Ennéade, liv., chap.
[3, 4, 52]	ἀλλ' ἡμεῖς διὰ μερῶν τῶν	ἑαυτῶν.	Ἀλλὰ γὰρ δεῖ καὶ ἕκαστον
[3, 7, 52]	οὖν καὶ αὕτη ἡ δόξα	ἐγγὺς	ἐκείνης τῆς πᾶσαν καὶ σχέσιν
[3, 5, 52]	σχέσιν, ἣν εἶχον ὅτε ἕκαστος	ἐγίνετο,	προείποι, ταῦτά φασι καὶ γίνεσθαι
[3, 8, 52]	δὲ κρατοῦσαν αὐτὴν ταῦτα ὅπῃ	ἐθέλει	ἄγειν. Πλείω δὲ κρατεῖ ἡ
[3, 2, 52]	καὶ πρὸς τὸ ἄνω μὴ	ἐθελῆσαι	χωρεῖν ῥᾳθύμου ἴσως καὶ οὐ
[3, 5, 52]	καὶ ἐνταῦθα πρεπόντως λέγοιντο ἄν.	Εἰ	δ' ὅτι εἰς τὴν τῶν
[3, 3, 52]	τούτων πολλοὶ εἴρηνται λόγοι ἀληθεῖς.	Εἰ	δὲ δὴ καὶ θεῖτό τις
[3, 7, 52]	τῶν ὅλων ψυχῆς ἥκειν λεγούσης,	εἰ	καὶ βούλεταί τι ἡμῖν καὶ
[3, 4, 52]	τὸ σκέλος τὸν αὐτὸν τρόπον	εἰ	καὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς ἓν
[3, 5, 52]	πρότερα ἔσται τὰ ποιοῦντα, ἢ	εἰ	μὴ ἐκεῖνα ποιεῖ, οὐδὲ ταῦτα.
[3, 1, 52]	ἢ τὸ ἐπιθυμητὸν ἐκίνησεν· ἤ,	εἰ	μηδὲν ὀρεκτὸν ἐκίνησεν, {ἢ} οὐδ'
[3, 3, 52]	ἄτοπον καὶ ἀδύνατον, ἀδυνατώτερον δέ,	εἰ	οἷόν τε λέγειν, τὸ ἐξ
[3, 7, 52]	κωλῦσον ἢ ἄλλως γενέσθαι ποιῆσον,	εἰ	πάντα εἴληπται ἐν τῇ εἱμαρμένῃ.
[3, 6, 52]	φέρονται, ὥσπερ διάφορόν τι πασχόντων,	εἰ	πρὸς ἡμᾶς δύνοιεν, ἀλλ' οὐκ
[3, 6, 52]	ἡμᾶς εὖ ποιεῖν, κακοῦν δέ,	εἰ	τἀναντία· ἀλλὰ μᾶλλον, ὡς φέρεται
[3, 4, 52]	συνέχειαν καὶ συμπλοκὴν εἱμαρμένην, οἷον	εἰ	φυτοῦ ἐκ ῥίζης τὴν ἀρχὴν
[3, 9, 52]	ἐν τοῖς ἔξωθεν δὲ καὶ	εἴ	τι ἐκ τῆς φορᾶς συντελεῖται.
[3, 1, 52]	τοῦ τέκνου ὁ πατὴρ καὶ	εἴ	τι συνεργὸν ἔξωθεν εἰς παιδοποιίαν
[3, 2, 52]	πρὸ αὐτῶν τὰ ὕστερα, ταῦτα	εἴ	τις λέγοι, εἱμαρμένην ἕτερον τρόπον
[3, 6, 52]	ἀνάλογον μεθοδεύοντας τὸ σημαινόμενον· ὥσπερ	εἴ	τις λέγοι, ἐπειδὴ ὑψηλὸς ὁ
[3, 5, 52]	ἀλλὰ καὶ ὁμοίων ὄντων τοῖς	εἴδεσι	παρὰ τοὺς τόπους ἔν γε
[3, 5, 52]	καὶ ἡ ὁμοιότης ἐν τοῖς	εἴδεσι	πρὸς τοὺς γονέας οἴκοθέν φησι
[3, 5, 52]	καὶ ζῷα, ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπων	εἴδη	τε καὶ μεγέθη καὶ χρόας
[3, 5, 52]	γοῦν γονεῦσιν ὅμοιοι καὶ τὰ	εἴδη	ὡς τὰ πολλὰ καί τινα
[3, 6, 52]	βλέποντας τοὺς τὴν τοιαύτην γραμματικὴν	εἰδότας	ἀναγινώσκειν τὰ μέλλοντα ἐκ τῶν
[3, 5, 52]	οἱ ὄρνεις ποιητικοὶ ὧν σημαίνουσιν	εἶεν	καὶ πάντα, εἰς ἃ βλέποντες
[3, 3, 52]	οὔτε μαντικὴ τὸ παράπαν ἂν	εἴη,	οὔτε ἥτις ἐκ τέχνης πῶς
[3, 9, 52]	γὰρ ἂν ἔτι καὶ ἄλλο	εἴη;	Πάντων δὲ ληφθέντων τῶν αἰτίων
[3, 7, 52]	πάντως πάντων ἀνάγκην, καὶ πάντων	εἰλημμένων	τῶν αἰτίων οὐκ ἔστιν ἕκαστον
[3, 7, 52]	ἄλλως γενέσθαι ποιῆσον, εἰ πάντα	εἴληπται	ἐν τῇ εἱμαρμένῃ. Τοιαῦτα δὲ
[3, 7, 52]	εἰ πάντα εἴληπται ἐν τῇ	εἱμαρμένῃ.	Τοιαῦτα δὲ ὄντα ὡς ἀπὸ
[3, 10, 52]	γε καὶ δοκεῖ ἔξωθεν τὴν	εἱμαρμένην	αἴτιον εἶναι· τὰ δὲ ἄριστα
[3, 3, 52]	πάντων ἀνάγκην οὔτε τὴν ἄλλως	εἱμαρμένην	ἕπεσθαι. Φέρε γὰρ πρῶτον τὰς
[3, 2, 52]	ὕστερα, ταῦτα εἴ τις λέγοι,	εἱμαρμένην	ἕτερον τρόπον εἰσάγων φανεῖται. Διττοὺς
[3, 4, 52]	τοιαύτης εἱμαρμένης αὐτὸ τοῦτο τὴν	εἱμαρμένην	καὶ τῶν αἰτίων τὸν εἱρμὸν
[3, 4, 52]	ἡγεμονοῦν κινουμένοις ἄλογον τὸ καθ'	εἱμαρμένην	λέγειν κινεῖσθαι οὐ γὰρ ἄλλο
[3, 10, 52]	καὶ ταῦτα ἴσως ὀρθὸν καθ'	εἱμαρμένην	λέγειν πράττειν, οἷς γε καὶ
[3, 4, 52]	τούτων ἐφεξῆς συνέχειαν καὶ συμπλοκὴν	εἱμαρμένην,	οἷον εἰ φυτοῦ ἐκ ῥίζης
[3, 2, 52]	ἀλλὰ καὶ ποιοῦσαν ἕκαστα λέγοντες,	εἱμαρμένην	ταύτην καὶ κυριωτάτην αἰτίαν θέμενοι,
[3, 4, 52]	πεῖσιν, διοίκησιν μίαν καὶ οἷον	εἱμαρμένην	τοῦ φυτοῦ τις εἶναι λέγοι;
[3, 4, 52]	τῆς ἀνάγκης καὶ τῆς τοιαύτης	εἱμαρμένης	αὐτὸ τοῦτο τὴν εἱμαρμένην καὶ
[3, 5, 52]	οὐδὲν διδοὺς λίθοις φερομένοις καταλείπει	εἶναι,	ἀλλ' οὐκ ἀνθρώποις ἔχουσι παρ'
[3, 9, 52]	ἕλκουσι καὶ οὐκέτι ἔργα ἐῶσιν	εἶναι,	ἀλλὰ παθήματα παρ' ἡμῶν. ~Τέλος
[3, 3, 52]	ἡμέτερον ἔργον καὶ τὸ ζῴοις	εἶναι	ἀπολεῖται φερομένων ᾗ τὰ σώματα
[3, 3, 52]	Φέρε γὰρ πρῶτον τὰς ἀτόμους	εἶναι.	Αὗται τοίνυν κινήσονται τὴν μὲν
[3, 1, 52]	ἀναγέτω· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ	εἶναι	αὐτῷ, τὸ τοιάνδε ἐνέργειαν ἀποδιδόναι.
