HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Discours aux jeunes sur l'utilité qu'ils peuvent retirer de la lecture des livres profanes

Liste des contextes (ordre alphabétique)

μ = 123 formes différentes pour 270 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[9]   οἵ γε τραπεζοποιούς τινας καὶ μαγείρους περινοοῦντες, καὶ πᾶσαν διερευνώμενοι γῆν

[3]   πᾶσιν ἀνθρώποις ὄνομα, τοῖς Αἰγυπτίων μαθήμασιν ἐγγυμνασάμενος τὴν διάνοιαν, οὕτω προσελθεῖν

[5]   πέφυκεν εἶναι τὰ τῶν τοιούτων μαθήματα, δι´ ἁπαλότητα τῶν ψυχῶν εἰς

[4]   ὅτι μὲν οὐκ ἄχρηστον ψυχαῖς μαθήματα τὰ ἔξωθεν δὴ ταῦτα ἱκανῶς

[8]   τὰ βλαβερὰ διωθεῖσθαι, τῶν δὲ μαθημάτων ἃ τὴν ψυχὴν ἡμῶν τρέφει

[4]   ἐξ ἀρχῆς ἐπισκοπεῖν ἕκαστον τῶν μαθημάτων, καὶ συναρμόζειν τῷ τέλει προσῆκε,

[10]   κἀν τοῖς ἡμετέροις λόγοις τελειότερον μαθησόμεθα· ὅσον δὲ σκιαγραφίαν τινὰ τῆς

[10]   τὸ τοῦ μακροβιωτάτου παρ´ ἡμῖν Μαθουσάλα, ὃς χίλια ἔτη τριάκοντα δεόντων

[10]   Ἀργανθωνίου λέγῃ, κἂν τὸ τοῦ μακροβιωτάτου παρ´ ἡμῖν Μαθουσάλα, ὃς χίλια

[10]   παίδων διανοίας γελάσομαι, εἰς τὸν μακρὸν ἀποσκοπῶν καὶ ἀγήρω αἰῶνα, οὗ

[2]   ὅπῃ καὶ ὅπως αὐτὸν βιωσόμεθα, μακρότερον μὲν ἢ κατὰ τὴν παροῦσαν

[2]   τοὺς ἔχοντας ἀποβλέπομεν, ἀλλ´ ἐπὶ μακρότερον πρόϊμεν ταῖς ἐλπίσι, καὶ πρὸς

[6]   ἀρετὴν εἰς τὸ μέσον, καὶ μακροὺς ὑπὲρ αὐτῆς ἀποτείνειν λόγους, ἰδίᾳ

[9]   τε καὶ σιτίοις ἑαυτὸν εὖ μάλα κατασαρκοῦντα· Οὗτος, ἔφη, οὐ παύσῃ

[8]   καὶ μέντοι καὶ χαλᾶν καὶ μαλάττειν πάλιν διὰ τῆς ἀνειμένης, ὁπότε

[4]   καὶ περὶ συγγραφέων ἔχω, καὶ μάλισθ´ ὅταν ψυχαγωγίας ἕνεκα τῶν ἀκουόντων

[4]   θεῶν τι διαλεγομένοις προσέξομεν, καὶ μάλισθ´ ὅταν ὡς περὶ πολλῶν τε

[10]   πυνθανομένῳ τί ἂν ποιῶν αὐτῷ μάλιστα κεχαρισμένα πράττοι· Ἐφόδιον, ἔφη, πρὸς

[7]   ἐχθροὺς θυμὸς ὁπλίζει χέρα» ἀλλὰ μάλιστα μὲν μηδὲ διανίστασθαι πρὸς θυμὸν

[4]   τε καὶ ζηλοῦν, καὶ ὅτι μάλιστα πειρᾶσθαι τοιούτους εἶναι, ὅταν δὲ

[5]   ὕμνηται, τοῖς τοιούτοις τῶν λόγων μάλιστα προσεκτέον. Οὐ μικρὸν γὰρ τὸ

[6]   καὶ χοροῦ κορυφαῖος μὴ ὅτι μάλιστα συνᾴδοντα τὸν χορὸν ἔχειν· αὐτὸς

[4]   μίξεις ἀναφανδόν, καὶ ταύτας γε μάλιστα τοῦ κορυφαίου πάντων καὶ ὑπάτου

[4]   προστεταγμένον ἐστίν. Ἀλλ´ ἐκεῖνα αὐτῶν μᾶλλον ἀποδεξόμεθα, ἐν οἷς ἀρετὴν ἐπῄνεσαν,

[10]   ἔστι τῇ ἐπινοίᾳ λαβεῖν, οὐ μᾶλλόν γε ἢ τελευτὴν ὑποθέσθαι τῆς

[2]   καὶ ὄναρ τῶν ἀληθῶν ἀπολείπεται. Μᾶλλον δέ, ἵν´ οἰκειοτέρῳ χρήσωμαι τῷ

[10]   σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ κατατίθεσθαι, οὐ μᾶλλον εἰς ἀργυρίου προσθήκην ἢ καὶ

[5]   εἶναι ἄλλο τι ἂν εὔξασθαι μᾶλλον ἢ Ὀδυσσέα γενέσθαι, καὶ ταῦτα

[7]   ζημίαν ἀποφυγεῖν, ὁ δὲ ἀπέτισε μᾶλλον ἢ ὤμοσε, καὶ ταῦτα εὐορκεῖν

[8]   Ὁμήρου ταῦτα. Ἀλλὰ μὴ ἀληθὴς μᾶλλον ὁ τοῦ Πιττακοῦ λόγος, ὃς

[5]   μὲν ἄλλα τῶν κτημάτων οὐ μᾶλλον τῶν ἐχόντων ἢ καὶ οὑτινοσοῦν

[9]   ζηλώσομεν; Ἀλλ´ οὐκ ἔστιν ὃ μᾶλλον φευκτέον τῷ σωφρονοῦντι τοῦ πρὸς

[9]   καὶ παρόντος μὴ τῷ κεκτῆσθαι μᾶλλον φρονεῖν ἢ τῷ εἰδέναι αὐτὸν

[9]   γε ὑποπεπτωκέναι τούτῳ καὶ θεραπεύειν μανία σαφής. Ἀλλὰ μὴν εἰ τούτου

[9]   τῶν ἱερῶν ᾀσμάτων, ἐκ τῆς μανίας, ὥς φασι, τὸν βασιλέα καθίστη.

[8]   εὐδαιμονίαν ἐφέρετο, ἢ καὶ ὁ Μαργίτης, εἰ βούλει, ὃν οὔτ´ ἀροτῆρα,

[8]   ἄθλων ἦσαν. Εἰ δὲ τὰ Μαρσύου ἢ τὰ Ὀλύμπου τῶν Φρυγῶν

[7]   τι οἷον τὸ κάλλος παρέχειν μαρτυρουμένας οὐδὲ προσιδεῖν ἠξίωσεν, αἰσχρὸν εἶναι

[9]   θορύβους ἐγγινομένους τῇ ψυχῇ οἱονεὶ μάστιγι τῷ λογισμῷ καθικνουμένους κοιμίζειν, ἀλλὰ

[1]   ἄμφω μεταβολῆς ἱκανῶς μετασχεῖν, ἔμπειρόν με εἶναι τῶν ἀνθρωπίνων πεποίηκεν, ὥστε

[1]   ΕΞ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΩΦΕΛΟΙΝΤΟ ΛΟΓΩΝ. ~Πολλά με τὰ παρακαλοῦντά ἐστι συμβουλεῦσαι ὑμῖν,

[2]   ἂν εἴποι τις τῶν ἀνθρωπίνων, μέγα, ἀλλ´ οὐδ´ εὐχῆς ἄξιον κρίνομεν,

[9]   καὶ Πολύκλειτος, εἰ τῷ χρυσίῳ μέγα ἐφρόνουν καὶ τῷ ἐλέφαντι ὧν

[9]   τοῦ Σωκράτους εὖ ἔχει· ὃς μέγα φρονοῦντος πλουσίου ἀνδρὸς ἐπὶ τοῖς

[8]   οὐδὲ τῆς ἐν βραχεῖ ῥᾳστώνης μεγάλας ἐλπίδας ἀνταλλακτέον, εἴπερ μὴ μέλλοιμεν

[10]   τὴν ὠφέλειαν ἀθροίζουσιν, ὥσπερ τοῖς μεγάλοις τῶν ποταμῶν, πολλαὶ γίνεσθαι πολλαχόθεν

[9]   ὅς γε καὶ βασιλέως τοῦ μεγάλου ἑαυτὸν ἀπέφηνε πλουσιώτερον, τῷ ἐλαττόνων

[7]   γυμνάσιον. Πάλιν τις Εὐκλείδῃ τῷ Μεγαρόθεν παροξυνθεὶς θάνατον ἠπείλησε καὶ ἐπώμοσεν·

[8]   οὕτω θαυμαστὰ πλήθει τε καὶ μεγέθει ὥστε ἀδύνατα εἶναι ῥηθῆναι λόγῳ,

[2]   ἰσχὺν σώματος, οὐ κάλλος, οὐ μέγεθος, οὐ τὰς παρὰ πάντων ἀνθρώπων

[3]   Μωϋσῆς ἐκεῖνος ὁ πάνυ, οὗ μέγιστόν ἐστιν ἐπὶ σοφίᾳ παρὰ πᾶσιν

[2]   οὖν ἀγῶνα προκεῖσθαι πάντων ἀγώνων μέγιστον νομίζειν χρεών, ὑπὲρ οὗ πάντα

[4]   τὴν εἰκόνα τῶν λόγων ἡμῖν μεθεκτέον. Ἐκεῖναί τε γὰρ οὔτε ἅπασι

[9]   δὴ κρατούσης ταύτης ἧττον ὑμῖν μεθεκτέον ἢ οὑτινοσοῦν τῶν προδήλως αἰσχίστων.

[4]   εἴρηται· ὅπως γε μὴν αὐτῶν μεθεκτέον ὑμῖν ἑξῆς ἂν εἴη λέγειν.

[4]   οὐ σκώπτοντας, οὐκ ἐρῶντας ἢ μεθύοντας μιμουμένους, οὐχ ὅταν τραπέζῃ πληθούσῃ

[9]   δὲ καὶ Πυθαγόραν, κωμασταῖς περιτυχόντα μεθύουσι, κελεῦσαι τὸν αὐλητὴν τὸν τοῦ

[6]   ἐπὶ σοφίᾳ, ἢ μικρὸν ἢ μεῖζον εἰς δύναμιν ἕκαστος ἐν τοῖς

[2]   κατὰ τὴν παροῦσαν ὁρμὴν ἐφικέσθαι, μειζόνων δὲ ἢ καθ´ ὑμᾶς ἀκροατῶν

[10]   ἰατροὺς ἔρχονται· οἱ δὲ ὑπὸ μειζόνων καταληφθέντες ἀρρωστημάτων, ἐφ´ ἑαυτοὺς καλοῦσι

[10]   οἱ δὲ εἰς ἀνήκεστον παντελῶς μελαγχολίας παρενεχθέντες, οὐδὲ προσιόντας προσίενται. Ὃ

[8]   παγκράτιον εἶτα κιθαρίζειν ἢ αὐλεῖν μελετᾷ. Οὔκουν ὁ Πολυδάμας γε, ἀλλ´

[8]   μολύβδῳ συνδεδεμένοι. Καὶ ἁπαξαπλῶς αἱ μελέται αὐτοῖς παρασκευαὶ τῶν ἄθλων ἦσαν.

