HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, III, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)

γ = 37 formes différentes pour 82 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Ennéade, liv., chap.

[3, 4, 52]   καθ' εἱμαρμένην λέγειν κινεῖσθαι οὐ γὰρ ἄλλο μὲν τὸ ἐνδεδωκὸς τὴν

[3, 9, 52]   καὶ τύχαις κραθέντα γίνεται· τί γὰρ ἂν ἔτι καὶ ἄλλο εἴη;

[3, 2, 52]   τοῦ ἀληθοῦς ἀποτυγχάνοι. Οἱ μὲν γὰρ ἀφ' ἑνός τινος τὰ πάντα

[3, 6, 52]   ἄλλα διὰ τῶν σχημάτων; ~Ἀλλὰ γὰρ γίγνεται μὲν ἕκαστα κατὰ τὰς

[3, 4, 52]   διὰ μερῶν τῶν ἑαυτῶν. Ἀλλὰ γὰρ δεῖ καὶ ἕκαστον ἕκαστον εἶναι

[3, 5, 52]   πατέρων οὕτως ἕξειν λέγεται; Ἢ γὰρ ἐκεῖνα τὰ πρότερα ἔσται τὰ

[3, 4, 52]   καὶ τὴν συμπλοκὴν ἀναιρεῖ. Ὡς γὰρ ἐν τοῖς ἡμετέροις μέρεσι κατὰ

[3, 3, 52]   οὔτε ἥτις ἐκ τέχνης πῶς γὰρ ἐπὶ τοῖς ἀτάκτοις τέχνη; οὔτε

[3, 1, 52]   ἐπὶ τὰς οὐσίας ἀναγέτω· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ εἶναι αὐτῷ, τὸ

[3, 7, 52]   ἕκαστον μὴ οὐ γίνεσθαι· οὐδὲν γὰρ ἔτι τὸ κωλῦσον ἢ ἄλλως

[3, 3, 52]   ἐξ ἐνθουσιασμοῦ καὶ ἐπιπνοίας· δεῖ γὰρ καὶ ἐνταῦθα ὡρισμένον τὸ μέλλον

[3, 7, 52]   καὶ τὸ τῶν μαινομένων· ὁρμῶσι γὰρ καὶ οὗτοι· καὶ νὴ Δία

[3, 10, 52]   δὲ ἄριστα παρ' ἡμῶν· ταύτης γὰρ καὶ τῆς φύσεώς ἐσμεν, ὅταν

[3, 8, 52]   ἐλάττω δὲ ἡ χείρων. Ἡ γὰρ κράσει σώματός τι ἐνδιδοῦσα ἐπιθυμεῖν

[3, 7, 52]   τὸ ἐφ' ἡμῖν ἔσται· οὐ γὰρ ὅτι ὁρμῶμεν ἡμεῖς, ταύτῃ τι

[3, 3, 52]   τῶν ἀτόμων ἀναθήσει τις; Ποίᾳ γὰρ πληγῇ ἢ κάτω φερομένης ἢ

[3, 3, 52]   τὴν ἄλλως εἱμαρμένην ἕπεσθαι. Φέρε γὰρ πρῶτον τὰς ἀτόμους εἶναι. Αὗται

[3, 3, 52]   μὲν εἰς τὸ κάτω ἔστω γάρ τι κάτω τὴν δ' ἐκ

[3, 1, 52]   τε καὶ ἀναιτίους οὔσας. Ἢ γὰρ τὸ βουλητόν τοῦτο δὲ ἢ

[3, 3, 52]   ὁ δὲ σοφὸς ἔσται; Ὅλως γὰρ τὸ ἡμέτερον ἔργον καὶ τὸ

[3, 2, 52]   ἐπέκεινα αἴτια ἀνιόντων. Διὰ τί γὰρ τῶν αὐτῶν γενομένων, οἷον τῆς

[3, 7, 52]   ἂν ἐκεῖνα ὠθῇ. Αἵ τε γὰρ φαντασίαι τοῖς προηγησαμένοις αἵ τε

[3, 10, 52]   καθ' εἱμαρμένην λέγειν πράττειν, οἷς γε καὶ δοκεῖ ἔξωθεν τὴν εἱμαρμένην

