Discours, Par.
[40, 10]	φίλους ὑμᾶς γενέσθαι. καίτοι ψήφισμά	γε	ἔπεμψαν εὐθὺς ἐν ἀρχῇ φιλοφρονούμενοι
[40, 10]	ἀστυγείτονας. οὐ μέντοι πρὸς ἐκείνους	γε	ἦλθον οὐδὲ εἶπον φιλάνθρωπον οὐδὲν
[40, 30]	τὸ φῶς αὐτὸς δίδωσι, πολλάκις	γε	μὴν ὑπὸ τῶν ἀσθενεστάτων νεφῶν
[40, 20]	πολὺ ἀμείνων καὶ λυσιτελεστέρα τοῖς	γε	νοῦν ἔχουσιν ἔχθρας, καὶ ἰδίᾳ
[40, 0]	καὶ πολλῆς φροντίδος ἄξιον· οὗ	γε	οὐδέν ἐστι βαρύτερον οὐδὲ ὀφειλόμενον
[40, 20]	τὴν ἰσχὺν τοῦ σώματος, εἴς	γε	τὴν κοίτην ἀπήντησε καὶ διασπᾷ
[40, 30]	δὲ ἀποδημεῖν; καὶ μὴν τά	γε	τῆς χώρας καὶ τὰ τῆς
[40, 30]	παρελθεῖν ἢ ἀκούσαντα δυσχερές. (ὥστε	ἔγωγε	ἐνεθυμούμην πολλάκις τὴν τῶν ἀνθρώπων
[40, 10]	ἦν ἀληθές, ὡς ἐβουλόμην ἂν	ἔγωγε.	(τὸ γὰρ ἄλλους καλῶς πράττειν
[40, 20]	καὶ διαφθείρει τὸν ὕπνον. (οὕτως	ἔγωγέ	φημι μηδέποτε λυσιτελεῖν ἀπεχθάνεσθαι καὶ
[40, 30]	ὅτε μὲν εἴργεσθαι παντελῶς, ἐνίοτε	δὲ	ἀδρανῆ τὴν ἀκτῖνα καὶ λεπτὴν
[40, 0]	διετρέπεσθε τῶν ἡγεμόνων εἰσιόντων, οἱ	δὲ	ἀηδῶς ἔχοντες πρὸς ὑμᾶς ἐπέχαιρον
[40, 40]	ἐξ ἀμφοῖν ἀγέλην ὁρᾶσθαι· ἔτι	δὲ	αἰπόλια καὶ ποίμνια συμμιχθέντα ἐπὶ
[40, 30]	δὲ περὶ ταύτῃ κεχυμένον, ὕπερθεν	δὲ	ἀμφοῖν ἀὴρ μαλακός τε καὶ
[40, 20]	τέ εἰσιν ἐμποδὼν ἱσταμένους, τοῦτο	δέ,	ἂν συμβῇ τι πταῖσμα (πολλὰ
[40, 30]	μαλακός τε καὶ εὔπνους, ὁ	δὲ	ἀνωτάτω καὶ ξύμπαντα ἔχων αἰθὴρ
[40, 30]	τὸ πρεπόντως μὲν θεᾶσθαι, προθύμως	δὲ	ἀποδημεῖν; καὶ μὴν τά γε
[40, 0]	τῶν ἡγεμόνων, οὐδενὸς ἀντειπόντος. (ἐπεὶ	δὲ	ἀρχὴν ἔλαβεν, ὅσα μὲν αὐτὸς
[40, 30]	ἐρημίᾳ τοῦ κρείττονος φωτός; τοῦτο	δὲ	ἄστρα ὑποχωροῦντα ἡλίῳ καὶ μηδὲν
[40, 30]	μηδέποτε ἀλλήλοις ἐμποδὼν ἵσταται; πρὸς	δὲ	αὖ γῆ μὲν τὴν κατωτάτω
[40, 30]	ἐκείνου {τοῦ θεοῦ} δύναμιν; τοῦτο	δὲ	αὖ τὸν ἥλιον περὶ μέσην
[40, 30]	οὐδὲν οἷόν τ´ ἐπινοῆσαι; πρὸς	δὲ	αὖ τῶν λεγομένων στοιχείων, ἀέρος
[40, 20]	αὐτοὺς δεῖσθαι καὶ παρακαλεῖν· αἱρουμένων	δὲ	αὐτῶν καὶ προθυμουμένων τὰ εἰς
[40, 20]	ἔχοντας, ἀλλὰ μὴ ἐχθρῶς, ὅσῳ	δὲ	βέλτιον τοὺς ἐπιξενουμένους ὑποδέχεσθαι χωρὶς
[40, 40]	ὑπὸ τῶν νομέων διεκρίθησαν. ἄνθρωποι	δὲ	βοσκημάτων καὶ θηρίων χείρους, ὡς
[40, 20]	πρὸς τὴν βραχυτάτην κώμην· ὅταν	δὲ	δὴ πρὸς ἀνθρώπους ᾖ πόλιν
[40, 30]	ὑμῖν αὐτοὺς ἀνάγκη κρίνεσθαι· χρὴ	δὲ	δι´ αὐτὸ μᾶλλον φιλανθρώπως ἔχειν
[40, 0]	βαρὺ δι´ ὑμᾶς ὑπομένοντι. (λόγοι	δὲ	ἐγίγνοντο πολλοὶ μέν, οὐ παρὰ
