| Discours, Par. |
| [40, 0] |
ΠΡΟΣ
ΑΠΑΜΕΙΣ
ΟΜΟΝΟΙΑΣ.
(Ἐνόμιζον
μέν,
|
ὦ |
ἄνδρες
πολῖται,
νῦν
γοῦν,
εἰ |
| [40, 20] |
ἑτέροις
καὶ
λόγον
τινὰ
εἰπεῖν,
|
ᾧ |
πάντως
ἐλύπησε,
καὶ
πρᾶγμα
συνθεῖναι |
| [40, 30] |
τοῖς
σοφοῖς
ἐπικράτησις
αἰθέρος,
ἐν
|
ᾧ |
τὸ
βασιλεῦον
καὶ
τὸ
κυριώτατον |
| [40, 10] |
ἁπάντων
ἐμοί
τε
παρέσχεν
(ὧν
|
ἐγὼ |
ἐδεόμην
καὶ
ἄλλοις
ὧν
ἐκεῖνοι |
| [40, 30] |
ἀβάτου
τῆς
ἐγγὺς
ἡμῖν
θαλάττης;
|
ἐγὼ |
μὲν
γὰρ
καὶ
τοῖς
πρότερον |
| [40, 10] |
ὑμῖν
ἀπηλλάχθαι
πραγμάτων·
ἀλλ´
ὑφεωρώμην
|
ἐγὼ |
μή
τισι
τῶν
ἐντεῦθεν
πρόσαντες
|
| [40, 20] |
σαφῶς·
(ἄλλως
τε
οὐκ
ἀσχολούμενος
|
ἐγὼ |
νομίζω
συμφέρειν
ὑμῖν
οὐδὲ
τοῦτον |
| [40, 10] |
ὅτι
καὶ
τούτου
τοῦ
πράγματος
|
ἐγὼ |
πρότερος
ἡψάμην
καὶ
πολλοὺς
εἶπον |
| [40, 10] |
ἀνελεύθερον,
καὶ
ταῦτα
παραδειγμάτων
ὄντων·
|
λέγω |
δὲ
τὸ
τῶν
Σμυρναίων,
τὸ |
| [40, 30] |
εἴκειν
μηδὲ
παραχωρεῖν
τῷ
πλησίον,
|
λέγω |
δὲ
χωρὶς
αἰσχύνης,
μηδὲ
τῶν |
| [40, 0] |
παρὰ
μόνοις
ὑμῖν
εὐδοκιμεῖν
ἔμελλον,
|
ἐῶ |
νῦν
ἐπεξιέναι.
οὐδὲν
γὰρ
ἦν |
| [40, 10] |
τὴν
γνώμην
ἔχειν
μέχρις
ἂν
|
ἐμπνέω. |
(καὶ
μὴν
ὅστις
ἂν
προθυμῆται |
| [40, 10] |
ἐνταῦθα
ὥσπερ
ἐν
λιμένι
ναυαγεῖν.
|
(θαυμάζω |
δὲ
μάλιστα
ἐνίων
ἀνθρώπων
τὴν |
| [40, 30] |
φιλεῖ,
τά
τε
ἰσχυρότερα
καὶ
|
μείζω |
καὶ
τὰ
ἐλάττω
δὴ
δοκοῦντα. |
| [40, 20] |
(ἄλλως
τε
οὐκ
ἀσχολούμενος
ἐγὼ
|
νομίζω |
συμφέρειν
ὑμῖν
οὐδὲ
τοῦτον
ἀποδημῶν |
| [40, 30] |
φωτός;
τοῦτο
δὲ
ἄστρα
ὑποχωροῦντα
|
ἡλίῳ |
καὶ
μηδὲν
ἡγούμενα
πάσχειν
μηδὲ |
| [40, 10] |
γίγνεσθαι
τῇ
πόλει,
ταῦτα
ἐκείνοις
|
ἀξιῶ |
μᾶλλον
ἐπιτρέπειν,
ἵνα
μηδεὶς
ἀντιβαίνῃ |
| [40, 0] |
ποιουμένου
πολλάκις
μὲν
ἐν
τῷ
|
βουλευτηρίῳ, |
πολλάκις
δ´
ἐν
τῷ
θεάτρῳ, |
| [40, 0] |
βαρύτερον
οὐδὲ
ὀφειλόμενον
ἐπὶ
πλείονι
|
τόκῳ |
χάριτος.
καὶ
τοῦτό
ἐστι
τὸ |
| [40, 40] |
ὀπὰς
ἔχοντες,
ἐκ
τῆς
αὐτῆς
|
ἅλω |
πολλάκις
εἰσφερόμενοι
σῖτον,
ἀλλὰ
παραχωροῦσιν |
| [40, 20] |
ἢ
δαπάνην
ἐμαυτοῦ
διὰ
τοῦτο
|
ἀμελῶ |
τοῦ
πρέποντος
ὑμῖν.
