| Pages |
| [408] |
σὲ
τρόπον
τινὰ
ὑποτείνων
αὐτοῖς,
|
ὦ |
βέλτιστοι,
ἔφην,
ὑμεῖς,
πῶς
ποτε |
| [408] |
ἐπανερωτῶν
οὔτι
σὲ
τὸ
πρῶτον,
|
ὦ |
Σώκρατες,
ἀλλὰ
τῶν
ἡλικιωτῶν
τε |
| [410] |
μὲν
γὰρ
προτετραμμένῳ
σε
ἀνθρώπῳ,
|
ὦ |
Σώκρατες,
ἄξιον
εἶναι
τοῦ
παντὸς |
| [407] |
συμπάσας
τὰς
πόλεις.
Ταῦτ'
οὖν,
|
ὦ |
Σώκρατες,
ἐγὼ
ὅταν
ἀκούω
σοῦ |
| [410] |
ποτ'
ἔστιν
τὸ
ἔργον.
Ταῦτα,
|
ὦ |
Σώκρατες,
ἐγὼ
τελευτῶν
καὶ
σὲ |
| [408] |
κυβερνητικήν,
ἣν
δὴ
σὺ
πολιτικήν,
|
ὦ |
Σώκρατες,
ἐπονομάζεις
πολλάκις,
τὴν
αὐτὴν |
| [409] |
δικαιοσύνης
ὡσαύτως.
Τελευτῶν
ἀπεκρίνατό
τις
|
ὦ |
Σώκρατές
μοι
τῶν
σῶν
ἑταίρων, |
| [406] |
δὲ
συνουσίαν
ὑπερεπαινοῖ.
(ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ)
Ὅστις,
|
ὦ |
Σώκρατες,
οὐκ
ὀρθῶς
ἀπεμνημόνευέ
σοι |
| [407] |
(ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ)
Ἀκούοις
ἄν.
Ἐγὼ
γάρ,
|
ὦ |
Σώκρατες,
σοὶ
συγγιγνόμενος
πολλάκις
ἐξεπληττόμην |
| [407] |
κατὰ
κράτος.
(ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ)
Ἀκούοις
ἄν.
|
Ἐγὼ |
γάρ,
ὦ
Σώκρατες,
σοὶ
συγγιγνόμενος |
| [409] |
δὲ
τὸ
λυσιτελοῦν.
Ἐπανῄειν
δὴ
|
ἐγὼ |
λέγων
ὅτι
κἀκεῖ
τά
γε |
| [407] |
πόλεις.
Ταῦτ'
οὖν,
ὦ
Σώκρατες,
|
ἐγὼ |
ὅταν
ἀκούω
σοῦ
θαμὰ
λέγοντος, |
| [410] |
τὸ
ἔργον.
Ταῦτα,
ὦ
Σώκρατες,
|
ἐγὼ |
τελευτῶν
καὶ
σὲ
αὐτὸν
ἠρώτων, |
| [410] |
νυνδὴ
διῆλθον.
Καί
σου
δεόμενος
|
λέγω |
μηδαμῶς
ἄλλως
ποιεῖν,
ἵνα
μή, |
| [410] |
ἄλλους,
τὰ
δέ
τι
καὶ
|
ψέγω. |
Μὴ
μὲν
γὰρ
προτετραμμένῳ
σε |
| [410] |
τὸ
ἐφεξῆς
ἂν
τῷ
προτρεπτικῷ
|
λόγῳ |
ἔλεγες
οἷον
τὸ
σῶμά
μου |
| [409] |
ἃ
δὴ
οὐκ
ἔστιν
τέχνη.
