HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Clitophon (dialogue complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

η = 34 formes différentes pour 96 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Pages

[409]   (τὰ πλείω τὰς τοιαύτας βλαβερὰς ἢ ἀγαθὰς εἶναι. Φεύγων δὴ τὸ

[408]   προτρέπειν, καὶ ἐκείνους αὖ ἑτέρους; Ἢ δεῖ τὸν Σωκράτη καὶ ἀλλήλους

[409]   λέγοντος, ἔφη, Σωκράτους, οὐκ ἄλλην ἢ δικαιοσύνην. Εἰπόντος δ' ἐμοῦ μή

[408]   ἀνάγκη ζῆν εἴη, δούλῳ ἄμεινον (ἢ ἐλευθέρῳ διάγειν τῷ τοιούτῳ τὸν

[409]   ἐρωτώμενος εἰ ὁμοδοξίαν εἶναι λέγοι ἢ ἐπιστήμην, τὴν μὲν ὁμοδοξίαν ἠτίμαζεν·

[408]   τῶν ἡλικιωτῶν τε καὶ συνεπιθυμητῶν ἢ ἑταίρων σῶν, ἢ ὅπως δεῖ

[408]   ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν κρεῖττον ἢ ζῆν πράττοντι καθ' αὑτόν· εἰ

[410]   δὲ ὑπὸ σοῦ λεγομένην δικαιοσύνην ἢ ὁμόνοιαν, ὅποι τείνουσά ἐστιν, διαπέφευγεν,

[407]   μηδεμίαν χρῆσθαι τῷ σώματι κρεῖττον ἢ ὁπῃοῦν χρῆσθαι. ~(Καὶ δὴ καὶ

[408]   καὶ συνεπιθυμητῶν ἢ ἑταίρων σῶν, ἢ ὅπως δεῖ πρὸς σὲ περὶ

[410]   θάτερον, ἢ οὐκ εἰδέναι σε ἢ οὐκ ἐθέλειν αὐτῆς ἐμοὶ κοινωνεῖν.

[410]   οὕτως ἔχει· δυοῖν δὲ θάτερον, ἢ οὐκ εἰδέναι σε ἢ οὐκ

[410]   ἀνθρώπων δρᾶν, δυοῖν δὲ θάτερον, ἢ τοσοῦτον μόνον δύνασθαι, μακρότερον δὲ

