Discours, Par.
[40, 30]	ἀλλήλοις ἐμποδὼν ἵσταται; πρὸς δὲ	αὖ	γῆ μὲν τὴν κατωτάτω χώραν
[40, 30]	{τοῦ θεοῦ} δύναμιν; τοῦτο δὲ	αὖ	τὸν ἥλιον περὶ μέσην ἐνίοτε
[40, 30]	οἷόν τ´ ἐπινοῆσαι; πρὸς δὲ	αὖ	τῶν λεγομένων στοιχείων, ἀέρος καὶ
[40, 10]	μηδέποτε μεῖζον ὑμεῖς ἐκείνων φρονῆτε.	~εὖ	γὰρ ἴστε ὅτι καὶ τοῖς
[40, 20]	τοῖς οὖσι χαλεποῖς καὶ τοὺς	εὖ	πράττοντας ἐνοχλῆσαι καὶ ταράξαι τὴν
[40, 20]	κρείττων πολέμου, καὶ πᾶσα φιλία	πολὺ	ἀμείνων καὶ λυσιτελεστέρα τοῖς γε
[40, 10]	αὐτὸ πρᾶγμα, ὃ γίγνεται ὀρθόν,	πολὺ	ἂν ἥδιον ἐπαινέσαιμι καὶ προθυμότερον
[40, 20]	μὲν ἡ προσηγορία καὶ δυσχερής,	πολὺ	δὲ χείρω {καὶ} τὰ ἔργα
[40, 20]	τῆς διαφορᾶς ἐπὶ τοῦτο μετενεγκεῖν	πολὺ	κάλλιον, ὅπως αὐτοὶ εὐγνωμονέστεροι φανησόμεθα
[40, 0]	οὐκ αἰσχρὰ καὶ καταγέλαστα ἐρείπια,	πολὺ	ταπεινότερα τῶν κλεισίων, οἷς ὑποδύεται
[40, 30]	βαδίζοντες οὐδέποτε ἠνώχλησαν ἀλλήλους, ἀλλὰ	πάνυ	πρᾴως ἐντυχάνουσι καὶ παρίασι (καὶ
[40, 30]	μετέωρος ὁ λόγος καὶ οὐ	πάνυ	τι ὑμῖν συμπαθής, ὅτι ταῦτα
[40, 20]	τῶν μετὰ μίσους καὶ λοιδορίας;	οὐ	γὰρ ἀνθρώπων ἐπιεικῶν οὐδὲ πόλεων
[40, 0]	κίνδυνος ἡμῖν, οὐδὲν ἦν δεινόν.	οὐ	γάρ εἰμι πρὸς τοῦτο ἀμελέτητος
[40, 0]	τε πρὸς αὐτὸν ὁ δῆμος·	οὐ	γάρ ἐστε ἀγεννεῖς οὐδὲ ἀναίσθητοι
[40, 30]	ἔχθρας καὶ τὸ τοῦ μίσους.	οὐ	γὰρ ἔστι φανῆναί ποτε ἀπὸ
[40, 20]	τὰ γιγνόμενα) χαίροντας καὶ ἐπιτιθεμένους.	(οὐ	γάρ ἐστιν οὐδεὶς ἀσθενὴς οὕτως
[40, 10]	τῆς πρεσβείας, ἣν ἐπέμψατε εὐχαριστοῦντες.	οὐ	γὰρ ἡδέως αὐτὸν ἀποδέξασθαι τοὺς
[40, 20]	καταφρονοῦντες χρημάτων καὶ τοῦ πλείονος.	(οὐ	γὰρ οὕτως αἰσχρόν ἐστι λείπεσθαι
[40, 30]	κατοικοῦντα ἐν μέρει τῆς γῆς	οὐ	δύναται τὴν ἡσυχίαν ἄγειν οὐδὲ
[40, 10]	τοὺς ἐγγὺς οὕτω καὶ ἀστυγείτονας.	οὐ	μέντοι πρὸς ἐκείνους γε ἦλθον
[40, 0]	ἀμελέτητος σχεδόν, τοσοῦτον χρόνον πλανηθεὶς	οὐ	μόνον ἄοικος καὶ ἀνέστιος, ἀλλὰ
[40, 20]	ἔφην, βέλτιον ἡγοῦμαι πᾶσιν ἀνθρώποις,	οὐ	μόνον ὑμῖν, μήτε ἀναιρεῖσθαι ῥᾳδίως
