Pages
[407]	φεύξομαι κατὰ κράτος. (ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ) Ἀκούοις	ἄν.	Ἐγὼ γάρ, ὦ Σώκρατες, σοὶ
[407]	γε τοιοῦτον κακὸν ἑκὼν αἱροῖτ'	ἄν;	Ἥττων ὃς ἂν ᾖ, φατέ,
[406]	προσποιούμενος δὲ μηδὲν φροντίζειν, ἥδιστ'	ἄν	σοι διεξέλθοιμι αὐτοὺς αὐτός, ἐπειδὴ
[406]	δέ μοι δίδως παρρησίαν, ἥδιστα	ἂν	δεξαίμην καὶ ἐθέλω λέγειν. ~(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
[408]	φαμεν δικαιοσύνης πέρι μαθήσεως; Ὥσπερ	ἂν	εἴ τις ἡμᾶς προύτρεπεν τοῦ
[407]	ἑκὼν αἱροῖτ' ἄν; Ἥττων ὃς	ἂν	ᾖ, φατέ, τῶν ἡδονῶν. Οὐκοῦν
[409]	τίνας ταύτας τὰς τέχνας; Εἶπεν	ἂν	ἴσως ὅτι γυμναστικὴ καὶ ἰατρική.
[410]	μακρότερον δὲ οὐδέν, ὃ γένοιτ'	ἂν	καὶ περὶ ἄλλην ἡντιναοῦν τέχνην,
[410]	καὶ σοί τις ἐπενέγκοι τάχ'	ἂν	περὶ δικαιοσύνης, ὡς οὐ μᾶλλον
[410]	δεῖν μὴ ἀμελεῖν, τὸ ἐφεξῆς	ἂν	τῷ προτρεπτικῷ λόγῳ ἔλεγες οἷον
[407]	τις μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι, κρεῖττον	ἐᾶν	τὴν τούτου χρῆσιν· εἰ δή
[407]	ἃ δὴ παιδείαν ἀρετῆς εἶναι	τελέαν	ἡγεῖσθε- κἄπειτα οὐδὲν ἧττον κακοὺς
[407]	ὑμῶν ἱκανῶς μεμαθηκότας ἃ δὴ	παιδείαν	ἀρετῆς εἶναι τελέαν ἡγεῖσθε- κἄπειτα
[409]	οὖσιν ἑτέρους ἐξεργάζεσθαι, τὸ δὲ	ὑγίειαν·	ἔστιν δὲ τούτων θάτερον οὐκέτι
[409]	διδασκομένης ἔργον, ὃ δὴ λέγομεν	ὑγίειαν.	Καὶ τεκτονικῆς δὲ κατὰ ταὐτὰ
[410]	τὸ μὲν προτρέπειν εἰς ἀρετῆς	ἐπιμέλειαν	κάλλιστ' ἀνθρώπων δρᾶν, δυοῖν δὲ
[408]	μὲν καὶ κριθῶν καὶ ἀμπέλων	ἐπιμέλειαν	πᾶσαν ποιεῖσθαι, καὶ ὅσα τοῦ
[408]	τις ἡμᾶς προύτρεπεν τοῦ σώματος	ἐπιμέλειαν	ποιεῖσθαι, μηδὲν προνοοῦντας ὁρῶν καθάπερ
[410]	ἔστιν καταγέλαστον τῶν μὲν ἄλλων	ἐπιμέλειαν	ποιεῖσθαι, ψυχῆς δέ, (ἧς ἕνεκα
[407]	ὁ λόγος αἱρεῖ, καὶ δεῖν	ἐπιμέλειαν	τῆς (νῦν πλείω ποιεῖσθαι πάντ'
[407]	Καίτοι διά γε ταύτην τὴν	πλημμέλειαν	καὶ ῥᾳθυμίαν, ἀλλ' οὐ διὰ
[407]	ἀκούειν μήθ' ὁρᾶν μήτ' ἄλλην	χρείαν	μηδεμίαν χρῆσθαι τῷ σώματι κρεῖττον
[409]	Οὗτος δ' αὖ ἐρωτώμενος τὴν	φιλίαν	ἀγαθόν τ' ἔφη εἶναι καὶ
[409]	γίγνεσθαι ὁμοδοξίαι ἀνθρώπων, τὴν δὲ	φιλίαν	ἀγαθὸν ὡμολογήκει πάντως εἶναι καὶ
[409]	τὴν δὲ ὄντως καὶ ἀληθῶς	φιλίαν	εἶναι σαφέστατα ὁμόνοιαν. Τὴν δὲ
[409]	ἔργον, ὃ τῶν ἄλλων οὐδεμιᾶς,	φιλίαν	ἐν ταῖς πόλεσιν ποιεῖν. Οὗτος
[408]	καὶ κτώμεθα, τούτου δ' αὐτοῦ	μηδεμίαν	τέχνην μηδὲ μηχανήν, ὅπως ὡς
[407]	μήθ' ὁρᾶν μήτ' ἄλλην χρείαν	μηδεμίαν	χρῆσθαι τῷ σώματι κρεῖττον ἢ
[407]	γε ταύτην τὴν πλημμέλειαν καὶ	ῥᾳθυμίαν,	ἀλλ' οὐ διὰ τὴν ἐν
[409]	Τὴν δὲ ὁμόνοιαν ἐρωτώμενος εἰ	ὁμοδοξίαν	εἶναι λέγοι ἢ ἐπιστήμην, τὴν
[409]	λέγοι ἢ ἐπιστήμην, τὴν μὲν	ὁμοδοξίαν	ἠτίμαζεν· ἠναγκάζοντο γὰρ πολλαὶ καὶ
[407]	οὐ δι' ἀπαιδευσίαν οὐδὲ δι'	ἄγνοιαν	ἀλλ' ἑκόντας τοὺς ἀδίκους ἀδίκους
[409]	εἶναι σαφέστατα ὁμόνοιαν. Τὴν δὲ	ὁμόνοιαν	ἐρωτώμενος εἰ ὁμοδοξίαν εἶναι λέγοι
[409]	ἔργον, ὥστε ταὐτὸν ἔφησεν εἶναι	ὁμόνοιαν	(καὶ) ἐπιστήμην οὖσαν, ἀλλ' οὐ
[410]	ὑπὸ σοῦ λεγομένην δικαιοσύνην ἢ	ὁμόνοιαν,	ὅποι τείνουσά ἐστιν, διαπέφευγεν, καὶ
[409]	καὶ ἀληθῶς φιλίαν εἶναι σαφέστατα	ὁμόνοιαν.	Τὴν δὲ ὁμόνοιαν ἐρωτώμενος εἰ
[407]	τῷ ποδὶ πρὸς τὴν λύραν	ἀμετρίαν,	καὶ ἀδελφὸς ἀδελφῷ καὶ πόλεις
[406]	δέοντος· εἰ δέ μοι δίδως	παρρησίαν,	ἥδιστα ἂν δεξαίμην καὶ ἐθέλω
[407]	Ὑμεῖς δέ φατε οὐ δι'	ἀπαιδευσίαν	οὐδὲ δι' ἄγνοιαν ἀλλ' ἑκόντας
[410]	τὰ μὲν ἐπαινῶ σε πρὸς	Λυσίαν	καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους, τὰ
[406]	περὶ σοῦ γενομένους λόγους πρὸς	Λυσίαν·	τὰ μὲν γὰρ ἔγωγε οὐκ
[406]	διατριβὰς ψέγοι, τὴν Θρασυμάχου δὲ	συνουσίαν	ὑπερεπαινοῖ. (ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ) Ὅστις, ὦ Σώκρατες,
[408]	ἐπίσταται χρῆσθαι, τούτῳ τὸ ἄγειν	ἡσυχίαν	τῇ ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν
[407]	καὶ τοῦτο ἀκούσιον, εἴπερ τὸ	νικᾶν	ἑκούσιον; Ὥστε ἐκ παντὸς τρόπου
[409]	(καὶ) ἐπιστήμην οὖσαν, ἀλλ' οὐ	δόξαν.	~Ὅτε δὴ ἐνταῦθα ἦμεν τοῦ
[410]	εἰς ἀρετῆς ἐπιμέλειαν κάλλιστ' ἀνθρώπων	δρᾶν,	δυοῖν δὲ θάτερον, ἢ τοσοῦτον
[410]	πάντα γὰρ ἐπ' ὠφελίᾳ πάντας	δρᾶν.	Ταῦτα δὲ οὐχ ἅπαξ οὐδὲ
