HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Clitophon (dialogue complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ο = 14 formes différentes pour 58 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Pages

[409]   δέον, ἕτερος δὲ τὸ ὠφέλιμον, ὁ δὲ τὸ λυσιτελοῦν. Ἐπανῄειν δὴ

[409]   τῆς ψυχῆς ἀρετῇ τέχνην; Λεγέσθω. Ὁ δὴ δοκῶν αὐτῶν ἐρρωμενέστατος εἶναι

[410]   δὲ ἐφάνη βλάπτειν γε οὐδέποτε ὁ δίκαιος οὐδένα· πάντα γὰρ ἐπ'

[409]   ὃ δύναται ποιεῖν (ἡμῖν ἔργον ὁ δίκαιος, τί τοῦτό φαμεν; Εἰπέ.

[407]   τρόπου τό γε ἀδικεῖν ἀκούσιον ὁ λόγος αἱρεῖ, καὶ δεῖν ἐπιμέλειαν

[408]   οὐδενί. Καὶ τελευτᾷ δὴ καλῶς ὁ λόγος οὗτός σοι, ὡς ὅστις

[410]   λέγειν ὅτι περιδεδράμηκεν εἰς ταὐτὸν ὁ λόγος τοῖς πρώτοις, καὶ ἔλεγον

[408]   σοῦ πρώτους ἐπανηρώτων, πυνθανόμενος τίς ὁ μετὰ ταῦτ' εἴη λόγος, καὶ

[410]   μόνον δύνασθαι, μακρότερον δὲ οὐδέν, ὃ γένοιτ' ἂν καὶ περὶ ἄλλην

[409]   διδασκούσης τε καὶ διδασκομένης ἔργον, ὃ δὴ λέγομεν ὑγίειαν. Καὶ τεκτονικῆς

[409]   τεχνίτας ἑκάστους· τὸ δ' ἕτερον, ὃ δύναται ποιεῖν (ἡμῖν ἔργον ὁ

[409]   τὸ τῆς δικαιοσύνης ἴδιον ἔργον, ὃ τῶν ἄλλων οὐδεμιᾶς, φιλίαν ἐν

[410]   εἰσὶν ἔχουσι λέγειν· τὴν δὲ ὑπὸ σοῦ λεγομένην δικαιοσύνην ἢ ὁμόνοιαν,

[408]   τοὺς τὶ μάλιστα εἶναι δοξαζομένους ὑπὸ σοῦ πρώτους ἐπανηρώτων, πυνθανόμενος τίς

[408]   ψυχῇ μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι, τούτῳ τὸ ἄγειν ἡσυχίαν τῇ ψυχῇ καὶ

[407]   μὲν ἄρξοντος ἀμελεῖν, περὶ δὲ τὸ ἀρξόμενον ἐσπουδακέναι. Καὶ ὅταν λέγῃς

[407]   ἑκούσιον; Ὥστε ἐκ παντὸς τρόπου τό γε ἀδικεῖν ἀκούσιον ὁ λόγος

[410]   καλῶς αὐτὴν ἐγκωμιάζεις. Οὐ μὴν τό γε ἐμὸν οὕτως ἔχει· δυοῖν

[407]   ἀδικία· πῶς οὖν δή τις τό γε τοιοῦτον κακὸν ἑκὼν αἱροῖτ'

