Discours, paragraphes
[3, 5]	τῆς ἐμῆς καὶ τῶν ἀδελφιδῶν,	αἳ	οὕτω κοσμίως βεβιώκασιν ὥστε καὶ
[3, 40]	τούτοις ἠξίωσαν τῆς πατρίδος φυγὴν	ποιήσασθαι:	ἢ πολλούς γ' ἂν ἐξήλασαν:
[3, 0]	ὑπὲρ τούτων ὡς ἀδικούμενον ἔγκλημα	ποιήσασθαι	καὶ οὕτω μέγαν καὶ σεμ
[3, 25]	ἐξαρκεῖ περὶ τούτου μόνον αὐτῷ	ψεύσασθαι,	περὶ τοῦ δεδωκέναι τὸ ἀργύριον,
[3, 35]	φησιν, οὐκ ἐτόλμησε τεττάρων ἐτῶν	ἐπισκήψασθαι	εἰς ὑμᾶς. καὶ οἱ μὲν
[3, 40]	ὑπ' αὐτοῦ οὐκ ἐτόλμησα αὐτῷ	ἐπισκήψασθαι,	ἡγούμενος δεινὸν εἶναι, εἰ ἄρα
[3, 10]	ἱκανὸν εἶναι τὸν χρόνον Σίμωνι	ἐπιλαθέσθαι	μὲν τοῦ νεανίσκου, μεταμελῆσαι δὲ
[3, 0]	αὐτὸν εἰς τοσοῦτον τόλμης ἡγησάμην	ἀφικέσθαι,	ὥστε ὑπὲρ ὧν αὐτὸν ἔδει
[3, 30]	ὡς οὗτός φησιν, ἐπεθύμησα περιβόητος	γενέσθαι;	καὶ εἰ μὲν ἦν παρὰ
[3, 10]	φησὶ Σί μων τὴν μάχην	γενέσθαι,	οὔτε τούτων οὔτε ἡμῶν οὐδεὶς
[3, 5]	ὑπὸ τῶν οἰκείων ὁρώ μεναι	αἰσχύνεσθαι.	οὗτος τοίνυν εἰς τοῦτο ἦλθεν
[3, 0]	δ' εἰσελθὼν ἐλπίζω τῶν δικαίων	τεύξεσθαι.	μάλιστα δ' ἀγανακτῶ, ὦ βουλή,
[3, 10]	ἐγὼ δὲ ἡγούμενος ἐκεῖνον μὲν	ἐκφεύξεσθαι,	τούτους δ' ἐπειδὴ τάχιστα ἐντύχοιεν
[3, 45]	ὑμῖν προσήκειν ἀκοῦσαι καὶ τεκμήριον	ἔσεσθαι	τῆς τούτου θρασύτητος καὶ τόλμης,
[3, 30]	οὗ αὐτὸς ἔμελλον ὑπὸ πλείστων	ὀφθήσεσθαί	τε καὶ συγκοπήσεσθαι, ὥσπερ κατ'
[3, 30]	ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαί τε καὶ	συγκοπήσεσθαι,	ὥσπερ κατ' ἐμαυτοῦ τὴν πρόνοιαν
[3, 0]	αἰσχυνόμενος, εἰ μέλλοιεν πολλοί μοι	συνείσεσθαι,	ἠνεσχόμην ἀδικούμενος. ἐπειδὴ δὲ Σίμων
[3, 0]	ἄλλοι τινὲς ἔμελλον περὶ ἐμοῦ	διαγνώσεσθαι,	σφόδρα ἂν ἐφοβούμην τὸν κίνδυνον,
[3, 20]	ὡς πλείστους κατὰ τοὺς νόμους	διαπράττεσθαι	περὶ αὐτῶν. οὗτος δὲ τοιοῦτον
[3, 25]	ὥστε ἐπιθυμεῖν εἷς ὢν πολλοῖς	μάχεσθαι,	ἄλλως τε καὶ εἰδὼς ὅτι
[3, 10]	ἐπειδὴ τάχιστα ἐντύχοιεν ἀνθρώποις, αἰσχυνομένους	ἀποτρέψεσθαι	ταῦτα διανοηθεὶς ἑτέραν ὁδὸν ᾠχόμην
[3, 40]	οὐδὲν ἧττον τό γ' ἐκείνων	πεποιῆσθαι.	καὶ ταῦτα ἤδη καὶ πρότερον
[3, 25]	οὐ μόνον ὑμῖν τοῖς εἰωθόσι	σκοπεῖσθαι	περὶ τῶν τοιούτων, ἀλλὰ καὶ
[3, 35]	ἐπιθυμοῦσι καὶ συγκοπῶσιν, ὀργιζόμενοι παραχρῆμα	τιμωρεῖσθαι	ζητοῦσιν, οὗτος δὲ χρόνοις ὕστερον.
[3, 25]	δεδωκέναι τὸ ἀργύριον, ἀλλὰ καὶ	κεκομίσθαι	φησί: καίτοι πῶς εἰκός ἐστι
[3, 40]	αἴτιός εἰμι τῶν γεγενημένων, ἱκανῶς	ἀποδεδεῖχθαι	νομίζω: οὕτω δὲ διάκειμαι πρὸς
[3, 30]	μάλιστα, παρ' ἐμοὶ δ' ἐτύγχανε	διαι	τώμενον. ὥστε τῷ ὑμῶν πιστὸν
[3, 15]	νον. συνδραμόντων δὲ ἀνθρώπων πολλῶν	καὶ	ἀγανακτούντων τῷ πράγματι καὶ δεινὰ
[3, 15]	ἐντυχάνω, δεινὸν δὲ ἡγησάμενος εἶναι	καὶ	αἰσχρὸν περιιδεῖν οὕτως ἀνόμως καὶ
[3, 45]	στρατηγῶν ἐξεκηρύχθη. Ἔχοιμι δ' ἂν	καὶ	ἄλλα πολλὰ εἰπεῖν περὶ τούτου,
[3, 40]	τῶν τοιούτων πραγμάτων διαφοράς, ὥστε	καὶ	ἄλλα πολλὰ ὑβρισμένος ὑπὸ Σίμωνος
[3, 15]	ἐφρόντιζον, Μόλωνα δὲ τὸν γναφέα	καὶ	ἄλλους τινὰς ἐπαμύνειν ἐπιχειροῦντας συν
[3, 5]	ἐξευρὼν οὗ ἐδειπνοῦμεν ἀτοπώτατον πρᾶγμα	καὶ	ἀπιστότατον ἐποίησεν, εἰ μή τις
[3, 35]	οἱ μὲν ἄλλοι, ὅταν ἐρῶσι	καὶ	ἀποστερῶνται ὧν ἐπιθυμοῦσι καὶ συγκοπῶσιν,
[3, 10]	οὑτοσὶ καὶ Θεόφιλος καὶ Πρώταρχος	καὶ	Αὐτοκλῆς εἷλκον τὸ μειράκιον. ὁ
[3, 15]	καὶ αἰσχρὸν περιιδεῖν οὕτως ἀνόμως	καὶ	βιαίως ὑβρισθέντα τὸν νεανίσκον, ἐπιλαμβάνομαι
[3, 40]	οὕτω διέγνωτε περὶ τῆς προνοίας.	καὶ	γὰρ δεινὸν ἂν εἴη, εἰ
[3, 0]	~ΠP ΟΣ ΣΙΜΩΝΑ ΑΠΟΛΟΓΙΑ. Πολλὰ	καὶ	δεινὰ συνειδὼς Σίμωνι, ὦ βουλή,
[3, 15]	πολλῶν καὶ ἀγανακτούντων τῷ πράγματι	καὶ	δεινὰ φασκόντων εἶναι τὰ γιγνόμενα,
[3, 40]	μεταμέλει, οὕτως καὶ ὑμεῖς μεγάλας	καὶ	δεινὰς τὰς τιμωρίας ποιήσεσθε, ὥστε
[3, 20]	οὐσίαν τὴν ἑαυτοῦ ἅπασαν πεντήκοντα	καὶ	διακοσίων δραχμῶν ἐτιμήσατο. καίτοι θαυμαστὸν
[3, 10]	αἰσθόμενος εὐθέως ἥκοντα τὸν Θεόδοτον	καὶ	διατρίβοντα παρὰ Λυσιμάχῳ, ὃς ᾤκει
[3, 25]	αὐτῷ ταῦτα σύγκειται καὶ μεμηχάνηται,	καὶ	δοῦναι μέν φησιν, ἵνα μὴ
[3, 5]	ὦ βουλή, Θεοδότου, Πλαταϊκοῦ μειρακίου,	καὶ	ἐγὼ μὲν εὖ ποιῶν αὐτὸν
