργον. Πρεσβεύων οὗτος ὑπὲρ	τῆς	πατρίδος πρὸς βασιλέα τῶν Περσῶν
[1, 15]	δὲ Ἀριστοτέλης καὶ διάφορον εἶναι	τῆς	περιστερᾶς τὴν πελειάδα· τὴν μὲν
[1, 15]	αἱ θήλειαι ἀλλήλας ἀναβαίνουσιν, ὅταν	τῆς	πρὸς ἄρρενα μίξεως ἀτυχήσωσι· καὶ
[1, 3]	διείργει. Καὶ ἐκ τούτου περιγίνονται	τῆς	ῥώμης τῶν ὕδρων οἱ βάτραχοι
[1, 15]	τὴν Ἀφροδίτην εἰς Λιβύην ἀπὸ	τῆς	Σικελίας ἀνάγεσθαι, ἀφανεῖς ἐκ τοῦ
[1, 15]	τὸν Ἄθω. Ἐν Ἔρυκι δὲ	τῆς	Σικελίας ἔνθα ἐστὶν ὁ τῆς
[1, 33]	καὶ τῆς διαρκοῦς φροντίδος, καὶ	τῆς	σπουδῆς τῆς ἀνελλιποῦς, καὶ τῶν
[1, 24]	τῷ Ἡρακλεῖ ὁ Λεπρέας ἐκ	τῆς	τοιαύτης συμβουλῆς. Χρόνῳ δὲ ὕστερον
[1, 19]	τὴν τρυφὴν Ἀριστοφάνης λεγέτω. ~Περὶ	τῆς	τῶν Συβαριτῶν, καὶ Κολοφωνίων, καὶ
[1, 24]	Καύκωνος τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ Ἀστυδαμείας	τῆς	Φόρβαντος, γίνεται παῖς Λεπρέας, ὅσπερ
[1, 30]	μαντεύσασθαι, ἰδιώτῃ ἔτι ὄντι. ~Ὅτι	Γαλέτης	οὐ μᾶλλον διὰ τὴν μορφήν,
[1, 27]	Ὁμολογεῖ δὲ καὶ Ἀλκμὰν ὁ	ποιητὴς	ἑαυτὸν πολυβορώτατον γεγονέναι. Καὶ Κτησίαν
[1, 27]	τινα Ἀναξίλας, ὁ τῆς κωμῳδίας	ποιητὴς,	πολλὰ ἐσθίειν. ~Περὶ τῶν παρὰ
[1, 32]	ἄνδρα Πέρσην, ᾧ ὄνομα ἦν	Σιναίτης,	πόρρω τῆς ἐπαύλεως τῆς ἑαυτοῦ
[1, 15]	Σικελίας ἔνθα ἐστὶν ὁ τῆς	Ἀφροδίτης	νεὼς, σεμνός τε καὶ ἅγιος,
[1, 34]	ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις ἀκριβὴς ἔσται	δικαστὴς,	καὶ ἀδέκαστος· ἀφῆκε δὲ καὶ
[1, 21]	δὲ ταῦτα περσίζων δι᾿ ἑρμηνέως,	Τιθραύστης	δὲ ἦν ὄνομα τῷ χιλιάρχῳ)
[1, 33]	Περσίδα προσεκόμισε. Τὸ μέγεθος οὖν	αὐτῆς	ὑπερεκπλαγεὶς ὁ βασιλεὺς, Ἐκ ποίου
[1, 24]	Ἡρακλεῖ ὁ Λεπρέας ἐκ τῆς	τοιαύτης	συμβουλῆς. Χρόνῳ δὲ ὕστερον ὁ
[1, 33]	ἀνὴρ οὗτος ἐκ τῆς ἐπιμελείας	ταύτης	δυνήσεται καὶ πόλιν, κατά γε
[1, 30]	τῷ μειρακίῳ ἡ γνώμη τῆς	μορφῆς.	Πολλάκις γοῦν αὐτῷ καὶ ὁ
[1, 18]	Πῶς δὲ οὐ διέρρεον ὑπὸ	τρυφῆς	αί πολλαὶ τῶν τότε γυναικῶν;
[1, 19]	Συβαριτῶν, καὶ Κολοφωνίων, καὶ Κορινθίων	τρυφῆς.	Ὁ μὲν δημώδης λόγος καὶ
[1, 15]	τὸ πτερόν. ~Περὶ περιστερῶν. Ἐκ	διαδοχῆς	φασιν ἐπῳαζειν τὰς περιστεράς. Εἶτα
[1, 11]	μυωπίας αὑτῶν, καὶ τὰς ἐξ	ἀρχῆς	διατριβὰς, ᾗ ποδῶν ἔχουσιν, ἀποδιδράσκουσι,
[1, 6]	τὰς ἡμέρας τὰς τετταράκοντα, ἐν	αἷς	τὰ ἔγγονα αὐταῖς, τῶν ᾠῶν
[1, 15]	περιστερὰν, καὶ τρυγόνα φησὶ μηδὲν	ἀλλήλαις	ἐοικέναι. Ἰνδοὶ δέ φασι λόγοι,
[1, 1]	ταῖς ἐξ ἑαυτῶν ἄρκυσι, ταῖς	πλεκτάναις.	~Περὶ φαλάγγων. Ὑφαντικὴν, καὶ ὑφαίνειν,
[1, 10]	καὶ ἅμα τῷ γεύσασθαι, ὅλα	ἐκείναις	τὰ βέλη ἐκπίπτει. ~Ὅτι μαντικοὶ
[1, 18]	τῶν χειρῶν οὐ συνέρραπτον, ἀλλὰ	περόναις	χρυσαῖς, καὶ ἀργυραῖς, συνεχέσι κατελάμβανον.
[1, 24]	ὕστερον ὁ μὲν τοῦ Διὸς	παῖς	εἰς Καύκωνας ἀφίκετο· δεηθείσης δὲ
[1, 24]	καὶ Ἀστυδαμείας τῆς Φόρβαντος, γίνεται	παῖς	Λεπρέας, ὅσπερ οὖν συνεβούλευσε τῷ
[1, 32]	ᾗ ποδῶν εἶχε μάλιστα, ἐπικύψας	ἀμφοτέραις	ταῖς χερσὶν ἀρυσάμενος τοῦ ὕδατος,
[1, 1]	τὸν τρόπον τοῦτον. Ὑπὸ ταῖς	πέτραις	κάθηνται, καὶ ἑαυτοὺς εἰς τὴν
[1, 18]	συνέρραπτον, ἀλλὰ περόναις χρυσαῖς, καὶ	ἀργυραῖς,	συνεχέσι κατελάμβανον. Καὶ ταῦτα αἱ
[1, 21]	τῷ χιλιάρχῳ) νόμος ἐστὶν ἐπιχώριος	Πέρσαις,	τὸν εἰς ὀφθαλμοὺς ἐλθόντα τοῦ
[1, 20]	Διονύσιος ἐξ ἁπάντων τῶν ἐν	Συρακούσαις	ἱερῶν ἐσύλησε τὰ χρήματα. Τοῦ
[1, 18]	χειρῶν οὐ συνέρραπτον, ἀλλὰ περόναις	χρυσαῖς,	καὶ ἀργυραῖς, συνεχέσι κατελάμβανον. Καὶ
[1, 1]	δὲ ἀφυλάκτους ὄντας αὐτοὺς περιβάλλουσι	ταῖς	ἐξ ἑαυτῶν ἄρκυσι, ταῖς πλεκτάναις.
[1, 1]	ἰχθῦς τὸν τρόπον τοῦτον. Ὑπὸ	ταῖς	πέτραις κάθηνται, καὶ ἑαυτοὺς εἰς
[1, 1]	περιβάλλουσι ταῖς ἐξ ἑαυτῶν ἄρκυσι,	ταῖς	πλεκτάναις. ~Περὶ φαλάγγων. Ὑφαντικὴν, καὶ
[1, 32]	ποδῶν εἶχε μάλιστα, ἐπικύψας ἀμφοτέραις	ταῖς	χερσὶν ἀρυσάμενος τοῦ ὕδατος, Βασιλεῦ
[1, 19]	καὶ εἰς πάντας ἐφοιτήσας λέγει,	Συβαρίταις	καὶ αὐτῇ τῇ Συβάρει αἰτίαν
[1, 6]	τοὺς νεοττοὺς, καὶ ἕπεσθαι δυναμένους	αὐταῖς	ἀπάγουσιν. ~Περὶ ἀγρίων συῶν. Ἦσαν
[1, 15]	ἐξ ὧν νεοττοὶ οὐ γίνονται	αὐταῖς.	Εἰ δέ τι Καλλιμάχῳ χρὴ
[1, 18]	ὑπεδοῦντο, ἐκ δὲ τῶν ὤτων	αὐταῖς	ἐνώτια μακρὰ ἀπεκρέμαντο· τῶν δὲ
[1, 6]	τετταράκοντα, ἐν αἷς τὰ ἔγγονα	αὐταῖς,	τῶν ᾠῶν συμπαγέντων, ζῷα γίνεται.