[410]   δέ, εἰ περὶ γυμναστικῆς προτετραμμένος ἦ τοῦ σώματος δεῖν μὴ ἀμελεῖν,

[407]   αἱροῖτ' ἄν; Ἥττων ὃς ἂν ᾖ, φατέ, τῶν ἡδονῶν. Οὐκοῦν καὶ

[407]   λέγειν ὡς αἰσχρὸν καὶ θεομισὲς ἡ ἀδικία· πῶς οὖν δή τις

[410]   πρώτοις, καὶ ἔλεγον ὅτι καὶ ἡ ἰατρικὴ ὁμόνοιά τίς ἐστι καὶ

[409]   ἴδιον ἑκάστη ἡ τέχνη, οἷον ἡ τεκτονικὴ τὸ εὖ, τὸ καλῶς,

[409]   τείνει, ἐρεῖ τὸ ἴδιον ἑκάστη ἡ τέχνη, οἷον ἡ τεκτονικὴ τὸ

[406]   τυγχάνομεν ὄντε, ἵνα ἧττόν με ἡγῇ πρὸς σὲ φαύλως ἔχειν. Νῦν

[409]   ἔργον, τὸ δὲ δίδαγμα. Τῆς δὴ δικαιοσύνης ὡσαύτως τὸ μὲν δικαίους

[409]   ψυχῆς ἀρετῇ τέχνην; Λεγέσθω. Ὁ δὴ δοκῶν αὐτῶν ἐρρωμενέστατος εἶναι πρὸς

[409]   ὁ δὲ τὸ λυσιτελοῦν. Ἐπανῄειν δὴ ἐγὼ λέγων ὅτι κἀκεῖ τά

[410]   οὖσαν, ἀλλ' οὐ δόξαν. ~Ὅτε δὴ ἐνταῦθα ἦμεν τοῦ λόγου ἀποροῦντες,

[408]   κρεῖττον ἢ ὁπῃοῦν χρῆσθαι. ~(Καὶ δὴ καὶ περὶ τέχνην ὡσαύτως· ὅστις

[410]   αὐτῆς ἐμοὶ κοινωνεῖν. Διὰ ταῦτα δὴ καὶ πρὸς Θρασύμαχον οἶμαι πορεύσομαι

[410]   τῶν ἄλλων τεχνῶν ὡσαύτως· ταὐτὸν δὴ καὶ σοί τις ἐπενέγκοι τάχ'

[409]   δὴ οὐκ ἔστιν τέχνη. Λεγέσθω δὴ καὶ τὸ τῆς δικαιοσύνης ὡσαύτως.

[408]   οὐδὲ κτημάτων οὐδενί. Καὶ τελευτᾷ δὴ καλῶς ὁ λόγος οὗτός σοι,

[409]   μοι τῶν σῶν ἑταίρων, ὃς δὴ κομψότατα ἔδοξεν εἰπεῖν, ὅτι τοῦτ'

[409]   τε καὶ διδασκομένης ἔργον, ὃ δὴ λέγομεν ὑγίειαν. Καὶ τεκτονικῆς δὲ

[408]   περὶ τέχνην ὡσαύτως· ὅστις γὰρ δὴ μὴ ἐπίσταται τῇ ἑαυτοῦ λύρᾳ

[409]   ξύλινα, φήσει, σκεύη γίγνεσθαι, ἃ δὴ οὐκ ἔστιν τέχνη. Λεγέσθω δὴ

[407]   παῖδας ὑμῶν ἱκανῶς μεμαθηκότας ἃ δὴ παιδείαν ἀρετῆς εἶναι τελέαν ἡγεῖσθε-

[408]   τὴν τῶν ἀνθρώπων κυβερνητικήν, ἣν δὴ σὺ πολιτικήν, ὦ Σώκρατες, ἐπονομάζεις

[408]   Σώκρατες, ἐπονομάζεις πολλάκις, τὴν αὐτὴν δὴ ταύτην δικαστικήν τε καὶ δικαιοσύνην