[3, 3, 52]   ἄλλα. Οὐδὲν δὴ τακτῶς τάξεώς γε οὐκ οὔσης, τὸ δὲ γενόμενον

[3, 10, 52]   ὅταν μόνοι ὦμεν· καὶ τούς γε σπουδαίους τὰ καλὰ πράττειν καὶ

[3, 5, 52]   εἴδεσι παρὰ τοὺς τόπους ἔν γε τοῖς ἤθεσι πλείστη παραλλαγὴ καὶ

[3, 1, 52]   πρότερον οὐκ ἐποίει. Ἢ αὐτῷ γε τούτῳ μείζων ἄν τις ἔχοι

[3, 3, 52]   τὸ δὲ γενόμενον τοῦτο, ὅτε γέγονε, πάντως. Ὥστε οὔτε πρόρρησις οὔτε

[3, 5, 52]   τῶν πατέρων περὶ τῶν οὔπω γεγονότων λέγουσι καὶ ἐξ ἀδελφῶν ἀδελφῶν

[3, 5, 52]   ἰέναι δὲ καὶ παρὰ τῶν γειναμένων· τοῖς γοῦν γονεῦσιν ὅμοιοι καὶ

[3, 5, 52]   τύχας ἀπὸ τῶν παίδων τῆς γενέσεως καὶ παίδων διαθέσεις οἷαι ἔσονται

[3, 7, 52]   ἔτι τὸ κωλῦσον ἢ ἄλλως γενέσθαι ποιῆσον, εἰ πάντα εἴληπται ἐν

[3, 5, 52]   τοὺς γονεῖς πρὶν τὴν σχέσιν γενέσθαι ταύτην τῶν ἄστρων ἀφ' ἧς

[3, 3, 52]   λόγον καὶ ψυχὴν τὴν ἡγουμένην γεννᾶν ἀμφοτέρως μὲν ἄτοπον καὶ ἀδύνατον,

[3, 7, 52]   ἔσται τῆς ὁρμῆς κατ' ἐκεῖνα γεννωμένης· τοιοῦτόν τε τὸ ἡμέτερον ἔσται,

[3, 2, 52]   καὶ ἄνευ ἐκείνων οὐκ ἂν γενόμενα, δουλεύειν δὲ τοῖς πρὸ αὐτῶν

[3, 2, 52]   ἐπ' ἐκεῖνα ἀνιέναι δι' αὐτῶν γενόμενα καὶ ἄνευ ἐκείνων οὐκ ἂν

[3, 3, 52]   γε οὐκ οὔσης, τὸ δὲ γενόμενον τοῦτο, ὅτε γέγονε, πάντως. Ὥστε

[3, 2, 52]   Διὰ τί γὰρ τῶν αὐτῶν γενομένων, οἷον τῆς σελήνης φανείσης, ὁ

[3, 3, 52]   δὲ φορὰς ἀτόμων ὁ μὲν γεωμετρικὸς ἀναγκασθήσεται εἶναι, ὁ δὲ ἀριθμητικὴν

[3, 6, 52]   δουλεύειν, οἷον γραμματικὸς τίς καὶ γεωμετρικὸς καὶ κυβευτικὸς καὶ τῶνδε τίς

[3, 6, 52]   οὐρανίας φερομένων καὶ πρὸς τὴν γῆν τὴν αὐτὴν ἐχόντων σχέσιν; Οὐδὲ

[3, 6, 52]   ὅτι δύνουσι καὶ ὅτι ὑπὸ γῆν φέρονται, ὥσπερ διάφορόν τι πασχόντων,

[3, 5, 52]   τούς τε τόπους τοὺς ἐπὶ γῆς διαφέροντας ἀλλήλων εἶναι κατά τε

[3, 4, 52]   ἀληθὲς κατ' αἰτίας τὰ πάντα γίγνεσθαι, ἀλλ' ἓν ἔσται τὰ πάντα.

