Discours, paragraphes
[3, 30]	παρακαλέσαι μηδένα, εἰ μὴ τοῦτό	γε	τὸ παιδίον, ὃ ἐπικουρῆσαι μέν
[3, 20]	τὸν μὲν ἄλλον χρόνον ἡσυχίαν	ἦγε	δεδιὼς περὶ αὑτοῦ, ἐπειδὴ δὲ
[3, 15]	κεκραγότα καὶ μαρτυρόμε νον. συνδραμόντων	δὲ	ἀνθρώπων πολλῶν καὶ ἀγανακτούντων τῷ
[3, 25]	βουλομένους τὰς τριακοσίας δραχμάς, ἐπειδὴ	δὲ	ἀπεμαχεσάμεθα, τηνικαῦτα ἀποδοῦναι τὸ ἀργύριον
[3, 15]	ἐπαμύνειν ἐπιχειροῦντας συν έκοψαν. ἤδη	δὲ	αὐτοῖς οὖσι παρὰ τὴν Λάμπωνος
[3, 35]	ῥῖψαν θοἰμάτιον, φεῦγον ᾤχετο, οὗτοι	δὲ	αὐτὸν ἐπεδίω κον, ἐγὼ δὲ
[3, 5]	εὐθύς με τύπτειν ἐπεχείρησεν: ἐπειδὴ	δὲ	αὐτὸν ἠμυνάμην, ἐκστὰς ἔβαλλέ με
[3, 20]	ῥᾳδίως ἔγνωτε τὰ δίκαια. ἐπειδὴ	δὲ	αὐτῷ οὐδὲν μέλει τῶν ὅρκων
[3, 30]	ἵνα μὴ τούτῳ μαχοίμην, ἐπειδὴ	δὲ	ἀφικόμην πάλιν, ἦγον αὐτὸν ἐπὶ
[3, 0]	ἅπα σιν ἀνθρώποις ἔνεστιν, οὗτος	δὲ	βέλτιστος ἂν εἴη καὶ σωφρονέστατος,
[3, 15]	τοῦ νεανίσκου ἔτυπτον ἐμέ. μάχης	δὲ	γενομένης, ὦ βουλή, καὶ τοῦ
[3, 15]	τὸν νεανίσκον, ἐπιλαμβάνομαι αὐτοῦ. οὗτοι	δέ,	δι' ὅ τι μὲν τοιαῦτα
[3, 40]	γεγενημένων, ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι νομίζω: οὕτω	δὲ	διάκειμαι πρὸς τὰς ἐκ τῶν
[3, 20]	ἦγε δεδιὼς περὶ αὑτοῦ, ἐπειδὴ	δὲ	δίκας ἰδίας ᾔσθετο κακῶς ἀγωνισάμενον
[3, 5]	ἂν ἔργον εἴη λέγειν: ὅσα	δὲ	εἰς ἐμὲ αὐτὸν ἐξημάρτηκεν, ἡγοῦμαι
[3, 35]	τοῦ μειρακίου δ' ἐπελαμβανόμην: οὗτοι	δὲ	ἐκεῖνόν τε ἦγον βίᾳ καὶ
[3, 35]	δὲ αὐτὸν ἐπεδίω κον, ἐγὼ	δὲ	ἑτέραν ἀπελθὼν ὁδὸν ᾠχόμην. καίτοι
[3, 15]	ἐγὼ μόνος βαδίζων ἐντυχάνω, δεινὸν	δὲ	ἡγησάμενος εἶναι καὶ αἰσχρὸν περιιδεῖν
[3, 10]	τὸ ἱμάτιον ᾤχετο φεύγων. ἐγὼ	δὲ	ἡγούμενος ἐκεῖνον μὲν ἐκφεύξεσθαι, τούτους
[3, 30]	καὶ ἐπεβούλευον μὲν αὐτῷ, οὕτω	δὲ	ἦλθον ἀπαράσκευος, ὥστε μήτε φίλους
[3, 30]	μοι οὐκ ἂν ἐδύνατο, μηνῦσαι	δὲ	ἱκανὸν ἦν βασανιζόμενον, εἴ τι
[3, 40]	ζητῆσαι ἐκ τῆς πατρίδος. ἔπειτα	δὲ	καὶ οὐδεμίαν ἡγούμην πρόνοιαν εἶναι
[3, 20]	οὐδὲν πώποτε φαίνεται ποιήσας, ὑβρίζων	δὲ	καὶ τύπτων ἅμ' ἀμφοτέρους ἡμᾶς
[3, 10]	μὲν ἠρίστων καὶ ἔπινον, φύλακας	δὲ	κατέστησαν ἐπὶ τοῦ τέγους, ἵν'
[3, 40]	πολιτῶν ἐκ τῆς πατρίδος. Θαυμάζω	δὲ	μάλιστα τούτου τῆς διανοίας. οὐ
[3, 35]	τῆς ἐμαυτοῦ ἁπάσης κινδυνεύω; Τὸ	δὲ	μέγιστον καὶ περιφανέστατον πάντων: ὁ
[3, 40]	προσήκειν αὐτοῖς δίκην δοῦναι: εἰ	δὲ	μὴ κατέσχον, οὐδὲν ἧττον τό
[3, 35]	οἱ περὶ αὑτῶν δεδιότες, διώκουσι	δὲ	οἱ βουλόμενοί τι ποιῆσαι κακόν.
