HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Discours aux jeunes sur l'utilité qu'ils peuvent retirer de la lecture des livres profanes

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ω = 23 formes différentes pour 81 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[5]   Ὅμηρον ὅτι· Ἀρετῆς ὑμῖν ἐπιμελητέον, ὦ ἄνθρωποι, ἣ καὶ ναυαγήσαντι συνεκνήχεται

[1]   τὰ παρακαλοῦντά ἐστι συμβουλεῦσαι ὑμῖν, ὦ παῖδες, ἃ βέλτιστα εἶναι κρίνω,

[2]   καὶ διδάξω ἔνθεν ἑλών. ~Ἡμεῖς, ὦ παῖδες, οὐδὲν εἶναι χρῆμα παντάπασι

[8]   αὐτῷ διενεγκεῖν ἁπάντων τῇ μουσικῇ, ᾧ γε τοσοῦτον περιῆν τῆς τέχνης

[5]   εἰς ἀρετὴν καὶ κακίαν ἐφιλοσόφησεν· ᾧ δὴ καὶ αὐτῷ τὴν διάνοιαν

[4]   οὐχ ὅταν τραπέζῃ πληθούσῃ καὶ ᾠδαῖς ἀνειμέναις τὴν εὐδαιμονίαν ὁρίζωνται. Πάντων

[8]   ἀσπίδος οὐκ ἐξωθεῖτο, ἀλλ´ ἀντεῖχεν ὠθούμενος οὐχ ἧττον ἢ οἱ ἀνδριάντες

[7]   ὁ δὲ ἀπέτισε μᾶλλον ἢ ὤμοσε, καὶ ταῦτα εὐορκεῖν μέλλων, ἀκούσας

[6]   Ἡρακλέα συνέπεσθαι. ~Καὶ σχεδὸν ἅπαντες ὧν δὴ καὶ λόγος τίς ἐστιν

[8]   ἀγαθῶν ἐκείνων τυχεῖν ἡμῖν περιγένοιτο, ὧν ἐν τοῖς ἄνω λόγοις οὐδὲν

[1]   ἐλλογίμοις τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν δι´ ὧν καταλελοίπασι λόγων συγγινομένοις ὑμῖν, αὐτός

[9]   μέγα ἐφρόνουν καὶ τῷ ἐλέφαντι ὧν ὁ μὲν Ἠλείοις τὸν Δία,

[8]   εἰσὶ τῶν ἀγώνων αἱ μελέται ὧνπερ οἱ στέφανοι, καὶ οὐδείς γε

[3]   μὲν ἀρετὴ τῷ καρπῷ βρύειν ὡραίῳ, φέρει δέ τινα κόσμον καὶ

[10]   βίῳ τὴν ἀπ´ αὐτῆς ὠφέλειαν ὡρίζετο. Ἐγὼ δὲ κἂν τὸ Τιθωνοῦ

[7]   προπαιδευθεὶς οὐκ ἔτ´ ἂν ἐκείνοις ὡς ἀδυνάτοις διαπιστήσειεν. Οὐδ´ ἂν παρέλθοιμι

[9]   ἥλιον ἀναβλέψαι. Κάθαρσις δὲ ψυχῆς, ὡς ἀθρόως τε εἰπεῖν καὶ ὑμῖν

[9]   γὰρ ὄνειδος ἀνδρί, τῷ γε ὡς ἀληθῶς τῆς προσηγορίας ταύτης ἀξίῳ,

[9]   περιέπειν τὸ σῶμα πλέον ἢ ὡς ἄμεινον τῇ ψυχῇ. Οὐχ ἧττον

[9]   διαφέρουσιν οἳ τοῦ μὲν σώματος, ὡς ἂν κάλλιστα ἔχοι, φροντίζουσι, τὴν

[4]   κορυφαίου πάντων καὶ ὑπάτου Διός, ὡς αὐτοὶ λέγουσιν, ἃ κἂν περὶ

[6]   σκηνῆς ὑποκρινομένοις τὰ δράματα· οἳ ὡς βασιλεῖς καὶ δυνάσται πολλάκις εἰσέρχονται,

