Discours, paragraphes
[3, 15]	Ὅτι μὲν τοίνυν οὗτος ἦν	ὁ	ἀδικήσας, ὦ βουλή, καὶ ἐπιβουλεύσας
[3, 35]	δὲ μέγιστον καὶ περιφανέστατον πάντων:	ὁ	γὰρ ἀδικηθεὶς καὶ ἐπιβουλευθεὶς ὑπ'
[3, 10]	καὶ Αὐτοκλῆς εἷλκον τὸ μειράκιον.	ὁ	δὲ ῥίψας τὸ ἱμάτιον ᾤχετο
[3, 20]	λεσεν οὐδείς. ~Σίμων δ' οὑτοσί,	ὁ	πάντων τῶν κακῶν αἴτιος γενόμενος,
[3, 5]	παρανομῶν ᾤετο ἀναγκάσειν αὐτὸν ποιεῖν	ὅ	τι βούλοιτο. ὅσα μὲν οὖν
[3, 15]	ἐπιλαμβάνομαι αὐτοῦ. οὗτοι δέ, δι'	ὅ	τι μὲν τοιαῦτα παρενόμουν εἰς
[3, 10]	εἶναι. ~οὕτω δὲ σφόδρα ἠπορούμην	ὅ	τι χρησαίμην, ὦ βουλή, τῇ
[3, 45]	~τὰ μὲν οὖν ἄλλα ἐάσω:	ὃ	δ' ἡγοῦμαι ὑμῖν προσήκειν ἀκοῦσαι
[3, 30]	μὴ τοῦτό γε τὸ παιδίον,	ὃ	ἐπικουρῆσαι μέν μοι οὐκ ἂν
[3, 10]	οὔτε κατεάγη τὴν κεφαλὴν οὔτε	ἄλλο	κακὸν οὐδὲν ἔλαβεν, ὧν ἐγὼ
[3, 45]	ἐστιν ἔξω τοῦ πράγματος λέγειν,	ἐκεῖνο	ἐνθυμεῖσθε: οὗτοί εἰσιν οἱ βίᾳ
[3, 25]	δὲ πλεῖν ἢ τέτταρα στάδια	ἀπὸ	τῆς οἰκίας διώξας τὸ μειράκιον
[3, 30]	ἐνταῦθα ἦλθον οὗ αὐτὸς ἔμελλον	ὑπὸ	πλείστων ὀφθήσεσθαί τε καὶ συγκοπήσεσθαι,
[3, 40]	ὥστε καὶ ἄλλα πολλὰ ὑβρισμένος	ὑπὸ	Σίμωνος καὶ καταγεὶς τὴν κεφαλὴν
[3, 15]	βαλλόντων, ἔτι δὲ τυπτόντων αὐτὸν	ὑπὸ	τῆς μέθης κἀκείνου ἀμυνομένου, καὶ
[3, 10]	αὐτοὺς ἐφυλαττόμην, καὶ πάντα τὰ	ὑπὸ	τούτων γιγνόμενα μεγάλην ἐμαυτῷ συμφορὰν
[3, 45]	δικαίως ἂν ὑφ' ὑμῶν καὶ	ὑπὸ	τῶν ἄλλων ἐλεηθείην, οὐ μόνον
[3, 30]	πρόνοιαν ἐξευρίσκων, ἵν' ὡς μάλιστα	ὑπὸ	τῶν ἐχθρῶν ὑβρισθείην; ~Ἔτι τοίνυν,
[3, 5]	οὕτω κοσμίως βεβιώκασιν ὥστε καὶ	ὑπὸ	τῶν οἰκείων ὁρώ μεναι αἰσχύνεσθαι.