[3, 9, 52]	ταύτην μόνην τὴν ὁρμὴν φατέον	εἶναι	ἐφ' ἡμῖν καὶ ἑκούσιον, καὶ
[3, 1, 52]	πρώτων ἤρτηται, ἐξ ἐκείνων τὸ	εἶναι	ἐχέτω. Τάς τε ἐνεργείας ἑκάστων
[3, 3, 52]	ἢ ὁρμαῖς ἢ κινήσεσιν ἀναγκαίαις	εἶναι	ἢ ὅλως εἶναι; Ὅταν δὲ
[3, 4, 52]	γὰρ δεῖ καὶ ἕκαστον ἕκαστον	εἶναι	καὶ πράξεις ἡμετέρας καὶ διανοίας
[3, 3, 52]	καὶ ἐνταῦθα ὡρισμένον τὸ μέλλον	εἶναι.	Καὶ σώμασι μὲν ἔσται παρὰ
[3, 10, 52]	μὲν μὴ φρονεῖν ἄλλα αἴτια	εἶναι·	καὶ ταῦτα ἴσως ὀρθὸν καθ'
[3, 5, 52]	τοὺς ἐπὶ γῆς διαφέροντας ἀλλήλων	εἶναι	κατά τε τὴν πρὸς τὸ
[3, 4, 52]	οἷον εἱμαρμένην τοῦ φυτοῦ τις	εἶναι	λέγοι; Ἀλλὰ πρῶτον μὲν τοῦτο
[3, 3, 52]	ἀτόμων ὁ μὲν γεωμετρικὸς ἀναγκασθήσεται	εἶναι,	ὁ δὲ ἀριθμητικὴν καὶ ἀστρονομίαν
[3, 5, 52]	οἷς ἅπασιν ἐχρῆν τὰ αὐτὰ	εἶναι,	οἷς ἡ αὐτὴ σχέσις. Πῶς
[3, 3, 52]	κινήσεσιν ἀναγκαίαις εἶναι ἢ ὅλως	εἶναι;	Ὅταν δὲ δὴ ἐναντιῶται ψυχὴ
[3, 8, 52]	καὶ τάξιν ἡμᾶς τέ τι	εἶναι	συγχωρήσει προρρήσεις τε καὶ μαντείας
[3, 10, 52]	δοκεῖ ἔξωθεν τὴν εἱμαρμένην αἴτιον	εἶναι·	τὰ δὲ ἄριστα παρ' ἡμῶν·
[3, 9, 52]	ἡμῖν καὶ ἑκούσιον, καὶ τοῦτο	εἶναι	τὸ ἡμέτερον ἔργον, ὃ μὴ
[3, 1, 52]	αὐτὴν ἀνάγκη τὸ μὴ αὐτῆς	εἶναι,	φέρεσθαι δὲ τὰς τοιαύτας φορὰς
[3, 3, 52]	ἀτόμων. Καὶ περὶ τούτων πολλοὶ	εἴρηνται	λόγοι ἀληθεῖς. Εἰ δὲ δὴ
[3, 4, 52]	εἱμαρμένην καὶ τῶν αἰτίων τὸν	εἱρμὸν	καὶ τὴν συμπλοκὴν ἀναιρεῖ. Ὡς
[3, 2, 52]	πρὸς ἄλληλα καὶ τὸν ἄνωθεν	εἱρμὸν	καὶ τὸ ἕπεσθαι τοῖς προτέροις
[3, 5, 52]	ὧν σημαίνουσιν εἶεν καὶ πάντα,	εἰς	ἃ βλέποντες οἱ μάντεις προλέγουσιν.
[3, 1, 52]	ταύτας ἀνάγειν· οἷον τοῦ βαδίσαι	εἰς	ἀγορὰν τὸ οἰηθῆναι δεῖν τινα
[3, 1, 52]	τῶν ἀιδίων τὰ μὲν πρῶτα	εἰς	ἄλλα αἴτια ἀνάγειν οὐχ οἷόν
[3, 6, 52]	καὶ ἄλλην χρείαν τὴν τοῦ	εἰς	αὐτὰ ὥσπερ γράμματα βλέποντας τοὺς
[3, 5, 52]	καὶ τῆς διαφορᾶς τοῦ περιέχοντος	εἰς	ἡμᾶς οἷον θερμότητας ἢ ψύξεις
[3, 8, 52]	κύκλῳ πάντα, οἷς συνέπεσεν ἐλθοῦσα	εἰς	μέσον, τὰ πολλὰ ἤγαγον, ὥστε
[3, 1, 52]	καὶ εἴ τι συνεργὸν ἔξωθεν	εἰς	παιδοποιίαν ἄλλο παρ' ἄλλου ἧκον·
[3, 1, 52]	ἢ καὶ ὀλίγῳ προσώτερα εὔρους	εἰς	παιδοποιίαν γονὴ ἢ γυνὴ ἐπιτήδειος
[3, 8, 52]	κοσμικῆς αἰτίας ἔξω· ἐνεχθεῖσα δὲ	εἰς	σῶμα οὐκέτι πάντα κυρία, ὡς
[3, 5, 52]	τὸ ἡμέτερον ἡμῖν, ἥκειν δὲ	εἰς	τὰ ἡμέτερα ἤδη τινὰ ὄντα
[3, 2, 52]	ταύτην καὶ τὴν παρὰ τούτων	εἰς	τὰ ὄντα εἰσάγουσι. Κἂν ἄλλα
[3, 8, 52]	δεῖ ἀρχὴν οὖσαν ἄλλην ἐπεισφέροντας	εἰς	τὰ ὄντα, οὐ μόνον τὴν
[3, 1, 52]	προσεχεῖς ἑκάστῳ ῥᾴδιον λαβεῖν καὶ	εἰς	ταύτας ἀνάγειν· οἷον τοῦ βαδίσαι
[3, 5, 52]	ἐπισκέψαιτο. Ἅ τις ἂν ἰδὼν	εἰς	τὴν τῶν ἄστρων σχέσιν, ἣν
[3, 5, 52]	λέγοιντο ἄν. Εἰ δ' ὅτι	εἰς	τὴν τῶν ἄστρων σχέσιν ὁρῶντες
[3, 3, 52]	Αὗται τοίνυν κινήσονται τὴν μὲν	εἰς	τὸ κάτω ἔστω γάρ τι
[3, 7, 52]	τι ἡμῖν καὶ ἑκάστοις χαρίζεσθαι	εἰς	τὸ παρ' ἡμῶν ποιεῖν τι.
[3, 1, 52]	ὁρμῇ ἐμπλήκτῳ μηδενὸς κινήσαντος αὐτὴν	εἰς	τό τι πρᾶξαι ὧν πρότερον
[3, 1, 52]	παιδοποιίαν γονὴ ἢ γυνὴ ἐπιτήδειος	εἰς	τόκους. Καὶ ὅλως εἰς φύσιν.