[1, 22]	διδόμενα παρὰ Περσῶν βασιλέως τοῖς	πρεσβευταῖς.	Δῶρα τὰ ἐκ βασιλέως διδόμενα
[1, 22]	διδόμενα τοῖς παρ᾿ αὐτὸν ἥκουσι	πρεσβευταῖς,	εἴτε παρὰ τῶν Ἑλλήνων ἀφίκοιντο
[1, 15]	μίξεως ἀτυχήσωσι· καὶ οὐδὲν μὲν	εἰς	ἀλλήλας προΐενται, τίκτουσι δὲ ᾠά,
[1, 34]	ἀπολλύμενον, καὶ τῆς κακουργίας τῆς	εἰς	αὐτοὺς παυόμενον, καὶ αὐτὸς αὐξηθήσομαι,
[1, 25]	εἰς τὸν Φωκίωνα, καὶ τούτου	εἰς	ἐκεῖνον. Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου (εἰ
[1, 6]	τὰ ᾠά· εἶτα, ὑποστρέψασαι ὀπίσω	εἰς	ἤθη τὰ ἑαυτῶν, νήχονται. Εἰσι
[1, 24]	ὁ μὲν τοῦ Διὸς παῖς	εἰς	Καύκωνας ἀφίκετο· δεηθείσης δὲ τῆς
[1, 15]	Ἀναγώγια, καὶ λέγουσι τὴν Ἀφροδίτην	εἰς	Λιβύην ἀπὸ τῆς Σικελίας ἀνάγεσθαι,
[1, 24]	δὲ ὁ Λεπρέας, λαβὼν ὅπλα,	εἰς	μονομαχίαν προκαλεῖται τὸν Ἡρακλῆ. Καὶ
[1, 14]	μὴν καὶ θυμόν. Πολλάκις γοῦν	εἰς	ὀργὴν καὶ μάχην προελθόντες, καὶ
[1, 21]	νόμος ἐστὶν ἐπιχώριος Πέρσαις, τὸν	εἰς	ὀφθαλμοὺς ἐλθόντα τοῦ βασιλέως μὴ
[1, 19]	Ὁ μὲν δημώδης λόγος καὶ	εἰς	πάντας ἐφοιτήσας λέγει, Συβαρίταις καὶ
[1, 15]	Δία αὐτὸν μεταβαλεῖν τὴν μορφὴν	εἰς	περιστεράν, ἐρασθέντα παρθένου, Φθίας ὄνομα.
[1, 31]	μάλιστα ὑπ᾿ αὐτῶν φυλαττόμενος· ὅταν	εἰς	Πέρσας ἐλαύνῃ βασιλεύς, πάντες αὐτῷ
[1, 1]	ταῖς πέτραις κάθηνται, καὶ ἑαυτοὺς	εἰς	τὴν ἐκεινων μεταμορφοῦσι χροιὰν, καὶ
[1, 16]	καὶ ἔδει Σωκράτην ἀποθνῄσκειν, ἀφίκετο	εἰς	τὸ δεσμωτήριον Ἀπολλόδωρος, ὁ τοῦ
[1, 25]	γὰρ ὰποθνῄσκει. ~Περὶ Ἀλεξάνδρου μεγαλοφροσύνης	εἰς	τὸν Φωκίωνα, καὶ τούτου εἰς
[1, 6]	ζῷα γίνεται. Ὑποστρέψασαι οὖν αὖθις	εἰς	τὸν χῶρον, ἐν ᾧ κατέθεντο
[1, 6]	τὰ ἑαυτῶν, νήχονται. Εἰσι δὲ	εἰς	τοσοῦτον λογιστικαί, ὥστε ἐφ᾿ ἑαυτῶν
[1, 28]	Ἐν Ῥόδῳ φασὶ τὸν μὲν	εἰς	τοὺς ἰχθῦς ὁρῶντα, καὶ θαυμάζοντα
[1, 20]	ἀποκεῖραί τινα αὐτό. Πλεύσας δὲ	εἰς	Τυρρηνούς, τὰ τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ
[1, 32]	Οἱ δὲ τὴν ταχίστην προσδραμόντες,	εἰς	χρυσῆν φιάλην ἐδέξαντο ἐκ τῶν
[1, 13]	ὀνείρῳ, ἀλλ᾿ ἀνδρικῶς, ἅτε δεινῶς	ἐκπλαγεὶς	ὑπὸ τοῦ δέους. Ὁ δὲ
[1, 33]	προσεκόμισε. Τὸ μέγεθος οὖν αὐτῆς	ὑπερεκπλαγεὶς	ὁ βασιλεὺς, Ἐκ ποίου παραδείσου,
[1, 30]	τῶν θεῶν τούτων. Ὁ δὲ	ὑπερησθεὶς	αὐτοῦ τῇ χρηστότητι, καὶ τὸ
[1, 9]	δέ ἐστιν αὐτῷ τῆς νόσου,	βρωθεὶς	πίθηκος. ~Πῶς αἱ βεβλημέναι ἐν
[1, 7]	τοῦ πάθους φάρμακον, καὶ ἐργάζονται	ὑγιεῖς	αὐτοὺς αὖθις. ~Περὶ φαλαγγίου. Φαλάγγιον
[1, 21]	τοίνυν αὐτὸς δι᾿ ἑαυτοῦ συγγενέσθαι	θέλεις	αὐτῷ, ὥρα σοι, τὰ ἐκ
[1, 25]	ἐκεῖθεν προσόδους. Ἦσαν δὲ αἱ	πόλεις	αἵδε, Κίος, Ἐλαία, Μύλασα, Πάταρα.
[1, 25]	αὐτῷ ἀργυρίου ἔπεμψεν ἑκατὸν, καὶ	πόλεις	τέτταρας ὠνόμασεν, ὧν ἠξίου μίαν,
[1, 15]	Λιβύην ἀπὸ τῆς Σικελίας ἀνάγεσθαι,	ἀφανεῖς	ἐκ τοῦ χώρου αἱ περιστεραὶ
[1, 33]	Ἐκ ποίου παραδείσου, φησὶ, λαβὼν	φέρεις	μοι τὸ δῶρον τοῦτο; Τοῦ
[1, 15]	ἐνταῦθα ἀπώλοντο αἱ τῶν Περσῶν	τριήρεις,	περικάμπτουσαι τὸν Ἄθω. Ἐν Ἔρυκι
[1, 34]	ὑπολαβὼν ὁ βασιλεὺς ἔφη, Εἶτα	τολμήσεις	τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῖς ἑαυτοῦ τὸν
[1, 34]	ὅταν τῶν φυομένων θριδακινῶν τὰς	ἐκφύσεις	τὰς πικρὰς ἀποκλῶ καὶ ἀφαιρῶ,
[1, 6]	συμπαγέντων, ζῷα γίνεται. Ὑποστρέψασαι οὖν	αὖθις	εἰς τὸν χῶρον, ἐν ᾧ
[1, 7]	φάρμακον, καὶ ἐργάζονται ὑγιεῖς αὐτοὺς	αὖθις.	~Περὶ φαλαγγίου. Φαλάγγιον ἐλάφοις τοσοῦτόν
[1, 5]	ἀπέκειρε τὴν ὁρμιὰν, καὶ νήχεται	αὖθις.	Πολλάκις δ᾿ οὖν καὶ δύο
[1, 15]	τοῦ ἔτους. Ἔνθεν τοι καὶ	δεκάκις	τοῦ ἔτους ὠδίνουσι. Λόγος δέ
[1, 15]	δέ τις περίεισιν Αἰγύπτιος, λέγων	δωδεκάκις	τὰς ἐν Αἰγύπτῳ τίκτειν. Λέγει
[1, 30]	μειρακίῳ ἡ γνώμη τῆς μορφῆς.	Πολλάκις	γοῦν αὐτῷ καὶ ὁ Πτολεμαῖος
[1, 14]	ἔχειν γε μὴν καὶ θυμόν.	Πολλάκις	γοῦν εἰς ὀργὴν καὶ μάχην
[1, 5]	τὴν ὁρμιὰν, καὶ νήχεται αὖθις.	Πολλάκις	δ᾿ οὖν καὶ δύο καὶ
[1, 1]	καὶ πᾶν ὁτιοῦν φαγεῖν ἄμαχοι.	Πολλάκις	οὖν οὐδὲ ἀλλήλων ἀπέχονται, ἀλλά
[1, 29]	φλαύρως, ὑπερφρονῶ τοῦτο ἐξετάζειν. ~Ὅτι	ὄϊς	λέοντα ἔτεκεν. Λέγουσι Κῴων παῖδες
[1, 31]	προσφέρουσιν, ἀλλ᾿ ἢ βοῦς, ἢ	ὄις,	οἱ δὲ σῖτον, καὶ οἶνον
[1, 15]	δέ φασι λόγοι, περιστερὰς ἐν	Ἰνδοῖς	γίνεσθαι μηλίνας τὴν χρόαν. Χάρων
[1, 30]	καὶ συντονώτερον ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι τοῖς	δειλαίοις	γενώμεθα, Σωτῆρες ἔνθα, κἀγαθοὶ παραστάται,
[1, 28]	πολλὰ ἐσθίειν. ~Περὶ τῶν παρὰ	Ῥοδίοις	τιμωμένων ὄψων. Ἀλλὰ ἔγωγε ὑμῖν
[1, 34]	ἀποφαινόμενος, πάντως καὶ ἐν τοῖς	ἀλλοτρίοις	ἀκριβὴς ἔσται δικαστὴς, καὶ ἀδέκαστος·
[1, 18]	ἐπετίθεντο ὑψηλήν, τοὺς δὲ πόδας	σανδάλοις	ὑπεδοῦντο, ἐκ δὲ τῶν ὤτων
[1, 24]	αὐτοῖς ἐμπίπτει νεανικὴ, καὶ ἐρίζουσιν	ἀλλήλοις	περὶ δίσκου, καὶ ὕδατος ἀντλήσεως,
[1, 19]	Ἃ δὲ οὐκ ἔστι τοῖς	πολλοῖς	γνώριμα, ταῦτ' ἐγὼ ἐρῶ. Κολοφωνίους
[1, 30]	μὲν οὐδεπώποτε οὐδενὶ γέγονας αἴτιος,	πολλοῖς	δὲ καὶ πολλὰ ἀγαθὰ προὐξένησας.