[409]   καθάπερ ἐκεῖ τοὺς τεχνίτας ἑκάστους· τὸ δ' ἕτερον, ὃ δύναται ποιεῖν

[409]   καὶ τεκτονικὴ τὸ μὲν ἔργον, τὸ δὲ δίδαγμα. Τῆς δὴ δικαιοσύνης

[409]   πρὸς τοῖς οὖσιν ἑτέρους ἐξεργάζεσθαι, τὸ δὲ ὑγίειαν· ἔστιν δὲ τούτων

[409]   τὸ συμφέρον ἀπεκρίνατο, ἄλλος δὲ τὸ δέον, ἕτερος δὲ τὸ ὠφέλιμον,

[409]   τεκτονικὴ τὸ εὖ, τὸ καλῶς, τὸ δεόντως, ὥστε (τὰ ξύλινα, φήσει,

[410]   ἄδηλον αὐτῆς ὅτι ποτ' ἔστιν τὸ ἔργον. Ταῦτα, ὦ Σώκρατες, ἐγὼ

[409]   ἡ τέχνη, οἷον ἡ τεκτονικὴ τὸ εὖ, τὸ καλῶς, τὸ δεόντως,

[410]   τοῦ σώματος δεῖν μὴ ἀμελεῖν, τὸ ἐφεξῆς ἂν τῷ προτρεπτικῷ λόγῳ

[407]   ἐπαινῶ. Καὶ ὁπόταν αὖ φῇς τὸ ἐφεξῆς τούτῳ, τοὺς ἀσκοῦντας μὲν

[409]   ὅτι ταῦτα πάντα τείνει, ἐρεῖ τὸ ἴδιον ἑκάστη ἡ τέχνη, οἷον

[409]   οἷον ἡ τεκτονικὴ τὸ εὖ, τὸ καλῶς, τὸ δεόντως, ὥστε (τὰ

[409]   δὲ τὸ ὠφέλιμον, ὁ δὲ τὸ λυσιτελοῦν. Ἐπανῄειν δὴ ἐγὼ λέγων

[409]   δίδαγμα. Τῆς δὴ δικαιοσύνης ὡσαύτως τὸ μὲν δικαίους ἔστω ποιεῖν, καθάπερ

[409]   ταὐτὰ οἰκία τε καὶ τεκτονικὴ τὸ μὲν ἔργον, τὸ δὲ δίδαγμα.

[409]   δ' ἐστὶν διττὰ τὰ ἀποτελούμενα, τὸ μὲν ἰατροὺς ἀεὶ πρὸς τοῖς

[410]   (καὶ) λιπαρῶν ἀπείρηκα, νομίσας σε τὸ μὲν προτρέπειν εἰς ἀρετῆς ἐπιμέλειαν

[408]   ἡμᾶς. Προσεῖχον δὴ τὸν νοῦν τὸ μετὰ ταῦτα ὡς ἀκουσόμενος, ἐπανερωτῶν

[408]   τὸν Σωκράτη καὶ ἀλλήλους ἡμᾶς τὸ μετὰ τοῦτ' ἐπανερωτᾶν, (ὁμολογήσαντας τοῦτ'

[407]   Οὐκοῦν καὶ τοῦτο ἀκούσιον, εἴπερ τὸ νικᾶν ἑκούσιον; Ὥστε ἐκ παντὸς

[409]   Εἰπόντος δ' ἐμοῦ μή μοι τὸ ὄνομα μόνον εἴπῃς, ἀλλὰ ὧδε.

[408]   ὡς ἀκουσόμενος, ἐπανερωτῶν οὔτι σὲ τὸ πρῶτον, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ τῶν

[409]   Εἰπέ. Οὗτος μέν, ὡς οἶμαι, τὸ συμφέρον ἀπεκρίνατο, ἄλλος δὲ τὸ

[408]   μηχανήν, ὅπως ὡς βέλτιστον ἔσται τὸ σῶμα, ἐξευρίσκειν, καὶ ταῦτα οὖσαν.

[410]   τῷ προτρεπτικῷ λόγῳ ἔλεγες οἷον τὸ σῶμά μου φύσει ὂν οἵας

[409]   ἔδοξεν εἰπεῖν, ὅτι τοῦτ' εἴη τὸ τῆς δικαιοσύνης ἴδιον ἔργον, ὃ

[409]   ἔστιν τέχνη. Λεγέσθω δὴ καὶ τὸ τῆς δικαιοσύνης ὡσαύτως. Τελευτῶν ἀπεκρίνατό

[408]   δεῖ πρὸς σὲ περὶ αὐτῶν τὸ τοιοῦτον ὀνομάζειν. Τούτων γὰρ τοὺς

[409]   ἢ ἀγαθὰς εἶναι. Φεύγων δὴ τὸ τοιοῦτον οὐδὲ φιλίας ἔφη τὰς

[409]   δὲ τὸ δέον, ἕτερος δὲ τὸ ὠφέλιμον, ὁ δὲ τὸ λυσιτελοῦν.