[3, 5]	ἡγούμενος μὲν δεινὰ πάσχειν, αἰσχυνόμενος	δέ,	ὅπερ ἤδη καὶ πρότερον εἶπον,
[3, 5]	καὶ ἐμοῦ μὲν ἁμαρτάνει, Ἀριστοκρίτου	δέ,	ὃς παρ' ἐμὲ ἦλθε μετ'
[3, 40]	ἐπιβουλεύσαντες ἀποκτεῖναί τινας ἔτρωσαν, ἀποκτεῖναι	δὲ	οὐκ ἐδυνήθησαν, περὶ τῶν τοιούτων
[3, 10]	παραγενομένων οὐκ ἠθέλησαν συνεξαμαρτεῖν, Σίμων	δὲ	οὑτοσὶ καὶ Θεόφιλος καὶ Πρώταρχος
[3, 35]	τοίνυν ταῦτα εἰκότα μέν, ἄλλως	δὲ	περὶ αὐτῶν πέπρακται, ἀλλὰ καταλαβόντες
[3, 0]	ἀδικῶ, μηδεμιᾶς συγγνώμης τυγχάνειν: ἐὰν	δὲ	περὶ τούτων ἀποδείξω ὡς οὐκ
[3, 25]	ἐμοῦ δεινῶς διατεθῆναι τυπτόμενος. φαίνεται	δὲ	πλεῖν ἢ τέτταρα στάδια ἀπὸ
[3, 5]	πρέποντα ἔσται τὰ πεπραγμένα, ἐμοῦ	δὲ	πολλοὶ καταγελάσονται τοιαῦτα πάσχοντος τῶν
[3, 45]	τῶν ἐμῶν προγόνων οὐδείς, ἀγαθῶν	δὲ	πολλῶν: ὥστε δικαίως ἂν ὑφ'
[3, 25]	ἐτόλμα ὑβρίζειν τὸ μειράκιον, ἀπειληφέναι	δὲ	προσποιεῖται, διότι φανερός ἐστιν ἐγκαλέσας
[3, 10]	Αὐτοκλῆς εἷλκον τὸ μειράκιον. ὁ	δὲ	ῥίψας τὸ ἱμάτιον ᾤχετο φεύγων.