[1, 1]	θηράτροις, τοῖς καλουμένοις τοῦ ἰχθύος	πλοκάμοις,	εἶτα αὐτῷ γίνεται δεῖπνον. Ἐλλοχῶσι
[1, 34]	βασιλεὺς ἔφη, Εἶτα τολμήσεις τοῖς	ὀφθαλμοῖς	τοῖς ἑαυτοῦ τὸν υἱὸν ἀποθνῄσκοντα
[1, 1]	ἐμπεσὼν τοῖς ἀνδρειοτέροις θηράτροις, τοῖς	καλουμένοις	τοῦ ἰχθύος πλοκάμοις, εἶτα αὐτῷ
[1, 32]	τῶν πάνυ πολυτελῶν, καὶ ἰσοστάσιον	ἐκείνοις	λέγω· πρῶτον μέν, ὅτι ὕδωρ
[1, 34]	καὶ αὐτὸς αὐξηθήσομαι, καὶ τοῖς	λοιποῖς	τοῖς κατὰ γένος συνέσομαι τὰ
[1, 8]	τοσοῦτόν ἐστι κακὸν, ὅσον καὶ	ἀνθρώποις·	καὶ κινδυνεύουσιν ἀπολέσθαι διὰ ταχέων.
[1, 1]	βραχύτερος ἁλοὺς καὶ ἐμπεσὼν τοῖς	ἀνδρειοτέροις	θηράτροις, τοῖς καλουμένοις τοῦ ἰχθύος
[1, 10]	καὶ τὰς αἶγας βάλλουσιν ἐπ᾿	ἄκροις	νεμομένας τοῖς ὄρεσιν. Αἱ δὲ
[1, 1]	ἁλοὺς καὶ ἐμπεσὼν τοῖς ἀνδρειοτέροις	θηράτροις,	τοῖς καλουμένοις τοῦ ἰχθύος πλοκάμοις,
[1, 32]	τῶν ἤδη σε δεξιωσαμένων τοῖς	δώροις.	Ἐπὶ τούτοις ὁ Ἀρταξέρξης ἥσθη,
[1, 17]	καὶ ἐν σησάμῳ δίστιχον ἐλεγεῖον	χρυσοῖς	γράμμασιν ἐπέγραψαν. Ὧν, ἐμοὶ δοκεῖν,
[1, 14]	αὐτὸς, καὶ μάχεσθαι τοὺς κύκνους	τοῖς	ἀετοῖς· ἀμύνεσθαί γε μὴν αὐτούς,
[1, 34]	δικαίως ἀποφαινόμενος, πάντως καὶ ἐν	τοῖς	ἀλλοτρίοις ἀκριβὴς ἔσται δικαστὴς, καὶ
[1, 1]	ὁ βραχύτερος ἁλοὺς καὶ ἐμπεσὼν	τοῖς	ἀνδρειοτέροις θηράτροις, τοῖς καλουμένοις τοῦ
[1, 30]	ἐπιτείναντες, καὶ συντονώτερον ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι	τοῖς	δειλαίοις γενώμεθα, Σωτῆρες ἔνθα, κἀγαθοὶ
[1, 32]	ἄλλων τῶν ἤδη σε δεξιωσαμένων	τοῖς	δώροις. Ἐπὶ τούτοις ὁ Ἀρταξέρξης
[1, 34]	ἔφη, Εἶτα τολμήσεις τοῖς ὀφθαλμοῖς	τοῖς	ἑαυτοῦ τὸν υἱὸν ἀποθνῄσκοντα ὑπομεῖναι;
[1, 23]	~Περὶ Γοργίου καὶ Πρωταγόρου. Ἐν	τοῖς	Ἕλλησι τοῖς πάλαι, μακρᾷ τῇ
[1, 21]	μὴν ἔδρασεν οὐδὲν τῶν ἐν	τοῖς	Ἕλλησιν αἰσχύνην φερόντων. Πάντα δ᾿
[1, 2]	πάγη, καὶ οἱονεὶ κύρτος ἐστὶ	τοῖς	ἐμπίπτουσι. Καὶ ἡ μὲν ἀρκυωρεῖ
[1, 1]	καὶ ἐμπεσὼν τοῖς ἀνδρειοτέροις θηράτροις,	τοῖς	καλουμένοις τοῦ ἰχθύος πλοκάμοις, εἶτα
[1, 34]	αὐτὸς αὐξηθήσομαι, καὶ τοῖς λοιποῖς	τοῖς	κατὰ γένος συνέσομαι τὰ αὐτὰ
[1, 34]	παυόμενον, καὶ αὐτὸς αὐξηθήσομαι, καὶ	τοῖς	λοιποῖς τοῖς κατὰ γένος συνέσομαι
[1, 31]	βασιλεῖ. Νόμος οὗτος Περσικὸς ἐν	τοῖς	μάλιστα ὑπ᾿ αὐτῶν φυλαττόμενος· ὅταν
[1, 10]	αἶγας βάλλουσιν ἐπ᾿ ἄκροις νεμομένας	τοῖς	ὄρεσιν. Αἱ δὲ βληθεῖσαι παραχρῆμα
[1, 34]	ὁ βασιλεὺς ἔφη, Εἶτα τολμήσεις	τοῖς	ὀφθαλμοῖς τοῖς ἑαυτοῦ τὸν υἱὸν
[1, 23]	καὶ Πρωταγόρου. Ἐν τοῖς Ἕλλησι	τοῖς	πάλαι, μακρᾷ τῇ δόξῃ διέπρεπε
[1, 22]	Δῶρα τὰ ἐκ βασιλέως διδόμενα	τοῖς	παρ᾿ αὐτὸν ἥκουσι πρεσβευταῖς, εἴτε
[1, 19]	τρυφήν. Ἃ δὲ οὐκ ἔστι	τοῖς	πολλοῖς γνώριμα, ταῦτ' ἐγὼ ἐρῶ.
[1, 1]	ἰχθῦς προσνέουσιν οἱονεὶ τῇ πέτρᾳ	τοῖς	πολύποσιν, οἱ δὲ ἀφυλάκτους ὄντας
[1, 22]	τὰ διδόμενα παρὰ Περσῶν βασιλέως	τοῖς	πρεσβευταῖς. Δῶρα τὰ ἐκ βασιλέως
[1, 34]	θανάτου τρόπον βαρύτατον, ἐὰν ἐπὶ	τοῖς	φθάσασιν ἀδικῶν φωραθῇ ἕτερα.
[1, 14]	καὶ μάχεσθαι τοὺς κύκνους τοῖς	ἀετοῖς·	ἀμύνεσθαί γε μὴν αὐτούς, ἀλλ᾿
[1, 15]	νεοττῶν γενομένων, ὁ ἄρρην ἐμπτύει	αὐτοῖς,	ἀπελαύνων αὐτῶν τὸν φθόνον, φασίν,
[1, 16]	ἐνταφίων μὴ ἀμοιρήσειν, εἰ ἐν	αὐτοῖς	ἀποθάνοι· καὶ γὰρ οὖν καὶ
[1, 24]	Λεπρέας. Καὶ ὑπὲρ πολυποσίας ἀγὼν	αὐτοῖς	ἐγένετο, καὶ ἐνταῦθα πάλιν ὁ
[1, 24]	Ἡρακλῆς ἔχθραν. Φιλονεικία δ᾿ οὖν	αὐτοῖς	ἐμπίπτει νεανικὴ, καὶ ἐρίζουσιν ἀλλήλοις
[1, 22]	ἄξια ταῦτα. Καὶ στολὴν ἐπ᾿	αὐτοῖς	Μηδικήν· ὄνομα δὲ τῇ στολῇ
[1, 14]	πέτονται καὶ κατὰ θαλάσσης, καὶ	αὐτοῖς	οὐ κάμνει τὸ πτερόν. ~Περὶ
[1, 7]	καὶ ἐσθίουσι προθυμότατα. Γίνονται δὲ	αὐτοῖς	οὗτοι τοῦ πάθους φάρμακον, καὶ
[1, 12]	φιλόπονοι πρὸς τὸ θησαυρίσαι, καὶ	ἑαυτοῖς	ἀποταμιεύσασθαι τοὺς πυροὺς, καὶ τὰ
[1, 24]	ταῦρον πρότερος· καὶ ἐν πᾶσι	τούτοις	ἡττᾶται Λεπρέας. Καὶ ὑπὲρ πολυποσίας
[1, 15]	ὁμιλίαν, τοῦ φιλήματος ἔρημον. Προστίθησι	τούτοις	καὶ ἐκεῖνα, ὅτι καὶ αἱ
[1, 32]	σε δεξιωσαμένων τοῖς δώροις. Ἐπὶ	τούτοις	ὁ Ἀρταξέρξης ἥσθη, καὶ, Δέχομαι
[1, 32]	Βασιλεῦ (φησιν) Ἀρταξέρξη, δι᾿ αἰῶνος	βασιλεύοις·	νῦν μὲν οὖν σε, ὅπῃ
[1, 8]	αὐτοὺς αὖθις. ~Περὶ φαλαγγίου. Φαλάγγιον	ἐλάφοις	τοσοῦτόν ἐστι κακὸν, ὅσον καὶ
[1, 21]	θεῷ διδόντας πρόποσιν. ~Ἰσμηνίας, αἰσχύνης	χωρὶς,	πῶς Περσῶν βασιλεῖ προσεκύνησεν. Ἰσμηνίου
[1, 24]	δίσκου, καὶ ὕδατος ἀντλήσεως, καὶ	τίς	καταδειπνήσει ταῦρον πρότερος· καὶ ἐν
[1, 15]	τοῦ ἔτους ὠδίνουσι. Λόγος δέ	τις	περίεισιν Αἰγύπτιος, λέγων δωδεκάκις τὰς
[1, 20]	τὴν ἐσθῆτα καὶ τὸν κόσμον,	ὃς	ἦν, φασι, χρυσίου πέντε καὶ
[1, 14]	τοῦ βίου. Διαβαίνουσι δὲ καὶ	πέλαγος,	καὶ πέτονται καὶ κατὰ θαλάσσης,
[1, 15]	καὶ δεκάκις τοῦ ἔτους ὠδίνουσι.	Λόγος	δέ τις περίεισιν Αἰγύπτιος, λέγων
[1, 19]	Κορινθίων τρυφῆς. Ὁ μὲν δημώδης	λόγος	καὶ εἰς πάντας ἐφοιτήσας λέγει,
[1, 33]	μεγάλην ποιῆσαι. Ἔοικε δὲ ὁ	λόγος	ὁμολογεῖν οὗτος, ὅτι πάντα ἐκ
[1, 32]	δεδωρημένου ὕδατος τῷ Περσῶν βασιλεῖ.	Λόγος	οὖν καὶ Περσικός. Φασὶν ἄνδρα
[1, 5]	ἐστιν, ἀλλὰ καὶ ἡ θαλαττία	πανοῦργός	ἐστι. Τὸ μὲν γὰρ δέλεαρ
[1, 26]	ἄρα ἤστην οὗτοι Ῥοδίω. ~Περὶ	Ἀγλαΐδος	τῆς ἀδδηφάγου. Γυναῖκα ἀκούω σαλπίσαι,
[1, 21]	ἔργον. Πρεσβεύων οὗτος ὑπὲρ τῆς	πατρίδος	πρὸς βασιλέα τῶν Περσῶν ἀφίκετο
[1, 33]	τῆς ἐπιμελείας, καὶ τῆς διαρκοῦς	φροντίδος,	καὶ τῆς σπουδῆς τῆς ἀνελλιποῦς,
[1, 1]	~Ποικίλη ἱστορία Βιβλίον πρῶτον. ~Περὶ	πολύποδος.	Δεινοὶ κατὰ κοιλίαν εἰσὶν οἱ
[1, 34]	θάνατον καταγινώσκεσθαι ζητοῦντος. Ἀνὴρ γένει	Μάρδος,	ὄνομα Ῥακώκης, παῖδας εἶχεν ἑπτά.