[407]	σώματι, τούτῳ μήτε ἀκούειν μήθ'	ὁρᾶν	μήτ' ἄλλην χρείαν μηδεμίαν χρῆσθαι
[407]	ἐν τῷ ποδὶ πρὸς τὴν	λύραν	ἀμετρίαν, καὶ ἀδελφὸς ἀδελφῷ καὶ
[408]	καὶ κριθῶν καὶ ἀμπέλων ἐπιμέλειαν	πᾶσαν	ποιεῖσθαι, καὶ ὅσα τοῦ σώματος
[407]	οἵτινες χρημάτων μὲν πέρι τὴν	πᾶσαν	σπουδὴν ἔχετε ὅπως ὑμῖν ἔσται,
[410]	λόγου ἀποροῦντες, (οἱ παρόντες ἱκανοὶ	ἦσαν	ἐπιπλήττειν τε αὐτῷ καὶ λέγειν
[409]	ἔφησεν εἶναι ὁμόνοιαν (καὶ) ἐπιστήμην	οὖσαν,	ἀλλ' οὐ δόξαν. ~Ὅτε δὴ
[408]	τὸ σῶμα, ἐξευρίσκειν, καὶ ταῦτα	οὖσαν.	~Εἰ δ' ἐπανηρόμεθα τὸν ταῦθ'
[407]	Ταῦτ' οὖν, ὦ Σώκρατες, ἐγὼ	ὅταν	ἀκούω σοῦ θαμὰ λέγοντος, καὶ
[407]	δὲ τὸ ἀρξόμενον ἐσπουδακέναι. Καὶ	ὅταν	λέγῃς ὡς ὅτῳ τις μὴ
[407]	καὶ θαυμαστῶς ὡς ἐπαινῶ. Καὶ	ὁπόταν	αὖ φῇς τὸ ἐφεξῆς τούτῳ,
[408]	ἀλλήλους ἡμᾶς τὸ μετὰ τοῦτ'	ἐπανερωτᾶν,	(ὁμολογήσαντας τοῦτ' αὐτὸ ἀνθρώπῳ πρακτέον
[409]	τά γε ὀνόματα ταῦτ' ἐστὶν	ἐν	ἑκάστῃ τῶν τεχνῶν, ὀρθῶς πράττειν,
[409]	ὃ τῶν ἄλλων οὐδεμιᾶς, φιλίαν	ἐν	ταῖς πόλεσιν ποιεῖν. Οὗτος δ'
[407]	ῥᾳθυμίαν, ἀλλ' οὐ διὰ τὴν	ἐν	τῷ ποδὶ πρὸς τὴν λύραν
[410]	ἢ ὁμόνοιαν, ὅποι τείνουσά ἐστιν,	διαπέφευγεν,	καὶ ἄδηλον αὐτῆς ὅτι ποτ'
[408]	προύτρεπεν τοῦ σώματος ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι,	μηδὲν	προνοοῦντας ὁρῶν καθάπερ παῖδας ὡς
[406]	μεμφόμενος μέν μοι, προσποιούμενος δὲ	μηδὲν	φροντίζειν, ἥδιστ' ἄν σοι διεξέλθοιμι
[407]	ἀρετῆς εἶναι τελέαν ἡγεῖσθε- κἄπειτα	οὐδὲν	ἧττον κακοὺς γιγνομένους περὶ τὰ
[410]	τοσοῦτον μόνον δύνασθαι, μακρότερον δὲ	οὐδέν,	ὃ γένοιτ' ἂν καὶ περὶ
[407]	ποῖ φέρεσθε, ὤνθρωποι; Καὶ ἀγνοεῖτε	οὐδὲν	τῶν δεόντων πράττοντες, οἵτινες χρημάτων
[409]	ἢ ἐπιστήμην, τὴν μὲν ὁμοδοξίαν	ἠτίμαζεν·	ἠναγκάζοντο γὰρ πολλαὶ καὶ βλαβεραὶ
[408]	τις γυμναστικὴ καὶ ἰατρική, κἄπειτα	ὠνείδιζεν,	λέγων ὡς αἰσχρὸν πυρῶν μὲν
[408]	αὐτὸ ἀνθρώπῳ πρακτέον εἶναι, τί	τοὐντεῦθεν;	Πῶς ἄρχεσθαι δεῖν φαμεν δικαιοσύνης
[410]	τε αὐτῷ καὶ λέγειν ὅτι	περιδεδράμηκεν	εἰς ταὐτὸν ὁ λόγος τοῖς
[410]	ὁμολογοῦντα ὡς ἔστιν καταγέλαστον τῶν	μὲν	ἄλλων ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι, ψυχῆς δέ,
[407]	ἕτερόν τι πράττειν τοιοῦτον, τοῦ	μὲν	ἄρξοντος ἀμελεῖν, περὶ δὲ τὸ
[407]	χείρων εἰμὶ καὶ βελτίων, τὰ	μὲν	ἀσκήσω καὶ διώξομαι, τὰ δὲ
[406]	γενομένους λόγους πρὸς Λυσίαν· τὰ	μὲν	γὰρ ἔγωγε οὐκ ἐπῄνουν σε,
[410]	δέ τι καὶ ψέγω. Μὴ	μὲν	γὰρ προτετραμμένῳ σε ἀνθρώπῳ, ὦ
[409]	Τῆς δὴ δικαιοσύνης ὡσαύτως τὸ	μὲν	δικαίους ἔστω ποιεῖν, καθάπερ ἐκεῖ
[410]	ἵνα μή, καθάπερ νῦν, τὰ	μὲν	ἐπαινῶ σε πρὸς Λυσίαν καὶ
[409]	οἰκία τε καὶ τεκτονικὴ τὸ	μὲν	ἔργον, τὸ δὲ δίδαγμα. Τῆς
[410]	εἶπές μοι δικαιοσύνης εἶναι τοὺς	μὲν	ἐχθροὺς βλάπτειν, (τοὺς δὲ φίλους
[410]	εἴ γ' ἐθέλεις σὺ τούτων	μὲν	ἤδη παύσασθαι (πρὸς ἐμὲ τῶν
[409]	ἐστὶν διττὰ τὰ ἀποτελούμενα, τὸ	μὲν	ἰατροὺς ἀεὶ πρὸς τοῖς οὖσιν
[408]	ὠνείδιζεν, λέγων ὡς αἰσχρὸν πυρῶν	μὲν	καὶ κριθῶν καὶ ἀμπέλων ἐπιμέλειαν
[406]	ἔναγχος, ὅτι Λυσίᾳ διαλεγόμενος τὰς	μὲν	μετὰ Σωκράτους διατριβὰς ψέγοι, τὴν
[406]	Ἐπεὶ δὲ δῆλος εἶ μεμφόμενος	μέν	μοι, προσποιούμενος δὲ μηδὲν φροντίζειν,
[409]	εἶναι λέγοι ἢ ἐπιστήμην, τὴν	μὲν	ὁμοδοξίαν ἠτίμαζεν· ἠναγκάζοντο γὰρ πολλαὶ
[407]	τῶν δεόντων πράττοντες, οἵτινες χρημάτων	μὲν	πέρι τὴν πᾶσαν σπουδὴν ἔχετε
[410]	λιπαρῶν ἀπείρηκα, νομίσας σε τὸ	μὲν	προτρέπειν εἰς ἀρετῆς ἐπιμέλειαν κάλλιστ'
[407]	τὸ ἐφεξῆς τούτῳ, τοὺς ἀσκοῦντας	μὲν	τὰ σώματα, τῆς δὲ ψυχῆς
[409]	τί τοῦτό φαμεν; Εἰπέ. Οὗτος	μέν,	ὡς οἶμαι, τὸ συμφέρον ἀπεκρίνατο,
[408]	τί τοὐντεῦθεν; Πῶς ἄρχεσθαι δεῖν	φαμεν	δικαιοσύνης πέρι μαθήσεως; Ὥσπερ ἂν
[409]	ἰατρική. Καὶ νῦν δὴ τίνα	φαμὲν	εἶναι τὴν ἐπὶ τῇ τῆς
[409]	ἔργον ὁ δίκαιος, τί τοῦτό	φαμεν;	Εἰπέ. Οὗτος μέν, ὡς οἶμαι,
[410]	οὐ δόξαν. ~Ὅτε δὴ ἐνταῦθα	ἦμεν	τοῦ λόγου ἀποροῦντες, (οἱ παρόντες
[409]	καὶ διδασκομένης ἔργον, ὃ δὴ	λέγομεν	ὑγίειαν. Καὶ τεκτονικῆς δὲ κατὰ
[409]	θηρίων, ἃς ἡμεῖς τοῦτο τοὔνομα	ἐπονομάζομεν,	οὐκ ἀπεδέχετο εἶναι φιλίας ἐπανερωτώμενος·
[406]	αὐτοὺς αὐτός, ἐπειδὴ καὶ μόνω	τυγχάνομεν	ὄντε, ἵνα ἧττόν με ἡγῇ