[8]   ἐκείνων εἰσὶ τῶν ἀγώνων αἱ μελέται ὧνπερ οἱ στέφανοι, καὶ οὐδείς

[2]   τοὺς ἐν τοῖς τακτικοῖς τὰς μελέτας ποιουμένους μιμούμενοι· οἵ γε, ἐν

[8]   τὴν τοῦ τέλους κτῆσιν ἡ μελέτη παρέχεται. Ἐπεὶ δὲ στεφάνων καὶ

[8]   τὸν πρὸ τῆς ἀγωνίας βίον μελέτην εἶναι τῆς ἀγωνίας, τηνικαῦτα ἀποδύονται

[9]   μὴν εἰ τούτου γε ὑπερορᾶν μελετήσαιμεν, σχολῇ γ´ ἂν ἄλλο τι

[4]   φασὶν ἐκεῖνοι τὰ τῶν Σειρήνων μέλη. Ἡ γὰρ πρὸς τοὺς φαύλους

[4]   ταῖς μελίτταις δ´ ἄρα καὶ μέλι λαμβάνειν ἀπ´ αὐτῶν ὑπάρχει, οὕτω

[4]   οἱ τὰ δηλητήρια μετὰ τοῦ μέλιτος προσιέμενοι. Οὐ τοίνυν ἐν πᾶσιν

[4]   χρόας ἐστὶν ἡ ἀπόλαυσις, ταῖς μελίτταις δ´ ἄρα καὶ μέλι λαμβάνειν

[4]   Κατὰ πᾶσαν δὴ οὖν τῶν μελιττῶν τὴν εἰκόνα τῶν λόγων ἡμῖν

[2]   δὴ καὶ ἡμεῖς τρόπον, εἰ μέλλει ἀνέκπλυτος ἡμῖν ἡ τοῦ καλοῦ

[2]   πᾶσιν ἀνθρώποις ὁμιλητέον ὅθεν ἂν μέλλῃ πρὸς τὴν τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν

[10]   τὴν παροιμίαν, κινοῦντας, ὅθεν ἂν μέλλῃ τις ὑμῖν ἐπ´ αὐτὸν ὠφέλεια

[8]   μεγάλας ἐλπίδας ἀνταλλακτέον, εἴπερ μὴ μέλλοιμεν ὀνείδη τε ἕξειν καὶ τιμωρίας

[8]   μὴ τοῖς ἀλόγοις παντάπασι προσεοικέναι μέλλοντα· ἢ οὕτως ἂν εἴημεν ἀτεχνῶς

[9]   βορβόρῳ ταῖς ἡδοναῖς αὐτοῦ κατορωρύχθαι μέλλοντι, ἢ τοσοῦτον ἀνθεκτέον αὐτοῦ ὅσον,

[7]   ἢ ὤμοσε, καὶ ταῦτα εὐορκεῖν μέλλων, ἀκούσας ἐμοὶ δοκεῖν τοῦ προστάγματος

[7]   τοῖς ὀνείδεσιν, ὁ δὲ οὐ μέλον αὐτῷ. Εἶτα, ἑσπέρας ἤδη καὶ

[9]   δὲ οὕτως ἀναφρονῆσαι ὑπὸ τοῦ μέλους ὥστε τοὺς στεφάνους ῥίψαντας, αἰσχυνομένους

[8]   μέντοι οὐδ´ ὁ Τιμόθεος τὴν μελῳδίαν ἀφεὶς ἐν ταῖς παλαίστραις διῆγεν.

[9]   μὴ διὰ τῶν ὤτων διεφθαρμένην μελῳδίαν τῶν ψυχῶν καταχεῖν. Ἀνελευθερίας γὰρ

[9]   τὸ διάφορον ὑγιοῦς ἢ μοχθηρᾶς μελῳδίας ἀναπλησθῆναι. Ὥστε τῆς νῦν δὴ

[5]   ἐγὼ τοῦ ἀνδρὸς τῆς διανοίας μέμνημαι, ἐπεὶ τά γε ῥήματα οὐκ

[9]   παρασυρόμενον ἄγεσθαι· καὶ τοῦ Πυθαγόρου μεμνῆσθαι, ὃς τῶν συνόντων τινὰ καταμαθὼν

[1]   ἂν εἴποιμι δυσχερές, αὐτοὶ δὲ μέμνησθε τῶν ἐπῶν δηλονότι, ἐν οἷς

[5]   ἐκ τοῦ ναυαγίου περισωθέντα, πρῶτον μὲν αἰδέσαι τὴν βασιλίδα φανέντα μόνον,

[8]   ὄντα τυγχάνει, δικαιωτηρίοις. Ὡς τῷ μὲν ἀκουσίως τοῦ προσήκοντος ἁμαρτόντι κἂν

[5]   Καὶ γὰρ οὕτως ἔχει. Τὰ μὲν ἄλλα τῶν κτημάτων οὐ μᾶλλον

[3]   τύχοις; Ἦπου καθάπερ φυτοῦ οἰκεία μὲν ἀρετὴ τῷ καρπῷ βρύειν ὡραίῳ,

[10]   τοῦ παραινέσαντος, ὅτι δέοι βίον μὲν ἄριστον αὐτὸν ἕκαστον προαιρεῖσθαι, ἡδὺν

[7]   πᾶσαν διήρκεσαν τὴν ἡμέραν, ὁ μὲν ἀφειδῶς πλύνων αὐτὸν τοῖς ὀνείδεσιν,

[5]   αὐτὸς οὗτος ποιητὴς ἔφησεν. Ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ οὐδὲν ἕτερον ἢ

[10]   τὰ σώματα δυστυχησάντων δείξητε. Οἱ μὲν γὰρ τὰ μικρὰ τῶν παθῶν

[7]   μιμήσασθαι τοὺς τηλικούτους φημί. Τουτὶ μὲν γὰρ τὸ τοῦ Σωκράτους ἀδελφὸν

[9]   τῶν παθῶν κρεῖττον ἀπεργαζομένους, γαστρὶ μέν γε τὰ ἀναγκαῖα ὑπηρετοῦντας, οὐχὶ

[8]   τὴν ῥώμην ἑαυτοῖς συναυξήσαντες, πολλὰ μὲν γυμναστικοῖς ἐνιδρώσαντες πόνοις, πολλὰς δὲ

[8]   τοξότην κατὰ σκοποῦ βάλλειν, καὶ μὲν δὴ καὶ χαλκευτικόν τινα ἢ

[1]   ἐν οἷς ἐκεῖνός φησιν ἄριστον μὲν εἶναι τὸν παρ´ ἑαυτοῦ τὰ

[5]   ἀρετῆς τὸν πλοῦτον· ἐπεὶ τὸ μὲν ἔμπεδον αἰεί, χρήματα δ´ ἀνθρώπων

[6]   ἔδειξεν. Ἐπεὶ τό γε λαμπρῶς μὲν ἐπαινέσαι τὴν ἀρετὴν εἰς τὸ

[2]   καὶ ὅπως αὐτὸν βιωσόμεθα, μακρότερον μὲν ἢ κατὰ τὴν παροῦσαν ὁρμὴν

[5]   καταμαθεῖν ἀνδρὸς ποιητοῦ διάνοιαν, πᾶσα μὲν ἡ ποίησις τῷ Ὁμήρῳ ἀρετῆς

[9]   καὶ τῷ ἐλέφαντι ὧν ὁ μὲν Ἠλείοις τὸν Δία, ὁ δὲ

[2]   διάφορον. Εἰς δὴ τοῦτον ἄγουσι μὲν Ἱεροὶ Λόγοι, δι´ ἀπορρήτων ἡμᾶς

[9]   τούτοις ἐπίσταται πειραθῆναι. Ἢ Φειδίας μὲν καὶ Πολύκλειτος, εἰ τῷ χρυσίῳ

[3]   οὕτω δὴ καὶ ψυχῇ προηγουμένως μὲν καρπὸς ἡ ἀλήθεια, οὐκ ἄχαρί

[5]   δὲ γενομένῳ ὁρᾶν ὑπάρχει ὡς μὲν λεία τε καὶ καλή, ὡς

[4]   Ὡς γὰρ τῶν ἀνθέων τοῖς μὲν λοιποῖς ἄχρι τῆς εὐωδίας ἢ

[7]   θυμὸς ὁπλίζει χέρα» ἀλλὰ μάλιστα μὲν μηδὲ διανίστασθαι πρὸς θυμὸν τὸ

[10]   ἃ κράτιστα εἶναι κρίνω, τὰ μὲν νῦν εἴρηκα, τὰ δὲ παρὰ

[6]   βίον παρέξεται; ἀλλ´ ἡ γλῶττα μὲν ὀμώμοκεν, ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος»

[1]   τάξεως· εἰ δὲ μή, ἐγὼ μὲν οὐδὲν ἂν εἴποιμι δυσχερές, αὐτοὶ

[7]   δ´ οὖν ἐπαύσατο τύπτων, ἄλλο μὲν οὐδὲν ὁ Σωκράτης ποιῆσαι, ἐπιγράψαι

[6]   ἐλεύθεροι τὸ παράπαν. Εἶτα μουσικὸς μὲν οὐκ ἂν ἑκὼν δέξαιτο ἀνάρμοστον

[4]   θείων ἅψασθαι παιδευμάτων. ~Ἀλλ´ ὅτι μὲν οὐκ ἄχρηστον ψυχαῖς μαθήματα τὰ

[8]   Καίτοι τίνα ἔχει λόγον, κυβερνήτην μὲν οὐκ εἰκῇ τοῖς πνεύμασιν ἐφιέναι,

[10]   οὐδὲν ἔσται πλέον ἀνιωμένοις. Ἐγὼ μὲν οὖν ἃ κράτιστα εἶναι κρίνω,

[2]   βίου παρασκευὴν ἅπαντα πράττομεν. Ἃ μὲν οὖν ἂν συντελῇ πρὸς τοῦτον

[1]   ἐμαυτοῦ λυσιτελέστερον ἐξευρηκέναι φημί. Τοῦτο μὲν οὖν αὐτὸ καὶ συμβουλεύσων ἥκω,

[10]   ἡγεῖσθαι τῷ ποιητῇ προσῆκεν. Ὁ μὲν οὖν Βίας τῷ υἱεῖ, πρὸς

[3]   τῷ φωτὶ τὰς ὄψεις. ~Εἰ μὲν οὖν ἔστι τις οἰκειότης πρὸς

[5]   εἶναι Ἀρετὴν καὶ Κακίαν. Εὐθὺς μὲν οὖν καὶ σιωπώσας ἐμφαίνειν ἀπὸ

[1]   τεκόντας, πρὸς ἐμὲ βλέποντας. Εἰ μὲν οὖν προθύμως δέχοισθε τὰ λεγόμενα,

[4]   ἑξῆς ἂν εἴη λέγειν. Πρῶτον μὲν οὖν τοῖς παρὰ τῶν ποιητῶν,

[9]   αὐτῶν ἐνεργούσης τέχνης καταμελούντων; Πᾶν μὲν οὖν τοὐναντίον κολάζειν αὐτὸ καὶ

[6]   βασιλεῖς ὄντες, οὔτε δυνάσται, οὐδὲ μὲν οὖν τυχὸν ἐλεύθεροι τὸ παράπαν.