[3, 1, 52]	ἐπιτήδειος εἰς τόκους. Καὶ ὅλως	εἰς	φύσιν. ~Μέχρι μὲν οὖν τούτων
[3, 2, 52]	παρὰ τούτων εἰς τὰ ὄντα	εἰσάγουσι.	Κἂν ἄλλα δέ τις σώματα
[3, 2, 52]	τις λέγοι, εἱμαρμένην ἕτερον τρόπον	εἰσάγων	φανεῖται. Διττοὺς δ' ἄν τις
[3, 1, 52]	τοῦτο δὲ ἢ ἔξω ἢ	εἴσω	ἢ τὸ ἐπιθυμητὸν ἐκίνησεν· ἤ,
[3, 2, 52]	τοὺς πρώτους ἰτέον τῷ λόγῳ·	εἶτ'	ἐφεξῆς τὰ τῶν ἄλλων ἐπισκεπτέον.
[3, 3, 52]	μὲν οὖν ἐπιτρέψαι τὰ πάντα	εἴτε	ἀτόμοις εἴτε τοῖς στοιχείοις καλουμένοις
[3, 3, 52]	ἐπιτρέψαι τὰ πάντα εἴτε ἀτόμοις	εἴτε	τοῖς στοιχείοις καλουμένοις καὶ τῇ
[3, 5, 52]	τὴν τῶν ἄστρων σχέσιν, ἣν	εἶχον	ὅτε ἕκαστος ἐγίνετο, προείποι, ταῦτά
[3, 9, 52]	ἐξ ἀγνοίας παθούσης ἢ ἧτταν	ἐκ	βίας ἐπιθυμιῶν, αἳ προσελθοῦσαι ἄγουσι
[3, 5, 52]	ἐξ ἀδελφῶν ἀδελφῶν θανάτους καὶ	ἐκ	γυναικῶν τὰ περὶ τοὺς ἄνδρας
[3, 2, 52]	κινουμένων ἑκάστων οὐκ ἐξ αὑτῶν,	ἐκ	δὲ τοῦ ἡγεμονοῦντος ἐν ἑκάστῳ
[3, 5, 52]	τῶν ἄστρων ποιοῖ, ἃ ἤδη	ἐκ	πατέρων οὕτως ἕξειν λέγεται; Ἢ
[3, 3, 52]	γάρ τι κάτω τὴν δ'	ἐκ	πλαγίων, ὅπῃ ἔτυχεν, ἄλλαι κατ'
[3, 1, 52]	ἢ δόσις παρά του ἢ	ἐκ	πόνων ἢ τέχνης χρηματίσασθαι. Καὶ
[3, 4, 52]	συμπλοκὴν εἱμαρμένην, οἷον εἰ φυτοῦ	ἐκ	ῥίζης τὴν ἀρχὴν ἔχοντος τὴν
[3, 8, 52]	καὶ αὐτῆς, ὥσπερ τὰ ἄλλα,	ἐκ	σπερμάτων, ἀλλὰ πρωτουργοῦ αἰτίας οὔσης.
[3, 3, 52]	παράπαν ἂν εἴη, οὔτε ἥτις	ἐκ	τέχνης πῶς γὰρ ἐπὶ τοῖς
[3, 5, 52]	ἀνθρώποις ἔχουσι παρ' αὑτῶν καὶ	ἐκ	τῆς αὑτῶν φύσεως ἔργον. Ἀλλὰ
[3, 7, 52]	κίνησιν ἡμετέραν τε καὶ πᾶσαν	ἐκ	τῆς τῶν ὅλων ψυχῆς ἥκειν
[3, 9, 52]	ἔξωθεν δὲ καὶ εἴ τι	ἐκ	τῆς φορᾶς συντελεῖται. Ὅταν μὲν
[3, 6, 52]	ἐξ ἀνθρώπου, καὶ τοιόσδε, ὅτι	ἐκ	τοιοῦδε. Ἔστω δὲ συνεργὸς καὶ
[3, 2, 52]	δ' οὔ; Καὶ τῶν ὁμοίων	ἐκ	τοῦ περιέχοντος ἡκόντων ὁ μὲν
[3, 3, 52]	τοῖς στοιχείοις καλουμένοις καὶ τῇ	ἐκ	τούτων ἀτάκτως φορᾷ τάξιν καὶ
[3, 5, 52]	περὶ τοὺς ἄνδρας ἀνάπαλίν τε	ἐκ	τούτων ἐκεῖνα. Πῶς ἂν οὖν
[3, 2, 52]	σχηματισμοῖς πρὸς ἄλληλα, ἀπὸ τῆς	ἐκ	τούτων προρρήσεως πιστούμενοι, ἕκαστα ἐντεῦθεν
[3, 2, 52]	τις σώματα ἀρχὰς διδῷ καὶ	ἐκ	τούτων τὰ πάντα γίνεσθαι, τῇ
[3, 2, 52]	Καὶ πλούσιος, ὁ δὲ πένης	ἐκ	τῶν αὐτῶν ἔργων; Καὶ τρόποι
[3, 2, 52]	ἀλλὰ καὶ τὰς ἡμετέρας διανοήσεις	ἐκ	τῶν ἐκείνης ἰέναι κινημάτων, οἷον
[3, 1, 52]	τε πρῶτα ὄντα· ὅσα δὲ	ἐκ	τῶν πρώτων ἤρτηται, ἐξ ἐκείνων
[3, 6, 52]	γραμματικὴν εἰδότας ἀναγινώσκειν τὰ μέλλοντα	ἐκ	τῶν σχημάτων κατὰ τὸ ἀνάλογον
[3, 5, 52]	μάντεις προλέγουσιν. Ἔτι δὲ καὶ	ἐκ	τῶνδε ἀκριβέστερον ἄν τις περὶ
[3, 2, 52]	τῆς ἐκ τούτων προρρήσεως πιστούμενοι,	ἕκαστα	ἐντεῦθεν γίνεσθαι ἀξιοῦσι. Καὶ μὴν
[3, 6, 52]	σχημάτων; ~Ἀλλὰ γὰρ γίγνεται μὲν	ἕκαστα	κατὰ τὰς αὐτῶν φύσεις, ἵππος
[3, 2, 52]	μόνον κινοῦσαν, ἀλλὰ καὶ ποιοῦσαν	ἕκαστα	λέγοντες, εἱμαρμένην ταύτην καὶ κυριωτάτην
[3, 5, 52]	~Ἀλλ' ἴσως μὲν οὐχ οὕτως	ἕκαστα	περαίνεται, ἡ δὲ φορὰ διοικοῦσα
[3, 2, 52]	πληγαῖς καὶ συμπλοκαῖς πρὸς ἄλληλα	ἕκαστα	ποιοῦντες καὶ οὕτως ἔχειν καὶ
[3, 5, 52]	ἡ τῶν ἄστρων κίνησις οὕτως	ἕκαστα	τίθησιν, ὡς ἂν πρὸς ἄλληλα
[3, 7, 52]	καὶ βούλεταί τι ἡμῖν καὶ	ἑκάστοις	χαρίζεσθαι εἰς τὸ παρ' ἡμῶν
[3, 4, 52]	Ἀλλὰ γὰρ δεῖ καὶ ἕκαστον	ἕκαστον	εἶναι καὶ πράξεις ἡμετέρας καὶ