[3, 35]	ἐμαχόμην αὐτῷ καὶ ἔτυπτον αὐτὸν	καὶ	ἐδίωκον καὶ καταλαβὼν ἄγειν βίᾳ
[3, 30]	οὗτός φησιν, ἐπεθύμησα περιβόητος γενέσθαι;	καὶ	εἰ μὲν ἦν παρὰ τούτῳ
[3, 25]	ὢν πολλοῖς μάχεσθαι, ἄλλως τε	καὶ	εἰδὼς ὅτι ἀσμένως ἄν με
[3, 35]	ὑβρισθείην; ~Ἔτι τοίνυν, ὦ βουλή,	καὶ	ἐκ τῆς μάχης τῆς γενομένης
[3, 40]	ἂν ἐξεῖναί μοι παρ' ὑμῖν	καὶ	ἐκ τῶν ἄλλων ἐπιδεῖξαι τὴν
[3, 35]	δὲ ἐκεῖνόν τε ἦγον βίᾳ	καὶ	ἐμὲ ἔτυπτον. καὶ ταῦθ' ὑμῖν
[3, 20]	ΕΣ Τὰ μὲν οὖν γεγενημένα	καὶ	ἐμοῦ καὶ τῶν μαρτύρων ἀκηκόατε:
[3, 5]	ἠμυνάμην, ἐκστὰς ἔβαλλέ με λίθοις.	καὶ	ἐμοῦ μὲν ἁμαρτάνει, Ἀριστοκρίτου δέ,
[3, 15]	ἀδικούμενοι ἀλλ' ὡς δεινὰ πεποιηκότες:	καὶ	ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου τεττάρων
[3, 25]	ἀδελφιδῶν φροντίσας ζητεῖν με ἐτόλμα,	καὶ	ἐξευρὼν οὗ δειπνῶν ἐτύγχανον, ἐκκαλέσας
[3, 30]	οὗ πλεῖστα ἔμελλον πράγματα ἕξειν;	καὶ	ἐπεβούλευον μὲν αὐτῷ, οὕτω δὲ
[3, 25]	ταῖς θύραις ταῖς αὑτοῦ, ὃς	καὶ	ἐπὶ τὴν ἐμὴν οἰκίαν φοιτῶν
[3, 35]	περιφανέστατον πάντων: ὁ γὰρ ἀδικηθεὶς	καὶ	ἐπιβουλευθεὶς ὑπ' ἐμοῦ, ὥς φησιν,
[3, 15]	ἦν ὁ ἀδικήσας, ὦ βουλή,	καὶ	ἐπιβουλεύσας ἡμῖν, καὶ οὐκ ἐγὼ
[3, 25]	δόξειε πιστὸν ὡς ἐγὼ προνοηθεὶς	καὶ	ἐπιβουλεύων ἦλθον ἐπὶ τὴν Σίμωνος
[3, 10]	ἐπιτηδείων. καὶ οὗτοι μὲν ἠρίστων	καὶ	ἔπινον, φύλακας δὲ κατέστησαν ἐπὶ
[3, 45]	στρατείας, ἐμάχετο τῷ ταξιάρχῳ Λάχητι	καὶ	ἔτυπτεν αὐτόν, καὶ πανστρατιᾷ τῶν
[3, 35]	ἐγώ, ἀπαντήσας Σίμωνι, ἐμαχόμην αὐτῷ	καὶ	ἔτυπτον αὐτὸν καὶ ἐδίωκον καὶ
[3, 10]	ἠθέλησαν συνεξαμαρτεῖν, Σίμων δὲ οὑτοσὶ	καὶ	Θεόφιλος καὶ Πρώταρχος καὶ Αὐτοκλῆς
[3, 45]	κεκινδύνευκα καὶ πολλὰς λῃτουργίας λελῃτούργηκα,	καὶ	κακοῦ μὲν αὐτῇ οὐδενὸς αἴτιος
[3, 40]	ἄλλα πολλὰ ὑβρισμένος ὑπὸ Σίμωνος	καὶ	καταγεὶς τὴν κεφαλὴν ὑπ' αὐτοῦ
[3, 35]	καὶ ἔτυπτον αὐτὸν καὶ ἐδίωκον	καὶ	καταλαβὼν ἄγειν βίᾳ ἐζήτουν, ὅπου
[3, 25]	τοῦ δεδωκέναι τὸ ἀργύριον, ἀλλὰ	καὶ	κεκομίσθαι φησί: καίτοι πῶς εἰκός
[3, 15]	συνεισπεσόντες ἦγον αὐτὸν βίᾳ, βοῶντα	καὶ	κεκραγότα καὶ μαρτυρόμε νον. συνδραμόντων
[3, 20]	καὶ τύπτων ἅμ' ἀμφοτέρους ἡμᾶς	καὶ	κωμάζων καὶ τὰς θύρας ἐκβάλλων
[3, 5]	πρότερον εἶπον, τῇ συμφορᾷ, ἠνειχόμην,	καὶ	μᾶλλον ᾑρούμην μὴ λαβεῖν τούτων
[3, 15]	αὐτὸν βίᾳ, βοῶντα καὶ κεκραγότα	καὶ	μαρτυρόμε νον. συνδραμόντων δὲ ἀνθρώπων
[3, 25]	βουλή, πάντα αὐτῷ ταῦτα σύγκειται	καὶ	μεμηχάνηται, καὶ δοῦναι μέν φησιν,
[3, 45]	ὑμεῖς μεμνημένοι τὰ δίκαια ψηφίζεσθε,	καὶ	μή με περιίδητε ἐκ τῆς
[3, 20]	κωμάζων καὶ τὰς θύρας ἐκβάλλων	καὶ	νύκτωρ εἰσιὼν ἐπὶ γυναῖκας ἐλευθέρας.
[3, 15]	θορύβῳ συντριβόμεθα τὰς κεφαλὰς ἅπαντες.	καὶ	οἱ μὲν ἄλλοι οἱ μετὰ
[3, 35]	τεττάρων ἐτῶν ἐπισκήψασθαι εἰς ὑμᾶς.	καὶ	οἱ μὲν ἄλλοι, ὅταν ἐρῶσι
[3, 10]	ἤδη μεθύοντες ἐκπηδῶσιν ἐφ' ἡμᾶς.	καὶ	οἱ μέν τινες αὐτῷ τῶν
[3, 5]	ἡγούμενοι δεινὰ ποιεῖν οἱ παραγενόμενοι	καὶ	οἱ μετ' αὐτοῦ ἐλθόντες, ἐπὶ
[3, 40]	ἐχθρῶν λήψεται; ἀλλὰ δῆλον ὅτι	καὶ	οἱ τοὺς νόμους ἐνθάδε θέντες,
[3, 5]	αὐτοῦ ἐλθόντες, ἐπὶ παῖδας κόρας	καὶ	ὀρφανὰς εἰσιόντα, ἐξήλασαν βίᾳ. καὶ
[3, 45]	πάθοιμι ὧν Σίμων βούλεται, ἀλλὰ	καὶ	ὅτι ἠναγκάσθην ἐκ τοιούτων πραγμάτων
[3, 40]	ἐκ τῆς πατρίδος. ἔπειτα δὲ	καὶ	οὐδεμίαν ἡγούμην πρόνοιαν εἶναι τραύματος
[3, 15]	ὦ βουλή, καὶ ἐπιβουλεύσας ἡμῖν,	καὶ	οὐκ ἐγὼ τούτῳ, ὑπὸ τῶν
[3, 25]	ἐμὴν οἰκίαν φοιτῶν εἰσῄει βίᾳ,	καὶ	οὔτε τῆς ἀδελφῆς οὔτε τῶν
[3, 10]	παρεκάλεσέ τινας τῶν τούτου ἐπιτηδείων.	καὶ	οὗτοι μὲν ἠρίστων καὶ ἔπινον,
[3, 0]	τούτων ὡς ἀδικούμενον ἔγκλημα ποιήσασθαι	καὶ	οὕτω μέγαν καὶ σεμ νὸν
[3, 35]	ὧν οὗτοι τυγχάνουσιν οὕτω δεινὰ	καὶ	πα ράνομα πεποιηκότες. τί δ'
[3, 45]	ταξιάρχῳ Λάχητι καὶ ἔτυπτεν αὐτόν,	καὶ	πανστρατιᾷ τῶν πολιτῶν ἐξελθόντων, δόξας
[3, 10]	ἀπιών: οὕτω σφόδρ' αὐτοὺς ἐφυλαττόμην,	καὶ	πάντα τὰ ὑπὸ τούτων γιγνόμενα
[3, 0]	ἐνίοτε τοιαῦται γίγνονται, ὥστε πολλὰ	καὶ	παρὰ γνώμην ἀποβαίνειν τοῖς κινδυνεύουσιν.