[4]   ἀρετὴν ἐπῄνεσαν, ἢ πονηρίαν διέβαλον. Ὡς γὰρ τῶν ἀνθέων τοῖς μὲν

[5]   ἡμῖν φέροντας τοὺς λόγους ἀποδεχώμεθα. Ὡς δ´ ἐγώ τινος ἤκουσα δεινοῦ

[7]   πρόσωπον ὑπὸ τῶν πληγῶν εἶναι. Ὡς δ´ οὖν ἐπαύσατο τύπτων, ἄλλο

[5]   μὲν λεία τε καὶ καλή, ὡς δὲ ῥᾳδία τε καὶ εὔπορος,

[5]   ἐοικότα τούτοις τὴν ἀρετὴν ὕμνησεν, ὡς εἰς ταὐτὸν ἡμῖν φέροντας τοὺς

[9]   ὑπεροπτέον τοῦ σώματος τῷ μὴ ὡς ἐν βορβόρῳ ταῖς ἡδοναῖς αὐτοῦ

[10]   οὗ γεγόνασιν ἄνθρωποι χρόνον ἀναμετρῇ, ὡς ἐπὶ παίδων διανοίας γελάσομαι, εἰς

[9]   τὴν πᾶσαν σπουδὴν εἰσφέρεσθαι ὅπως ὡς κάλλιστα αὐτῷ τὸ σῶμα ἕξοι

[5]   Ἄνω δὲ γενομένῳ ὁρᾶν ὑπάρχει ὡς μὲν λεία τε καὶ καλή,

[5]   δὲ τούτων εἶναι θεὸν γενέσθαι, ὡς ὁ ἐκείνου λόγος· ᾗπερ δὴ

[7]   τὰ ἀγαθά, ἀλλὰ μὴ ἐπαρᾶσθαι. Ὡς ὅ γε ἐν τούτοις προπαιδευθεὶς

[6]   τοῦ βίου δεικνύναι τοὺς λόγους. Ὡς ὅ γε τὴν ἄχρι ῥημάτων

[9]   ἀναγκαῖα ὑπηρετοῦντας, οὐχὶ τὰ ἥδιστα, ὡς οἵ γε τραπεζοποιούς τινας καὶ

[9]   ἀλλ´ οὐ ταῖς ἡδοναῖς ὁριεῖται. Ὡς οἵ γε τῶν ἀναγκαίων ὅρων

[2]   δ´ οὐκ ἐξικνούμενα πρὸς ἐκεῖνον ὡς οὐδενὸς ἄξια παρορᾶν. Τίς δὴ

[9]   τὴν δὲ χρησομένην αὐτῷ ψυχὴν ὡς οὐδενὸς ἀξίαν περιορῶσι, τῶν περὶ

[4]   διαλεγομένοις προσέξομεν, καὶ μάλισθ´ ὅταν ὡς περὶ πολλῶν τε αὐτῶν διεξίωσι

[9]   ἡγεῖσθαί φημι δεῖν τοὺς τοιούτους ὡς τὸ ἑταιρεῖν ἢ ἀλλοτρίοις γάμοις

[8]   μὴ διατρίβω λέγων, οὕτω διάγοντες ὡς τὸν πρὸ τῆς ἀγωνίας βίον

[8]   τοῦ παντὸς ὄντα τυγχάνει, δικαιωτηρίοις. Ὡς τῷ μὲν ἀκουσίως τοῦ προσήκοντος

[9]   ἱερῶν ᾀσμάτων, ἐκ τῆς μανίας, ὥς φασι, τὸν βασιλέα καθίστη. Λέγεται

[6]   δοκεῖ τὸ τοιοῦτον παραπλήσιον εἶναι ὥσπερ ἂν εἰ ζωγράφου θαυμαστόν τι

[7]   ἐπιγράψαι δὲ τῷ μετώπῳ λέγεται, ὥσπερ ἀνδριάντι τὸν δημιουργόν, ὁ δεῖνα

[9]   τῇ ψυχῇ τὰ βέλτιστα ποριστέον, ὥσπερ ἐκ δεσμωτηρίου τῆς πρὸς τὰ

[5]   καὶ οὑτινοσοῦν τῶν ἐπιτυχόντων ἐστίν, ὥσπερ ἐν παιδιᾷ κύβων τῇδε κἀκεῖσε

[2]   ἐν ἑτέροις οὐ πάντη διεστηκόσιν, ὥσπερ ἐν σκιαῖς τισι καὶ κατόπτροις,

[8]   ἄνω καὶ κάτω περιφερόμενοι. Ἀλλ´ ὥσπερ ἐν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσιν, εἰ