[3, 0]	μοι συνείσεσθαι, ἠνεσχόμην ἀδικούμενος. ἐπειδὴ	δὲ	Σίμων με εἰς τοιαύτην ἀνάγκην
[3, 15]	μειράκιον εἰς γναφεῖον κατέφυγεν, οὗτοι	δὲ	συνεισπεσόντες ἦγον αὐτὸν βίᾳ, βοῶντα
[3, 10]	πόλει προθυμῆται χρηστὸς εἶναι. ~οὕτω	δὲ	σφόδρα ἠπορούμην ὅ τι χρησαίμην,
[3, 15]	τῶν παραγενομένων μεμαρτύρηται ὑμῖν. μετὰ	δὲ	ταῦτα τὸ μὲν μειράκιον εἰς
[3, 20]	νόμους διαπράττεσθαι περὶ αὐτῶν. οὗτος	δὲ	τοιοῦτον οὐδὲν πώποτε φαίνεται ποιήσας,
[3, 15]	μὲν λεγομένων οὐδὲν ἐφρόντιζον, Μόλωνα	δὲ	τὸν γναφέα καὶ ἄλλους τινὰς
[3, 15]	οὐκ ἠθέλησαν εἰπεῖν ἐρωτηθέντες, ἀφέμενοι	δὲ	τοῦ νεανίσκου ἔτυπτον ἐμέ. μάχης
[3, 30]	τι ποιεῖν τῶν εἰκότων: νῦν	δὲ	τούτῳ μὲν οὐδὲ διελέγετο, ἀλλ'
[3, 10]	τὸ μειράκιον, εἰσαρπάσειαν αὐτόν. ἐν	δὲ	τούτῳ τῷ καιρῷ ἀφικνοῦμαι ἐγὼ
[3, 15]	καὶ τούτων ἡμᾶς βαλλόντων, ἔτι	δὲ	τυπτόντων αὐτὸν ὑπὸ τῆς μέθης
[3, 40]	τὸ μὲν τῶν εὐηθεστέρων, τὸ	δὲ	τῶν πανουργοτάτων. ἐβουλόμην δ' ἂν
[3, 10]	ἐπιλαθέσθαι μὲν τοῦ νεανίσκου, μεταμελῆσαι	δὲ	τῶν πρό τερον ἡμαρτημένων, ἀφικνοῦμαι
[3, 5]	ἠξίουν εἶναί μοι φίλον, οὗτος	δὲ	ὑβρίζων καὶ παρανομῶν ᾤετο ἀναγκάσειν
[3, 0]	εἰμι οἷς Σίμων διωμόσατο, ἄλλως	δὲ	ὑμῖν φαίνωμαι παρὰ τὴν ἡλικίαν
[3, 35]	ὀργιζόμενοι παραχρῆμα τιμωρεῖσθαι ζητοῦσιν, οὗτος	δὲ	χρόνοις ὕστερον. ~Ὅτι μὲν οὖν,
[3, 10]	παριὼν ὡς τὸν Λυσίμαχον: ὀλίγον	δὲ	χρόνον διατρίψαντες ἐξερχόμεθα. οὗτοι δ'
[3, 30]	νομίζων τὴν τούτου πονηρίαν: ἐπειδὴ	δὲ	χρόνος διεγένετο, πάλιν, ὡς οὗτός
[3, 0]	πρὸς ὑμᾶς τὰ πεπραγμένα. ἀξιῶ	δέ,	ὦ βουλή, εἰ μὲν ἀδικῶ,
[3, 10]	ᾠχόμην ἐκ τῆς πόλεως. ἐπειδὴ	δὲ	ᾤμην ἱκανὸν εἶναι τὸν χρόνον
[3, 20]	ὅτι ψεύδεται πρὸς ὑμᾶς. σκέψασθε	δὲ	ὡς ἄπιστα εἴρηκε. τὴν γὰρ
[3, 40]	ὅτι καὶ οἱ τοὺς νόμους	ἐνθάδε	θέντες, οὐκ εἴ τινες μαχεσάμενοι
[3, 30]	εἰκότων: νῦν δὲ τούτῳ μὲν	οὐδὲ	διελέγετο, ἀλλ' ἐμίσει πάντων ἀνθρώπων
[3, 25]	φανερός ἐστιν ἐγκαλέσας οὐδέποτ' ἀργύριον	οὐδὲ	μνείαν περὶ τούτου οὐδεμίαν ποιησάμενος.
[3, 45]	μὲν αὐτῇ οὐδενὸς αἴτιος γεγένημαι,	οὐδὲ	τῶν ἐμῶν προγόνων οὐδείς, ἀγαθῶν
[3, 5]	Ἀριστοκρίτου δέ, ὃς παρ' ἐμὲ	ἦλθε	μετ' αὐτοῦ, βαλὼν λίθῳ συντρίβει
[3, 45]	ἐν Κορίνθῳ γάρ, ἐπειδὴ ὕστερον	ἦλθε	τῆς πρὸς τοὺς πολεμίους μάχης
[3, 5]	οὖν ἐκεῖνος κακὰ ὑπ' αὐτοῦ	πέπονθε,	πολὺ ἂν ἔργον εἴη λέγειν:
[3, 20]	νομίζειν ὅτι ψεύδεται πρὸς ὑμᾶς.	σκέψασθε	δὲ ὡς ἄπιστα εἴρηκε. τὴν
