| Discours, paragraphes |
| [3, 35] |
μέγιστον
καὶ
περιφανέστατον
πάντων:
ὁ
|
γὰρ |
ἀδικηθεὶς
καὶ
ἐπιβουλευθεὶς
ὑπ'
ἐμοῦ, |
| [3, 25] |
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
ἅπασι.
τῷ
|
γὰρ |
ἂν
δόξειε
πιστὸν
ὡς
ἐγὼ |
| [3, 10] |
λαβὼν
δὴ
τὸ
μειράκιον
ἅπαντα
|
γὰρ |
δεῖ
τἀληθῆ
λέγειν
ᾠχόμην
ἐκ |
| [3, 40] |
διέγνωτε
περὶ
τῆς
προνοίας.
καὶ
|
γὰρ |
δεινὸν
ἂν
εἴη,
εἰ
ὅσοι |
| [3, 20] |
οὗτος
ἔψευσται
διδάσκειν
ὑμᾶς.
Ἐτόλμησε
|
γὰρ |
εἰπεῖν
ὡς
αὐτὸς
μὲν
τριακοσίας |
| [3, 5] |
ὡς
ἐγὼ
ὑμῖν
ἐπιδείξω.
~Ἡμεῖς
|
γὰρ |
ἐπεθυμήσαμεν,
ὦ
βουλή,
Θεοδότου,
Πλαταϊκοῦ |
| [3, 45] |
περὶ
τούτου
μνησθήσομαι.
ἐν
Κορίνθῳ
|
γάρ, |
ἐπειδὴ
ὕστερον
ἦλθε
τῆς
πρὸς |
| [3, 35] |
τοὺς
ζητοῦντας
καταλαβεῖν;
ἐγὼ
μὲν
|
γὰρ |
ἡγοῦμαι
πᾶσιν
εἶναι
δῆλον
ὅτι |
| [3, 5] |
τὴν
τούτου
μα
νίαν.
ἐκκαλέσας
|
γάρ |
με
ἔνδοθεν,
ἐπειδὴ
τάχιστα
ἐξῆλθον, |
| [3, 35] |
ῥᾴδιον
γνῶναι
ὅτι
ψεύδεται.
τὸ
|
γὰρ |
μειράκιον
ὡς
ἔγνω,
ῥῖψαν
θοἰμάτιον, |
| [3, 5] |
ταῦθ'
ὑμῖν
προσήκειν
ἀκοῦσαι.
πυθόμενος
|
γὰρ |
ὅτι
τὸ
μειράκιον
ἦν
παρ' |
| [3, 20] |
δὲ
ὡς
ἄπιστα
εἴρηκε.
τὴν
|
γὰρ |
οὐσίαν
τὴν
ἑαυτοῦ
ἅπασαν
πεντήκοντα |
| [3, 40] |
μὴ
ἀποκτεῖναι
βουλόμενος
ἔτρωσε.
τίς
|
γὰρ |
οὕτως
ἐστὶν
εὐήθης,
ὅστις
ἐκ |
| [3, 40] |
μάλιστα
τούτου
τῆς
διανοίας.
οὐ
|
γὰρ |
τοῦ
αὐτοῦ
μοι
δοκεῖ
εἶναι |
| [3, 25] |
ἀνάγκης
ἡμῖν
μηδεμιᾶς
γενομένης;
ἀλλὰ
|
γάρ, |
ὦ
βουλή,
πάντα
αὐτῷ
ταῦτα |
| [3, 25] |
μετὰ
τοῦ
μειρακίου,
τοσούτων
ἀνθρώπων
|
παρ' |
αὐτῷ
συνειλεγμένων,
εἰ
μὴ
εἰς |
| [3, 5] |
μὲν
ἁμαρτάνει,
Ἀριστοκρίτου
δέ,
ὃς
|
παρ' |
ἐμὲ
ἦλθε
μετ'
αὐτοῦ,
βαλὼν |
| [3, 30] |
ἀλλ'
ἐμίσει
πάντων
ἀνθρώπων
μάλιστα,
|
παρ' |
ἐμοὶ
δ'
ἐτύγχανε
διαι
τώμενον. |
| [3, 5] |
γὰρ
ὅτι
τὸ
μειράκιον
ἦν
|
παρ' |
ἐμοί,
ἐλθὼν
ἐπὶ
τὴν
οἰκίαν |
| [3, 40] |
ἐβουλόμην
δ'
ἂν
ἐξεῖναί
μοι
|
παρ' |
ὑμῖν
καὶ
ἐκ
τῶν
ἄλλων |
| [3, 45] |
εἰπεῖν
περὶ
τούτου,
ἀλλ'
ἐπειδὴ
|
παρ' |
ὑμῖν
οὐ
νόμιμόν
ἐστιν
ἔξω |
| [3, 10] |
ἑτέραν
ὁδὸν
ᾠχόμην
ἀπιών:
οὕτω
|
σφόδρ' |
αὐτοὺς
ἐφυλαττόμην,
καὶ
πάντα
τὰ |
| [3, 20] |
τὸ
μειράκιον.
