| Ennéade, liv., chap. |
| [3, 1, 52] |
τέχνας
ἀνάγειν·
τοῦ
ὑγιάσαι
ἡ
|
ἰατρικὴ |
καὶ
ὁ
ἰατρός.
Καὶ
τοῦ |
| [3, 1, 52] |
ὑγιάσαι
ἡ
ἰατρικὴ
καὶ
ὁ
|
ἰατρός. |
Καὶ
τοῦ
πλουτῆσαι
θησαυρὸς
εὑρεθεὶς |
| [3, 1, 52] |
ἀγορὰν
τὸ
οἰηθῆναι
δεῖν
τινα
|
ἰδεῖν |
ἢ
χρέος
ἀπολαβεῖν·
καὶ
ὅλως |
| [3, 7, 52] |
ὑψηλάς
τινας
πράξεις.
~Λοιπὸν
δὲ
|
ἰδεῖν |
τὴν
ἐπιπλέκουσαν
καὶ
οἷον
συνείρουσαν |
| [3, 5, 52] |
τούτων
ἐπισκέψαιτο.
Ἅ
τις
ἂν
|
ἰδὼν |
εἰς
τὴν
τῶν
ἄστρων
σχέσιν, |
| [3, 6, 52] |
Οὐδὲ
λεκτέον,
ὡς
ἄλλος
ἄλλον
|
ἰδὼν |
τῶν
θεῶν
κατ'
ἄλλην
καὶ |
| [3, 3, 52] |
ἀφ'
ἑτέρας
δεῖ
ταῦτα
ἀρχῆς
|
ἰέναι. |
~Ἀλλ'
ἆρα
μία
τις
ψυχὴ |
| [3, 5, 52] |
φησι
καὶ
κάλλος
καὶ
αἶσχος
|
ἰέναι, |
ἀλλ'
οὐ
παρὰ
φορᾶς
ἄστρων. |
| [3, 5, 52] |
ἢ
ψύξεις
ἐν
τῇ
κράσει,
|
ἰέναι |
δὲ
καὶ
παρὰ
τῶν
γειναμένων· |
| [3, 2, 52] |
τύχαι
ἐπὶ
τὰ
πόρρω
ἀξιοῦσιν
|
ἰέναι· |
καὶ
οὕτω
δὴ
ἀεὶ
οὐχ |
| [3, 2, 52] |
ἡμετέρας
διανοήσεις
ἐκ
τῶν
ἐκείνης
|
ἰέναι |
κινημάτων,
οἷον
ζῴου
μορίων
κινουμένων |
| [3, 5, 52] |
μὴ
πάντα
ἐκείνοις
ἀνατιθέναι·
καὶ
|
ἰέναι |
μὲν
παρὰ
τῶν
τόπων
καὶ |
| [3, 5, 52] |
ἀπ'
ἄλλης
ἀρχῆς
τῶν
τοιούτων
|
ἰόντων. |
Αἵ
τε
πρὸς
τὰς
κράσεις |
| [3, 7, 52] |
τῶν
νηπίων
καθ'
ὁρμὰς
τυφλὰς
|
ἰόντων |
καὶ
τὸ
τῶν
μαινομένων·
ὁρμῶσι |
| [3, 6, 52] |
ἕκαστα
κατὰ
τὰς
αὐτῶν
φύσεις,
|
ἵππος |
μέν,
ὅτι
ἐξ
ἵππου,
καὶ |
| [3, 6, 52] |
φύσεις,
ἵππος
μέν,
ὅτι
ἐξ
|
ἵππου, |
καὶ
ἄνθρωπος,
ὅτι
ἐξ
ἀνθρώπου, |
| [3, 2, 52] |
καὶ
οὕτω
δὴ
ἀεὶ
οὐχ
|
ἱστάμενοι |
οἱ
μὲν
ἀρχὰς
σωματικὰς
θέμενοι, |
| [3, 7, 52] |
ταύτης
ἄλλας
αἰτίας
ζητοῦντες
οὐχ
|
ἵστανται |
ὡς
ἐπ'
ἀρχῆς
ταύτης.
~Τίς |
| [3, 2, 52] |
ἄνω
μὴ
ἐθελῆσαι
χωρεῖν
ῥᾳθύμου
|
ἴσως |
καὶ
οὐ
κατακούοντος
τῶν
ἐπὶ |
| [3, 5, 52] |
τῶν
αἰσχρῶν
ποίησιν
ἀνατιθέναι.
~Ἀλλ'
|
ἴσως |
μὲν
οὐχ
οὕτως
ἕκαστα
περαίνεται, |
| [3, 10, 52] |
ἄλλα
αἴτια
εἶναι·
καὶ
ταῦτα
|
ἴσως |
ὀρθὸν
καθ'
εἱμαρμένην
λέγειν
πράττειν, |
| [3, 2, 52] |
Νῦν
δ'
ἐπὶ
τοὺς
πρώτους
|
ἰτέον |
τῷ
λόγῳ·
εἶτ'
ἐφεξῆς
τὰ |