Discours, Par.
[40, 20]	τὴν βραχυτάτην κώμην· ὅταν δὲ	δὴ	πρὸς ἀνθρώπους ᾖ πόλιν οἰκοῦντας
[40, 30]	ὑπὸ τῶν ἀσθενεστάτων νεφῶν ἀποκρυπτόμενον	ἤ	τινος ἀραιᾶς ὁμίχλης περί τε
[40, 30]	{ὥστε πάντως εἰπόντα τι παρελθεῖν	ἢ	ἀκούσαντα δυσχερές. (ὥστε ἔγωγε ἐνεθυμούμην
[40, 10]	ἐπαινέσαιμι καὶ προθυμότερον ἄλλου πράττοντος	ἢ	αὐτὸς εἰσηγούμενος. οὐδὲ γὰρ εὐδοκιμεῖν
[40, 20]	διαφέρει, μηδὲ ὄχλησίν τινα ὀκνῶν	ἢ	δαπάνην ἐμαυτοῦ διὰ τοῦτο ἀμελῶ
[40, 10]	τοῦδε καὶ τοῦδε, τί πράττουσιν	ἢ	διὰ τί πάντες οὐκ ἦλθον.
[40, 20]	τοσούτῳ βέλτιον ὑστέρους εἶναι μαχομένους	ἢ	διαλλαττομένους. (εἰκότως δ´ ἄν μοι
[40, 20]	δυσμένειαν ἐνδείξασθαι καὶ τὸ μῖσος	ἢ	καθ´ αὑτὸν ἢ σὺν ἑτέροις
[40, 30]	τῷ λιμένι τῆς ἐχθρᾶς πόλεως;	ἢ	κύκλῳ περιίασιν, ὥσπερ χαλεπῆς καὶ
[40, 10]	ὕειν ἢ τοὺς ἀνέμους πνεῖν	ἢ	μηδένα ἄλλον ἀπὸ τῶν κρηνῶν
[40, 20]	δὴ κρεῖττον ἀσθενῆ δόξαι μᾶλλον	ἢ	πονηρόν, τοσούτῳ βέλτιον ὑστέρους εἶναι
[40, 30]	ὅπλα βαδίζειν εἰς τὴν χώραν	ἢ	προσβάλλειν τοῖς τείχεσιν ἢ τὰ
[40, 10]	ἢ τοὺς μηδέπω παρόντας ὀνομάζειν	ἢ	πυνθάνεσθαι περὶ τοῦδε καὶ τοῦδε,
[40, 20]	τὸ μῖσος οὐδενὶ ἄλλῳ ἔοικεν	ἢ	στάσει μιᾶς πόλεως, ὅπου καὶ
[40, 20]	τὸ μῖσος ἢ καθ´ αὑτὸν	ἢ	σὺν ἑτέροις καὶ λόγον τινὰ
[40, 30]	χώραν ἢ προσβάλλειν τοῖς τείχεσιν	ἢ	τὰ δένδρα κόπτειν ἢ τῷ
[40, 0]	τὸ Σαμίων Ἥραιον ἡμᾶς ἀνατρέποντας	ἢ	τὸ Μιλησίων Διδύμειον ἢ τὸν
[40, 0]	Προπυλαίων κινουμένων ἢ τοῦ Παρθενῶνος	ἢ	τὸ Σαμίων Ἥραιον ἡμᾶς ἀνατρέποντας
[40, 10]	μόνον λάμπειν ἠξίου τὸν ἥλιον	ἢ	τὸν Δία ὕειν ἢ τοὺς
[40, 0]	ἀνατρέποντας ἢ τὸ Μιλησίων Διδύμειον	ἢ	τὸν νεὼν τῆς Ἐφεσίας Ἀρτέμιδος,
[40, 0]	ὥσπερ τῶν Ἀθήνησι Προπυλαίων κινουμένων	ἢ	τοῦ Παρθενῶνος ἢ τὸ Σαμίων
