| Discours, Par. |
| [40, 0] |
ὄντας,
ἐμὲ
δὲ
ὑπώπτευον·
τὸ
|
γὰρ |
ἀληθὲς
εἰρήσεται·
βαρύνεσθαί
τινας
ὡς |
| [40, 10] |
ὡς
ἐβουλόμην
ἂν
ἔγωγε.
(τὸ
|
γὰρ |
ἄλλους
καλῶς
πράττειν
καὶ
μεγάλων |
| [40, 30] |
εἰσὶ
ταῖς
ψυχαῖς.
οἱ
μὲν
|
γὰρ
|
ἄνθρωποι
πολλάκις
ἐντυχόντες
ἀλλήλοις
μάχονται |
| [40, 20] |
μετὰ
μίσους
καὶ
λοιδορίας;
οὐ
|
γὰρ |
ἀνθρώπων
ἐπιεικῶν
οὐδὲ
πόλεων
σωφρόνων, |
| [40, 0] |
χρόνον
οὐδεμιᾶς
ἐπανορθώσεως
τετύχηκεν.
ὅπου
|
γὰρ |
ἀποδημία
δεσπότου
χρονίσαντος
ἱκανὴ
διαφθεῖραι |
| [40, 20] |
ὁπωσοῦν
τύχωσι
διακείμενοι.
τούς
τε
|
γὰρ |
ἀσθενεῖς
ἱκανὸν
ἐξελέγξαι
καὶ
ταπεινῶσαι |
| [40, 0] |
μηδὲ
βούλοισθε,
μηδένα
ἐνοχλῶ·
τὴν
|
γὰρ |
ἀσχολίαν
τὴν
ἐσομένην
ὑπώπτευόν
μοι |
| [40, 30] |
ἀναγκάζει
χρήσασθαι
ἀλλήλοις.
ἐκεῖνοί
τε
|
γὰρ |
δέονται
τῆς
παρ´
ἡμῶν
ὕλης |
| [40, 30] |
σῴζοντα
τὸν
ἅπαντα
κόσμον;
(σκοπεῖτε
|
γάρ, |
εἰ
καί
τισι
δόξει
μετέωρος |
| [40, 0] |
ἡμῖν,
οὐδὲν
ἦν
δεινόν.
οὐ
|
γάρ |
εἰμι
πρὸς
τοῦτο
ἀμελέτητος
σχεδόν, |
| [40, 20] |
τὰ
ἔργα
καὶ
σκυθρωπότερα.
καὶ
|
γὰρ |
εἰπεῖν
ἔστι
καὶ
ἀκοῦσαι
{καὶ} |
| [40, 10] |
ἀλλὰ
τῶν
ἐντεῦθέν
τισι.
σχεδὸν
|
γὰρ |
εἰώθασι
πολλοὶ
τῶν
ἀνθρώπων
οὐ |
| [40, 20] |
καὶ
τῆς
φιλανθρωπίας.
ὁ
μὲν
|
γὰρ |
ἐν
ἐκείνοις
ἡττώμενος
κινδυνεύει
λαβεῖν |
| [40, 0] |
πρὸς
αὐτὸν
ὁ
δῆμος·
οὐ
|
γάρ |
ἐστε
ἀγεννεῖς
οὐδὲ
ἀναίσθητοι
τὰς |
| [40, 30] |
καὶ
τὸ
τοῦ
μίσους.
οὐ
|
γὰρ |
ἔστι
φανῆναί
ποτε
ἀπὸ
τούτου |
| [40, 20] |
γιγνόμενα)
χαίροντας
καὶ
ἐπιτιθεμένους.
(οὐ
|
γάρ |
ἐστιν
οὐδεὶς
ἀσθενὴς
οὕτως
οὐδὲ |
| [40, 10] |
πράττοντος
ἢ
αὐτὸς
εἰσηγούμενος.
οὐδὲ
|
γὰρ |
εὐδοκιμεῖν
βουλόμενος
οὐδὲ
τῶν
ἐπαινούντων |
| [40, 40] |
καὶ
τὸ
κοινωνεῖν
ἀλλήλοις.
ἃ
|
γὰρ |
ἡ
φύσις
ἐποίησεν
εὐνοίας
ἕνεκα, |
| [40, 10] |
πρεσβείας,
ἣν
ἐπέμψατε
εὐχαριστοῦντες.
οὐ
|
γὰρ |
ἡδέως
αὐτὸν
ἀποδέξασθαι
τοὺς
πρέσβεις, |
| [40, 10] |
ταύτης
ἕνεκα
τῆς
χρείας
(τυχὸν
|
γὰρ |
ἠλπίζετε
κἀμοῦ
μετασχόντος
ῥᾷον
μᾶλλον
|
| [40, 10] |
ὀλίγου
φυγὴν
ἐμαυτοῦ
καταψηφίσασθαι.