[3, 6, 52]   διὰ τῶν σχημάτων; ~Ἀλλὰ γὰρ γίγνεται μὲν ἕκαστα κατὰ τὰς αὐτῶν

[3, 3, 52]   ψυχὴ ἐργάζεται παρὰ τούτων ἂν γίγνοιτο, ἀλλ' ἀφ' ἑτέρας δεῖ ταῦτα

[3, 1, 52]   {ἢ} οὐδ' ἂν ὅλως ἐκινήθη. Γιγνομένων δὲ πάντων κατ' αἰτίας τὰς

[3, 2, 52]   τούτων προρρήσεως πιστούμενοι, ἕκαστα ἐντεῦθεν γίνεσθαι ἀξιοῦσι. Καὶ μὴν καὶ τὴν

[3, 2, 52]   ποιοῦντες καὶ οὕτως ἔχειν καὶ γίνεσθαι, ᾗ ἐκεῖνα συνέστη ποιεῖ τε

[3, 10, 52]   λόγος πάντα μὲν σημαίνεσθαι καὶ γίνεσθαι κατ' αἰτίας μὲν πάντα, διττὰς

[3, 5, 52]   τε παντοδαπὰ καὶ ἀνθρώπους ἅμα γίνεσθαι· οἷς ἅπασιν ἐχρῆν τὰ αὐτὰ

[3, 7, 52]   οὐκ ἔστιν ἕκαστον μὴ οὐ γίνεσθαι· οὐδὲν γὰρ ἔτι τὸ κωλῦσον

[3, 5, 52]   ἐγίνετο, προείποι, ταῦτά φασι καὶ γίνεσθαι παρ' αὐτῶν οὐ σημαινόντων μόνον,

[3, 2, 52]   καὶ ἐκ τούτων τὰ πάντα γίνεσθαι, τῇ παρὰ τούτων ἀνάγκῃ δουλεύειν

[3, 1, 52]   ἀεὶ κατ' αἰτίας ἅπαντα λεκτέον γίνεσθαι, τὸ δ' ἀναίτιον οὐ παραδεκτέον,

[3, 2, 52]   οὐ μόνον τὰ ἄλλα, ὅσα γίνεται, ἀλλὰ καὶ τὰς ἡμετέρας διανοήσεις

[3, 9, 52]   ληφθέντων τῶν αἰτίων πάντα πάντως γίνεται· ἐν τοῖς ἔξωθεν δὲ καὶ

[3, 1, 52]   τὰ ὄντα ἤτοι κατ' αἰτίας γίνεται τὰ γινόμενα καὶ ἔστι τὰ

[3, 9, 52]   ὅσα προαιρέσει καὶ τύχαις κραθέντα γίνεται· τί γὰρ ἂν ἔτι καὶ

[3, 6, 52]   ἄλλην στάσιν χείρων ἢ κρείττων γίνεται· ὥστε εὐπαθοῦντας μὲν ἡμᾶς εὖ

[3, 1, 52]   ἤτοι κατ' αἰτίας γίνεται τὰ γινόμενα καὶ ἔστι τὰ ὄντα, ἢ

[3, 1, 52]   ~Ἅπαντα τὰ γινόμενα καὶ τὰ ὄντα ἤτοι κατ'

[3, 1, 52]   ἐν ἀμφοτέροις· ἢ τὰ μὲν γινόμενα μετ' αἰτίας πάντα, τὰ δὲ

[3, 5, 52]   ὁρῶντες περὶ ἑκάστων λέγουσι τὰ γινόμενα, παρ' ἐκείνων ποιεῖσθαι τεκμαίρονται, ὁμοίως

[3, 1, 52]   μετ' αἰτίας πάντα, τὰ δὲ γινόμενα τὰ μὲν οὕτως, τὰ δὲ

[3, 8, 52]   οὔσης, πλέκειν τὰ πάντα, οὐ γινομένης καὶ αὐτῆς, ὥσπερ τὰ ἄλλα,

[3, 6, 52]   φορὰ συγχωροῦσα τὸ πολὺ τοῖς γινομένοις, ἔστωσαν δὲ πρὸς τὰ τοῦ

[3, 1, 52]   ἐνέργειαν ἀποδιδόναι. Περὶ δὲ τῶν γινομένων ἢ ὄντων μὲν ἀεί, οὐ

[3, 5, 52]   ἐν τοῖς εἴδεσι πρὸς τοὺς γονέας οἴκοθέν φησι καὶ κάλλος καὶ

[3, 5, 52]   ταῦτα, ἃ προυπάρχει περὶ τοὺς γονεῖς πρὶν τὴν σχέσιν γενέσθαι ταύτην

[3, 5, 52]   παρὰ τῶν γειναμένων· τοῖς γοῦν γονεῦσιν ὅμοιοι καὶ τὰ εἴδη ὡς

[3, 5, 52]   ἧς προλέγουσι; Καὶ μὴν καὶ γονέων τύχας ἀπὸ τῶν παίδων τῆς

[3, 1, 52]   ὀλίγῳ προσώτερα εὔρους εἰς παιδοποιίαν γονὴ ἢ γυνὴ ἐπιτήδειος εἰς τόκους.