[3, 4, 52]	ἑαυτῶν. Ἀλλὰ γὰρ δεῖ καὶ	ἕκαστον	ἕκαστον εἶναι καὶ πράξεις ἡμετέρας
[3, 7, 52]	εἰλημμένων τῶν αἰτίων οὐκ ἔστιν	ἕκαστον	μὴ οὐ γίνεσθαι· οὐδὲν γὰρ
[3, 5, 52]	ἄστρων σχέσιν, ἣν εἶχον ὅτε	ἕκαστος	ἐγίνετο, προείποι, ταῦτά φασι καὶ
[3, 4, 52]	καὶ αἰσχρὰς πράξεις παρ' αὐτοῦ	ἑκάστου,	ἀλλὰ μὴ τῷ παντὶ τὴν
[3, 7, 52]	πάντα καὶ τὸ πὼς ἐφ'	ἑκάστου	ἐπιφέρουσαν ἀρχὴν τιθεμένην μίαν, ἀφ'
[3, 4, 52]	καὶ διανοίας ὑπάρχειν καὶ τὰς	ἑκάστου	καλάς τε καὶ αἰσχρὰς πράξεις
[3, 8, 52]	τοῦ παντός, ἀλλὰ καὶ τὴν	ἑκάστου	μετὰ ταύτης, ὡς ἀρχῆς οὐ
[3, 5, 52]	τῷ παντὶ ἐσομένων περί τε	ἑκάστου,	ὅπως τε τύχης καὶ διανοίας
[3, 5, 52]	Πῶς ἂν οὖν ἡ ἐπὶ	ἑκάστου	σχέσις τῶν ἄστρων ποιοῖ, ἃ
[3, 4, 52]	παντὸς διήκουσα περαίνει τὰ πάντα	ἑκάστου	ταύτῃ κινουμένου ὡς μέρους, ᾗ
[3, 1, 52]	κατ' αἰτίας τὰς μὲν προσεχεῖς	ἑκάστῳ	ῥᾴδιον λαβεῖν καὶ εἰς ταύτας
[3, 1, 52]	ὁρμῆσαι ἐπὶ τάδε τὸ φανῆναι	ἑκάστῳ	ταδὶ ποιεῖν. Καὶ τὰ μὲν
[3, 2, 52]	ἐκ δὲ τοῦ ἡγεμονοῦντος ἐν	ἑκάστῳ	τῶν ζῴων. Ἄλλοι δὲ τὴν
[3, 1, 52]	εἶναι ἐχέτω. Τάς τε ἐνεργείας	ἑκάστων	ἀποδιδούς τις ἐπὶ τὰς οὐσίας
[3, 5, 52]	τῶν ἄστρων σχέσιν ὁρῶντες περὶ	ἑκάστων	λέγουσι τὰ γινόμενα, παρ' ἐκείνων
[3, 2, 52]	κινημάτων, οἷον ζῴου μορίων κινουμένων	ἑκάστων	οὐκ ἐξ αὑτῶν, ἐκ δὲ
[3, 4, 52]	τὸ ὅλον ἄγει, φερομένων δὲ	ἐκεῖθεν	τῶν αἰτίων ἀκολούθων ἀνάγκη τὴν
[3, 2, 52]	τὰ ὕστερα καὶ ταῦτα ἐπ'	ἐκεῖνα	ἀνιέναι δι' αὐτῶν γενόμενα καὶ
[3, 7, 52]	πλέον ἔσται τῆς ὁρμῆς κατ'	ἐκεῖνα	γεννωμένης· τοιοῦτόν τε τὸ ἡμέτερον
[3, 5, 52]	τὰ ποιοῦντα, ἢ εἰ μὴ	ἐκεῖνα	ποιεῖ, οὐδὲ ταῦτα. Καὶ μὴν
[3, 5, 52]	ἄνδρας ἀνάπαλίν τε ἐκ τούτων	ἐκεῖνα.	Πῶς ἂν οὖν ἡ ἐπὶ
[3, 2, 52]	οὕτως ἔχειν καὶ γίνεσθαι, ᾗ	ἐκεῖνα	συνέστη ποιεῖ τε καὶ πάσχει,
[3, 5, 52]	οὕτως ἕξειν λέγεται; Ἢ γὰρ	ἐκεῖνα	τὰ πρότερα ἔσται τὰ ποιοῦντα,
[3, 7, 52]	καταλείψει, ἢ φέρεσθαι ὅπῃ ἂν	ἐκεῖνα	ὠθῇ. Αἵ τε γὰρ φαντασίαι
[3, 2, 52]	διαθέσεις ταύτῃ ἔχειν, ὡς ἂν	ἐκεῖναι	ποιῶσιν, ἀνάγκην ταύτην καὶ τὴν
[3, 3, 52]	ἀτόμων πάσχειν πληττομένοις, ἅπερ ἂν	ἐκεῖναι	φέρωσιν, ἐξ ἀνάγκης· τὰ δὲ
[3, 2, 52]	τὰς ἡμετέρας διανοήσεις ἐκ τῶν	ἐκείνης	ἰέναι κινημάτων, οἷον ζῴου μορίων
[3, 7, 52]	καὶ αὕτη ἡ δόξα ἐγγὺς	ἐκείνης	τῆς πᾶσαν καὶ σχέσιν καὶ
[3, 4, 52]	αὐτοῦ τῇ ὁρμῇ κεχρημένον, ἀλλ'	ἐκεῖνό	ἐστι πρῶτον τὸ κινῆσαν τὸ
[3, 5, 52]	Πρὸς δὴ ταῦτα πρῶτον μὲν	ἐκεῖνο	ῥητέον, ὅτι καὶ οὗτος ἕτερον
[3, 5, 52]	πάσχομεν ἐξ ἀνάγκης, μὴ πάντα	ἐκείνοις	ἀνατιθέναι· καὶ ἰέναι μὲν παρὰ
[3, 5, 52]	ὅτι καὶ οὗτος ἕτερον τρόπον	ἐκείνοις	ἀνατίθησι τὰ ἡμέτερα, βουλὰς καὶ
[3, 2, 52]	δι' αὐτῶν γενόμενα καὶ ἄνευ	ἐκείνων	οὐκ ἂν γενόμενα, δουλεύειν δὲ
[3, 5, 52]	ἑκάστων λέγουσι τὰ γινόμενα, παρ'	ἐκείνων	ποιεῖσθαι τεκμαίρονται, ὁμοίως ἂν καὶ
[3, 1, 52]	ἐκ τῶν πρώτων ἤρτηται, ἐξ	ἐκείνων	τὸ εἶναι ἐχέτω. Τάς τε
[3, 1, 52]	τὰ μὲν οὕτως, τὰ δὲ	ἐκείνως,	ἢ οὐδὲν αὐτῶν μετ' αἰτίας.
[3, 1, 52]	ἐκίνησεν, {ἢ} οὐδ' ἂν ὅλως	ἐκινήθη.	Γιγνομένων δὲ πάντων κατ' αἰτίας
[3, 1, 52]	ἢ εἴσω ἢ τὸ ἐπιθυμητὸν	ἐκίνησεν·	ἤ, εἰ μηδὲν ὀρεκτὸν ἐκίνησεν,
[3, 1, 52]	ἐκίνησεν· ἤ, εἰ μηδὲν ὀρεκτὸν	ἐκίνησεν,	{ἢ} οὐδ' ἂν ὅλως ἐκινήθη.