ὅτι
γάρ |
| [40, 30] |
ξύμπαντα
ἔχων
αἰθὴρ
πυρὸς
θείου
|
κύκλῳ |
περιδραμόντος
αὐτοῖς;
καὶ
ταῦτα
μέν, |
| [40, 30] |
λιμένι
τῆς
ἐχθρᾶς
πόλεως;
ἢ
|
κύκλῳ |
περιίασιν,
ὥσπερ
χαλεπῆς
καὶ
ἀβάτου |
| [40, 20] |
διαφορὰ
καὶ
τὸ
μῖσος
οὐδενὶ
|
ἄλλῳ |
ἔοικεν
ἢ
στάσει
μιᾶς
πόλεως, |
| [40, 10] |
μοι
πρὸς
αὐτοὺς
ὑπῆρχεν,
ὥσπερ
|
ἄλλῳ |
τινὶ
τῶν
ἐντεῦθεν·
ἀλλ´
ὅμως |
| [40, 0] |
μὴ
δοκιμάζοιτε
μηδὲ
βούλοισθε,
μηδένα
|
ἐνοχλῶ· |
τὴν
γὰρ
ἀσχολίαν
τὴν
ἐσομένην |
| [40, 30] |
πάντα
δουλεύειν
καὶ
ξυνακολουθεῖν
εὐγνώμονι
|
νόμῳ |
πειθόμενα
καὶ
εἴκοντα.
(οὐχ
ὁρᾶτε |
| [40, 20] |
ὠφελεῖν.
~καὶ
νῦν
ὑπὲρ
τούτου
|
ἐπαινῶ |
τόν
τε
ἄρχοντα
καὶ
τὸν |
| [40, 10] |
περιβαλεῖν
τοὺς
ἥκοντας
ἢ
τοὺς
|
μηδέπω |
παρόντας
ὀνομάζειν
ἢ
πυνθάνεσθαι
περὶ |
| [40, 30] |
τὰ
δένδρα
κόπτειν
ἢ
τῷ
|
καρπῷ |
πῦρ
ἐνιέναι.
(τούτων
γὰρ
οἶμαι |
| [40, 20] |
προσηγορία
καὶ
δυσχερής,
πολὺ
δὲ
|
χείρω |
{καὶ}
τὰ
ἔργα
καὶ
σκυθρωπότερα. |
| [40, 0] |
ὑπομεῖναι
πενίαν,
οὐκ
ὄντα
ἐμοῦ
|
χείρω |
τὴν
φύσιν.
(ἐπεὶ
δὲ
ὁ |
| [40, 0] |
ἓν
μὲν
ὅτι
καὶ
πολλοὺς
|
ὁρῶ |
σὺν
τοῖς
θεοῖς
ἀεὶ
τῶν
|
| [40, 30] |
οὐκ
ἀποτρέπονται
πῦρ
ὀνομάζειν
πολλάκις,
|
ὅρῳ |
τε
καὶ
πρᾴως
γιγνομένη
ἔν |
| [40, 0] |
βουλευτηρίῳ,
πολλάκις
δ´
ἐν
τῷ
|
θεάτρῳ, |
ἵνα,
εἰ
μὴ
δοκιμάζοιτε
μηδὲ |
| [40, 20] |
οἰκείως
ἔχοντας,
ἀλλὰ
μὴ
ἐχθρῶς,
|
ὅσῳ |
δὲ
βέλτιον
τοὺς
ἐπιξενουμένους
ὑποδέχεσθαι |
| [40, 20] |
ἐν
τούτοις
σκαιότητος
καὶ
φιλονικίας.
|
ὅσῳ |
δὴ
κρεῖττον
ἀσθενῆ
δόξαι
μᾶλλον |
| [40, 20] |
καὶ
θεῶν
ἑορταῖς
καὶ
θέαις
|
ὅσῳ |
κρεῖττον
καὶ
σωφρονέστερον
ἀναμίγνυσθαι
συνθύοντας |
| [40, 20] |
συμφέρον
καὶ
ἀγαπητόν.
(ἐνθυμεῖσθε
δὲ
|
ὅσῳ |
μὲν
ἥδιον
ἀποδημεῖν
πρὸς
τοὺς |
| [40, 30] |
ταῦτά
ἐστι
τὸ
μὴ
πάσχειν;
|
πόσῳ |
δὲ
πλείονος
τὸ
μὴ
ποιεῖν; |
| [40, 0] |
ὑμῖν
ποιουμένου
πολλάκις
μὲν
ἐν
|
τῷ |
βουλευτηρίῳ,
πολλάκις
δ´
ἐν
τῷ |
| [40, 0] |
δάνειον
καὶ
πικρόν‛
ὅταν
οἶμαι
|
τῷ |
βραδύνειν
ἡ
χάρις
εἰς
χρέος |
| [40, 10] |
οἰκοδομήμασι
καὶ
ταῖς
ἑορταῖς
καὶ
|
τῷ |
δικάζειν
αὐτοὶ
καὶ
τῷ
μὴ |
| [40, 0] |
τῷ
βουλευτηρίῳ,
πολλάκις
δ´
ἐν
|
τῷ |
θεάτρῳ,
ἵνα,
εἰ
μὴ
δοκιμάζοιτε |
| [40, 30] |
ἢ
τὰ
δένδρα
κόπτειν
ἢ
|
τῷ |
καρπῷ
πῦρ
ἐνιέναι.