[3, 5, 52]   καὶ παρὰ τῶν γειναμένων· τοῖς γοῦν γονεῦσιν ὅμοιοι καὶ τὰ εἴδη

[3, 5, 52]   τε καὶ παραβολαῖς. Ἀπὸ τούτων γοῦν μαντευόμενοι προλέγουσι περί τε τῶν

[3, 4, 52]   ἀλλὰ μὴ τῷ παντὶ τὴν γοῦν τῶν αἰσχρῶν ποίησιν ἀνατιθέναι. ~Ἀλλ'

[3, 6, 52]   τὴν τοῦ εἰς αὐτὰ ὥσπερ γράμματα βλέποντας τοὺς τὴν τοιαύτην γραμματικὴν

[3, 6, 52]   γράμματα βλέποντας τοὺς τὴν τοιαύτην γραμματικὴν εἰδότας ἀναγινώσκειν τὰ μέλλοντα ἐκ

[3, 6, 52]   δοκεῖ κράσει σωμάτων δουλεύειν, οἷον γραμματικὸς τίς καὶ γεωμετρικὸς καὶ κυβευτικὸς

[3, 5, 52]   ἀδελφῶν ἀδελφῶν θανάτους καὶ ἐκ γυναικῶν τὰ περὶ τοὺς ἄνδρας ἀνάπαλίν