[40, 30]	δόξει μετέωρος ὁ λόγος καὶ	οὐ	πάνυ τι ὑμῖν συμπαθής, ὅτι
[40, 0]	δυνάμενος σπουδαιότερα ἴσως, ἀφ´ ὧν	οὐ	παρὰ μόνοις ὑμῖν εὐδοκιμεῖν ἔμελλον,
[40, 0]	(λόγοι δὲ ἐγίγνοντο πολλοὶ μέν,	οὐ	παρὰ πολλῶν δέ, καὶ σφόδρα
[40, 30]	πρᾶγμα πόθεν ἀπίασιν; οὐκ ἐκεῖθεν;	οὐ	παρὰ τῶν ἐχθίστων ἀναχθήσονται πλέοντες
[40, 10]	μηδὲ λυπῆται βασκαίνων. ὅσα δ´	οὐ	ῥᾴδιον ὑπ´ ἄλλου τῶν ἐντεῦθεν
[40, 20]	πρὸς ἀνθρώπους ᾖ πόλιν οἰκοῦντας	οὐ〉	σμικρὰν καὶ πολιτείαν ἐξαίρετον ἔχοντας
[40, 10]	προθυμότεροι γεγόνασι πρὸς ὑμᾶς) ὅμως	οὐ	σφόδρα ἠπείχθην εὐλαβούμενος μὴ γένηται
[40, 0]	μηδὲ ἀκόλουθον ἕνα γοῦν ἐπαγόμενος.	οὐ	τοίνυν οὐδὲ τὸν υἱὸν ἤλπιζον
[40, 10]	πάντα· καίτοι καὶ νῦν ἴσως	οὐ	τοῖς παροῦσι μόνον, ἀλλὰ κἀμοὶ
[40, 10]	γὰρ εἰώθασι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων	οὐ	τοῖς πραττομένοις, ἀλλὰ τοῖς πράττουσι
[40, 20]	ἄνθρωπος ὢν πρὸς ἄνθρωπον, ὃς	οὐ	τυγχάνει καιροῦ τὴν δυσμένειαν ἐνδείξασθαι
[40, 0]	τῶν ἱσταμένων οὐδὲ τῶν γείσων,	οὐ	τῶν οἰκοδομουμένων ἐργαστηρίων ἄλλοσε, ἀλλ´
[40, 30]	ὠνεῖσθαι μὲν ἑκάστους παρὰ ἀνθρώπων	οὐ	φίλων, ἀποδίδοσθαι δὲ τοῖς μισοῦσι,
[40, 0]	χαλεπὸν καὶ πολλῆς φροντίδος ἄξιον·	οὗ	γε οὐδέν ἐστι βαρύτερον οὐδὲ
[40, 30]	πλῆθος ἢ χώρας μέγεθος ἀνθ´	οὗ	προσήκει τοὺς νοῦν ἔχοντας ἀνθρώπους
[40, 10]	γιγνόμενοι, οὕτως ἐμὲ διέθηκαν, ὥστε	ὀλίγου	φυγὴν ἐμαυτοῦ καταψηφίσασθαι. καὶ γὰρ
[40, 0]	τῶν κοινῶν προσιέναι μηδὲ μέχρι	λόγου	τέως, ἕως ἂν αἴσθωμαι τοῦτο
[40, 0]	τῶν τοιούτων οὐδενὸς οὐδὲ ἀπορῶν	ἔργου	τινός, ἀλλ´ ἕτερα μᾶλλον πράττειν
[40, 0]	αὑτόν, λόγον τινὰ εἶπον ὑπὲρ	ἔργου	τινός, οὐκ αὐτὸς μόνον, ἀλλὰ
[40, 30]	ἀπόλλυσθαι διὰ τὴν ἐκείνου {τοῦ	θεοῦ}	δύναμιν; τοῦτο δὲ αὖ τὸν
[40, 10]	ἀδοκήτως σωθέντα μόλις δι´ εὔνοιαν	θεοῦ	τινος, ἔπειτα ἐνταῦθα ὥσπερ ἐν
[40, 30]	μεγίστου γνώμῃ καὶ δυνάμει κυβερνώμενα	θεοῦ	τὸν ἅπαντα χρόνον ἐκ τῆς