[409]	σῶν ἑταίρων, ὃς δὴ κομψότατα	ἔδοξεν	εἰπεῖν, ὅτι τοῦτ' εἴη τὸ
[408]	Ὥσπερ ἂν εἴ τις ἡμᾶς	προύτρεπεν	τοῦ σώματος ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι, μηδὲν
[409]	εἶναι τίνας ταύτας τὰς τέχνας;	Εἶπεν	ἂν ἴσως ὅτι γυμναστικὴ καὶ
[409]	ἐρρωμενέστατος εἶναι πρὸς ταῦτα ἀποκρινόμενος	εἶπέν	μοι ταύτην τὴν τέχνην εἶναι
[409]	καὶ δικαιοσύνης ἔργον, ὥστε ταὐτὸν	ἔφησεν	εἶναι ὁμόνοιαν (καὶ) ἐπιστήμην οὖσαν,
[408]	μαθόντι τὴν τῶν ἀνθρώπων κυβερνητικήν,	ἣν	δὴ σὺ πολιτικήν, ὦ Σώκρατες,
[407]	χρημάτων μὲν πέρι τὴν πᾶσαν	σπουδὴν	ἔχετε ὅπως ὑμῖν ἔσται, τῶν
[408]	αὑτόν· εἰ δέ τις ἀνάγκη	ζῆν	εἴη, δούλῳ ἄμεινον (ἢ ἐλευθέρῳ
[408]	ἡσυχίαν τῇ ψυχῇ καὶ μὴ	ζῆν	κρεῖττον ἢ ζῆν πράττοντι καθ'
[408]	καὶ μὴ ζῆν κρεῖττον ἢ	ζῆν	πράττοντι καθ' αὑτόν· εἰ δέ
[407]	ἐθεραπεύσατε. Ἀλλ' ὁρῶντες γράμματα (καὶ	μουσικὴν	καὶ γυμναστικὴν ὑμᾶς τε αὐτοὺς
[408]	τῷ μαθόντι τὴν τῶν ἀνθρώπων	κυβερνητικήν,	ἣν δὴ σὺ πολιτικήν, ὦ
[408]	ἀνθρώπων κυβερνητικήν, ἣν δὴ σὺ	πολιτικήν,	ὦ Σώκρατες, ἐπονομάζεις πολλάκις, τὴν
[408]	πολλάκις, τὴν αὐτὴν δὴ ταύτην	δικαστικήν	τε καὶ δικαιοσύνην ὡς ἔστιν
[407]	ὁρῶντες γράμματα (καὶ μουσικὴν καὶ	γυμναστικὴν	ὑμᾶς τε αὐτοὺς καὶ τοὺς
[409]	σὺ λέγοντος, ἔφη, Σωκράτους, οὐκ	ἄλλην	ἢ δικαιοσύνην. Εἰπόντος δ' ἐμοῦ
[410]	ὃ γένοιτ' ἂν καὶ περὶ	ἄλλην	ἡντιναοῦν τέχνην, οἷον μὴ ὄντα
[407]	μήτε ἀκούειν μήθ' ὁρᾶν μήτ'	ἄλλην	χρείαν μηδεμίαν χρῆσθαι τῷ σώματι
[407]	ἐθέλω λέγειν. ~(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλ' αἰσχρὸν	μὴν	σοῦ γε ὠφελεῖν με προθυμουμένου
[410]	διότι καλῶς αὐτὴν ἐγκωμιάζεις. Οὐ	μὴν	τό γε ἐμὸν οὕτως ἔχει·
[409]	ταὐτὸν ἔφησεν εἶναι ὁμόνοιαν (καὶ)	ἐπιστήμην	οὖσαν, ἀλλ' οὐ δόξαν. ~Ὅτε
[409]	εἰ ὁμοδοξίαν εἶναι λέγοι ἢ	ἐπιστήμην,	τὴν μὲν ὁμοδοξίαν ἠτίμαζεν· ἠναγκάζοντο
[406]	μοι δίδως παρρησίαν, ἥδιστα ἂν	δεξαίμην	καὶ ἐθέλω λέγειν. ~(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλ'
[407]	ὦ Σώκρατες, σοὶ συγγιγνόμενος πολλάκις	ἐξεπληττόμην	ἀκούων, καί μοι ἐδόκεις παρὰ
[408]	δ' αὐτοῦ μηδεμίαν τέχνην μηδὲ	μηχανήν,	ὅπως ὡς βέλτιστον ἔσται τὸ
[410]	λέγειν· τὴν δὲ ὑπὸ σοῦ	λεγομένην	δικαιοσύνην ἢ ὁμόνοιαν, ὅποι τείνουσά
[409]	ἔφη, Σωκράτους, οὐκ ἄλλην ἢ	δικαιοσύνην.	Εἰπόντος δ' ἐμοῦ μή μοι
[410]	τὴν δὲ ὑπὸ σοῦ λεγομένην	δικαιοσύνην	ἢ ὁμόνοιαν, ὅποι τείνουσά ἐστιν,
[408]	δὴ ταύτην δικαστικήν τε καὶ	δικαιοσύνην	ὡς ἔστιν λέγων. Τούτοις δὴ
[409]	ἀποκρινόμενος εἶπέν μοι ταύτην τὴν	τέχνην	εἶναι ἥνπερ ἀκούεις σὺ λέγοντος,
[409]	ἐπὶ τῇ τῆς ψυχῆς ἀρετῇ	τέχνην;	Λεγέσθω. Ὁ δὴ δοκῶν αὐτῶν
[408]	κτώμεθα, τούτου δ' αὐτοῦ μηδεμίαν	τέχνην	μηδὲ μηχανήν, ὅπως ὡς βέλτιστον
[410]	ἂν καὶ περὶ ἄλλην ἡντιναοῦν	τέχνην,	οἷον μὴ ὄντα κυβερνήτην καταμελετῆσαι
[408]	χρῆσθαι. ~(Καὶ δὴ καὶ περὶ	τέχνην	ὡσαύτως· ὅστις γὰρ δὴ μὴ
[408]	ποτε νῦν ἀποδεχόμεθα τὴν Σωκράτους	προτροπὴν	ἡμῶν ἐπ' ἀρετήν; Ὡς ὄντος
[408]	διανοίας ἄλλῳ, τῷ μαθόντι τὴν	τῶν	ἀνθρώπων κυβερνητικήν, ἣν δὴ σὺ
[408]	πολιτικήν, ὦ Σώκρατες, ἐπονομάζεις πολλάκις,	τὴν	αὐτὴν δὴ ταύτην δικαστικήν τε
[409]	ἀληθῶς φιλίαν εἶναι σαφέστατα ὁμόνοιαν.	Τὴν	δὲ ὁμόνοιαν ἐρωτώμενος εἰ ὁμοδοξίαν
[409]	ὀνομάζειν αὐτὰς τοὺς οὕτως ὀνομάζοντας·	τὴν	δὲ ὄντως καὶ ἀληθῶς φιλίαν
[410]	περὶ ὅτου εἰσὶν ἔχουσι λέγειν·	τὴν	δὲ ὑπὸ σοῦ λεγομένην δικαιοσύνην
[409]	καὶ βλαβεραὶ γίγνεσθαι ὁμοδοξίαι ἀνθρώπων,	τὴν	δὲ φιλίαν ἀγαθὸν ὡμολογήκει πάντως
[407]	καὶ ῥᾳθυμίαν, ἀλλ' οὐ διὰ	τὴν	ἐν τῷ ποδὶ πρὸς τὴν
[409]	νῦν δὴ τίνα φαμὲν εἶναι	τὴν	ἐπὶ τῇ τῆς ψυχῆς ἀρετῇ
[406]	μὲν μετὰ Σωκράτους διατριβὰς ψέγοι,	τὴν	Θρασυμάχου δὲ συνουσίαν ὑπερεπαινοῖ. (ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ)
[407]	τὴν ἐν τῷ ποδὶ πρὸς	τὴν	λύραν ἀμετρίαν, καὶ ἀδελφὸς ἀδελφῷ
[409]	ὁμοδοξίαν εἶναι λέγοι ἢ ἐπιστήμην,	τὴν	μὲν ὁμοδοξίαν ἠτίμαζεν· ἠναγκάζοντο γὰρ
[407]	πράττοντες, οἵτινες χρημάτων μὲν πέρι	τὴν	πᾶσαν σπουδὴν ἔχετε ὅπως ὑμῖν
[407]	ἀμουσίας; Καίτοι διά γε ταύτην	τὴν	πλημμέλειαν καὶ ῥᾳθυμίαν, ἀλλ' οὐ