[7]   δίκαιον εἶναι μὴ ὄντα. ~Τοὺς μὲν οὖν τῶν λόγων οἳ τὰς

[9]   τοῦ σώματος ἡδονὰς ἀτιμάζοντες; Ἐγὼ μὲν οὐχ ὁρῶ, πλὴν εἰ μή,

[5]   τάλαντον ἐπιρρέπειν ἄλλοτε ἄλλως, ἄλλοτε μὲν πλουτεῖν, ἄλλοτε δὲ μηδὲν ἔχειν»

[5]   ἕτερον, εἰς ταύτην δὲ πολλὰ μὲν ποιηταῖς, πολλὰ δὲ συγγραφεῦσι, πολλῷ

[10]   συνόντων γνώμας μεταβαλεῖται. ~Ἀλλὰ ταῦτα μέν που κἀν τοῖς ἡμετέροις λόγοις

[5]   νέους ἐπ´ ἀρετήν; Ὅτι τραχεῖα μὲν πρῶτον καὶ δύσβατος καὶ ἱδρῶτος

[8]   χρήσιμα. Καὶ γὰρ αἰσχρὸν τῶν μὲν σιτίων τὰ βλαβερὰ διωθεῖσθαι, τῶν

[9]   Ἢ τί διαφέρουσιν οἳ τοῦ μὲν σώματος, ὡς ἂν κάλλιστα ἔχοι,

[4]   προσέχειν τὸν νοῦν, ἀλλ´ ὅταν μὲν {τὰς} τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν πράξεις

[9]   εἴπερ δὴ καὶ αὐτὸς νῦν μὲν τὸ δίκαιον ἐπαινέσεται παρὰ τοῖς

[9]   ποιεῖν οἰόμεθα; Ἀλλὰ δῆτα πλούτου μὲν ὑπεροψόμεθα, καὶ τὰς διὰ τῶν

[5]   τὸ διάφορον. Εἶναι γὰρ τὴν μὲν ὑπὸ κομμωτικῆς διεσκευασμένην εἰς κάλλος,

[8]   ἡμέτερα; Οὐ γὰρ δὴ τῶν μὲν χειρωνακτῶν ἐστί τι πέρας τῆς

[8]   λαβεῖν τῶν χειρῶν ὑπάρξει; Πολλοῦ μέντ´ ἂν ἄξιον ἦν ἡ ῥᾳθυμία

[5]   πόνους προαποστῆναι τοῦ τέλους. Καὶ μέντοι, καὶ εἴ τις ἕτερος ἐοικότα

[3]   εἰς βεβαίωσιν τοῦ βελτίονος. Τίνι μέντοι καὶ παρεικάσας τῶν παιδεύσεων ἑκατέραν,

[5]   ἀντὶ ἱματίων κεκοσμημένον ἐποίησε· ἔπειτα μέντοι καὶ τοῖς λοιποῖς Φαίαξι τοσούτου

[8]   συντόνου καὶ αὐστηρᾶς ἁρμονίας, καὶ μέντοι καὶ χαλᾶν καὶ μαλάττειν πάλιν

[8]   κατὰ τὸ σῶμα; Ἀλλ´ οὐ μέντοι οὐδ´ ὁ Τιμόθεος τὴν μελῳδίαν

[2]   ἓν ἀθροίσας εὐδαιμονίαν οὐδὲ πολλοστῷ μέρει τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων εὑρήσει παρισουμένην,

[6]   ἐπαινέσαι τὴν ἀρετὴν εἰς τὸ μέσον, καὶ μακροὺς ὑπὲρ αὐτῆς ἀποτείνειν

[4]   χειρόνων, ὥσπερ οἱ τὰ δηλητήρια μετὰ τοῦ μέλιτος προσιέμενοι. Οὐ τοίνυν

[1]   παρὰ τῆς φύσεως οἰκειότητι εὐθὺς μετὰ τοὺς γονέας ὑμῖν τυγχάνω, ὥστε

[9]   πρὸς τὰς τῶν συνόντων γνώμας μεταβαλεῖται. ~Ἀλλὰ ταῦτα μέν που κἀν

[5]   ἐν παιδιᾷ κύβων τῇδε κἀκεῖσε μεταβαλλόμενα· μόνη δὲ κτημάτων ἡ ἀρετὴ

[9]   αὐλητὴν τὸν τοῦ κώμου κατάρχοντα, μεταβαλόντα τὴν ἁρμονίαν, ἐπαυλῆσαί σφισι τὸ

[1]   τῆς πάντα παιδευούσης ἐπ´ ἄμφω μεταβολῆς ἱκανῶς μετασχεῖν, ἔμπειρόν με εἶναι

[9]   ἐγγίνεσθαι πέφυκεν. Ἀλλὰ τὴν ἑτέραν μεταδιωκτέον ἡμῖν, τὴν ἀμείνω τε καὶ

[8]   αὐτὸν ἐπὶ τὰ ὅπλα λέγεται μεταξὺ δειπνοῦντα, καὶ ἐπαναγαγεῖν πάλιν πρὸς

[1]   παιδευούσης ἐπ´ ἄμφω μεταβολῆς ἱκανῶς μετασχεῖν, ἔμπειρόν με εἶναι τῶν ἀνθρωπίνων

[5]   ὅτι ἁπλῶς οὕτως εἴρηκεν ἄνευ μέτρου· ὅτι νέῳ ὄντι τῷ Ἡρακλεῖ

[7]   Σωκράτης ποιῆσαι, ἐπιγράψαι δὲ τῷ μετώπῳ λέγεται, ὥσπερ ἀνδριάντι τὸν δημιουργόν,

[8]   εἰ δὴ Ὁμήρου ταῦτα. Ἀλλὰ μὴ ἀληθὴς μᾶλλον ὁ τοῦ Πιττακοῦ

[3]   ἡ γνῶσις γένοιτο· εἰ δὲ μή, ἀλλὰ τό γε παράλληλα θέντας

[1]   αὐτὸ καὶ συμβουλεύσων ἥκω, τὸ μὴ δεῖν εἰς ἅπαξ τοῖς ἀνδράσι

[4]   πάσῃ φυλακῇ τὴν ψυχὴν τηρητέον, μὴ διὰ τῆς τῶν λόγων ἡδονῆς

[9]   σωμάτων θέαις ἡδονῆς κέντρον ἐναφιέντων, μὴ διὰ τῶν ὤτων διεφθαρμένην μελῳδίαν

[8]   γυμναστῶν αἱρούμενοι, καὶ τἄλλα, ἵνα μὴ διατρίβω λέγων, οὕτω διάγοντες ὡς

[7]   φωτὶ παρέπεμψε Περικλῆς, ὅπως αὑτῷ μὴ διαφθαρείη τὸ πρὸς φιλοσοφίαν γυμνάσιον.

[4]   προελομένοις τοῦ βίου, οἷς τὸ μὴ δικάζεσθαι νόμῳ προστεταγμένον ἐστίν. Ἀλλ´

[7]   χαλινὸν αὐτῷ τὸν λογισμὸν ἐμβάλλοντας, μὴ ἐᾶν ἐκφέρεσθαι περαιτέρω. Ἐπαναγάγωμεν δὲ

[1]   παρ´ Ἡσιόδῳ τάξεως· εἰ δὲ μή, ἐγὼ μὲν οὐδὲν ἂν εἴποιμι

[7]   ἐχθροῖς εὔχεσθαι τὰ ἀγαθά, ἀλλὰ μὴ ἐπαρᾶσθαι. Ὡς ὅ γε ἐν

[1]   ἐπιτήδειον ἀχρεῖον εἶναι πρὸς ἅπαντα. Μὴ θαυμάζετε δὲ εἰ καθ´ ἑκάστην

[9]   ἐστιν ἑαυτὸν ἐπιγνώσεται. Τοῦτο δὲ μὴ καθηραμένοις τὸν νοῦν ἀδυνατώτερον ἢ

[9]   μὲν οὐχ ὁρῶ, πλὴν εἰ μή, κατὰ τοὺς ἐν τοῖς μύθοις

[8]   δόξης ἔτυχον, ἢ διέφυγον τὸ μὴ καταγέλαστοι εἶναι κατὰ τὸ σῶμα;

[5]   εἶναι, ταῦτα διελθεῖν καὶ ὥστε μὴ καταμαλακισθέντας πρὸς τοὺς πόνους προαποστῆναι

[8]   ῥᾳστώνης μεγάλας ἐλπίδας ἀνταλλακτέον, εἴπερ μὴ μέλλοιμεν ὀνείδη τε ἕξειν καὶ

[6]   πείθεσθαι, τὸ δοκεῖν δίκαιον εἶναι μὴ ὄντα. ~Τοὺς μὲν οὖν τῶν

[6]   λύραν εἶναι, καὶ χοροῦ κορυφαῖος μὴ ὅτι μάλιστα συνᾴδοντα τὸν χορὸν

[9]   ὀρθῶς ἐγνωσμένων παρακινεῖν. Ἢ τὸν μὴ οὕτως ἔχοντα τί τοῦ Αἰγυπτίου

[8]   χείρω προελομένῳ οὐδεμία παραίτησις τὸ μὴ οὐχὶ πολλαπλασίω τὴν κόλασιν ὑποσχεῖν.

[9]   διὰ τῶν αἰσθήσεων ἡδονὰς ἀτιμάζειν· μὴ ὀφθαλμοὺς ἑστιᾶν ταῖς ἀτόποις τῶν

[10]   παρενεχθέντες, οὐδὲ προσιόντας προσίενται. Ὃ μὴ πάθητε νῦν ὑμεῖς τοὺς ὀρθῶς

[9]   τῷ λογισμῷ καθικνουμένους κοιμίζειν, ἀλλὰ μὴ πάντα χαλινὸν ἡδονῆς ἀνέντας περιορᾶν

[5]   πρὸς τοῦτο φέρει, ὅ τι μὴ πάρεργον· οὐχ ἥκιστα δὲ ἐν

[9]   οὖν τῷ σώματι δουλευτέον, ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη· ἀλλὰ τῇ ψυχῇ

[4]   τινές εἰσι κατὰ τοὺς λόγους, μὴ πᾶσιν ἐφεξῆς προσέχειν τὸν νοῦν,

[9]   τἄλλα δὴ τὸν αὐτὸν τρόπον μὴ περιττότερον τῆς χρείας κατεσκευάσθαι, μηδὲ

[9]   Ἀλλ´, οἶμαι, προσήκει ἀπόντα τε μὴ ποθεῖν τὸν πλοῦτον, καὶ παρόντος

[1]   τι ὑμῶν διαμαρτάνω τῆς γνώμης, μὴ ποθεῖν τοὺς τεκόντας, πρὸς ἐμὲ

[7]   θυμὸν τὸ παράπαν, εἰ δὲ μὴ ῥᾴδιον τοῦτο, ἀλλ´ ὥσπερ χαλινὸν

[9]   προσδεῖσθαι. Ἡμῖν δὲ ἄρα εἰ μὴ τὰ Πυθίου τοῦ Μυσοῦ προσείη

[1]   ὑμῖν, ὑμᾶς δὲ νομίζω, εἰ μή τι ὑμῶν διαμαρτάνω τῆς γνώμης,

[4]   ὑπάρχει, οὕτω δὴ κἀνταῦθα τοῖς μὴ τὸ ἡδὺ καὶ ἐπίχαρι μόνον

[8]   καὶ λέγειν χρὴ τόν γε μὴ τοῖς ἀλόγοις παντάπασι προσεοικέναι μέλλοντα·

[9]   τοῖς πολλοῖς δοκοῦντα περισκοπεῖν, καὶ μὴ τὸν ὀρθὸν λόγον ἡγεμόνα ποιεῖσθαι

[10]   συμβουλεύσω· ὑμεῖς δέ, τριῶν ἀρρωστημάτων, μὴ τῷ ἀνιάτῳ προσεοικέναι δόξητε, μηδὲ

[7]   ἐμβλέψας πρὸς ἡδονὴν γυναικί, κἂν μὴ τῷ ἔργῳ τὴν μοιχείαν ἐπιτελέσῃ,

[9]   ποθεῖν τὸν πλοῦτον, καὶ παρόντος μὴ τῷ κεκτῆσθαι μᾶλλον φρονεῖν ἢ

[9]   ἄν τις εἴποι περὶ τοῦ μὴ χρῆναι τὰς ἐν ἁφῇ καὶ

[9]   παντὸς ὑπεροπτέον τοῦ σώματος τῷ μὴ ὡς ἐν βορβόρῳ ταῖς ἡδοναῖς

[10]   ὑμῖν ἐπ´ αὐτὸν ὠφέλεια γενήσεσθαι. Μηδ´ ὅτι χαλεπὰ ταῦτα καὶ πόνου

[7]   ὁπλίζει χέρα» ἀλλὰ μάλιστα μὲν μηδὲ διανίστασθαι πρὸς θυμὸν τὸ παράπαν,

[9]   μὴ περιττότερον τῆς χρείας κατεσκευάσθαι, μηδὲ περιέπειν τὸ σῶμα πλέον ἢ

[10]   μὴ τῷ ἀνιάτῳ προσεοικέναι δόξητε, μηδὲ τὴν τῆς γνώμης νόσον παραπλησίαν

[7]   ποιητῶν ἢ συγγραφέων φυλαττόμεναι λόγοις, μηδὲ τῆς ἐντεῦθεν ὠφελείας ἀπολειπώμεθα. Οἷον,

[9]   λέγων τῷ Παύλῳ, ὃς παραινεῖ μηδεμίαν χρῆναι τοῦ σώματος πρόνοιαν ἔχειν

[9]   κινδυνεύειν ὑπὲρ τοῦ καλοῦ δέῃ, μηδὲν αἱρεῖσθαι τῶν ὀρθῶς ἐγνωσμένων παρακινεῖν.