[1, 33]	ἐλαύνοντι τὴν Περσίδα προσεκόμισε. Τὸ	μέγεθος	οὖν αὐτῆς ὑπερεκπλαγεὶς ὁ βασιλεὺς,
[1, 15]	τὸν λοιπὸν χρόνον πάμπολύ τι	πλῆθος	τῶνδε τῶν ὀρνίθων ἐπιπολάζειν τῷ
[1, 17]	ἐπέγραψαν. Ὧν, ἐμοὶ δοκεῖν, ὁ	σπουδαῖος	οὐδέτερον ἐπαινέσεται· τί γὰρ ἄλλο
[1, 30]	Πολλάκις γοῦν αὐτῷ καὶ ὁ	Πτολεμαῖος	ἐμαρτύρει, καὶ ἔλεγεν, Ὦ ἀγαθὴ
[1, 30]	ὑπὸ τοῦ Πτολεμαίου λίαν ἠράσθη.	Πτολεμαῖος	ὁ βασιλεὺς ἐρώμενον εἶχε Γαλέτην
[1, 15]	Ἀφροδίτης νεὼς, σεμνός τε καὶ	ἅγιος,	ἔνθα κατά τινα καιρὸν θύουσιν
[1, 25]	δέ τῳ δοκεῖ, ὁ τοῦ	Διός,	ἐμοὶ γὰρ οὐδὲν διαφέρει) Φωκίωνι
[1, 24]	δὲ ὕστερον ὁ μὲν τοῦ	Διὸς	παῖς εἰς Καύκωνας ἀφίκετο· δεηθείσης
[1, 20]	χρήματα. Τοῦ δὲ ἀγάλματος τοῦ	Διὸς	περιεῖλε τὴν ἐσθῆτα καὶ τὸν
[1, 25]	Ἦσαν δὲ αἱ πόλεις αἵδε,	Κίος,	Ἐλαία, Μύλασα, Πάταρα. Ὁ μὲν
[1, 24]	Ἡρακλῆς. Ἦν οὖν, οἷα εἰκὸς,	πολέμιος	τῷ Ἡρακλεῖ ὁ Λεπρέας ἐκ
[1, 21]	ὄνομα τῷ χιλιάρχῳ) νόμος ἐστὶν	ἐπιχώριος	Πέρσαις, τὸν εἰς ὀφθαλμοὺς ἐλθόντα
[1, 20]	Διονυσίου συλήσαντος τὰ τῶν θεῶν.	Διονύσιος	ἐξ ἁπάντων τῶν ἐν Συρακούσαις
[1, 13]	δεῖπνόν ἐστιν. ~Περὶ Γέλωνος. Ὁ	Συρακούσιος	Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο κεραυνῷ, καὶ
[1, 30]	κακοῦ μὲν οὐδεπώποτε οὐδενὶ γέγονας	αἴτιος,	πολλοῖς δὲ καὶ πολλὰ ἀγαθὰ
[1, 15]	ὠδίνουσι. Λόγος δέ τις περίεισιν	Αἰγύπτιος,	λέγων δωδεκάκις τὰς ἐν Αἰγύπτῳ
[1, 5]	ἠκέσαντο τὸ δίψος. ~Περὶ θαλαττίας	ἀλώπεκος.	Ἡ ἀλώπηξ, οὐ μόνον τὸ
[1, 9]	ἐστιν αὐτῷ τῆς νόσου, βρωθεὶς	πίθηκος.	~Πῶς αἱ βεβλημέναι ἐν Κρήτῃ
[1, 24]	μισθὸν Ἡρακλῆς. Ἦν οὖν, οἷα	εἰκὸς,	πολέμιος τῷ Ἡρακλεῖ ὁ Λεπρέας
[1, 31]	προσφέρειν τῷ βασιλεῖ. Νόμος οὗτος	Περσικὸς	ἐν τοῖς μάλιστα ὑπ᾿ αὐτῶν
[1, 31]	φίλτρῳ τοῦ κατ᾿ αὐτὸν ἔρωτος.	~Περσικὸς	νόμος, περὶ τοῦ δῶρου προσφέρειν
[1, 32]	Περσῶν βασιλεῖ. Λόγος οὖν καὶ	Περσικός.	Φασὶν ἄνδρα Πέρσην, ᾧ ὄνομα
[1, 16]	καὶ κεισόμενόν γ' ἐμὲ εἶναι,	δῆλός	ἐστί με οὐκ εἰδώς. ~Περὶ
[1, 14]	οὐκ ἤκουσα, ἴσως δὲ οὐδὲ	ἄλλος·	πεπίστευται δ᾿ οὖν, ὅτι ᾄδει.
[1, 3]	τοσοῦτον τὸ στόμα, ὅσον ὁ	κάλαμος	διείργει. Καὶ ἐκ τούτου περιγίνονται
[1, 12]	τινα αἴσθησιν. ὅταν γὰρ μέλλῃ	λιμός	ἔσεσθαι, δεινῶς εἰσι φιλόπονοι πρὸς
[1, 32]	ἄλλων Περσῶν μὴ φέρων, μηδὲ	ἄτιμος	δόξαι, τῷ μὴ δωροφορῆσαι βασιλέα·
[1, 21]	δὲ ἦν ὄνομα τῷ χιλιάρχῳ)	νόμος	ἐστὶν ἐπιχώριος Πέρσαις, τὸν εἰς
[1, 31]	τοῦ δῶρου προσφέρειν τῷ βασιλεῖ.	Νόμος	οὗτος Περσικὸς ἐν τοῖς μάλιστα
[1, 31]	τοῦ κατ᾿ αὐτὸν ἔρωτος. ~Περσικὸς	νόμος,	περὶ τοῦ δῶρου προσφέρειν τῷ
[1, 3]	Σοφόν τι ἄρα χρῆμα ἦν	γένος	βατράχων Αἰγυπτίων, καὶ οὖν καὶ
[1, 34]	καὶ τοῖς λοιποῖς τοῖς κατὰ	γένος	συνέσομαι τὰ αὐτὰ ἐμοὶ εὖ
[1, 32]	μάλιστα, ἐπικύψας ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶν	ἀρυσάμενος	τοῦ ὕδατος, Βασιλεῦ (φησιν) Ἀρταξέρξη,
[1, 25]	ὁ Φωκίων, μήτε τὸ ἀργύριον	προσιέμενος,	μήτε τὴν πόλιν. Ὡς δὲ
[1, 21]	καὶ ἐμφανὴς τῷ βεσαιλεῖ γενόμενος,	περιελόμενος	τὸν δακτύλιον, ἔρριψεν ἀδήλως παρὰ
[1, 21]	προσελθὼν καὶ ἐμφανὴς τῷ βεσαιλεῖ	γενόμενος,	περιελόμενος τὸν δακτύλιον, ἔρριψεν ἀδήλως
[1, 34]	τῶν ἰδίων παίδων οὕτω δικαίως	ἀποφαινόμενος,	πάντως καὶ ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις
[1, 31]	ἐν τοῖς μάλιστα ὑπ᾿ αὐτῶν	φυλαττόμενος·	ὅταν εἰς Πέρσας ἐλαύνῃ βασιλεύς,
[1, 24]	δίκας ὑπὲρ τῶν παῤ Αὐγέᾳ·	μαχόμενος	γὰρ ὰποθνῄσκει. ~Περὶ Ἀλεξάνδρου μεγαλοφροσύνης
[1, 24]	ἐνταῦθα πάλιν ὁ Ἡρακλῆς ἐκράτει.	Διανιώμενος	δὲ ὁ Λεπρέας, λαβὼν ὅπλα,
[1, 15]	τὴν χρόαν. Χάρων δὲ ὁ	Λαμψακηνὸς	περὶ τὸν Ἄθω φανῆναι περιστερὰς
[1, 34]	ὁ τοῦ νεανίσκου πατήρ, ἀλλ᾿	ἐκεῖνός	γε συλλαβὼν τὸ παιδίον, καὶ
[1, 32]	καὶ δὴ οὐδὲν ἐλάττων γενήσομαί	τινος	τῶν ἄλλων τῶν ἤδη σε
[1, 23]	τῇ δόξῃ διέπρεπε Γοργίας ὁ	Λεοντῖνος	Φιλολάου, καὶ Πρωταγόρας Δημοκρίτου· τῇ
[1, 15]	ἐστὶν ὁ τῆς Ἀφροδίτης νεὼς,	σεμνός	τε καὶ ἅγιος, ἔνθα κατά
[1, 27]	τὸν Πέρσην, καὶ Ἐρυσίχθονα τὸν	Μυρμιδόνος·	ἔνθεν τοι καὶ Κάνθων ἐκλήθη
[1, 2]	καὶ ὑφαίνειν, καὶ δῶρα Ἐργάνης	δαίμονος,	οὖτε ἴσασιν αἱ φάλαγγες οὖτε
[1, 20]	Ἀπόλλωνι τράπεζαν κελεύσας ἀφελεῖν, Ἀγαθοῦ	Δαίμονος	τῷ θεῷ διδόντας πρόποσιν. ~Ἰσμηνίας,
[1, 4]	οἱ βάτραχοι τῇ σοφίᾳ. ~Περὶ	κυνὸς	Αἰγυπτίου. Καὶ ἐκεῖνο δὲ κυνὸς
