Discours, paragraphes
[3, 0]	ὑμᾶς τὰ πεπραγμένα. ἀξιῶ δέ,	ὦ	βουλή, εἰ μὲν ἀδικῶ, μηδεμιᾶς
[3, 5]	συντρίβει τὸ μέτωπον. ἐγὼ τοίνυν,	ὦ	βουλή, ἡγούμενος μὲν δεινὰ πάσχειν,
[3, 5]	ὑμῖν ἐπιδείξω. ~Ἡμεῖς γὰρ ἐπεθυμήσαμεν,	ὦ	βουλή, Θεοδότου, Πλαταϊκοῦ μειρακίου, καὶ
[3, 35]	τῶν ἐχθρῶν ὑβρισθείην; ~Ἔτι τοίνυν,	ὦ	βουλή, καὶ ἐκ τῆς μάχης
[3, 15]	τοίνυν οὗτος ἦν ὁ ἀδικήσας,	ὦ	βουλή, καὶ ἐπιβουλεύσας ἡμῖν, καὶ
[3, 15]	ἔτυπτον ἐμέ. μάχης δὲ γενομένης,	ὦ	βουλή, καὶ τοῦ μειρακίου βάλλοντος
[3, 0]	δικαίων τεύξεσθαι. μάλιστα δ' ἀγανακτῶ,	ὦ	βουλή, ὅτι περὶ τῶν πραγμάτων
[3, 40]	χρόνοις ὕστερον. ~Ὅτι μὲν οὖν,	ὦ	βουλή, οὐδενὸς αἴτιός εἰμι τῶν
[3, 0]	Πολλὰ καὶ δεινὰ συνειδὼς Σίμωνι,	ὦ	βουλή, οὐκ ἄν ποτ' αὐτὸν
[3, 25]	ἡμῖν μηδεμιᾶς γενομένης; ἀλλὰ γάρ,	ὦ	βουλή, πάντα αὐτῷ ταῦτα σύγκειται
[3, 25]	ἡ πρόνοια. ἐγὼ δ' ἡγοῦμαι,	ὦ	βουλή, ῥᾴδιον εἶναι γνῶναι ὅτι
[3, 20]	μαρτύρων ἀκηκόατε: ἐβουλόμην δ' ἄν,	ὦ	βουλή, Σίμωνα τὴν αὐτὴν γνώμην
[3, 20]	γυναῖκας ἐλευθέρας. ἃ χρὴ μάλιστα,	ὦ	βουλή, τεκμήρια νομίζειν ὅτι ψεύδεται
[3, 10]	σφόδρα ἠπορούμην ὅ τι χρησαίμην,	ὦ	βουλή, τῇ τούτου παρανομίᾳ, ὥστε
[3, 35]	εἰς τοιοῦτον ἀγῶνα καθέστηκα, ἐν	ᾧ	καὶ περὶ τῆς πατρίδος καὶ
[3, 15]	ἁπάντων ἐπικουρούντων, ἐν τούτῳ τῷ	θορύβῳ	συντριβόμεθα τὰς κεφαλὰς ἅπαντες. καὶ
[3, 10]	πρό τερον ἡμαρτημένων, ἀφικνοῦμαι πάλιν.	κἀγὼ	μὲν ᾠχόμην εἰς Πειραιᾶ, οὗτος
[3, 0]	ἀναγκασθήσομαι πρὸς ὑμᾶς, ὑπὲρ ὧν	ἐγὼ	αἰσχυνόμενος, εἰ μέλλοιεν πολλοί μοι
[3, 35]	εἰ πολλοὺς ἔχων τῶν ἐπιτηδείων	ἐγώ,	ἀπαντήσας Σίμωνι, ἐμαχόμην αὐτῷ καὶ
[3, 25]	ἔχοντες, καὶ ὡς ἠπείλουν αὐτῷ	ἐγὼ	ἀποκτενεῖν, καὶ ὡς τοῦτό ἐστιν
[3, 20]	Θεοδότῳ, συνθήκας πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος,	ἐγὼ	δ' ἐπιβουλεύσας ἀπέστησα αὐτοῦ τὸ
[3, 25]	ὡς τοῦτό ἐστιν ἡ πρόνοια.	ἐγὼ	δ' ἡγοῦμαι, ὦ βουλή, ῥᾴδιον
[3, 35]	οὗτοι δὲ αὐτὸν ἐπεδίω κον,	ἐγὼ	δὲ ἑτέραν ἀπελθὼν ὁδὸν ᾠχόμην.