[408]	ὑμεῖς, πῶς ποτε νῦν ἀποδεχόμεθα	τὴν	Σωκράτους προτροπὴν ἡμῶν ἐπ' ἀρετήν;
[409]	ταῦτα ἀποκρινόμενος εἶπέν μοι ταύτην	τὴν	τέχνην εἶναι ἥνπερ ἀκούεις σὺ
[407]	μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι, κρεῖττον ἐᾶν	τὴν	τούτου χρῆσιν· εἰ δή τις
[408]	τῆς διανοίας ἄλλῳ, τῷ μαθόντι	τὴν	τῶν ἀνθρώπων κυβερνητικήν, ἣν δὴ
[409]	ποιεῖν. Οὗτος δ' αὖ ἐρωτώμενος	τὴν	φιλίαν ἀγαθόν τ' ἔφη εἶναι
[408]	τὴν Σωκράτους προτροπὴν ἡμῶν ἐπ'	ἀρετήν;	Ὡς ὄντος μόνου τούτου, ἐπεξελθεῖν
[410]	ἡντιναοῦν τέχνην, οἷον μὴ ὄντα	κυβερνήτην	καταμελετῆσαι τὸν ἔπαινον (περὶ αὐτῆς,
[408]	ὦ Σώκρατες, ἐπονομάζεις πολλάκις, τὴν	αὐτὴν	δὴ ταύτην δικαστικήν τε καὶ
[410]	ὄντι δικαιοσύνης ἐπιστήμονι, διότι καλῶς	αὐτὴν	ἐγκωμιάζεις. Οὐ μὴν τό γε
[408]	ἐπονομάζεις πολλάκις, τὴν αὐτὴν δὴ	ταύτην	δικαστικήν τε καὶ δικαιοσύνην ὡς
[407]	τῆς ἀμουσίας; Καίτοι διά γε	ταύτην	τὴν πλημμέλειαν καὶ ῥᾳθυμίαν, ἀλλ'
[409]	πρὸς ταῦτα ἀποκρινόμενος εἶπέν μοι	ταύτην	τὴν τέχνην εἶναι ἥνπερ ἀκούεις
[408]	τινὰ ὑποτείνων αὐτοῖς, ὦ βέλτιστοι,	ἔφην,	ὑμεῖς, πῶς ποτε νῦν ἀποδεχόμεθα
[408]	οὐκ ἔνι τῷ πράγματι καὶ	λαβεῖν	αὐτὸ τελέως, ἀλλ' ἡμῖν παρὰ
[408]	μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι, τούτῳ τὸ	ἄγειν	ἡσυχίαν τῇ ψυχῇ καὶ μὴ
[408]	εἴη, δούλῳ ἄμεινον (ἢ ἐλευθέρῳ	διάγειν	τῷ τοιούτῳ τὸν βίον ἐστὶν
[407]	παρὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους κάλλιστα	λέγειν,	ὁπότε ἐπιτιμῶν τοῖς ἀνθρώποις, ὥσπερ
[410]	ἦσαν ἐπιπλήττειν τε αὐτῷ καὶ	λέγειν	ὅτι περιδεδράμηκεν εἰς ταὐτὸν ὁ
[406]	ἥδιστα ἂν δεξαίμην καὶ ἐθέλω	λέγειν.	~(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλ' αἰσχρὸν μὴν σοῦ
[410]	καὶ περὶ ὅτου εἰσὶν ἔχουσι	λέγειν·	τὴν δὲ ὑπὸ σοῦ λεγομένην
[407]	εἶναι, πάλιν δ' αὖ τολμᾶτε	λέγειν	ὡς αἰσχρὸν καὶ θεομισὲς ἡ
[407]	ἀκούσιον ὁ λόγος αἱρεῖ, καὶ	δεῖν	ἐπιμέλειαν τῆς (νῦν πλείω ποιεῖσθαι
[410]	γυμναστικῆς προτετραμμένος ἦ τοῦ σώματος	δεῖν	μὴ ἀμελεῖν, τὸ ἐφεξῆς ἂν
[408]	εἶναι, τί τοὐντεῦθεν; Πῶς ἄρχεσθαι	δεῖν	φαμεν δικαιοσύνης πέρι μαθήσεως; Ὥσπερ
[409]	τὰς τοιαύτας εἶναι, ψευδῶς δὲ	ὀνομάζειν	αὐτὰς τοὺς οὕτως ὀνομάζοντας· τὴν
[408]	σὲ περὶ αὐτῶν τὸ τοιοῦτον	ὀνομάζειν.	Τούτων γὰρ τοὺς τὶ μάλιστα
[406]	μέν μοι, προσποιούμενος δὲ μηδὲν	φροντίζειν,	ἥδιστ' ἄν σοι διεξέλθοιμι αὐτοὺς
[409]	ὠφέλιμον, ὁ δὲ τὸ λυσιτελοῦν.	Ἐπανῄειν	δὴ ἐγὼ λέγων ὅτι κἀκεῖ
[408]	ἀρετήν; Ὡς ὄντος μόνου τούτου,	ἐπεξελθεῖν	δὲ οὐκ ἔνι τῷ πράγματι
[409]	τὸ δ' ἕτερον, ὃ δύναται	ποιεῖν	(ἡμῖν ἔργον ὁ δίκαιος, τί
[410]	σου δεόμενος λέγω μηδαμῶς ἄλλως	ποιεῖν,	ἵνα μή, καθάπερ νῦν, τὰ
[409]	ὡσαύτως τὸ μὲν δικαίους ἔστω	ποιεῖν,	καθάπερ ἐκεῖ τοὺς τεχνίτας ἑκάστους·
[409]	οὐδεμιᾶς, φιλίαν ἐν ταῖς πόλεσιν	ποιεῖν.	Οὗτος δ' αὖ ἐρωτώμενος τὴν
[410]	βλάπτειν, (τοὺς δὲ φίλους εὖ	ποιεῖν.	Ὕστερον δὲ ἐφάνη βλάπτειν γε
[407]	ἐκ παντὸς τρόπου τό γε	ἀδικεῖν	ἀκούσιον ὁ λόγος αἱρεῖ, καὶ
[408]	ὡς βέλτιστον ἔσται τὸ σῶμα,	ἐξευρίσκειν,	καὶ ταῦτα οὖσαν. ~Εἰ δ'
[410]	οὐκ εἰδέναι σε ἢ οὐκ	ἐθέλειν	αὐτῆς ἐμοὶ κοινωνεῖν. Διὰ ταῦτα
[407]	πράττειν τοιοῦτον, τοῦ μὲν ἄρξοντος	ἀμελεῖν,	περὶ δὲ τὸ ἀρξόμενον ἐσπουδακέναι.
[410]	ἦ τοῦ σώματος δεῖν μὴ	ἀμελεῖν,	τὸ ἐφεξῆς ἂν τῷ προτρεπτικῷ
[407]	Ἀλλ' αἰσχρὸν μὴν σοῦ γε	ὠφελεῖν	με προθυμουμένου μὴ ὑπομένειν· δῆλον
[407]	γε ὠφελεῖν με προθυμουμένου μὴ	ὑπομένειν·	δῆλον γὰρ ὡς γνοὺς ὅπῃ
[410]	ἢ οὐκ ἐθέλειν αὐτῆς ἐμοὶ	κοινωνεῖν.	Διὰ ταῦτα δὴ καὶ πρὸς
[410]	ἀπείρηκα, νομίσας σε τὸ μὲν	προτρέπειν	εἰς ἀρετῆς ἐπιμέλειαν κάλλιστ' ἀνθρώπων
[408]	τοῦτ' ἔσται, τοὺς μήπω προτετραμμένους	προτρέπειν,	καὶ ἐκείνους αὖ ἑτέρους; Ἢ
[409]	ἑταίρων, ὃς δὴ κομψότατα ἔδοξεν	εἰπεῖν,	ὅτι τοῦτ' εἴη τὸ τῆς
[408]	ὠφελιμωτάτους, καὶ ἀτεχνῶς ὥσπερ καθεύδοντας	ἐπεγείρειν	ἡμᾶς. Προσεῖχον δὴ τὸν νοῦν
[410]	εὖ ποιεῖν. Ὕστερον δὲ ἐφάνη	βλάπτειν	γε οὐδέποτε ὁ δίκαιος οὐδένα·
[410]	δικαιοσύνης εἶναι τοὺς μὲν ἐχθροὺς	βλάπτειν,	(τοὺς δὲ φίλους εὖ ποιεῖν.