[3, 1, 52]   εὔρους εἰς παιδοποιίαν γονὴ ἢ γυνὴ ἐπιτήδειος εἰς τόκους. Καὶ ὅλως

Ennéade, liv., chap.
[3, 4, 52]	καθ' εἱμαρμένην λέγειν κινεῖσθαι οὐ	γὰρ	ἄλλο μὲν τὸ ἐνδεδωκὸς τὴν
[3, 9, 52]	καὶ τύχαις κραθέντα γίνεται· τί	γὰρ	ἂν ἔτι καὶ ἄλλο εἴη;
[3, 2, 52]	τοῦ ἀληθοῦς ἀποτυγχάνοι. Οἱ μὲν	γὰρ	ἀφ' ἑνός τινος τὰ πάντα
[3, 6, 52]	ἄλλα διὰ τῶν σχημάτων; ~Ἀλλὰ	γὰρ	γίγνεται μὲν ἕκαστα κατὰ τὰς
[3, 4, 52]	διὰ μερῶν τῶν ἑαυτῶν. Ἀλλὰ	γὰρ	δεῖ καὶ ἕκαστον ἕκαστον εἶναι
[3, 5, 52]	πατέρων οὕτως ἕξειν λέγεται; Ἢ	γὰρ	ἐκεῖνα τὰ πρότερα ἔσται τὰ
[3, 4, 52]	καὶ τὴν συμπλοκὴν ἀναιρεῖ. Ὡς	γὰρ	ἐν τοῖς ἡμετέροις μέρεσι κατὰ
[3, 3, 52]	οὔτε ἥτις ἐκ τέχνης πῶς	γὰρ	ἐπὶ τοῖς ἀτάκτοις τέχνη; οὔτε
[3, 1, 52]	ἐπὶ τὰς οὐσίας ἀναγέτω· τοῦτο	γάρ	ἐστι τὸ εἶναι αὐτῷ, τὸ
[3, 7, 52]	ἕκαστον μὴ οὐ γίνεσθαι· οὐδὲν	γὰρ	ἔτι τὸ κωλῦσον ἢ ἄλλως
[3, 3, 52]	ἐξ ἐνθουσιασμοῦ καὶ ἐπιπνοίας· δεῖ	γὰρ	καὶ ἐνταῦθα ὡρισμένον τὸ μέλλον
[3, 7, 52]	καὶ τὸ τῶν μαινομένων· ὁρμῶσι	γὰρ	καὶ οὗτοι· καὶ νὴ Δία
[3, 10, 52]	δὲ ἄριστα παρ' ἡμῶν· ταύτης	γὰρ	καὶ τῆς φύσεώς ἐσμεν, ὅταν
[3, 8, 52]	ἐλάττω δὲ ἡ χείρων. Ἡ	γὰρ	κράσει σώματός τι ἐνδιδοῦσα ἐπιθυμεῖν
[3, 7, 52]	τὸ ἐφ' ἡμῖν ἔσται· οὐ	γὰρ	ὅτι ὁρμῶμεν ἡμεῖς, ταύτῃ τι
[3, 3, 52]	τῶν ἀτόμων ἀναθήσει τις; Ποίᾳ	γὰρ	πληγῇ ἢ κάτω φερομένης ἢ
[3, 3, 52]	τὴν ἄλλως εἱμαρμένην ἕπεσθαι. Φέρε	γὰρ	πρῶτον τὰς ἀτόμους εἶναι. Αὗται
[3, 3, 52]	μὲν εἰς τὸ κάτω ἔστω	γάρ	τι κάτω τὴν δ' ἐκ
[3, 1, 52]	τε καὶ ἀναιτίους οὔσας. Ἢ	γὰρ	τὸ βουλητόν τοῦτο δὲ ἢ
[3, 3, 52]	ὁ δὲ σοφὸς ἔσται; Ὅλως	γὰρ	τὸ ἡμέτερον ἔργον καὶ τὸ
[3, 2, 52]	ἐπέκεινα αἴτια ἀνιόντων. Διὰ τί	γὰρ	τῶν αὐτῶν γενομένων, οἷον τῆς
[3, 7, 52]	ἂν ἐκεῖνα ὠθῇ. Αἵ τε	γὰρ	φαντασίαι τοῖς προηγησαμένοις αἵ τε
[3, 10, 52]	καθ' εἱμαρμένην λέγειν πράττειν, οἷς	γε	καὶ δοκεῖ ἔξωθεν τὴν εἱμαρμένην
[3, 3, 52]	ἄλλα. Οὐδὲν δὴ τακτῶς τάξεώς	γε	οὐκ οὔσης, τὸ δὲ γενόμενον
[3, 10, 52]	ὅταν μόνοι ὦμεν· καὶ τούς	γε	σπουδαίους τὰ καλὰ πράττειν καὶ
[3, 5, 52]	εἴδεσι παρὰ τοὺς τόπους ἔν	γε	τοῖς ἤθεσι πλείστη παραλλαγὴ καὶ
[3, 1, 52]	πρότερον οὐκ ἐποίει. Ἢ αὐτῷ	γε	τούτῳ μείζων ἄν τις ἔχοι
[3, 3, 52]	τὸ δὲ γενόμενον τοῦτο, ὅτε	γέγονε,	πάντως. Ὥστε οὔτε πρόρρησις οὔτε