[1, 4]	κυνὸς Αἰγυπτίου. Καὶ ἐκεῖνο δὲ	κυνὸς	Αἰγυπτίου τι σοφόν. Οὐκ ἀθρόως,
[1, 24]	Ἡρακλέους, καὶ Λεπρέου. Καύκωνος τοῦ	Ποσειδῶνος,	καὶ Ἀστυδαμείας τῆς Φόρβαντος, γίνεται
[1, 32]	ὕδατος, Βασιλεῦ (φησιν) Ἀρταξέρξη, δι᾿	αἰῶνος	βασιλεύοις· νῦν μὲν οὖν σε,
[1, 24]	~Περὶ φιλονεικίας Ἡρακλέους, καὶ Λεπρέου.	Καύκωνος	τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ Ἀστυδαμείας τῆς
[1, 13]	ὅσα μυρμήκων δεῖπνόν ἐστιν. ~Περὶ	Γέλωνος.	Ὁ Συρακούσιος Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο
[1, 20]	δὲ εἰς Τυρρηνούς, τὰ τοῦ	Ἀπόλλωνος,	καὶ τῆς Λευκοθέας ἅπαντα ἐσύλησε
[1, 20]	Καὶ τὸ ἄγαλμα δὲ τοῦ	Ἀπόλλωνος	περιεσύλησεν, ἔχον καὶ αὐτὸ χρυσοῦς
[1, 26]	ἐπὶ τῆς κεφαλῆς. Καὶ ὁμολογεῖ	Ποσείδιππος	ταῦτα. Δεῖπνον δὲ ἦν ἄρα
[1, 25]	Μύλασα, Πάταρα. Ὁ μὲν οὖν	Ἀλέξανδρος	μεγαλοφρόνως ταῦτα καὶ μεγαλοπρεπῶς· ἔτι
[1, 25]	Φωκίωνα, καὶ τούτου εἰς ἐκεῖνον.	Ἀλέξανδρος	ὁ Φιλίππου (εἰ δέ τῳ
[1, 24]	ἀντλήσεως, καὶ τίς καταδειπνήσει ταῦρον	πρότερος·	καὶ ἐν πᾶσι τούτοις ἡττᾶται
[1, 1]	ἀπέχονται, ἀλλά τῷ μείζονι ὁ	βραχύτερος	ἁλοὺς καὶ ἐμπεσὼν τοῖς ἀνδρειοτέροις
[1, 16]	δεσμωτήριον Ἀπολλόδωρος, ὁ τοῦ Σωκράτους	ἑταῖρος,	χιτῶνά τε αὐτῷ φέρων ἐρίων
[1, 15]	θήλειαι ἀλλήλας ἀναβαίνουσιν, ὅταν τῆς	πρὸς	ἄρρενα μίξεως ἀτυχήσωσι· καὶ οὐδὲν
[1, 21]	ἐντυχεῖν τῷ Πέρσῃ. Ἔφατο οὖν	πρὸς	αὐτὸν ὁ χιλίαρχος, ὁ καὶ
[1, 21]	Πρεσβεύων οὗτος ὑπὲρ τῆς πατρίδος	πρὸς	βασιλέα τῶν Περσῶν ἀφίκετο μὲν,
[1, 28]	δημοτῶν ἐπαινεῖσθαι· τόν γε μὴν	πρὸς	τὰ κρέα ἀπονεύοντα, ὡς φορτικὸν
[1, 12]	λιμός ἔσεσθαι, δεινῶς εἰσι φιλόπονοι	πρὸς	τὸ θησαυρίσαι, καὶ ἑαυτοῖς ἀποταμιεύσασθαι
[1, 24]	δὲ τῆς Ἀστυδαμείας, διαλύεται τὴν	πρὸς	τὸν Λεπρέα ὁ Ἡρακλῆς ἔχθραν.
[1, 32]	δωροφορῆσαι βασιλέα· ἄλλ᾿ οὗτός γε	πρὸς	τὸν ποταμὸν τὸν πλησίον παραρρέοντα,
[1, 30]	οὐ ῥᾳθύμως εἶδεν· ἀλλ᾿ ἔφη	πρὸς	τὸν Πτολεμαῖον, Ὦ βασιλεῦ, ἐπεὶ
[1, 16]	δὲ οὐκ ἠνέσχετο, ἀλλ᾿ ἔφη	πρὸς	τοὺς ἀμφὶ τὸν Κρίτωνα, καὶ
[1, 34]	τὼ χεῖρε ὀπίσω περιαγαγὼν αὐτοῦ,	πρὸς	τοὺς δικαστὰς ἤγαγε· καὶ ὅσα
[1, 34]	βασιλικῶν δικαστῶν ἐποίησεν ἕνα, εἰπὼν	πρὸς	τοὺς παρόντας, ὅτι ὁ περὶ
[1, 34]	δύναιτο ἂν κρείττονα γενέσθαι. ~Περὶ	πατρὸς	υἱοῦ θάνατον καταγινώσκεσθαι ζητοῦντος. Ἀνὴρ
[1, 27]	ἱερὸν εἶναι, καὶ Σιτοῦς ἄγαλμα	Δήμητρος.	Ὁμολογεῖ δὲ καὶ Ἀλκμὰν ὁ
[1, 32]	ποταμὸν τὸν πλησίον παραρρέοντα, ᾧ	Κῦρός	ἐστιν ὄνομα, ἐλθὼν σὺν σπουδῇ,
[1, 16]	ἀδόξως. Ταῦτα τὸν Σωκράτην ὁ	Ἀπολλόδωρος.	Ὁ δὲ οὐκ ἠνέσχετο, ἀλλ᾿
[1, 16]	ἀποθνῄσκειν, ἀφίκετο εἰς τὸ δεσμωτήριον	Ἀπολλόδωρος,	ὁ τοῦ Σωκράτους ἑταῖρος, χιτῶνά
[1, 16]	Καὶ πῶς ὑπὲρ ἡμῶν καλῶς	Ἀπολλόδωρος	οὕτω δοξάζει, εἴγε αὐτὸς πεπίστευκεν,
[1, 24]	ἐρίζουσιν ἀλλήλοις περὶ δίσκου, καὶ	ὕδατος	ἀντλήσεως, καὶ τίς καταδειπνήσει ταῦρον
[1, 32]	ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶν ἀρυσάμενος τοῦ	ὕδατος,	Βασιλεῦ (φησιν) Ἀρταξέρξη, δι᾿ αἰῶνος
[1, 32]	ἀρυόμενον πίνειν ἐξ ἐκείνου τοῦ	ὕδατος.	~Περὶ μεγάλης ῥοιᾶς τῷ αὐτῷ
[1, 32]	ἀπαρχὰς τῶν ἐπιχωρίων. ~Περὶ δεδωρημένου	ὕδατος	τῷ Περσῶν βασιλεῖ. Λόγος οὖν
[1, 15]	τὴν τῶν ἀρρένων ὁμιλίαν, τοῦ	φιλήματος	ἔρημον. Προστίθησι τούτοις καὶ ἐκεῖνα,
[1, 20]	ἐσύλησε τὰ χρήματα. Τοῦ δὲ	ἀγάλματος	τοῦ Διὸς περιεῖλε τὴν ἐσθῆτα
[1, 34]	εἶχεν ἑπτά. Ἀλλὰ τούτων ὁ	νεώτατος	ἐκαλεῖτο Καρτώμης· κακὰ δὲ πολλὰ
[1, 24]	τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ Ἀστυδαμείας τῆς	Φόρβαντος,	γίνεται παῖς Λεπρέας, ὅσπερ οὖν
[1, 20]	καὶ αὐτὴ κατελύθη. ~Περὶ Διονυσίου	συλήσαντος	τὰ τῶν θεῶν. Διονύσιος ἐξ
[1, 34]	Ἀρταξέρξην ἤγαγον. Τὰ αὐτὰ δὲ	λέγοντος	τοῦ Μάρδου ὑπολαβὼν ὁ βασιλεὺς
[1, 14]	ἤδη καὶ τεθρύληται. Ἐγὼ δὲ	ᾄδοντος	κύκνου οὐκ ἤκουσα, ἴσως δὲ
[1, 9]	εἶναι τὸν κιττὸν ἄγριον. ~Περὶ	λέοντος	νοσοῦντος. Λέοντα δὲ νοσοῦντα τῶν
[1, 33]	τὸ δῶρον τοῦτο; Τοῦ δὲ	εἰπόντος,	ὅτι οἴκοθεν, καὶ ἐκ τῆς
[1, 9]	τὸν κιττὸν ἄγριον. ~Περὶ λέοντος	νοσοῦντος.	Λέοντα δὲ νοσοῦντα τῶν μὲν
[1, 34]	~Περὶ πατρὸς υἱοῦ θάνατον καταγινώσκεσθαι	ζητοῦντος.	Ἀνὴρ γένει Μάρδος, ὄνομα Ῥακώκης,
[1, 2]	δὲ ἀράχριου πάγη, καὶ οἱονεὶ	κύρτος	ἐστὶ τοῖς ἐμπίπτουσι. Καὶ ἡ
[1, 31]	Πέρσαι κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν	ἕκαστός	προσκομίζει. Ἅτε δὲ ὄντες ἐν