[9]   ἡδονῆς ἀνέντας περιορᾶν τὸν νοῦν ὥσπερ ἡνίοχον ὑπὸ δυσηνίων ἵππων ὕβρει

[9]   τοὐναντίον κολάζειν αὐτὸ καὶ κατέχειν, ὥσπερ θηρίου τὰς ὁρμάς, προσῆκε καὶ

[1]   ἄρτι καθισταμένοις τὸν βίον ἔχειν ὥσπερ ὁδοῦ τὴν ἀσφαλεστάτην ὑποδεικνύναι· τῇ

[4]   παραδεξάμενοί τι λάθωμεν τῶν χειρόνων, ὥσπερ οἱ τὰ δηλητήρια μετὰ τοῦ

[2]   ψυχῆς ἐπιμέλειαν ὠφέλειά τις ἔσεσθαι. Ὥσπερ οὖν οἱ δευσοποιοί, παρασκευάσαντες πρότερον

[1]   εἰς ἅπαξ τοῖς ἀνδράσι τούτοις, ὥσπερ πλοίου τὰ πηδάλια τῆς διανοίας

[9]   περὶ τὴν ἑαυτῶν θήραν ἐσχολακότας, ὥσπερ τὰ θρέμματα, πρὸς τὴν γαστέρα

[10]   ἐξ ἑκάστου τὴν ὠφέλειαν ἀθροίζουσιν, ὥσπερ τοῖς μεγάλοις τῶν ποταμῶν, πολλαὶ

[9]   ὅπερ δίκης ἐστὶ κολάκων. Καὶ ὥσπερ φασὶ τὸν πολύποδα τὴν χρόαν

[7]   δὲ μὴ ῥᾴδιον τοῦτο, ἀλλ´ ὥσπερ χαλινὸν αὐτῷ τὸν λογισμὸν ἐμβάλλοντας,

[8]   τρέφει μηδένα λόγον ἔχειν, ἀλλ´ ὥσπερ χειμάρρουν παρασύροντας ἅπαν τὸ προστυχὸν

[8]   θαυμαστὰ πλήθει τε καὶ μεγέθει ὥστε ἀδύνατα εἶναι ῥηθῆναι λόγῳ, ἐπ´

[5]   λοιποῖς Φαίαξι τοσούτου ἄξιον νομισθῆναι ὥστε ἀφέντας τὴν τρυφὴν ᾗ συνέζων,

[7]   τῷ παροινοῦντι τῆς ὀργῆς ἐμφορεῖσθαι, ὥστε ἐξοιδεῖν ἤδη καὶ ὕπουλον αὐτῷ

[8]   γε τοσοῦτον περιῆν τῆς τέχνης ὥστε καὶ θυμὸν ἐγείρειν διὰ τῆς

[9]   τὸν Διογένους λόγον, ἢ ἀδικούντων. Ὥστε καλλωπιστὴν εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι ὁμοίως

[9]   λόγον ἡγεμόνα ποιεῖσθαι τοῦ βίου, ὥστε, κἂν πᾶσιν ἀνθρώποις ἀντιλέγειν, κἂν

[8]   καὶ πάντα πονοῦσι καὶ κινδυνεύουσιν, ὥστε κοτίνου λαβεῖν στέφανον ἢ σελίνου,

[5]   ἀγαθοὺς εἶναι, ταῦτα διελθεῖν καὶ ὥστε μὴ καταμαλακισθέντας πρὸς τοὺς πόνους

[1]   μετὰ τοὺς γονέας ὑμῖν τυγχάνω, ὥστε μήτ´ αὐτὸς ἔλαττόν τι πατέρων

[9]   ὑγιοῦς ἢ μοχθηρᾶς μελῳδίας ἀναπλησθῆναι. Ὥστε τῆς νῦν δὴ κρατούσης ταύτης

[1]   με εἶναι τῶν ἀνθρωπίνων πεποίηκεν, ὥστε τοῖς ἄρτι καθισταμένοις τὸν βίον

[9]   οὕτως ἀναφρονῆσαι ὑπὸ τοῦ μέλους ὥστε τοὺς στεφάνους ῥίψαντας, αἰσχυνομένους ἐπανελθεῖν.