(τούτων
γὰρ |
| [40, 30] |
ἐχθίστων
ἀναχθήσονται
πλέοντες
καὶ
χρήσονται
|
τῷ |
λιμένι
τῆς
ἐχθρᾶς
πόλεως;
ἢ |
| [40, 10] |
καὶ
τῷ
δικάζειν
αὐτοὶ
καὶ
|
τῷ |
μὴ
παρ´
ἑτέροις
ἐξετάζεσθαι
μηδὲ |
| [40, 0] |
χάρις
εἰς
χρέος
μεταστῇ·
ὃ
|
τῷ |
παντὶ
χαλεπώτερον
ἀπαιτοῦσιν
οἱ
σιωπῶντες |
| [40, 30] |
(τούτων
γὰρ
οἶμαι
χαλεπῶν
ὄντων,
|
τῷ |
παντὶ
χαλεπώτερόν
ἐστιν,
ἀφ´
ὧν |
| [40, 30] |
γὰρ
μηδέποτε
εἴκειν
μηδὲ
παραχωρεῖν
|
τῷ
|
πλησίον,
λέγω
δὲ
χωρὶς
αἰσχύνης, |
| [40, 0] |
αἴσθωμαι
τοῦτο
δὴ
τὸ
παρὰ
|
τῷ |
ποιητῇ
λεγόμενον·
(ὅ,
ττι
μοι |
| [40, 30] |
τε
καὶ
εὔπνους,
ὁ
δὲ
|
ἀνωτάτω
|
καὶ
ξύμπαντα
ἔχων
αἰθὴρ
πυρὸς |
| [40, 30] |
δὲ
αὖ
γῆ
μὲν
τὴν
|
κατωτάτω |
χώραν
λαχοῦσα
ὑπομένει,
καθάπερ
ἕρμα |
| [40, 0] |
δέ,
καὶ
σφόδρα
ἀηδεῖς,
ὡς
|
κατασκάπτω |
τὴν
πόλιν,
ὡς
ἀνάστατον
πεποίηκα |
| [40, 20] |
τῶν
δικαίων
ἢ
φιλονικοῦντες
ἐφ´
|
ἑκάστῳ |
καὶ
μηδενὶ
μηδὲν
εἴκοντες
ἀεί |
| [40, 30] |
ἰσχυρότερα
καὶ
μείζω
καὶ
τὰ
|
ἐλάττω |
δὴ
δοκοῦντα.
ταύτης
δὲ
τῆς |
| [40, 30] |
ξύμπαντος
οὐρανοῦ
καὶ
τῶν
ἐν
|
αὐτῷ |
θείων
καὶ
μακαρίων
αἰώνιον
τάξιν |
| [40, 10] |
ἄλλου
τινὸς
διαλεχθέντος
μυρίους
μὲν
|
αὐτῷ |
συνεχώρησε
βουλευτάς,
χρυσίου
δ´
ἐκέλευσε |
| [40, 10] |
ὅμοιον
γάρ,
ὥσπερ
εἴ
τις
|
αὑτῷ |
μόνον
λάμπειν
ἠξίου
τὸν
ἥλιον |
| [40, 0] |
σιωπῶντες
τῶν
βοώντων.
(οὐδὲν
γὰρ
|
οὕτω |
δύναται
τοὺς
ὀφείλοντας
ὑμῖν
τὰ |
| [40, 10] |
δὲ
οἶμαι
πρὸς
τοὺς
ἐγγὺς
|
οὕτω |
καὶ
ἀστυγείτονας.
οὐ
μέντοι
πρὸς |
| [40, 30] |
διατελεῖ
χωρὶς
ἔχθρας·
μικρὰ
δὲ
|
οὕτω |
πολίχνια
τῶν
ἐπιτυχόντων
ἀνθρώπων
καὶ |
| [40, 30] |
λοιδορηθέντες
ἀπίασιν·
οἱ
δὲ
μύρμηκες
|
οὕτω |
πυκνοὶ
βαδίζοντες
οὐδέποτε
ἠνώχλησαν
ἀλλήλους, |
| [40, 20] |
ἀσθενῆ
δόξαι
μᾶλλον
ἢ
πονηρόν,
|
τοσούτῳ |
βέλτιον
ὑστέρους
εἶναι
μαχομένους
ἢ |