[3, 5]	μοι φίλον, οὗτος δὲ ὑβρίζων	καὶ	παρανομῶν ᾤετο ἀναγκάσειν αὐτὸν ποιεῖν
[3, 0]	ἐφοβούμην τὸν κίνδυνον, ὁρῶν ὅτι	καὶ	παρασκευαὶ καὶ τύχαι ἐνίοτε τοιαῦται
[3, 35]	τοιοῦτον ἀγῶνα καθέστηκα, ἐν ᾧ	καὶ	περὶ τῆς πατρίδος καὶ τῆς
[3, 20]	τῶν ὅρκων ὧν διωμόσατο, πειράσομαι	καὶ	περὶ ὧν οὗτος ἔψευσται διδάσκειν
[3, 35]	ἁπάσης κινδυνεύω; Τὸ δὲ μέγιστον	καὶ	περιφανέστατον πάντων: ὁ γὰρ ἀδικηθεὶς
[3, 45]	ἧς ἐγὼ πολλοὺς κινδύνους κεκινδύνευκα	καὶ	πολλὰς λῃτουργίας λελῃτούργηκα, καὶ κακοῦ
[3, 45]	πολιτῶν ἐξελθόντων, δόξας ἀκοσμότατος εἶναι	καὶ	πονηρότατος, μόνος Ἀθηναίων ὑπὸ τῶν
[3, 5]	πάσχειν, αἰσχυνόμενος δέ, ὅπερ ἤδη	καὶ	πρότερον εἶπον, τῇ συμφορᾷ, ἠνειχόμην,
[3, 40]	ἐκείνων πεποιῆσθαι. καὶ ταῦτα ἤδη	καὶ	πρότερον πολλάκις ὑμεῖς οὕτω διέγνωτε
[3, 40]	κατεστήσαντο, ἡγούμενοι, ὑπὲρ ὧν ἐβούλευσαν	καὶ	προὐνοήθησαν, ὑπὲρ τούτων προσήκειν αὐτοῖς
[3, 10]	Σίμων δὲ οὑτοσὶ καὶ Θεόφιλος	καὶ	Πρώταρχος καὶ Αὐτοκλῆς εἷλκον τὸ
[3, 0]	ἔγκλημα ποιήσασθαι καὶ οὕτω μέγαν	καὶ	σεμ νὸν ὅρκον διομοσάμενον εἰς
[3, 30]	ἔμελλον ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαί τε	καὶ	συγκοπήσεσθαι, ὥσπερ κατ' ἐμαυτοῦ τὴν
[3, 35]	ἐρῶσι καὶ ἀποστερῶνται ὧν ἐπιθυμοῦσι	καὶ	συγκοπῶσιν, ὀργιζόμενοι παραχρῆμα τιμωρεῖσθαι ζητοῦσιν,
[3, 40]	μοι δοκεῖ εἶναι ἐρᾶν τε	καὶ	συκοφαντεῖν, ἀλλὰ τὸ μὲν τῶν
[3, 0]	οὗτος δὲ βέλτιστος ἂν εἴη	καὶ	σωφρονέστατος, ὅστις κοσμιώτατα τὰς συμφορὰς
[3, 20]	ἅμ' ἀμφοτέρους ἡμᾶς καὶ κωμάζων	καὶ	τὰς θύρας ἐκβάλλων καὶ νύκτωρ
[3, 35]	ἦγον βίᾳ καὶ ἐμὲ ἔτυπτον.	καὶ	ταῦθ' ὑμῖν ὑπὸ τῶν παραγενομένων
[3, 20]	ἀγῶνά με κατέστησεν. ὡς οὖν	καὶ	ταῦτ' ἀληθῆ λέγω, τούτων ὑμῖν
[3, 40]	ἧττον τό γ' ἐκείνων πεποιῆσθαι.	καὶ	ταῦτα ἤδη καὶ πρότερον πολλάκις
[3, 25]	τὸ μειράκιον οὐδὲν κακὸν ἔχων,	καὶ	ταῦτα πλεῖν ἢ διακοσίων ἰδόντων
[3, 45]	δ' ἡγοῦμαι ὑμῖν προσήκειν ἀκοῦσαι	καὶ	τεκμήριον ἔσεσθαι τῆς τούτου θρασύτητος
[3, 45]	τῆς πρὸς τοὺς πολεμίους μάχης	καὶ	τῆς εἰς Κορώνειαν στρατείας, ἐμάχετο
[3, 35]	ᾧ καὶ περὶ τῆς πατρίδος	καὶ	τῆς οὐσίας τῆς ἐμαυτοῦ ἁπάσης
[3, 25]	σκοπεῖσθαι περὶ τῶν τοιούτων, ἀλλὰ	καὶ	τοῖς ἄλλοις ἅπασι. τῷ γὰρ
[3, 45]	τεκμήριον ἔσεσθαι τῆς τούτου θρασύτητος	καὶ	τόλμης, περὶ τούτου μνησθήσομαι. ἐν
[3, 5]	καὶ ὀρφανὰς εἰσιόντα, ἐξήλασαν βίᾳ.	καὶ	τοσούτου ἐδέησεν αὐτῷ μεταμελῆσαι τῶν
[3, 30]	δειπνῶν ἐτύγχανον, ἐκκαλέσας ἔτυπτέ με.	~καὶ	τότε μὲν ἄρα, ἵνα μὴ
[3, 15]	μάχης δὲ γενομένης, ὦ βουλή,	καὶ	τοῦ μειρακίου βάλλοντος αὐτοὺς κἀμοῦ
[3, 15]	κἀμοῦ περὶ τοῦ σώματος ἀμυνομένου	καὶ	τούτων ἡμᾶς βαλλόντων, ἔτι δὲ
[3, 10]	καιρῷ ἀφικνοῦμαι ἐγὼ ἐκ Πειραιῶς,	καὶ	τρέπομαι παριὼν ὡς τὸν Λυσίμαχον:
[3, 20]	πώποτε φαίνεται ποιήσας, ὑβρίζων δὲ	καὶ	τύπτων ἅμ' ἀμφοτέρους ἡμᾶς καὶ
[3, 0]	κίνδυνον, ὁρῶν ὅτι καὶ παρασκευαὶ	καὶ	τύχαι ἐνίοτε τοιαῦται γίγνονται, ὥστε
[3, 5]	τῆς τε ἀδελφῆς τῆς ἐμῆς	καὶ	τῶν ἀδελφιδῶν, αἳ οὕτω κοσμίως
[3, 20]	μὲν οὖν γεγενημένα καὶ ἐμοῦ	καὶ	τῶν μαρτύρων ἀκηκόατε: ἐβουλόμην δ'
[3, 15]	ὑπὸ τῆς μέθης κἀκείνου ἀμυνομένου,	καὶ	τῶν παραγενομένων ὡς ἀδικουμένοις ἡμῖν
[3, 40]	βέλτιον φρονήσωσιν, ἅπασι μεταμέλει, οὕτως	καὶ	ὑμεῖς μεγάλας καὶ δεινὰς τὰς
[3, 45]	ὥστε δικαίως ἂν ὑφ' ὑμῶν	καὶ	ὑπὸ τῶν ἄλλων ἐλεηθείην, οὐ
[3, 5]	αἳ οὕτω κοσμίως βεβιώκασιν ὥστε	καὶ	ὑπὸ τῶν οἰκείων ὁρώ μεναι
[3, 40]	εἴη, εἰ ὅσοι ἐκ μέθης	καὶ	φιλονικίας ἢ ἐκ παιδιῶν ἢ
[3, 25]	οἰκίαν τὴν τούτου ὄστρακον ἔχοντες,	καὶ	ὡς ἠπείλουν αὐτῷ ἐγὼ ἀποκτενεῖν,
[3, 25]	ὡς ἠπείλουν αὐτῷ ἐγὼ ἀποκτενεῖν,	καὶ	ὡς τοῦτό ἐστιν ἡ πρόνοια.
[3, 45]	κακοῦ μὲν αὐτῇ οὐδενὸς αἴτιος	γεγένημαι,	οὐδὲ τῶν ἐμῶν προγόνων οὐδείς,
[3, 40]	ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι νομίζω: οὕτω δὲ	διάκειμαι	πρὸς τὰς ἐκ τῶν τοιούτων
[3, 15]	καὶ βιαίως ὑβρισθέντα τὸν νεανίσκον,	ἐπιλαμβάνομαι	αὐτοῦ. οὗτοι δέ, δι' ὅ
[3, 20]	τούτων ὑμῖν τοὺς παραγενομένους μάρτυρας	παρέξομαι.	ΜΑP ΤΥP ΕΣ Τὰ μὲν
[3, 10]	ὧν ἐγὼ τοὺς παραγενομένους ὑμῖν	παρέξομαι	μάρτυρας. ~ΜΑP ΤΥP ΕΣ. Ὅτι
[3, 10]	ἀφικνοῦμαι ἐγὼ ἐκ Πειραιῶς, καὶ	τρέπομαι	παριὼν ὡς τὸν Λυσίμαχον: ὀλίγον
[3, 20]	μέλει τῶν ὅρκων ὧν διωμόσατο,	πειράσομαι	καὶ περὶ ὧν οὗτος ἔψευσται
[3, 0]	ἀνάγκην κατέστησεν, οὐδὲν ἀποκρυψάμενος ἅπαντα	διηγήσομαι	πρὸς ὑμᾶς τὰ πεπραγμένα. ἀξιῶ
[3, 0]	ὅτι περὶ τῶν πραγμάτων εἰπεῖν	ἀναγκασθήσομαι	πρὸς ὑμᾶς, ὑπὲρ ὧν ἐγὼ
[3, 45]	θρασύτητος καὶ τόλμης, περὶ τούτου	μνησθήσομαι.	ἐν Κορίνθῳ γάρ, ἐπειδὴ ὕστερον
[3, 35]	ζητοῦντας καταλαβεῖν; ἐγὼ μὲν γὰρ	ἡγοῦμαι	πᾶσιν εἶναι δῆλον ὅτι φεύγουσι
[3, 5]	δὲ εἰς ἐμὲ αὐτὸν ἐξημάρτηκεν,	ἡγοῦμαι	ταῦθ' ὑμῖν προσήκειν ἀκοῦσαι. πυθόμενος
[3, 45]	οὖν ἄλλα ἐάσω: ὃ δ'	ἡγοῦμαι	ὑμῖν προσήκειν ἀκοῦσαι καὶ τεκμήριον
[3, 25]	ἐστιν ἡ πρόνοια. ἐγὼ δ'	ἡγοῦμαι,	ὦ βουλή, ῥᾴδιον εἶναι γνῶναι
[3, 10]	ἐν δὲ τούτῳ τῷ καιρῷ	ἀφικνοῦμαι	ἐγὼ ἐκ Πειραιῶς, καὶ τρέπομαι
[3, 10]	δὲ τῶν πρό τερον ἡμαρτημένων,	ἀφικνοῦμαι	πάλιν. κἀγὼ μὲν ᾠχόμην εἰς
[3, 0]	ἀνοητότερον πρὸς τὸ μειράκιον διατεθείς,	αἰτοῦμαι	ὑμᾶς μηδέν με χείρω νομίζειν,
[3, 0]	Σίμων διωμόσατο, ἄλλως δὲ ὑμῖν	φαίνωμαι	παρὰ τὴν ἡλικίαν τὴν ἐμαυτοῦ
[3, 25]	μόνον αὐτῷ ψεύσασθαι, περὶ τοῦ	δεδωκέναι	τὸ ἀργύριον, ἀλλὰ καὶ κεκομίσθαι
[3, 5]	καὶ ὑπὸ τῶν οἰκείων ὁρώ	μεναι	αἰσχύνεσθαι. οὗτος τοίνυν εἰς τοῦτο
[3, 25]	τοιαῦτα ἐτόλμα ὑβρίζειν τὸ μειράκιον,	ἀπειληφέναι	δὲ προσποιεῖται, διότι φανερός ἐστιν
[3, 25]	αὑτοῦ θύραις ὑπ' ἐμοῦ δεινῶς	διατεθῆναι	τυπτόμενος. φαίνεται δὲ πλεῖν ἢ
[3, 35]	εἰ περὶ τούτων ἐγὼ δόξω	προνοηθῆναι,	περὶ ὧν οὗτοι τυγχάνουσιν οὕτω
[3, 45]	τοιούτων πραγμάτων εἰς τοιούτους ἀγῶνας	καταστῆναι.