[4]   ταῦτα δεῖ φεύγειν ἐπιφρασσομένους τὰ ὦτα οὐχ ἧττον ἢ τὸν Ὀδυσσέα

[9]   κέντρον ἐναφιέντων, μὴ διὰ τῶν ὤτων διεφθαρμένην μελῳδίαν τῶν ψυχῶν καταχεῖν.

[10]   μέλλῃ τις ὑμῖν ἐπ´ αὐτὸν ὠφέλεια γενήσεσθαι. Μηδ´ ὅτι χαλεπὰ ταῦτα

[2]   πρὸς τὴν τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν ὠφέλειά τις ἔσεσθαι. Ὥσπερ οὖν οἱ

[10]   γὰρ ἐπιμελῶς ἐξ ἑκάστου τὴν ὠφέλειαν ἀθροίζουσιν, ὥσπερ τοῖς μεγάλοις τῶν

[4]   λόγων διώκουσιν ἔστι τινὰ καὶ ὠφέλειαν ἀπ´ αὐτῶν εἰς τὴν ψυχὴν

[10]   ἀνθρωπίνῳ βίῳ τὴν ἀπ´ αὐτῆς ὠφέλειαν ὡρίζετο. Ἐγὼ δὲ κἂν τὸ

[7]   φυλαττόμεναι λόγοις, μηδὲ τῆς ἐντεῦθεν ὠφελείας ἀπολειπώμεθα. Οἷον, ἐλοιδόρει τὸν Περικλέα

[0]   ΝΕΟΥΣ ΟΠΩΣ ΑΝ ΕΞ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΩΦΕΛΟΙΝΤΟ ΛΟΓΩΝ. ~Πολλά με τὰ παρακαλοῦντά