[40, 30]	καὶ ξύμπαντα ἔχων αἰθὴρ πυρὸς	θείου	κύκλῳ περιδραμόντος αὐτοῖς; καὶ ταῦτα
[40, 10]	εἴ τις αὑτῷ μόνον λάμπειν	ἠξίου	τὸν ἥλιον ἢ τὸν Δία
[40, 30]	ἐνίοτε τοῖς ἀλλοτριωτάτοις· ἐὰν δὲ	πλοίου	τις ἐπιβαίνῃ, σαφῶς εἰδέναι καὶ
[40, 10]	χαλεπῶν, οἷον ἐκ δεινοῦ καὶ	ἀγρίου	πελάγους καὶ χειμῶνος ἀδοκήτως σωθέντα
[40, 10]	μυρίους μὲν αὐτῷ συνεχώρησε βουλευτάς,	χρυσίου	δ´ ἐκέλευσε ποταμὸν εἰς τὴν
[40, 10]	ἂν ἥδιον ἐπαινέσαιμι καὶ προθυμότερον	ἄλλου	πράττοντος ἢ αὐτὸς εἰσηγούμενος. οὐδὲ
[40, 10]	Νεμέσεων, καὶ νὴ Δί´ ὡς	ἄλλου	τινὸς διαλεχθέντος μυρίους μὲν αὐτῷ
[40, 10]	ὅσα δ´ οὐ ῥᾴδιον ὑπ´	ἄλλου	τῶν ἐντεῦθεν πραχθῆναι, τυχὸν δὲ
[40, 10]	τῆς χρείας (τυχὸν γὰρ ἠλπίζετε	κἀμοῦ	μετασχόντος ῥᾷον μᾶλλον καὶ ἀσφαλέστερον
[40, 10]	ὅσα μὲν οὖν καὶ δι´	ἐμοῦ	καὶ δι´ ἑτέρων δυνατὰ γίγνεσθαι
[40, 10]	πρόσαντες γένηται καὶ δυσκόλως φέρωσιν	ἐμοῦ	πράττοντος αὐτά. καὶ νῦν τρόπον
[40, 10]	γηρῶν ὡς πλείστους ἐπιδεῖν ἱκανωτέρους	ἐμοῦ	τὴν πόλιν ὠφελεῖν. ~καὶ νῦν
[40, 0]	τῶν πολιτῶν. πάλιν δὲ ὕστερον	ἐμοῦ	τὸ πρᾶγμα ἐφ´ ὑμῖν ποιουμένου
[40, 0]	καὶ τῶν ἀστυγειτόνων ἐλειπόμεθα. (τοῦτον	ἐμοῦ	τότε εἰπόντος τὸν λόγον, ἐπήρθη
[40, 0]	ἂν ὑπομεῖναι πενίαν, οὐκ ὄντα	ἐμοῦ	χείρω τὴν φύσιν. (ἐπεὶ δὲ
[40, 20]	γάρ, ὥς φασιν, εἰρήνη κρείττων	πολέμου,	καὶ πᾶσα φιλία πολὺ ἀμείνων
[40, 10]	μεῖζον ἀξίωμα γίγνεσθαι τὸ τοῦ	δήμου	καὶ πλέονος τυγχάνειν τιμῆς καὶ
[40, 10]	τῶν κρηνῶν δύνασθαι πιεῖν. ἀλλ´	ὁμοῦ	φιλανθρωπότατος ὢν ὁ αὐτοκράτωρ καὶ
[40, 30]	ἀμαθές. οὐχ ὁρᾶτε τοῦ ξύμπαντος	οὐρανοῦ	καὶ τῶν ἐν αὐτῷ θείων
[40, 0]	ἐμοῦ τὸ πρᾶγμα ἐφ´ ὑμῖν	ποιουμένου	πολλάκις μὲν ἐν τῷ βουλευτηρίῳ,
[40, 20]	τοῖς θεάτροις πόσον διαφέρουσι μετὰ	ἐπαίνου	γιγνόμεναι καὶ πολλῆς εὐφημίας τῶν
[40, 10]	τῶν πρότερον χαλεπῶν, οἷον ἐκ	δεινοῦ	καὶ ἀγρίου πελάγους καὶ χειμῶνος
[40, 30]	πάσχειν μηδὲ ἀπόλλυσθαι διὰ τὴν	ἐκείνου	{τοῦ θεοῦ} δύναμιν; τοῦτο δὲ