[409]	ἐν ἑκάστῃ τῶν τεχνῶν, ὀρθῶς	πράττειν,	λυσιτελοῦντα, ὠφέλιμα καὶ τἆλλα τὰ
[407]	δὲ ψυχῆς ἠμεληκότας ἕτερόν τι	πράττειν	τοιοῦτον, τοῦ μὲν ἄρξοντος ἀμελεῖν,
[410]	ἀποροῦντες, (οἱ παρόντες ἱκανοὶ ἦσαν	ἐπιπλήττειν	τε αὐτῷ καὶ λέγειν ὅτι
[407]	σύμπαντι τῷ σώματι, τούτῳ μήτε	ἀκούειν	μήθ' ὁρᾶν μήτ' ἄλλην χρείαν
[406]	με ἡγῇ πρὸς σὲ φαύλως	ἔχειν.	Νῦν γὰρ ἴσως οὐκ ὀρθῶς
[406]	ἀκήκοας, ὥστε φαίνῃ πρὸς ἐμὲ	ἔχειν	τραχυτέρως τοῦ δέοντος· εἰ δέ
[407]	ἑκόντας τοὺς ἀδίκους ἀδίκους εἶναι,	πάλιν	δ' αὖ τολμᾶτε λέγειν ὡς
[406]	(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Κλειτοφῶντα τὸν Ἀριστωνύμου τις	ἡμῖν	διηγεῖτο ἔναγχος, ὅτι Λυσίᾳ διαλεγόμενος
[409]	δ' ἕτερον, ὃ δύναται ποιεῖν	(ἡμῖν	ἔργον ὁ δίκαιος, τί τοῦτό
[408]	καὶ λαβεῖν αὐτὸ τελέως, ἀλλ'	ἡμῖν	παρὰ πάντα δὴ τὸν βίον
[407]	τὴν πᾶσαν σπουδὴν ἔχετε ὅπως	ὑμῖν	ἔσται, τῶν δ' ὑέων οἷς
[410]	τό γε ἐμὸν οὕτως ἔχει·	δυοῖν	δὲ θάτερον, ἢ οὐκ εἰδέναι
[410]	ἀρετῆς ἐπιμέλειαν κάλλιστ' ἀνθρώπων δρᾶν,	δυοῖν	δὲ θάτερον, ἢ τοσοῦτον μόνον
[407]	καὶ ἀδελφὸς ἀδελφῷ καὶ πόλεις	πόλεσιν	ἀμέτρως καὶ (ἀναρμόστως προσφερόμεναι στασιάζουσι
[409]	ἄλλων οὐδεμιᾶς, φιλίαν ἐν ταῖς	πόλεσιν	ποιεῖν. Οὗτος δ' αὖ ἐρωτώμενος
[407]	χρῆσθαι, κρεῖττον ἐᾶν τὴν τούτου	χρῆσιν·	εἰ δή τις μὴ ἐπίσταται
[410]	αἱ τέχναι, καὶ περὶ ὅτου	εἰσὶν	ἔχουσι λέγειν· τὴν δὲ ὑπὸ
[409]	μὲν ἰατροὺς ἀεὶ πρὸς τοῖς	οὖσιν	ἑτέρους ἐξεργάζεσθαι, τὸ δὲ ὑγίειαν·
[407]	μελετητόν τε καὶ ἀσκητόν, οἵτινες	ἐξασκήσουσιν	καὶ ἐκμελετήσουσιν ἱκανῶς οὐδέ γ'
[407]	καὶ ἀσκητόν, οἵτινες ἐξασκήσουσιν καὶ	ἐκμελετήσουσιν	ἱκανῶς οὐδέ γ' ἔτι πρότερον
[407]	πολεμοῦντες τὰ ἔσχατα δρῶσιν καὶ	πάσχουσιν.	Ὑμεῖς δέ φατε οὐ δι'
[407]	μὴ ἐπίσταται ὀφθαλμοῖς χρῆσθαι μηδὲ	ὠσὶν	μηδὲ σύμπαντι τῷ σώματι, τούτῳ
[407]	στασιάζουσι καὶ πολεμοῦντες τὰ ἔσχατα	δρῶσιν	καὶ πάσχουσιν. Ὑμεῖς δέ φατε
[408]	διάγειν τῷ τοιούτῳ τὸν βίον	ἐστὶν	ἄρα, καθάπερ πλοίου παραδόντι τὰ
[410]	δικαιοσύνην ἢ ὁμόνοιαν, ὅποι τείνουσά	ἐστιν,	διαπέφευγεν, καὶ ἄδηλον αὐτῆς ὅτι
[409]	τις λέγεται τέχνη· ταύτης δ'	ἐστὶν	διττὰ τὰ ἀποτελούμενα, τὸ μὲν
[409]	κἀκεῖ τά γε ὀνόματα ταῦτ'	ἐστὶν	ἐν ἑκάστῃ τῶν τεχνῶν, ὀρθῶς
[409]	ἑτέρους ἐξεργάζεσθαι, τὸ δὲ ὑγίειαν·	ἔστιν	δὲ τούτων θάτερον οὐκέτι τέχνη,
[410]	Θὲς τὸν Κλειτοφῶντα ὁμολογοῦντα ὡς	ἔστιν	καταγέλαστον τῶν μὲν ἄλλων ἐπιμέλειαν
[408]	δικαστικήν τε καὶ δικαιοσύνην ὡς	ἔστιν	λέγων. Τούτοις δὴ τοῖς λόγοις
[409]	σκεύη γίγνεσθαι, ἃ δὴ οὐκ	ἔστιν	τέχνη. Λεγέσθω δὴ καὶ τὸ
[408]	προνοοῦντας ὁρῶν καθάπερ παῖδας ὡς	ἔστιν	τις γυμναστικὴ καὶ ἰατρική, κἄπειτα
[410]	καὶ ἄδηλον αὐτῆς ὅτι ποτ'	ἔστιν	τὸ ἔργον. Ταῦτα, ὦ Σώκρατες,
[410]	οἷον τὸ σῶμά μου φύσει	ὂν	οἵας θεραπείας δεῖται, καὶ νῦν
[410]	ὁ λόγος τοῖς πρώτοις, καὶ	ἔλεγον	ὅτι καὶ ἡ ἰατρικὴ ὁμόνοιά
[409]	ἕτερον, ὃ δύναται ποιεῖν (ἡμῖν	ἔργον	ὁ δίκαιος, τί τοῦτό φαμεν;
[409]	τῆς διδασκούσης τε καὶ διδασκομένης	ἔργον,	ὃ δὴ λέγομεν ὑγίειαν. Καὶ
[409]	εἴη τὸ τῆς δικαιοσύνης ἴδιον	ἔργον,	ὃ τῶν ἄλλων οὐδεμιᾶς, φιλίαν
[410]	αὐτῆς ὅτι ποτ' ἔστιν τὸ	ἔργον.	Ταῦτα, ὦ Σώκρατες, ἐγὼ τελευτῶν
[409]	τε καὶ τεκτονικὴ τὸ μὲν	ἔργον,	τὸ δὲ δίδαγμα. Τῆς δὴ
[408]	παρὰ πάντα δὴ τὸν βίον	ἔργον	τοῦτ' ἔσται, τοὺς μήπω προτετραμμένους
[409]	ὡμολογήκει πάντως εἶναι καὶ δικαιοσύνης	ἔργον,	ὥστε ταὐτὸν ἔφησεν εἶναι ὁμόνοιαν
[410]	τοῦ παντὸς φήσω, προτετραμμένῳ δὲ	σχεδὸν	καὶ ἐμπόδιον τοῦ πρὸς τέλος
[408]	πάντων ἑαυτοῦ δεῖ μάλιστα (ἐπιμελεῖσθαι,	σχεδὸν	οὔτ' ἀντεῖπον πώποτε οὔτ' οἶμαι
[409]	συμφέρον ἀπεκρίνατο, ἄλλος δὲ τὸ	δέον,	ἕτερος δὲ τὸ ὠφέλιμον, ὁ
[408]	ἐπανερωτᾶν, (ὁμολογήσαντας τοῦτ' αὐτὸ ἀνθρώπῳ	πρακτέον	εἶναι, τί τοὐντεῦθεν; Πῶς ἄρχεσθαι
[409]	δ' αὖ ἐρωτώμενος τὴν φιλίαν	ἀγαθόν	τ' ἔφη εἶναι καὶ οὐδέποτε
[409]	ὁμοδοξίαι ἀνθρώπων, τὴν δὲ φιλίαν	ἀγαθὸν	ὡμολογήκει πάντως εἶναι καὶ δικαιοσύνης
[410]	τούτοις ἑξῆς, ἃ καὶ νυνδὴ	διῆλθον.	Καί σου δεόμενος λέγω μηδαμῶς
[408]	ἡμῖν παρὰ πάντα δὴ τὸν	βίον	ἔργον τοῦτ' ἔσται, τοὺς μήπω
[408]	ἐλευθέρῳ διάγειν τῷ τοιούτῳ τὸν	βίον	ἐστὶν ἄρα, καθάπερ πλοίου παραδόντι
[409]	ταῦτα πάντα τείνει, ἐρεῖ τὸ	ἴδιον	ἑκάστη ἡ τέχνη, οἷον ἡ
[409]	τοῦτ' εἴη τὸ τῆς δικαιοσύνης	ἴδιον	ἔργον, ὃ τῶν ἄλλων οὐδεμιᾶς,
[410]	φήσω, προτετραμμένῳ δὲ σχεδὸν καὶ	ἐμπόδιον	τοῦ πρὸς τέλος ἀρετῆς ἐλθόντα
[410]	προτετραμμένῳ σε ἀνθρώπῳ, ὦ Σώκρατες,	ἄξιον	εἶναι τοῦ παντὸς φήσω, προτετραμμένῳ
[410]	ἐμὲ τῶν λόγων τῶν προτρεπτικῶν,	οἷον	δέ, εἰ περὶ γυμναστικῆς προτετραμμένος