Chapitre
[5]	Ὅμηρον ὅτι· Ἀρετῆς ὑμῖν ἐπιμελητέον,	ὦ	ἄνθρωποι, ἣ καὶ ναυαγήσαντι συνεκνήχεται
[1]	τὰ παρακαλοῦντά ἐστι συμβουλεῦσαι ὑμῖν,	ὦ	παῖδες, ἃ βέλτιστα εἶναι κρίνω,
[2]	καὶ διδάξω ἔνθεν ἑλών. ~Ἡμεῖς,	ὦ	παῖδες, οὐδὲν εἶναι χρῆμα παντάπασι
[8]	αὐτῷ διενεγκεῖν ἁπάντων τῇ μουσικῇ,	ᾧ	γε τοσοῦτον περιῆν τῆς τέχνης
[5]	εἰς ἀρετὴν καὶ κακίαν ἐφιλοσόφησεν·	ᾧ	δὴ καὶ αὐτῷ τὴν διάνοιαν
[4]	οὐχ ὅταν τραπέζῃ πληθούσῃ καὶ	ᾠδαῖς	ἀνειμέναις τὴν εὐδαιμονίαν ὁρίζωνται. Πάντων
[8]	ἀσπίδος οὐκ ἐξωθεῖτο, ἀλλ´ ἀντεῖχεν	ὠθούμενος	οὐχ ἧττον ἢ οἱ ἀνδριάντες
[7]	ὁ δὲ ἀπέτισε μᾶλλον ἢ	ὤμοσε,	καὶ ταῦτα εὐορκεῖν μέλλων, ἀκούσας
[6]	Ἡρακλέα συνέπεσθαι. ~Καὶ σχεδὸν ἅπαντες	ὧν	δὴ καὶ λόγος τίς ἐστιν
[8]	ἀγαθῶν ἐκείνων τυχεῖν ἡμῖν περιγένοιτο,	ὧν	ἐν τοῖς ἄνω λόγοις οὐδὲν
[1]	ἐλλογίμοις τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν δι´	ὧν	καταλελοίπασι λόγων συγγινομένοις ὑμῖν, αὐτός
[9]	μέγα ἐφρόνουν καὶ τῷ ἐλέφαντι	ὧν	ὁ μὲν Ἠλείοις τὸν Δία,
[8]	εἰσὶ τῶν ἀγώνων αἱ μελέται	ὧνπερ	οἱ στέφανοι, καὶ οὐδείς γε
[3]	μὲν ἀρετὴ τῷ καρπῷ βρύειν	ὡραίῳ,	φέρει δέ τινα κόσμον καὶ
[10]	βίῳ τὴν ἀπ´ αὐτῆς ὠφέλειαν	ὡρίζετο.	Ἐγὼ δὲ κἂν τὸ Τιθωνοῦ
[7]	προπαιδευθεὶς οὐκ ἔτ´ ἂν ἐκείνοις	ὡς	ἀδυνάτοις διαπιστήσειεν. Οὐδ´ ἂν παρέλθοιμι
[9]	ἥλιον ἀναβλέψαι. Κάθαρσις δὲ ψυχῆς,	ὡς	ἀθρόως τε εἰπεῖν καὶ ὑμῖν
[9]	γὰρ ὄνειδος ἀνδρί, τῷ γε	ὡς	ἀληθῶς τῆς προσηγορίας ταύτης ἀξίῳ,
[9]	περιέπειν τὸ σῶμα πλέον ἢ	ὡς	ἄμεινον τῇ ψυχῇ. Οὐχ ἧττον
[9]	διαφέρουσιν οἳ τοῦ μὲν σώματος,	ὡς	ἂν κάλλιστα ἔχοι, φροντίζουσι, τὴν
[4]	κορυφαίου πάντων καὶ ὑπάτου Διός,	ὡς	αὐτοὶ λέγουσιν, ἃ κἂν περὶ
[6]	σκηνῆς ὑποκρινομένοις τὰ δράματα· οἳ	ὡς	βασιλεῖς καὶ δυνάσται πολλάκις εἰσέρχονται,
[4]	ἀρετὴν ἐπῄνεσαν, ἢ πονηρίαν διέβαλον.	Ὡς	γὰρ τῶν ἀνθέων τοῖς μὲν
[5]	ἡμῖν φέροντας τοὺς λόγους ἀποδεχώμεθα.	Ὡς	δ´ ἐγώ τινος ἤκουσα δεινοῦ
[7]	πρόσωπον ὑπὸ τῶν πληγῶν εἶναι.	Ὡς	δ´ οὖν ἐπαύσατο τύπτων, ἄλλο
[5]	μὲν λεία τε καὶ καλή,	ὡς	δὲ ῥᾳδία τε καὶ εὔπορος,
[5]	ἐοικότα τούτοις τὴν ἀρετὴν ὕμνησεν,	ὡς	εἰς ταὐτὸν ἡμῖν φέροντας τοὺς
[9]	ὑπεροπτέον τοῦ σώματος τῷ μὴ	ὡς	ἐν βορβόρῳ ταῖς ἡδοναῖς αὐτοῦ