[3, 10]	παρανομίᾳ, ὥστε ἔδοξέ μοι κράτιστον	εἶναι	ἀποδημῆσαι ἐκ τῆς πόλεως. λαβὼν
[3, 25]	δ' ἡγοῦμαι, ὦ βουλή, ῥᾴδιον	εἶναι	γνῶναι ὅτι ψεύδεται, οὐ μόνον
[3, 35]	ἐγὼ μὲν γὰρ ἡγοῦμαι πᾶσιν	εἶναι	δῆλον ὅτι φεύγουσι μὲν οἱ
[3, 40]	ἐτόλμησα αὐτῷ ἐπισκήψασθαι, ἡγούμενος δεινὸν	εἶναι,	εἰ ἄρα περὶ παίδων ἐφιλονικήσαμεν
[3, 5]	ἢ δόξαι τοῖς πολίταις ἀνόητος	εἶναι,	εἰδὼς ὅτι τῇ μὲν τούτου
[3, 40]	γὰρ τοῦ αὐτοῦ μοι δοκεῖ	εἶναι	ἐρᾶν τε καὶ συκοφαντεῖν, ἀλλὰ
[3, 15]	βαδίζων ἐντυχάνω, δεινὸν δὲ ἡγησάμενος	εἶναι	καὶ αἰσχρὸν περιιδεῖν οὕτως ἀνόμως
[3, 45]	τῶν πολιτῶν ἐξελθόντων, δόξας ἀκοσμότατος	εἶναι	καὶ πονηρότατος, μόνος Ἀθηναίων ὑπὸ
[3, 5]	μὲν εὖ ποιῶν αὐτὸν ἠξίουν	εἶναί	μοι φίλον, οὗτος δὲ ὑβρίζων
[3, 35]	ποτέρους χρὴ αἰτίους τῶν γεγενημένων	εἶναι	νομίζειν, τοὺς φεύγοντας ἢ τοὺς
[3, 5]	ἐν τῇ πόλει προθυμῆται χρηστὸς	εἶναι.	~οὕτω δὲ σφόδρα ἠπορούμην ὅ
[3, 15]	τῷ πράγματι καὶ δεινὰ φασκόντων	εἶναι	τὰ γιγνόμενα, τῶν μὲν λεγομένων
[3, 10]	πόλεως. ἐπειδὴ δὲ ᾤμην ἱκανὸν	εἶναι	τὸν χρόνον Σίμωνι ἐπιλαθέσθαι μὲν
[3, 40]	δὲ καὶ οὐδεμίαν ἡγούμην πρόνοιαν	εἶναι	τραύματος ὅστις μὴ ἀποκτεῖναι βουλόμενος
[3, 40]	τῶν πανουργοτάτων. ἐβουλόμην δ' ἂν	ἐξεῖναί	μοι παρ' ὑμῖν καὶ ἐκ
[3, 40]	πρόνοιαν εἶναι τραύματος ὅστις μὴ	ἀποκτεῖναι	βουλόμενος ἔτρωσε. τίς γὰρ οὕτως
[3, 40]	ὅσοι ἐπιβουλεύσαντες ἀποκτεῖναί τινας ἔτρωσαν,	ἀποκτεῖναι	δὲ οὐκ ἐδυνήθησαν, περὶ τῶν
[3, 40]	ἂν ἐξήλασαν: ἀλλ' ὅσοι ἐπιβουλεύσαντες	ἀποκτεῖναί	τινας ἔτρωσαν, ἀποκτεῖναι δὲ οὐκ
[3, 0]	ὥστε ὑπὲρ ὧν αὐτὸν ἔδει	δοῦναι	δίκην, ὑπὲρ τούτων ὡς ἀδικούμενον
[3, 40]	ὑπὲρ τούτων προσήκειν αὐτοῖς δίκην	δοῦναι:	εἰ δὲ μὴ κατέσχον, οὐδὲν
[3, 25]	ταῦτα σύγκειται καὶ μεμηχάνηται, καὶ	δοῦναι	μέν φησιν, ἵνα μὴ δοκῇ
[3, 25]	δραχμάς, ἐπειδὴ δὲ ἀπεμαχεσάμεθα, τηνικαῦτα	ἀποδοῦναι	τὸ ἀργύριον αὐτῷ, μήτε ἀφειμένους
[3, 25]	ἡγοῦμαι, ὦ βουλή, ῥᾴδιον εἶναι	γνῶναι	ὅτι ψεύδεται, οὐ μόνον ὑμῖν
[3, 35]	τῆς μάχης τῆς γενομένης ῥᾴδιον	γνῶναι	ὅτι ψεύδεται. τὸ γὰρ μειράκιον
[3, 40]	ὑμῖν καὶ ἐκ τῶν ἄλλων	ἐπιδεῖξαι	τὴν τούτου πονηρίαν, ἵνα ἐπίστησθε
[3, 5]	τούτων τῶν ἁμαρτημάτων δίκην ἢ	δόξαι	τοῖς πολίταις ἀνόητος εἶναι, εἰδὼς
[3, 40]	ἡμεῖς πρὸς ἀλλήλους, τούτου ἕνεκα	ἐξελάσαι	τινὰς ζητῆσαι ἐκ τῆς πατρίδος.