[40, 10]	τί πάντες οὐκ ἦλθον. (οἱ	δὲ	ἐλογοποίουν ὅτι τοῖς Σμυρναίοις παμπόλλας
[40, 10]	θαυμαστὴν ἔχει τὴν ἡδονήν· τοῖς	δὲ	ἐναντίως ἔχουσι καὶ βουλομένοις ἐν
[40, 30]	ὑποδέχεσθαι δὲ τοὺς λοιδοροῦντας, συνεστιᾶσθαι	δὲ	ἐνίοτε τοῖς ἀλλοτριωτάτοις· ἐὰν δὲ
[40, 20]	τοὐναντίον καταρωμένους καὶ βλασφημοῦντας. αἱ	δὲ	ἐπιβοήσεις ἑκατέρου τοῦ πλήθους ἐν
[40, 20]	ἐπιεικῶν οὐδὲ πόλεων σωφρόνων, μᾶλλον	δὲ	ἑταιρῶν ἀσχημόνων ἀπὸ οἰκήματος ἑκατέρας
[40, 20]	ἀρίστη καὶ λυσιτελεστάτη πᾶσι· στάσεως	δὲ	καὶ διαφορᾶς σκυθρωπὴ μὲν ἡ
[40, 10]	ἄλλου τῶν ἐντεῦθεν πραχθῆναι, τυχὸν	δὲ	καὶ λίαν χαλεπόν, ἡγεῖσθε πρὸς
[40, 0]	πολλοὶ μέν, οὐ παρὰ πολλῶν	δέ,	καὶ σφόδρα ἀηδεῖς, ὡς κατασκάπτω
[40, 20]	χρωμένους οὐδὲν πώποτε ἔβλαψεν, ἔχθρα	δὲ	καὶ φιλονικία θαυμαστὸν εἰ μὴ
[40, 20]	τυχὸν μὲν καὶ ἄλλως, ἔτι	δὲ	κἀκεῖνο σκοποῦντες ὅτι μηδὲν ἰδίᾳ
[40, 0]	ἐσπουδακότων, ἴσως μὲν ὑμῖν, ἴσως	δὲ	κἀμοὶ χαρίζεσθαι βουλομένων {καὶ} τὴν
[40, 10]	ὥσπερ ἐν λιμένι ναυαγεῖν. (θαυμάζω	δὲ	μάλιστα ἐνίων ἀνθρώπων τὴν κακοήθειαν,
[40, 20]	ἐπαινῇ βουλόμενος ὑμᾶς ὠφελεῖν) τὸ	δὲ	μέγιστον ὁμόρους καὶ ἀστυγείτονας καὶ
[40, 30]	μάχονται καὶ λοιδορηθέντες ἀπίασιν· οἱ	δὲ	μύρμηκες οὕτω πυκνοὶ βαδίζοντες οὐδέποτε
[40, 0]	ἐμοῦ χείρω τὴν φύσιν. (ἐπεὶ	δὲ	ὁ λόγος ἡμῖν ἐστιν ὑπὲρ
[40, 10]	διαφέρεσθαι πρὸς μηδένα ἀνθρώπων, ἥκιστα	δὲ	οἶμαι πρὸς τοὺς ἐγγὺς οὕτω
[40, 20]	φίλη συμφέρον καὶ ἀγαπητόν. (ἐνθυμεῖσθε	δὲ	ὅσῳ μὲν ἥδιον ἀποδημεῖν πρὸς
[40, 0]	ὑποδύεται τὰ πρόβατα, τῶν ποιμένων	δὲ	οὐδεὶς ἂν δύναιτο εἰσελθεῖν οὐδὲ
[40, 10]	ἂν δοκῇ μεῖζον, περιτεμεῖν· πόλιν	δὲ	οὐδέποτε δεῖ κολούειν οὐδὲ κατάγειν
[40, 30]	καὶ διατελεῖ χωρὶς ἔχθρας· μικρὰ	δὲ	οὕτω πολίχνια τῶν ἐπιτυχόντων ἀνθρώπων
[40, 30]	τοὺς ναύτας ἅπαντας καταρωμένους, τὸ	δὲ	πάντων ἀηδέστατον ὅραμα ἐχθρῶν, τοῦτο
[40, 30]	ἀποδίδοσθαι δὲ τοῖς μισοῦσι, κατάγεσθαι	δὲ	παρὰ τοῖς βαρυνομένοις, ὑποδέχεσθαι δὲ
[40, 30]	τῶν μὲν τυγχάνειν αὐτούς, τὰ	δὲ	παριέναι τοῖς ἄλλοις, οὐκ ἀνδρεῖόν
[40, 30]	ὑπομένει, καθάπερ ἕρμα νεώς, ὕδωρ	δὲ	περὶ ταύτῃ κεχυμένον, ὕπερθεν δὲ
[40, 30]	ἐστι τὸ μὴ πάσχειν; πόσῳ	δὲ	πλείονος τὸ μὴ ποιεῖν; ποῖον
[40, 30]	δὲ ἐνίοτε τοῖς ἀλλοτριωτάτοις· ἐὰν	δὲ	πλοίου τις ἐπιβαίνῃ, σαφῶς εἰδέναι