|
Λεγέσθω |
δὴ
καὶ
τὸ
τῆς
δικαιοσύνης |
| [409] |
τῇ
τῆς
ψυχῆς
ἀρετῇ
τέχνην;
|
Λεγέσθω. |
Ὁ
δὴ
δοκῶν
αὐτῶν
ἐρρωμενέστατος |
| [410] |
δεῖται,
καὶ
νῦν
δὴ
ταὐτὸν
|
γιγνέσθω. |
Θὲς
τὸν
Κλειτοφῶντα
ὁμολογοῦντα
ὡς |
| [407] |
καὶ
δεῖν
ἐπιμέλειαν
τῆς
(νῦν
|
πλείω |
ποιεῖσθαι
πάντ'
ἄνδρα
ἰδίᾳ
θ' |
| [409] |
ἐπανερωτώμενος·
συνέβαινε
γὰρ
αὐτῷ
(τὰ
|
πλείω |
τὰς
τοιαύτας
βλαβερὰς
ἢ
ἀγαθὰς |
| [410] |
ἀμελεῖν,
τὸ
ἐφεξῆς
ἂν
τῷ
|
προτρεπτικῷ |
λόγῳ
ἔλεγες
οἷον
τὸ
σῶμά |
| [406] |
παρρησίαν,
ἥδιστα
ἂν
δεξαίμην
καὶ
|
ἐθέλω |
λέγειν.
~(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
Ἀλλ'
αἰσχρὸν
μὴν |
| [408] |
παραδόντι
τὰ
πηδάλια
τῆς
διανοίας
|
ἄλλῳ, |
τῷ
μαθόντι
τὴν
τῶν
ἀνθρώπων |
| [408] |
ἄλλων,
οὐδὲ
τῇ
ἑαυτοῦ,
οὐδ'
|
ἄλλῳ |
τῶν
ὀργάνων
οὐδὲ
κτημάτων
οὐδενί. |
| [408] |
δέ
τις
ἀνάγκη
ζῆν
εἴη,
|
δούλῳ |
ἄμεινον
(ἢ
ἐλευθέρῳ
διάγειν
τῷ |
| [410] |
ἄξιον
εἶναι
τοῦ
παντὸς
φήσω,
|
προτετραμμένῳ |
δὲ
σχεδὸν
καὶ
ἐμπόδιον
τοῦ |
| [410] |
καὶ
ψέγω.
Μὴ
μὲν
γὰρ
|
προτετραμμένῳ |
σε
ἀνθρώπῳ,
ὦ
Σώκρατες,
ἄξιον |
| [407] |
μάλα
ἄγαμαι
καὶ
θαυμαστῶς
ὡς
|
ἐπαινῶ. |
Καὶ
ὁπόταν
αὖ
φῇς
τὸ |
| [410] |
μή,
καθάπερ
νῦν,
τὰ
μὲν
|
ἐπαινῶ |
σε
πρὸς
Λυσίαν
καὶ
πρὸς |
| [406] |
διεξέλθοιμι
αὐτοὺς
αὐτός,
ἐπειδὴ
καὶ
|
μόνω |
τυγχάνομεν
ὄντε,
ἵνα
ἧττόν
με |
| [408] |
βίον
ἔργον
τοῦτ'
ἔσται,
τοὺς
|
μήπω |
προτετραμμένους
προτρέπειν,
καὶ
ἐκείνους
αὖ |
| [408] |
πώποτε
οὔτ'
οἶμαι
μήποτε
ὕστερον
|
ἀντείπω, |
προτρεπτικωτάτους
τε
ἡγοῦμαι
καὶ
ὠφελιμωτάτους, |
| [408] |
τοῦτ'
ἐπανερωτᾶν,
(ὁμολογήσαντας
τοῦτ'
αὐτὸ
|
ἀνθρώπῳ |
πρακτέον
εἶναι,
τί
τοὐντεῦθεν;
Πῶς |
| [410] |
Μὴ
μὲν
γὰρ
προτετραμμένῳ
σε
|
ἀνθρώπῳ, |
ὦ
Σώκρατες,
ἄξιον
εἶναι
τοῦ |
| [408] |
ζῆν
εἴη,