[40, 10]	ἥλιον ἢ τὸν Δία ὕειν	ἢ	τοὺς ἀνέμους πνεῖν ἢ μηδένα
[40, 10]	ἀπηντηκέναι καὶ περιβαλεῖν τοὺς ἥκοντας	ἢ	τοὺς μηδέπω παρόντας ὀνομάζειν ἢ
[40, 30]	τείχεσιν ἢ τὰ δένδρα κόπτειν	ἢ	τῷ καρπῷ πῦρ ἐνιέναι. (τούτων
[40, 20]	σφόδρα ἀκριβῶς περιέχεσθαι τῶν δικαίων	ἢ	φιλονικοῦντες ἐφ´ ἑκάστῳ καὶ μηδενὶ
[40, 30]	ἂν τοσοῦτον γένοιτο χρημάτων πλῆθος	ἢ	χώρας μέγεθος ἀνθ´ οὗ προσήκει
[40, 20]	οὔσας καταλύεσθαι πάντα τρόπον, ἂν	ᾖ	δυνατόν, τὴν ἐκ τοῦ διαφέρεσθαί
[40, 20]	ὅταν δὲ δὴ πρὸς ἀνθρώπους	ᾖ	πόλιν οἰκοῦντας οὐ〉 σμικρὰν καὶ
[40, 30]	φιλίας καὶ ὁμονοίας ἔοικε συμβαίνειν.	ἡ	δὲ τῶν ἄλλων πλεονεξία καὶ
[40, 20]	ἀβουλήτων καὶ πρᾶξαι καὶ παθεῖν.	(ἡ	δὲ τῶν ἐγγὺς οὕτως καὶ
[40, 30]	ὄντος εἰς τὸ μὴ ὄν.	ἡ	μὲν γὰρ λεγομένη παρὰ τοῖς
[40, 20]	δὲ καὶ διαφορᾶς σκυθρωπὴ μὲν	ἡ	προσηγορία καὶ δυσχερής, πολὺ δὲ
[40, 40]	καὶ μίσους αἴτια γιγνόμενα. αὐτίκα	ἡ	πρώτη καὶ μεγίστη φιλία γονεῦσι
[40, 40]	τὸ κοινωνεῖν ἀλλήλοις. ἃ γὰρ	ἡ	φύσις ἐποίησεν εὐνοίας ἕνεκα, ταῦτα
[40, 30]	οὕτως ἀνώλεθρος οὐδὲ ἄφθαρτος αὐτῶν	ἡ	φύσις, ὥστε μὴ ταραχθῆναι καὶ
[40, 0]	πικρόν‛ ὅταν οἶμαι τῷ βραδύνειν	ἡ	χάρις εἰς χρέος μεταστῇ· ὃ
[40, 20]	ὁμονοίας τό τε ὄνομα εὔφημον	ἥ	τε πεῖρα ἀρίστη καὶ λυσιτελεστάτη
[40, 30]	ἐνίοτε ἡμέραν ἐπισκοτούμενον σελήνης ὑποδραμούσης,	ᾗ	τὸ φῶς αὐτὸς δίδωσι, πολλάκις
[40, 20]	οὐδὲν αἰσχυνομένων ῥῆμα ἀκόλαστον εἰπεῖν,	ᾗ	φησιν Ὅμηρος, αἵ τε χολωσάμεναι
[40, 20]	πῶς χρὴ ταύτην ἄλυπον καὶ	ἀβλαβῆ	τὴν ἔχθραν ὑπολαμβάνειν; (καὶ μηδεὶς
[40, 20]	τὴν ἔχθραν ὑπολαμβάνειν; (καὶ μηδεὶς	ὑπολάβῃ	με λέγειν ὡς ἄρα χρὴ
[40, 20]	ἐμποδὼν ἱσταμένους, τοῦτο δέ, ἂν	συμβῇ	τι πταῖσμα (πολλὰ δέ, ὡς