[410]   οἵας θεραπείας δεῖται, καὶ νῦν δὴ ταὐτὸν γιγνέσθω. Θὲς τὸν Κλειτοφῶντα

[409]   γυμναστικὴ καὶ ἰατρική. Καὶ νῦν δὴ τίνα φαμὲν εἶναι τὴν ἐπὶ

[407]   ἐᾶν τὴν τούτου χρῆσιν· εἰ δή τις μὴ ἐπίσταται ὀφθαλμοῖς χρῆσθαι

[407]   θεομισὲς ἡ ἀδικία· πῶς οὖν δή τις τό γε τοιοῦτον κακὸν

[409]   βλαβερὰς ἢ ἀγαθὰς εἶναι. Φεύγων δὴ τὸ τοιοῦτον οὐδὲ φιλίας ἔφη

[408]   δικαιοσύνην ὡς ἔστιν λέγων. Τούτοις δὴ τοῖς λόγοις καὶ ἑτέροις τοιούτοις

[408]   τελέως, ἀλλ' ἡμῖν παρὰ πάντα δὴ τὸν βίον ἔργον τοῦτ' ἔσται,

[408]   ὥσπερ καθεύδοντας ἐπεγείρειν ἡμᾶς. Προσεῖχον δὴ τὸν νοῦν τὸ μετὰ ταῦτα

[410]   ἅπαξ οὐδὲ δὶς ἀλλὰ πολὺν δὴ ὑπομείνας χρόνον (καὶ) λιπαρῶν ἀπείρηκα,

[410]   γ' ἐθέλεις σὺ τούτων μὲν ἤδη παύσασθαι (πρὸς ἐμὲ τῶν λόγων

[406]   ἄν σοι διεξέλθοιμι αὐτοὺς αὐτός, ἐπειδὴ καὶ μόνω τυγχάνομεν ὄντε, ἵνα

[410]   τὰ τούτοις ἑξῆς, ἃ καὶ νυνδὴ διῆλθον. Καί σου δεόμενος λέγω

[408]   εἰ δέ τις ἀνάγκη ζῆν εἴη, δούλῳ ἄμεινον (ἢ ἐλευθέρῳ διάγειν

[408]   πυνθανόμενος τίς ὁ μετὰ ταῦτ' εἴη λόγος, καὶ (κατὰ σὲ τρόπον

[409]   κομψότατα ἔδοξεν εἰπεῖν, ὅτι τοῦτ' εἴη τὸ τῆς δικαιοσύνης ἴδιον ἔργον,

[408]   καθ' αὑτόν· εἰ δέ τις ἀνάγκη ζῆν εἴη, δούλῳ ἄμεινον (ἢ

[409]   ἑκάστη ἡ τέχνη, οἷον ἡ τεκτονικὴ τὸ εὖ, τὸ καλῶς, τὸ

[409]   κατὰ ταὐτὰ οἰκία τε καὶ τεκτονικὴ τὸ μὲν ἔργον, τὸ δὲ

[409]   ἂν ἴσως ὅτι γυμναστικὴ καὶ ἰατρική. Καὶ νῦν δὴ τίνα φαμὲν

[408]   ὡς ἔστιν τις γυμναστικὴ καὶ ἰατρική, κἄπειτα ὠνείδιζεν, λέγων ὡς αἰσχρὸν

[410]   καὶ ἔλεγον ὅτι καὶ ἡ ἰατρικὴ ὁμόνοιά τίς ἐστι καὶ ἅπασαι

[409]   ὄνομα μόνον εἴπῃς, ἀλλὰ ὧδε. (Ἰατρική πού τις λέγεται τέχνη· ταύτης

[409]   τέχνας; Εἶπεν ἂν ἴσως ὅτι γυμναστικὴ καὶ ἰατρική. Καὶ νῦν δὴ

[408]   καθάπερ παῖδας ὡς ἔστιν τις γυμναστικὴ καὶ ἰατρική, κἄπειτα ὠνείδιζεν, λέγων

[410]   προτετραμμένος ἦ τοῦ σώματος δεῖν μὴ ἀμελεῖν, τὸ ἐφεξῆς ἂν τῷ

[407]   τούτου χρῆσιν· εἰ δή τις μὴ ἐπίσταται ὀφθαλμοῖς χρῆσθαι μηδὲ ὠσὶν

[408]   τέχνην ὡσαύτως· ὅστις γὰρ δὴ μὴ ἐπίσταται τῇ ἑαυτοῦ λύρᾳ χρῆσθαι,

[407]   ὅταν λέγῃς ὡς ὅτῳ τις μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι, κρεῖττον ἐᾶν τὴν

[408]   οὗτός σοι, ὡς ὅστις ψυχῇ μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι, τούτῳ τὸ ἄγειν

[408]   ἄγειν ἡσυχίαν τῇ ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν κρεῖττον ἢ ζῆν πράττοντι

[410]   λέγω μηδαμῶς ἄλλως ποιεῖν, ἵνα μή, καθάπερ νῦν, τὰ μὲν ἐπαινῶ

[410]   τὰ δέ τι καὶ ψέγω. Μὴ μὲν γὰρ προτετραμμένῳ σε ἀνθρώπῳ,

[409]   ἢ δικαιοσύνην. Εἰπόντος δ' ἐμοῦ μή μοι τὸ ὄνομα μόνον εἴπῃς,

[410]   περὶ ἄλλην ἡντιναοῦν τέχνην, οἷον μὴ ὄντα κυβερνήτην καταμελετῆσαι τὸν ἔπαινον