[9]   φαύλων ἱμάτιον φέρειν, ἕως ἂν μηδὲν ἐνδέῃ τοῦ πρὸς χειμῶνά τε

[5]   ἄλλοτε μὲν πλουτεῖν, ἄλλοτε δὲ μηδὲν ἔχειν» Καὶ μὴν καὶ ὁ

[9]   εἴη ζῆν ἀπὸ τῶν ὀλίγων, μηδὲν ἔχοντι κακόν. Ἐγὼ δὲ καὶ

[8]   ἃ τὴν ψυχὴν ἡμῶν τρέφει μηδένα λόγον ἔχειν, ἀλλ´ ὥσπερ χειμάρρουν

[5]   ἀποβλέπειν καὶ ζηλοῦν ἅπαντας, καὶ μηδένα Φαιάκων ἐν τῷ τότε εἶναι

[4]   ταῦτα ἱκανῶς εἴρηται· ὅπως γε μὴν αὐτῶν μεθεκτέον ὑμῖν ἑξῆς ἂν

[9]   καὶ θεραπεύειν μανία σαφής. Ἀλλὰ μὴν εἰ τούτου γε ὑπερορᾶν μελετήσαιμεν,

[2]   ὑμᾶς ἀκροατῶν ἀκοῦσαι. Τοσοῦτόν γε μὴν εἰπὼν ἱκανῶς ἂν ἴσως ὑμῖν

[9]   θησαυροῖς κατορωρυγμένοις ἐπαγρυπνεῖν. Ὅ γε μὴν ἐλευθερίως πρὸς τὰ τοιαῦτα διακεῖσθαι

[7]   ἐπώμοσεν· ὁ δὲ ἀντώμοσεν ἦ μὴν ἱλεώσασθαι αὐτὸν καὶ παύσειν χαλεπῶς

[5]   ἄλλοτε δὲ μηδὲν ἔχειν» Καὶ μὴν καὶ ὁ Κεῖός που σοφιστὴς

[1]   πολλῶν ἤδη γεγυμνάσθαι πραγμάτων, καὶ μὴν καὶ τὸ τῆς πάντα παιδευούσης

[4]   τοῖς ἄνθεσι παραπλησίως ἐπέρχονται, οὔτε μὴν οἷς ἂν ἐπιπτῶσιν ὅλα φέρειν

[3]   ἡ ἀλήθεια, οὐκ ἄχαρί γε μὴν οὐδὲ τὴν θύραθεν σοφίαν περιβεβλῆσθαι,

[9]   τῶν προδήλως αἰσχίστων. Ἀτμούς γε μὴν παντοδαποὺς ἡδονὴν ὀσφρήσει φέροντας τῷ

[2]   ἀπορρήτων ἡμᾶς ἐκπαιδεύοντες. Ἕως γε μὴν ὑπὸ τῆς ἡλικίας ἐπακούειν τοῦ

[1]   τοὺς γονέας ὑμῖν τυγχάνω, ὥστε μήτ´ αὐτὸς ἔλαττόν τι πατέρων εὐνοίας

[10]   δείξητε. Οἱ μὲν γὰρ τὰ μικρὰ τῶν παθῶν κάμνοντες, αὐτοὶ παρὰ

[10]   ἀρετὴν δὴ τὸ ἐφόδιον λέγων, μικροῖς ὅροις αὐτὴν περιγράφων, ὅς γε

[5]   τῶν λόγων μάλιστα προσεκτέον. Οὐ μικρὸν γὰρ τὸ ὄφελος, οἰκειότητά τινα

[3]   θέντας καταμαθεῖν τὸ διάφορον οὐ μικρὸν εἰς βεβαίωσιν τοῦ βελτίονος. Τίνι

[6]   τίς ἐστιν ἐπὶ σοφίᾳ, ἢ μικρὸν ἢ μεῖζον εἰς δύναμιν ἕκαστος

[8]   ἐνθάδε (καίτοι καὶ τοῦτο οὐ μικρὸν τῷ γε νοῦν ἔχοντι) ἀλλ´

[8]   ἰσχὺν ἐκράτυνε. Καὶ ὅ γε Μίλων ἀπὸ τῆς ἀληλειμμένης ἀσπίδος οὐκ

[6]   θαυμαστόν τι οἷον κάλλος ἀνθρώπου μιμησαμένου, ὁ δὲ αὐτὸς εἴη τοιοῦτος

[7]   συμβῆναι τοῖς ἡμετέροις, ἀλλ´ οὐχὶ μιμησαμένου σπουδῇ. Τί δὲ ἦν ὃ

[7]   ἡμετέροις φέροντα πολλοῦ ἄξιον εἶναι μιμήσασθαι τοὺς τηλικούτους φημί. Τουτὶ μὲν

[4]   ἐπὶ μοχθηροὺς ἄνδρας ἔλθωσι τῇ μιμήσει, ταῦτα δεῖ φεύγειν ἐπιφρασσομένους τὰ

[4]   περὶ τὸ ψεύδεσθαι τέχνην οὐ μιμησόμεθα. Οὔτε γὰρ ἐν δικαστηρίοις, οὔτ´

[2]   τοῖς τακτικοῖς τὰς μελέτας ποιουμένους μιμούμενοι· οἵ γε, ἐν χειρονομίαις καὶ

[4]   σκώπτοντας, οὐκ ἐρῶντας ἢ μεθύοντας μιμουμένους, οὐχ ὅταν τραπέζῃ πληθούσῃ καὶ

[4]   δὲ θεῶν καὶ ἔρωτας καὶ μίξεις ἀναφανδόν, καὶ ταύτας γε μάλιστα

[7]   τοιούτων τι παραδειγμάτων εἰσελθεῖν τὴν μνήμην, ἀνδρὸς ὑπὸ ὀργῆς ἤδη κατεχομένου;

[7]   σπουδαῖαι τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν ἢ μνήμης ἀκολουθίᾳ πρὸς ἡμᾶς διασώζονται, ἢ

[5]   παραμένουσα. Ὅθεν δὴ καὶ Σόλων μοι δοκεῖ πρὸς τοὺς εὐπόρους εἰπεῖν

[6]   τοὶ δὲ σκιαὶ ἀΐσσουσι. Καί μοι δοκεῖ τὸ τοιοῦτον παραπλήσιον εἶναι

[9]   ἔραμαι πλουτεῖν, οὔτ´ εὔχομαι, ἀλλά μοι εἴη ζῆν ἀπὸ τῶν ὀλίγων,

[7]   κἂν μὴ τῷ ἔργῳ τὴν μοιχείαν ἐπιτελέσῃ, ἀλλὰ τῷ γε τὴν

[4]   τοὺς τεκόντας πόλεμός ἐστιν ἀκήρυκτος. Μοιχείας δὲ θεῶν καὶ ἔρωτας καὶ

[8]   δὴ τῷ ὄντι πόνων διεξελθοῦσι μόλις ἂν τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων τυχεῖν

[7]   ἑσπέρας ἤδη καὶ σκότους, ἀπαλλαττόμενον μόλις ὑπὸ φωτὶ παρέπεμψε Περικλῆς, ὅπως

[8]   ἢ οἱ ἀνδριάντες οἱ τῷ μολύβδῳ συνδεδεμένοι. Καὶ ἁπαξαπλῶς αἱ μελέται

[5]   παιδιᾷ κύβων τῇδε κἀκεῖσε μεταβαλλόμενα· μόνη δὲ κτημάτων ἡ ἀρετὴ ἀναφαίρετον,

[5]   μὲν αἰδέσαι τὴν βασιλίδα φανέντα μόνον, τοσούτου δεῖν αἰσχύνην ὀφλῆσαι γυμνὸν

[4]   μὴ τὸ ἡδὺ καὶ ἐπίχαρι μόνον τῶν τοιούτων λόγων διώκουσιν ἔστι

[5]   τοῦ ποιητοῦ τῆς διανοίας ἐξηγητὴς μονονουχὶ βοῶντα λέγειν τὸν Ὅμηρον ὅτι·

[8]   χαλάσαντα. Τοσαύτην ἰσχὺν ἔν τε μουσικῇ καὶ τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι πρὸς

[8]   ὑπῆρξεν αὐτῷ διενεγκεῖν ἁπάντων τῇ μουσικῇ, ᾧ γε τοσοῦτον περιῆν τῆς

[9]   πάθη ἐκ τοῦ τοιοῦδε τῆς μουσικῆς εἴδους ἐγγίνεσθαι πέφυκεν. Ἀλλὰ τὴν

[8]   ἀγῶσιν, εἰ δὲ βούλει, τοῖς μουσικῆς, ἐκείνων εἰσὶ τῶν ἀγώνων αἱ

[6]   τυχὸν ἐλεύθεροι τὸ παράπαν. Εἶτα μουσικὸς μὲν οὐκ ἂν ἑκὼν δέξαιτο

[9]   ἐστι τὸ διάφορον ὑγιοῦς ἢ μοχθηρᾶς μελῳδίας ἀναπλησθῆναι. Ὥστε τῆς νῦν

[4]   τοιούτους εἶναι, ὅταν δὲ ἐπὶ μοχθηροὺς ἄνδρας ἔλθωσι τῇ μιμήσει, ταῦτα

[9]   μή, κατὰ τοὺς ἐν τοῖς μύθοις δράκοντας, ἡδονήν τινα φέροι θησαυροῖς

[8]   στεφάνων καὶ ἀθλητῶν ἐμνήσθην, ἐκεῖνοι μυρία παθόντες ἐπὶ μυρίοις, καὶ πολλαχόθεν

[8]   ἐμνήσθην, ἐκεῖνοι μυρία παθόντες ἐπὶ μυρίοις, καὶ πολλαχόθεν τὴν ῥώμην ἑαυτοῖς

[5]   ἀνειμένον, οὐδὲ ἡδύ, ἀλλ´ ἱδρῶτας μυρίους καὶ πόνους καὶ κινδύνους, διὰ

[9]   Λύδιον ᾖ ψῆγμα, κἂν τῶν μυρμήκων ἔργον τῶν χρυσοφόρων, τοσούτῳ πλέον

[9]   φέροντας τῷ ἀέρι καταμιγνύναι, ἢ μύροις ἑαυτοὺς ἀναχρώννυσθαι, καὶ ἀπαγορεύειν αἰσχύνομαι.