[40, 0]	μήτε ἑκὼν μήτε ἄκων μηδενὸς	κοινοῦ	πράγματος, δι´ ἓν μὲν ὅτι
[40, 0]	ἀπολωλότα χρόνον οὐδεμιᾶς ἐπανορθώσεως τετύχηκεν.	ὅπου	γὰρ ἀποδημία δεσπότου χρονίσαντος ἱκανὴ
[40, 20]	ἔοικεν ἢ στάσει μιᾶς πόλεως,	ὅπου	καὶ γάμων κοινωνία πολλοῖς καὶ
[40, 0]	πρὸς ὑμᾶς ἐπέχαιρον καὶ ἐγέλων·	ὅπου	μηδὲ τοῖς χαλκεῦσιν ἐξῆν διάρασθαι
[40, 20]	καὶ βλασφημοῦντας. αἱ δὲ ἐπιβοήσεις	ἑκατέρου	τοῦ πλήθους ἐν τοῖς σταδίοις
[40, 30]	οὐκ ἔχομεν οὔτε εἰσαγαγέσθαι δι´	ἑτέρου	λιμένος οὔτε ἐκπέμψαι τὰ γιγνόμενα
[40, 30]	γιγνομένη τὸν ἔσχατον ἔχει κίνδυνον	ὀλέθρου,	περὶ τῶν ὅλων οὔποτε ἐσόμενον
[40, 20]	πρὸς ἄνθρωπον, ὃς οὐ τυγχάνει	καιροῦ	τὴν δυσμένειαν ἐνδείξασθαι καὶ τὸ
[40, 30]	δέ τε καὶ τὰ κελεύει.	~πόσου	δὴ ταῦτά ἐστι τὸ μὴ
[40, 40]	ἀμελήσαντες περὶ τῶν ἀνθῶν τῆς	δρόσου	διαφέρονται. (καὶ μὴν ἀγέλαι βοῶν
[40, 0]	Δία ἀναγνῶναι τὰ γράμματα τὰ	τοῦ	αὐτοκράτορος, ὅτι ἀναγκαῖον ἦν, ἔπειτα
[40, 0]	σφόδρα ὀδυρόμενοι τὸ χαλκεῖον τὸ	τοῦ	δεῖνος, χαλεπῶς ἔχοντες, εἰ μὴ
[40, 10]	καὶ μεῖζον ἀξίωμα γίγνεσθαι τὸ	τοῦ	δήμου καὶ πλέονος τυγχάνειν τιμῆς
[40, 20]	ἂν ᾖ δυνατόν, τὴν ἐκ	τοῦ	διαφέρεσθαί τισι βλάβην μείζονα ἡγουμένους
[40, 30]	μηδὲ ἀπόλλυσθαι διὰ τὴν ἐκείνου	{τοῦ	θεοῦ} δύναμιν; τοῦτο δὲ αὖ
[40, 10]	οὐδὲ εἶπον φιλάνθρωπον οὐδὲν πρὸ	τοῦ	καταλλαγῆναι δημοσίᾳ τὴν πόλιν καὶ
[40, 30]	τὴν ἅπασαν γῆν ἐν ἐρημίᾳ	τοῦ	κρείττονος φωτός; τοῦτο δὲ ἄστρα
[40, 30]	ταῦτα ἡγοῦμαι χαλεπώτερα καὶ βαρύτερα	τοῦ	λαβόντας ὅπλα βαδίζειν εἰς τὴν
[40, 0]	προΐστασθαι τῶν ὑμετέρων ὀρθῶς οὔτε	τοῦ	λέγειν οὔτε τοῦ πράττειν ἐνδεῶς
[40, 0]	ὁ λόγος ἡμῖν ἐστιν ὑπὲρ	τοῦ	μὴ ψεύσασθαι τὴν πατρίδα μηδὲ
[40, 30]	τὸ τῆς ἔχθρας καὶ τὸ	τοῦ	μίσους. οὐ γὰρ ἔστι φανῆναί
[40, 30]	ἀνόητον καὶ ἀμαθές. οὐχ ὁρᾶτε	τοῦ	ξύμπαντος οὐρανοῦ καὶ τῶν ἐν
[40, 30]	ὥς φασιν, (ὑπομεῖναι φθορὰν ἐκ	τοῦ	ὄντος εἰς τὸ μὴ ὄν.