[10]	οὗ γεγόνασιν ἄνθρωποι χρόνον ἀναμετρῇ,	ὡς	ἐπὶ παίδων διανοίας γελάσομαι, εἰς
[9]	τὴν πᾶσαν σπουδὴν εἰσφέρεσθαι ὅπως	ὡς	κάλλιστα αὐτῷ τὸ σῶμα ἕξοι
[5]	Ἄνω δὲ γενομένῳ ὁρᾶν ὑπάρχει	ὡς	μὲν λεία τε καὶ καλή,
[5]	δὲ τούτων εἶναι θεὸν γενέσθαι,	ὡς	ὁ ἐκείνου λόγος· ᾗπερ δὴ
[7]	τὰ ἀγαθά, ἀλλὰ μὴ ἐπαρᾶσθαι.	Ὡς	ὅ γε ἐν τούτοις προπαιδευθεὶς
[6]	τοῦ βίου δεικνύναι τοὺς λόγους.	Ὡς	ὅ γε τὴν ἄχρι ῥημάτων
[9]	ἀναγκαῖα ὑπηρετοῦντας, οὐχὶ τὰ ἥδιστα,	ὡς	οἵ γε τραπεζοποιούς τινας καὶ
[9]	ἀλλ´ οὐ ταῖς ἡδοναῖς ὁριεῖται.	Ὡς	οἵ γε τῶν ἀναγκαίων ὅρων
[2]	δ´ οὐκ ἐξικνούμενα πρὸς ἐκεῖνον	ὡς	οὐδενὸς ἄξια παρορᾶν. Τίς δὴ
[9]	τὴν δὲ χρησομένην αὐτῷ ψυχὴν	ὡς	οὐδενὸς ἀξίαν περιορῶσι, τῶν περὶ
[4]	διαλεγομένοις προσέξομεν, καὶ μάλισθ´ ὅταν	ὡς	περὶ πολλῶν τε αὐτῶν διεξίωσι
[9]	ἡγεῖσθαί φημι δεῖν τοὺς τοιούτους	ὡς	τὸ ἑταιρεῖν ἢ ἀλλοτρίοις γάμοις
[8]	μὴ διατρίβω λέγων, οὕτω διάγοντες	ὡς	τὸν πρὸ τῆς ἀγωνίας βίον
[8]	τοῦ παντὸς ὄντα τυγχάνει, δικαιωτηρίοις.	Ὡς	τῷ μὲν ἀκουσίως τοῦ προσήκοντος
[9]	ἱερῶν ᾀσμάτων, ἐκ τῆς μανίας,	ὥς	φασι, τὸν βασιλέα καθίστη. Λέγεται
[6]	δοκεῖ τὸ τοιοῦτον παραπλήσιον εἶναι	ὥσπερ	ἂν εἰ ζωγράφου θαυμαστόν τι
[7]	ἐπιγράψαι δὲ τῷ μετώπῳ λέγεται,	ὥσπερ	ἀνδριάντι τὸν δημιουργόν, ὁ δεῖνα
[9]	τῇ ψυχῇ τὰ βέλτιστα ποριστέον,	ὥσπερ	ἐκ δεσμωτηρίου τῆς πρὸς τὰ
[5]	καὶ οὑτινοσοῦν τῶν ἐπιτυχόντων ἐστίν,	ὥσπερ	ἐν παιδιᾷ κύβων τῇδε κἀκεῖσε
[2]	ἐν ἑτέροις οὐ πάντη διεστηκόσιν,	ὥσπερ	ἐν σκιαῖς τισι καὶ κατόπτροις,
[8]	ἄνω καὶ κάτω περιφερόμενοι. Ἀλλ´	ὥσπερ	ἐν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσιν, εἰ
[9]	ἡδονῆς ἀνέντας περιορᾶν τὸν νοῦν	ὥσπερ	ἡνίοχον ὑπὸ δυσηνίων ἵππων ὕβρει
[9]	τοὐναντίον κολάζειν αὐτὸ καὶ κατέχειν,	ὥσπερ	θηρίου τὰς ὁρμάς, προσῆκε καὶ
[1]	ἄρτι καθισταμένοις τὸν βίον ἔχειν	ὥσπερ	ὁδοῦ τὴν ἀσφαλεστάτην ὑποδεικνύναι· τῇ
[4]	παραδεξάμενοί τι λάθωμεν τῶν χειρόνων,	ὥσπερ	οἱ τὰ δηλητήρια μετὰ τοῦ
[2]	ψυχῆς ἐπιμέλειαν ὠφέλειά τις ἔσεσθαι.	Ὥσπερ	οὖν οἱ δευσοποιοί, παρασκευάσαντες πρότερον
[1]	εἰς ἅπαξ τοῖς ἀνδράσι τούτοις,	ὥσπερ	πλοίου τὰ πηδάλια τῆς διανοίας
[9]	περὶ τὴν ἑαυτῶν θήραν ἐσχολακότας,	ὥσπερ	τὰ θρέμματα, πρὸς τὴν γαστέρα