[3, 30]	μήτε οἰκέτας μήτε ἄλλον ἄνθρωπον	παρακαλέσαι	μηδένα, εἰ μὴ τοῦτό γε
[3, 35]	διώκουσι δὲ οἱ βουλόμενοί τι	ποιῆσαι	κακόν. οὐ τοίνυν ταῦτα εἰκότα
[3, 10]	Σίμωνι ἐπιλαθέσθαι μὲν τοῦ νεανίσκου,	μεταμελῆσαι	δὲ τῶν πρό τερον ἡμαρτημένων,
[3, 5]	βίᾳ. καὶ τοσούτου ἐδέησεν αὐτῷ	μεταμελῆσαι	τῶν ὑβρισμένων, ὥστε ἐξευρὼν οὗ
[3, 10]	ὥστε ἔδοξέ μοι κράτιστον εἶναι	ἀποδημῆσαι	ἐκ τῆς πόλεως. λαβὼν δὴ
[3, 0]	με χείρω νομίζειν, εἰδότας ὅτι	ἐπιθυμῆσαι	μὲν ἅπα σιν ἀνθρώποις ἔνεστιν,
[3, 25]	τοιαῦτα ἐξαμαρτάνειν οἷα κατηγόρηκεν οὗτος,	ἀποστερῆσαι	βουλομένους τὰς τριακοσίας δραχμάς, ἐπειδὴ
[3, 30]	τοῦτό γε τὸ παιδίον, ὃ	ἐπικουρῆσαι	μέν μοι οὐκ ἂν ἐδύνατο,
[3, 40]	ἀλλήλους, τούτου ἕνεκα ἐξελάσαι τινὰς	ζητῆσαι	ἐκ τῆς πατρίδος. ἔπειτα δὲ
[3, 30]	μέν μοι οὐκ ἂν ἐδύνατο,	μηνῦσαι	δὲ ἱκανὸν ἦν βασανιζόμενον, εἴ
[3, 45]	ὃ δ' ἡγοῦμαι ὑμῖν προσήκειν	ἀκοῦσαι	καὶ τεκμήριον ἔσεσθαι τῆς τούτου
[3, 5]	ἐξημάρτηκεν, ἡγοῦμαι ταῦθ' ὑμῖν προσήκειν	ἀκοῦσαι.	πυθόμενος γὰρ ὅτι τὸ μειράκιον
[3, 0]	ὅστις κοσμιώτατα τὰς συμφορὰς φέρειν	δύναται.	οἷς ἅπασιν ἐμποδὼν ἐμοὶ γεγένηται
[3, 25]	βουλή, ῥᾴδιον εἶναι γνῶναι ὅτι	ψεύδεται,	οὐ μόνον ὑμῖν τοῖς εἰωθόσι
[3, 20]	ὦ βουλή, τεκμήρια νομίζειν ὅτι	ψεύδεται	πρὸς ὑμᾶς. σκέψασθε δὲ ὡς
[3, 35]	τῆς γενομένης ῥᾴδιον γνῶναι ὅτι	ψεύδεται.	τὸ γὰρ μειράκιον ὡς ἔγνω,
[3, 45]	εἴ τι πάθοιμι ὧν Σίμων	βούλεται,	ἀλλὰ καὶ ὅτι ἠναγκάσθην ἐκ
[3, 25]	ὑπ' ἐμοῦ δεινῶς διατεθῆναι τυπτόμενος.	φαίνεται	δὲ πλεῖν ἢ τέτταρα στάδια
[3, 20]	οὗτος δὲ τοιοῦτον οὐδὲν πώποτε	φαίνεται	ποιήσας, ὑβρίζων δὲ καὶ τύπτων
[3, 40]	ἕλκος τις αὐτοῦ τῶν ἐχθρῶν	λήψεται;	ἀλλὰ δῆλον ὅτι καὶ οἱ
[3, 5]	ἐάν τις ἐν τῇ πόλει	προθυμῆται	χρηστὸς εἶναι. ~οὕτω δὲ σφόδρα
[3, 25]	πάντα αὐτῷ ταῦτα σύγκειται καὶ	μεμηχάνηται,	καὶ δοῦναι μέν φησιν, ἵνα
[3, 0]	δύναται. οἷς ἅπασιν ἐμποδὼν ἐμοὶ	γεγένηται	Σίμων οὑτοσί, ὡς ἐγὼ ὑμῖν
[3, 15]	ἐγὼ τούτῳ, ὑπὸ τῶν παραγενομένων	μεμαρτύρηται	ὑμῖν. μετὰ δὲ ταῦτα τὸ
[3, 35]	ταῦθ' ὑμῖν ὑπὸ τῶν παραγενομένων	μεμαρτύρηται.	ὥστε δεινὸν εἰ περὶ τούτων
[3, 25]	ὑβρίζειν τὸ μειράκιον, ἀπειληφέναι δὲ	προσποιεῖται,	διότι φανερός ἐστιν ἐγκαλέσας οὐδέποτ'
[3, 25]	ὦ βουλή, πάντα αὐτῷ ταῦτα	σύγκειται	καὶ μεμηχάνηται, καὶ δοῦναι μέν
[3, 40]	εὐήθης, ὅστις ἐκ πολλοῦ προ	νοεῖται	ὅπως ἕλκος τις αὐτοῦ τῶν
[3, 35]	μέν, ἄλλως δὲ περὶ αὐτῶν	πέπρακται,	ἀλλὰ καταλαβόντες τὸ μειράκιον ἐκ
[3, 0]	παρασκευαὶ καὶ τύχαι ἐνίοτε τοιαῦται	γίγνονται,	ὥστε πολλὰ καὶ παρὰ γνώμην
[3, 5]	τὰ πεπραγμένα, ἐμοῦ δὲ πολλοὶ	καταγελάσονται	τοιαῦτα πάσχοντος τῶν φθονεῖν εἰθισμένων,
[3, 35]	μὲν ἄλλοι, ὅταν ἐρῶσι καὶ	ἀποστερῶνται	ὧν ἐπιθυμοῦσι καὶ συγκοπῶσιν, ὀργιζόμενοι
[3, 5]	τῇ μὲν τούτου πονηρίᾳ πρέποντα	ἔσται	τὰ πεπραγμένα, ἐμοῦ δὲ πολλοὶ
[3, 20]	πειράσομαι καὶ περὶ ὧν οὗτος	ἔψευσται	διδάσκειν ὑμᾶς. Ἐτόλμησε γὰρ εἰπεῖν
[3, 0]	καὶ παρασκευαὶ καὶ τύχαι ἐνίοτε	τοιαῦται	γίγνονται, ὥστε πολλὰ καὶ παρὰ
[3, 0]	τὸν κίνδυνον, ὁρῶν ὅτι καὶ	παρασκευαὶ	καὶ τύχαι ἐνίοτε τοιαῦται γίγνονται,
[3, 0]	ὁρῶν ὅτι καὶ παρασκευαὶ καὶ	τύχαι	ἐνίοτε τοιαῦται γίγνονται, ὥστε πολλὰ
[3, 15]	νεανίσκον, ἐπιλαμβάνομαι αὐτοῦ. οὗτοι δέ,	δι'	ὅ τι μὲν τοιαῦτα παρενόμουν
[3, 40]	αὐτῷ ἐπισκήψασθαι, ἡγούμενος δεινὸν εἶναι,	εἰ	ἄρα περὶ παίδων ἐφιλονικήσαμεν ἡμεῖς
[3, 40]	τούτων προσήκειν αὐτοῖς δίκην δοῦναι:	εἰ	δὲ μὴ κατέσχον, οὐδὲν ἧττον
[3, 0]	ὑμᾶς, ὑπὲρ ὧν ἐγὼ αἰσχυνόμενος,	εἰ	μέλλοιεν πολλοί μοι συνείσεσθαι, ἠνεσχόμην
[3, 0]	πεπραγμένα. ἀξιῶ δέ, ὦ βουλή,	εἰ	μὲν ἀδικῶ, μηδεμιᾶς συγγνώμης τυγχάνειν:
[3, 30]	φησιν, ἐπεθύμησα περιβόητος γενέσθαι; καὶ	εἰ	μὲν ἦν παρὰ τούτῳ τὸ
[3, 0]	ὅρκον διομοσάμενον εἰς ὑμᾶς ἐλθεῖν.	εἰ	μὲν οὖν ἄλλοι τινὲς ἔμελλον
[3, 25]	τοσούτων ἀνθρώπων παρ' αὐτῷ συνειλεγμένων,	εἰ	μὴ εἰς τοῦτο μανίας ἀφικόμην
[3, 5]	ἀτοπώτατον πρᾶγμα καὶ ἀπιστότατον ἐποίησεν,	εἰ	μή τις εἰδείη τὴν τούτου
[3, 30]	μήτε ἄλλον ἄνθρωπον παρακαλέσαι μηδένα,	εἰ	μὴ τοῦτό γε τὸ παιδίον,
[3, 25]	ἵνα μὴ δοκῇ δεινὰ ποιεῖν,	εἰ	μηδενὸς αὐτῷ συμβολαίου γεγενημένου τοιαῦτα
[3, 40]	καὶ γὰρ δεινὸν ἂν εἴη,	εἰ	ὅσοι ἐκ μέθης καὶ φιλονικίας
[3, 35]	τῶν παραγενομένων μεμαρτύρηται. ὥστε δεινὸν	εἰ	περὶ τούτων ἐγὼ δόξω προνοηθῆναι,
[3, 35]	τἀναντία τῶν νῦν γεγενημένων ἦν,	εἰ	πολλοὺς ἔχων τῶν ἐπιτηδείων ἐγώ,
[3, 35]	τί δ' ἄν ποτε ἔπαθον,	εἰ	τἀναντία τῶν νῦν γεγενημένων ἦν,
[3, 20]	διακοσίων δραχμῶν ἐτιμήσατο. καίτοι θαυμαστὸν	εἰ	τὸν ἑταιρήσοντα πλειόνων ἐμισθώσατο ὧν
[3, 40]	περὶ ἑταίρας μαχόμενοι ἕλκος ἔλαβον,	εἰ	ὑπὲρ τούτων ὧν, ἐπειδὰν βέλτιον
[3, 30]	μηνῦσαι δὲ ἱκανὸν ἦν βασανιζόμενον,	εἴ	τι ἐγὼ ἐξημάρτανον; ἀλλ' εἰς
