HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, III, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)

φ = 33 formes différentes pour 45 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Ennéade, liv., chap.

[3, 2, 52]   αὐτῶν γενομένων, οἷον τῆς σελήνης φανείσης, ὁ μὲν ἥρπασεν, ὁ δ'

[3, 2, 52]   λέγοι, εἱμαρμένην ἕτερον τρόπον εἰσάγων φανεῖται. Διττοὺς δ' ἄν τις θέμενος

[3, 1, 52]   καὶ ὁρμῆσαι ἐπὶ τάδε τὸ φανῆναι ἑκάστῳ ταδὶ ποιεῖν. Καὶ τὰ

[3, 7, 52]   ἐκεῖνα ὠθῇ. Αἵ τε γὰρ φαντασίαι τοῖς προηγησαμένοις αἵ τε ὁρμαὶ

[3, 5, 52]   ὅτε ἕκαστος ἐγίνετο, προείποι, ταῦτά φασι καὶ γίνεσθαι παρ' αὐτῶν οὐ

[3, 9, 52]   ὁρμᾷ, ταύτην μόνην τὴν ὁρμὴν φατέον εἶναι ἐφ' ἡμῖν καὶ ἑκούσιον,

[3, 3, 52]   οὔτε τὴν ἄλλως εἱμαρμένην ἕπεσθαι. Φέρε γὰρ πρῶτον τὰς ἀτόμους εἶναι.

[3, 1, 52]   ἀνάγκη τὸ μὴ αὐτῆς εἶναι, φέρεσθαι δὲ τὰς τοιαύτας φορὰς ἀβουλήτους

[3, 7, 52]   ὡρμημένα ἡμῖν οὐδὲν καταλείψει, ἢ φέρεσθαι ὅπῃ ἂν ἐκεῖνα ὠθῇ. Αἵ

[3, 7, 52]   ὅσα δουλεύοντα τῇ αὐτῶν κατασκευῇ φέρεται κατὰ ταύτην. Τοῦτο δὲ καὶ

[3, 6, 52]   εἰ τἀναντία· ἀλλὰ μᾶλλον, ὡς φέρεται μὲν ταῦτα ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν

[3, 3, 52]   Ποίᾳ γὰρ πληγῇ ἢ κάτω φερομένης ἢ ὁπουοῦν προσκρουούσης ἐν λογισμοῖς

[3, 5, 52]   ἡμῖν δὲ οὐδὲν διδοὺς λίθοις φερομένοις καταλείπει εἶναι, ἀλλ' οὐκ ἀνθρώποις

[3, 4, 52]   μέρους, ᾗ τὸ ὅλον ἄγει, φερομένων δὲ ἐκεῖθεν τῶν αἰτίων ἀκολούθων

[3, 3, 52]   καὶ τὸ ζῴοις εἶναι ἀπολεῖται φερομένων ᾗ τὰ σώματα ἄγει ὠθοῦντα

[3, 6, 52]   οὐκ ἀεὶ ἐπὶ σφαίρας οὐρανίας φερομένων καὶ πρὸς τὴν γῆν τὴν

[3, 6, 52]   δύνουσι καὶ ὅτι ὑπὸ γῆν φέρονται, ὥσπερ διάφορόν τι πασχόντων, εἰ

[3, 3, 52]   πάσχειν πληττομένοις, ἅπερ ἂν ἐκεῖναι φέρωσιν, ἐξ ἀνάγκης· τὰ δὲ δὴ

[3, 5, 52]   εἴδεσι πρὸς τοὺς γονέας οἴκοθέν φησι καὶ κάλλος καὶ αἶσχος ἰέναι,

[3, 10, 52]   παθήματα παρ' ἡμῶν. ~Τέλος δή φησιν ὁ λόγος πάντα μὲν σημαίνεσθαι

[3, 3, 52]   μὲν καὶ ψύχειν ἡμᾶς καὶ φθείρειν δὲ τὰ ἀσθενέστερα δύναται ταῦτα,

[3, 2, 52]   αὐτῆς κατάγουσι πάντα, διὰ πάντων φοιτήσασαν αἰτίαν καὶ ταύτην οὐ μόνον