[40, 20]	τρόπον τινὰ ἀλλήλοις ἅπαντας. παροικοῦσα	δὲ	πόλις ἐχθρὰ καὶ δυσμενὴς λυπηρὸν
[40, 20]	τοῖς πλείστοις ἐπιγαμίας ὑπαρχούσης, τοῦτο	δὲ	πολιτῶν τινων, καὶ σχεδὸν τῶν
[40, 30]	ἀνατεῖλαι τοῖς ἀφανεστέροις ἄστροις, τοῦτο	δὲ	σελήνην ἐῶντα καταλάμψαι τὴν ἅπασαν
[40, 20]	ἐπιξενουμένους ὑποδέχεσθαι χωρὶς ὑποψίας, ἐν	δὲ	ταῖς κοιναῖς πανηγύρεσι καὶ θεῶν
[40, 20]	μέσσον ἰοῦσαι νεικεῦς´ ἀλλήλῃσι, χόλος	δέ	τε καὶ τὰ κελεύει. ~πόσου
[40, 10]	ἐνίων ἀνθρώπων τὴν κακοήθειαν, μᾶλλον	δὲ	τὴν ἄνοιαν, ὑπομιμνησκόμενος οἷα ἐλογοποίουν
[40, 30]	τὰ ἐλάττω δὴ δοκοῦντα. ταύτης	δὲ	τῆς κοινωνίας διαλυθείσης καὶ στάσεως
[40, 0]	τοῦ πράττειν ἐνδεῶς ἔχοντας, ἔτι	δὲ	τῆς παρ´ ὑμῖν πολιτείας ἐμπείρους
[40, 10]	καὶ ταῦτα παραδειγμάτων ὄντων· λέγω	δὲ	τὸ τῶν Σμυρναίων, τὸ τῶν
[40, 10]	καὶ παρὰ τῶν ἡγεμόνων. ταῦτα	δὲ	τοῖς μὲν ἀγαπῶσι τὰς αὑτῶν
[40, 30]	παρὰ ἀνθρώπων οὐ φίλων, ἀποδίδοσθαι	δὲ	τοῖς μισοῦσι, κατάγεσθαι δὲ παρὰ
[40, 30]	δὲ παρὰ τοῖς βαρυνομένοις, ὑποδέχεσθαι	δὲ	τοὺς λοιδοροῦντας, συνεστιᾶσθαι δὲ ἐνίοτε
[40, 30]	καὶ ὁμονοίας ἔοικε συμβαίνειν. ἡ	δὲ	τῶν ἄλλων πλεονεξία καὶ διαφορὰ
[40, 20]	καὶ πρᾶξαι καὶ παθεῖν. (ἡ	δὲ	τῶν ἐγγὺς οὕτως καὶ ὁμόρων
[40, 30]	ἀκτῖνα καὶ λεπτὴν διαπέμπειν· (τοῦτο	δὲ	τῶν πλανωμένων ἀστέρων τὴν ἄπαυστον
[40, 0]	μὲν ὑφ´ ὑμῶν ἐκυρώθη, πολλάκις	δὲ	ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων, οὐδενὸς ἀντειπόντος.
[40, 0]	ὑμῖν πολιτείας ἐμπείρους ὄντας, ἐμὲ	δὲ	ὑπώπτευον· τὸ γὰρ ἀληθὲς εἰρήσεται·
[40, 0]	προετράπησαν φιλοτιμηθῆναι τῶν πολιτῶν. πάλιν	δὲ	ὕστερον ἐμοῦ τὸ πρᾶγμα ἐφ´
[40, 20]	ἡ προσηγορία καὶ δυσχερής, πολὺ	δὲ	χείρω {καὶ} τὰ ἔργα καὶ
[40, 30]	μηδὲ παραχωρεῖν τῷ πλησίον, λέγω	δὲ	χωρὶς αἰσχύνης, μηδὲ τῶν μὲν
[40, 20]	ἂν συμβῇ τι πταῖσμα (πολλὰ	δέ,	ὡς ἐν ἀνθρώποις, τὰ γιγνόμενα)
[40, 10]	πρότερος ἡψάμην καὶ πολλοὺς εἶπον	ἐνθάδε	λόγους ὑπὲρ ὁμονοίας, ἡγούμενος συμφέρειν
[40, 0]	μόνον ἄοικος καὶ ἀνέστιος, ἀλλὰ	μηδὲ	ἀκόλουθον ἕνα γοῦν ἐπαγόμενος. οὐ
[40, 30]	ἡλίῳ καὶ μηδὲν ἡγούμενα πάσχειν	μηδὲ	ἀπόλλυσθαι διὰ τὴν ἐκείνου {τοῦ
[40, 0]	τοῦ μὴ ψεύσασθαι τὴν πατρίδα	μηδὲ	ἀποστερῆσαι τὴν ὑπόσχεσιν ὑμᾶς, ἣν
[40, 0]	λογιζόμενος, ὅπως μὴ γένοιτο ἀπρεπὲς	μηδὲ	ἀχρεῖον, ὁποῖα ἔργα πολλὰ γέγονε
[40, 0]	θεάτρῳ, ἵνα, εἰ μὴ δοκιμάζοιτε	μηδὲ	βούλοισθε, μηδένα ἐνοχλῶ· τὴν γὰρ