[3, 9, 52]	φατέον εἶναι ἐφ' ἡμῖν καὶ	ἑκούσιον,	καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ἡμέτερον
[3, 9, 52]	τυφλῇ τῇ φορᾷ χρωμένη, οὐχὶ	ἑκούσιον	τὴν πρᾶξιν οὐδὲ τὴν διάθεσιν
[3, 8, 52]	Πλείω δὲ κρατεῖ ἡ ἀμείνων,	ἐλάττω	δὲ ἡ χείρων. Ἡ γὰρ
[3, 1, 52]	ὅλως τοῦ τάδε ἢ τάδε	ἑλέσθαι	καὶ ὁρμῆσαι ἐπὶ τάδε τὸ
[3, 8, 52]	οὖσα κυριωτάτη τε αὐτῆς καὶ	ἐλευθέρα	καὶ κοσμικῆς αἰτίας ἔξω· ἐνεχθεῖσα
[3, 2, 52]	φύσιν. ~Μέχρι μὲν οὖν τούτων	ἐλθόντα	ἀναπαύσασθαι καὶ πρὸς τὸ ἄνω
[3, 2, 52]	ἐπὶ τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν	ἐλθόντες	ἀπ' αὐτῆς κατάγουσι πάντα, διὰ
[3, 8, 52]	τὰ κύκλῳ πάντα, οἷς συνέπεσεν	ἐλθοῦσα	εἰς μέσον, τὰ πολλὰ ἤγαγον,
[3, 9, 52]	ἐπιθυμιῶν, αἳ προσελθοῦσαι ἄγουσι καὶ	ἕλκουσι	καὶ οὐκέτι ἔργα ἐῶσιν εἶναι,
[3, 1, 52]	προηγησαμένου ὑπέστη, οὔτε ψυχῆς ὁρμῇ	ἐμπλήκτῳ	μηδενὸς κινήσαντος αὐτὴν εἰς τό
[3, 10, 52]	ὅταν πράττωσι, τὰ δ' ἄλλα	ἐμποδιζομένας	τὰ αὑτῶν πράττειν, πάσχειν τε
[3, 1, 52]	αἰτίας, τὰ δὲ μετ' αἰτίας	ἐν	ἀμφοτέροις· ἢ τὰ μὲν γινόμενα
[3, 2, 52]	αὑτῶν, ἐκ δὲ τοῦ ἡγεμονοῦντος	ἐν	ἑκάστῳ τῶν ζῴων. Ἄλλοι δὲ
[3, 3, 52]	ἢ ὁρμαῖς τοιαῖσδε ἢ ὅλως	ἐν	λογισμοῖς ἢ ὁρμαῖς ἢ κινήσεσιν
[3, 3, 52]	κάτω φερομένης ἢ ὁπουοῦν προσκρουούσης	ἐν	λογισμοῖς τοιοῖσδε ἢ ὁρμαῖς τοιαῖσδε
[3, 5, 52]	τοῖς ἤθεσι πλείστη παραλλαγὴ καὶ	ἐν	ταῖς διανοίαις ἐνορᾶται, ὡς ἂν
[3, 7, 52]	γενέσθαι ποιῆσον, εἰ πάντα εἴληπται	ἐν	τῇ εἱμαρμένῃ. Τοιαῦτα δὲ ὄντα
[3, 5, 52]	ἡμᾶς οἷον θερμότητας ἢ ψύξεις	ἐν	τῇ κράσει, ἰέναι δὲ καὶ
[3, 8, 52]	δυνάμεσι τύραννος· ἡ δὲ καὶ	ἐν	τοῖς αὐτοῖς τούτοις ἀντέσχεν, ἡ
[3, 5, 52]	Καὶ μὴν καὶ ἡ ὁμοιότης	ἐν	τοῖς εἴδεσι πρὸς τοὺς γονέας
[3, 9, 52]	τῶν αἰτίων πάντα πάντως γίνεται·	ἐν	τοῖς ἔξωθεν δὲ καὶ εἴ
[3, 4, 52]	τὴν συμπλοκὴν ἀναιρεῖ. Ὡς γὰρ	ἐν	τοῖς ἡμετέροις μέρεσι κατὰ τὸ
[3, 5, 52]	μαντευόμενοι προλέγουσι περί τε τῶν	ἐν	τῷ παντὶ ἐσομένων περί τε
[3, 5, 52]	τοῖς εἴδεσι παρὰ τοὺς τόπους	ἔν	γε τοῖς ἤθεσι πλείστη παραλλαγὴ
[3, 4, 52]	αἰτίας τὰ πάντα γίγνεσθαι, ἀλλ'	ἓν	ἔσται τὰ πάντα. Ὥστε οὔτε
[3, 4, 52]	εἰ καὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς	ἓν	ἔσται τὸ πᾶν ποιοῦν καὶ
[3, 5, 52]	σωμάτων καὶ πρὸς τὰς ἐπιθυμίας	ἐναντιώσεις	καὶ ἐνταῦθα πρεπόντως λέγοιντο ἄν.
[3, 3, 52]	ὅλως εἶναι; Ὅταν δὲ δὴ	ἐναντιῶται	ψυχὴ τοῖς τοῦ σώματος παθήμασι;
[3, 4, 52]	οὐ γὰρ ἄλλο μὲν τὸ	ἐνδεδωκὸς	τὴν κίνησιν, ἄλλο δὲ τὸ
[3, 8, 52]	Ἡ γὰρ κράσει σώματός τι	ἐνδιδοῦσα	ἐπιθυμεῖν ἢ ὀργίζεσθαι ἠνάγκασται ἢ
[3, 9, 52]	ὃ μὴ ἄλλοθεν ἦλθεν, ἀλλ'	ἔνδοθεν	ἀπὸ καθαρᾶς τῆς ψυχῆς, ἀπ'
[3, 5, 52]	περὶ εὐγενείας λέγωσιν ὡς ἐξ	ἐνδόξων	τῶν πατέρων καὶ μητέρων, πῶς
[3, 1, 52]	τὸ εἶναι αὐτῷ, τὸ τοιάνδε	ἐνέργειαν	ἀποδιδόναι. Περὶ δὲ τῶν γινομένων
[3, 1, 52]	ἀεί, οὐ τὴν αὐτὴν δὲ	ἐνέργειαν	ποιουμένων ἀεὶ κατ' αἰτίας ἅπαντα
[3, 1, 52]	τὸ εἶναι ἐχέτω. Τάς τε	ἐνεργείας	ἑκάστων ἀποδιδούς τις ἐπὶ τὰς
[3, 8, 52]	ἐλευθέρα καὶ κοσμικῆς αἰτίας ἔξω·	ἐνεχθεῖσα	δὲ εἰς σῶμα οὐκέτι πάντα
[3, 3, 52]	ἀτάκτοις τέχνη; οὔτε ἥτις ἐξ	ἐνθουσιασμοῦ	καὶ ἐπιπνοίας· δεῖ γὰρ καὶ
[3, 5, 52]	τῶν πατέρων καὶ μητέρων, πῶς	ἔνι	ποιεῖσθαι λέγειν ταῦτα, ἃ προυπάρχει
[3, 5, 52]	παραλλαγὴ καὶ ἐν ταῖς διανοίαις	ἐνορᾶται,	ὡς ἂν ἀπ' ἄλλης ἀρχῆς
[3, 2, 52]	ἀποτυγχάνοι. Οἱ μὲν γὰρ ἀφ'	ἑνός	τινος τὰ πάντα ἀναρτῶσιν, οἱ
[3, 2, 52]	τοῦ περιέχοντος ἡκόντων ὁ μὲν	ἐνόσησεν,	ὁ δ' οὔ; Καὶ πλούσιος,
[3, 5, 52]	πρὸς τὰς ἐπιθυμίας ἐναντιώσεις καὶ	ἐνταῦθα	πρεπόντως λέγοιντο ἄν. Εἰ δ'
[3, 3, 52]	καὶ ἐπιπνοίας· δεῖ γὰρ καὶ	ἐνταῦθα	ὡρισμένον τὸ μέλλον εἶναι. Καὶ