[3, 15]	ἡμῖν, καὶ οὐκ ἐγὼ τούτῳ,	ὑπὸ	τῶν παραγενομένων μεμαρτύρηται ὑμῖν. μετὰ
[3, 35]	ἐμὲ ἔτυπτον. καὶ ταῦθ' ὑμῖν	ὑπὸ	τῶν παραγενομένων μεμαρτύρηται. ὥστε δεινὸν
[3, 45]	εἶναι καὶ πονηρότατος, μόνος Ἀθηναίων	ὑπὸ	τῶν στρατηγῶν ἐξεκηρύχθη. Ἔχοιμι δ'
[3, 40]	ἐστὶν εὐήθης, ὅστις ἐκ πολλοῦ	προ	νοεῖται ὅπως ἕλκος τις αὐτοῦ
[3, 10]	τοῦ νεανίσκου, μεταμελῆσαι δὲ τῶν	πρό	τερον ἡμαρτημένων, ἀφικνοῦμαι πάλιν. κἀγὼ
[3, 25]	αὐτῷ ψεύσασθαι, περὶ τοῦ δεδωκέναι	τὸ	ἀργύριον, ἀλλὰ καὶ κεκομίσθαι φησί:
[3, 25]	ἐπειδὴ δὲ ἀπεμαχεσάμεθα, τηνικαῦτα ἀποδοῦναι	τὸ	ἀργύριον αὐτῷ, μήτε ἀφειμένους τῶν
[3, 40]	δὲ μὴ κατέσχον, οὐδὲν ἧττον	τό	γ' ἐκείνων πεποιῆσθαι. καὶ ταῦτα
[3, 35]	γενομένης ῥᾴδιον γνῶναι ὅτι ψεύδεται.	τὸ	γὰρ μειράκιον ὡς ἔγνω, ῥῖψαν
[3, 35]	οὐσίας τῆς ἐμαυτοῦ ἁπάσης κινδυνεύω;	Τὸ	δὲ μέγιστον καὶ περιφανέστατον πάντων:
[3, 40]	ἀλλὰ τὸ μὲν τῶν εὐηθεστέρων,	τὸ	δὲ τῶν πανουργοτάτων. ἐβουλόμην δ'
[3, 10]	τὸ μειράκιον. ὁ δὲ ῥίψας	τὸ	ἱμάτιον ᾤχετο φεύγων. ἐγὼ δὲ
[3, 10]	ἐκ τῆς πόλεως. λαβὼν δὴ	τὸ	μειράκιον ἅπαντα γὰρ δεῖ τἀληθῆ
[3, 25]	συμβολαίου γεγενημένου τοιαῦτα ἐτόλμα ὑβρίζειν	τὸ	μειράκιον, ἀπειληφέναι δὲ προσποιεῖται, διότι
[3, 0]	ἡλικίαν τὴν ἐμαυτοῦ ἀνοητότερον πρὸς	τὸ	μειράκιον διατεθείς, αἰτοῦμαι ὑμᾶς μηδέν
[3, 10]	τοῦ τέγους, ἵν' ὁπότε ἐξέλθοι	τὸ	μειράκιον, εἰσαρπάσειαν αὐτόν. ἐν δὲ
[3, 30]	εἰ μὲν ἦν παρὰ τούτῳ	τὸ	μειράκιον, εἶχεν ἄν τινα λόγον
[3, 35]	περὶ αὐτῶν πέπρακται, ἀλλὰ καταλαβόντες	τὸ	μειράκιον ἐκ τῆς ὁδοῦ ἦγον
[3, 5]	προσήκειν ἀκοῦσαι. πυθόμενος γὰρ ὅτι	τὸ	μειράκιον ἦν παρ' ἐμοί, ἐλθὼν
[3, 30]	ἐξέπλευσα ἐκ τῆς πόλεως ἔχων	τὸ	μειράκιον, ἵνα μὴ τούτῳ μαχοίμην,
[3, 20]	ἐγὼ δ' ἐπιβουλεύσας ἀπέστησα αὐτοῦ	τὸ	μειράκιον. καίτοι ἐχρῆν αὐτόν, εἴπερ
[3, 10]	καὶ Πρώταρχος καὶ Αὐτοκλῆς εἷλκον	τὸ	μειράκιον. ὁ δὲ ῥίψας τὸ
[3, 25]	στάδια ἀπὸ τῆς οἰκίας διώξας	τὸ	μειράκιον οὐδὲν κακὸν ἔχων, καὶ
[3, 15]	μεμαρτύρηται ὑμῖν. μετὰ δὲ ταῦτα	τὸ	μὲν μειράκιον εἰς γναφεῖον κατέφυγεν,
[3, 40]	ἐρᾶν τε καὶ συκοφαντεῖν, ἀλλὰ	τὸ	μὲν τῶν εὐηθεστέρων, τὸ δὲ