[40, 20]	τοῖς ἔχουσιν ὡς μηδέποτε βλάψαι	μηδὲ	ἐμποδὼν γενέσθαι μηδεμιᾶς πράξεως, ἀλλὰ
[40, 20]	καὶ μηδὲν ἐκείνων προαιρουμένων δίκαιον	μηδὲ	ἐπιεικὲς αὐτοὺς δεῖσθαι καὶ παρακαλεῖν·
[40, 10]	μᾶλλον ἐπιτρέπειν, ἵνα μηδεὶς ἀντιβαίνῃ	μηδὲ	λυπῆται βασκαίνων. ὅσα δ´ οὐ
[40, 0]	καὶ μηδενὶ τῶν κοινῶν προσιέναι	μηδὲ	μέχρι λόγου τέως, ἕως ἂν
[40, 20]	ὅτι μηδὲν ἰδίᾳ μοι διαφέρει,	μηδὲ	ὄχλησίν τινα ὀκνῶν ἢ δαπάνην
[40, 30]	λυσιτελέστατος. τὸ γὰρ μηδέποτε εἴκειν	μηδὲ	παραχωρεῖν τῷ πλησίον, λέγω δὲ
[40, 10]	τῷ μὴ παρ´ ἑτέροις ἐξετάζεσθαι	μηδὲ	συντελεῖν ἄλλοις καθάπερ οἶμαι κώμην,
[40, 20]	μηδέποτε λυσιτελεῖν ἀπεχθάνεσθαι καὶ φιλονικεῖν	μηδὲ	τῇ μεγίστῃ πόλει πρὸς τὴν
[40, 0]	ὑμᾶς ἐπέχαιρον καὶ ἐγέλων· ὅπου	μηδὲ	τοῖς χαλκεῦσιν ἐξῆν διάρασθαι σχεδόν,
[40, 30]	πλησίον, λέγω δὲ χωρὶς αἰσχύνης,	μηδὲ	τῶν μὲν τυγχάνειν αὐτούς, τὰ
[40, 20]	γάρ ἐστιν οὐδεὶς ἀσθενὴς οὕτως	οὐδὲ	ἀδύνατος τὴν φύσιν, ἄνθρωπος ὢν
[40, 30]	οὐ δύναται τὴν ἡσυχίαν ἄγειν	οὐδὲ	ἀθορύβως ἀλλήλοις γειτνιᾶν; ~ἀλλ´ ὄρνιθες
[40, 0]	δῆμος· οὐ γάρ ἐστε ἀγεννεῖς	οὐδὲ	ἀναίσθητοι τὰς φύσεις· καὶ πολλοὶ
[40, 0]	ὢν ἔμπειρος τῶν τοιούτων οὐδενὸς	οὐδὲ	ἀπορῶν ἔργου τινός, ἀλλ´ ἕτερα
[40, 30]	στάσεως ἐπιγενομένης οὐχ οὕτως ἀνώλεθρος	οὐδὲ	ἄφθαρτος αὐτῶν ἡ φύσις, ὥστε
[40, 10]	ἄλλου πράττοντος ἢ αὐτὸς εἰσηγούμενος.	οὐδὲ	γὰρ εὐδοκιμεῖν βουλόμενος οὐδὲ τῶν
[40, 20]	καὶ πρᾶγμα συνθεῖναι τὸ βλάψον.	οὐδὲ	γὰρ νόσημα οὐδὲν οὕτως ἀναίσθητον
[40, 40]	ποιησάμενοι νεοττιὰς οὐκ ἐπιβουλεύουσιν αὑτοῖς	οὐδὲ	διαφέρονται περὶ τροφῆς καὶ φρυγάνων,
[40, 10]	μέντοι πρὸς ἐκείνους γε ἦλθον	οὐδὲ	εἶπον φιλάνθρωπον οὐδὲν πρὸ τοῦ
[40, 40]	ὁδῶν ἐκτρέπονται καὶ συνεργάζονται πολλάκις,	οὐδὲ	ἑσμοὶ πλείονες μελιττῶν, ἕνα καὶ
[40, 10]	πόλιν δὲ οὐδέποτε δεῖ κολούειν	οὐδὲ	κατάγειν πρὸς αὑτὸν οὐδὲ πρὸς
[40, 20]	με οὐκ ἐνοχλήσετε μὴ βουλόμενον	οὐδὲ	κελεύσετε ἀποδημεῖν, ὥσπερ ἤδη πολὺν
[40, 30]	ἀνδρεῖόν ἐστιν, ὥσπερ οἴονταί τινες,	(οὐδὲ	μεγαλόφρον, ἀλλ´ ἀνόητον καὶ ἀμαθές.
[40, 40]	διαφέρονται περὶ τροφῆς καὶ φρυγάνων,	οὐδὲ	μύρμηκες πλησίον ὀπὰς ἔχοντες, ἐκ
[40, 0]	ὑπεσχόμεθα μηδενὸς ἀναγκάζοντος, οὐδαμῶς ῥᾳδίαν	οὐδὲ	ὀλίγων χρημάτων, τοῦτο οἶμαι χαλεπὸν
[40, 0]	οὗ γε οὐδέν ἐστι βαρύτερον	οὐδὲ	ὀφειλόμενον ἐπὶ πλείονι τόκῳ χάριτος.