[409]   μέν, ὡς οἶμαι, τὸ συμφέρον ἀπεκρίνατο, ἄλλος δὲ τὸ δέον, ἕτερος

[409]   τὸ τῆς δικαιοσύνης ὡσαύτως. Τελευτῶν ἀπεκρίνατό τις ὦ Σώκρατές μοι τῶν

[409]   ἡμεῖς τοῦτο τοὔνομα ἐπονομάζομεν, οὐκ ἀπεδέχετο εἶναι φιλίας ἐπανερωτώμενος· συνέβαινε γὰρ

[406]   Κλειτοφῶντα τὸν Ἀριστωνύμου τις ἡμῖν διηγεῖτο ἔναγχος, ὅτι Λυσίᾳ διαλεγόμενος τὰς

[409]   ἐπιστήμην, τὴν μὲν ὁμοδοξίαν ἠτίμαζεν· ἠναγκάζοντο γὰρ πολλαὶ καὶ βλαβεραὶ γίγνεσθαι

[408]   μετὰ τοῦτ' ἐπανερωτᾶν, (ὁμολογήσαντας τοῦτ' αὐτὸ ἀνθρώπῳ πρακτέον εἶναι, τί τοὐντεῦθεν;

[408]   ἔνι τῷ πράγματι καὶ λαβεῖν αὐτὸ τελέως, ἀλλ' ἡμῖν παρὰ πάντα

[407]   φατέ, τῶν ἡδονῶν. Οὐκοῦν καὶ τοῦτο ἀκούσιον, εἴπερ τὸ νικᾶν ἑκούσιον;