[3, 10]	ῥίψας τὸ ἱμάτιον ᾤχετο φεύγων.	ἐγὼ	δὲ ἡγούμενος ἐκεῖνον μὲν ἐκφεύξεσθαι,
[3, 30]	λόγον τὸ ψεῦδος αὐτῷ ὡς	ἐγὼ	διὰ τὴν ἐπιθυμίαν ἠναγκαζόμην ἀνοητότερόν
[3, 35]	ὥστε δεινὸν εἰ περὶ τούτων	ἐγὼ	δόξω προνοηθῆναι, περὶ ὧν οὗτοι
[3, 35]	ὅπου νῦν τούτου ταῦτα πεποιηκότος	ἐγὼ	εἰς τοιοῦτον ἀγῶνα καθέστηκα, ἐν
[3, 10]	δὲ τούτῳ τῷ καιρῷ ἀφικνοῦμαι	ἐγὼ	ἐκ Πειραιῶς, καὶ τρέπομαι παριὼν
[3, 30]	ἱκανὸν ἦν βασανιζόμενον, εἴ τι	ἐγὼ	ἐξημάρτανον; ἀλλ' εἰς τοσοῦτον ἀμαθίας
[3, 35]	φεύγοντας ἢ τοὺς ζητοῦντας καταλαβεῖν;	ἐγὼ	μὲν γὰρ ἡγοῦμαι πᾶσιν εἶναι
[3, 5]	βουλή, Θεοδότου, Πλαταϊκοῦ μειρακίου, καὶ	ἐγὼ	μὲν εὖ ποιῶν αὐτὸν ἠξίουν
[3, 15]	οὖσι παρὰ τὴν Λάμπωνος οἰκίαν	ἐγὼ	μόνος βαδίζων ἐντυχάνω, δεινὸν δὲ
[3, 45]	πατρίδος ἀδίκως ἐκπεσόντα, ὑπὲρ ἧς	ἐγὼ	πολλοὺς κινδύνους κεκινδύνευκα καὶ πολλὰς
[3, 25]	γὰρ ἂν δόξειε πιστὸν ὡς	ἐγὼ	προνοηθεὶς καὶ ἐπιβουλεύων ἦλθον ἐπὶ
[3, 30]	ὥστε τῷ ὑμῶν πιστὸν ὡς	ἐγὼ	πρότερον μὲν ἐξέπλευσα ἐκ τῆς
[3, 5]	βαλὼν λίθῳ συντρίβει τὸ μέτωπον.	ἐγὼ	τοίνυν, ὦ βουλή, ἡγούμενος μὲν
[3, 10]	ἄλλο κακὸν οὐδὲν ἔλαβεν, ὧν	ἐγὼ	τοὺς παραγενομένους ὑμῖν παρέξομαι μάρτυρας.
