Discours, Par.
[75, 0]	παντὸς ἄξια καθέστηκεν. ὅ, τι	δ´	ἂν ἐθέλῃ τῶν εὐτελεστάτων, εὐθὺς
[75, 0]	ἀπόλοιτο μὴ χειμῶνος καταλαβόντος, πόλιν	δ´	οὐκ ἔνι σωθῆναι τοῦ νόμου
[75, 0]	τοῖς μὲν παρέχουσιν οὐδεμίαν φέρει	δαπάνην,	τοῖς δὲ τυγχάνουσι τοῦ παντὸς
[75, 0]	τὴν δὲ ὕβριν καθαιρῶν, τὴν	δὲ	ἄνοιαν σωφρονίζων, τὴν δὲ κακίαν
[75, 0]	προσήκει τοῖς δεομένοις φράζει. ἄρχων	δὲ	ἁπάντων καὶ κύριος ὢν χωρὶς
[75, 0]	τοῖς μὲν ἀδικουμένοις βοηθῶν, τοῖς	δὲ	ἀπορουμένοις περί τινος μηνύων τὸ
[75, 0]	ἐκεῖνον, ἀλλ´ ἑαυτὸν βλάπτει. (τοσαύτης	δὲ	δικαιοσύνης καὶ φιλανθρωπίας μεστός ἐστιν,
[75, 0]	βίου μὲν ἡγεμών, τῶν πόλεων	δὲ	ἐπιστάτης κοινός, τῶν δὲ πραγμάτων
[75, 0]	ἰσχὺν τὴν αὑτοῦ λαμβάνει. (τηλικαύτην	δὲ	ἔχει δύναμιν ὥστε καὶ τοῖς
[75, 0]	τὴν δὲ κακίαν κολάζων, ἰδίᾳ	δὲ	καὶ κοινῇ πάντας τοὺς δεομένους
[75, 0]	ἀδικούμενοι πρὸς τοῦτον καταφεύγουσιν. ἔτι	δὲ	καὶ μηδὲν ὑπὸ μηδενὸς εὖ
[75, 0]	ἀκμὴν τούτῳ πάντες πεπιστεύκαμεν. ἔτι	δὲ	καὶ παρθένου τῆς Δίκης οὔσης
[75, 0]	τὴν δὲ ἄνοιαν σωφρονίζων, τὴν	δὲ	κακίαν κολάζων, ἰδίᾳ δὲ καὶ
[75, 0]	δεῖ τὸν αὑτοῦ τρόπον· εἰ	δὲ	μή, σκολιὸς ἔσται καὶ πονηρός.
[75, 0]	~ΠΕΡΙ ΝΟΜΟΥ. (Ἔστι	δὲ	ὁ νόμος τοῦ βίου μὲν
[75, 0]	συμφοραῖς ἐχρήσαντο. παρὰ τοῦ νόμου	δὲ	οὐδέν ἐστι σκολιὸν οὐδὲ ἀμφίβολον,
[75, 0]	φυλάττοντες ἔχονται τῆς σωτηρίας· οἱ	δὲ	παραβαίνοντες πρῶτον μὲν αὑτοὺς ἀπολλύουσιν,
[75, 0]	τῇ μὲν εἰρήνῃ σύμμαχος, τῷ	δὲ	πολέμῳ ἐναντίος. οὐ μὴν ἀλλὰ
[75, 0]	πόλεων δὲ ἐπιστάτης κοινός, τῶν	δὲ	πραγμάτων κανὼν δίκαιος, πρὸς ὃν
[75, 0]	οὐδεμίαν οἰκεῖσθαι πόλιν. οὐ μόνον	δὲ	συμφέρει τοῖς θνητοῖς, ἀλλὰ καὶ
[75, 0]	φιλοτιμουμένοις παρὰ τῆς πόλεως. (κάλλιστα	δὲ	τὰ ἆθλα τῶν εὐεργεσιῶν πεποίηκε,
[75, 0]	τὰ σώματα αὐτῶν ἐπιδείκνυνται. (τοσούτῳ	δὲ	ταῖς πόλεσι χρησιμώτερός ἐστιν ἤπερ
[75, 0]	σῴζεται τῶν ἀνθρώπων ἕκαστος, ἡ	δὲ	ταύτης διαφθορὰ μανίαν καὶ παρακοπὴν
[75, 0]	δοὺς ὅπλον τὸ κηρύκειον· ἔστι	δὲ	τοῦ νόμου σύμβολον. διὰ τοῦτον
[75, 0]	παρέχουσιν οὐδεμίαν φέρει δαπάνην, τοῖς	δὲ	τυγχάνουσι τοῦ παντὸς ἄξια καθέστηκεν.