[40, 30]	ἐμποδὼν ἵσταται; πρὸς δὲ αὖ	γῆ	μὲν τὴν κατωτάτω χώραν λαχοῦσα
[40, 30]	καὶ μείζω καὶ τὰ ἐλάττω	δὴ	δοκοῦντα. ταύτης δὲ τῆς κοινωνίας
[40, 20]	τούτοις σκαιότητος καὶ φιλονικίας. ὅσῳ	δὴ	κρεῖττον ἀσθενῆ δόξαι μᾶλλον ἢ
[40, 30]	κνίζει τοὺς ἄλλους πάντας, ὅτι	δὴ	τὰς δίκας ὑμεῖς ἀποδέχεσθε καὶ
[40, 0]	τὸ ὑμᾶς ἐκλελῆσθαι. διὰ μὲν	δὴ	ταῦτα ἀναγκαῖον ἐνόμιζον γενέσθαι πρὸς
[40, 30]	τε καὶ τὰ κελεύει. ~πόσου	δὴ	ταῦτά ἐστι τὸ μὴ πάσχειν;
[40, 0]	τέως, ἕως ἂν αἴσθωμαι τοῦτο	δὴ	τὸ παρὰ τῷ ποιητῇ λεγόμενον·
[40, 20]	βουλόμενον οὐδὲ κελεύσετε ἀποδημεῖν, ὥσπερ	ἤδη	πολὺν χρόνον ἔχοντα παρ´ ὑμῖν,
[40, 0]	καὶ τῶν περὶ τὴν οἰκίαν,	κομιδῇ	φαύλως διακειμένων, ἃ τοσοῦτον ἀπολωλότα
[40, 20]	σωφρονῶσι (δεῖ γὰρ ὑμᾶς ἀκούειν	τἀληθῆ	καὶ μὴ χαλεπῶς φέρειν, ἐάν
[40, 0]	ἐμοῦ τότε εἰπόντος τὸν λόγον,	ἐπήρθη	τε πρὸς αὐτὸν ὁ δῆμος·
[40, 0]	ταῦτα· πολλάκις μὲν ὑφ´ ὑμῶν	ἐκυρώθη,	πολλάκις δὲ ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων,
[40, 10]	ὅτι τοῖς Σμυρναίοις παμπόλλας δωρεὰς	δοίη	καὶ χρήματα ἀμύθητα πέμψειε μετὰ
[40, 30]	ἀποδέχεσθε καὶ παρ´ ὑμῖν αὐτοὺς	ἀνάγκη	κρίνεσθαι· χρὴ δὲ δι´ αὐτὸ
[40, 10]	τὸν αὑτοῦ πόδα, καὶ ἂν	δοκῇ	μεῖζον, περιτεμεῖν· πόλιν δὲ οὐδέποτε
[40, 30]	καὶ ὕδατος καὶ πυρός, τὴν	ἀσφαλῆ	καὶ δικαίαν δι´ αἰῶνος ἁρμονίαν,
[40, 20]	καὶ δυσομίλητον, ὥσπερ εὔνους καὶ	φίλη	συμφέρον καὶ ἀγαπητόν. (ἐνθυμεῖσθε δὲ
[40, 20]	ἐγρηγορότι καὶ βαδίζοντι μὴ σφόδρα	ἐνοχλῇ	τὴν ἰσχὺν τοῦ σώματος, εἴς
[40, 20]	ὅτι γάρ με οὐκ ἐνοχλήσετε	μὴ	βουλόμενον οὐδὲ κελεύσετε ἀποδημεῖν, ὥσπερ
[40, 30]	εἰς τὸ αὐτὸ συνάγει καὶ	μὴ	βουλομένους καὶ ἀναγκάζει χρήσασθαι ἀλλήλοις.