[3, 45]	ὧν ὑμεῖς μεμνημένοι τὰ δίκαια	ψηφίζεσθε,	καὶ μή με περιίδητε ἐκ
[3, 40]	μεγάλας καὶ δεινὰς τὰς τιμωρίας	ποιήσεσθε,	ὥστε ἐξελαύνειν τινὰς τῶν πολιτῶν
[3, 40]	ἐπιδεῖξαι τὴν τούτου πονηρίαν, ἵνα	ἐπίστησθε	ὅτι πολὺ ἂν δικαιότερον αὐτὸς
[3, 45]	ἔξω τοῦ πράγματος λέγειν, ἐκεῖνο	ἐνθυμεῖσθε:	οὗτοί εἰσιν οἱ βίᾳ εἰς
[3, 25]	ἄλλοις ἅπασι. τῷ γὰρ ἂν	δόξειε	πιστὸν ὡς ἐγὼ προνοηθεὶς καὶ
[3, 20]	ὑμᾶς. σκέψασθε δὲ ὡς ἄπιστα	εἴρηκε.	τὴν γὰρ οὐσίαν τὴν ἑαυτοῦ
[3, 20]	ὡς αὐτὸς μὲν τριακοσίας δραχμὰς	ἔδωκε	Θεοδότῳ, συνθήκας πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος,
[3, 5]	ἐπειδὴ δὲ αὐτὸν ἠμυνάμην, ἐκστὰς	ἔβαλλέ	με λίθοις. καὶ ἐμοῦ μὲν
[3, 25]	καὶ εἰδὼς ὅτι ἀσμένως ἄν	με	εἶδεν ἐπὶ ταῖς θύραις ταῖς
[3, 15]	μετὰ τούτου παροινήσαντες, ἐπειδὴ τάχιστά	με	εἶδον μετὰ ταῦτα, ἐδέοντό μου
[3, 0]	ἠνεσχόμην ἀδικούμενος. ἐπειδὴ δὲ Σίμων	με	εἰς τοιαύτην ἀνάγκην κατέστησεν, οὐδὲν
[3, 5]	τούτου μα νίαν. ἐκκαλέσας γάρ	με	ἔνδοθεν, ἐπειδὴ τάχιστα ἐξῆλθον, εὐθύς
[3, 25]	οὔτε τῶν ἀδελφιδῶν φροντίσας ζητεῖν	με	ἐτόλμα, καὶ ἐξευρὼν οὗ δειπνῶν
[3, 25]	οὗ δειπνῶν ἐτύγχανον, ἐκκαλέσας ἔτυπτέ	με.	~καὶ τότε μὲν ἄρα, ἵνα
[3, 20]	οὑτωσὶ τολμηρῶς εἰς τοιοῦτον ἀγῶνά	με	κατέστησεν. ὡς οὖν καὶ ταῦτ'
[3, 5]	δὲ αὐτὸν ἠμυνάμην, ἐκστὰς ἔβαλλέ	με	λίθοις. καὶ ἐμοῦ μὲν ἁμαρτάνει,
[3, 45]	τὰ δίκαια ψηφίζεσθε, καὶ μή	με	περιίδητε ἐκ τῆς πατρίδος ἀδίκως
[3, 5]	ἔνδοθεν, ἐπειδὴ τάχιστα ἐξῆλθον, εὐθύς	με	τύπτειν ἐπεχείρησεν: ἐπειδὴ δὲ αὐτὸν
[3, 0]	μειράκιον διατεθείς, αἰτοῦμαι ὑμᾶς μηδέν	με	χείρω νομίζειν, εἰδότας ὅτι ἐπιθυμῆσαι
[3, 5]	εἴη λέγειν: ὅσα δὲ εἰς	ἐμὲ	αὐτὸν ἐξημάρτηκεν, ἡγοῦμαι ταῦθ' ὑμῖν
[3, 35]	ἐκεῖνόν τε ἦγον βίᾳ καὶ	ἐμὲ	ἔτυπτον. καὶ ταῦθ' ὑμῖν ὑπὸ
[3, 5]	ἁμαρτάνει, Ἀριστοκρίτου δέ, ὃς παρ'	ἐμὲ	ἦλθε μετ' αὐτοῦ, βαλὼν λίθῳ
[3, 15]	ἀφέμενοι δὲ τοῦ νεανίσκου ἔτυπτον	ἐμέ.	μάχης δὲ γενομένης, ὦ βουλή,
[3, 15]	βίᾳ, βοῶντα καὶ κεκραγότα καὶ	μαρτυρόμε	νον. συνδραμόντων δὲ ἀνθρώπων πολλῶν
[3, 30]	ἀνθρώπων μάλιστα, παρ' ἐμοὶ δ'	ἐτύγχανε	διαι τώμενον. ὥστε τῷ ὑμῶν
[3, 10]	βουλή, τῇ τούτου παρανομίᾳ, ὥστε	ἔδοξέ	μοι κράτιστον εἶναι ἀποδημῆσαι ἐκ
[3, 10]	τῆς οἰκίας ἧς οὗτος ἐμεμίσθωτο,	παρεκάλεσέ	τινας τῶν τούτου ἐπιτηδείων. καὶ
[3, 20]	ὧν οὗτος ἔψευσται διδάσκειν ὑμᾶς.	Ἐτόλμησε	γὰρ εἰπεῖν ὡς αὐτὸς μὲν
[3, 35]	ὑπ' ἐμοῦ, ὥς φησιν, οὐκ	ἐτόλμησε	τεττάρων ἐτῶν ἐπισκήψασθαι εἰς ὑμᾶς.
