Ennéade, liv., chap.
[3, 1, 52]	τὰς μὲν προσεχεῖς ἑκάστῳ ῥᾴδιον	λαβεῖν	καὶ εἰς ταύτας ἀνάγειν· οἷον
[3, 10, 52]	τὰ καλὰ πράττειν, οὐκ ἄλλοθεν	λαβόντας	τὸ φρονεῖν, ὅταν φρονῶσι, μόνον
[3, 4, 52]	ἡμεῖς, ὥσπερ οὐδ' οἱ πόδες	λακτίζουσιν,	ἀλλ' ἡμεῖς διὰ μερῶν τῶν
[3, 4, 52]	κινουμένοις ἄλογον τὸ καθ' εἱμαρμένην	λέγειν	κινεῖσθαι οὐ γὰρ ἄλλο μὲν
[3, 10, 52]	ταῦτα ἴσως ὀρθὸν καθ' εἱμαρμένην	λέγειν	πράττειν, οἷς γε καὶ δοκεῖ
[3, 5, 52]	καὶ μητέρων, πῶς ἔνι ποιεῖσθαι	λέγειν	ταῦτα, ἃ προυπάρχει περὶ τοὺς
[3, 3, 52]	ἀδυνατώτερον δέ, εἰ οἷόν τε	λέγειν,	τὸ ἐξ ἀτόμων. Καὶ περὶ
[3, 5, 52]	ἤδη ἐκ πατέρων οὕτως ἕξειν	λέγεται;	Ἢ γὰρ ἐκεῖνα τὰ πρότερα
[3, 4, 52]	εἱμαρμένην τοῦ φυτοῦ τις εἶναι	λέγοι;	Ἀλλὰ πρῶτον μὲν τοῦτο τὸ
[3, 2, 52]	τὰ ὕστερα, ταῦτα εἴ τις	λέγοι,	εἱμαρμένην ἕτερον τρόπον εἰσάγων φανεῖται.
[3, 6, 52]	τὸ σημαινόμενον· ὥσπερ εἴ τις	λέγοι,	ἐπειδὴ ὑψηλὸς ὁ ὄρνις, σημαίνει
[3, 5, 52]	ἐπιθυμίας ἐναντιώσεις καὶ ἐνταῦθα πρεπόντως	λέγοιντο	ἄν. Εἰ δ' ὅτι εἰς
[3, 6, 52]	ἂν δοθείη; καὶ ὅλως ὅσα	λέγονται	διδόναι κακὰ κακούμενοι, ὅτι δύνουσι
[3, 2, 52]	κινοῦσαν, ἀλλὰ καὶ ποιοῦσαν ἕκαστα	λέγοντες,	εἱμαρμένην ταύτην καὶ κυριωτάτην αἰτίαν
[3, 7, 52]	τῆς τῶν ὅλων ψυχῆς ἥκειν	λεγούσης,	εἰ καὶ βούλεταί τι ἡμῖν
[3, 5, 52]	πατέρων περὶ τῶν οὔπω γεγονότων	λέγουσι	καὶ ἐξ ἀδελφῶν ἀδελφῶν θανάτους
[3, 5, 52]	ἄστρων σχέσιν ὁρῶντες περὶ ἑκάστων	λέγουσι	τὰ γινόμενα, παρ' ἐκείνων ποιεῖσθαι
[3, 5, 52]	ποιούντων. Ὅταν τοίνυν περὶ εὐγενείας	λέγωσιν	ὡς ἐξ ἐνδόξων τῶν πατέρων
[3, 1, 52]	ποιουμένων ἀεὶ κατ' αἰτίας ἅπαντα	λεκτέον	γίνεσθαι, τὸ δ' ἀναίτιον οὐ
[3, 9, 52]	τὴν πρᾶξιν οὐδὲ τὴν διάθεσιν	λεκτέον·	καὶ ὅταν αὐτὴ παρ' αὑτῆς
[3, 6, 52]	τὴν αὐτὴν ἐχόντων σχέσιν; Οὐδὲ	λεκτέον,	ὡς ἄλλος ἄλλον ἰδὼν τῶν
[3, 2, 52]	ἀναρτῶσιν, οἱ δὲ οὐχ οὕτω.	Λεχθήσεται	δὲ περὶ τούτων. Νῦν δ'
[3, 9, 52]	καὶ ἄλλο εἴη; Πάντων δὲ	ληφθέντων	τῶν αἰτίων πάντα πάντως γίνεται·
[3, 5, 52]	ὁρμάς, ἡμῖν δὲ οὐδὲν διδοὺς	λίθοις	φερομένοις καταλείπει εἶναι, ἀλλ' οὐκ
[3, 4, 52]	οὔτε τι ἡμέτερον ἔργον· οὐδὲ	λογιζόμεθα	αὐτοί, ἀλλ' ἑτέρου λογισμοὶ τὰ
[3, 4, 52]	οὐδὲ λογιζόμεθα αὐτοί, ἀλλ' ἑτέρου	λογισμοὶ	τὰ ἡμέτερα βουλεύματα· οὐδὲ πράττομεν
[3, 3, 52]	ὁρμαῖς τοιαῖσδε ἢ ὅλως ἐν	λογισμοῖς	ἢ ὁρμαῖς ἢ κινήσεσιν ἀναγκαίαις
[3, 3, 52]	φερομένης ἢ ὁπουοῦν προσκρουούσης ἐν	λογισμοῖς	τοιοῖσδε ἢ ὁρμαῖς τοιαῖσδε ἢ
[3, 3, 52]	Καὶ περὶ τούτων πολλοὶ εἴρηνται	λόγοι	ἀληθεῖς. Εἰ δὲ δὴ καὶ
[3, 9, 52]	ἡγεμονούσαις ταῖς ὁρμαῖς ᾖ χρωμένη.	Λόγον	δὲ ὅταν ἡγεμόνα καθαρὸν καὶ
[3, 3, 52]	τούτων ἀτάκτως φορᾷ τάξιν καὶ	λόγον	καὶ ψυχὴν τὴν ἡγουμένην γεννᾶν
[3, 10, 52]	ψυχὰς ὅσα πράττουσι κατὰ μὲν	λόγον	ποιούσας ὀρθὸν παρ' αὑτῶν πράττειν,
[3, 10, 52]	ἡμῶν. ~Τέλος δή φησιν ὁ	λόγος	πάντα μὲν σημαίνεσθαι καὶ γίνεσθαι
[3, 7, 52]	μίαν, ἀφ' ἧς πάντα κατὰ	λόγους	σπερματικοὺς περαίνεται. Ἔστι μὲν οὖν
[3, 2, 52]	ἐπὶ τοὺς πρώτους ἰτέον τῷ	λόγῳ·	εἶτ' ἐφεξῆς τὰ τῶν ἄλλων
[3, 7, 52]	ὄρνις, σημαίνει ὑψηλάς τινας πράξεις.	~Λοιπὸν	δὲ ἰδεῖν τὴν ἐπιπλέκουσαν καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/05/2007