[3, 5, 52]	τῶν πατέρων περὶ τῶν οὔπω	γεγονότων	λέγουσι καὶ ἐξ ἀδελφῶν ἀδελφῶν
[3, 5, 52]	ἰέναι δὲ καὶ παρὰ τῶν	γειναμένων·	τοῖς γοῦν γονεῦσιν ὅμοιοι καὶ
[3, 5, 52]	τύχας ἀπὸ τῶν παίδων τῆς	γενέσεως	καὶ παίδων διαθέσεις οἷαι ἔσονται
[3, 7, 52]	ἔτι τὸ κωλῦσον ἢ ἄλλως	γενέσθαι	ποιῆσον, εἰ πάντα εἴληπται ἐν
[3, 5, 52]	τοὺς γονεῖς πρὶν τὴν σχέσιν	γενέσθαι	ταύτην τῶν ἄστρων ἀφ' ἧς
[3, 3, 52]	λόγον καὶ ψυχὴν τὴν ἡγουμένην	γεννᾶν	ἀμφοτέρως μὲν ἄτοπον καὶ ἀδύνατον,
[3, 7, 52]	ἔσται τῆς ὁρμῆς κατ' ἐκεῖνα	γεννωμένης·	τοιοῦτόν τε τὸ ἡμέτερον ἔσται,
[3, 2, 52]	καὶ ἄνευ ἐκείνων οὐκ ἂν	γενόμενα,	δουλεύειν δὲ τοῖς πρὸ αὐτῶν
[3, 2, 52]	ἐπ' ἐκεῖνα ἀνιέναι δι' αὐτῶν	γενόμενα	καὶ ἄνευ ἐκείνων οὐκ ἂν
[3, 3, 52]	γε οὐκ οὔσης, τὸ δὲ	γενόμενον	τοῦτο, ὅτε γέγονε, πάντως. Ὥστε
[3, 2, 52]	Διὰ τί γὰρ τῶν αὐτῶν	γενομένων,	οἷον τῆς σελήνης φανείσης, ὁ
[3, 3, 52]	δὲ φορὰς ἀτόμων ὁ μὲν	γεωμετρικὸς	ἀναγκασθήσεται εἶναι, ὁ δὲ ἀριθμητικὴν
[3, 6, 52]	δουλεύειν, οἷον γραμματικὸς τίς καὶ	γεωμετρικὸς	καὶ κυβευτικὸς καὶ τῶνδε τίς
[3, 6, 52]	οὐρανίας φερομένων καὶ πρὸς τὴν	γῆν	τὴν αὐτὴν ἐχόντων σχέσιν; Οὐδὲ
[3, 6, 52]	ὅτι δύνουσι καὶ ὅτι ὑπὸ	γῆν	φέρονται, ὥσπερ διάφορόν τι πασχόντων,
[3, 5, 52]	τούς τε τόπους τοὺς ἐπὶ	γῆς	διαφέροντας ἀλλήλων εἶναι κατά τε
[3, 4, 52]	ἀληθὲς κατ' αἰτίας τὰ πάντα	γίγνεσθαι,	ἀλλ' ἓν ἔσται τὰ πάντα.
[3, 6, 52]	διὰ τῶν σχημάτων; ~Ἀλλὰ γὰρ	γίγνεται	μὲν ἕκαστα κατὰ τὰς αὐτῶν
[3, 3, 52]	ψυχὴ ἐργάζεται παρὰ τούτων ἂν	γίγνοιτο,	ἀλλ' ἀφ' ἑτέρας δεῖ ταῦτα
[3, 1, 52]	{ἢ} οὐδ' ἂν ὅλως ἐκινήθη.	Γιγνομένων	δὲ πάντων κατ' αἰτίας τὰς
[3, 2, 52]	τούτων προρρήσεως πιστούμενοι, ἕκαστα ἐντεῦθεν	γίνεσθαι	ἀξιοῦσι. Καὶ μὴν καὶ τὴν
[3, 2, 52]	ποιοῦντες καὶ οὕτως ἔχειν καὶ	γίνεσθαι,	ᾗ ἐκεῖνα συνέστη ποιεῖ τε
[3, 10, 52]	λόγος πάντα μὲν σημαίνεσθαι καὶ	γίνεσθαι	κατ' αἰτίας μὲν πάντα, διττὰς
[3, 5, 52]	τε παντοδαπὰ καὶ ἀνθρώπους ἅμα	γίνεσθαι·	οἷς ἅπασιν ἐχρῆν τὰ αὐτὰ
[3, 7, 52]	οὐκ ἔστιν ἕκαστον μὴ οὐ	γίνεσθαι·	οὐδὲν γὰρ ἔτι τὸ κωλῦσον
[3, 5, 52]	ἐγίνετο, προείποι, ταῦτά φασι καὶ	γίνεσθαι	παρ' αὐτῶν οὐ σημαινόντων μόνον,
[3, 2, 52]	καὶ ἐκ τούτων τὰ πάντα	γίνεσθαι,	τῇ παρὰ τούτων ἀνάγκῃ δουλεύειν