[40, 10]	ὅμως οὐ σφόδρα ἠπείχθην εὐλαβούμενος	μὴ	γένηται τοῦτο ἐμποδὼν οὐκ ἐκείνοις,
[40, 0]	καὶ διαμετρῶν καὶ λογιζόμενος, ὅπως	μὴ	γένοιτο ἀπρεπὲς μηδὲ ἀχρεῖον, ὁποῖα
[40, 10]	πόλει τοῦτο καὶ κρεῖττον εἶναι	μὴ	διαφέρεσθαι πρὸς μηδένα ἀνθρώπων, ἥκιστα
[40, 0]	ἐν τῷ θεάτρῳ, ἵνα, εἰ	μὴ	δοκιμάζοιτε μηδὲ βούλοισθε, μηδένα ἐνοχλῶ·
[40, 20]	τοὺς πέλας οἰκείως ἔχοντας, ἀλλὰ	μὴ	ἐχθρῶς, ὅσῳ δὲ βέλτιον τοὺς
[40, 0]	τοῦ δεῖνος, χαλεπῶς ἔχοντες, εἰ	μὴ	μενεῖ ταῦτα τὰ ὑπομνήματα τῆς
[40, 30]	ἐκ τοῦ ὄντος εἰς τὸ	μὴ	ὄν. ἡ μὲν γὰρ λεγομένη
[40, 10]	τῷ δικάζειν αὐτοὶ καὶ τῷ	μὴ	παρ´ ἑτέροις ἐξετάζεσθαι μηδὲ συντελεῖν
[40, 30]	αὐτὸ μᾶλλον φιλανθρώπως ἔχειν καὶ	μὴ	παρέχειν ἑαυτοὺς ἐπιφθόνους. αὐτίκα οἱ
[40, 30]	~πόσου δὴ ταῦτά ἐστι τὸ	μὴ	πάσχειν; πόσῳ δὲ πλείονος τὸ
[40, 30]	πάσχειν; πόσῳ δὲ πλείονος τὸ	μὴ	ποιεῖν; ποῖον δ´ ἂν τοσοῦτον
[40, 0]	ἅπασαν ἡσυχίαν, δεῦρο ἀφικόμενος, καὶ	μὴ	προσάψεσθαι μήτε ἑκὼν μήτε ἄκων
[40, 0]	πολῖται, νῦν γοῦν, εἰ καὶ	μὴ	πρότερον, ἄξειν τὴν ἅπασαν ἡσυχίαν,
[40, 20]	φέρειν ἐλαττούμενοι τὰ μέτρια καὶ	μὴ	σφόδρα ἀκριβῶς περιέχεσθαι τῶν δικαίων
[40, 20]	ὑμῖν, μήτε ἀναιρεῖσθαι ῥᾳδίως ἔχθραν	μὴ	σφόδρα ἀναγκαίαν, τάς τε πρότερον
[40, 20]	δὲ καὶ φιλονικία θαυμαστὸν εἰ	μὴ	σφόδρα ἀνήκεστα καὶ μεγάλα. καὶ
[40, 20]	ἀλλὰ κἂν ἐγρηγορότι καὶ βαδίζοντι	μὴ	σφόδρα ἐνοχλῇ τὴν ἰσχὺν τοῦ
[40, 30]	ἄφθαρτος αὐτῶν ἡ φύσις, ὥστε	μὴ	ταραχθῆναι καὶ τὴν ἀμήχανόν τε
[40, 10]	ἀπηλλάχθαι πραγμάτων· ἀλλ´ ὑφεωρώμην ἐγὼ	μή	τισι τῶν ἐντεῦθεν πρόσαντες γένηται
[40, 20]	συνθύοντας ἀλλήλοις καὶ συνευχομένους, (ἀλλὰ	μὴ	τοὐναντίον καταρωμένους καὶ βλασφημοῦντας. αἱ
[40, 10]	ἀγαπῶσι τὰς αὑτῶν πατρίδας καὶ	μὴ	φοβουμένοις μήποτε ἐλάττους αὐτῶν φανῶσι
[40, 20]	γὰρ ὑμᾶς ἀκούειν τἀληθῆ καὶ	μὴ	χαλεπῶς φέρειν, ἐάν τις ἑτέρους