[409]   τὰς τῶν θηρίων, ἃς ἡμεῖς τοῦτο τοὔνομα ἐπονομάζομεν, οὐκ ἀπεδέχετο εἶναι

[409]   (ἡμῖν ἔργον ὁ δίκαιος, τί τοῦτό φαμεν; Εἰπέ. Οὗτος μέν, ὡς

Pages
[409]	δέον, ἕτερος δὲ τὸ ὠφέλιμον,	ὁ	δὲ τὸ λυσιτελοῦν. Ἐπανῄειν δὴ
[409]	τῆς ψυχῆς ἀρετῇ τέχνην; Λεγέσθω.	Ὁ	δὴ δοκῶν αὐτῶν ἐρρωμενέστατος εἶναι
[410]	δὲ ἐφάνη βλάπτειν γε οὐδέποτε	ὁ	δίκαιος οὐδένα· πάντα γὰρ ἐπ'
[409]	ὃ δύναται ποιεῖν (ἡμῖν ἔργον	ὁ	δίκαιος, τί τοῦτό φαμεν; Εἰπέ.
[407]	τρόπου τό γε ἀδικεῖν ἀκούσιον	ὁ	λόγος αἱρεῖ, καὶ δεῖν ἐπιμέλειαν
[408]	οὐδενί. Καὶ τελευτᾷ δὴ καλῶς	ὁ	λόγος οὗτός σοι, ὡς ὅστις
[410]	λέγειν ὅτι περιδεδράμηκεν εἰς ταὐτὸν	ὁ	λόγος τοῖς πρώτοις, καὶ ἔλεγον
[408]	σοῦ πρώτους ἐπανηρώτων, πυνθανόμενος τίς	ὁ	μετὰ ταῦτ' εἴη λόγος, καὶ
[410]	μόνον δύνασθαι, μακρότερον δὲ οὐδέν,	ὃ	γένοιτ' ἂν καὶ περὶ ἄλλην
[409]	διδασκούσης τε καὶ διδασκομένης ἔργον,	ὃ	δὴ λέγομεν ὑγίειαν. Καὶ τεκτονικῆς
[409]	τεχνίτας ἑκάστους· τὸ δ' ἕτερον,	ὃ	δύναται ποιεῖν (ἡμῖν ἔργον ὁ
[409]	τὸ τῆς δικαιοσύνης ἴδιον ἔργον,	ὃ	τῶν ἄλλων οὐδεμιᾶς, φιλίαν ἐν
[410]	εἰσὶν ἔχουσι λέγειν· τὴν δὲ	ὑπὸ	σοῦ λεγομένην δικαιοσύνην ἢ ὁμόνοιαν,
[408]	τοὺς τὶ μάλιστα εἶναι δοξαζομένους	ὑπὸ	σοῦ πρώτους ἐπανηρώτων, πυνθανόμενος τίς
[408]	ψυχῇ μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι, τούτῳ	τὸ	ἄγειν ἡσυχίαν τῇ ψυχῇ καὶ
[407]	μὲν ἄρξοντος ἀμελεῖν, περὶ δὲ	τὸ	ἀρξόμενον ἐσπουδακέναι. Καὶ ὅταν λέγῃς
[407]	ἑκούσιον; Ὥστε ἐκ παντὸς τρόπου	τό	γε ἀδικεῖν ἀκούσιον ὁ λόγος
[410]	καλῶς αὐτὴν ἐγκωμιάζεις. Οὐ μὴν	τό	γε ἐμὸν οὕτως ἔχει· δυοῖν
[407]	ἀδικία· πῶς οὖν δή τις	τό	γε τοιοῦτον κακὸν ἑκὼν αἱροῖτ'
[409]	καθάπερ ἐκεῖ τοὺς τεχνίτας ἑκάστους·	τὸ	δ' ἕτερον, ὃ δύναται ποιεῖν
[409]	καὶ τεκτονικὴ τὸ μὲν ἔργον,	τὸ	δὲ δίδαγμα. Τῆς δὴ δικαιοσύνης
[409]	πρὸς τοῖς οὖσιν ἑτέρους ἐξεργάζεσθαι,	τὸ	δὲ ὑγίειαν· ἔστιν δὲ τούτων
[409]	τὸ συμφέρον ἀπεκρίνατο, ἄλλος δὲ	τὸ	δέον, ἕτερος δὲ τὸ ὠφέλιμον,
[409]	τεκτονικὴ τὸ εὖ, τὸ καλῶς,	τὸ	δεόντως, ὥστε (τὰ ξύλινα, φήσει,
[410]	ἄδηλον αὐτῆς ὅτι ποτ' ἔστιν	τὸ	ἔργον. Ταῦτα, ὦ Σώκρατες, ἐγὼ
[409]	ἡ τέχνη, οἷον ἡ τεκτονικὴ	τὸ	εὖ, τὸ καλῶς, τὸ δεόντως,
[410]	τοῦ σώματος δεῖν μὴ ἀμελεῖν,	τὸ	ἐφεξῆς ἂν τῷ προτρεπτικῷ λόγῳ
[407]	ἐπαινῶ. Καὶ ὁπόταν αὖ φῇς	τὸ	ἐφεξῆς τούτῳ, τοὺς ἀσκοῦντας μὲν
[409]	ὅτι ταῦτα πάντα τείνει, ἐρεῖ	τὸ	ἴδιον ἑκάστη ἡ τέχνη, οἷον