[40, 20]	λοιδορίας; οὐ γὰρ ἀνθρώπων ἐπιεικῶν	οὐδὲ	πόλεων σωφρόνων, μᾶλλον δὲ ἑταιρῶν
[40, 10]	κολούειν οὐδὲ κατάγειν πρὸς αὑτὸν	οὐδὲ	πρὸς τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν μετρεῖν,
[40, 0]	ἕνα γοῦν ἐπαγόμενος. οὐ τοίνυν	οὐδὲ	τὸν υἱὸν ἤλπιζον χαλεπῶς ἂν
[40, 20]	ἀσχολούμενος ἐγὼ νομίζω συμφέρειν ὑμῖν	οὐδὲ	τοῦτον ἀποδημῶν τὸν τρόπον· ἀλλ´
[40, 0]	κιόνων ἔμελεν αὐτοῖς τῶν ἱσταμένων	οὐδὲ	τῶν γείσων, οὐ τῶν οἰκοδομουμένων
[40, 0]	δὲ οὐδεὶς ἂν δύναιτο εἰσελθεῖν	οὐδὲ	τῶν γενναιοτέρων κυνῶν· ἐφ´ οἷς
[40, 10]	εἰσηγούμενος. οὐδὲ γὰρ εὐδοκιμεῖν βουλόμενος	οὐδὲ	τῶν ἐπαινούντων ἀπορῶν οὐδ´ ἐπιθυμίᾳ
[40, 30]	ἀπὸ τούτου τοῦ πράγματος ὠφέλιμον	οὐδὲ	χρηστόν. ὅ τε γὰρ τῆς
[40, 10]	παρόντας ὀνομάζειν ἢ πυνθάνεσθαι περὶ	τοῦδε	καὶ τοῦδε, τί πράττουσιν ἢ
[40, 10]	ἢ πυνθάνεσθαι περὶ τοῦδε καὶ	τοῦδε,	τί πράττουσιν ἢ διὰ τί
[40, 10]	καὶ χαλεπῶς ἔφερον, εἰ τοιούτων	ἐθίζεσθε	ἀκροᾶσθαι λόγων καὶ μετὰ τοιούτων
[40, 0]	οἷς ὑμεῖς μὲν ἠρυθριᾶτε καὶ	διετρέπεσθε	τῶν ἡγεμόνων εἰσιόντων, οἱ δὲ
[40, 30]	ὅτι δὴ τὰς δίκας ὑμεῖς	ἀποδέχεσθε	καὶ παρ´ ὑμῖν αὐτοὺς ἀνάγκη
[40, 10]	τυχὸν δὲ καὶ λίαν χαλεπόν,	ἡγεῖσθε	πρὸς ἐκείνοις ἀεί με τὴν
[40, 20]	καὶ φίλη συμφέρον καὶ ἀγαπητόν.	(ἐνθυμεῖσθε	δὲ ὅσῳ μὲν ἥδιον ἀποδημεῖν
[40, 0]	ἵνα, εἰ μὴ δοκιμάζοιτε μηδὲ	βούλοισθε,	μηδένα ἐνοχλῶ· τὴν γὰρ ἀσχολίαν
[40, 10]	μεγάλων τυγχάνειν οὐκ ἂν οὐδέποτε	λυπήσειε	τὸν νοῦν ἔχοντα ἄλλως τε
[40, 10]	δωρεὰς δοίη καὶ χρήματα ἀμύθητα	πέμψειε	μετὰ τῶν Νεμέσεων, καὶ νὴ
[40, 30]	μετὰ πάσης φιλίας καὶ ὁμονοίας	ἔοικε	συμβαίνειν. ἡ δὲ τῶν ἄλλων
[40, 40]	βοσκημάτων καὶ θηρίων χείρους, ὡς	ἔοικε,	τὰ πρὸς φιλίαν καὶ τὸ
[40, 10]	οἶμαι κώμην, πᾶσι τούτοις συναίρεσθαι	πέφυκε	τὸ φρόνημα τῶν πόλεων καὶ
[40, 10]	ἐβουλόμην γενέσθαι φίλος. (ὅθεν ὑφεωρῶντό	με	καὶ δυσχερῶς εἶχον. καὶ νῦν
[40, 20]	ἔχθραν ὑπολαμβάνειν; (καὶ μηδεὶς ὑπολάβῃ	με	λέγειν ὡς ἄρα χρὴ τελέως
[40, 20]	τοῦ πρέποντος ὑμῖν. ὅτι γάρ	με	οὐκ ἐνοχλήσετε μὴ βουλόμενον οὐδὲ
[40, 10]	χαλεπόν, ἡγεῖσθε πρὸς ἐκείνοις ἀεί	με	τὴν γνώμην ἔχειν μέχρις ἂν
[40, 10]	τιμὴν μετὰ τῶν ἄλλων, λογιζόμενοι	κἀμὲ	πολίτην ὑμέτερον, τυχὸν προθυμότεροι γεγόνασι
[40, 0]	παρ´ ὑμῖν πολιτείας ἐμπείρους ὄντας,	ἐμὲ	δὲ ὑπώπτευον· τὸ γὰρ ἀληθὲς
[40, 10]	τοῖς ἔργοις ἐμποδὼν γιγνόμενοι, οὕτως	ἐμὲ	διέθηκαν, ὥστε ὀλίγου φυγὴν ἐμαυτοῦ
[40, 10]	πέρυσι τοὺς λόγους τούτους πρὸς	ἐμὲ	ἔλεγον οἱ προεστῶτες αὐτῶν καὶ
[40, 10]	ταύτην πραττομένην, καὶ ψηφισαμένων ὑμῶν	ἐμὲ	καλεῖν, ἴσως καὶ ταύτης ἕνεκα
[40, 10]	δύνηταί τι ποιεῖν ὑμῖν συμφέρον,	ἐμὲ	πρῶτον ἕξει τὸν μαρτυροῦντα καὶ
[40, 0]	φυγῆς; ὅθεν οὐδεὶς ἂν προσεδόκησεν	ἐμὲ	σωθῆναι χωρὶς ὑμῶν δι´ εὐνοίας
[40, 0]	πρὸς τὴν πληγὴν τοῦ ῥαιστῆρος	ἔτρεμε	καὶ διίστατο· ἀλλ´ ὅμως ἦσαν
[40, 0]	μηδὲ ἀχρεῖον, ὁποῖα ἔργα πολλὰ	γέγονε	παρ´ ἑτέροις μάτην ἀπολόμενα, καὶ
[40, 20]	λόγον τινὰ εἰπεῖν, ᾧ πάντως	ἐλύπησε,	καὶ πρᾶγμα συνθεῖναι τὸ βλάψον.