[40, 0]	λόγος ἡμῖν ἐστιν ὑπὲρ τοῦ	μὴ	ψεύσασθαι τὴν πατρίδα μηδὲ ἀποστερῆσαι
[40, 30]	καὶ τοῦ πρώτου καὶ μεγίστου	γνώμῃ	καὶ δυνάμει κυβερνώμενα θεοῦ τὸν
[40, 10]	πέμψειε μετὰ τῶν Νεμέσεων, καὶ	νὴ	Δί´ ὡς ἄλλου τινὸς διαλεχθέντος
[40, 0]	καὶ θῦσαι τοῖς θεοῖς καὶ	νὴ	Δία ἀναγνῶναι τὰ γράμματα τὰ
[40, 20]	διὰ τὸ μῖσος ἔργοις καὶ	νὴ	Δία τοῖς πρὸς ἔχθραν ὡς
[40, 0]	ὅπου γὰρ ἀποδημία δεσπότου χρονίσαντος	ἱκανὴ	διαφθεῖραι καὶ τὴν μεγίστην οὐσίαν,
[40, 30]	μὲν εἴργεσθαι παντελῶς, ἐνίοτε δὲ	ἀδρανῆ	τὴν ἀκτῖνα καὶ λεπτὴν διαπέμπειν·
[40, 20]	καὶ φιλονικίας. ὅσῳ δὴ κρεῖττον	ἀσθενῆ	δόξαι μᾶλλον ἢ πονηρόν, τοσούτῳ
[40, 30]	τῶν ἐπιτυχόντων ἀνθρώπων καὶ ἔθνη	ἀσθενῆ	κατοικοῦντα ἐν μέρει τῆς γῆς
[40, 30]	μὴ ὄν. ἡ μὲν γὰρ	λεγομένη	παρὰ τοῖς σοφοῖς ἐπικράτησις αἰθέρος,
[40, 30]	πολλάκις, ὅρῳ τε καὶ πρᾴως	γιγνομένη	ἔν τισι χρόνοις τεταγμένοις, μετὰ
[40, 20]	ἔχθρα καὶ διαφορὰ πρὸς ὁντινοῦν	γιγνομένη	ἐργῶδες καὶ δυσχερὲς καὶ πόλει
[40, 30]	ἄλλων πλεονεξία καὶ διαφορὰ παρανόμως	γιγνομένη	τὸν ἔσχατον ἔχει κίνδυνον ὀλέθρου,
[40, 20]	ζημίας. (πᾶσα γάρ, ὥς φασιν,	εἰρήνη	κρείττων πολέμου, καὶ πᾶσα φιλία
[40, 20]	οἴκοις καὶ δημοσίᾳ ταῖς πόλεσιν.	εἰρήνη	μὲν γὰρ καὶ ὁμόνοια τοὺς
[40, 30]	πολίχνια τῶν ἐπιτυχόντων ἀνθρώπων καὶ	ἔθνη	ἀσθενῆ κατοικοῦντα ἐν μέρει τῆς
[40, 30]	ἀλλοτριωτάτοις· ἐὰν δὲ πλοίου τις	ἐπιβαίνῃ,	σαφῶς εἰδέναι καὶ τὸν κυβερνήτην
[40, 10]	ἀξιῶ μᾶλλον ἐπιτρέπειν, ἵνα μηδεὶς	ἀντιβαίνῃ	μηδὲ λυπῆται βασκαίνων. ὅσα δ´
[40, 20]	χαλεπῶς φέρειν, ἐάν τις ἑτέρους	ἐπαινῇ	βουλόμενος ὑμᾶς ὠφελεῖν) τὸ δὲ
[40, 10]	ὑπέμενον φιλανθρωπεύεσθαι κατ´ ἐμαυτόν, ἀλλὰ	κοινῇ	μεθ´ ὑμῶν αὐτοῖς ἐβουλόμην γενέσθαι
[40, 20]	πᾶσι· στάσεως δὲ καὶ διαφορᾶς	σκυθρωπὴ	μὲν ἡ προσηγορία καὶ δυσχερής,