[3, 2, 52]	ἐκ τούτων προρρήσεως πιστούμενοι, ἕκαστα	ἐντεῦθεν	γίνεσθαι ἀξιοῦσι. Καὶ μὴν καὶ
[3, 4, 52]	ῥίζης τὴν ἀρχὴν ἔχοντος τὴν	ἐντεῦθεν	ἐπὶ πάντα διοίκησιν αὐτοῦ τὰ
[3, 9, 52]	καὶ κυρίας, ἀλλ' οὐ πλάνην	ἐξ	ἀγνοίας παθούσης ἢ ἧτταν ἐκ
[3, 5, 52]	τῶν οὔπω γεγονότων λέγουσι καὶ	ἐξ	ἀδελφῶν ἀδελφῶν θανάτους καὶ ἐκ
[3, 5, 52]	ἡμεῖς ἐργαζόμεθα, τίνα δὲ πάσχομεν	ἐξ	ἀνάγκης, μὴ πάντα ἐκείνοις ἀνατιθέναι·
[3, 3, 52]	πληττομένοις, ἅπερ ἂν ἐκεῖναι φέρωσιν,	ἐξ	ἀνάγκης· τὰ δὲ δὴ ψυχῆς
[3, 6, 52]	ἐξ ἵππου, καὶ ἄνθρωπος, ὅτι	ἐξ	ἀνθρώπου, καὶ τοιόσδε, ὅτι ἐκ
[3, 3, 52]	εἰ οἷόν τε λέγειν, τὸ	ἐξ	ἀτόμων. Καὶ περὶ τούτων πολλοὶ
[3, 2, 52]	ζῴου μορίων κινουμένων ἑκάστων οὐκ	ἐξ	αὑτῶν, ἐκ δὲ τοῦ ἡγεμονοῦντος
[3, 1, 52]	δὲ ἐκ τῶν πρώτων ἤρτηται,	ἐξ	ἐκείνων τὸ εἶναι ἐχέτω. Τάς
[3, 5, 52]	τοίνυν περὶ εὐγενείας λέγωσιν ὡς	ἐξ	ἐνδόξων τῶν πατέρων καὶ μητέρων,
[3, 3, 52]	τοῖς ἀτάκτοις τέχνη; οὔτε ἥτις	ἐξ	ἐνθουσιασμοῦ καὶ ἐπιπνοίας· δεῖ γὰρ
[3, 6, 52]	αὐτῶν φύσεις, ἵππος μέν, ὅτι	ἐξ	ἵππου, καὶ ἄνθρωπος, ὅτι ἐξ
[3, 1, 52]	διδόντα οὔτε κινήσει σωμάτων τῇ	ἐξαίφνης,	ἣ οὐδενὸς προηγησαμένου ὑπέστη, οὔτε
[3, 5, 52]	τύχης καὶ διανοίας οὐχ ἥκιστα	ἕξει.	Ὁρᾶν δὲ καὶ τὰ ἄλλα
[3, 5, 52]	ἃ ἤδη ἐκ πατέρων οὕτως	ἕξειν	λέγεται; Ἢ γὰρ ἐκεῖνα τὰ
[3, 8, 52]	καὶ ἐλευθέρα καὶ κοσμικῆς αἰτίας	ἔξω·	ἐνεχθεῖσα δὲ εἰς σῶμα οὐκέτι
[3, 1, 52]	τὸ βουλητόν τοῦτο δὲ ἢ	ἔξω	ἢ εἴσω ἢ τὸ ἐπιθυμητὸν
[3, 9, 52]	μὲν οὖν ἀλλοιωθεῖσα παρὰ τῶν	ἔξω	ψυχὴ πράττῃ τι καὶ ὁρμᾷ
[3, 9, 52]	πάντα πάντως γίνεται· ἐν τοῖς	ἔξωθεν	δὲ καὶ εἴ τι ἐκ
[3, 1, 52]	πατὴρ καὶ εἴ τι συνεργὸν	ἔξωθεν	εἰς παιδοποιίαν ἄλλο παρ' ἄλλου
[3, 10, 52]	πράττειν, οἷς γε καὶ δοκεῖ	ἔξωθεν	τὴν εἱμαρμένην αἴτιον εἶναι· τὰ
[3, 7, 52]	αἰτίας ζητοῦντες οὐχ ἵστανται ὡς	ἐπ'	ἀρχῆς ταύτης. ~Τίς οὖν ἄλλη
[3, 10, 52]	σπουδαίους τὰ καλὰ πράττειν καὶ	ἐπ'	αὐτοῖς {τὰ καλὰ πράττειν} τοὺς
[3, 2, 52]	ἀεὶ τὰ ὕστερα καὶ ταῦτα	ἐπ'	ἐκεῖνα ἀνιέναι δι' αὐτῶν γενόμενα
[3, 6, 52]	καὶ ψύξεις καὶ σωμάτων κράσεις	ἐπακολουθούσας,	πῶς οὖν τὰ ἤθη καὶ
[3, 6, 52]	σημαινόμενον· ὥσπερ εἴ τις λέγοι,	ἐπειδὴ	ὑψηλὸς ὁ ὄρνις, σημαίνει ὑψηλάς
[3, 8, 52]	δὴ δεῖ ἀρχὴν οὖσαν ἄλλην	ἐπεισφέροντας	εἰς τὰ ὄντα, οὐ μόνον
[3, 2, 52]	τὰ πρῶτα καὶ ἐπὶ τὰ	ἐπέκεινα	αἴτια ἀνιόντων. Διὰ τί γὰρ
[3, 8, 52]	οὖν ἄλλη αἰτία παρὰ ταύτας	ἐπελθοῦσα	ἀναίτιόν τε οὐδὲν καταλείψει ἀκολουθίαν
[3, 2, 52]	τὸν ἄνωθεν εἱρμὸν καὶ τὸ	ἕπεσθαι	τοῖς προτέροις ἀεὶ τὰ ὕστερα
[3, 3, 52]	ἀνάγκην οὔτε τὴν ἄλλως εἱμαρμένην	ἕπεσθαι.	Φέρε γὰρ πρῶτον τὰς ἀτόμους
[3, 5, 52]	πάσχοντα· τούς τε τόπους τοὺς	ἐπὶ	γῆς διαφέροντας ἀλλήλων εἶναι κατά
[3, 5, 52]	ἐκεῖνα. Πῶς ἂν οὖν ἡ	ἐπὶ	ἑκάστου σχέσις τῶν ἄστρων ποιοῖ,
[3, 1, 52]	ἢ οὐδὲν αὐτῶν μετ' αἰτίας.	Ἐπὶ	μὲν οὖν τῶν ἀιδίων τὰ
[3, 4, 52]	τὴν ἀρχὴν ἔχοντος τὴν ἐντεῦθεν	ἐπὶ	πάντα διοίκησιν αὐτοῦ τὰ μέρη
[3, 6, 52]	ἡμᾶς δύνοιεν, ἀλλ' οὐκ ἀεὶ	ἐπὶ	σφαίρας οὐρανίας φερομένων καὶ πρὸς
[3, 6, 52]	μᾶλλον, ὡς φέρεται μὲν ταῦτα	ἐπὶ	σωτηρίᾳ τῶν ὅλων, παρέχεται δὲ
[3, 2, 52]	τῶν ἐπὶ τὰ πρῶτα καὶ	ἐπὶ	τὰ ἐπέκεινα αἴτια ἀνιόντων. Διὰ
[3, 2, 52]	καὶ ἤθη διάφορα καὶ τύχαι	ἐπὶ	τὰ πόρρω ἀξιοῦσιν ἰέναι· καὶ
[3, 2, 52]	ἴσως καὶ οὐ κατακούοντος τῶν	ἐπὶ	τὰ πρῶτα καὶ ἐπὶ τὰ
[3, 1, 52]	ἢ τάδε ἑλέσθαι καὶ ὁρμῆσαι	ἐπὶ	τάδε τὸ φανῆναι ἑκάστῳ ταδὶ
[3, 1, 52]	τε ἐνεργείας ἑκάστων ἀποδιδούς τις	ἐπὶ	τὰς οὐσίας ἀναγέτω· τοῦτο γάρ
[3, 1, 52]	ταδὶ ποιεῖν. Καὶ τὰ μὲν	ἐπὶ	τὰς τέχνας ἀνάγειν· τοῦ ὑγιάσαι
[3, 2, 52]	ποιεῖ τὰ ὄντα. Οἱ δ'	ἐπὶ	τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν ἐλθόντες
[3, 3, 52]	ἥτις ἐκ τέχνης πῶς γὰρ	ἐπὶ	τοῖς ἀτάκτοις τέχνη; οὔτε ἥτις