[3, 15]	καὶ ἐπιβουλεύσας ἡμῖν, καὶ οὐκ	ἐγὼ	τούτῳ, ὑπὸ τῶν παραγενομένων μεμαρτύρηται
[3, 35]	ὁδοῦ ἦγον βίᾳ, ἐντυχὼν δ'	ἐγὼ	τούτων μὲν οὐχ ἡπτόμην, τοῦ
[3, 0]	ἐμοὶ γεγένηται Σίμων οὑτοσί, ὡς	ἐγὼ	ὑμῖν ἐπιδείξω. ~Ἡμεῖς γὰρ ἐπεθυμήσαμεν,
[3, 20]	ὡς οὖν καὶ ταῦτ' ἀληθῆ	λέγω,	τούτων ὑμῖν τοὺς παραγενομένους μάρτυρας
[3, 40]	τῶν πολιτῶν ἐκ τῆς πατρίδος.	Θαυμάζω	δὲ μάλιστα τούτου τῆς διανοίας.
[3, 40]	εἰμι τῶν γεγενημένων, ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι	νομίζω:	οὕτω δὲ διάκειμαι πρὸς τὰς
[3, 0]	κινδυνεύουσιν. εἰς ὑμᾶς δ' εἰσελθὼν	ἐλπίζω	τῶν δικαίων τεύξεσθαι. μάλιστα δ'
[3, 5]	ἐμὲ ἦλθε μετ' αὐτοῦ, βαλὼν	λίθῳ	συντρίβει τὸ μέτωπον. ἐγὼ τοίνυν,
[3, 45]	τόλμης, περὶ τούτου μνησθήσομαι. ἐν	Κορίνθῳ	γάρ, ἐπειδὴ ὕστερον ἦλθε τῆς
[3, 35]	φεῦγον ᾤχετο, οὗτοι δὲ αὐτὸν	ἐπεδίω	κον, ἐγὼ δὲ ἑτέραν ἀπελθὼν
[3, 0]	διηγήσομαι πρὸς ὑμᾶς τὰ πεπραγμένα.	ἀξιῶ	δέ, ὦ βουλή, εἰ μὲν
[3, 0]	δέ, ὦ βουλή, εἰ μὲν	ἀδικῶ,	μηδεμιᾶς συγγνώμης τυγχάνειν: ἐὰν δὲ
[3, 15]	Λάμπωνος οἰκίαν ἐγὼ μόνος βαδίζων	ἐντυχάνω,	δεινὸν δὲ ἡγησάμενος εἶναι καὶ
[3, 35]	ψεύδεται. τὸ γὰρ μειράκιον ὡς	ἔγνω,	ῥῖψαν θοἰμάτιον, φεῦγον ᾤχετο, οὗτοι
[3, 45]	παρ' ὑμῖν οὐ νόμιμόν ἐστιν	ἔξω	τοῦ πράγματος λέγειν, ἐκεῖνο ἐνθυμεῖσθε:
[3, 0]	Σίμων οὑτοσί, ὡς ἐγὼ ὑμῖν	ἐπιδείξω.	~Ἡμεῖς γὰρ ἐπεθυμήσαμεν, ὦ βουλή,
[3, 0]	τυγχάνειν: ἐὰν δὲ περὶ τούτων	ἀποδείξω	ὡς οὐκ ἔνοχός εἰμι οἷς
[3, 35]	δεινὸν εἰ περὶ τούτων ἐγὼ	δόξω	προνοηθῆναι, περὶ ὧν οὗτοι τυγχάνουσιν
[3, 10]	αὐτόν. ἐν δὲ τούτῳ τῷ	καιρῷ	ἀφικνοῦμαι ἐγὼ ἐκ Πειραιῶς, καὶ
[3, 0]	διατεθείς, αἰτοῦμαι ὑμᾶς μηδέν με	χείρω	νομίζειν, εἰδότας ὅτι ἐπιθυμῆσαι μὲν
[3, 5]	ὥστε καὶ ὑπὸ τῶν οἰκείων	ὁρώ	μεναι αἰσχύνεσθαι. οὗτος τοίνυν εἰς
[3, 45]	καθίστη. ~τὰ μὲν οὖν ἄλλα	ἐάσω:	ὃ δ' ἡγοῦμαι ὑμῖν προσήκειν
[3, 25]	ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι.	τῷ	γὰρ ἂν δόξειε πιστὸν ὡς
[3, 15]	ἡμῖν ἁπάντων ἐπικουρούντων, ἐν τούτῳ	τῷ	θορύβῳ συντριβόμεθα τὰς κεφαλὰς ἅπαντες.