[9]   εἰ μὴ τὰ Πυθίου τοῦ Μυσοῦ προσείη τάλαντα, καὶ πλέθρα γῆς

[3]   ἄωρον παρεχόμενα. Λέγεται τοίνυν καὶ Μωϋσῆς ἐκεῖνος ὁ πάνυ, οὗ μέγιστόν

Chapitre
[9]	οἵ γε τραπεζοποιούς τινας καὶ	μαγείρους	περινοοῦντες, καὶ πᾶσαν διερευνώμενοι γῆν
[3]	πᾶσιν ἀνθρώποις ὄνομα, τοῖς Αἰγυπτίων	μαθήμασιν	ἐγγυμνασάμενος τὴν διάνοιαν, οὕτω προσελθεῖν
[5]	πέφυκεν εἶναι τὰ τῶν τοιούτων	μαθήματα,	δι´ ἁπαλότητα τῶν ψυχῶν εἰς
[4]	ὅτι μὲν οὐκ ἄχρηστον ψυχαῖς	μαθήματα	τὰ ἔξωθεν δὴ ταῦτα ἱκανῶς
[8]	τὰ βλαβερὰ διωθεῖσθαι, τῶν δὲ	μαθημάτων	ἃ τὴν ψυχὴν ἡμῶν τρέφει
[4]	ἐξ ἀρχῆς ἐπισκοπεῖν ἕκαστον τῶν	μαθημάτων,	καὶ συναρμόζειν τῷ τέλει προσῆκε,
[10]	κἀν τοῖς ἡμετέροις λόγοις τελειότερον	μαθησόμεθα·	ὅσον δὲ σκιαγραφίαν τινὰ τῆς
[10]	τὸ τοῦ μακροβιωτάτου παρ´ ἡμῖν	Μαθουσάλα,	ὃς χίλια ἔτη τριάκοντα δεόντων
[10]	Ἀργανθωνίου λέγῃ, κἂν τὸ τοῦ	μακροβιωτάτου	παρ´ ἡμῖν Μαθουσάλα, ὃς χίλια
[10]	παίδων διανοίας γελάσομαι, εἰς τὸν	μακρὸν	ἀποσκοπῶν καὶ ἀγήρω αἰῶνα, οὗ
[2]	ὅπῃ καὶ ὅπως αὐτὸν βιωσόμεθα,	μακρότερον	μὲν ἢ κατὰ τὴν παροῦσαν
[2]	τοὺς ἔχοντας ἀποβλέπομεν, ἀλλ´ ἐπὶ	μακρότερον	πρόϊμεν ταῖς ἐλπίσι, καὶ πρὸς
[6]	ἀρετὴν εἰς τὸ μέσον, καὶ	μακροὺς	ὑπὲρ αὐτῆς ἀποτείνειν λόγους, ἰδίᾳ
[9]	τε καὶ σιτίοις ἑαυτὸν εὖ	μάλα	κατασαρκοῦντα· Οὗτος, ἔφη, οὐ παύσῃ
[8]	καὶ μέντοι καὶ χαλᾶν καὶ	μαλάττειν	πάλιν διὰ τῆς ἀνειμένης, ὁπότε
[4]	καὶ περὶ συγγραφέων ἔχω, καὶ	μάλισθ´	ὅταν ψυχαγωγίας ἕνεκα τῶν ἀκουόντων
[4]	θεῶν τι διαλεγομένοις προσέξομεν, καὶ	μάλισθ´	ὅταν ὡς περὶ πολλῶν τε
[10]	πυνθανομένῳ τί ἂν ποιῶν αὐτῷ	μάλιστα	κεχαρισμένα πράττοι· Ἐφόδιον, ἔφη, πρὸς
[7]	ἐχθροὺς θυμὸς ὁπλίζει χέρα» ἀλλὰ	μάλιστα	μὲν μηδὲ διανίστασθαι πρὸς θυμὸν
[4]	τε καὶ ζηλοῦν, καὶ ὅτι	μάλιστα	πειρᾶσθαι τοιούτους εἶναι, ὅταν δὲ
[5]	ὕμνηται, τοῖς τοιούτοις τῶν λόγων	μάλιστα	προσεκτέον. Οὐ μικρὸν γὰρ τὸ
[6]	καὶ χοροῦ κορυφαῖος μὴ ὅτι	μάλιστα	συνᾴδοντα τὸν χορὸν ἔχειν· αὐτὸς
[4]	μίξεις ἀναφανδόν, καὶ ταύτας γε	μάλιστα	τοῦ κορυφαίου πάντων καὶ ὑπάτου
[4]	προστεταγμένον ἐστίν. Ἀλλ´ ἐκεῖνα αὐτῶν	μᾶλλον	ἀποδεξόμεθα, ἐν οἷς ἀρετὴν ἐπῄνεσαν,
[10]	ἔστι τῇ ἐπινοίᾳ λαβεῖν, οὐ	μᾶλλόν	γε ἢ τελευτὴν ὑποθέσθαι τῆς
[2]	καὶ ὄναρ τῶν ἀληθῶν ἀπολείπεται.	Μᾶλλον	δέ, ἵν´ οἰκειοτέρῳ χρήσωμαι τῷ
[10]	σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ κατατίθεσθαι, οὐ	μᾶλλον	εἰς ἀργυρίου προσθήκην ἢ καὶ
[5]	εἶναι ἄλλο τι ἂν εὔξασθαι	μᾶλλον	ἢ Ὀδυσσέα γενέσθαι, καὶ ταῦτα
[7]	ζημίαν ἀποφυγεῖν, ὁ δὲ ἀπέτισε	μᾶλλον	ἢ ὤμοσε, καὶ ταῦτα εὐορκεῖν
[8]	Ὁμήρου ταῦτα. Ἀλλὰ μὴ ἀληθὴς	μᾶλλον	ὁ τοῦ Πιττακοῦ λόγος, ὃς
[5]	μὲν ἄλλα τῶν κτημάτων οὐ	μᾶλλον	τῶν ἐχόντων ἢ καὶ οὑτινοσοῦν
[9]	ζηλώσομεν; Ἀλλ´ οὐκ ἔστιν ὃ	μᾶλλον	φευκτέον τῷ σωφρονοῦντι τοῦ πρὸς
[9]	καὶ παρόντος μὴ τῷ κεκτῆσθαι	μᾶλλον	φρονεῖν ἢ τῷ εἰδέναι αὐτὸν
[9]	γε ὑποπεπτωκέναι τούτῳ καὶ θεραπεύειν	μανία	σαφής. Ἀλλὰ μὴν εἰ τούτου
[9]	τῶν ἱερῶν ᾀσμάτων, ἐκ τῆς	μανίας,	ὥς φασι, τὸν βασιλέα καθίστη.
[8]	εὐδαιμονίαν ἐφέρετο, ἢ καὶ ὁ	Μαργίτης,	εἰ βούλει, ὃν οὔτ´ ἀροτῆρα,
[8]	ἄθλων ἦσαν. Εἰ δὲ τὰ	Μαρσύου	ἢ τὰ Ὀλύμπου τῶν Φρυγῶν
[7]	τι οἷον τὸ κάλλος παρέχειν	μαρτυρουμένας	οὐδὲ προσιδεῖν ἠξίωσεν, αἰσχρὸν εἶναι
[9]	θορύβους ἐγγινομένους τῇ ψυχῇ οἱονεὶ	μάστιγι	τῷ λογισμῷ καθικνουμένους κοιμίζειν, ἀλλὰ
[1]	ἄμφω μεταβολῆς ἱκανῶς μετασχεῖν, ἔμπειρόν	με	εἶναι τῶν ἀνθρωπίνων πεποίηκεν, ὥστε
[1]	ΕΞ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΩΦΕΛΟΙΝΤΟ ΛΟΓΩΝ. ~Πολλά	με	τὰ παρακαλοῦντά ἐστι συμβουλεῦσαι ὑμῖν,
[2]	ἂν εἴποι τις τῶν ἀνθρωπίνων,	μέγα,	ἀλλ´ οὐδ´ εὐχῆς ἄξιον κρίνομεν,
[9]	καὶ Πολύκλειτος, εἰ τῷ χρυσίῳ	μέγα	ἐφρόνουν καὶ τῷ ἐλέφαντι ὧν
[9]	τοῦ Σωκράτους εὖ ἔχει· ὃς	μέγα	φρονοῦντος πλουσίου ἀνδρὸς ἐπὶ τοῖς
[8]	οὐδὲ τῆς ἐν βραχεῖ ῥᾳστώνης	μεγάλας	ἐλπίδας ἀνταλλακτέον, εἴπερ μὴ μέλλοιμεν
[10]	τὴν ὠφέλειαν ἀθροίζουσιν, ὥσπερ τοῖς	μεγάλοις	τῶν ποταμῶν, πολλαὶ γίνεσθαι πολλαχόθεν
[9]	ὅς γε καὶ βασιλέως τοῦ	μεγάλου	ἑαυτὸν ἀπέφηνε πλουσιώτερον, τῷ ἐλαττόνων
[7]	γυμνάσιον. Πάλιν τις Εὐκλείδῃ τῷ	Μεγαρόθεν	παροξυνθεὶς θάνατον ἠπείλησε καὶ ἐπώμοσεν·
[8]	οὕτω θαυμαστὰ πλήθει τε καὶ	μεγέθει	ὥστε ἀδύνατα εἶναι ῥηθῆναι λόγῳ,
[2]	ἰσχὺν σώματος, οὐ κάλλος, οὐ	μέγεθος,	οὐ τὰς παρὰ πάντων ἀνθρώπων
[3]	Μωϋσῆς ἐκεῖνος ὁ πάνυ, οὗ	μέγιστόν	ἐστιν ἐπὶ σοφίᾳ παρὰ πᾶσιν
[2]	οὖν ἀγῶνα προκεῖσθαι πάντων ἀγώνων	μέγιστον	νομίζειν χρεών, ὑπὲρ οὗ πάντα
[4]	τὴν εἰκόνα τῶν λόγων ἡμῖν	μεθεκτέον.	Ἐκεῖναί τε γὰρ οὔτε ἅπασι
[9]	δὴ κρατούσης ταύτης ἧττον ὑμῖν	μεθεκτέον	ἢ οὑτινοσοῦν τῶν προδήλως αἰσχίστων.
[4]	εἴρηται· ὅπως γε μὴν αὐτῶν	μεθεκτέον	ὑμῖν ἑξῆς ἂν εἴη λέγειν.
[4]	οὐ σκώπτοντας, οὐκ ἐρῶντας ἢ	μεθύοντας	μιμουμένους, οὐχ ὅταν τραπέζῃ πληθούσῃ
[9]	δὲ καὶ Πυθαγόραν, κωμασταῖς περιτυχόντα	μεθύουσι,	κελεῦσαι τὸν αὐλητὴν τὸν τοῦ
[6]	ἐπὶ σοφίᾳ, ἢ μικρὸν ἢ	μεῖζον	εἰς δύναμιν ἕκαστος ἐν τοῖς
[2]	κατὰ τὴν παροῦσαν ὁρμὴν ἐφικέσθαι,	μειζόνων	δὲ ἢ καθ´ ὑμᾶς ἀκροατῶν
[10]	ἰατροὺς ἔρχονται· οἱ δὲ ὑπὸ	μειζόνων	καταληφθέντες ἀρρωστημάτων, ἐφ´ ἑαυτοὺς καλοῦσι
[10]	οἱ δὲ εἰς ἀνήκεστον παντελῶς	μελαγχολίας	παρενεχθέντες, οὐδὲ προσιόντας προσίενται. Ὃ
[8]	παγκράτιον εἶτα κιθαρίζειν ἢ αὐλεῖν	μελετᾷ.	Οὔκουν ὁ Πολυδάμας γε, ἀλλ´
[8]	μολύβδῳ συνδεδεμένοι. Καὶ ἁπαξαπλῶς αἱ	μελέται	αὐτοῖς παρασκευαὶ τῶν ἄθλων ἦσαν.
[8]	ἐκείνων εἰσὶ τῶν ἀγώνων αἱ	μελέται	ὧνπερ οἱ στέφανοι, καὶ οὐδείς