δούλῳ
ἄμεινον
(ἢ
|
ἐλευθέρῳ |
διάγειν
τῷ
τοιούτῳ
τὸν
βίον |
| [407] |
εἰμὶ
καὶ
βελτίων,
τὰ
μὲν
|
ἀσκήσω |
καὶ
διώξομαι,
τὰ
δὲ
φεύξομαι |
| [410] |
Σώκρατες,
ἄξιον
εἶναι
τοῦ
παντὸς
|
φήσω, |
προτετραμμένῳ
δὲ
σχεδὸν
καὶ
ἐμπόδιον |
| [408] |
τὰ
πηδάλια
τῆς
διανοίας
ἄλλῳ,
|
τῷ |
μαθόντι
τὴν
τῶν
ἀνθρώπων
κυβερνητικήν, |
| [407] |
ἀλλ'
οὐ
διὰ
τὴν
ἐν
|
τῷ |
ποδὶ
πρὸς
τὴν
λύραν
ἀμετρίαν, |
| [408] |
τούτου,
ἐπεξελθεῖν
δὲ
οὐκ
ἔνι
|
τῷ |
πράγματι
καὶ
λαβεῖν
αὐτὸ
τελέως, |
| [410] |
μὴ
ἀμελεῖν,
τὸ
ἐφεξῆς
ἂν
|
τῷ |
προτρεπτικῷ
λόγῳ
ἔλεγες
οἷον
τὸ |
| [407] |
μήτ'
ἄλλην
χρείαν
μηδεμίαν
χρῆσθαι
|
τῷ |
σώματι
κρεῖττον
ἢ
ὁπῃοῦν
χρῆσθαι. |
| [407] |
χρῆσθαι
μηδὲ
ὠσὶν
μηδὲ
σύμπαντι
|
τῷ |
σώματι,
τούτῳ
μήτε
ἀκούειν
μήθ' |
| [408] |
δούλῳ
ἄμεινον
(ἢ
ἐλευθέρῳ
διάγειν
|
τῷ |
τοιούτῳ
τὸν
βίον
ἐστὶν
ἄρα, |
| [407] |
ἐσπουδακέναι.
Καὶ
ὅταν
λέγῃς
ὡς
|
ὅτῳ |
τις
μὴ
ἐπίσταται
χρῆσθαι,
κρεῖττον |
| [409] |
δικαιοσύνης
ὡσαύτως
τὸ
μὲν
δικαίους
|
ἔστω |
ποιεῖν,
καθάπερ
ἐκεῖ
τοὺς
τεχνίτας |
| [410] |
παρόντες
ἱκανοὶ
ἦσαν
ἐπιπλήττειν
τε
|
αὐτῷ |
καὶ
λέγειν
ὅτι
περιδεδράμηκεν
εἰς |
| [409] |
εἶναι
φιλίας
ἐπανερωτώμενος·
συνέβαινε
γὰρ
|
αὐτῷ |
(τὰ
πλείω
τὰς
τοιαύτας
βλαβερὰς |
| [408] |
ἄμεινον
(ἢ
ἐλευθέρῳ
διάγειν
τῷ
|
τοιούτῳ |
τὸν
βίον
ἐστὶν
ἄρα,
καθάπερ |
| [407] |
ὠσὶν
μηδὲ
σύμπαντι
τῷ
σώματι,
|
τούτῳ |
μήτε
ἀκούειν
μήθ'
ὁρᾶν
μήτ' |
| [408] |
ὅστις
ψυχῇ
μὴ
ἐπίσταται
χρῆσθαι,
|
τούτῳ |
τὸ
ἄγειν
ἡσυχίαν
τῇ
ψυχῇ |
| [407] |
ὁπόταν
αὖ
φῇς
τὸ
ἐφεξῆς
|
τούτῳ, |
τοὺς
ἀσκοῦντας
μὲν
τὰ
σώματα, |
| [407] |
οὖν,
ὦ
Σώκρατες,
ἐγὼ
ὅταν
|
ἀκούω |
σοῦ
θαμὰ
λέγοντος,
καὶ
μάλα |
| [407] |
τὴν
λύραν
ἀμετρίαν,
καὶ
ἀδελφὸς
|
ἀδελφῷ |
καὶ
πόλεις
πόλεσιν
ἀμέτρως
καὶ |