[1, 34]	ἀλλοτρίοις ἀκριβὴς ἔσται δικαστὴς, καὶ	ἀδέκαστος·	ἀφῆκε δὲ καὶ τὸν νεανίαν
[1, 32]	ἔχω, τιμῶ, ὡς ἂν μὴ	ἀγέραστος,	τὸ γοῦν ἐμὸν καὶ τὸ
[1, 34]	τῆς εἰς αὐτοὺς παυόμενον, καὶ	αὐτὸς	αὐξηθήσομαι, καὶ τοῖς λοιποῖς τοῖς
[1, 21]	ἢ προσκυνῆσαι αὐτόν. Εἰ τοίνυν	αὐτὸς	δι᾿ ἑαυτοῦ συγγενέσθαι θέλεις αὐτῷ,
[1, 14]	οἱ κύκνοι. Λέγει δὲ ὁ	αὐτὸς,	καὶ μάχεσθαι τοὺς κύκνους τοῖς
[1, 15]	δὲ οὔ. Λέγει δὲ ὁ	αὐτὸς,	μὴ πρότερον ἀναβαίνειν τὸν ἀρρενα
[1, 16]	καλῶς Ἀπολλόδωρος οὕτω δοξάζει, εἴγε	αὐτὸς	πεπίστευκεν, ὅτι μετὰ τὴν ἐξ
[1, 21]	Περσῶν ἀφίκετο μὲν, ἐβούλετο δὲ	αὐτὸς,	ὑπὲρ ὧν ἧκεν, ἐντυχεῖν τῷ
[1, 32]	τῷ μὴ δωροφορῆσαι βασιλέα· ἄλλ᾿	οὗτός	γε πρὸς τὸν ποταμὸν τὸν
[1, 33]	ἐπεῖπε, Νὴ τὸν Μίθραν, ἀνὴρ	οὗτος	ἐκ τῆς ἐπιμελείας ταύτης δυνήσεται
[1, 27]	ἔνθεν τοι καὶ Κάνθων ἐκλήθη	οὗτος.	Λέγεται δὲ καὶ ἐν Σικελίᾳ
[1, 33]	Ἔοικε δὲ ὁ λόγος ὁμολογεῖν	οὗτος,	ὅτι πάντα ἐκ τῆς ἐπιμελείας,
[1, 31]	δῶρου προσφέρειν τῷ βασιλεῖ. Νόμος	οὗτος	Περσικὸς ἐν τοῖς μάλιστα ὑπ᾿
[1, 21]	οὐκ ἂν ἀποκρυφαίμην ἔργον. Πρεσβεύων	οὗτος	ὑπὲρ τῆς πατρίδος πρὸς βασιλέα
[1, 30]	τῷ φίλτρῳ τοῦ κατ᾿ αὐτὸν	ἔρωτος.	~Περσικὸς νόμος, περὶ τοῦ δῶρου
[1, 20]	δὲ τῶν δημιουργῶν ἅψασθαι, ὅδε	πρῶτος	ἔκρουσε τὸ ἄγαλμα. Καὶ τὸ
[1, 1]	ἀνδρειοτέροις θηράτροις, τοῖς καλουμένοις τοῦ	ἰχθύος	πλοκάμοις, εἶτα αὐτῷ γίνεται δεῖπνον.
[1, 3]	περιπέσῃ, Νείλου θρέμματι, βάτραχος, καλάμου	τρύφος	ἐνδακὼν, πλάγιον φέρει, καὶ ἀπρὶξ
[1, 3]	γὰρ ὕδρῳ περιπέσῃ, Νείλου θρέμματι,	βάτραχος,	καλάμου τρύφος ἐνδακὼν, πλάγιον φέρει,
[1, 21]	Ἔφατο οὖν πρὸς αὐτὸν ὁ	χιλίαρχος,	ὁ καὶ τὰς ἀγγελίας εἰσκομίζων
[1, 4]	καὶ οὖν καὶ ἠκέσαντο τὸ	δίψος.	~Περὶ θαλαττίας ἀλώπεκος. Ἡ ἀλώπηξ,
[1, 16]	κώνειον ἔπιεν. Ὅτε ἧκεν ἡ	ναῦς	ἐκ Δήλου, καὶ ἔδει Σωκράτην
[1, 5]	τρία κατέπιεν ἄγκιστρα· ὁ δ’	ἁλιεὺς	ἐκείνην οὐκ ἐδείπνησε, προϊοῦσαν τῆς
[1, 32]	εἰπεῖν τῷ λαμβανόντι, Κελεύει σε	βασιλεὺς,	ἐκ μὲν τούτου τοῦ χρυσίου
[1, 33]	μέγεθος οὖν αὐτῆς ὑπερεκπλαγεὶς ὁ	βασιλεὺς,	Ἐκ ποίου παραδείσου, φησὶ, λαβὼν
[1, 32]	Ἐλθὼν δὲ, ἔνθα κατέλυεν, ὁ	βασιλεὺς,	ἔπεμψε τῷ ἀνδρὶ τῷ Πέρσῃ
[1, 30]	Πτολεμαίου λίαν ἠράσθη. Πτολεμαῖος ὁ	βασιλεὺς	ἐρώμενον εἶχε Γαλέτην ὄνομα, ἰδεῖν
[1, 34]	λέγοντος τοῦ Μάρδου ὑπολαβὼν ὁ	βασιλεὺς	ἔφη, Εἶτα τολμήσεις τοῖς ὀφθαλμοῖς
[1, 31]	φυλαττόμενος· ὅταν εἰς Πέρσας ἐλαύνῃ	βασιλεύς,	πάντες αὐτῷ Πέρσαι κατὰ τὴν
[1, 28]	φασὶ τὸν μὲν εἰς τοὺς	ἰχθῦς	ὁρῶντα, καὶ θαυμάζοντα αὐτοὺς, καὶ
[1, 1]	πεφύκασιν αἱ πέτραι. οἱ τοίνυν	ἰχθῦς	προσνέουσιν οἱονεὶ τῇ πέτρᾳ τοῖς
[1, 1]	δὲ οἱ πολύποδες καὶ τοὺς	ἰχθῦς	τὸν τρόπον τοῦτον. Ὑπὸ ταῖς
[1, 31]	ἄγαν πολυτελῶν, προσφέρουσιν, ἀλλ᾿ ἢ	βοῦς,	ἢ ὄις, οἱ δὲ σῖτον,
[1, 27]	οἴνου χοᾶ. ~Περὶ ἀδδηφαγίας πολλῶν.	Ἀδηφάγους	λέγουσιν ἀνθρώπους γεγεονέναι Πιτυρέα τὸν
[1, 25]	ἵνα ἔχοι καρποῦσθαι τὰς ἐκεῖθεν	προσόδους.	Ἦσαν δὲ αἱ πόλεις αἵδε,
[1, 13]	ἅμα τε ἀφυπνίσθη, καὶ τοῦ	δέους	ἀφείθη. ~Περὶ κύκνου. Λέγει Ἀριστοτέλης
[1, 13]	ἅτε δεινῶς ἐκπλαγεὶς ὑπὸ τοῦ	δέους.	Ὁ δὲ κῦων, ὅσπερ οὖν
[1, 26]	καὶ τέχνην, Ἀγλαΐδα ὄνομα, τὴν	Μεγακλέους	παῖδα. Περίθετον δὲ εἶχε κόμην,
[1, 24]	τὰ δὲ ψεύδεται. ~Περὶ φιλονεικίας	Ἡρακλέους,	καὶ Λεπρέου. Καύκωνος τοῦ Ποσειδῶνος,
[1, 7]	Γίνονται δὲ αὐτοῖς οὗτοι τοῦ	πάθους	φάρμακον, καὶ ἐργάζονται ὑγιεῖς αὐτοὺς
[1, 32]	Περσικὴν καὶ φιάλην χρυσῆν καὶ	χιλίους	δαρεικούς· καὶ προσέταξε τὸν κομίζοντα
[1, 19]	πολλοῖς γνώριμα, ταῦτ' ἐγὼ ἐρῶ.	Κολοφωνίους	φασὶ καὶ αὐτοὺς διὰ τὴν
[1, 32]	καὶ φιάλην χρυσῆν καὶ χιλίους	δαρεικούς·	καὶ προσέταξε τὸν κομίζοντα αὐτὰ
[1, 33]	ἐκ τῆς ἐπιμελείας, καὶ τῆς	διαρκοῦς	φροντίδος, καὶ τῆς σπουδῆς τῆς
[1, 1]	ἀλλά τῷ μείζονι ὁ βραχύτερος	ἁλοὺς	καὶ ἐμπεσὼν τοῖς ἀνδρειοτέροις θηράτροις,
[1, 14]	ὀργὴν καὶ μάχην προελθόντες, καὶ	ἀλλήλους	ἀπέκτειναν οἱ κύκνοι. Λέγει δὲ
[1, 34]	Καρτώμης· κακὰ δὲ πολλὰ τοὺς	ἄλλους	εἰργάζετο. Καὶ τὰ μὲν πρῶτα
[1, 21]	ἐστὶν ἐπιχώριος Πέρσαις, τὸν εἰς	ὀφθαλμοὺς	ἐλθόντα τοῦ βασιλέως μὴ πρότερον
[1, 18]	δὲ χιτώνων τὰ περὶ τοὺς	ὤμους	ἄχρι τῶν χειρῶν οὐ συνέρραπτον,
[1, 6]	ἤδη τοὺς νεοττοὺς, καὶ ἕπεσθαι	δυναμένους	αὐταῖς ἀπάγουσιν. ~Περὶ ἀγρίων συῶν.