[3, 45]	τῶν ἄλλων ἐλεηθείην, οὐ μόνον	εἴ	τι πάθοιμι ὧν Σίμων βούλεται,
[3, 40]	τοὺς νόμους ἐνθάδε θέντες, οὐκ	εἴ	τινες μαχεσάμενοι ἔτυχον ἀλλήλων κατάξαντες
[3, 5]	ἦλθε μετ' αὐτοῦ, βαλὼν λίθῳ	συντρίβει	τὸ μέτωπον. ἐγὼ τοίνυν, ὦ
[3, 25]	διακοσίων ἰδόντων ἀνθρώπων ἔξαρνός ἐστι.	Λέγει	δ' ὡς ἡμεῖς ἤλθομεν ἐπὶ
[3, 10]	δὴ τὸ μειράκιον ἅπαντα γὰρ	δεῖ	τἀληθῆ λέγειν ᾠχόμην ἐκ τῆς
[3, 0]	ἀφικέσθαι, ὥστε ὑπὲρ ὧν αὐτὸν	ἔδει	δοῦναι δίκην, ὑπὲρ τούτων ὡς
[3, 25]	ἐπὶ τὴν ἐμὴν οἰκίαν φοιτῶν	εἰσῄει	βίᾳ, καὶ οὔτε τῆς ἀδελφῆς
[3, 25]	τυγχάνει κεκτημένος. ~εἰς τοῦτο δ'	ἥκει	τόλμης ὥστε οὐκ ἐξαρκεῖ περὶ
[3, 40]	οὐ γὰρ τοῦ αὐτοῦ μοι	δοκεῖ	εἶναι ἐρᾶν τε καὶ συκοφαντεῖν,
[3, 25]	δ' ἥκει τόλμης ὥστε οὐκ	ἐξαρκεῖ	περὶ τούτου μόνον αὐτῷ ψεύσασθαι,
[3, 10]	καὶ διατρίβοντα παρὰ Λυσιμάχῳ, ὃς	ᾤκει	πλησίον τῆς οἰκίας ἧς οὗτος
[3, 20]	δίκαια. ἐπειδὴ δὲ αὐτῷ οὐδὲν	μέλει	τῶν ὅρκων ὧν διωμόσατο, πειράσομαι
[3, 40]	ὧν, ἐπειδὰν βέλτιον φρονήσωσιν, ἅπασι	μεταμέλει,	οὕτως καὶ ὑμεῖς μεγάλας καὶ
[3, 5]	εἰθισμένων, ἐάν τις ἐν τῇ	πόλει	προθυμῆται χρηστὸς εἶναι. ~οὕτω δὲ
[3, 5]	με λίθοις. καὶ ἐμοῦ μὲν	ἁμαρτάνει,	Ἀριστοκρίτου δέ, ὃς παρ' ἐμὲ
[3, 20]	ἑταιρήσοντα πλειόνων ἐμισθώσατο ὧν αὐτὸς	τυγχάνει	κεκτημένος. ~εἰς τοῦτο δ' ἥκει
[3, 30]	τούτῳ μὲν οὐδὲ διελέγετο, ἀλλ'	ἐμίσει	πάντων ἀνθρώπων μάλιστα, παρ' ἐμοὶ
[3, 0]	τούτων ἀποδείξω ὡς οὐκ ἔνοχός	εἰμι	οἷς Σίμων διωμόσατο, ἄλλως δὲ
[3, 40]	οὖν, ὦ βουλή, οὐδενὸς αἴτιός	εἰμι	τῶν γεγενημένων, ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι νομίζω:
[3, 45]	ἐλεηθείην, οὐ μόνον εἴ τι	πάθοιμι	ὧν Σίμων βούλεται, ἀλλὰ καὶ
[3, 45]	Ἀθηναίων ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐξεκηρύχθη.	Ἔχοιμι	δ' ἂν καὶ ἄλλα πολλὰ
[3, 35]	ἔχων τῶν ἐπιτηδείων ἐγώ, ἀπαντήσας	Σίμωνι,	ἐμαχόμην αὐτῷ καὶ ἔτυπτον αὐτὸν
[3, 10]	ᾤμην ἱκανὸν εἶναι τὸν χρόνον	Σίμωνι	ἐπιλαθέσθαι μὲν τοῦ νεανίσκου, μεταμελῆσαι
[3, 30]	τοσοῦτον ἀμαθίας ἀφικόμην, ὥστε ἐπιβουλεύων	Σίμωνι	οὐκ ἐτήρησα αὐτὸν οὗ μόνον
[3, 0]	ΑΠΟΛΟΓΙΑ. Πολλὰ καὶ δεινὰ συνειδὼς	Σίμωνι,	ὦ βουλή, οὐκ ἄν ποτ'
[3, 45]	λέγειν, ἐκεῖνο ἐνθυμεῖσθε: οὗτοί εἰσιν	οἱ	βίᾳ εἰς τὴν ἡμετέραν οἰκίαν
[3, 45]	εἰσιόντες, οὗτοι οἱ διώκοντες, οὗτοι	οἱ	βίᾳ ἐκ τῆς ὁδοῦ συναρπάζοντες
[3, 35]	περὶ αὑτῶν δεδιότες, διώκουσι δὲ	οἱ	βουλόμενοί τι ποιῆσαι κακόν. οὐ
[3, 45]	τὴν ἡμετέραν οἰκίαν εἰσιόντες, οὗτοι	οἱ	διώκοντες, οὗτοι οἱ βίᾳ ἐκ
[3, 15]	συντριβόμεθα τὰς κεφαλὰς ἅπαντες. καὶ	οἱ	μὲν ἄλλοι οἱ μετὰ τούτου
[3, 35]	ἐτῶν ἐπισκήψασθαι εἰς ὑμᾶς. καὶ	οἱ	μὲν ἄλλοι, ὅταν ἐρῶσι καὶ
[3, 10]	μεθύοντες ἐκπηδῶσιν ἐφ' ἡμᾶς. καὶ	οἱ	μέν τινες αὐτῷ τῶν παραγενομένων
[3, 5]	δεινὰ ποιεῖν οἱ παραγενόμενοι καὶ	οἱ	μετ' αὐτοῦ ἐλθόντες, ἐπὶ παῖδας
[3, 15]	ἅπαντες. καὶ οἱ μὲν ἄλλοι	οἱ	μετὰ τούτου παροινήσαντες, ἐπειδὴ τάχιστά
[3, 5]	πρὶν αὐτὸν ἡγούμενοι δεινὰ ποιεῖν	οἱ	παραγενόμενοι καὶ οἱ μετ' αὐτοῦ
[3, 35]	εἶναι δῆλον ὅτι φεύγουσι μὲν	οἱ	περὶ αὑτῶν δεδιότες, διώκουσι δὲ
[3, 40]	λήψεται; ἀλλὰ δῆλον ὅτι καὶ	οἱ	τοὺς νόμους ἐνθάδε θέντες, οὐκ
[3, 10]	ἐπὶ τοῦ τέγους, ἵν' ὁπότε	ἐξέλθοι	τὸ μειράκιον, εἰσαρπάσειαν αὐτόν. ἐν
[3, 15]	κεφαλὰς ἅπαντες. καὶ οἱ μὲν	ἄλλοι	οἱ μετὰ τούτου παροινήσαντες, ἐπειδὴ
[3, 35]	εἰς ὑμᾶς. καὶ οἱ μὲν	ἄλλοι,	ὅταν ἐρῶσι καὶ ἀποστερῶνται ὧν
[3, 0]	ὑμᾶς ἐλθεῖν. εἰ μὲν οὖν	ἄλλοι	τινὲς ἔμελλον περὶ ἐμοῦ διαγνώσεσθαι,
[3, 5]	ἔσται τὰ πεπραγμένα, ἐμοῦ δὲ	πολλοὶ	καταγελάσονται τοιαῦτα πάσχοντος τῶν φθονεῖν
[3, 0]	ὧν ἐγὼ αἰσχυνόμενος, εἰ μέλλοιεν	πολλοί	μοι συνείσεσθαι, ἠνεσχόμην ἀδικούμενος. ἐπειδὴ
[3, 40]	διανοίας. οὐ γὰρ τοῦ αὐτοῦ	μοι	δοκεῖ εἶναι ἐρᾶν τε καὶ
[3, 10]	τῇ τούτου παρανομίᾳ, ὥστε ἔδοξέ	μοι	κράτιστον εἶναι ἀποδημῆσαι ἐκ τῆς
[3, 30]	τὸ παιδίον, ὃ ἐπικουρῆσαι μέν	μοι	οὐκ ἂν ἐδύνατο, μηνῦσαι δὲ
[3, 40]	πανουργοτάτων. ἐβουλόμην δ' ἂν ἐξεῖναί	μοι	παρ' ὑμῖν καὶ ἐκ τῶν
[3, 15]	χρόνου τεττάρων ἐτῶν παρεληλυθότων οὐδέν	μοι	πώποτε ἐνεκά λεσεν οὐδείς. ~Σίμων
[3, 0]	ἐγὼ αἰσχυνόμενος, εἰ μέλλοιεν πολλοί	μοι	συνείσεσθαι, ἠνεσχόμην ἀδικούμενος. ἐπειδὴ δὲ
[3, 5]	εὖ ποιῶν αὐτὸν ἠξίουν εἶναί	μοι	φίλον, οὗτος δὲ ὑβρίζων καὶ
[3, 0]	φέρειν δύναται. οἷς ἅπασιν ἐμποδὼν	ἐμοὶ	γεγένηται Σίμων οὑτοσί, ὡς ἐγὼ
[3, 30]	ἐμίσει πάντων ἀνθρώπων μάλιστα, παρ'	ἐμοὶ	δ' ἐτύγχανε διαι τώμενον. ὥστε
[3, 5]	ὅτι τὸ μειράκιον ἦν παρ'	ἐμοί,	ἐλθὼν ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὴν
[3, 20]	βουλή, Σίμωνα τὴν αὐτὴν γνώμην	ἐμοὶ	ἔχειν, ἵν' ἀμφοτέρων ἡμῶν ἀκούσαντες
[3, 40]	ἐνθάδε θέντες, οὐκ εἴ τινες	μαχεσάμενοι	ἔτυχον ἀλλήλων κατάξαντες τὰς κεφαλάς,
[3, 15]	ἐκεῖνον, οὐκ ἠθέλησαν εἰπεῖν ἐρωτηθέντες,	ἀφέμενοι	δὲ τοῦ νεανίσκου ἔτυπτον ἐμέ.