[409]	οἷον ἡ τεκτονικὴ τὸ εὖ,	τὸ	καλῶς, τὸ δεόντως, ὥστε (τὰ
[409]	δὲ τὸ ὠφέλιμον, ὁ δὲ	τὸ	λυσιτελοῦν. Ἐπανῄειν δὴ ἐγὼ λέγων
[409]	δίδαγμα. Τῆς δὴ δικαιοσύνης ὡσαύτως	τὸ	μὲν δικαίους ἔστω ποιεῖν, καθάπερ
[409]	ταὐτὰ οἰκία τε καὶ τεκτονικὴ	τὸ	μὲν ἔργον, τὸ δὲ δίδαγμα.
[409]	δ' ἐστὶν διττὰ τὰ ἀποτελούμενα,	τὸ	μὲν ἰατροὺς ἀεὶ πρὸς τοῖς
[410]	(καὶ) λιπαρῶν ἀπείρηκα, νομίσας σε	τὸ	μὲν προτρέπειν εἰς ἀρετῆς ἐπιμέλειαν
[408]	ἡμᾶς. Προσεῖχον δὴ τὸν νοῦν	τὸ	μετὰ ταῦτα ὡς ἀκουσόμενος, ἐπανερωτῶν
[408]	τὸν Σωκράτη καὶ ἀλλήλους ἡμᾶς	τὸ	μετὰ τοῦτ' ἐπανερωτᾶν, (ὁμολογήσαντας τοῦτ'
[407]	Οὐκοῦν καὶ τοῦτο ἀκούσιον, εἴπερ	τὸ	νικᾶν ἑκούσιον; Ὥστε ἐκ παντὸς
[409]	Εἰπόντος δ' ἐμοῦ μή μοι	τὸ	ὄνομα μόνον εἴπῃς, ἀλλὰ ὧδε.
[408]	ὡς ἀκουσόμενος, ἐπανερωτῶν οὔτι σὲ	τὸ	πρῶτον, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ τῶν
[409]	Εἰπέ. Οὗτος μέν, ὡς οἶμαι,	τὸ	συμφέρον ἀπεκρίνατο, ἄλλος δὲ τὸ
[408]	μηχανήν, ὅπως ὡς βέλτιστον ἔσται	τὸ	σῶμα, ἐξευρίσκειν, καὶ ταῦτα οὖσαν.
[410]	τῷ προτρεπτικῷ λόγῳ ἔλεγες οἷον	τὸ	σῶμά μου φύσει ὂν οἵας
[409]	ἔδοξεν εἰπεῖν, ὅτι τοῦτ' εἴη	τὸ	τῆς δικαιοσύνης ἴδιον ἔργον, ὃ
[409]	ἔστιν τέχνη. Λεγέσθω δὴ καὶ	τὸ	τῆς δικαιοσύνης ὡσαύτως. Τελευτῶν ἀπεκρίνατό
[408]	δεῖ πρὸς σὲ περὶ αὐτῶν	τὸ	τοιοῦτον ὀνομάζειν. Τούτων γὰρ τοὺς
[409]	ἢ ἀγαθὰς εἶναι. Φεύγων δὴ	τὸ	τοιοῦτον οὐδὲ φιλίας ἔφη τὰς
[409]	δὲ τὸ δέον, ἕτερος δὲ	τὸ	ὠφέλιμον, ὁ δὲ τὸ λυσιτελοῦν.
[409]	μέν, ὡς οἶμαι, τὸ συμφέρον	ἀπεκρίνατο,	ἄλλος δὲ τὸ δέον, ἕτερος
[409]	τὸ τῆς δικαιοσύνης ὡσαύτως. Τελευτῶν	ἀπεκρίνατό	τις ὦ Σώκρατές μοι τῶν
[409]	ἡμεῖς τοῦτο τοὔνομα ἐπονομάζομεν, οὐκ	ἀπεδέχετο	εἶναι φιλίας ἐπανερωτώμενος· συνέβαινε γὰρ
[406]	Κλειτοφῶντα τὸν Ἀριστωνύμου τις ἡμῖν	διηγεῖτο	ἔναγχος, ὅτι Λυσίᾳ διαλεγόμενος τὰς
[409]	ἐπιστήμην, τὴν μὲν ὁμοδοξίαν ἠτίμαζεν·	ἠναγκάζοντο	γὰρ πολλαὶ καὶ βλαβεραὶ γίγνεσθαι
[408]	μετὰ τοῦτ' ἐπανερωτᾶν, (ὁμολογήσαντας τοῦτ'	αὐτὸ	ἀνθρώπῳ πρακτέον εἶναι, τί τοὐντεῦθεν;
[408]	ἔνι τῷ πράγματι καὶ λαβεῖν	αὐτὸ	τελέως, ἀλλ' ἡμῖν παρὰ πάντα
[407]	φατέ, τῶν ἡδονῶν. Οὐκοῦν καὶ	τοῦτο	ἀκούσιον, εἴπερ τὸ νικᾶν ἑκούσιον;
[409]	τὰς τῶν θηρίων, ἃς ἡμεῖς	τοῦτο	τοὔνομα ἐπονομάζομεν, οὐκ ἀπεδέχετο εἶναι
[409]	(ἡμῖν ἔργον ὁ δίκαιος, τί	τοῦτό	φαμεν; Εἰπέ. Οὗτος μέν, ὡς

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 11/03/2010