[408]   τῇ τοῦ γείτονος, οὐδὲ ὅστις μὴ τῇ τῶν ἄλλων, οὐδὲ τῇ

[407]   σοῦ γε ὠφελεῖν με προθυμουμένου μὴ ὑπομένειν· δῆλον γὰρ ὡς γνοὺς

[410]   φίλους εὖ ποιεῖν. Ὕστερον δὲ ἐφάνη βλάπτειν γε οὐδέποτε ὁ δίκαιος

[406]   ἴσως οὐκ ὀρθῶς ἀκήκοας, ὥστε φαίνῃ πρὸς ἐμὲ ἔχειν τραχυτέρως τοῦ

[409]   γίγνεσθαι, ἃ δὴ οὐκ ἔστιν τέχνη. Λεγέσθω δὴ καὶ τὸ τῆς

[409]   ἐρεῖ τὸ ἴδιον ἑκάστη ἡ τέχνη, οἷον ἡ τεκτονικὴ τὸ εὖ,

[409]   ὧδε. (Ἰατρική πού τις λέγεται τέχνη· ταύτης δ' ἐστὶν διττὰ τὰ

[409]   ἔστιν δὲ τούτων θάτερον οὐκέτι τέχνη, τῆς τέχνης δὲ τῆς διδασκούσης

[407]   ὑπομένειν· δῆλον γὰρ ὡς γνοὺς ὅπῃ χείρων εἰμὶ καὶ βελτίων, τὰ

[408]   ὅστις γὰρ δὴ μὴ ἐπίσταται τῇ ἑαυτοῦ λύρᾳ χρῆσθαι, δῆλον ὡς

[408]   μὴ τῇ τῶν ἄλλων, οὐδὲ τῇ ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλῳ τῶν ὀργάνων

[409]   τίνα φαμὲν εἶναι τὴν ἐπὶ τῇ τῆς ψυχῆς ἀρετῇ τέχνην; Λεγέσθω.

[408]   λύρᾳ χρῆσθαι, δῆλον ὡς οὐδὲ τῇ τοῦ γείτονος, οὐδὲ ὅστις μὴ

[408]   τοῦ γείτονος, οὐδὲ ὅστις μὴ τῇ τῶν ἄλλων, οὐδὲ τῇ ἑαυτοῦ,

[408]   χρῆσθαι, τούτῳ τὸ ἄγειν ἡσυχίαν τῇ ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν κρεῖττον

[408]   αὖ ἑτέρους; Ἢ δεῖ τὸν Σωκράτη καὶ ἀλλήλους ἡμᾶς τὸ μετὰ

[408]   καὶ παγκάλως λεγομένοις, ὡς διδακτὸν ἀρετὴ καὶ πάντων ἑαυτοῦ δεῖ μάλιστα

[409]   τὴν ἐπὶ τῇ τῆς ψυχῆς ἀρετῇ τέχνην; Λεγέσθω. Ὁ δὴ δοκῶν

[409]   πάντα τείνει, ἐρεῖ τὸ ἴδιον ἑκάστη ἡ τέχνη, οἷον ἡ τεκτονικὴ

[409]   γε ὀνόματα ταῦτ' ἐστὶν ἐν ἑκάστῃ τῶν τεχνῶν, ὀρθῶς πράττειν, λυσιτελοῦντα,

[409]   δεόντως, ὥστε (τὰ ξύλινα, φήσει, σκεύη γίγνεσθαι, ἃ δὴ οὐκ ἔστιν

[409]   ἐρωτώμενος τὴν φιλίαν ἀγαθόν τ' ἔφη εἶναι καὶ οὐδέποτε κακόν, τὰς

[409]   εἶναι ἥνπερ ἀκούεις σὺ λέγοντος, ἔφη, Σωκράτους, οὐκ ἄλλην ἢ δικαιοσύνην.

[409]   δὴ τὸ τοιοῦτον οὐδὲ φιλίας ἔφη τὰς τοιαύτας εἶναι, ψευδῶς δὲ

[408]   τούτῳ τὸ ἄγειν ἡσυχίαν τῇ ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν κρεῖττον ἢ

[408]   λόγος οὗτός σοι, ὡς ὅστις ψυχῇ μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι, τούτῳ τὸ