[3, 1, 52]	ἀεὶ κατ' αἰτίας ἅπαντα λεκτέον	γίνεσθαι,	τὸ δ' ἀναίτιον οὐ παραδεκτέον,
[3, 2, 52]	οὐ μόνον τὰ ἄλλα, ὅσα	γίνεται,	ἀλλὰ καὶ τὰς ἡμετέρας διανοήσεις
[3, 9, 52]	ληφθέντων τῶν αἰτίων πάντα πάντως	γίνεται·	ἐν τοῖς ἔξωθεν δὲ καὶ
[3, 1, 52]	τὰ ὄντα ἤτοι κατ' αἰτίας	γίνεται	τὰ γινόμενα καὶ ἔστι τὰ
[3, 9, 52]	ὅσα προαιρέσει καὶ τύχαις κραθέντα	γίνεται·	τί γὰρ ἂν ἔτι καὶ
[3, 6, 52]	ἄλλην στάσιν χείρων ἢ κρείττων	γίνεται·	ὥστε εὐπαθοῦντας μὲν ἡμᾶς εὖ
[3, 1, 52]	ἤτοι κατ' αἰτίας γίνεται τὰ	γινόμενα	καὶ ἔστι τὰ ὄντα, ἢ
[3, 1, 52]	~Ἅπαντα τὰ	γινόμενα	καὶ τὰ ὄντα ἤτοι κατ'
[3, 1, 52]	ἐν ἀμφοτέροις· ἢ τὰ μὲν	γινόμενα	μετ' αἰτίας πάντα, τὰ δὲ
[3, 5, 52]	ὁρῶντες περὶ ἑκάστων λέγουσι τὰ	γινόμενα,	παρ' ἐκείνων ποιεῖσθαι τεκμαίρονται, ὁμοίως
[3, 1, 52]	μετ' αἰτίας πάντα, τὰ δὲ	γινόμενα	τὰ μὲν οὕτως, τὰ δὲ
[3, 8, 52]	οὔσης, πλέκειν τὰ πάντα, οὐ	γινομένης	καὶ αὐτῆς, ὥσπερ τὰ ἄλλα,
[3, 6, 52]	φορὰ συγχωροῦσα τὸ πολὺ τοῖς	γινομένοις,	ἔστωσαν δὲ πρὸς τὰ τοῦ
[3, 1, 52]	ἐνέργειαν ἀποδιδόναι. Περὶ δὲ τῶν	γινομένων	ἢ ὄντων μὲν ἀεί, οὐ
[3, 5, 52]	ἐν τοῖς εἴδεσι πρὸς τοὺς	γονέας	οἴκοθέν φησι καὶ κάλλος καὶ
[3, 5, 52]	ταῦτα, ἃ προυπάρχει περὶ τοὺς	γονεῖς	πρὶν τὴν σχέσιν γενέσθαι ταύτην
[3, 5, 52]	παρὰ τῶν γειναμένων· τοῖς γοῦν	γονεῦσιν	ὅμοιοι καὶ τὰ εἴδη ὡς
[3, 5, 52]	ἧς προλέγουσι; Καὶ μὴν καὶ	γονέων	τύχας ἀπὸ τῶν παίδων τῆς
[3, 1, 52]	ὀλίγῳ προσώτερα εὔρους εἰς παιδοποιίαν	γονὴ	ἢ γυνὴ ἐπιτήδειος εἰς τόκους.
[3, 5, 52]	καὶ παρὰ τῶν γειναμένων· τοῖς	γοῦν	γονεῦσιν ὅμοιοι καὶ τὰ εἴδη
[3, 5, 52]	τε καὶ παραβολαῖς. Ἀπὸ τούτων	γοῦν	μαντευόμενοι προλέγουσι περί τε τῶν
[3, 4, 52]	ἀλλὰ μὴ τῷ παντὶ τὴν	γοῦν	τῶν αἰσχρῶν ποίησιν ἀνατιθέναι. ~Ἀλλ'
[3, 6, 52]	τὴν τοῦ εἰς αὐτὰ ὥσπερ	γράμματα	βλέποντας τοὺς τὴν τοιαύτην γραμματικὴν
[3, 6, 52]	γράμματα βλέποντας τοὺς τὴν τοιαύτην	γραμματικὴν	εἰδότας ἀναγινώσκειν τὰ μέλλοντα ἐκ
[3, 6, 52]	δοκεῖ κράσει σωμάτων δουλεύειν, οἷον	γραμματικὸς	τίς καὶ γεωμετρικὸς καὶ κυβευτικὸς
[3, 5, 52]	ἀδελφῶν ἀδελφῶν θανάτους καὶ ἐκ	γυναικῶν	τὰ περὶ τοὺς ἄνδρας ἀνάπαλίν
[3, 1, 52]	εὔρους εἰς παιδοποιίαν γονὴ ἢ	γυνὴ	ἐπιτήδειος εἰς τόκους. Καὶ ὅλως

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 24/05/2007