[3, 45]	ὁδοῦ συναρπάζοντες ἡμᾶς. ὧν ὑμεῖς	μεμνημένοι	τὰ δίκαια ψηφίζεσθε, καὶ μή
[3, 35]	ἀποστερῶνται ὧν ἐπιθυμοῦσι καὶ συγκοπῶσιν,	ὀργιζόμενοι	παραχρῆμα τιμωρεῖσθαι ζητοῦσιν, οὗτος δὲ
[3, 35]	αὑτῶν δεδιότες, διώκουσι δὲ οἱ	βουλόμενοί	τι ποιῆσαι κακόν. οὐ τοίνυν
[3, 5]	αὐτὸν ἡγούμενοι δεινὰ ποιεῖν οἱ	παραγενόμενοι	καὶ οἱ μετ' αὐτοῦ ἐλθόντες,
[3, 40]	ἐκ λοιδορίας ἢ περὶ ἑταίρας	μαχόμενοι	ἕλκος ἔλαβον, εἰ ὑπὲρ τούτων
[3, 5]	πρότερον ἠθέλησεν ἀπελθεῖν, πρὶν αὐτὸν	ἡγούμενοι	δεινὰ ποιεῖν οἱ παραγενόμενοι καὶ
[3, 40]	τὰς τιμωρίας οὕτω μεγάλας κατεστήσαντο,	ἡγούμενοι,	ὑπὲρ ὧν ἐβούλευσαν καὶ προὐνοήθησαν,
[3, 15]	μου συγγνώμην ἔχειν, οὐχ ὡς	ἀδικούμενοι	ἀλλ' ὡς δεινὰ πεποιηκότες: καὶ
[3, 40]	γὰρ δεινὸν ἂν εἴη, εἰ	ὅσοι	ἐκ μέθης καὶ φιλονικίας ἢ
[3, 40]	πολλούς γ' ἂν ἐξήλασαν: ἀλλ'	ὅσοι	ἐπιβουλεύσαντες ἀποκτεῖναί τινας ἔτρωσαν, ἀποκτεῖναι
[3, 20]	ἐπιβουλεύσας ἀπέστησα αὐτοῦ τὸ μειράκιον.	καίτοι	ἐχρῆν αὐτόν, εἴπερ ἦν ταῦτ'
[3, 20]	πεντήκοντα καὶ διακοσίων δραχμῶν ἐτιμήσατο.	καίτοι	θαυμαστὸν εἰ τὸν ἑταιρήσοντα πλειόνων
[3, 35]	δὲ ἑτέραν ἀπελθὼν ὁδὸν ᾠχόμην.	καίτοι	ποτέρους χρὴ αἰτίους τῶν γεγενημένων
[3, 25]	ἀργύριον, ἀλλὰ καὶ κεκομίσθαι φησί:	καίτοι	πῶς εἰκός ἐστι τότε μὲν
[3, 10]	ὀλίγον δὲ χρόνον διατρίψαντες ἐξερχόμεθα.	οὗτοι	δ' ἤδη μεθύοντες ἐκπηδῶσιν ἐφ'
[3, 35]	ἔγνω, ῥῖψαν θοἰμάτιον, φεῦγον ᾤχετο,	οὗτοι	δὲ αὐτὸν ἐπεδίω κον, ἐγὼ
[3, 15]	ὑβρισθέντα τὸν νεανίσκον, ἐπιλαμβάνομαι αὐτοῦ.	οὗτοι	δέ, δι' ὅ τι μὲν
[3, 35]	ἡπτόμην, τοῦ μειρακίου δ' ἐπελαμβανόμην:	οὗτοι	δὲ ἐκεῖνόν τε ἦγον βίᾳ
[3, 15]	μὲν μειράκιον εἰς γναφεῖον κατέφυγεν,	οὗτοι	δὲ συνεισπεσόντες ἦγον αὐτὸν βίᾳ,
[3, 45]	τοῦ πράγματος λέγειν, ἐκεῖνο ἐνθυμεῖσθε:	οὗτοί	εἰσιν οἱ βίᾳ εἰς τὴν
[3, 10]	τινας τῶν τούτου ἐπιτηδείων. καὶ	οὗτοι	μὲν ἠρίστων καὶ ἔπινον, φύλακας
[3, 45]	οἰκίαν εἰσιόντες, οὗτοι οἱ διώκοντες,	οὗτοι	οἱ βίᾳ ἐκ τῆς ὁδοῦ
[3, 45]	εἰς τὴν ἡμετέραν οἰκίαν εἰσιόντες,	οὗτοι	οἱ διώκοντες, οὗτοι οἱ βίᾳ
[3, 35]	ἐγὼ δόξω προνοηθῆναι, περὶ ὧν	οὗτοι	τυγχάνουσιν οὕτω δεινὰ καὶ πα
[3, 20]	θύρας ἐκβάλλων καὶ νύκτωρ εἰσιὼν	ἐπὶ	γυναῖκας ἐλευθέρας. ἃ χρὴ μάλιστα,
[3, 5]	καὶ οἱ μετ' αὐτοῦ ἐλθόντες,	ἐπὶ	παῖδας κόρας καὶ ὀρφανὰς εἰσιόντα,
[3, 25]	τούτου οὐδεμίαν ποιησάμενος. Φησὶ δ'	ἐπὶ	ταῖς αὑτοῦ θύραις ὑπ' ἐμοῦ
[3, 25]	ὅτι ἀσμένως ἄν με εἶδεν	ἐπὶ	ταῖς θύραις ταῖς αὑτοῦ, ὃς
[3, 25]	θύραις ταῖς αὑτοῦ, ὃς καὶ	ἐπὶ	τὴν ἐμὴν οἰκίαν φοιτῶν εἰσῄει
[3, 5]	μειράκιον ἦν παρ' ἐμοί, ἐλθὼν	ἐπὶ	τὴν οἰκίαν τὴν ἐμὴν νύκτωρ
[3, 30]	δὲ ἀφικόμην πάλιν, ἦγον αὐτὸν	ἐπὶ	τὴν οἰκίαν τὴν Σίμωνος, οὗ
[3, 25]	Λέγει δ' ὡς ἡμεῖς ἤλθομεν	ἐπὶ	τὴν οἰκίαν τὴν τούτου ὄστρακον
[3, 25]	ἐγὼ προνοηθεὶς καὶ ἐπιβουλεύων ἦλθον	ἐπὶ	τὴν Σίμωνος οἰκίαν μεθ' ἡμέραν,
[3, 10]	καὶ ἔπινον, φύλακας δὲ κατέστησαν	ἐπὶ	τοῦ τέγους, ἵν' ὁπότε ἐξέλθοι
[3, 40]	ἔτυχον ἀλλήλων κατάξαντες τὰς κεφαλάς,	ἐπὶ	τούτοις ἠξίωσαν τῆς πατρίδος φυγὴν
[3, 20]	ἄλλον χρόνον ἡσυχίαν ἦγε δεδιὼς	περὶ	αὑτοῦ, ἐπειδὴ δὲ δίκας ἰδίας
[3, 20]	πλείστους κατὰ τοὺς νόμους διαπράττεσθαι	περὶ	αὐτῶν. οὗτος δὲ τοιοῦτον οὐδὲν
[3, 35]	ταῦτα εἰκότα μέν, ἄλλως δὲ	περὶ	αὐτῶν πέπρακται, ἀλλὰ καταλαβόντες τὸ
[3, 35]	δῆλον ὅτι φεύγουσι μὲν οἱ	περὶ	αὑτῶν δεδιότες, διώκουσι δὲ οἱ
[3, 0]	μὲν οὖν ἄλλοι τινὲς ἔμελλον	περὶ	ἐμοῦ διαγνώσεσθαι, σφόδρα ἂν ἐφοβούμην
[3, 40]	παιδιῶν ἢ ἐκ λοιδορίας ἢ	περὶ	ἑταίρας μαχόμενοι ἕλκος ἔλαβον, εἰ
[3, 40]	ὅτι πολὺ ἂν δικαιότερον αὐτὸς	περὶ	θανάτου ἠγωνίζετο ἢ ἑτέρους ὑπὲρ
[3, 40]	ἡγούμενος δεινὸν εἶναι, εἰ ἄρα	περὶ	παίδων ἐφιλονικήσαμεν ἡμεῖς πρὸς ἀλλήλους,
[3, 35]	ἀγῶνα καθέστηκα, ἐν ᾧ καὶ	περὶ	τῆς πατρίδος καὶ τῆς οὐσίας
[3, 40]	πρότερον πολλάκις ὑμεῖς οὕτω διέγνωτε	περὶ	τῆς προνοίας. καὶ γὰρ δεινὸν
[3, 25]	περὶ τούτου μόνον αὐτῷ ψεύσασθαι,	περὶ	τοῦ δεδωκέναι τὸ ἀργύριον, ἀλλὰ
[3, 15]	τοῦ μειρακίου βάλλοντος αὐτοὺς κἀμοῦ	περὶ	τοῦ σώματος ἀμυνομένου καὶ τούτων
[3, 45]	ἂν καὶ ἄλλα πολλὰ εἰπεῖν	περὶ	τούτου, ἀλλ' ἐπειδὴ παρ' ὑμῖν
[3, 45]	τῆς τούτου θρασύτητος καὶ τόλμης,	περὶ	τούτου μνησθήσομαι. ἐν Κορίνθῳ γάρ,
[3, 25]	ἥκει τόλμης ὥστε οὐκ ἐξαρκεῖ	περὶ	τούτου μόνον αὐτῷ ψεύσασθαι, περὶ
[3, 25]	ἐγκαλέσας οὐδέποτ' ἀργύριον οὐδὲ μνείαν	περὶ	τούτου οὐδεμίαν ποιησάμενος. Φησὶ δ'
[3, 0]	μηδεμιᾶς συγγνώμης τυγχάνειν: ἐὰν δὲ	περὶ	τούτων ἀποδείξω ὡς οὐκ ἔνοχός
[3, 35]	παραγενομένων μεμαρτύρηται. ὥστε δεινὸν εἰ	περὶ	τούτων ἐγὼ δόξω προνοηθῆναι, περὶ
[3, 0]	δ' ἀγανακτῶ, ὦ βουλή, ὅτι	περὶ	τῶν πραγμάτων εἰπεῖν ἀναγκασθήσομαι πρὸς
[3, 25]	μόνον ὑμῖν τοῖς εἰωθόσι σκοπεῖσθαι	περὶ	τῶν τοιούτων, ἀλλὰ καὶ τοῖς
[3, 40]	ἔτρωσαν, ἀποκτεῖναι δὲ οὐκ ἐδυνήθησαν,	περὶ	τῶν τοιούτων τὰς τιμωρίας οὕτω
[3, 35]	περὶ τούτων ἐγὼ δόξω προνοηθῆναι,	περὶ	ὧν οὗτοι τυγχάνουσιν οὕτω δεινὰ
[3, 20]	ὅρκων ὧν διωμόσατο, πειράσομαι καὶ	περὶ	ὧν οὗτος ἔψευσται διδάσκειν ὑμᾶς.