[75, 0]	ἀνομίας καὶ βίας παρέχοντες. ὥσπερ	δὲ	τῶν πλεόντων οἱ τοῦ πυρσοῦ
[75, 0]	μετενόησεν, οὐ μέντοι νόμῳ. τοσούτῳ	δὲ	τῶν τειχῶν ταῖς πόλεσι χρησιμώτερός
[75, 0]	τὴν μὲν βίαν καταλύων, τὴν	δὲ	ὕβριν καθαιρῶν, τὴν δὲ ἄνοιαν
[75, 0]	μηδὲν ἔξωθεν συμβαίνῃ δεινόν. ὥσπερ	δὲ	ὑπὸ τῆς ἐν αὐτῷ διανοίας
[75, 0]	πολλαὶ τῶν πόλεων διαμένουσι, νόμου	δὲ	χωρὶς οὐκ ἔστιν οὐδεμίαν οἰκεῖσθαι
[75, 0]	δίκαιος, πρὸς ὃν ἕκαστον ἀπευθύνειν	δεῖ	τὸν αὑτοῦ τρόπον· εἰ δὲ
[75, 0]	ζητῇ τὸ συμφέρον, οὐδὲν οἶμαι	δεῖ	φίλους παρακαλεῖν οὐδὲ συγγενεῖς, ἀλλὰ
[75, 0]	οὐδ´ ἂν μηδὲν ἔξωθεν συμβαίνῃ	δεινόν.	ὥσπερ δὲ ὑπὸ τῆς ἐν
[75, 0]	ἁπλῶς ἅπαντα ἃ προσήκει τοῖς	δεομένοις	φράζει. ἄρχων δὲ ἁπάντων καὶ
[75, 0]	δὲ καὶ κοινῇ πάντας τοὺς	δεομένους	ὠφελῶν, τοῖς μὲν ἀδικουμένοις βοηθῶν,
[75, 0]	ἀπορουμένοις περί τινος μηνύων τὸ	δέον.	(ὅταν γάρ τις συμβάντος τινὸς
[75, 0]	βίου καὶ τῆς καταγωγῆς τῆς	δεούσης	τυγχάνουσιν. (ἀνθρώπῳ μὲν οὖν ἤδη
[75, 0]	οὐδὲ ἀγνοήσας τὸ βέλτιον οὐδὲ	δι´	ἀσχολίαν τινὰ ἢ τὸ μὴ
[75, 0]	τῆς Δίκης οὔσης μόνος αὐτῇ	διὰ	σωφροσύνην σύνεστιν. (οὗτος ἐπίκουρος γήρως,
[75, 0]	τὸν νόμον ζῶντες ἀσφαλέστατα πορεύονται	διὰ	τοῦ βίου καὶ τῆς καταγωγῆς
[75, 0]	ἔστι δὲ τοῦ νόμου σύμβολον.	διὰ	τοῦτον τοὺς ἀποθανόντας οὐδεὶς ἔτι
[75, 0]	πλεόντων οἱ τοῦ πυρσοῦ μὴ	διαμαρτάνοντες,	οὗτοι μάλιστα σῴζονται καὶ τοὺς
[75, 0]	ἀτείχιστοι μὲν πολλαὶ τῶν πόλεων	διαμένουσι,	νόμου δὲ χωρὶς οὐκ ἔστιν
[75, 0]	δὲ ὑπὸ τῆς ἐν αὐτῷ	διανοίας	διοικεῖται καὶ σῴζεται τῶν ἀνθρώπων
[75, 0]	τοσοῦτον ἁπάντων σωφροσύνῃ καὶ πίστει	διαφέρων,	ὥστε καὶ γυναικῶν κοινωνίαν καὶ
[75, 0]	ἀνθρώπων ἕκαστος, ἡ δὲ ταύτης	διαφθορὰ	μανίαν καὶ παρακοπὴν φέρει, παραπλησίως,
[75, 0]	οὗτός ἐστιν ὁ σῴζων καὶ	διαφυλάττων,	παντὸς θώρακος καὶ πάσης ἀσπίδος
[75, 0]	σωφροσύνην σύνεστιν. (οὗτος ἐπίκουρος γήρως,	διδάσκαλος	νεότητος, πενίας συνεργός, φύλαξ πλούτου,
[75, 0]	κοινός, τῶν δὲ πραγμάτων κανὼν	δίκαιος,	πρὸς ὃν ἕκαστον ἀπευθύνειν δεῖ
[75, 0]	ἀλλ´ ἑαυτὸν βλάπτει. (τοσαύτης δὲ	δικαιοσύνης	καὶ φιλανθρωπίας μεστός ἐστιν, ὥστε
[75, 0]	ἔτι δὲ καὶ παρθένου τῆς	Δίκης	οὔσης μόνος αὐτῇ διὰ σωφροσύνην
[75, 0]	ὑπὸ τῆς ἐν αὐτῷ διανοίας	διοικεῖται	καὶ σῴζεται τῶν ἀνθρώπων ἕκαστος,
[75, 0]	γῆν ἥμερον ποιῶν, ὁ τοῦ	Διὸς	θετὸς υἱός, ὁ τὴν ἀήττητον
[75, 0]	προέστηκεν. πείσας γὰρ πρότερον καὶ	δοκιμασθεὶς	οὕτως γίγνεται καὶ τὴν ἰσχὺν
[75, 0]	χρησμοὺς ἤδη τινὲς ἠγνόησαν καὶ	δοκοῦντες	πράττειν κατ´ αὐτοὺς τἀναντία ἐποίησαν,
[75, 0]	καὶ πάσης ἀσπίδος ἰσχυρότερον αὐτῷ	δοὺς	ὅπλον τὸ κηρύκειον· ἔστι δὲ
[75, 0]	αὑτοῦ λαμβάνει. (τηλικαύτην δὲ ἔχει	δύναμιν	ὥστε καὶ τοῖς θεοῖς οὗτός
[75, 0]	γάρ τις συμβάντος τινὸς αὐτῷ	δυσκόλου	πράγματος ζητῇ τὸ συμφέρον, οὐδὲν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/01/2009