Pages
[409]	(τὰ πλείω τὰς τοιαύτας βλαβερὰς	ἢ	ἀγαθὰς εἶναι. Φεύγων δὴ τὸ
[408]	προτρέπειν, καὶ ἐκείνους αὖ ἑτέρους;	Ἢ	δεῖ τὸν Σωκράτη καὶ ἀλλήλους
[409]	λέγοντος, ἔφη, Σωκράτους, οὐκ ἄλλην	ἢ	δικαιοσύνην. Εἰπόντος δ' ἐμοῦ μή
[408]	ἀνάγκη ζῆν εἴη, δούλῳ ἄμεινον	(ἢ	ἐλευθέρῳ διάγειν τῷ τοιούτῳ τὸν
[409]	ἐρωτώμενος εἰ ὁμοδοξίαν εἶναι λέγοι	ἢ	ἐπιστήμην, τὴν μὲν ὁμοδοξίαν ἠτίμαζεν·
[408]	τῶν ἡλικιωτῶν τε καὶ συνεπιθυμητῶν	ἢ	ἑταίρων σῶν, ἢ ὅπως δεῖ
[408]	ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν κρεῖττον	ἢ	ζῆν πράττοντι καθ' αὑτόν· εἰ
[410]	δὲ ὑπὸ σοῦ λεγομένην δικαιοσύνην	ἢ	ὁμόνοιαν, ὅποι τείνουσά ἐστιν, διαπέφευγεν,
[407]	μηδεμίαν χρῆσθαι τῷ σώματι κρεῖττον	ἢ	ὁπῃοῦν χρῆσθαι. ~(Καὶ δὴ καὶ
[408]	καὶ συνεπιθυμητῶν ἢ ἑταίρων σῶν,	ἢ	ὅπως δεῖ πρὸς σὲ περὶ
[410]	θάτερον, ἢ οὐκ εἰδέναι σε	ἢ	οὐκ ἐθέλειν αὐτῆς ἐμοὶ κοινωνεῖν.
[410]	οὕτως ἔχει· δυοῖν δὲ θάτερον,	ἢ	οὐκ εἰδέναι σε ἢ οὐκ
[410]	ἀνθρώπων δρᾶν, δυοῖν δὲ θάτερον,	ἢ	τοσοῦτον μόνον δύνασθαι, μακρότερον δὲ
[410]	δέ, εἰ περὶ γυμναστικῆς προτετραμμένος	ἦ	τοῦ σώματος δεῖν μὴ ἀμελεῖν,
[407]	αἱροῖτ' ἄν; Ἥττων ὃς ἂν	ᾖ,	φατέ, τῶν ἡδονῶν. Οὐκοῦν καὶ
[407]	λέγειν ὡς αἰσχρὸν καὶ θεομισὲς	ἡ	ἀδικία· πῶς οὖν δή τις
[410]	πρώτοις, καὶ ἔλεγον ὅτι καὶ	ἡ	ἰατρικὴ ὁμόνοιά τίς ἐστι καὶ
[409]	ἴδιον ἑκάστη ἡ τέχνη, οἷον	ἡ	τεκτονικὴ τὸ εὖ, τὸ καλῶς,
[409]	τείνει, ἐρεῖ τὸ ἴδιον ἑκάστη	ἡ	τέχνη, οἷον ἡ τεκτονικὴ τὸ
[406]	τυγχάνομεν ὄντε, ἵνα ἧττόν με	ἡγῇ	πρὸς σὲ φαύλως ἔχειν. Νῦν
[409]	ἔργον, τὸ δὲ δίδαγμα. Τῆς	δὴ	δικαιοσύνης ὡσαύτως τὸ μὲν δικαίους
[409]	ψυχῆς ἀρετῇ τέχνην; Λεγέσθω. Ὁ	δὴ	δοκῶν αὐτῶν ἐρρωμενέστατος εἶναι πρὸς
[409]	ὁ δὲ τὸ λυσιτελοῦν. Ἐπανῄειν	δὴ	ἐγὼ λέγων ὅτι κἀκεῖ τά
[410]	οὖσαν, ἀλλ' οὐ δόξαν. ~Ὅτε	δὴ	ἐνταῦθα ἦμεν τοῦ λόγου ἀποροῦντες,