[3, 10]	ἐνόμιζον. κἀνταῦθα μέν, ἵνα φησὶ	Σί	μων τὴν μάχην γενέσθαι, οὔτε
[3, 40]	τούτων ὧν, ἐπειδὰν βέλτιον φρονήσωσιν,	ἅπασι	μεταμέλει, οὕτως καὶ ὑμεῖς μεγάλας
[3, 25]	τοιούτων, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις	ἅπασι.	τῷ γὰρ ἂν δόξειε πιστὸν
[3, 25]	μνείαν περὶ τούτου οὐδεμίαν ποιησάμενος.	Φησὶ	δ' ἐπὶ ταῖς αὑτοῦ θύραις
[3, 25]	τὸ ἀργύριον, ἀλλὰ καὶ κεκομίσθαι	φησί:	καίτοι πῶς εἰκός ἐστι τότε
[3, 10]	συμφορὰν ἐνόμιζον. κἀνταῦθα μέν, ἵνα	φησὶ	Σί μων τὴν μάχην γενέσθαι,
[3, 25]	ψεύδεται, οὐ μόνον ὑμῖν τοῖς	εἰωθόσι	σκοπεῖσθαι περὶ τῶν τοιούτων, ἀλλὰ
[3, 10]	οὐκ ἠθέλησαν συνεξαμαρτεῖν, Σίμων δὲ	οὑτοσὶ	καὶ Θεόφιλος καὶ Πρώταρχος καὶ
[3, 20]	ἐνεκά λεσεν οὐδείς. ~Σίμων δ'	οὑτοσί,	ὁ πάντων τῶν κακῶν αἴτιος
[3, 0]	ἅπασιν ἐμποδὼν ἐμοὶ γεγένηται Σίμων	οὑτοσί,	ὡς ἐγὼ ὑμῖν ἐπιδείξω. ~Ἡμεῖς
[3, 15]	συν έκοψαν. ἤδη δὲ αὐτοῖς	οὖσι	παρὰ τὴν Λάμπωνος οἰκίαν ἐγὼ
[3, 35]	ἡγοῦμαι πᾶσιν εἶναι δῆλον ὅτι	φεύγουσι	μὲν οἱ περὶ αὑτῶν δεδιότες,
[3, 35]	μὲν οἱ περὶ αὑτῶν δεδιότες,	διώκουσι	δὲ οἱ βουλόμενοί τι ποιῆσαι
[3, 35]	ὅταν ἐρῶσι καὶ ἀποστερῶνται ὧν	ἐπιθυμοῦσι	καὶ συγκοπῶσιν, ὀργιζόμενοι παραχρῆμα τιμωρεῖσθαι
[3, 35]	καὶ οἱ μὲν ἄλλοι, ὅταν	ἐρῶσι	καὶ ἀποστερῶνται ὧν ἐπιθυμοῦσι καὶ
[3, 20]	ἀγωνισάμενον ἐξ ἀντιδόσεως, καταφρονήσας μου	οὑτωσὶ	τολμηρῶς εἰς τοιοῦτον ἀγῶνά με
[3, 5]	ᾤετο ἀναγκάσειν αὐτὸν ποιεῖν ὅ	τι	βούλοιτο. ὅσα μὲν οὖν ἐκεῖνος
[3, 35]	δεινὰ καὶ πα ράνομα πεποιηκότες.	τί	δ' ἄν ποτε ἔπαθον, εἰ
[3, 30]	δὲ ἱκανὸν ἦν βασανιζόμενον, εἴ	τι	ἐγὼ ἐξημάρτανον; ἀλλ' εἰς τοσοῦτον
[3, 15]	αὐτοῦ. οὗτοι δέ, δι' ὅ	τι	μὲν τοιαῦτα παρενόμουν εἰς ἐκεῖνον,
[3, 45]	ἄλλων ἐλεηθείην, οὐ μόνον εἴ	τι	πάθοιμι ὧν Σίμων βούλεται, ἀλλὰ
[3, 30]	διὰ τὴν ἐπιθυμίαν ἠναγκαζόμην ἀνοητότερόν	τι	ποιεῖν τῶν εἰκότων: νῦν δὲ
[3, 35]	δεδιότες, διώκουσι δὲ οἱ βουλόμενοί	τι	ποιῆσαι κακόν. οὐ τοίνυν ταῦτα
[3, 10]	~οὕτω δὲ σφόδρα ἠπορούμην ὅ	τι	χρησαίμην, ὦ βουλή, τῇ τούτου
[3, 15]	ἀνθρώπων πολλῶν καὶ ἀγανακτούντων τῷ	πράγματι	καὶ δεινὰ φασκόντων εἶναι τὰ
[3, 15]	ἀμυνομένου καὶ τούτων ἡμᾶς βαλλόντων,	ἔτι	δὲ τυπτόντων αὐτὸν ὑπὸ τῆς
[3, 35]	μάλιστα ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ὑβρισθείην;	~Ἔτι	τοίνυν, ὦ βουλή, καὶ ἐκ
[3, 45]	Κορώνειαν στρατείας, ἐμάχετο τῷ ταξιάρχῳ	Λάχητι	καὶ ἔτυπτεν αὐτόν, καὶ πανστρατιᾷ
[3, 25]	μάχεσθαι, ἄλλως τε καὶ εἰδὼς	ὅτι	ἀσμένως ἄν με εἶδεν ἐπὶ
[3, 0]	μηδέν με χείρω νομίζειν, εἰδότας	ὅτι	ἐπιθυμῆσαι μὲν ἅπα σιν ἀνθρώποις
[3, 45]	ὧν Σίμων βούλεται, ἀλλὰ καὶ	ὅτι	ἠναγκάσθην ἐκ τοιούτων πραγμάτων εἰς
[3, 40]	τῶν ἐχθρῶν λήψεται; ἀλλὰ δῆλον	ὅτι	καὶ οἱ τοὺς νόμους ἐνθάδε
[3, 0]	ἂν ἐφοβούμην τὸν κίνδυνον, ὁρῶν	ὅτι	καὶ παρασκευαὶ καὶ τύχαι ἐνίοτε
[3, 40]	ζητοῦσιν, οὗτος δὲ χρόνοις ὕστερον.	~Ὅτι	μὲν οὖν, ὦ βουλή, οὐδενὸς
[3, 15]	παρέξομαι μάρτυρας. ~ΜΑP ΤΥP ΕΣ.	Ὅτι	μὲν τοίνυν οὗτος ἦν ὁ
[3, 0]	μάλιστα δ' ἀγανακτῶ, ὦ βουλή,	ὅτι	περὶ τῶν πραγμάτων εἰπεῖν ἀναγκασθήσομαι
[3, 40]	τὴν τούτου πονηρίαν, ἵνα ἐπίστησθε	ὅτι	πολὺ ἂν δικαιότερον αὐτὸς περὶ
[3, 5]	τοῖς πολίταις ἀνόητος εἶναι, εἰδὼς	ὅτι	τῇ μὲν τούτου πονηρίᾳ πρέποντα
[3, 5]	ὑμῖν προσήκειν ἀκοῦσαι. πυθόμενος γὰρ	ὅτι	τὸ μειράκιον ἦν παρ' ἐμοί,
[3, 35]	γὰρ ἡγοῦμαι πᾶσιν εἶναι δῆλον	ὅτι	φεύγουσι μὲν οἱ περὶ αὑτῶν
[3, 25]	ὦ βουλή, ῥᾴδιον εἶναι γνῶναι	ὅτι	ψεύδεται, οὐ μόνον ὑμῖν τοῖς
[3, 20]	μάλιστα, ὦ βουλή, τεκμήρια νομίζειν	ὅτι	ψεύδεται πρὸς ὑμᾶς. σκέψασθε δὲ
[3, 35]	μάχης τῆς γενομένης ῥᾴδιον γνῶναι	ὅτι	ψεύδεται. τὸ γὰρ μειράκιον ὡς
[3, 25]	τὸ μειράκιον, ἀπειληφέναι δὲ προσποιεῖται,	διότι	φανερός ἐστιν ἐγκαλέσας οὐδέποτ' ἀργύριον
[3, 25]	ἢ διακοσίων ἰδόντων ἀνθρώπων ἔξαρνός	ἐστι.	Λέγει δ' ὡς ἡμεῖς ἤλθομεν
[3, 25]	κεκομίσθαι φησί: καίτοι πῶς εἰκός	ἐστι	τότε μὲν ἡμᾶς τοιαῦτα ἐξαμαρτάνειν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/07/2008