[40, 10]	τινὸς διαλεχθέντος μυρίους μὲν αὐτῷ	συνεχώρησε	βουλευτάς, χρυσίου δ´ ἐκέλευσε ποταμὸν
[40, 20]	σώματος, εἴς γε τὴν κοίτην	ἀπήντησε	καὶ διασπᾷ καὶ διαφθείρει τὸν
[40, 0]	γείσων, οὐ τῶν οἰκοδομουμένων ἐργαστηρίων	ἄλλοσε,	ἀλλ´ ἵνα μηδέποτε μεῖζον ὑμεῖς
[40, 10]	αὐτῷ συνεχώρησε βουλευτάς, χρυσίου δ´	ἐκέλευσε	ποταμὸν εἰς τὴν πόλιν τραπῆναι
[40, 20]	νῦν ὑπὲρ τούτου ἐπαινῶ τόν	τε	ἄρχοντα καὶ τὸν εἰσηγησάμενον. πᾶσα
[40, 20]	κἂν ὁπωσοῦν τύχωσι διακείμενοι. τούς	τε	γὰρ ἀσθενεῖς ἱκανὸν ἐξελέγξαι καὶ
[40, 30]	καὶ ἀναγκάζει χρήσασθαι ἀλλήλοις. ἐκεῖνοί	τε	γὰρ δέονται τῆς παρ´ ἡμῶν
[40, 30]	πράγματος ὠφέλιμον οὐδὲ χρηστόν. ὅ	τε	γὰρ τῆς ἔχθρας καρπὸς ἁπάντων
[40, 20]	νεμεσῶντας καὶ καθ´ ὅσον οἷοί	τέ	εἰσιν ἐμποδὼν ἱσταμένους, τοῦτο δέ,
[40, 30]	καὶ ὁμονοίας σῴζεσθαι φιλεῖ, τά	τε	ἰσχυρότερα καὶ μείζω καὶ τὰ
[40, 30]	μὴ ταραχθῆναι καὶ τὴν ἀμήχανόν	τε	καὶ ἄπιστον, ὥς φασιν, (ὑπομεῖναι
[40, 30]	ὕπερθεν δὲ ἀμφοῖν ἀὴρ μαλακός	τε	καὶ εὔπνους, ὁ δὲ ἀνωτάτω
[40, 40]	διαφέρονται. (καὶ μὴν ἀγέλαι βοῶν	τε	καὶ ἵππων ἀναμιχθεῖσαι πολλάκις ἀθορύβως
[40, 30]	ἀποτρέπονται πῦρ ὀνομάζειν πολλάκις, ὅρῳ	τε	καὶ πρᾴως γιγνομένη ἔν τισι
[40, 10]	λυπήσειε τὸν νοῦν ἔχοντα ἄλλως	τε	καὶ πρῶτον τυχόντα καὶ τὴν
[40, 20]	ἰοῦσαι νεικεῦς´ ἀλλήλῃσι, χόλος δέ	τε	καὶ τὰ κελεύει. ~πόσου δὴ
[40, 30]	ἤ τινος ἀραιᾶς ὁμίχλης περί	τε	λίμνας καὶ ποταμοὺς ἱσταμένης, ὡς
[40, 20]	καὶ τῆς μὲν ὁμονοίας τό	τε	ὄνομα εὔφημον ἥ τε πεῖρα
[40, 20]	παρ´ ὑμῖν, ἐπίσταμαι σαφῶς· (ἄλλως	τε	οὐκ ἀσχολούμενος ἐγὼ νομίζω συμφέρειν
[40, 10]	αὐτοκράτωρ καὶ συνετώτατος ἁπάντων ἐμοί	τε	παρέσχεν (ὧν ἐγὼ ἐδεόμην καὶ
[40, 20]	τό τε ὄνομα εὔφημον ἥ	τε	πεῖρα ἀρίστη καὶ λυσιτελεστάτη πᾶσι·
[40, 0]	τότε εἰπόντος τὸν λόγον, ἐπήρθη	τε	πρὸς αὐτὸν ὁ δῆμος· οὐ
[40, 20]	ἔχθραν μὴ σφόδρα ἀναγκαίαν, τάς	τε	πρότερον οὔσας καταλύεσθαι πάντα τρόπον,
[40, 30]	καὶ μετριότητος διαμένειν πέφυκεν αὐτά	τε	σῳζόμενα καὶ σῴζοντα τὸν ἅπαντα
[40, 0]	ἐν μεγάροισι κακόν τ´ ἀγαθόν	τε	τέτυκται. πρότερον γὰρ οὐδ´ ἐπ´
[40, 20]	εἰπεῖν, ᾗ φησιν Ὅμηρος, αἵ	τε	χολωσάμεναι ἀγορῆς ἐς μέσσον ἰοῦσαι