[409]	τὸ ἴδιον ἑκάστη ἡ τέχνη,	οἷον	ἡ τεκτονικὴ τὸ εὖ, τὸ
[410]	καὶ περὶ ἄλλην ἡντιναοῦν τέχνην,	οἷον	μὴ ὄντα κυβερνήτην καταμελετῆσαι τὸν
[410]	ἂν τῷ προτρεπτικῷ λόγῳ ἔλεγες	οἷον	τὸ σῶμά μου φύσει ὂν
[407]	τῶν ἡδονῶν. Οὐκοῦν καὶ τοῦτο	ἀκούσιον,	εἴπερ τὸ νικᾶν ἑκούσιον; Ὥστε
[407]	παντὸς τρόπου τό γε ἀδικεῖν	ἀκούσιον	ὁ λόγος αἱρεῖ, καὶ δεῖν
[407]	τοῦτο ἀκούσιον, εἴπερ τὸ νικᾶν	ἑκούσιον;	Ὥστε ἐκ παντὸς τρόπου τό
[407]	δή τις τό γε τοιοῦτον	κακὸν	ἑκὼν αἱροῖτ' ἄν; Ἥττων ὃς
[409]	τ' ἔφη εἶναι καὶ οὐδέποτε	κακόν,	τὰς δὲ τῶν παίδων φιλίας
[407]	ὠφελεῖν με προθυμουμένου μὴ ὑπομένειν·	δῆλον	γὰρ ὡς γνοὺς ὅπῃ χείρων
[408]	ἐπίσταται τῇ ἑαυτοῦ λύρᾳ χρῆσθαι,	δῆλον	ὡς οὐδὲ τῇ τοῦ γείτονος,
[410]	ὅποι τείνουσά ἐστιν, διαπέφευγεν, καὶ	ἄδηλον	αὐτῆς ὅτι ποτ' ἔστιν τὸ
[410]	ἂν περὶ δικαιοσύνης, ὡς οὐ	μᾶλλον	ὄντι δικαιοσύνης ἐπιστήμονι, διότι καλῶς
[410]	ἐγκωμιάζεις. Οὐ μὴν τό γε	ἐμὸν	οὕτως ἔχει· δυοῖν δὲ θάτερον,
[409]	τὸ δέον, ἕτερος δὲ τὸ	ὠφέλιμον,	ὁ δὲ τὸ λυσιτελοῦν. Ἐπανῄειν
[407]	ἄρξοντος ἀμελεῖν, περὶ δὲ τὸ	ἀρξόμενον	ἐσπουδακέναι. Καὶ ὅταν λέγῃς ὡς
[410]	μὴ ὄντα κυβερνήτην καταμελετῆσαι τὸν	ἔπαινον	(περὶ αὐτῆς, ὡς πολλοῦ τοῖς
[408]	τις ἀνάγκη ζῆν εἴη, δούλῳ	ἄμεινον	(ἢ ἐλευθέρῳ διάγειν τῷ τοιούτῳ
[410]	δυοῖν δὲ θάτερον, ἢ τοσοῦτον	μόνον	δύνασθαι, μακρότερον δὲ οὐδέν, ὃ
[409]	ἐμοῦ μή μοι τὸ ὄνομα	μόνον	εἴπῃς, ἀλλὰ ὧδε. (Ἰατρική πού
[410]	δὶς ἀλλὰ πολὺν δὴ ὑπομείνας	χρόνον	(καὶ) λιπαρῶν ἀπείρηκα, νομίσας σε
[408]	δεῖ μάλιστα (ἐπιμελεῖσθαι, σχεδὸν οὔτ'	ἀντεῖπον	πώποτε οὔτ' οἶμαι μήποτε ὕστερον
[408]	εἴη λόγος, καὶ (κατὰ σὲ	τρόπον	τινὰ ὑποτείνων αὐτοῖς, ὦ βέλτιστοι,
[410]	ἐμὸν οὕτως ἔχει· δυοῖν δὲ	θάτερον,	ἢ οὐκ εἰδέναι σε ἢ
[410]	κάλλιστ' ἀνθρώπων δρᾶν, δυοῖν δὲ	θάτερον,	ἢ τοσοῦτον μόνον δύνασθαι, μακρότερον
[409]	δὲ ὑγίειαν· ἔστιν δὲ τούτων	θάτερον	οὐκέτι τέχνη, τῆς τέχνης δὲ
[409]	τοὺς τεχνίτας ἑκάστους· τὸ δ'	ἕτερον,	ὃ δύναται ποιεῖν (ἡμῖν ἔργον
[407]	σώματα, τῆς δὲ ψυχῆς ἠμεληκότας	ἕτερόν	τι πράττειν τοιοῦτον, τοῦ μὲν
[410]	θάτερον, ἢ τοσοῦτον μόνον δύνασθαι,	μακρότερον	δὲ οὐδέν, ὃ γένοιτ' ἂν
[407]	ἐκμελετήσουσιν ἱκανῶς οὐδέ γ' ἔτι	πρότερον	ὑμᾶς αὐτοὺς οὕτως ἐθεραπεύσατε. Ἀλλ'
[408]	ἀντεῖπον πώποτε οὔτ' οἶμαι μήποτε	ὕστερον	ἀντείπω, προτρεπτικωτάτους τε ἡγοῦμαι καὶ
[410]	(τοὺς δὲ φίλους εὖ ποιεῖν.	Ὕστερον	δὲ ἐφάνη βλάπτειν γε οὐδέποτε
[409]	Οὗτος μέν, ὡς οἶμαι, τὸ	συμφέρον	ἀπεκρίνατο, ἄλλος δὲ τὸ δέον,
[407]	δ' αὖ τολμᾶτε λέγειν ὡς	αἰσχρὸν	καὶ θεομισὲς ἡ ἀδικία· πῶς
[407]	καὶ ἐθέλω λέγειν. ~(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλ'	αἰσχρὸν	μὴν σοῦ γε ὠφελεῖν με
[408]	ἰατρική, κἄπειτα ὠνείδιζεν, λέγων ὡς	αἰσχρὸν	πυρῶν μὲν καὶ κριθῶν καὶ
[406]	~Κλειτόφων. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Κλειτοφῶντα	τὸν	Ἀριστωνύμου τις ἡμῖν διηγεῖτο ἔναγχος,
[408]	ἀλλ' ἡμῖν παρὰ πάντα δὴ	τὸν	βίον ἔργον τοῦτ' ἔσται, τοὺς
[408]	(ἢ ἐλευθέρῳ διάγειν τῷ τοιούτῳ	τὸν	βίον ἐστὶν ἄρα, καθάπερ πλοίου
[410]	οἷον μὴ ὄντα κυβερνήτην καταμελετῆσαι	τὸν	ἔπαινον (περὶ αὐτῆς, ὡς πολλοῦ
[410]	νῦν δὴ ταὐτὸν γιγνέσθω. Θὲς	τὸν	Κλειτοφῶντα ὁμολογοῦντα ὡς ἔστιν καταγέλαστον
[408]	καθεύδοντας ἐπεγείρειν ἡμᾶς. Προσεῖχον δὴ	τὸν	νοῦν τὸ μετὰ ταῦτα ὡς
[408]	ἐκείνους αὖ ἑτέρους; Ἢ δεῖ	τὸν	Σωκράτη καὶ ἀλλήλους ἡμᾶς τὸ
[409]	ταῦτα οὖσαν. ~Εἰ δ' ἐπανηρόμεθα	τὸν	ταῦθ' (ἡμᾶς προτρέποντα· λέγεις δὲ
[407]	αὐτοῖς εὑρίσκετε τῆς δικαιοσύνης, εἴπερ	μαθητόν	εἰ δὲ μελετητόν τε καὶ
[407]	εἰ δὲ μελετητόν τε καὶ	ἀσκητόν,	οἵτινες ἐξασκήσουσιν καὶ ἐκμελετήσουσιν ἱκανῶς
[407]	δικαιοσύνης, εἴπερ μαθητόν εἰ δὲ	μελετητόν	τε καὶ ἀσκητόν, οἵτινες ἐξασκήσουσιν
[408]	παμπόλλοις καὶ παγκάλως λεγομένοις, ὡς	διδακτὸν	ἀρετὴ καὶ πάντων ἑαυτοῦ δεῖ
[410]	τὸν Κλειτοφῶντα ὁμολογοῦντα ὡς ἔστιν	καταγέλαστον	τῶν μὲν ἄλλων ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι,
[408]	τέχνην μηδὲ μηχανήν, ὅπως ὡς	βέλτιστον	ἔσται τὸ σῶμα, ἐξευρίσκειν, καὶ
[407]	εἶναι τελέαν ἡγεῖσθε- κἄπειτα οὐδὲν	ἧττον	κακοὺς γιγνομένους περὶ τὰ χρήματα,
[406]	καὶ μόνω τυγχάνομεν ὄντε, ἵνα	ἧττόν	με ἡγῇ πρὸς σὲ φαύλως
[407]	ὅτῳ τις μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι,	κρεῖττον	ἐᾶν τὴν τούτου χρῆσιν· εἰ
[408]	τῇ ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν	κρεῖττον	ἢ ζῆν πράττοντι καθ' αὑτόν·
[407]	χρείαν μηδεμίαν χρῆσθαι τῷ σώματι	κρεῖττον	ἢ ὁπῃοῦν χρῆσθαι. ~(Καὶ δὴ