καίτοι
ἐχρῆν
αὐτόν,
|
εἴπερ |
ἦν
ταῦτ'
ἀληθῆ,
παρακαλέσαντα
μάρτυρας |
| [3, 5] |
μὲν
δεινὰ
πάσχειν,
αἰσχυνόμενος
δέ,
|
ὅπερ |
ἤδη
καὶ
πρότερον
εἶπον,
τῇ |
| [3, 30] |
πλείστων
ὀφθήσεσθαί
τε
καὶ
συγκοπήσεσθαι,
|
ὥσπερ |
κατ'
ἐμαυτοῦ
τὴν
πρόνοιαν
ἐξευρίσκων, |
| [3, 45] |
ἐκ
τῆς
πατρίδος
ἀδίκως
ἐκπεσόντα,
|
ὑπὲρ |
ἧς
ἐγὼ
πολλοὺς
κινδύνους
κεκινδύνευκα |
| [3, 40] |
περὶ
θανάτου
ἠγωνίζετο
ἢ
ἑτέρους
|
ὑπὲρ |
τῆς
πατρίδος
εἰς
κίνδυνον
καθίστη. |
| [3, 40] |
ὑπὲρ
ὧν
ἐβούλευσαν
καὶ
προὐνοήθησαν,
|
ὑπὲρ |
τούτων
προσήκειν
αὐτοῖς
δίκην
δοῦναι: |
| [3, 40] |
ἑταίρας
μαχόμενοι
ἕλκος
ἔλαβον,
εἰ
|
ὑπὲρ |
τούτων
ὧν,
ἐπειδὰν
βέλτιον
φρονήσωσιν, |
| [3, 0] |
ὧν
αὐτὸν
ἔδει
δοῦναι
δίκην,
|
ὑπὲρ |
τούτων
ὡς
ἀδικούμενον
ἔγκλημα
ποιήσασθαι |
| [3, 0] |
τοσοῦτον
τόλμης
ἡγησάμην
ἀφικέσθαι,
ὥστε
|
ὑπὲρ |
ὧν
αὐτὸν
ἔδει
δοῦναι
δίκην, |
| [3, 40] |
τιμωρίας
οὕτω
μεγάλας
κατεστήσαντο,
ἡγούμενοι,
|
ὑπὲρ |
ὧν
ἐβούλευσαν
καὶ
προὐνοήθησαν,
ὑπὲρ |
| [3, 0] |
πραγμάτων
εἰπεῖν
ἀναγκασθήσομαι
πρὸς
ὑμᾶς,
|
ὑπὲρ |
ὧν
ἐγὼ
αἰσχυνόμενος,
εἰ
μέλλοιεν |
| [3, 20] |
καὶ
τὰς
θύρας
ἐκβάλλων
καὶ
|
νύκτωρ |
εἰσιὼν
ἐπὶ
γυναῖκας
ἐλευθέρας.
ἃ |
| [3, 30] |
οἷόν
τ'
ἦν
λαβεῖν,
ἢ
|
νύκτωρ |
ἢ
μεθ'
ἡμέραν,
ἀλλ'
ἐνταῦθα |
| [3, 5] |
ἐπὶ
τὴν
οἰκίαν
τὴν
ἐμὴν
|
νύκτωρ |
μεθύων,
ἐκκόψας
τὰς
θύρας
εἰσῆλθεν |