[3, 40]	τραύματος ὅστις μὴ ἀποκτεῖναι βουλόμενος	ἔτρωσε.	τίς γὰρ οὕτως ἐστὶν εὐήθης,
[3, 5]	τὴν γυναικωνῖτιν, ἔνδον οὐσῶν τῆς	τε	ἀδελφῆς τῆς ἐμῆς καὶ τῶν
[3, 35]	δ' ἐπελαμβανόμην: οὗτοι δὲ ἐκεῖνόν	τε	ἦγον βίᾳ καὶ ἐμὲ ἔτυπτον.
[3, 25]	εἷς ὢν πολλοῖς μάχεσθαι, ἄλλως	τε	καὶ εἰδὼς ὅτι ἀσμένως ἄν
[3, 30]	αὐτὸς ἔμελλον ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαί	τε	καὶ συγκοπήσεσθαι, ὥσπερ κατ' ἐμαυτοῦ
[3, 40]	αὐτοῦ μοι δοκεῖ εἶναι ἐρᾶν	τε	καὶ συκοφαντεῖν, ἀλλὰ τὸ μὲν
[3, 20]	καὶ ἐμοῦ καὶ τῶν μαρτύρων	ἀκηκόατε:	ἐβουλόμην δ' ἄν, ὦ βουλή,
[3, 45]	δίκαια ψηφίζεσθε, καὶ μή με	περιίδητε	ἐκ τῆς πατρίδος ἀδίκως ἐκπεσόντα,
[3, 30]	ὥστε μήτε φίλους μήτε οἰκέτας	μήτε	ἄλλον ἄνθρωπον παρακαλέσαι μηδένα, εἰ
[3, 25]	αὐτῷ, μήτε ἀφειμένους τῶν ἐγκλημάτων	μήτε	ἀνάγκης ἡμῖν μηδεμιᾶς γενομένης; ἀλλὰ
[3, 25]	τηνικαῦτα ἀποδοῦναι τὸ ἀργύριον αὐτῷ,	μήτε	ἀφειμένους τῶν ἐγκλημάτων μήτε ἀνάγκης
[3, 30]	ἦλθον ἀπαράσκευος, ὥστε μήτε φίλους	μήτε	οἰκέτας μήτε ἄλλον ἄνθρωπον παρακαλέσαι
[3, 30]	οὕτω δὲ ἦλθον ἀπαράσκευος, ὥστε	μήτε	φίλους μήτε οἰκέτας μήτε ἄλλον
[3, 0]	ὅτι καὶ παρασκευαὶ καὶ τύχαι	ἐνίοτε	τοιαῦται γίγνονται, ὥστε πολλὰ καὶ
[3, 35]	ράνομα πεποιηκότες. τί δ' ἄν	ποτε	ἔπαθον, εἰ τἀναντία τῶν νῦν
[3, 10]	κατέστησαν ἐπὶ τοῦ τέγους, ἵν'	ὁπότε	ἐξέλθοι τὸ μειράκιον, εἰσαρπάσειαν αὐτόν.