[1, 25]	τῇ ἄκρᾳ τῇ ἐν Σάρδεσι	δεδεμένους	ἄνδρας ἠξίωσεν αὐτὸν ἀφεῖναι ἐλευθέρους
[1, 30]	τὸ μειράκιον. Ἰδὼν δὲ πόρρωθεν	ἀγομένους	τινὰς ἐπὶ θανάτῳ, οὐ ῥᾳθύμως
[1, 21]	εἰσκομίζων τῷ βασιλεῖ, καὶ τοὺς	δεομένους	εἰσάγων. Ἀλλ᾿ ὦ ξένε Θηβαῖε»
[1, 6]	τὴν γῆν, ἣν ἐπέβαλον, καὶ	κινουμένους	ἤδη τοὺς νεοττοὺς, καὶ ἕπεσθαι
[1, 20]	τινα αὐτό. Πλεύσας δὲ εἰς	Τυρρηνούς,	τὰ τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς
[1, 30]	καὶ τὸ φιλοίκτιρμον ὑπερφιλήσας, καὶ	ἐκείνους	ἔσωσε, καὶ ἐπὶ πλέον προσέθηκε
[1, 14]	ὁ αὐτὸς, καὶ μάχεσθαι τοὺς	κύκνους	τοῖς ἀετοῖς· ἀμύνεσθαί γε μὴν
[1, 33]	φροντίδος, καὶ τῆς σπουδῆς τῆς	ἀνελλιποῦς,	καὶ τῶν κατὰ φύσιν δύναιτο
[1, 27]	~Περὶ ἀδδηφαγίας πολλῶν. Ἀδηφάγους λέγουσιν	ἀνθρώπους	γεγεονέναι Πιτυρέα τὸν Φρύγα, καὶ
[1, 25]	δεδεμένους ἄνδρας ἠξίωσεν αὐτὸν ἀφεῖναι	ἐλευθέρους	αὐτῷ, Ἐχεκρατίδην τὸν σοφιστὴν, καὶ
[1, 34]	ἔκριναν τὴν καταδικάζουσαν ἀγαγεῖν ψῆφον·	ἀμφοτέρους	δὲ ἐπὶ τὸν βασιλέα τῶν
[1, 12]	θησαυρίσαι, καὶ ἑαυτοῖς ἀποταμιεύσασθαι τοὺς	πυροὺς,	καὶ τὰ λοιπὰ τῶν σπερμάτων,
[1, 20]	Ἀπόλλωνος περιεσύλησεν, ἔχον καὶ αὐτὸ	χρυσοῦς	βοστρύχους, κελεύσας ἀποκεῖραί τινα αὐτό.
[1, 34]	ἐκαλεῖτο Καρτώμης· κακὰ δὲ πολλὰ	τοὺς	ἄλλους εἰργάζετο. Καὶ τὰ μὲν
[1, 16]	οὐκ ἠνέσχετο, ἀλλ᾿ ἔφη πρὸς	τοὺς	ἀμφὶ τὸν Κρίτωνα, καὶ Σιμμίαν,
[1, 18]	τῆς κεφαλῆς στεφάνην ἐπετίθεντο ὑψηλήν,	τοὺς	δὲ πόδας σανδάλοις ὑπεδοῦντο, ἐκ
[1, 21]	ἀγγελίας εἰσκομίζων τῷ βασιλεῖ, καὶ	τοὺς	δεομένους εἰσάγων. Ἀλλ᾿ ὦ ξένε
[1, 34]	χεῖρε ὀπίσω περιαγαγὼν αὐτοῦ, πρὸς	τοὺς	δικαστὰς ἤγαγε· καὶ ὅσα αὐτῷ
[1, 25]	Ἀλεξάνδρου, ἐτίμησεν αὐτὸν κατὰ τοῦτο·	τοὺς	ἐν τῇ ἄκρᾳ τῇ ἐν
[1, 32]	πάντως ἐπιφάνηθι. Ταῦτα εἰπὼν προσέταξε	τοὺς	εὐνούχους λαβεῖν τὸ ἐξ αὐτοῦ
[1, 28]	Ῥόδῳ φασὶ τὸν μὲν εἰς	τοὺς	ἰχθῦς ὁρῶντα, καὶ θαυμάζοντα αὐτοὺς,
[1, 1]	Ἐλλοχῶσι δὲ οἱ πολύποδες καὶ	τοὺς	ἰχθῦς τὸν τρόπον τοῦτον. Ὑπὸ
[1, 14]	δὲ ὁ αὐτὸς, καὶ μάχεσθαι	τοὺς	κύκνους τοῖς ἀετοῖς· ἀμύνεσθαί γε
[1, 6]	ἣν ἐπέβαλον, καὶ κινουμένους ἤδη	τοὺς	νεοττοὺς, καὶ ἕπεσθαι δυναμένους αὐταῖς
[1, 34]	δικαστῶν ἐποίησεν ἕνα, εἰπὼν πρὸς	τοὺς	παρόντας, ὅτι ὁ περὶ τῶν
[1, 21]	τὸν δακτύλιον, ἔρριψεν ἀδήλως παρὰ	τοὺς	πόδας, ὃν ἔτυχε φορῶν, καὶ
[1, 12]	τὸ θησαυρίσαι, καὶ ἑαυτοῖς ἀποταμιεύσασθαι	τοὺς	πυροὺς, καὶ τὰ λοιπὰ τῶν
[1, 18]	τῶν δὲ χιτώνων τὰ περὶ	τοὺς	ὤμους ἄχρι τῶν χειρῶν οὐ
[1, 17]	θαυμαζόμενα Μυρμηκίδου τοῦ Μιλησίου, καὶ	Καλλικράτους	τοῦ Λακεδαιμονίου, τὰ μικρὰ ἔργα.
[1, 16]	τὸ δεσμωτήριον Ἀπολλόδωρος, ὁ τοῦ	Σωκράτους	ἑταῖρος, χιτῶνά τε αὐτῷ φέρων
[1, 16]	ᾤκει ἡ Φθία αὕτη. ~Περὶ	Σωκράτους,	ὅτε τὸ κώνειον ἔπιεν. Ὅτε
[1, 15]	περιστεραὶ κατὰ πᾶσαν ὥραν τοῦ	ἔτους.	Ἔνθεν τοι καὶ δεκάκις τοῦ
[1, 15]	Ἔνθεν τοι καὶ δεκάκις τοῦ	ἔτους	ὠδίνουσι. Λόγος δέ τις περίεισιν
[1, 27]	Σικελίᾳ Ἀδδηφαγίας ἱερὸν εἶναι, καὶ	Σιτοῦς	ἄγαλμα Δήμητρος. Ὁμολογεῖ δὲ καὶ
[1, 1]	πέτρᾳ τοῖς πολύποσιν, οἱ δὲ	ἀφυλάκτους	ὄντας αὐτοὺς περιβάλλουσι ταῖς ἐξ
[1, 6]	ἐπέβαλον, καὶ κινουμένους ἤδη τοὺς	νεοττοὺς,	καὶ ἕπεσθαι δυναμένους αὐταῖς ἀπάγουσιν.
[1, 14]	τοῖς ἀετοῖς· ἀμύνεσθαί γε μὴν	αὐτούς,	ἀλλ᾿ οὐκ ἄρχειν ἀδίκων. Ὅτι
[1, 7]	πάθους φάρμακον, καὶ ἐργάζονται ὑγιεῖς	αὐτοὺς	αὖθις. ~Περὶ φαλαγγίου. Φαλάγγιον ἐλάφοις
[1, 19]	ἐγὼ ἐρῶ. Κολοφωνίους φασὶ καὶ	αὐτοὺς	διὰ τὴν πάνυ τρυφὴν ἀπολέσθαι·
[1, 28]	τοὺς ἰχθῦς ὁρῶντα, καὶ θαυμάζοντα	αὐτοὺς,	καὶ ὄντα τῶν ἄλλων ὀψοφαγίστατον,
[1, 34]	καὶ τῆς κακουργίας τῆς εἰς	αὐτοὺς	παυόμενον, καὶ αὐτὸς αὐξηθήσομαι, καὶ
[1, 1]	πολύποσιν, οἱ δὲ ἀφυλάκτους ὄντας	αὐτοὺς	περιβάλλουσι ταῖς ἐξ ἑαυτῶν ἄρκυσι,
[1, 8]	Ἐὰν μέντοι κιττοῦ γεύσωνται, ἐλύπησεν	αὐτοὺς	τὸ δῆγμα οὐδέν· δεῖ δὲ
[1, 7]	θεραπείας ἅμα. Οὗτοι γοῦν, ὅταν	αὑτοὺς	λαθόντες ὑοσκυάμου φάγωσι, τὰ ἐξόπισθεν
[1, 1]	Ὑπὸ ταῖς πέτραις κάθηνται, καὶ	ἑαυτοὺς	εἰς τὴν ἐκεινων μεταμορφοῦσι χροιὰν,
[1, 32]	ἐπιφάνηθι. Ταῦτα εἰπὼν προσέταξε τοὺς	εὐνούχους	λαβεῖν τὸ ἐξ αὐτοῦ δῶρον.
[1, 20]	περιεσύλησεν, ἔχον καὶ αὐτὸ χρυσοῦς	βοστρύχους,	κελεύσας ἀποκεῖραί τινα αὐτό. Πλεύσας
[1, 7]	ἀγρίων συῶν. Ἦσαν ἄρα οἱ	σῦς	οἱ ἄγριοι ἰατρικῆς οὐκ ἀπαίδευτοι,
[1, 12]	Ἔχουσι δὲ καὶ οἱ μύρμηκες,	ὡς	ἀκούω, μαντικῆς τινα αἴσθησιν. ὅταν
[1, 32]	σταθμὸν τὸν σὸν παραγένῃ, οἴκοθεν,	ὡς	ἂν μάλιστα ἐμαυτοῦ κράτιστα καὶ
[1, 32]	τε καὶ ὅπως ἔχω, τιμῶ,	ὡς	ἂν μὴ ἀγέραστος, τὸ γοῦν
[1, 25]	ἀργύριον προσιέμενος, μήτε τὴν πόλιν.	Ὡς	δὲ μὴ δοκοίη πάντῃ ὑπερφρονεῖν
[1, 21]	ἔτυχε φορῶν, καὶ ταχέως ἐπικύψας,	ὡς	δὴ προσκυνῶν, πάλιν ἀνείλετο αὐτόν·
[1, 28]	ἄλλων ὀψοφαγίστατον, ἀλλὰ τοῦτόν γε	ὡς	ἐλευθέριον ὑπὸ τῶν δημοτῶν ἐπαινεῖσθαι·
[1, 13]	ἐβόα, οὐκ ἀμυδρὸν, οὐδ᾿ ἀσθενὲς,	ὡς	ἐν ὀνείρῳ, ἀλλ᾿ ἀνδρικῶς, ἅτε
[1, 32]	ἀγέραστον, μηδὲ ἄτιμον ἐάσας, ἀλλ᾿	ὡς	ἤδη ἐχώρει ταύτῃ τιμήσας· βούλεται
[1, 28]	μὴν πρὸς τὰ κρέα ἀπονεύοντα,	ὡς	φορτικὸν καὶ γάστριν διαβάλλουσι Ῥόδιοι.