[40, 30]	τὰς ὁδοὺς ἀπαντᾶν, πονηρὸν καὶ	δυσχερῆ	σύμβολον, {ὥστε πάντως εἰπόντα τι
[40, 0]	ἀπολόμενα, καὶ τελευταῖον εἰς τὰ	ὄρη	φθειρόμενος, οὐκ ὢν ἔμπειρος τῶν
[40, 30]	παρ´ ὑμῖν αὐτοὺς ἀνάγκη κρίνεσθαι·	χρὴ	δὲ δι´ αὐτὸ μᾶλλον φιλανθρώπως
[40, 0]	καὶ τὴν μεγίστην οὐσίαν, τί	χρὴ	προσδοκᾶν ἐν τοσούτοις ἔτεσι φυγῆς;
[40, 20]	παρ´ ἐκείνοις τιμῆς τετυχηκότων πῶς	χρὴ	ταύτην ἄλυπον καὶ ἀβλαβῆ τὴν
[40, 20]	ὑπολάβῃ με λέγειν ὡς ἄρα	χρὴ	τελέως ὑποπεσεῖν καὶ μηδὲν ἐκείνων
[40, 20]	λυσιτελεῖν ἀπεχθάνεσθαι καὶ φιλονικεῖν μηδὲ	τῇ	μεγίστῃ πόλει πρὸς τὴν βραχυτάτην
[40, 10]	καὶ δι´ ἑτέρων δυνατὰ γίγνεσθαι	τῇ	πόλει, ταῦτα ἐκείνοις ἀξιῶ μᾶλλον
[40, 10]	λόγους ὑπὲρ ὁμονοίας, ἡγούμενος συμφέρειν	τῇ	πόλει τοῦτο καὶ κρεῖττον εἶναι
[40, 10]	ἀπορῶν οὐδ´ ἐπιθυμίᾳ δόξης, ἀλλὰ	τῇ	πρὸς ὑμᾶς εὐνοίᾳ βούλομαι γίγνεσθαί
[40, 20]	ἥ τε πεῖρα ἀρίστη καὶ	λυσιτελεστάτη	πᾶσι· στάσεως δὲ καὶ διαφορᾶς
[40, 0]	τοῦτο δὴ τὸ παρὰ τῷ	ποιητῇ	λεγόμενον· (ὅ, ττι μοι ἐν
[40, 0]	βραδύνειν ἡ χάρις εἰς χρέος	μεταστῇ·	ὃ τῷ παντὶ χαλεπώτερον ἀπαιτοῦσιν
[40, 20]	ἀπεχθάνεσθαι καὶ φιλονικεῖν μηδὲ τῇ	μεγίστῃ	πόλει πρὸς τὴν βραχυτάτην κώμην·
[40, 40]	γιγνόμενα. αὐτίκα ἡ πρώτη καὶ	μεγίστη	φιλία γονεῦσι πρὸς παῖδας.
[40, 20]	ὄνομα εὔφημον ἥ τε πεῖρα	ἀρίστη	καὶ λυσιτελεστάτη πᾶσι· στάσεως δὲ
[40, 30]	ἕρμα νεώς, ὕδωρ δὲ περὶ	ταύτῃ	κεχυμένον, ὕπερθεν δὲ ἀμφοῖν ἀὴρ
[40, 20]	καὶ δυσχερὲς καὶ πόλει καὶ	ἰδιώτῃ,	κἂν ὁπωσοῦν τύχωσι διακείμενοι. τούς
[40, 40]	μίσους αἴτια γιγνόμενα. αὐτίκα ἡ	πρώτη	καὶ μεγίστη φιλία γονεῦσι πρὸς
[40, 10]	ψήφισμά γε ἔπεμψαν εὐθὺς ἐν	ἀρχῇ	φιλοφρονούμενοι καὶ παρακαλοῦντες ἀφικέσθαι· καὶ
[40, 10]	τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν μετρεῖν, ἐὰν	τύχῃ	σμικρὰν ἔχων καὶ ἀνελεύθερον, καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/12/2008