[3, 4, 52]	τὸν αὐτὸν τρόπον εἰ καὶ	ἐπὶ	τοῦ παντὸς ἓν ἔσται τὸ
[3, 2, 52]	δὲ περὶ τούτων. Νῦν δ'	ἐπὶ	τοὺς πρώτους ἰτέον τῷ λόγῳ·
[3, 8, 52]	γὰρ κράσει σώματός τι ἐνδιδοῦσα	ἐπιθυμεῖν	ἢ ὀργίζεσθαι ἠνάγκασται ἢ πενίαις
[3, 1, 52]	ἔξω ἢ εἴσω ἢ τὸ	ἐπιθυμητὸν	ἐκίνησεν· ἤ, εἰ μηδὲν ὀρεκτὸν
[3, 5, 52]	τῶν σωμάτων καὶ πρὸς τὰς	ἐπιθυμίας	ἐναντιώσεις καὶ ἐνταῦθα πρεπόντως λέγοιντο
[3, 5, 52]	καὶ χρόας καὶ θυμοὺς καὶ	ἐπιθυμίας	ἐπιτηδεύματά τε καὶ ἤθη. Κυρία
[3, 9, 52]	παθούσης ἢ ἧτταν ἐκ βίας	ἐπιθυμιῶν,	αἳ προσελθοῦσαι ἄγουσι καὶ ἕλκουσι
[3, 7, 52]	πράξεις. ~Λοιπὸν δὲ ἰδεῖν τὴν	ἐπιπλέκουσαν	καὶ οἷον συνείρουσαν ἀλλήλοις πάντα
[3, 2, 52]	μὴν καὶ τὴν τῶν αἰτίων	ἐπιπλοκὴν	πρὸς ἄλληλα καὶ τὸν ἄνωθεν
[3, 3, 52]	οὔτε ἥτις ἐξ ἐνθουσιασμοῦ καὶ	ἐπιπνοίας·	δεῖ γὰρ καὶ ἐνταῦθα ὡρισμένον
[3, 2, 52]	εἶτ' ἐφεξῆς τὰ τῶν ἄλλων	ἐπισκεπτέον.	~Σώμασι μὲν οὖν ἐπιτρέψαι τὰ
[3, 5, 52]	ἀκριβέστερον ἄν τις περὶ τούτων	ἐπισκέψαιτο.	Ἅ τις ἂν ἰδὼν εἰς
[3, 3, 52]	ὁ δὲ ἀριθμητικὴν καὶ ἀστρονομίαν	ἐπισκέψεται,	ὁ δὲ σοφὸς ἔσται; Ὅλως
[3, 1, 52]	εἰς παιδοποιίαν γονὴ ἢ γυνὴ	ἐπιτήδειος	εἰς τόκους. Καὶ ὅλως εἰς
[3, 6, 52]	πῶς οὖν τὰ ἤθη καὶ	ἐπιτηδεύματα	καὶ μάλιστα οὐχ ὅσα δοκεῖ
[3, 5, 52]	χρόας καὶ θυμοὺς καὶ ἐπιθυμίας	ἐπιτηδεύματά	τε καὶ ἤθη. Κυρία ἄρα
[3, 3, 52]	ἄλλων ἐπισκεπτέον. ~Σώμασι μὲν οὖν	ἐπιτρέψαι	τὰ πάντα εἴτε ἀτόμοις εἴτε
[3, 7, 52]	καὶ τὸ πὼς ἐφ' ἑκάστου	ἐπιφέρουσαν	ἀρχὴν τιθεμένην μίαν, ἀφ' ἧς
[3, 1, 52]	τι πρᾶξαι ὧν πρότερον οὐκ	ἐποίει.	Ἢ αὐτῷ γε τούτῳ μείζων
[3, 9, 52]	ἄγουσι καὶ ἕλκουσι καὶ οὐκέτι	ἔργα	ἐῶσιν εἶναι, ἀλλὰ παθήματα παρ'
[3, 3, 52]	ἀνάγκης· τὰ δὲ δὴ ψυχῆς	ἔργα	καὶ πάθη τίσι κινήσεσι τῶν
[3, 3, 52]	δὲ οὐδὲν τῶν ὅσα ψυχὴ	ἐργάζεται	παρὰ τούτων ἂν γίγνοιτο, ἀλλ'
[3, 5, 52]	καὶ διαιρούμενον, τίνα μὲν ἡμεῖς	ἐργαζόμεθα,	τίνα δὲ πάσχομεν ἐξ ἀνάγκης,
[3, 5, 52]	καὶ ἐκ τῆς αὑτῶν φύσεως	ἔργον.	Ἀλλὰ χρὴ διδόναι μὲν τὸ
[3, 3, 52]	δὲ τὰ ἀσθενέστερα δύναται ταῦτα,	ἔργον	δὲ οὐδὲν τῶν ὅσα ψυχὴ
[3, 3, 52]	ἔσται; Ὅλως γὰρ τὸ ἡμέτερον	ἔργον	καὶ τὸ ζῴοις εἶναι ἀπολεῖται
[3, 9, 52]	καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ἡμέτερον	ἔργον,	ὃ μὴ ἄλλοθεν ἦλθεν, ἀλλ'
[3, 4, 52]	ἡμεῖς ἡμεῖς οὔτε τι ἡμέτερον	ἔργον·	οὐδὲ λογιζόμεθα αὐτοί, ἀλλ' ἑτέρου
[3, 2, 52]	δὲ πένης ἐκ τῶν αὐτῶν	ἔργων;	Καὶ τρόποι δὴ καὶ ἤθη
[3, 10, 52]	ταύτης γὰρ καὶ τῆς φύσεώς	ἐσμεν,	ὅταν μόνοι ὦμεν· καὶ τούς
[3, 5, 52]	τε τῶν ἐν τῷ παντὶ	ἐσομένων	περί τε ἑκάστου, ὅπως τε
[3, 5, 52]	γενέσεως καὶ παίδων διαθέσεις οἷαι	ἔσονται	καὶ ὁποίαις συνέσονται τύχαις ἀπὸ
[3, 7, 52]	αἵ τε ὁρμαὶ κατὰ ταύτας	ἔσονται,	ὄνομά τε μόνον τὸ ἐφ'
[3, 7, 52]	γεννωμένης· τοιοῦτόν τε τὸ ἡμέτερον	ἔσται,	οἷον καὶ τὸ τῶν ἄλλων
[3, 3, 52]	ἀστρονομίαν ἐπισκέψεται, ὁ δὲ σοφὸς	ἔσται;	Ὅλως γὰρ τὸ ἡμέτερον ἔργον
[3, 7, 52]	τε μόνον τὸ ἐφ' ἡμῖν	ἔσται·	οὐ γὰρ ὅτι ὁρμῶμεν ἡμεῖς,
[3, 3, 52]	μέλλον εἶναι. Καὶ σώμασι μὲν	ἔσται	παρὰ τῶν ἀτόμων πάσχειν πληττομένοις,
[3, 4, 52]	τὰ πάντα γίγνεσθαι, ἀλλ' ἓν	ἔσται	τὰ πάντα. Ὥστε οὔτε ἡμεῖς
[3, 5, 52]	Ἢ γὰρ ἐκεῖνα τὰ πρότερα	ἔσται	τὰ ποιοῦντα, ἢ εἰ μὴ
[3, 7, 52]	ὁρμῶμεν ἡμεῖς, ταύτῃ τι πλέον	ἔσται	τῆς ὁρμῆς κατ' ἐκεῖνα γεννωμένης·
[3, 4, 52]	καὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς ἓν	ἔσται	τὸ πᾶν ποιοῦν καὶ πάσχον
[3, 1, 52]	δὲ ὄντα τὰ μὲν αὐτῶν	ἐστι	μετ' αἰτίας, τὰ δ' ἄνευ
[3, 4, 52]	τῇ ὁρμῇ κεχρημένον, ἀλλ' ἐκεῖνό	ἐστι	πρῶτον τὸ κινῆσαν τὸ σκέλος
[3, 1, 52]	τὰς οὐσίας ἀναγέτω· τοῦτο γάρ	ἐστι	τὸ εἶναι αὐτῷ, τὸ τοιάνδε