[40, 0]	κυνῶν· ἐφ´ οἷς ὑμεῖς μὲν	ἠρυθριᾶτε	καὶ διετρέπεσθε τῶν ἡγεμόνων εἰσιόντων,
[40, 30]	ἀλλ´ ἀνόητον καὶ ἀμαθές. οὐχ	ὁρᾶτε	τοῦ ξύμπαντος οὐρανοῦ καὶ τῶν
[40, 30]	νόμῳ πειθόμενα καὶ εἴκοντα. (οὐχ	ὁρᾶτε	τοῦτο μὲν ἥλιον νυκτὶ μεθιστάμενον
[40, 10]	πρῶτον περὶ τῆς πρεσβείας, ἣν	ἐπέμψατε	εὐχαριστοῦντες. οὐ γὰρ ἡδέως αὐτὸν
[40, 10]	ἕνεκα τῆς χρείας (τυχὸν γὰρ	ἠλπίζετε	κἀμοῦ μετασχόντος ῥᾷον μᾶλλον καὶ
[40, 20]	ὑμῖν. ὅτι γάρ με οὐκ	ἐνοχλήσετε	μὴ βουλόμενον οὐδὲ κελεύσετε ἀποδημεῖν,
[40, 20]	οὐκ ἐνοχλήσετε μὴ βουλόμενον οὐδὲ	κελεύσετε	ἀποδημεῖν, ὥσπερ ἤδη πολὺν χρόνον
[40, 0]	καὶ μὴ προσάψεσθαι μήτε ἑκὼν	μήτε	ἄκων μηδενὸς κοινοῦ πράγματος, δι´
[40, 20]	πᾶσιν ἀνθρώποις, οὐ μόνον ὑμῖν,	μήτε	ἀναιρεῖσθαι ῥᾳδίως ἔχθραν μὴ σφόδρα
[40, 0]	δεῦρο ἀφικόμενος, καὶ μὴ προσάψεσθαι	μήτε	ἑκὼν μήτε ἄκων μηδενὸς κοινοῦ
[40, 0]	ἵνα μηδέποτε μεῖζον ὑμεῖς ἐκείνων	φρονῆτε.	~εὖ γὰρ ἴστε ὅτι καὶ
[40, 30]	καὶ σῴζοντα τὸν ἅπαντα κόσμον;	(σκοπεῖτε	γάρ, εἰ καί τισι δόξει
[40, 0]	τῷ θεάτρῳ, ἵνα, εἰ μὴ	δοκιμάζοιτε	μηδὲ βούλοισθε, μηδένα ἐνοχλῶ· τὴν
[40, 20]	διαλλαττομένους. (εἰκότως δ´ ἄν μοι	προσέχοιτε	τὸν νοῦν μᾶλλον ἑτέρων τυχὸν
[40, 30]	καὶ ποταμοὺς ἱσταμένης, ὡς ἔσθ´	ὅτε	μὲν εἴργεσθαι παντελῶς, ἐνίοτε δὲ
[40, 30]	ἔσθ´ ὅτε μὲν εἴργεσθαι παντελῶς,	ἐνίοτε	δὲ ἀδρανῆ τὴν ἀκτῖνα καὶ
[40, 30]	αὖ τὸν ἥλιον περὶ μέσην	ἐνίοτε	ἡμέραν ἐπισκοτούμενον σελήνης ὑποδραμούσης, ᾗ
[40, 30]	δὲ τοὺς λοιδοροῦντας, συνεστιᾶσθαι δὲ	ἐνίοτε	τοῖς ἀλλοτριωτάτοις· ἐὰν δὲ πλοίου
[40, 30]	μίσους. οὐ γὰρ ἔστι φανῆναί	ποτε	ἀπὸ τούτου τοῦ πράγματος ὠφέλιμον
[40, 30]	ἀηδέστατον ὅραμα ἐχθρῶν, τοῦτο ἀεί	ποτε	ὁρᾶν καὶ πλέοντας καὶ βαδίζοντας,
[40, 30]	ἀστέρων τὴν ἄπαυστον χορείαν, ἃ	μηδέποτε	ἀλλήλοις ἐμποδὼν ἵσταται; πρὸς δὲ
[40, 20]	οὕτως ἀναίσθητον τοῖς ἔχουσιν ὡς	μηδέποτε	βλάψαι μηδὲ ἐμποδὼν γενέσθαι μηδεμιᾶς
[40, 30]	ἥδιστος καὶ λυσιτελέστατος. τὸ γὰρ	μηδέποτε	εἴκειν μηδὲ παραχωρεῖν τῷ πλησίον,
[40, 20]	τὸν ὕπνον. (οὕτως ἔγωγέ φημι	μηδέποτε	λυσιτελεῖν ἀπεχθάνεσθαι καὶ φιλονικεῖν μηδὲ
[40, 0]	οἰκοδομουμένων ἐργαστηρίων ἄλλοσε, ἀλλ´ ἵνα	μηδέποτε	μεῖζον ὑμεῖς ἐκείνων φρονῆτε. ~εὖ