[2]	τοὺς ἐν τοῖς τακτικοῖς τὰς	μελέτας	ποιουμένους μιμούμενοι· οἵ γε, ἐν
[8]	τὴν τοῦ τέλους κτῆσιν ἡ	μελέτη	παρέχεται. Ἐπεὶ δὲ στεφάνων καὶ
[8]	τὸν πρὸ τῆς ἀγωνίας βίον	μελέτην	εἶναι τῆς ἀγωνίας, τηνικαῦτα ἀποδύονται
[9]	μὴν εἰ τούτου γε ὑπερορᾶν	μελετήσαιμεν,	σχολῇ γ´ ἂν ἄλλο τι
[4]	φασὶν ἐκεῖνοι τὰ τῶν Σειρήνων	μέλη.	Ἡ γὰρ πρὸς τοὺς φαύλους
[4]	ταῖς μελίτταις δ´ ἄρα καὶ	μέλι	λαμβάνειν ἀπ´ αὐτῶν ὑπάρχει, οὕτω
[4]	οἱ τὰ δηλητήρια μετὰ τοῦ	μέλιτος	προσιέμενοι. Οὐ τοίνυν ἐν πᾶσιν
[4]	χρόας ἐστὶν ἡ ἀπόλαυσις, ταῖς	μελίτταις	δ´ ἄρα καὶ μέλι λαμβάνειν
[4]	Κατὰ πᾶσαν δὴ οὖν τῶν	μελιττῶν	τὴν εἰκόνα τῶν λόγων ἡμῖν
[2]	δὴ καὶ ἡμεῖς τρόπον, εἰ	μέλλει	ἀνέκπλυτος ἡμῖν ἡ τοῦ καλοῦ
[2]	πᾶσιν ἀνθρώποις ὁμιλητέον ὅθεν ἂν	μέλλῃ	πρὸς τὴν τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν
[10]	τὴν παροιμίαν, κινοῦντας, ὅθεν ἂν	μέλλῃ	τις ὑμῖν ἐπ´ αὐτὸν ὠφέλεια
[8]	μεγάλας ἐλπίδας ἀνταλλακτέον, εἴπερ μὴ	μέλλοιμεν	ὀνείδη τε ἕξειν καὶ τιμωρίας
[8]	μὴ τοῖς ἀλόγοις παντάπασι προσεοικέναι	μέλλοντα·	ἢ οὕτως ἂν εἴημεν ἀτεχνῶς
[9]	βορβόρῳ ταῖς ἡδοναῖς αὐτοῦ κατορωρύχθαι	μέλλοντι,	ἢ τοσοῦτον ἀνθεκτέον αὐτοῦ ὅσον,
[7]	ἢ ὤμοσε, καὶ ταῦτα εὐορκεῖν	μέλλων,	ἀκούσας ἐμοὶ δοκεῖν τοῦ προστάγματος
[7]	τοῖς ὀνείδεσιν, ὁ δὲ οὐ	μέλον	αὐτῷ. Εἶτα, ἑσπέρας ἤδη καὶ
[9]	δὲ οὕτως ἀναφρονῆσαι ὑπὸ τοῦ	μέλους	ὥστε τοὺς στεφάνους ῥίψαντας, αἰσχυνομένους
[8]	μέντοι οὐδ´ ὁ Τιμόθεος τὴν	μελῳδίαν	ἀφεὶς ἐν ταῖς παλαίστραις διῆγεν.
[9]	μὴ διὰ τῶν ὤτων διεφθαρμένην	μελῳδίαν	τῶν ψυχῶν καταχεῖν. Ἀνελευθερίας γὰρ
[9]	τὸ διάφορον ὑγιοῦς ἢ μοχθηρᾶς	μελῳδίας	ἀναπλησθῆναι. Ὥστε τῆς νῦν δὴ
[5]	ἐγὼ τοῦ ἀνδρὸς τῆς διανοίας	μέμνημαι,	ἐπεὶ τά γε ῥήματα οὐκ
[9]	παρασυρόμενον ἄγεσθαι· καὶ τοῦ Πυθαγόρου	μεμνῆσθαι,	ὃς τῶν συνόντων τινὰ καταμαθὼν
[1]	ἂν εἴποιμι δυσχερές, αὐτοὶ δὲ	μέμνησθε	τῶν ἐπῶν δηλονότι, ἐν οἷς
[5]	ἐκ τοῦ ναυαγίου περισωθέντα, πρῶτον	μὲν	αἰδέσαι τὴν βασιλίδα φανέντα μόνον,
[8]	ὄντα τυγχάνει, δικαιωτηρίοις. Ὡς τῷ	μὲν	ἀκουσίως τοῦ προσήκοντος ἁμαρτόντι κἂν
[5]	Καὶ γὰρ οὕτως ἔχει. Τὰ	μὲν	ἄλλα τῶν κτημάτων οὐ μᾶλλον
[3]	τύχοις; Ἦπου καθάπερ φυτοῦ οἰκεία	μὲν	ἀρετὴ τῷ καρπῷ βρύειν ὡραίῳ,
[10]	τοῦ παραινέσαντος, ὅτι δέοι βίον	μὲν	ἄριστον αὐτὸν ἕκαστον προαιρεῖσθαι, ἡδὺν
[7]	πᾶσαν διήρκεσαν τὴν ἡμέραν, ὁ	μὲν	ἀφειδῶς πλύνων αὐτὸν τοῖς ὀνείδεσιν,
[5]	αὐτὸς οὗτος ποιητὴς ἔφησεν. Ἐμοὶ	μὲν	γὰρ δοκεῖ οὐδὲν ἕτερον ἢ
[10]	τὰ σώματα δυστυχησάντων δείξητε. Οἱ	μὲν	γὰρ τὰ μικρὰ τῶν παθῶν
[7]	μιμήσασθαι τοὺς τηλικούτους φημί. Τουτὶ	μὲν	γὰρ τὸ τοῦ Σωκράτους ἀδελφὸν
[9]	τῶν παθῶν κρεῖττον ἀπεργαζομένους, γαστρὶ	μέν	γε τὰ ἀναγκαῖα ὑπηρετοῦντας, οὐχὶ
[8]	τὴν ῥώμην ἑαυτοῖς συναυξήσαντες, πολλὰ	μὲν	γυμναστικοῖς ἐνιδρώσαντες πόνοις, πολλὰς δὲ
[8]	τοξότην κατὰ σκοποῦ βάλλειν, καὶ	μὲν	δὴ καὶ χαλκευτικόν τινα ἢ
[1]	ἐν οἷς ἐκεῖνός φησιν ἄριστον	μὲν	εἶναι τὸν παρ´ ἑαυτοῦ τὰ
[5]	ἀρετῆς τὸν πλοῦτον· ἐπεὶ τὸ	μὲν	ἔμπεδον αἰεί, χρήματα δ´ ἀνθρώπων
[6]	ἔδειξεν. Ἐπεὶ τό γε λαμπρῶς	μὲν	ἐπαινέσαι τὴν ἀρετὴν εἰς τὸ
[2]	καὶ ὅπως αὐτὸν βιωσόμεθα, μακρότερον	μὲν	ἢ κατὰ τὴν παροῦσαν ὁρμὴν
[5]	καταμαθεῖν ἀνδρὸς ποιητοῦ διάνοιαν, πᾶσα	μὲν	ἡ ποίησις τῷ Ὁμήρῳ ἀρετῆς
[9]	καὶ τῷ ἐλέφαντι ὧν ὁ	μὲν	Ἠλείοις τὸν Δία, ὁ δὲ
[2]	διάφορον. Εἰς δὴ τοῦτον ἄγουσι	μὲν	Ἱεροὶ Λόγοι, δι´ ἀπορρήτων ἡμᾶς
[9]	τούτοις ἐπίσταται πειραθῆναι. Ἢ Φειδίας	μὲν	καὶ Πολύκλειτος, εἰ τῷ χρυσίῳ
[3]	οὕτω δὴ καὶ ψυχῇ προηγουμένως	μὲν	καρπὸς ἡ ἀλήθεια, οὐκ ἄχαρί
[5]	δὲ γενομένῳ ὁρᾶν ὑπάρχει ὡς	μὲν	λεία τε καὶ καλή, ὡς
[4]	Ὡς γὰρ τῶν ἀνθέων τοῖς	μὲν	λοιποῖς ἄχρι τῆς εὐωδίας ἢ
[7]	θυμὸς ὁπλίζει χέρα» ἀλλὰ μάλιστα	μὲν	μηδὲ διανίστασθαι πρὸς θυμὸν τὸ
[10]	ἃ κράτιστα εἶναι κρίνω, τὰ	μὲν	νῦν εἴρηκα, τὰ δὲ παρὰ
[6]	βίον παρέξεται; ἀλλ´ ἡ γλῶττα	μὲν	ὀμώμοκεν, ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος»
[1]	τάξεως· εἰ δὲ μή, ἐγὼ	μὲν	οὐδὲν ἂν εἴποιμι δυσχερές, αὐτοὶ
[7]	δ´ οὖν ἐπαύσατο τύπτων, ἄλλο	μὲν	οὐδὲν ὁ Σωκράτης ποιῆσαι, ἐπιγράψαι
[6]	ἐλεύθεροι τὸ παράπαν. Εἶτα μουσικὸς	μὲν	οὐκ ἂν ἑκὼν δέξαιτο ἀνάρμοστον
[4]	θείων ἅψασθαι παιδευμάτων. ~Ἀλλ´ ὅτι	μὲν	οὐκ ἄχρηστον ψυχαῖς μαθήματα τὰ
[8]	Καίτοι τίνα ἔχει λόγον, κυβερνήτην	μὲν	οὐκ εἰκῇ τοῖς πνεύμασιν ἐφιέναι,
[10]	οὐδὲν ἔσται πλέον ἀνιωμένοις. Ἐγὼ	μὲν	οὖν ἃ κράτιστα εἶναι κρίνω,
[2]	βίου παρασκευὴν ἅπαντα πράττομεν. Ἃ	μὲν	οὖν ἂν συντελῇ πρὸς τοῦτον
[1]	ἐμαυτοῦ λυσιτελέστερον ἐξευρηκέναι φημί. Τοῦτο	μὲν	οὖν αὐτὸ καὶ συμβουλεύσων ἥκω,
[10]	ἡγεῖσθαι τῷ ποιητῇ προσῆκεν. Ὁ	μὲν	οὖν Βίας τῷ υἱεῖ, πρὸς
[3]	τῷ φωτὶ τὰς ὄψεις. ~Εἰ	μὲν	οὖν ἔστι τις οἰκειότης πρὸς
[5]	εἶναι Ἀρετὴν καὶ Κακίαν. Εὐθὺς	μὲν	οὖν καὶ σιωπώσας ἐμφαίνειν ἀπὸ
[1]	τεκόντας, πρὸς ἐμὲ βλέποντας. Εἰ	μὲν	οὖν προθύμως δέχοισθε τὰ λεγόμενα,
[4]	ἑξῆς ἂν εἴη λέγειν. Πρῶτον	μὲν	οὖν τοῖς παρὰ τῶν ποιητῶν,
[9]	αὐτῶν ἐνεργούσης τέχνης καταμελούντων; Πᾶν	μὲν	οὖν τοὐναντίον κολάζειν αὐτὸ καὶ
[6]	βασιλεῖς ὄντες, οὔτε δυνάσται, οὐδὲ	μὲν	οὖν τυχὸν ἐλεύθεροι τὸ παράπαν.
[7]	δίκαιον εἶναι μὴ ὄντα. ~Τοὺς	μὲν	οὖν τῶν λόγων οἳ τὰς
[9]	τοῦ σώματος ἡδονὰς ἀτιμάζοντες; Ἐγὼ	μὲν	οὐχ ὁρῶ, πλὴν εἰ μή,
[5]	τάλαντον ἐπιρρέπειν ἄλλοτε ἄλλως, ἄλλοτε	μὲν	πλουτεῖν, ἄλλοτε δὲ μηδὲν ἔχειν»
[5]	ἕτερον, εἰς ταύτην δὲ πολλὰ	μὲν	ποιηταῖς, πολλὰ δὲ συγγραφεῦσι, πολλῷ
[10]	συνόντων γνώμας μεταβαλεῖται. ~Ἀλλὰ ταῦτα	μέν	που κἀν τοῖς ἡμετέροις λόγοις
[5]	νέους ἐπ´ ἀρετήν; Ὅτι τραχεῖα	μὲν	πρῶτον καὶ δύσβατος καὶ ἱδρῶτος