[410]	Σώκρατες, ἐγὼ τελευτῶν καὶ σὲ	αὐτὸν	ἠρώτων, καὶ εἶπές μοι δικαιοσύνης
[408]	κρεῖττον ἢ ζῆν πράττοντι καθ'	αὑτόν·	εἰ δέ τις ἀνάγκη ζῆν
[410]	θεραπείας δεῖται, καὶ νῦν δὴ	ταὐτὸν	γιγνέσθω. Θὲς τὸν Κλειτοφῶντα ὁμολογοῦντα
[410]	περὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν ὡσαύτως·	ταὐτὸν	δὴ καὶ σοί τις ἐπενέγκοι
[409]	εἶναι καὶ δικαιοσύνης ἔργον, ὥστε	ταὐτὸν	ἔφησεν εἶναι ὁμόνοιαν (καὶ) ἐπιστήμην
[410]	καὶ λέγειν ὅτι περιδεδράμηκεν εἰς	ταὐτὸν	ὁ λόγος τοῖς πρώτοις, καὶ
[407]	οὖν δή τις τό γε	τοιοῦτον	κακὸν ἑκὼν αἱροῖτ' ἄν; Ἥττων
[408]	πρὸς σὲ περὶ αὐτῶν τὸ	τοιοῦτον	ὀνομάζειν. Τούτων γὰρ τοὺς τὶ
[409]	ἀγαθὰς εἶναι. Φεύγων δὴ τὸ	τοιοῦτον	οὐδὲ φιλίας ἔφη τὰς τοιαύτας
[407]	ψυχῆς ἠμεληκότας ἕτερόν τι πράττειν	τοιοῦτον,	τοῦ μὲν ἄρξοντος ἀμελεῖν, περὶ
[410]	δρᾶν, δυοῖν δὲ θάτερον, ἢ	τοσοῦτον	μόνον δύνασθαι, μακρότερον δὲ οὐδέν,
[408]	ἀκουσόμενος, ἐπανερωτῶν οὔτι σὲ τὸ	πρῶτον,	ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ τῶν ἡλικιωτῶν
[410]	Διὰ ταῦτα δὴ καὶ πρὸς	Θρασύμαχον	οἶμαι πορεύσομαι καὶ ἄλλοσε ὅποι
[408]	ἀτεχνῶς ὥσπερ καθεύδοντας ἐπεγείρειν ἡμᾶς.	Προσεῖχον	δὴ τὸν νοῦν τὸ μετὰ
[410]	οὐχ ἅπαξ οὐδὲ δὶς ἀλλὰ	πολὺν	δὴ ὑπομείνας χρόνον (καὶ) λιπαρῶν
[408]	βέλτιστοι, ἔφην, ὑμεῖς, πῶς ποτε	νῦν	ἀποδεχόμεθα τὴν Σωκράτους προτροπὴν ἡμῶν
[406]	ἡγῇ πρὸς σὲ φαύλως ἔχειν.	Νῦν	γὰρ ἴσως οὐκ ὀρθῶς ἀκήκοας,
[410]	ὂν οἵας θεραπείας δεῖται, καὶ	νῦν	δὴ ταὐτὸν γιγνέσθω. Θὲς τὸν
[409]	ὅτι γυμναστικὴ καὶ ἰατρική. Καὶ	νῦν	δὴ τίνα φαμὲν εἶναι τὴν
[410]	καὶ τἆλλα πάντα οἴου με	νῦν	οὕτως εἰρηκέναι τὰ τούτοις ἑξῆς,
[407]	χρήματα, πῶς οὐ καταφρονεῖτε τῆς	νῦν	παιδεύσεως οὐδὲ ζητεῖτε οἵτινες ὑμᾶς
[407]	αἱρεῖ, καὶ δεῖν ἐπιμέλειαν τῆς	(νῦν	πλείω ποιεῖσθαι πάντ' ἄνδρα ἰδίᾳ
[410]	ἄλλως ποιεῖν, ἵνα μή, καθάπερ	νῦν,	τὰ μὲν ἐπαινῶ σε πρὸς
[407]	καὶ θεομισὲς ἡ ἀδικία· πῶς	οὖν	δή τις τό γε τοιοῦτον
[407]	δημοσίᾳ συμπάσας τὰς πόλεις. Ταῦτ'	οὖν,	ὦ Σώκρατες, ἐγὼ ὅταν ἀκούω
[410]	γένοιτ' ἂν καὶ περὶ ἄλλην	ἡντιναοῦν	τέχνην, οἷον μὴ ὄντα κυβερνήτην
[407]	χρῆσθαι τῷ σώματι κρεῖττον ἢ	ὁπῃοῦν	χρῆσθαι. ~(Καὶ δὴ καὶ περὶ
[407]	ἂν ᾖ, φατέ, τῶν ἡδονῶν.	Οὐκοῦν	καὶ τοῦτο ἀκούσιον, εἴπερ τὸ
[409]	τὸ ὠφέλιμον, ὁ δὲ τὸ	λυσιτελοῦν.	Ἐπανῄειν δὴ ἐγὼ λέγων ὅτι
[408]	ἐπεγείρειν ἡμᾶς. Προσεῖχον δὴ τὸν	νοῦν	τὸ μετὰ ταῦτα ὡς ἀκουσόμενος,
[406]	ἐπῄνουν σε, τὰ δὲ καὶ	ἐπῄνουν.	Ἐπεὶ δὲ δῆλος εἶ μεμφόμενος
[406]	τὰ μὲν γὰρ ἔγωγε οὐκ	ἐπῄνουν	σε, τὰ δὲ καὶ ἐπῄνουν.
[409]	τὸ λυσιτελοῦν. Ἐπανῄειν δὴ ἐγὼ	λέγων	ὅτι κἀκεῖ τά γε ὀνόματα
[407]	ἐπὶ μηχανῆς τραγικῆς θεός, ὕμνεις	(λέγων·	ποῖ φέρεσθε, ὤνθρωποι; Καὶ ἀγνοεῖτε
[408]	τε καὶ δικαιοσύνην ὡς ἔστιν	λέγων.	Τούτοις δὴ τοῖς λόγοις καὶ
[408]	γυμναστικὴ καὶ ἰατρική, κἄπειτα ὠνείδιζεν,	λέγων	ὡς αἰσχρὸν πυρῶν μὲν καὶ
[410]	ἤδη παύσασθαι (πρὸς ἐμὲ τῶν	λόγων	τῶν προτρεπτικῶν, οἷον δέ, εἰ
[409]	τοιαύτας βλαβερὰς ἢ ἀγαθὰς εἶναι.	Φεύγων	δὴ τὸ τοιοῦτον οὐδὲ φιλίας
[409]	οὐδέποτε κακόν, τὰς δὲ τῶν	παίδων	φιλίας καὶ τὰς τῶν θηρίων,
[407]	ὅπως ὑμῖν ἔσται, τῶν δ'	ὑέων	οἷς ταῦτα παραδώσετε ὅπως ἐπιστήσονται
[408]	ὡς αἰσχρὸν πυρῶν μὲν καὶ	κριθῶν	καὶ ἀμπέλων ἐπιμέλειαν πᾶσαν ποιεῖσθαι,
[409]	παίδων φιλίας καὶ τὰς τῶν	θηρίων,	ἃς ἡμεῖς τοῦτο τοὔνομα ἐπονομάζομεν,
[407]	γνοὺς ὅπῃ χείρων εἰμὶ καὶ	βελτίων,	τὰ μὲν ἀσκήσω καὶ διώξομαι,
[407]	τις τό γε τοιοῦτον κακὸν	ἑκὼν	αἱροῖτ' ἄν; Ἥττων ὃς ἂν
[410]	(πρὸς ἐμὲ τῶν λόγων τῶν	προτρεπτικῶν,	οἷον δέ, εἰ περὶ γυμναστικῆς
[409]	ἀρετῇ τέχνην; Λεγέσθω. Ὁ δὴ	δοκῶν	αὐτῶν ἐρρωμενέστατος εἶναι πρὸς ταῦτα
[408]	πυρῶν μὲν καὶ κριθῶν καὶ	ἀμπέλων	ἐπιμέλειαν πᾶσαν ποιεῖσθαι, καὶ ὅσα
[410]	ὡς ἔστιν καταγέλαστον τῶν μὲν	ἄλλων	ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι, ψυχῆς δέ, (ἧς
[408]	οὐδὲ ὅστις μὴ τῇ τῶν	ἄλλων,	οὐδὲ τῇ ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλῳ
[409]	δικαιοσύνης ἴδιον ἔργον, ὃ τῶν	ἄλλων	οὐδεμιᾶς, φιλίαν ἐν ταῖς πόλεσιν
[410]	ἀνθρώποις ἀξία, καὶ περὶ τῶν	ἄλλων	τεχνῶν ὡσαύτως· ταὐτὸν δὴ καὶ
[408]	νῦν ἀποδεχόμεθα τὴν Σωκράτους προτροπὴν	ἡμῶν	ἐπ' ἀρετήν; Ὡς ὄντος μόνου
[407]	ἄλλους ἀνθρώπους κάλλιστα λέγειν, ὁπότε	ἐπιτιμῶν	τοῖς ἀνθρώποις, ὥσπερ ἐπὶ μηχανῆς
[407]	τε αὐτοὺς καὶ τοὺς παῖδας	ὑμῶν	ἱκανῶς μεμαθηκότας ἃ δὴ παιδείαν
[408]	τῇ ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλῳ τῶν	ὀργάνων	οὐδὲ κτημάτων οὐδενί. Καὶ τελευτᾷ