[3, 7, 52]	πάντα κατὰ λόγους σπερματικοὺς περαίνεται.	Ἔστι	μὲν οὖν καὶ αὕτη ἡ
[3, 1, 52]	αἰτίας γίνεται τὰ γινόμενα καὶ	ἔστι	τὰ ὄντα, ἢ ἄνευ αἰτίας
[3, 7, 52]	πάντων εἰλημμένων τῶν αἰτίων οὐκ	ἔστιν	ἕκαστον μὴ οὐ γίνεσθαι· οὐδὲν
[3, 3, 52]	τὴν μὲν εἰς τὸ κάτω	ἔστω	γάρ τι κάτω τὴν δ'
[3, 6, 52]	καὶ τοιόσδε, ὅτι ἐκ τοιοῦδε.	Ἔστω	δὲ συνεργὸς καὶ ἡ τοῦ
[3, 6, 52]	συγχωροῦσα τὸ πολὺ τοῖς γινομένοις,	ἔστωσαν	δὲ πρὸς τὰ τοῦ σώματος
[3, 3, 52]	δὲ ταῦτα καὶ πρὸς τοὺς	ἕτερα	σώματα αἴτια τῶν πάντων τιθεμένους,
[3, 3, 52]	τούτων ἂν γίγνοιτο, ἀλλ' ἀφ'	ἑτέρας	δεῖ ταῦτα ἀρχῆς ἰέναι. ~Ἀλλ'
[3, 8, 52]	ἢ ἠλλοιώθη, ὥστε τὰ μὲν	ἑτεροιῶσαι,	τοῖς δὲ συγχωρῆσαι μὴ μετὰ
[3, 4, 52]	αἰτίας τὴν ἀναγωγὴν ἀεὶ ἐφ'	ἕτερον	ἐχούσας, οὐ δὴ ἀληθὲς κατ'
[3, 2, 52]	ταῦτα εἴ τις λέγοι, εἱμαρμένην	ἕτερον	τρόπον εἰσάγων φανεῖται. Διττοὺς δ'
[3, 5, 52]	ἐκεῖνο ῥητέον, ὅτι καὶ οὗτος	ἕτερον	τρόπον ἐκείνοις ἀνατίθησι τὰ ἡμέτερα,
[3, 4, 52]	ἔργον· οὐδὲ λογιζόμεθα αὐτοί, ἀλλ'	ἑτέρου	λογισμοὶ τὰ ἡμέτερα βουλεύματα· οὐδὲ
[3, 8, 52]	πάντα κυρία, ὡς ἂν μεθ'	ἑτέρων	ταχθεῖσα. Τύχαι δὲ τὰ κύκλῳ
[3, 5, 52]	ἃ βλέποντες οἱ μάντεις προλέγουσιν.	Ἔτι	δὲ καὶ ἐκ τῶνδε ἀκριβέστερον
[3, 9, 52]	κραθέντα γίνεται· τί γὰρ ἂν	ἔτι	καὶ ἄλλο εἴη; Πάντων δὲ
[3, 7, 52]	μὴ οὐ γίνεσθαι· οὐδὲν γὰρ	ἔτι	τὸ κωλῦσον ἢ ἄλλως γενέσθαι
[3, 3, 52]	τὴν δ' ἐκ πλαγίων, ὅπῃ	ἔτυχεν,	ἄλλαι κατ' ἄλλα. Οὐδὲν δὴ
[3, 6, 52]	γίνεται· ὥστε εὐπαθοῦντας μὲν ἡμᾶς	εὖ	ποιεῖν, κακοῦν δέ, εἰ τἀναντία·
[3, 5, 52]	καὶ ποιούντων. Ὅταν τοίνυν περὶ	εὐγενείας	λέγωσιν ὡς ἐξ ἐνδόξων τῶν
[3, 5, 52]	ἀλλ' οὐ παρὰ φορᾶς ἄστρων.	Εὔλογόν	τε κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους
[3, 6, 52]	χείρων ἢ κρείττων γίνεται· ὥστε	εὐπαθοῦντας	μὲν ἡμᾶς εὖ ποιεῖν, κακοῦν
[3, 1, 52]	ἰατρός. Καὶ τοῦ πλουτῆσαι θησαυρὸς	εὑρεθεὶς	ἢ δόσις παρά του ἢ
[3, 6, 52]	καὶ κυβευτικὸς καὶ τῶνδε τίς	εὑρετής;	πονηρία δὲ ἤθους παρὰ θεῶν
[3, 1, 52]	τοιάδε ἢ καὶ ὀλίγῳ προσώτερα	εὔρους	εἰς παιδοποιίαν γονὴ ἢ γυνὴ
[3, 7, 52]	ἀλλήλοις πάντα καὶ τὸ πὼς	ἐφ'	ἑκάστου ἐπιφέρουσαν ἀρχὴν τιθεμένην μίαν,
[3, 4, 52]	κατ' αἰτίας τὴν ἀναγωγὴν ἀεὶ	ἐφ'	ἕτερον ἐχούσας, οὐ δὴ ἀληθὲς
[3, 7, 52]	ἔσονται, ὄνομά τε μόνον τὸ	ἐφ'	ἡμῖν ἔσται· οὐ γὰρ ὅτι
[3, 9, 52]	μόνην τὴν ὁρμὴν φατέον εἶναι	ἐφ'	ἡμῖν καὶ ἑκούσιον, καὶ τοῦτο
[3, 4, 52]	αἰτίων ἀκολούθων ἀνάγκη τὴν τούτων	ἐφεξῆς	συνέχειαν καὶ συμπλοκὴν εἱμαρμένην, οἷον
[3, 2, 52]	πρώτους ἰτέον τῷ λόγῳ· εἶτ'	ἐφεξῆς	τὰ τῶν ἄλλων ἐπισκεπτέον. ~Σώμασι
[3, 7, 52]	τὸ παρ' ἡμῶν ποιεῖν τι.	Ἔχει	μὲν οὖν τὴν πάντως πάντων
[3, 2, 52]	ἄλληλα ἕκαστα ποιοῦντες καὶ οὕτως	ἔχειν	καὶ γίνεσθαι, ᾗ ἐκεῖνα συνέστη
[3, 2, 52]	ἡμετέρας ὁρμὰς καὶ διαθέσεις ταύτῃ	ἔχειν,	ὡς ἂν ἐκεῖναι ποιῶσιν, ἀνάγκην
[3, 1, 52]	ἤρτηται, ἐξ ἐκείνων τὸ εἶναι	ἐχέτω.	Τάς τε ἐνεργείας ἑκάστων ἀποδιδούς
[3, 5, 52]	ὡς ἂν πρὸς ἄλληλα στάσεως	ἔχῃ	μαρτυρίαις καὶ ἀνατολαῖς, δύσεσί τε
[3, 1, 52]	γε τούτῳ μείζων ἄν τις	ἔχοι	αὐτὴν ἀνάγκη τὸ μὴ αὐτῆς
[3, 4, 52]	φυτοῦ ἐκ ῥίζης τὴν ἀρχὴν	ἔχοντος	τὴν ἐντεῦθεν ἐπὶ πάντα διοίκησιν
[3, 6, 52]	πρὸς τὴν γῆν τὴν αὐτὴν	ἐχόντων	σχέσιν; Οὐδὲ λεκτέον, ὡς ἄλλος
[3, 9, 52]	καθαρὸν καὶ ἀπαθῆ τὸν οἰκεῖον	ἔχουσα	ὁρμᾷ, ταύτην μόνην τὴν ὁρμὴν
[3, 4, 52]	τὴν ἀναγωγὴν ἀεὶ ἐφ' ἕτερον	ἐχούσας,	οὐ δὴ ἀληθὲς κατ' αἰτίας
[3, 5, 52]	καταλείπει εἶναι, ἀλλ' οὐκ ἀνθρώποις	ἔχουσι	παρ' αὑτῶν καὶ ἐκ τῆς
[3, 5, 52]	ἀνθρώπους ἅμα γίνεσθαι· οἷς ἅπασιν	ἐχρῆν	τὰ αὐτὰ εἶναι, οἷς ἡ
[3, 9, 52]	καὶ ἕλκουσι καὶ οὐκέτι ἔργα	ἐῶσιν	εἶναι, ἀλλὰ παθήματα παρ' ἡμῶν.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/05/2007