[408]	κρεῖττον ἢ ὁπῃοῦν χρῆσθαι. ~(Καὶ	δὴ	καὶ περὶ τέχνην ὡσαύτως· ὅστις
[410]	αὐτῆς ἐμοὶ κοινωνεῖν. Διὰ ταῦτα	δὴ	καὶ πρὸς Θρασύμαχον οἶμαι πορεύσομαι
[410]	τῶν ἄλλων τεχνῶν ὡσαύτως· ταὐτὸν	δὴ	καὶ σοί τις ἐπενέγκοι τάχ'
[409]	δὴ οὐκ ἔστιν τέχνη. Λεγέσθω	δὴ	καὶ τὸ τῆς δικαιοσύνης ὡσαύτως.
[408]	οὐδὲ κτημάτων οὐδενί. Καὶ τελευτᾷ	δὴ	καλῶς ὁ λόγος οὗτός σοι,
[409]	μοι τῶν σῶν ἑταίρων, ὃς	δὴ	κομψότατα ἔδοξεν εἰπεῖν, ὅτι τοῦτ'
[409]	τε καὶ διδασκομένης ἔργον, ὃ	δὴ	λέγομεν ὑγίειαν. Καὶ τεκτονικῆς δὲ
[408]	περὶ τέχνην ὡσαύτως· ὅστις γὰρ	δὴ	μὴ ἐπίσταται τῇ ἑαυτοῦ λύρᾳ
[409]	ξύλινα, φήσει, σκεύη γίγνεσθαι, ἃ	δὴ	οὐκ ἔστιν τέχνη. Λεγέσθω δὴ
[407]	παῖδας ὑμῶν ἱκανῶς μεμαθηκότας ἃ	δὴ	παιδείαν ἀρετῆς εἶναι τελέαν ἡγεῖσθε-
[408]	τὴν τῶν ἀνθρώπων κυβερνητικήν, ἣν	δὴ	σὺ πολιτικήν, ὦ Σώκρατες, ἐπονομάζεις
[408]	Σώκρατες, ἐπονομάζεις πολλάκις, τὴν αὐτὴν	δὴ	ταύτην δικαστικήν τε καὶ δικαιοσύνην
[410]	οἵας θεραπείας δεῖται, καὶ νῦν	δὴ	ταὐτὸν γιγνέσθω. Θὲς τὸν Κλειτοφῶντα
[409]	γυμναστικὴ καὶ ἰατρική. Καὶ νῦν	δὴ	τίνα φαμὲν εἶναι τὴν ἐπὶ
[407]	ἐᾶν τὴν τούτου χρῆσιν· εἰ	δή	τις μὴ ἐπίσταται ὀφθαλμοῖς χρῆσθαι
[407]	θεομισὲς ἡ ἀδικία· πῶς οὖν	δή	τις τό γε τοιοῦτον κακὸν
[409]	βλαβερὰς ἢ ἀγαθὰς εἶναι. Φεύγων	δὴ	τὸ τοιοῦτον οὐδὲ φιλίας ἔφη
[408]	δικαιοσύνην ὡς ἔστιν λέγων. Τούτοις	δὴ	τοῖς λόγοις καὶ ἑτέροις τοιούτοις
[408]	τελέως, ἀλλ' ἡμῖν παρὰ πάντα	δὴ	τὸν βίον ἔργον τοῦτ' ἔσται,
[408]	ὥσπερ καθεύδοντας ἐπεγείρειν ἡμᾶς. Προσεῖχον	δὴ	τὸν νοῦν τὸ μετὰ ταῦτα
[410]	ἅπαξ οὐδὲ δὶς ἀλλὰ πολὺν	δὴ	ὑπομείνας χρόνον (καὶ) λιπαρῶν ἀπείρηκα,
[410]	γ' ἐθέλεις σὺ τούτων μὲν	ἤδη	παύσασθαι (πρὸς ἐμὲ τῶν λόγων
[406]	ἄν σοι διεξέλθοιμι αὐτοὺς αὐτός,	ἐπειδὴ	καὶ μόνω τυγχάνομεν ὄντε, ἵνα
[410]	τὰ τούτοις ἑξῆς, ἃ καὶ	νυνδὴ	διῆλθον. Καί σου δεόμενος λέγω