[408]	καὶ (κατὰ σὲ τρόπον τινὰ	ὑποτείνων	αὐτοῖς, ὦ βέλτιστοι, ἔφην, ὑμεῖς,
[407]	ὃς ἂν ᾖ, φατέ, τῶν	ἡδονῶν.	Οὐκοῦν καὶ τοῦτο ἀκούσιον, εἴπερ
[409]	ταῦτ' ἐστὶν ἐν ἑκάστῃ τῶν	τεχνῶν,	ὀρθῶς πράττειν, λυσιτελοῦντα, ὠφέλιμα καὶ
[410]	ἀξία, καὶ περὶ τῶν ἄλλων	τεχνῶν	ὡσαύτως· ταὐτὸν δὴ καὶ σοί
[410]	προτρέπειν εἰς ἀρετῆς ἐπιμέλειαν κάλλιστ'	ἀνθρώπων	δρᾶν, δυοῖν δὲ θάτερον, ἢ
[408]	ἄλλῳ, τῷ μαθόντι τὴν τῶν	ἀνθρώπων	κυβερνητικήν, ἣν δὴ σὺ πολιτικήν,
[409]	πολλαὶ καὶ βλαβεραὶ γίγνεσθαι ὁμοδοξίαι	ἀνθρώπων,	τὴν δὲ φιλίαν ἀγαθὸν ὡμολογήκει
[410]	πολὺν δὴ ὑπομείνας χρόνον (καὶ)	λιπαρῶν	ἀπείρηκα, νομίσας σε τὸ μὲν
[409]	ὦ Σώκρατές μοι τῶν σῶν	ἑταίρων,	ὃς δὴ κομψότατα ἔδοξεν εἰπεῖν,
[408]	ἡλικιωτῶν τε καὶ συνεπιθυμητῶν ἢ	ἑταίρων	σῶν, ἢ ὅπως δεῖ πρὸς
[407]	δῆλον γὰρ ὡς γνοὺς ὅπῃ	χείρων	εἰμὶ καὶ βελτίων, τὰ μὲν
[408]	σώματος ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι, μηδὲν προνοοῦντας	ὁρῶν	καθάπερ παῖδας ὡς ἔστιν τις
[410]	πορεύσομαι καὶ ἄλλοσε ὅποι δύναμαι,	ἀπορῶν·	ἐπεὶ εἴ γ' ἐθέλεις σὺ
[408]	κἄπειτα ὠνείδιζεν, λέγων ὡς αἰσχρὸν	πυρῶν	μὲν καὶ κριθῶν καὶ ἀμπέλων
[409]	τις ὦ Σώκρατές μοι τῶν	σῶν	ἑταίρων, ὃς δὴ κομψότατα ἔδοξεν
[408]	τε καὶ συνεπιθυμητῶν ἢ ἑταίρων	σῶν,	ἢ ὅπως δεῖ πρὸς σὲ
[408]	γείτονος, οὐδὲ ὅστις μὴ τῇ	τῶν	ἄλλων, οὐδὲ τῇ ἑαυτοῦ, οὐδ'
[409]	τῆς δικαιοσύνης ἴδιον ἔργον, ὃ	τῶν	ἄλλων οὐδεμιᾶς, φιλίαν ἐν ταῖς
[410]	τοῖς ἀνθρώποις ἀξία, καὶ περὶ	τῶν	ἄλλων τεχνῶν ὡσαύτως· ταὐτὸν δὴ
[407]	σπουδὴν ἔχετε ὅπως ὑμῖν ἔσται,	τῶν	δ' ὑέων οἷς ταῦτα παραδώσετε
[407]	φέρεσθε, ὤνθρωποι; Καὶ ἀγνοεῖτε οὐδὲν	τῶν	δεόντων πράττοντες, οἵτινες χρημάτων μὲν
[407]	Ἥττων ὃς ἂν ᾖ, φατέ,	τῶν	ἡδονῶν. Οὐκοῦν καὶ τοῦτο ἀκούσιον,
[408]	τὸ πρῶτον, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ	τῶν	ἡλικιωτῶν τε καὶ συνεπιθυμητῶν ἢ
[409]	τῶν παίδων φιλίας καὶ τὰς	τῶν	θηρίων, ἃς ἡμεῖς τοῦτο τοὔνομα
[410]	μὲν ἤδη παύσασθαι (πρὸς ἐμὲ	τῶν	λόγων τῶν προτρεπτικῶν, οἷον δέ,
[410]	Κλειτοφῶντα ὁμολογοῦντα ὡς ἔστιν καταγέλαστον	τῶν	μὲν ἄλλων ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι, ψυχῆς
[408]	οὐδὲ τῇ ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλῳ	τῶν	ὀργάνων οὐδὲ κτημάτων οὐδενί. Καὶ
[409]	καὶ οὐδέποτε κακόν, τὰς δὲ	τῶν	παίδων φιλίας καὶ τὰς τῶν
[410]	παύσασθαι (πρὸς ἐμὲ τῶν λόγων	τῶν	προτρεπτικῶν, οἷον δέ, εἰ περὶ
[409]	ἀπεκρίνατό τις ὦ Σώκρατές μοι	τῶν	σῶν ἑταίρων, ὃς δὴ κομψότατα
[409]	ὀνόματα ταῦτ' ἐστὶν ἐν ἑκάστῃ	τῶν	τεχνῶν, ὀρθῶς πράττειν, λυσιτελοῦντα, ὠφέλιμα
[407]	οὐδὲν τῶν δεόντων πράττοντες, οἵτινες	χρημάτων	μὲν πέρι τὴν πᾶσαν σπουδὴν
[408]	οὐδ' ἄλλῳ τῶν ὀργάνων οὐδὲ	κτημάτων	οὐδενί. Καὶ τελευτᾷ δὴ καλῶς
[408]	ἀλλὰ τῶν ἡλικιωτῶν τε καὶ	συνεπιθυμητῶν	ἢ ἑταίρων σῶν, ἢ ὅπως
[408]	λεγομένοις, ὡς διδακτὸν ἀρετὴ καὶ	πάντων	ἑαυτοῦ δεῖ μάλιστα (ἐπιμελεῖσθαι, σχεδὸν
[407]	ὤνθρωποι; Καὶ ἀγνοεῖτε οὐδὲν τῶν	δεόντων	πράττοντες, οἵτινες χρημάτων μὲν πέρι
[407]	τοιοῦτον κακὸν ἑκὼν αἱροῖτ' ἄν;	Ἥττων	ὃς ἂν ᾖ, φατέ, τῶν
[409]	τέχνην; Λεγέσθω. Ὁ δὴ δοκῶν	αὐτῶν	ἐρρωμενέστατος εἶναι πρὸς ταῦτα ἀποκρινόμενος
[408]	ὅπως δεῖ πρὸς σὲ περὶ	αὐτῶν	τὸ τοιοῦτον ὀνομάζειν. Τούτων γὰρ
[409]	καὶ τὸ τῆς δικαιοσύνης ὡσαύτως.	Τελευτῶν	ἀπεκρίνατό τις ὦ Σώκρατές μοι
[410]	ἔργον. Ταῦτα, ὦ Σώκρατες, ἐγὼ	τελευτῶν	καὶ σὲ αὐτὸν ἠρώτων, καὶ
[408]	περὶ αὐτῶν τὸ τοιοῦτον ὀνομάζειν.	Τούτων	γὰρ τοὺς τὶ μάλιστα εἶναι
[409]	τὸ δὲ ὑγίειαν· ἔστιν δὲ	τούτων	θάτερον οὐκέτι τέχνη, τῆς τέχνης
[410]	ἐπεὶ εἴ γ' ἐθέλεις σὺ	τούτων	μὲν ἤδη παύσασθαι (πρὸς ἐμὲ
[408]	πρῶτον, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ τῶν	ἡλικιωτῶν	τε καὶ συνεπιθυμητῶν ἢ ἑταίρων
[408]	τὸ μετὰ ταῦτα ὡς ἀκουσόμενος,	ἐπανερωτῶν	οὔτι σὲ τὸ πρῶτον, ὦ
[410]	ἐγὼ τελευτῶν καὶ σὲ αὐτὸν	ἠρώτων,	καὶ εἶπές μοι δικαιοσύνης εἶναι
[408]	εἶναι δοξαζομένους ὑπὸ σοῦ πρώτους	ἐπανηρώτων,	πυνθανόμενος τίς ὁ μετὰ ταῦτ'
[407]	Σώκρατες, σοὶ συγγιγνόμενος πολλάκις ἐξεπληττόμην	ἀκούων,	καί μοι ἐδόκεις παρὰ τοὺς
[407]	τὰ δὲ φεύξομαι κατὰ κράτος.	(ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ)	Ἀκούοις ἄν. Ἐγὼ γάρ, ὦ
[406]	τὴν Θρασυμάχου δὲ συνουσίαν ὑπερεπαινοῖ.	(ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ)	Ὅστις, ὦ Σώκρατες, οὐκ ὀρθῶς
[406]		~Κλειτόφων.	(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Κλειτοφῶντα τὸν Ἀριστωνύμου τις

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/03/2010