[3, 5, 52]   οὕτως ἕκαστα περαίνεται, ἡ δὲ φορὰ διοικοῦσα πάντα καὶ ἡ τῶν

[3, 2, 52]   θέμενοι, οἷον ἀτόμους, τῇ τούτων φορᾷ καὶ πληγαῖς καὶ συμπλοκαῖς πρὸς

[3, 5, 52]   ἄρα ἡ τοῦ παντὸς πάντων φορά. Πρὸς δὴ ταῦτα πρῶτον μὲν

[3, 6, 52]   συνεργὸς καὶ ἡ τοῦ παντὸς φορὰ συγχωροῦσα τὸ πολὺ τοῖς γινομένοις,

[3, 3, 52]   καὶ τῇ ἐκ τούτων ἀτάκτως φορᾷ τάξιν καὶ λόγον καὶ ψυχὴν

[3, 9, 52]   καὶ ὁρμᾷ οἷον τυφλῇ τῇ φορᾷ χρωμένη, οὐχὶ ἑκούσιον τὴν πρᾶξιν

[3, 2, 52]   Ἄλλοι δὲ τὴν τοῦ παντὸς φορὰν περιέχουσαν καὶ πάντα ποιοῦσαν τῇ

[3, 1, 52]   εἶναι, φέρεσθαι δὲ τὰς τοιαύτας φορὰς ἀβουλήτους τε καὶ ἀναιτίους οὔσας.

[3, 5, 52]   αἶσχος ἰέναι, ἀλλ' οὐ παρὰ φορᾶς ἄστρων. Εὔλογόν τε κατὰ τοὺς

[3, 3, 52]   σώματος παθήμασι; Κατὰ ποίας δὲ φορὰς ἀτόμων ὁ μὲν γεωμετρικὸς ἀναγκασθήσεται

[3, 9, 52]   καὶ εἴ τι ἐκ τῆς φορᾶς συντελεῖται. Ὅταν μὲν οὖν ἀλλοιωθεῖσα

[3, 10, 52]   πράττειν. Ὥστε τοῦ μὲν μὴ φρονεῖν ἄλλα αἴτια εἶναι· καὶ ταῦτα

[3, 10, 52]   πράττειν, οὐκ ἄλλοθεν λαβόντας τὸ φρονεῖν, ὅταν φρονῶσι, μόνον δὲ οὐ

[3, 10, 52]   ἄλλοθεν λαβόντας τὸ φρονεῖν, ὅταν φρονῶσι, μόνον δὲ οὐ κωλυθέντας.