[10]	ἐξ ἑκάστου τὴν ὠφέλειαν ἀθροίζουσιν,	ὥσπερ	τοῖς μεγάλοις τῶν ποταμῶν, πολλαὶ
[9]	ὅπερ δίκης ἐστὶ κολάκων. Καὶ	ὥσπερ	φασὶ τὸν πολύποδα τὴν χρόαν
[7]	δὲ μὴ ῥᾴδιον τοῦτο, ἀλλ´	ὥσπερ	χαλινὸν αὐτῷ τὸν λογισμὸν ἐμβάλλοντας,
[8]	τρέφει μηδένα λόγον ἔχειν, ἀλλ´	ὥσπερ	χειμάρρουν παρασύροντας ἅπαν τὸ προστυχὸν
[8]	θαυμαστὰ πλήθει τε καὶ μεγέθει	ὥστε	ἀδύνατα εἶναι ῥηθῆναι λόγῳ, ἐπ´
[5]	λοιποῖς Φαίαξι τοσούτου ἄξιον νομισθῆναι	ὥστε	ἀφέντας τὴν τρυφὴν ᾗ συνέζων,
[7]	τῷ παροινοῦντι τῆς ὀργῆς ἐμφορεῖσθαι,	ὥστε	ἐξοιδεῖν ἤδη καὶ ὕπουλον αὐτῷ
[8]	γε τοσοῦτον περιῆν τῆς τέχνης	ὥστε	καὶ θυμὸν ἐγείρειν διὰ τῆς
[9]	τὸν Διογένους λόγον, ἢ ἀδικούντων.	Ὥστε	καλλωπιστὴν εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι ὁμοίως
[9]	λόγον ἡγεμόνα ποιεῖσθαι τοῦ βίου,	ὥστε,	κἂν πᾶσιν ἀνθρώποις ἀντιλέγειν, κἂν
[8]	καὶ πάντα πονοῦσι καὶ κινδυνεύουσιν,	ὥστε	κοτίνου λαβεῖν στέφανον ἢ σελίνου,
[5]	ἀγαθοὺς εἶναι, ταῦτα διελθεῖν καὶ	ὥστε	μὴ καταμαλακισθέντας πρὸς τοὺς πόνους
[1]	μετὰ τοὺς γονέας ὑμῖν τυγχάνω,	ὥστε	μήτ´ αὐτὸς ἔλαττόν τι πατέρων
[9]	ὑγιοῦς ἢ μοχθηρᾶς μελῳδίας ἀναπλησθῆναι.	Ὥστε	τῆς νῦν δὴ κρατούσης ταύτης
[1]	με εἶναι τῶν ἀνθρωπίνων πεποίηκεν,	ὥστε	τοῖς ἄρτι καθισταμένοις τὸν βίον
[9]	οὕτως ἀναφρονῆσαι ὑπὸ τοῦ μέλους	ὥστε	τοὺς στεφάνους ῥίψαντας, αἰσχυνομένους ἐπανελθεῖν.
[4]	ταῦτα δεῖ φεύγειν ἐπιφρασσομένους τὰ	ὦτα	οὐχ ἧττον ἢ τὸν Ὀδυσσέα
[9]	κέντρον ἐναφιέντων, μὴ διὰ τῶν	ὤτων	διεφθαρμένην μελῳδίαν τῶν ψυχῶν καταχεῖν.
[10]	μέλλῃ τις ὑμῖν ἐπ´ αὐτὸν	ὠφέλεια	γενήσεσθαι. Μηδ´ ὅτι χαλεπὰ ταῦτα
[2]	πρὸς τὴν τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν	ὠφέλειά	τις ἔσεσθαι. Ὥσπερ οὖν οἱ
[10]	γὰρ ἐπιμελῶς ἐξ ἑκάστου τὴν	ὠφέλειαν	ἀθροίζουσιν, ὥσπερ τοῖς μεγάλοις τῶν
[4]	λόγων διώκουσιν ἔστι τινὰ καὶ	ὠφέλειαν	ἀπ´ αὐτῶν εἰς τὴν ψυχὴν
[10]	ἀνθρωπίνῳ βίῳ τὴν ἀπ´ αὐτῆς	ὠφέλειαν	ὡρίζετο. Ἐγὼ δὲ κἂν τὸ
[7]	φυλαττόμεναι λόγοις, μηδὲ τῆς ἐντεῦθεν	ὠφελείας	ἀπολειπώμεθα. Οἷον, ἐλοιδόρει τὸν Περικλέα
[0]	ΝΕΟΥΣ ΟΠΩΣ ΑΝ ΕΞ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ	ΩΦΕΛΟΙΝΤΟ	ΛΟΓΩΝ. ~Πολλά με τὰ παρακαλοῦντά

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 2/04/2009