καὶ
|
γὰρ |
ἦν
γελοῖον
μετὰ
φυγὴν
οὕτως
|
| [40, 0] |
ἔμελλον,
ἐῶ
νῦν
ἐπεξιέναι.
οὐδὲν
|
γὰρ |
ἦν
ἐμοὶ
βαρὺ
δι´
ὑμᾶς |
| [40, 0] |
καὶ
σεμνοτέραν
ποιεῖν
ἅπασαν.
πρότερον
|
γὰρ |
ἴστε
δήπουθεν
ὅτι
τοῖς
τοιούτοις |
| [40, 10] |
μεῖζον
ὑμεῖς
ἐκείνων
φρονῆτε.
~εὖ
|
γὰρ |
ἴστε
ὅτι
καὶ
τοῖς
οἰκοδομήμασι |
| [40, 20] |
δημοσίᾳ
ταῖς
πόλεσιν.
εἰρήνη
μὲν
|
γὰρ |
καὶ
ὁμόνοια
τοὺς
χρωμένους
οὐδὲν |
| [40, 30] |
ἐγγὺς
ἡμῖν
θαλάττης;
ἐγὼ
μὲν
|
γὰρ |
καὶ
τοῖς
πρότερον
διαφερομένοις
πρὸς |
| [40, 30] |
τὸ
μὴ
ὄν.
ἡ
μὲν
|
γὰρ |
λεγομένη
παρὰ
τοῖς
σοφοῖς
ἐπικράτησις |
| [40, 20] |
ἀμελῶ
τοῦ
πρέποντος
ὑμῖν.
ὅτι
|
γάρ |
με
οὐκ
ἐνοχλήσετε
μὴ
βουλόμενον |
| [40, 30] |
εὐνοίας
ἥδιστος
καὶ
λυσιτελέστατος.
τὸ
|
γὰρ |
μηδέποτε
εἴκειν
μηδὲ
παραχωρεῖν
τῷ
|
| [40, 20] |
πρᾶγμα
συνθεῖναι
τὸ
βλάψον.
οὐδὲ
|
γὰρ |
νόσημα
οὐδὲν
οὕτως
ἀναίσθητον
τοῖς |
| [40, 30] |
τῷ
καρπῷ
πῦρ
ἐνιέναι.
(τούτων
|
γὰρ |
οἶμαι
χαλεπῶν
ὄντων,
τῷ
παντὶ |
| [40, 0] |
τ´
ἀγαθόν
τε
τέτυκται.
πρότερον
|
γὰρ |
οὐδ´
ἐπ´
ὀλίγον
σχολὴν
ἤγαγον |
| [40, 0] |
οἱ
σιωπῶντες
τῶν
βοώντων.
(οὐδὲν
|
γὰρ |
οὕτω
δύναται
τοὺς
ὀφείλοντας
ὑμῖν |
| [40, 20] |
χρημάτων
καὶ
τοῦ
πλείονος.
(οὐ
|
γὰρ |
οὕτως
αἰσχρόν
ἐστι
λείπεσθαι
τοῖς |
| [40, 30] |
ὠφέλιμον
οὐδὲ
χρηστόν.
ὅ
τε
|
γὰρ |
τῆς
ἔχθρας
καρπὸς
ἁπάντων
πικρότατος
|
| [40, 20] |
καὶ
δύναμιν,
ἐὰν
σωφρονῶσι
(δεῖ
|
γὰρ |
ὑμᾶς
ἀκούειν
τἀληθῆ
καὶ
μὴ |
| [40, 20] |
καὶ
τὸν
εἰσηγησάμενον.
πᾶσα
μὲν
|
γὰρ |
ὡς
ἔπος
εἰπεῖν
ἔχθρα
καὶ |
| [40, 20] |
παρὰ
τὰς
διαλύσεις
ζημίας.
(πᾶσα
|
γάρ, |
ὥς
φασιν,
εἰρήνη
κρείττων
πολέμου, |
| [40, 10] |
τὴν
ἀφορμὴν
ἴσως
παρεσχηκότα.
ὅμοιον
|
γάρ, |
ὥσπερ
εἴ
τις
αὑτῷ
μόνον |
| [40, 30] |
τὴν
κατωτάτω
χώραν
λαχοῦσα
ὑπομένει,
|
καθάπερ |
ἕρμα
νεώς,
ὕδωρ
δὲ
περὶ |
| [40, 10] |
ἑτέροις
ἐξετάζεσθαι
μηδὲ
συντελεῖν
ἄλλοις
|
καθάπερ |
οἶμαι
κώμην,
πᾶσι
τούτοις
συναίρεσθαι |
| [40, 20] |
τοῦτον
ἀποδημῶν
τὸν
τρόπον·
ἀλλ´
|
ὅπερ |
ἔφην,
βέλτιον
ἡγοῦμαι
πᾶσιν
ἀνθρώποις, |
| [40, 10] |
δίκαιά
μοι
πρὸς
αὐτοὺς
ὑπῆρχεν,
|
ὥσπερ |
ἄλλῳ
τινὶ
τῶν
ἐντεῦθεν·
ἀλλ´ |
| [40, 10] |
ἀφορμὴν
ἴσως
παρεσχηκότα.