[3, 10]	εἰσαρπάσειαν αὐτόν. ἐν δὲ τούτῳ	τῷ	καιρῷ ἀφικνοῦμαι ἐγὼ ἐκ Πειραιῶς,
[3, 15]	δὲ ἀνθρώπων πολλῶν καὶ ἀγανακτούντων	τῷ	πράγματι καὶ δεινὰ φασκόντων εἶναι
[3, 45]	τῆς εἰς Κορώνειαν στρατείας, ἐμάχετο	τῷ	ταξιάρχῳ Λάχητι καὶ ἔτυπτεν αὐτόν,
[3, 30]	δ' ἐτύγχανε διαι τώμενον. ὥστε	τῷ	ὑμῶν πιστὸν ὡς ἐγὼ πρότερον
[3, 0]	τῶν δικαίων τεύξεσθαι. μάλιστα δ'	ἀγανακτῶ,	ὦ βουλή, ὅτι περὶ τῶν
[3, 20]	αὐτὸς μὲν τριακοσίας δραχμὰς ἔδωκε	Θεοδότῳ,	συνθήκας πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος, ἐγὼ
[3, 25]	ὄστρακον ἔχοντες, καὶ ὡς ἠπείλουν	αὐτῷ	ἐγὼ ἀποκτενεῖν, καὶ ὡς τοῦτό
[3, 40]	κεφαλὴν ὑπ' αὐτοῦ οὐκ ἐτόλμησα	αὐτῷ	ἐπισκήψασθαι, ἡγούμενος δεινὸν εἶναι, εἰ
[3, 35]	ἐπιτηδείων ἐγώ, ἀπαντήσας Σίμωνι, ἐμαχόμην	αὐτῷ	καὶ ἔτυπτον αὐτὸν καὶ ἐδίωκον
[3, 5]	ἐξήλασαν βίᾳ. καὶ τοσούτου ἐδέησεν	αὐτῷ	μεταμελῆσαι τῶν ὑβρισμένων, ὥστε ἐξευρὼν
[3, 25]	ἀπεμαχεσάμεθα, τηνικαῦτα ἀποδοῦναι τὸ ἀργύριον	αὐτῷ,	μήτε ἀφειμένους τῶν ἐγκλημάτων μήτε
[3, 20]	ἔγνωτε τὰ δίκαια. ἐπειδὴ δὲ	αὐτῷ	οὐδὲν μέλει τῶν ὅρκων ὧν
[3, 30]	πράγματα ἕξειν; καὶ ἐπεβούλευον μὲν	αὐτῷ,	οὕτω δὲ ἦλθον ἀπαράσκευος, ὥστε
[3, 25]	δοκῇ δεινὰ ποιεῖν, εἰ μηδενὸς	αὐτῷ	συμβολαίου γεγενημένου τοιαῦτα ἐτόλμα ὑβρίζειν
[3, 25]	τοῦ μειρακίου, τοσούτων ἀνθρώπων παρ'	αὐτῷ	συνειλεγμένων, εἰ μὴ εἰς τοῦτο
[3, 25]	ἀλλὰ γάρ, ὦ βουλή, πάντα	αὐτῷ	ταῦτα σύγκειται καὶ μεμηχάνηται, καὶ
[3, 10]	ἡμᾶς. καὶ οἱ μέν τινες	αὐτῷ	τῶν παραγενομένων οὐκ ἠθέλησαν συνεξαμαρτεῖν,
[3, 25]	οὐκ ἐξαρκεῖ περὶ τούτου μόνον	αὐτῷ	ψεύσασθαι, περὶ τοῦ δεδωκέναι τὸ
[3, 30]	ἄν τινα λόγον τὸ ψεῦδος	αὐτῷ	ὡς ἐγὼ διὰ τὴν ἐπιθυμίαν
[3, 10]	τὰ ὑπὸ τούτων γιγνόμενα μεγάλην	ἐμαυτῷ	συμφορὰν ἐνόμιζον. κἀνταῦθα μέν, ἵνα
[3, 40]	τῶν γεγενημένων, ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι νομίζω:	οὕτω	δὲ διάκειμαι πρὸς τὰς ἐκ
[3, 30]	ἕξειν; καὶ ἐπεβούλευον μὲν αὐτῷ,	οὕτω	δὲ ἦλθον ἀπαράσκευος, ὥστε μήτε
[3, 10]	τῇ πόλει προθυμῆται χρηστὸς εἶναι.	~οὕτω	δὲ σφόδρα ἠπορούμην ὅ τι
[3, 35]	προνοηθῆναι, περὶ ὧν οὗτοι τυγχάνουσιν	οὕτω	δεινὰ καὶ πα ράνομα πεποιηκότες.