[3, 15]	τεττάρων ἐτῶν παρεληλυθότων οὐδέν μοι	πώποτε	ἐνεκά λεσεν οὐδείς. ~Σίμων δ'
[3, 20]	αὐτῶν. οὗτος δὲ τοιοῦτον οὐδὲν	πώποτε	φαίνεται ποιήσας, ὑβρίζων δὲ καὶ
[3, 30]	ἐτύγχανον, ἐκκαλέσας ἔτυπτέ με. ~καὶ	τότε	μὲν ἄρα, ἵνα μὴ περιβόητος
[3, 25]	φησί: καίτοι πῶς εἰκός ἐστι	τότε	μὲν ἡμᾶς τοιαῦτα ἐξαμαρτάνειν οἷα
[3, 25]	ἐξευρὼν οὗ δειπνῶν ἐτύγχανον, ἐκκαλέσας	ἔτυπτέ	με. ~καὶ τότε μὲν ἄρα,
[3, 35]	ὑμῖν ὑπὸ τῶν παραγενομένων μεμαρτύρηται.	ὥστε	δεινὸν εἰ περὶ τούτων ἐγὼ
[3, 45]	προγόνων οὐδείς, ἀγαθῶν δὲ πολλῶν:	ὥστε	δικαίως ἂν ὑφ' ὑμῶν καὶ
[3, 10]	ὦ βουλή, τῇ τούτου παρανομίᾳ,	ὥστε	ἔδοξέ μοι κράτιστον εἶναι ἀποδημῆσαι
[3, 40]	καὶ δεινὰς τὰς τιμωρίας ποιήσεσθε,	ὥστε	ἐξελαύνειν τινὰς τῶν πολιτῶν ἐκ
[3, 5]	ἐδέησεν αὐτῷ μεταμελῆσαι τῶν ὑβρισμένων,	ὥστε	ἐξευρὼν οὗ ἐδειπνοῦμεν ἀτοπώτατον πρᾶγμα
[3, 30]	ἀλλ' εἰς τοσοῦτον ἀμαθίας ἀφικόμην,	ὥστε	ἐπιβουλεύων Σίμωνι οὐκ ἐτήρησα αὐτὸν
[3, 25]	μὴ εἰς τοῦτο μανίας ἀφικόμην	ὥστε	ἐπιθυμεῖν εἷς ὢν πολλοῖς μάχεσθαι,
[3, 40]	ἐκ τῶν τοιούτων πραγμάτων διαφοράς,	ὥστε	καὶ ἄλλα πολλὰ ὑβρισμένος ὑπὸ
[3, 5]	ἀδελφιδῶν, αἳ οὕτω κοσμίως βεβιώκασιν	ὥστε	καὶ ὑπὸ τῶν οἰκείων ὁρώ
[3, 30]	αὐτῷ, οὕτω δὲ ἦλθον ἀπαράσκευος,	ὥστε	μήτε φίλους μήτε οἰκέτας μήτε
[3, 25]	~εἰς τοῦτο δ' ἥκει τόλμης	ὥστε	οὐκ ἐξαρκεῖ περὶ τούτου μόνον
[3, 0]	καὶ τύχαι ἐνίοτε τοιαῦται γίγνονται,	ὥστε	πολλὰ καὶ παρὰ γνώμην ἀποβαίνειν
[3, 30]	ἐμοὶ δ' ἐτύγχανε διαι τώμενον.	ὥστε	τῷ ὑμῶν πιστὸν ὡς ἐγὼ
[3, 0]	εἰς τοσοῦτον τόλμης ἡγησάμην ἀφικέσθαι,	ὥστε	ὑπὲρ ὧν αὐτὸν ἔδει δοῦναι
[3, 10]	οὐδεὶς οὔτε κατεάγη τὴν κεφαλὴν	οὔτε	ἄλλο κακὸν οὐδὲν ἔλαβεν, ὧν
[3, 10]	τὴν μάχην γενέσθαι, οὔτε τούτων	οὔτε	ἡμῶν οὐδεὶς οὔτε κατεάγη τὴν
[3, 10]	οὔτε τούτων οὔτε ἡμῶν οὐδεὶς	οὔτε	κατεάγη τὴν κεφαλὴν οὔτε ἄλλο
[3, 25]	οἰκίαν φοιτῶν εἰσῄει βίᾳ, καὶ	οὔτε	τῆς ἀδελφῆς οὔτε τῶν ἀδελφιδῶν
[3, 10]	Σί μων τὴν μάχην γενέσθαι,	οὔτε	τούτων οὔτε ἡμῶν οὐδεὶς οὔτε
[3, 25]	βίᾳ, καὶ οὔτε τῆς ἀδελφῆς	οὔτε	τῶν ἀδελφιδῶν φροντίσας ζητεῖν με
[3, 20]	ἀμφοτέρων ἡμῶν ἀκούσαντες τἀληθῆ ῥᾳδίως	ἔγνωτε	τὰ δίκαια. ἐπειδὴ δὲ αὐτῷ
[3, 40]	καὶ πρότερον πολλάκις ὑμεῖς οὕτω	διέγνωτε	περὶ τῆς προνοίας. καὶ γὰρ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/07/2008