[3, 6, 52]   μὲν ἕκαστα κατὰ τὰς αὐτῶν φύσεις, ἵππος μέν, ὅτι ἐξ ἵππου,

[3, 5, 52]   αὑτῶν καὶ ἐκ τῆς αὑτῶν φύσεως ἔργον. Ἀλλὰ χρὴ διδόναι μὲν

[3, 10, 52]   ἡμῶν· ταύτης γὰρ καὶ τῆς φύσεώς ἐσμεν, ὅταν μόνοι ὦμεν· καὶ

[3, 8, 52]   τούτοις ἀντέσχεν, ἡ ἀγαθὴ τὴν φύσιν, καὶ ἠλλοίωσεν αὐτὰ μᾶλλον ἢ

[3, 1, 52]   εἰς τόκους. Καὶ ὅλως εἰς φύσιν. ~Μέχρι μὲν οὖν τούτων ἐλθόντα

[3, 5, 52]   τὰ ἄλλα ζῷά τε καὶ φυτὰ ἀπὸ τῆς τούτων συμπαθείας αὐξόμενά

[3, 5, 52]   τόποις οὐ μόνον τὰ ἄλλα φυτά τε καὶ ζῷα, ἀλλὰ καὶ

[3, 4, 52]   καὶ συμπλοκὴν εἱμαρμένην, οἷον εἰ φυτοῦ ἐκ ῥίζης τὴν ἀρχὴν ἔχοντος

[3, 4, 52]   μίαν καὶ οἷον εἱμαρμένην τοῦ φυτοῦ τις εἶναι λέγοι; Ἀλλὰ πρῶτον

Ennéade, liv., chap.
[3, 2, 52]	αὐτῶν γενομένων, οἷον τῆς σελήνης	φανείσης,	ὁ μὲν ἥρπασεν, ὁ δ'
[3, 2, 52]	λέγοι, εἱμαρμένην ἕτερον τρόπον εἰσάγων	φανεῖται.	Διττοὺς δ' ἄν τις θέμενος
[3, 1, 52]	καὶ ὁρμῆσαι ἐπὶ τάδε τὸ	φανῆναι	ἑκάστῳ ταδὶ ποιεῖν. Καὶ τὰ
[3, 7, 52]	ἐκεῖνα ὠθῇ. Αἵ τε γὰρ	φαντασίαι	τοῖς προηγησαμένοις αἵ τε ὁρμαὶ
[3, 5, 52]	ὅτε ἕκαστος ἐγίνετο, προείποι, ταῦτά	φασι	καὶ γίνεσθαι παρ' αὐτῶν οὐ
[3, 9, 52]	ὁρμᾷ, ταύτην μόνην τὴν ὁρμὴν	φατέον	εἶναι ἐφ' ἡμῖν καὶ ἑκούσιον,
[3, 3, 52]	οὔτε τὴν ἄλλως εἱμαρμένην ἕπεσθαι.	Φέρε	γὰρ πρῶτον τὰς ἀτόμους εἶναι.
[3, 1, 52]	ἀνάγκη τὸ μὴ αὐτῆς εἶναι,	φέρεσθαι	δὲ τὰς τοιαύτας φορὰς ἀβουλήτους
[3, 7, 52]	ὡρμημένα ἡμῖν οὐδὲν καταλείψει, ἢ	φέρεσθαι	ὅπῃ ἂν ἐκεῖνα ὠθῇ. Αἵ
[3, 7, 52]	ὅσα δουλεύοντα τῇ αὐτῶν κατασκευῇ	φέρεται	κατὰ ταύτην. Τοῦτο δὲ καὶ
[3, 6, 52]	εἰ τἀναντία· ἀλλὰ μᾶλλον, ὡς	φέρεται	μὲν ταῦτα ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν
[3, 3, 52]	Ποίᾳ γὰρ πληγῇ ἢ κάτω	φερομένης	ἢ ὁπουοῦν προσκρουούσης ἐν λογισμοῖς
[3, 5, 52]	ἡμῖν δὲ οὐδὲν διδοὺς λίθοις	φερομένοις	καταλείπει εἶναι, ἀλλ' οὐκ ἀνθρώποις
[3, 4, 52]	μέρους, ᾗ τὸ ὅλον ἄγει,	φερομένων	δὲ ἐκεῖθεν τῶν αἰτίων ἀκολούθων
[3, 3, 52]	καὶ τὸ ζῴοις εἶναι ἀπολεῖται	φερομένων	ᾗ τὰ σώματα ἄγει ὠθοῦντα
[3, 6, 52]	οὐκ ἀεὶ ἐπὶ σφαίρας οὐρανίας	φερομένων	καὶ πρὸς τὴν γῆν τὴν
[3, 6, 52]	δύνουσι καὶ ὅτι ὑπὸ γῆν	φέρονται,	ὥσπερ διάφορόν τι πασχόντων, εἰ
[3, 3, 52]	πάσχειν πληττομένοις, ἅπερ ἂν ἐκεῖναι	φέρωσιν,	ἐξ ἀνάγκης· τὰ δὲ δὴ