[408]	εἰ δέ τις ἀνάγκη ζῆν	εἴη,	δούλῳ ἄμεινον (ἢ ἐλευθέρῳ διάγειν
[408]	πυνθανόμενος τίς ὁ μετὰ ταῦτ'	εἴη	λόγος, καὶ (κατὰ σὲ τρόπον
[409]	κομψότατα ἔδοξεν εἰπεῖν, ὅτι τοῦτ'	εἴη	τὸ τῆς δικαιοσύνης ἴδιον ἔργον,
[408]	καθ' αὑτόν· εἰ δέ τις	ἀνάγκη	ζῆν εἴη, δούλῳ ἄμεινον (ἢ
[409]	ἑκάστη ἡ τέχνη, οἷον ἡ	τεκτονικὴ	τὸ εὖ, τὸ καλῶς, τὸ
[409]	κατὰ ταὐτὰ οἰκία τε καὶ	τεκτονικὴ	τὸ μὲν ἔργον, τὸ δὲ
[409]	ἂν ἴσως ὅτι γυμναστικὴ καὶ	ἰατρική.	Καὶ νῦν δὴ τίνα φαμὲν
[408]	ὡς ἔστιν τις γυμναστικὴ καὶ	ἰατρική,	κἄπειτα ὠνείδιζεν, λέγων ὡς αἰσχρὸν
[410]	καὶ ἔλεγον ὅτι καὶ ἡ	ἰατρικὴ	ὁμόνοιά τίς ἐστι καὶ ἅπασαι
[409]	ὄνομα μόνον εἴπῃς, ἀλλὰ ὧδε.	(Ἰατρική	πού τις λέγεται τέχνη· ταύτης
[409]	τέχνας; Εἶπεν ἂν ἴσως ὅτι	γυμναστικὴ	καὶ ἰατρική. Καὶ νῦν δὴ
[408]	καθάπερ παῖδας ὡς ἔστιν τις	γυμναστικὴ	καὶ ἰατρική, κἄπειτα ὠνείδιζεν, λέγων
[410]	προτετραμμένος ἦ τοῦ σώματος δεῖν	μὴ	ἀμελεῖν, τὸ ἐφεξῆς ἂν τῷ
[407]	τούτου χρῆσιν· εἰ δή τις	μὴ	ἐπίσταται ὀφθαλμοῖς χρῆσθαι μηδὲ ὠσὶν
[408]	τέχνην ὡσαύτως· ὅστις γὰρ δὴ	μὴ	ἐπίσταται τῇ ἑαυτοῦ λύρᾳ χρῆσθαι,
[407]	ὅταν λέγῃς ὡς ὅτῳ τις	μὴ	ἐπίσταται χρῆσθαι, κρεῖττον ἐᾶν τὴν
[408]	οὗτός σοι, ὡς ὅστις ψυχῇ	μὴ	ἐπίσταται χρῆσθαι, τούτῳ τὸ ἄγειν
[408]	ἄγειν ἡσυχίαν τῇ ψυχῇ καὶ	μὴ	ζῆν κρεῖττον ἢ ζῆν πράττοντι
[410]	λέγω μηδαμῶς ἄλλως ποιεῖν, ἵνα	μή,	καθάπερ νῦν, τὰ μὲν ἐπαινῶ
[410]	τὰ δέ τι καὶ ψέγω.	Μὴ	μὲν γὰρ προτετραμμένῳ σε ἀνθρώπῳ,
[409]	ἢ δικαιοσύνην. Εἰπόντος δ' ἐμοῦ	μή	μοι τὸ ὄνομα μόνον εἴπῃς,
[410]	περὶ ἄλλην ἡντιναοῦν τέχνην, οἷον	μὴ	ὄντα κυβερνήτην καταμελετῆσαι τὸν ἔπαινον
[408]	τῇ τοῦ γείτονος, οὐδὲ ὅστις	μὴ	τῇ τῶν ἄλλων, οὐδὲ τῇ
[407]	σοῦ γε ὠφελεῖν με προθυμουμένου	μὴ	ὑπομένειν· δῆλον γὰρ ὡς γνοὺς
[410]	φίλους εὖ ποιεῖν. Ὕστερον δὲ	ἐφάνη	βλάπτειν γε οὐδέποτε ὁ δίκαιος