[3, 40]	ἤδη καὶ πρότερον πολλάκις ὑμεῖς	οὕτω	διέγνωτε περὶ τῆς προνοίας. καὶ
[3, 5]	ἐμῆς καὶ τῶν ἀδελφιδῶν, αἳ	οὕτω	κοσμίως βεβιώκασιν ὥστε καὶ ὑπὸ
[3, 40]	περὶ τῶν τοιούτων τὰς τιμωρίας	οὕτω	μεγάλας κατεστήσαντο, ἡγούμενοι, ὑπὲρ ὧν
[3, 0]	ὡς ἀδικούμενον ἔγκλημα ποιήσασθαι καὶ	οὕτω	μέγαν καὶ σεμ νὸν ὅρκον
[3, 10]	διανοηθεὶς ἑτέραν ὁδὸν ᾠχόμην ἀπιών:	οὕτω	σφόδρ' αὐτοὺς ἐφυλαττόμην, καὶ πάντα
[3, 30]	ἔχων τὸ μειράκιον, ἵνα μὴ	τούτῳ	μαχοίμην, ἐπειδὴ δὲ ἀφικόμην πάλιν,
[3, 30]	ποιεῖν τῶν εἰκότων: νῦν δὲ	τούτῳ	μὲν οὐδὲ διελέγετο, ἀλλ' ἐμίσει
[3, 30]	καὶ εἰ μὲν ἦν παρὰ	τούτῳ	τὸ μειράκιον, εἶχεν ἄν τινα
[3, 15]	ἀδικουμένοις ἡμῖν ἁπάντων ἐπικουρούντων, ἐν	τούτῳ	τῷ θορύβῳ συντριβόμεθα τὰς κεφαλὰς
[3, 10]	μειράκιον, εἰσαρπάσειαν αὐτόν. ἐν δὲ	τούτῳ	τῷ καιρῷ ἀφικνοῦμαι ἐγὼ ἐκ
[3, 15]	ἐπιβουλεύσας ἡμῖν, καὶ οὐκ ἐγὼ	τούτῳ,	ὑπὸ τῶν παραγενομένων μεμαρτύρηται ὑμῖν.
[3, 35]	τῆς οὐσίας τῆς ἐμαυτοῦ ἁπάσης	κινδυνεύω;	Τὸ δὲ μέγιστον καὶ περιφανέστατον
[3, 10]	τὸν Θεόδοτον καὶ διατρίβοντα παρὰ	Λυσιμάχῳ,	ὃς ᾤκει πλησίον τῆς οἰκίας
[3, 45]	εἰς Κορώνειαν στρατείας, ἐμάχετο τῷ	ταξιάρχῳ	Λάχητι καὶ ἔτυπτεν αὐτόν, καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/07/2008