[3, 5, 52]	εἴδεσι πρὸς τοὺς γονέας οἴκοθέν	φησι	καὶ κάλλος καὶ αἶσχος ἰέναι,
[3, 10, 52]	παθήματα παρ' ἡμῶν. ~Τέλος δή	φησιν	ὁ λόγος πάντα μὲν σημαίνεσθαι
[3, 3, 52]	μὲν καὶ ψύχειν ἡμᾶς καὶ	φθείρειν	δὲ τὰ ἀσθενέστερα δύναται ταῦτα,
[3, 2, 52]	αὐτῆς κατάγουσι πάντα, διὰ πάντων	φοιτήσασαν	αἰτίαν καὶ ταύτην οὐ μόνον
[3, 5, 52]	οὕτως ἕκαστα περαίνεται, ἡ δὲ	φορὰ	διοικοῦσα πάντα καὶ ἡ τῶν
[3, 2, 52]	θέμενοι, οἷον ἀτόμους, τῇ τούτων	φορᾷ	καὶ πληγαῖς καὶ συμπλοκαῖς πρὸς
[3, 5, 52]	ἄρα ἡ τοῦ παντὸς πάντων	φορά.	Πρὸς δὴ ταῦτα πρῶτον μὲν
[3, 6, 52]	συνεργὸς καὶ ἡ τοῦ παντὸς	φορὰ	συγχωροῦσα τὸ πολὺ τοῖς γινομένοις,
[3, 3, 52]	καὶ τῇ ἐκ τούτων ἀτάκτως	φορᾷ	τάξιν καὶ λόγον καὶ ψυχὴν
[3, 9, 52]	καὶ ὁρμᾷ οἷον τυφλῇ τῇ	φορᾷ	χρωμένη, οὐχὶ ἑκούσιον τὴν πρᾶξιν
[3, 2, 52]	Ἄλλοι δὲ τὴν τοῦ παντὸς	φορὰν	περιέχουσαν καὶ πάντα ποιοῦσαν τῇ
[3, 1, 52]	εἶναι, φέρεσθαι δὲ τὰς τοιαύτας	φορὰς	ἀβουλήτους τε καὶ ἀναιτίους οὔσας.
[3, 5, 52]	αἶσχος ἰέναι, ἀλλ' οὐ παρὰ	φορᾶς	ἄστρων. Εὔλογόν τε κατὰ τοὺς
[3, 3, 52]	σώματος παθήμασι; Κατὰ ποίας δὲ	φορὰς	ἀτόμων ὁ μὲν γεωμετρικὸς ἀναγκασθήσεται
[3, 9, 52]	καὶ εἴ τι ἐκ τῆς	φορᾶς	συντελεῖται. Ὅταν μὲν οὖν ἀλλοιωθεῖσα
[3, 10, 52]	πράττειν. Ὥστε τοῦ μὲν μὴ	φρονεῖν	ἄλλα αἴτια εἶναι· καὶ ταῦτα
[3, 10, 52]	πράττειν, οὐκ ἄλλοθεν λαβόντας τὸ	φρονεῖν,	ὅταν φρονῶσι, μόνον δὲ οὐ
[3, 10, 52]	ἄλλοθεν λαβόντας τὸ φρονεῖν, ὅταν	φρονῶσι,	μόνον δὲ οὐ κωλυθέντας.
[3, 6, 52]	μὲν ἕκαστα κατὰ τὰς αὐτῶν	φύσεις,	ἵππος μέν, ὅτι ἐξ ἵππου,
[3, 5, 52]	αὑτῶν καὶ ἐκ τῆς αὑτῶν	φύσεως	ἔργον. Ἀλλὰ χρὴ διδόναι μὲν
[3, 10, 52]	ἡμῶν· ταύτης γὰρ καὶ τῆς	φύσεώς	ἐσμεν, ὅταν μόνοι ὦμεν· καὶ
[3, 8, 52]	τούτοις ἀντέσχεν, ἡ ἀγαθὴ τὴν	φύσιν,	καὶ ἠλλοίωσεν αὐτὰ μᾶλλον ἢ
[3, 1, 52]	εἰς τόκους. Καὶ ὅλως εἰς	φύσιν.	~Μέχρι μὲν οὖν τούτων ἐλθόντα
[3, 5, 52]	τὰ ἄλλα ζῷά τε καὶ	φυτὰ	ἀπὸ τῆς τούτων συμπαθείας αὐξόμενά
[3, 5, 52]	τόποις οὐ μόνον τὰ ἄλλα	φυτά	τε καὶ ζῷα, ἀλλὰ καὶ
[3, 4, 52]	καὶ συμπλοκὴν εἱμαρμένην, οἷον εἰ	φυτοῦ	ἐκ ῥίζης τὴν ἀρχὴν ἔχοντος
[3, 4, 52]	μίαν καὶ οἷον εἱμαρμένην τοῦ	φυτοῦ	τις εἶναι λέγοι; Ἀλλὰ πρῶτον

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 24/05/2007