ὅμοιον
γάρ,
|
ὥσπερ |
εἴ
τις
αὑτῷ
μόνον
λάμπειν |
| [40, 10] |
εὔνοιαν
θεοῦ
τινος,
ἔπειτα
ἐνταῦθα
|
ὥσπερ |
ἐν
λιμένι
ναυαγεῖν.
(θαυμάζω
δὲ |
| [40, 20] |
λυπηρὸν
πάντα
τρόπον
καὶ
δυσομίλητον,
|
ὥσπερ |
εὔνους
καὶ
φίλη
συμφέρον
καὶ |
| [40, 20] |
μὴ
βουλόμενον
οὐδὲ
κελεύσετε
ἀποδημεῖν,
|
ὥσπερ |
ἤδη
πολὺν
χρόνον
ἔχοντα
παρ´ |
| [40, 30] |
καρπὸς
ἁπάντων
πικρότατος
καὶ
δριμύτατος,
|
ὥσπερ |
οἶμαι
τοὐναντίον
ὁ
τῆς
εὐνοίας |
| [40, 30] |
τοῖς
ἄλλοις,
οὐκ
ἀνδρεῖόν
ἐστιν,
|
ὥσπερ |
οἴονταί
τινες,
(οὐδὲ
μεγαλόφρον,
ἀλλ´ |
| [40, 0] |
τὰ
ὑπομνήματα
τῆς
παλαιᾶς
εὐδαιμονίας,
|
ὥσπερ
|
τῶν
Ἀθήνησι
Προπυλαίων
κινουμένων
ἢ |
| [40, 30] |
ἐχθρᾶς
πόλεως;
ἢ
κύκλῳ
περιίασιν,
|
ὥσπερ |
χαλεπῆς
καὶ
ἀβάτου
τῆς
ἐγγὺς |
| [40, 10] |
εἴρηκα
πάντα
τοῦτον
τὸν
λόγον,
|
ὑπὲρ |
ἄλλων
ὑμῶν
βουλευομένων;
ὅτι
καὶ |
| [40, 0] |
καθ´
αὑτόν,
λόγον
τινὰ
εἶπον
|
ὑπὲρ |
ἔργου
τινός,
οὐκ
αὐτὸς
μόνον, |
| [40, 10] |
καὶ
πολλοὺς
εἶπον
ἐνθάδε
λόγους
|
ὑπὲρ |
ὁμονοίας,
ἡγούμενος
συμφέρειν
τῇ
πόλει |
| [40, 0] |
δὲ
ὁ
λόγος
ἡμῖν
ἐστιν
|
ὑπὲρ |
τοῦ
μὴ
ψεύσασθαι
τὴν
πατρίδα |
| [40, 20] |
τὴν
πόλιν
ὠφελεῖν.
~καὶ
νῦν
|
ὑπὲρ |
τούτου
ἐπαινῶ
τόν
τε
ἄρχοντα |
| [40, 30] |
ταύτῃ
κεχυμένον,
ὕπερθεν
δὲ
ἀμφοῖν
|
ἀὴρ |
μαλακός
τε
καὶ
εὔπνους,
ὁ |
| [40, 30] |
δὲ
ἀνωτάτω
καὶ
ξύμπαντα
ἔχων
|
αἰθὴρ |
πυρὸς
θείου
κύκλῳ
περιδραμόντος
αὐτοῖς; |
| [40, 30] |
δένδρα
κόπτειν
ἢ
τῷ
καρπῷ
|
πῦρ
|
ἐνιέναι.
(τούτων
γὰρ
οἶμαι
χαλεπῶν |
| [40, 30] |
ψυχικῆς
δυνάμεως
ὂν
οὐκ
ἀποτρέπονται
|
πῦρ |
ὀνομάζειν
πολλάκις,
ὅρῳ
τε
καὶ |
| [40, 30] |
λαχοῦσα
ὑπομένει,
καθάπερ
ἕρμα
νεώς,
|
ὕδωρ |
δὲ
περὶ
ταύτῃ
κεχυμένον,
ὕπερθεν |
| [40, 10] |
ἀλλ´
ὁμοῦ
φιλανθρωπότατος
ὢν
ὁ
|
αὐτοκράτωρ |
καὶ
συνετώτατος
ἁπάντων
ἐμοί
τε |