[3, 5]	μετ' αὐτοῦ, βαλὼν λίθῳ συντρίβει	τὸ	μέτωπον. ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή,
[3, 30]	μηδένα, εἰ μὴ τοῦτό γε	τὸ	παιδίον, ὃ ἐπικουρῆσαι μέν μοι
[3, 30]	μειράκιον, εἶχεν ἄν τινα λόγον	τὸ	ψεῦδος αὐτῷ ὡς ἐγὼ διὰ
[3, 30]	ἐπικουρῆσαι μέν μοι οὐκ ἂν	ἐδύνατο,	μηνῦσαι δὲ ἱκανὸν ἦν βασανιζόμενον,
[3, 20]	ἅπασαν πεντήκοντα καὶ διακοσίων δραχμῶν	ἐτιμήσατο.	καίτοι θαυμαστὸν εἰ τὸν ἑταιρήσοντα
[3, 0]	οὐκ ἔνοχός εἰμι οἷς Σίμων	διωμόσατο,	ἄλλως δὲ ὑμῖν φαίνωμαι παρὰ
[3, 20]	οὐδὲν μέλει τῶν ὅρκων ὧν	διωμόσατο,	πειράσομαι καὶ περὶ ὧν οὗτος
[3, 20]	θαυμαστὸν εἰ τὸν ἑταιρήσοντα πλειόνων	ἐμισθώσατο	ὧν αὐτὸς τυγχάνει κεκτημένος. ~εἰς
[3, 30]	νῦν δὲ τούτῳ μὲν οὐδὲ	διελέγετο,	ἀλλ' ἐμίσει πάντων ἀνθρώπων μάλιστα,
[3, 40]	ἂν δικαιότερον αὐτὸς περὶ θανάτου	ἠγωνίζετο	ἢ ἑτέρους ὑπὲρ τῆς πατρίδος
[3, 20]	αὑτοῦ, ἐπειδὴ δὲ δίκας ἰδίας	ᾔσθετο	κακῶς ἀγωνισάμενον ἐξ ἀντιδόσεως, καταφρονήσας
[3, 30]	τούτου πονηρίαν: ἐπειδὴ δὲ χρόνος	διεγένετο,	πάλιν, ὡς οὗτός φησιν, ἐπεθύμησα
[3, 45]	καὶ τῆς εἰς Κορώνειαν στρατείας,	ἐμάχετο	τῷ ταξιάρχῳ Λάχητι καὶ ἔτυπτεν
[3, 35]	ὡς ἔγνω, ῥῖψαν θοἰμάτιον, φεῦγον	ᾤχετο,	οὗτοι δὲ αὐτὸν ἐπεδίω κον,
[3, 10]	ὁ δὲ ῥίψας τὸ ἱμάτιον	ᾤχετο	φεύγων. ἐγὼ δὲ ἡγούμενος ἐκεῖνον
[3, 5]	οὗτος δὲ ὑβρίζων καὶ παρανομῶν	ᾤετο	ἀναγκάσειν αὐτὸν ποιεῖν ὅ τι
[3, 5]	ἀναγκάσειν αὐτὸν ποιεῖν ὅ τι	βούλοιτο.	ὅσα μὲν οὖν ἐκεῖνος κακὰ
[3, 40]	τοιούτων τὰς τιμωρίας οὕτω μεγάλας	κατεστήσαντο,	ἡγούμενοι, ὑπὲρ ὧν ἐβούλευσαν καὶ
[3, 15]	τάχιστά με εἶδον μετὰ ταῦτα,	ἐδέοντό	μου συγγνώμην ἔχειν, οὐχ ὡς
[3, 30]	ἄνθρωπον παρακαλέσαι μηδένα, εἰ μὴ	τοῦτό	γε τὸ παιδίον, ὃ ἐπικουρῆσαι
[3, 25]	ὧν αὐτὸς τυγχάνει κεκτημένος. ~εἰς	τοῦτο	δ' ἥκει τόλμης ὥστε οὐκ
[3, 25]	αὐτῷ ἐγὼ ἀποκτενεῖν, καὶ ὡς	τοῦτό	ἐστιν ἡ πρόνοια. ἐγὼ δ'
[3, 5]	μεναι αἰσχύνεσθαι. οὗτος τοίνυν εἰς	τοῦτο	ἦλθεν ὕβρεως ὥστ' οὐ πρότερον
[3, 25]	αὐτῷ συνειλεγμένων, εἰ μὴ εἰς	τοῦτο	μανίας ἀφικόμην ὥστε ἐπιθυμεῖν εἷς
[3, 10]	πλησίον τῆς οἰκίας ἧς οὗτος	ἐμεμίσθωτο,	παρεκάλεσέ τινας τῶν τούτου ἐπιτηδείων.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/07/2008