[8]	χρήσιμα. Καὶ γὰρ αἰσχρὸν τῶν	μὲν	σιτίων τὰ βλαβερὰ διωθεῖσθαι, τῶν
[9]	Ἢ τί διαφέρουσιν οἳ τοῦ	μὲν	σώματος, ὡς ἂν κάλλιστα ἔχοι,
[4]	προσέχειν τὸν νοῦν, ἀλλ´ ὅταν	μὲν	{τὰς} τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν πράξεις
[9]	εἴπερ δὴ καὶ αὐτὸς νῦν	μὲν	τὸ δίκαιον ἐπαινέσεται παρὰ τοῖς
[9]	ποιεῖν οἰόμεθα; Ἀλλὰ δῆτα πλούτου	μὲν	ὑπεροψόμεθα, καὶ τὰς διὰ τῶν
[5]	τὸ διάφορον. Εἶναι γὰρ τὴν	μὲν	ὑπὸ κομμωτικῆς διεσκευασμένην εἰς κάλλος,
[8]	ἡμέτερα; Οὐ γὰρ δὴ τῶν	μὲν	χειρωνακτῶν ἐστί τι πέρας τῆς
[8]	λαβεῖν τῶν χειρῶν ὑπάρξει; Πολλοῦ	μέντ´	ἂν ἄξιον ἦν ἡ ῥᾳθυμία
[5]	πόνους προαποστῆναι τοῦ τέλους. Καὶ	μέντοι,	καὶ εἴ τις ἕτερος ἐοικότα
[3]	εἰς βεβαίωσιν τοῦ βελτίονος. Τίνι	μέντοι	καὶ παρεικάσας τῶν παιδεύσεων ἑκατέραν,
[5]	ἀντὶ ἱματίων κεκοσμημένον ἐποίησε· ἔπειτα	μέντοι	καὶ τοῖς λοιποῖς Φαίαξι τοσούτου
[8]	συντόνου καὶ αὐστηρᾶς ἁρμονίας, καὶ	μέντοι	καὶ χαλᾶν καὶ μαλάττειν πάλιν
[8]	κατὰ τὸ σῶμα; Ἀλλ´ οὐ	μέντοι	οὐδ´ ὁ Τιμόθεος τὴν μελῳδίαν
[2]	ἓν ἀθροίσας εὐδαιμονίαν οὐδὲ πολλοστῷ	μέρει	τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων εὑρήσει παρισουμένην,
[6]	ἐπαινέσαι τὴν ἀρετὴν εἰς τὸ	μέσον,	καὶ μακροὺς ὑπὲρ αὐτῆς ἀποτείνειν
[4]	χειρόνων, ὥσπερ οἱ τὰ δηλητήρια	μετὰ	τοῦ μέλιτος προσιέμενοι. Οὐ τοίνυν
[1]	παρὰ τῆς φύσεως οἰκειότητι εὐθὺς	μετὰ	τοὺς γονέας ὑμῖν τυγχάνω, ὥστε
[9]	πρὸς τὰς τῶν συνόντων γνώμας	μεταβαλεῖται.	~Ἀλλὰ ταῦτα μέν που κἀν
[5]	ἐν παιδιᾷ κύβων τῇδε κἀκεῖσε	μεταβαλλόμενα·	μόνη δὲ κτημάτων ἡ ἀρετὴ
[9]	αὐλητὴν τὸν τοῦ κώμου κατάρχοντα,	μεταβαλόντα	τὴν ἁρμονίαν, ἐπαυλῆσαί σφισι τὸ
[1]	τῆς πάντα παιδευούσης ἐπ´ ἄμφω	μεταβολῆς	ἱκανῶς μετασχεῖν, ἔμπειρόν με εἶναι
[9]	ἐγγίνεσθαι πέφυκεν. Ἀλλὰ τὴν ἑτέραν	μεταδιωκτέον	ἡμῖν, τὴν ἀμείνω τε καὶ
[8]	αὐτὸν ἐπὶ τὰ ὅπλα λέγεται	μεταξὺ	δειπνοῦντα, καὶ ἐπαναγαγεῖν πάλιν πρὸς
[1]	παιδευούσης ἐπ´ ἄμφω μεταβολῆς ἱκανῶς	μετασχεῖν,	ἔμπειρόν με εἶναι τῶν ἀνθρωπίνων
[5]	ὅτι ἁπλῶς οὕτως εἴρηκεν ἄνευ	μέτρου·	ὅτι νέῳ ὄντι τῷ Ἡρακλεῖ
[7]	Σωκράτης ποιῆσαι, ἐπιγράψαι δὲ τῷ	μετώπῳ	λέγεται, ὥσπερ ἀνδριάντι τὸν δημιουργόν,
[8]	εἰ δὴ Ὁμήρου ταῦτα. Ἀλλὰ	μὴ	ἀληθὴς μᾶλλον ὁ τοῦ Πιττακοῦ
[3]	ἡ γνῶσις γένοιτο· εἰ δὲ	μή,	ἀλλὰ τό γε παράλληλα θέντας
[1]	αὐτὸ καὶ συμβουλεύσων ἥκω, τὸ	μὴ	δεῖν εἰς ἅπαξ τοῖς ἀνδράσι
[4]	πάσῃ φυλακῇ τὴν ψυχὴν τηρητέον,	μὴ	διὰ τῆς τῶν λόγων ἡδονῆς
[9]	σωμάτων θέαις ἡδονῆς κέντρον ἐναφιέντων,	μὴ	διὰ τῶν ὤτων διεφθαρμένην μελῳδίαν
[8]	γυμναστῶν αἱρούμενοι, καὶ τἄλλα, ἵνα	μὴ	διατρίβω λέγων, οὕτω διάγοντες ὡς
[7]	φωτὶ παρέπεμψε Περικλῆς, ὅπως αὑτῷ	μὴ	διαφθαρείη τὸ πρὸς φιλοσοφίαν γυμνάσιον.
[4]	προελομένοις τοῦ βίου, οἷς τὸ	μὴ	δικάζεσθαι νόμῳ προστεταγμένον ἐστίν. Ἀλλ´
[7]	χαλινὸν αὐτῷ τὸν λογισμὸν ἐμβάλλοντας,	μὴ	ἐᾶν ἐκφέρεσθαι περαιτέρω. Ἐπαναγάγωμεν δὲ
[1]	παρ´ Ἡσιόδῳ τάξεως· εἰ δὲ	μή,	ἐγὼ μὲν οὐδὲν ἂν εἴποιμι
[7]	ἐχθροῖς εὔχεσθαι τὰ ἀγαθά, ἀλλὰ	μὴ	ἐπαρᾶσθαι. Ὡς ὅ γε ἐν
[1]	ἐπιτήδειον ἀχρεῖον εἶναι πρὸς ἅπαντα.	Μὴ	θαυμάζετε δὲ εἰ καθ´ ἑκάστην
[9]	ἐστιν ἑαυτὸν ἐπιγνώσεται. Τοῦτο δὲ	μὴ	καθηραμένοις τὸν νοῦν ἀδυνατώτερον ἢ
[9]	μὲν οὐχ ὁρῶ, πλὴν εἰ	μή,	κατὰ τοὺς ἐν τοῖς μύθοις
[8]	δόξης ἔτυχον, ἢ διέφυγον τὸ	μὴ	καταγέλαστοι εἶναι κατὰ τὸ σῶμα;
[5]	εἶναι, ταῦτα διελθεῖν καὶ ὥστε	μὴ	καταμαλακισθέντας πρὸς τοὺς πόνους προαποστῆναι
[8]	ῥᾳστώνης μεγάλας ἐλπίδας ἀνταλλακτέον, εἴπερ	μὴ	μέλλοιμεν ὀνείδη τε ἕξειν καὶ
[6]	πείθεσθαι, τὸ δοκεῖν δίκαιον εἶναι	μὴ	ὄντα. ~Τοὺς μὲν οὖν τῶν
[6]	λύραν εἶναι, καὶ χοροῦ κορυφαῖος	μὴ	ὅτι μάλιστα συνᾴδοντα τὸν χορὸν
[9]	ὀρθῶς ἐγνωσμένων παρακινεῖν. Ἢ τὸν	μὴ	οὕτως ἔχοντα τί τοῦ Αἰγυπτίου
[8]	χείρω προελομένῳ οὐδεμία παραίτησις τὸ	μὴ	οὐχὶ πολλαπλασίω τὴν κόλασιν ὑποσχεῖν.
[9]	διὰ τῶν αἰσθήσεων ἡδονὰς ἀτιμάζειν·	μὴ	ὀφθαλμοὺς ἑστιᾶν ταῖς ἀτόποις τῶν
[10]	παρενεχθέντες, οὐδὲ προσιόντας προσίενται. Ὃ	μὴ	πάθητε νῦν ὑμεῖς τοὺς ὀρθῶς
[9]	τῷ λογισμῷ καθικνουμένους κοιμίζειν, ἀλλὰ	μὴ	πάντα χαλινὸν ἡδονῆς ἀνέντας περιορᾶν
[5]	πρὸς τοῦτο φέρει, ὅ τι	μὴ	πάρεργον· οὐχ ἥκιστα δὲ ἐν
[9]	οὖν τῷ σώματι δουλευτέον, ὅτι	μὴ	πᾶσα ἀνάγκη· ἀλλὰ τῇ ψυχῇ
[4]	τινές εἰσι κατὰ τοὺς λόγους,	μὴ	πᾶσιν ἐφεξῆς προσέχειν τὸν νοῦν,
[9]	τἄλλα δὴ τὸν αὐτὸν τρόπον	μὴ	περιττότερον τῆς χρείας κατεσκευάσθαι, μηδὲ
[9]	Ἀλλ´, οἶμαι, προσήκει ἀπόντα τε	μὴ	ποθεῖν τὸν πλοῦτον, καὶ παρόντος
[1]	τι ὑμῶν διαμαρτάνω τῆς γνώμης,	μὴ	ποθεῖν τοὺς τεκόντας, πρὸς ἐμὲ
[7]	θυμὸν τὸ παράπαν, εἰ δὲ	μὴ	ῥᾴδιον τοῦτο, ἀλλ´ ὥσπερ χαλινὸν
[9]	προσδεῖσθαι. Ἡμῖν δὲ ἄρα εἰ	μὴ	τὰ Πυθίου τοῦ Μυσοῦ προσείη
[1]	ὑμῖν, ὑμᾶς δὲ νομίζω, εἰ	μή	τι ὑμῶν διαμαρτάνω τῆς γνώμης,
[4]	ὑπάρχει, οὕτω δὴ κἀνταῦθα τοῖς	μὴ	τὸ ἡδὺ καὶ ἐπίχαρι μόνον
[8]	καὶ λέγειν χρὴ τόν γε	μὴ	τοῖς ἀλόγοις παντάπασι προσεοικέναι μέλλοντα·
[9]	τοῖς πολλοῖς δοκοῦντα περισκοπεῖν, καὶ	μὴ	τὸν ὀρθὸν λόγον ἡγεμόνα ποιεῖσθαι
[10]	συμβουλεύσω· ὑμεῖς δέ, τριῶν ἀρρωστημάτων,	μὴ	τῷ ἀνιάτῳ προσεοικέναι δόξητε, μηδὲ
[7]	ἐμβλέψας πρὸς ἡδονὴν γυναικί, κἂν	μὴ	τῷ ἔργῳ τὴν μοιχείαν ἐπιτελέσῃ,
[9]	ποθεῖν τὸν πλοῦτον, καὶ παρόντος	μὴ	τῷ κεκτῆσθαι μᾶλλον φρονεῖν ἢ
[9]	ἄν τις εἴποι περὶ τοῦ	μὴ	χρῆναι τὰς ἐν ἁφῇ καὶ
[9]	παντὸς ὑπεροπτέον τοῦ σώματος τῷ	μὴ	ὡς ἐν βορβόρῳ ταῖς ἡδοναῖς
[10]	ὑμῖν ἐπ´ αὐτὸν ὠφέλεια γενήσεσθαι.	Μηδ´	ὅτι χαλεπὰ ταῦτα καὶ πόνου
[7]	ὁπλίζει χέρα» ἀλλὰ μάλιστα μὲν	μηδὲ	διανίστασθαι πρὸς θυμὸν τὸ παράπαν,