[40, 10]	δοκῇ μεῖζον, περιτεμεῖν· πόλιν δὲ	οὐδέποτε	δεῖ κολούειν οὐδὲ κατάγειν πρὸς
[40, 30]	δὲ μύρμηκες οὕτω πυκνοὶ βαδίζοντες	οὐδέποτε	ἠνώχλησαν ἀλλήλους, ἀλλὰ πάνυ πρᾴως
[40, 10]	καὶ μεγάλων τυγχάνειν οὐκ ἂν	οὐδέποτε	λυπήσειε τὸν νοῦν ἔχοντα ἄλλως
[40, 10]	αὑτῶν πατρίδας καὶ μὴ φοβουμένοις	μήποτε	ἐλάττους αὐτῶν φανῶσι θαυμαστὴν ἔχει
[40, 30]	κίνδυνον ὀλέθρου, περὶ τῶν ὅλων	οὔποτε	ἐσόμενον διὰ τὸ πᾶσαν εἰρήνην
[40, 20]	καὶ ὁμόνοια τοὺς χρωμένους οὐδὲν	πώποτε	ἔβλαψεν, ἔχθρα δὲ καὶ φιλονικία
[40, 0]	τῶν ἀστυγειτόνων ἐλειπόμεθα. (τοῦτον ἐμοῦ	τότε	εἰπόντος τὸν λόγον, ἐπήρθη τε
[40, 10]	ἔλεγον οἱ προεστῶτες αὐτῶν καὶ	τότε	ἐξῆν ὑμῖν ἀπηλλάχθαι πραγμάτων· ἀλλ´
[40, 0]	αὐτὸν ὁ δῆμος· οὐ γάρ	ἐστε	ἀγεννεῖς οὐδὲ ἀναίσθητοι τὰς φύσεις·
[40, 0]	σεμνοτέραν ποιεῖν ἅπασαν. πρότερον γὰρ	ἴστε	δήπουθεν ὅτι τοῖς τοιούτοις καὶ
[40, 10]	ὑμεῖς ἐκείνων φρονῆτε. ~εὖ γὰρ	ἴστε	ὅτι καὶ τοῖς οἰκοδομήμασι καὶ
[40, 10]	καὶ τύραννον ἐχθρὸν δεῦρο ἀφικόμενον,	ὥστε	ἀναπαύσασθαι καὶ τὸ λοιπὸν ἐπιλαθέσθαι
[40, 30]	τι παρελθεῖν ἢ ἀκούσαντα δυσχερές.	(ὥστε	ἔγωγε ἐνεθυμούμην πολλάκις τὴν τῶν
[40, 30]	οὐδὲ ἄφθαρτος αὐτῶν ἡ φύσις,	ὥστε	μὴ ταραχθῆναι καὶ τὴν ἀμήχανόν
[40, 40]	πολλάκις ἀθορύβως καὶ πρᾴως νέμονται,	ὥστε	μίαν ἐξ ἀμφοῖν ἀγέλην ὁρᾶσθαι·
[40, 10]	ἐμποδὼν γιγνόμενοι, οὕτως ἐμὲ διέθηκαν,	ὥστε	ὀλίγου φυγὴν ἐμαυτοῦ καταψηφίσασθαι. καὶ
[40, 30]	ἀπαντᾶν, πονηρὸν καὶ δυσχερῆ σύμβολον,	{ὥστε	πάντως εἰπόντα τι παρελθεῖν ἢ
[40, 30]	πολλῶν καὶ ἡμεῖς οὐκ ἔχομεν	οὔτε	εἰσαγαγέσθαι δι´ ἑτέρου λιμένος οὔτε
[40, 30]	οὔτε εἰσαγαγέσθαι δι´ ἑτέρου λιμένος	οὔτε	ἐκπέμψαι τὰ γιγνόμενα παρ´ ἡμῖν.
[40, 30]	καὶ ὁμόνοιαν καὶ σωφροσύνην, ἧς	οὔτε	κάλλιον οὔτε σεμνότερον οὐδὲν οἷόν
[40, 30]	καὶ σωφροσύνην, ἧς οὔτε κάλλιον	οὔτε	σεμνότερον οὐδὲν οἷόν τ´ ἐπινοῆσαι;
[40, 0]	καὶ προΐστασθαι τῶν ὑμετέρων ὀρθῶς	οὔτε	τοῦ λέγειν οὔτε τοῦ πράττειν
[40, 0]	ὑμετέρων ὀρθῶς οὔτε τοῦ λέγειν	οὔτε	τοῦ πράττειν ἐνδεῶς ἔχοντας, ἔτι
[40, 0]	εὐνοίας ὑπερβολήν. καίτοι μέχρι μὲν	ὑπῆρχε	πενίας κίνδυνος ἡμῖν, οὐδὲν ἦν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/12/2008