[406]	ἴσως οὐκ ὀρθῶς ἀκήκοας, ὥστε	φαίνῃ	πρὸς ἐμὲ ἔχειν τραχυτέρως τοῦ
[409]	γίγνεσθαι, ἃ δὴ οὐκ ἔστιν	τέχνη.	Λεγέσθω δὴ καὶ τὸ τῆς
[409]	ἐρεῖ τὸ ἴδιον ἑκάστη ἡ	τέχνη,	οἷον ἡ τεκτονικὴ τὸ εὖ,
[409]	ὧδε. (Ἰατρική πού τις λέγεται	τέχνη·	ταύτης δ' ἐστὶν διττὰ τὰ
[409]	ἔστιν δὲ τούτων θάτερον οὐκέτι	τέχνη,	τῆς τέχνης δὲ τῆς διδασκούσης
[407]	ὑπομένειν· δῆλον γὰρ ὡς γνοὺς	ὅπῃ	χείρων εἰμὶ καὶ βελτίων, τὰ
[408]	ὅστις γὰρ δὴ μὴ ἐπίσταται	τῇ	ἑαυτοῦ λύρᾳ χρῆσθαι, δῆλον ὡς
[408]	μὴ τῇ τῶν ἄλλων, οὐδὲ	τῇ	ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλῳ τῶν ὀργάνων
[409]	τίνα φαμὲν εἶναι τὴν ἐπὶ	τῇ	τῆς ψυχῆς ἀρετῇ τέχνην; Λεγέσθω.
[408]	λύρᾳ χρῆσθαι, δῆλον ὡς οὐδὲ	τῇ	τοῦ γείτονος, οὐδὲ ὅστις μὴ
[408]	τοῦ γείτονος, οὐδὲ ὅστις μὴ	τῇ	τῶν ἄλλων, οὐδὲ τῇ ἑαυτοῦ,
[408]	χρῆσθαι, τούτῳ τὸ ἄγειν ἡσυχίαν	τῇ	ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν κρεῖττον
[408]	αὖ ἑτέρους; Ἢ δεῖ τὸν	Σωκράτη	καὶ ἀλλήλους ἡμᾶς τὸ μετὰ
[408]	καὶ παγκάλως λεγομένοις, ὡς διδακτὸν	ἀρετὴ	καὶ πάντων ἑαυτοῦ δεῖ μάλιστα
[409]	τὴν ἐπὶ τῇ τῆς ψυχῆς	ἀρετῇ	τέχνην; Λεγέσθω. Ὁ δὴ δοκῶν
[409]	πάντα τείνει, ἐρεῖ τὸ ἴδιον	ἑκάστη	ἡ τέχνη, οἷον ἡ τεκτονικὴ
[409]	γε ὀνόματα ταῦτ' ἐστὶν ἐν	ἑκάστῃ	τῶν τεχνῶν, ὀρθῶς πράττειν, λυσιτελοῦντα,
[409]	δεόντως, ὥστε (τὰ ξύλινα, φήσει,	σκεύη	γίγνεσθαι, ἃ δὴ οὐκ ἔστιν
[409]	ἐρωτώμενος τὴν φιλίαν ἀγαθόν τ'	ἔφη	εἶναι καὶ οὐδέποτε κακόν, τὰς
[409]	εἶναι ἥνπερ ἀκούεις σὺ λέγοντος,	ἔφη,	Σωκράτους, οὐκ ἄλλην ἢ δικαιοσύνην.
[409]	δὴ τὸ τοιοῦτον οὐδὲ φιλίας	ἔφη	τὰς τοιαύτας εἶναι, ψευδῶς δὲ
[408]	τούτῳ τὸ ἄγειν ἡσυχίαν τῇ	ψυχῇ	καὶ μὴ ζῆν κρεῖττον ἢ
[408]	λόγος οὗτός σοι, ὡς ὅστις	ψυχῇ	μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι, τούτῳ τὸ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 11/03/2010