[9]	μὴ περιττότερον τῆς χρείας κατεσκευάσθαι,	μηδὲ	περιέπειν τὸ σῶμα πλέον ἢ
[10]	μὴ τῷ ἀνιάτῳ προσεοικέναι δόξητε,	μηδὲ	τὴν τῆς γνώμης νόσον παραπλησίαν
[7]	ποιητῶν ἢ συγγραφέων φυλαττόμεναι λόγοις,	μηδὲ	τῆς ἐντεῦθεν ὠφελείας ἀπολειπώμεθα. Οἷον,
[9]	λέγων τῷ Παύλῳ, ὃς παραινεῖ	μηδεμίαν	χρῆναι τοῦ σώματος πρόνοιαν ἔχειν
[9]	κινδυνεύειν ὑπὲρ τοῦ καλοῦ δέῃ,	μηδὲν	αἱρεῖσθαι τῶν ὀρθῶς ἐγνωσμένων παρακινεῖν.
[9]	φαύλων ἱμάτιον φέρειν, ἕως ἂν	μηδὲν	ἐνδέῃ τοῦ πρὸς χειμῶνά τε
[5]	ἄλλοτε μὲν πλουτεῖν, ἄλλοτε δὲ	μηδὲν	ἔχειν» Καὶ μὴν καὶ ὁ
[9]	εἴη ζῆν ἀπὸ τῶν ὀλίγων,	μηδὲν	ἔχοντι κακόν. Ἐγὼ δὲ καὶ
[8]	ἃ τὴν ψυχὴν ἡμῶν τρέφει	μηδένα	λόγον ἔχειν, ἀλλ´ ὥσπερ χειμάρρουν
[5]	ἀποβλέπειν καὶ ζηλοῦν ἅπαντας, καὶ	μηδένα	Φαιάκων ἐν τῷ τότε εἶναι
[4]	ταῦτα ἱκανῶς εἴρηται· ὅπως γε	μὴν	αὐτῶν μεθεκτέον ὑμῖν ἑξῆς ἂν
[9]	καὶ θεραπεύειν μανία σαφής. Ἀλλὰ	μὴν	εἰ τούτου γε ὑπερορᾶν μελετήσαιμεν,
[2]	ὑμᾶς ἀκροατῶν ἀκοῦσαι. Τοσοῦτόν γε	μὴν	εἰπὼν ἱκανῶς ἂν ἴσως ὑμῖν
[9]	θησαυροῖς κατορωρυγμένοις ἐπαγρυπνεῖν. Ὅ γε	μὴν	ἐλευθερίως πρὸς τὰ τοιαῦτα διακεῖσθαι
[7]	ἐπώμοσεν· ὁ δὲ ἀντώμοσεν ἦ	μὴν	ἱλεώσασθαι αὐτὸν καὶ παύσειν χαλεπῶς
[5]	ἄλλοτε δὲ μηδὲν ἔχειν» Καὶ	μὴν	καὶ ὁ Κεῖός που σοφιστὴς
[1]	πολλῶν ἤδη γεγυμνάσθαι πραγμάτων, καὶ	μὴν	καὶ τὸ τῆς πάντα παιδευούσης
[4]	τοῖς ἄνθεσι παραπλησίως ἐπέρχονται, οὔτε	μὴν	οἷς ἂν ἐπιπτῶσιν ὅλα φέρειν
[3]	ἡ ἀλήθεια, οὐκ ἄχαρί γε	μὴν	οὐδὲ τὴν θύραθεν σοφίαν περιβεβλῆσθαι,
[9]	τῶν προδήλως αἰσχίστων. Ἀτμούς γε	μὴν	παντοδαποὺς ἡδονὴν ὀσφρήσει φέροντας τῷ
[2]	ἀπορρήτων ἡμᾶς ἐκπαιδεύοντες. Ἕως γε	μὴν	ὑπὸ τῆς ἡλικίας ἐπακούειν τοῦ
[1]	τοὺς γονέας ὑμῖν τυγχάνω, ὥστε	μήτ´	αὐτὸς ἔλαττόν τι πατέρων εὐνοίας
[10]	δείξητε. Οἱ μὲν γὰρ τὰ	μικρὰ	τῶν παθῶν κάμνοντες, αὐτοὶ παρὰ
[10]	ἀρετὴν δὴ τὸ ἐφόδιον λέγων,	μικροῖς	ὅροις αὐτὴν περιγράφων, ὅς γε
[5]	τῶν λόγων μάλιστα προσεκτέον. Οὐ	μικρὸν	γὰρ τὸ ὄφελος, οἰκειότητά τινα
[3]	θέντας καταμαθεῖν τὸ διάφορον οὐ	μικρὸν	εἰς βεβαίωσιν τοῦ βελτίονος. Τίνι
[6]	τίς ἐστιν ἐπὶ σοφίᾳ, ἢ	μικρὸν	ἢ μεῖζον εἰς δύναμιν ἕκαστος
[8]	ἐνθάδε (καίτοι καὶ τοῦτο οὐ	μικρὸν	τῷ γε νοῦν ἔχοντι) ἀλλ´
[8]	ἰσχὺν ἐκράτυνε. Καὶ ὅ γε	Μίλων	ἀπὸ τῆς ἀληλειμμένης ἀσπίδος οὐκ
[6]	θαυμαστόν τι οἷον κάλλος ἀνθρώπου	μιμησαμένου,	ὁ δὲ αὐτὸς εἴη τοιοῦτος
[7]	συμβῆναι τοῖς ἡμετέροις, ἀλλ´ οὐχὶ	μιμησαμένου	σπουδῇ. Τί δὲ ἦν ὃ
[7]	ἡμετέροις φέροντα πολλοῦ ἄξιον εἶναι	μιμήσασθαι	τοὺς τηλικούτους φημί. Τουτὶ μὲν
[4]	ἐπὶ μοχθηροὺς ἄνδρας ἔλθωσι τῇ	μιμήσει,	ταῦτα δεῖ φεύγειν ἐπιφρασσομένους τὰ
[4]	περὶ τὸ ψεύδεσθαι τέχνην οὐ	μιμησόμεθα.	Οὔτε γὰρ ἐν δικαστηρίοις, οὔτ´
[2]	τοῖς τακτικοῖς τὰς μελέτας ποιουμένους	μιμούμενοι·	οἵ γε, ἐν χειρονομίαις καὶ
[4]	σκώπτοντας, οὐκ ἐρῶντας ἢ μεθύοντας	μιμουμένους,	οὐχ ὅταν τραπέζῃ πληθούσῃ καὶ
[4]	δὲ θεῶν καὶ ἔρωτας καὶ	μίξεις	ἀναφανδόν, καὶ ταύτας γε μάλιστα
[7]	τοιούτων τι παραδειγμάτων εἰσελθεῖν τὴν	μνήμην,	ἀνδρὸς ὑπὸ ὀργῆς ἤδη κατεχομένου;
[7]	σπουδαῖαι τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν ἢ	μνήμης	ἀκολουθίᾳ πρὸς ἡμᾶς διασώζονται, ἢ
[5]	παραμένουσα. Ὅθεν δὴ καὶ Σόλων	μοι	δοκεῖ πρὸς τοὺς εὐπόρους εἰπεῖν
[6]	τοὶ δὲ σκιαὶ ἀΐσσουσι. Καί	μοι	δοκεῖ τὸ τοιοῦτον παραπλήσιον εἶναι
[9]	ἔραμαι πλουτεῖν, οὔτ´ εὔχομαι, ἀλλά	μοι	εἴη ζῆν ἀπὸ τῶν ὀλίγων,
[7]	κἂν μὴ τῷ ἔργῳ τὴν	μοιχείαν	ἐπιτελέσῃ, ἀλλὰ τῷ γε τὴν
[4]	τοὺς τεκόντας πόλεμός ἐστιν ἀκήρυκτος.	Μοιχείας	δὲ θεῶν καὶ ἔρωτας καὶ
[8]	δὴ τῷ ὄντι πόνων διεξελθοῦσι	μόλις	ἂν τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων τυχεῖν
[7]	ἑσπέρας ἤδη καὶ σκότους, ἀπαλλαττόμενον	μόλις	ὑπὸ φωτὶ παρέπεμψε Περικλῆς, ὅπως
[8]	ἢ οἱ ἀνδριάντες οἱ τῷ	μολύβδῳ	συνδεδεμένοι. Καὶ ἁπαξαπλῶς αἱ μελέται
[5]	παιδιᾷ κύβων τῇδε κἀκεῖσε μεταβαλλόμενα·	μόνη	δὲ κτημάτων ἡ ἀρετὴ ἀναφαίρετον,
[5]	μὲν αἰδέσαι τὴν βασιλίδα φανέντα	μόνον,	τοσούτου δεῖν αἰσχύνην ὀφλῆσαι γυμνὸν
[4]	μὴ τὸ ἡδὺ καὶ ἐπίχαρι	μόνον	τῶν τοιούτων λόγων διώκουσιν ἔστι
[5]	τοῦ ποιητοῦ τῆς διανοίας ἐξηγητὴς	μονονουχὶ	βοῶντα λέγειν τὸν Ὅμηρον ὅτι·
[8]	χαλάσαντα. Τοσαύτην ἰσχὺν ἔν τε	μουσικῇ	καὶ τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι πρὸς
[8]	ὑπῆρξεν αὐτῷ διενεγκεῖν ἁπάντων τῇ	μουσικῇ,	ᾧ γε τοσοῦτον περιῆν τῆς
[9]	πάθη ἐκ τοῦ τοιοῦδε τῆς	μουσικῆς	εἴδους ἐγγίνεσθαι πέφυκεν. Ἀλλὰ τὴν
[8]	ἀγῶσιν, εἰ δὲ βούλει, τοῖς	μουσικῆς,	ἐκείνων εἰσὶ τῶν ἀγώνων αἱ
[6]	τυχὸν ἐλεύθεροι τὸ παράπαν. Εἶτα	μουσικὸς	μὲν οὐκ ἂν ἑκὼν δέξαιτο
[9]	ἐστι τὸ διάφορον ὑγιοῦς ἢ	μοχθηρᾶς	μελῳδίας ἀναπλησθῆναι. Ὥστε τῆς νῦν
[4]	τοιούτους εἶναι, ὅταν δὲ ἐπὶ	μοχθηροὺς	ἄνδρας ἔλθωσι τῇ μιμήσει, ταῦτα
[9]	μή, κατὰ τοὺς ἐν τοῖς	μύθοις	δράκοντας, ἡδονήν τινα φέροι θησαυροῖς
[8]	στεφάνων καὶ ἀθλητῶν ἐμνήσθην, ἐκεῖνοι	μυρία	παθόντες ἐπὶ μυρίοις, καὶ πολλαχόθεν
[8]	ἐμνήσθην, ἐκεῖνοι μυρία παθόντες ἐπὶ	μυρίοις,	καὶ πολλαχόθεν τὴν ῥώμην ἑαυτοῖς
[5]	ἀνειμένον, οὐδὲ ἡδύ, ἀλλ´ ἱδρῶτας	μυρίους	καὶ πόνους καὶ κινδύνους, διὰ
[9]	Λύδιον ᾖ ψῆγμα, κἂν τῶν	μυρμήκων	ἔργον τῶν χρυσοφόρων, τοσούτῳ πλέον
[9]	φέροντας τῷ ἀέρι καταμιγνύναι, ἢ	μύροις	ἑαυτοὺς ἀναχρώννυσθαι, καὶ ἀπαγορεύειν αἰσχύνομαι.
[9]	εἰ μὴ τὰ Πυθίου τοῦ	Μυσοῦ	προσείη τάλαντα, καὶ πλέθρα γῆς
[3]	ἄωρον παρεχόμενα. Λέγεται τοίνυν καὶ	Μωϋσῆς	ἐκεῖνος ὁ πάνυ, οὗ μέγιστόν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 2/04/2009