[1, 34]	καὶ ὅσα αὐτῷ τετόλμητο πάντα	ὰκριβῶς	κατηγόρησε καὶ ᾔτει παρὰ τῶν
[1, 16]	εἶναι, δῆλός ἐστί με οὐκ	εἰδώς.	~Περὶ τῶν σμικροτάτων τεθρίππων, καὶ
[1, 32]	ὁ Ἀρταξέρξης ἥσθη, καὶ, Δέχομαι	ἡδέως,	φησὶν, ἄνθρωπε, τὸ δῶρον, καὶ
[1, 22]	τοῖς πρεσβευταῖς. Δῶρα τὰ ἐκ	βασιλέως	διδόμενα τοῖς παρ᾿ αὐτὸν ἥκουσι
[1, 21]	τὸν εἰς ὀφθαλμοὺς ἐλθόντα τοῦ	βασιλέως	μὴ πρότερον λόγου μεταλαγχάνειν, πρὶν
[1, 32]	τοῦ νόμου, καὶ αἰδοῖ τοῦ	βασιλέως.	Οὐκ ἔχων δὲ ὅ τι
[1, 22]	~Δῶρα τὰ διδόμενα παρὰ Περσῶν	βασιλέως	τοῖς πρεσβευταῖς. Δῶρα τὰ ἐκ
[1, 32]	ὄνομα ἦν Σιναίτης, πόρρω τῆς	ἐπαύλεως	τῆς ἑαυτοῦ ἐντυχεῖν Ἀρταξέρξῃ τῷ
[1, 19]	ἐν Κορίνθῳ ἀρχή, ἐπὶ μέγα	δυνάμεως	προελθοῦσα, ὅμως, διὰ τὴν τρυφὴν
[1, 15]	ἔνθα ἐστὶν ὁ τῆς Ἀφροδίτης	νεὼς,	σεμνός τε καὶ ἅγιος, ἔνθα
[1, 21]	(ἔλεγε δὲ ταῦτα περσίζων δι᾿	ἑρμηνέως,	Τιθραύστης δὲ ἦν ὄνομα τῷ
[1, 15]	ἀναβαίνουσιν, ὅταν τῆς πρὸς ἄρρενα	μίξεως	ἀτυχήσωσι· καὶ οὐδὲν μὲν εἰς
[1, 24]	ἀλλήλοις περὶ δίσκου, καὶ ὕδατος	ἀντλήσεως,	καὶ τίς καταδειπνήσει ταῦρον πρότερος·
[1, 21]	πόδας, ὃν ἔτυχε φορῶν, καὶ	ταχέως	ἐπικύψας, ὡς δὴ προσκυνῶν, πάλιν
[1, 28]	διαβάλλουσι Ῥόδιοι. Εἴτε δὲ ἐκεῖνοι	ὀρθῶς,	εἴτε οὗτοι φλαύρως, ὑπερφρονῶ τοῦτο
[1, 34]	περὶ τῶν ἰδίων παίδων οὕτω	δικαίως	ἀποφαινόμενος, πάντως καὶ ἐν τοῖς
[1, 13]	ἀσθενὲς, ὡς ἐν ὀνείρῳ, ἀλλ᾿	ἀνδρικῶς,	ἅτε δεινῶς ἐκπλαγεὶς ὑπὸ τοῦ
[1, 16]	Φαίδωνα. Καὶ πῶς ὑπὲρ ἡμῶν	καλῶς	Ἀπολλόδωρος οὕτω δοξάζει, εἴγε αὐτὸς
[1, 21]	γενόμενος, περιελόμενος τὸν δακτύλιον, ἔρριψεν	ἀδήλως	παρὰ τοὺς πόδας, ὃν ἔτυχε
[1, 19]	ἀρχή, ἐπὶ μέγα δυνάμεως προελθοῦσα,	ὅμως,	διὰ τὴν τρυφὴν τὴν ἔξω
[1, 7]	ἔχοντες οὕτως αὐτῶν. Εἶτα σπώμενοι,	ὅμως	ἐπὶ τὰ ὕδατα παραγίνονται, καὶ
[1, 30]	ἀγομένους τινὰς ἐπὶ θανάτῳ, οὐ	ῥᾳθύμως	εἶδεν· ἀλλ᾿ ἔφη πρὸς τὸν
[1, 7]	ὑοσκυάμου φάγωσι, τὰ ἐξόπισθεν ἐφέλκουσι,	παρειμένως	ἔχοντες οὕτως αὐτῶν. Εἶτα σπώμενοι,
[1, 12]	ὅταν γὰρ μέλλῃ λιμός ἔσεσθαι,	δεινῶς	εἰσι φιλόπονοι πρὸς τὸ θησαυρίσαι,
[1, 13]	ἐν ὀνείρῳ, ἀλλ᾿ ἀνδρικῶς, ἅτε	δεινῶς	ἐκπλαγεὶς ὑπὸ τοῦ δέους. Ὁ
[1, 25]	Πάταρα. Ὁ μὲν οὖν Ἀλέξανδρος	μεγαλοφρόνως	ταῦτα καὶ μεγαλοπρεπῶς· ἔτι γε
[1, 16]	τὸν νεκρὸν οὐ πάνυ τι	ἀδόξως.	Ταῦτα τὸν Σωκράτην ὁ Ἀπολλόδωρος.
[1, 4]	κυνὸς Αἰγυπτίου τι σοφόν. Οὐκ	ἀθρόως,	οὐδὲ ἀνέδην, οὐδὲ ἐλευθέρως ἐκ
[1, 10]	αὐτῷ τῆς νόσου, βρωθεὶς πίθηκος.	~Πῶς	αἱ βεβλημέναι ἐν Κρήτῃ αἶγες
[1, 18]	χρόνου παρανάλωμα; ~Περὶ τρυφωσῶν γυναικῶν.	Πῶς	δὲ οὐ διέρρεον ὑπὸ τρυφῆς
[1, 23]	ὅσον ἀνδρῶν παῖδες. Ἔοικε γάρ	πως	ἡ δόξα μὴ πάνυ τι
[1, 21]	διδόντας πρόποσιν. ~Ἰσμηνίας, αἰσχύνης χωρὶς,	πῶς	Περσῶν βασιλεῖ προσεκύνησεν. Ἰσμηνίου τοῦ
[1, 16]	καὶ Σιμμίαν, καὶ Φαίδωνα. Καὶ	πῶς	ὑπὲρ ἡμῶν καλῶς Ἀπολλόδωρος οὕτω
[1, 25]	οὖν Ἀλέξανδρος μεγαλοφρόνως ταῦτα καὶ	μεγαλοπρεπῶς·	ἔτι γε μὴν μεγαλοφρονέστερον ὁ
[1, 32]	οὖν σε, ὅπῃ τε καὶ	ὅπως	ἔχω, τιμῶ, ὡς ἂν μὴ
[1, 13]	καὶ περιβὰς αὐτὸν, ὑλάκτει πὰνυ	σφοδρῶς	ἀπειλητικὸν, καὶ σύντονον. Καὶ ἐκ
[1, 4]	Οὐκ ἀθρόως, οὐδὲ ἀνέδην, οὐδὲ	ἐλευθέρως	ἐκ τοῦ ποταμοῦ πίνουσιν, ἐπικύπτοντες
[1, 28]	δὲ ἐκεῖνοι ὀρθῶς, εἴτε οὗτοι	φλαύρως,	ὑπερφρονῶ τοῦτο ἐξετάζειν. ~Ὅτι ὄϊς
[1, 14]	δὲ ᾄδοντος κύκνου οὐκ ἤκουσα,	ἴσως	δὲ οὐδὲ ἄλλος· πεπίστευται δ᾿
[1, 32]	μοι καταλύοντι ἐν τῷ σταθμῷ	πάντως	ἐπιφάνηθι. Ταῦτα εἰπὼν προσέταξε τοὺς
[1, 34]	ἰδίων παίδων οὕτω δικαίως ἀποφαινόμενος,	πάντως	καὶ ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις ἀκριβὴς
[1, 15]	τὸ μὲν πρῶτον ἄρρεν ποιεῖ	πάντως,	το δὲ δεύτερον, θῆλυ. Τίκτουσι
[1, 25]	στρατηγῷ γράφων, προσετίθει τὸ χαίρειν·	οὕτως	ἄρα ᾑρήκει τὸν Μακεδόνα ὁ
[1, 7]	τὰ ἐξόπισθεν ἐφέλκουσι, παρειμένως ἔχοντες	οὕτως	αὐτῶν. Εἶτα σπώμενοι, ὅμως ἐπὶ
[1, 4]	ἁρπάσαι, πάλιν καὶ πάλιν. Εἶτα	οὕτως	ἐκ διαλειμμάτων ἐκορέσθησαν, οὐ μὴν
[1, 16]	τὸ τοῦ φαρμάκου πόμα, ἔτι	οὕτως	ὄψεται Σωκράτην; Εἰ γὰρ οἴεται