[40, 0]	τῶν Ἀθήνησι Προπυλαίων κινουμένων ἢ	τοῦ	Παρθενῶνος ἢ τὸ Σαμίων Ἥραιον
[40, 20]	καὶ μᾶλλον καταφρονοῦντες χρημάτων καὶ	τοῦ	πλείονος. (οὐ γὰρ οὕτως αἰσχρόν
[40, 20]	βλασφημοῦντας. αἱ δὲ ἐπιβοήσεις ἑκατέρου	τοῦ	πλήθους ἐν τοῖς σταδίοις καὶ
[40, 10]	ὑμῶν βουλευομένων; ὅτι καὶ τούτου	τοῦ	πράγματος ἐγὼ πρότερος ἡψάμην καὶ
[40, 30]	ἔστι φανῆναί ποτε ἀπὸ τούτου	τοῦ	πράγματος ὠφέλιμον οὐδὲ χρηστόν. ὅ
[40, 0]	ὀρθῶς οὔτε τοῦ λέγειν οὔτε	τοῦ	πράττειν ἐνδεῶς ἔχοντας, ἔτι δὲ
[40, 20]	δαπάνην ἐμαυτοῦ διὰ τοῦτο ἀμελῶ	τοῦ	πρέποντος ὑμῖν. ὅτι γάρ με
[40, 30]	πεφυκότα ἄφθαρτα καὶ θεῖα καὶ	τοῦ	πρώτου καὶ μεγίστου γνώμῃ καὶ
[40, 0]	ὑπερηρεισμένα, ἃ πρὸς τὴν πληγὴν	τοῦ	ῥαιστῆρος ἔτρεμε καὶ διίστατο· ἀλλ´
[40, 0]	καὶ περιττόν· (ἔπειτα οἶμαι καὶ	τοῦ	σώματος δέον ποιήσασθαί τινα πρόνοιαν,
[40, 20]	μὴ σφόδρα ἐνοχλῇ τὴν ἰσχὺν	τοῦ	σώματος, εἴς γε τὴν κοίτην
[40, 30]	κύκλῳ περιίασιν, ὥσπερ χαλεπῆς καὶ	ἀβάτου	τῆς ἐγγὺς ἡμῖν θαλάττης; ἐγὼ
[40, 0]	ἐπανορθώσεως τετύχηκεν. ὅπου γὰρ ἀποδημία	δεσπότου	χρονίσαντος ἱκανὴ διαφθεῖραι καὶ τὴν
[40, 30]	θεῖα καὶ τοῦ πρώτου καὶ	μεγίστου	γνώμῃ καὶ δυνάμει κυβερνώμενα θεοῦ
[40, 10]	πρὸς αὑτὸν ἁρμόττειν καὶ τὸν	αὑτοῦ	πόδα, καὶ ἂν δοκῇ μεῖζον,
[40, 10]	πρὸς αὑτὸν οὐδὲ πρὸς τὴν	ἑαυτοῦ	ψυχὴν μετρεῖν, ἐὰν τύχῃ σμικρὰν
[40, 20]	ὄχλησίν τινα ὀκνῶν ἢ δαπάνην	ἐμαυτοῦ	διὰ τοῦτο ἀμελῶ τοῦ πρέποντος
[40, 0]	ἀναγκαῖον ἐνόμιζον γενέσθαι πρὸς τοῖς	ἐμαυτοῦ	καὶ μηδενὶ τῶν κοινῶν προσιέναι
[40, 10]	ἐμὲ διέθηκαν, ὥστε ὀλίγου φυγὴν	ἐμαυτοῦ	καταψηφίσασθαι. καὶ γὰρ ἦν γελοῖον
[40, 0]	σχολὴν ἤγαγον ἴσως διὰ τὴν	ἐμαυτοῦ	πολυπραγμοσύνην, ὃς δέον ἐντυχεῖν ὑμῖν
[40, 20]	πόλιν ὠφελεῖν. ~καὶ νῦν ὑπὲρ	τούτου	ἐπαινῶ τόν τε ἄρχοντα καὶ
[40, 10]	ἄλλων ὑμῶν βουλευομένων; ὅτι καὶ	τούτου	τοῦ πράγματος ἐγὼ πρότερος ἡψάμην
[40, 30]	γὰρ ἔστι φανῆναί ποτε ἀπὸ	τούτου	τοῦ πράγματος ὠφέλιμον οὐδὲ χρηστόν.
[40, 30]	ἄφθαρτα καὶ θεῖα καὶ τοῦ	πρώτου	καὶ μεγίστου γνώμῃ καὶ δυνάμει
[40, 30]	δικαιοσύνην ἐν αὐτοῖς ὑπάρχειν καὶ	πανταχοῦ	πάντα δουλεύειν καὶ ξυνακολουθεῖν εὐγνώμονι
[40, 0]	ἐπεξιέναι. οὐδὲν γὰρ ἦν ἐμοὶ	βαρὺ	δι´ ὑμᾶς ὑπομένοντι. (λόγοι δὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/12/2008