Discours, paragraphes
[3, 5]	οἱ μετ' αὐτοῦ ἐλθόντες, ἐπὶ	παῖδας	κόρας καὶ ὀρφανὰς εἰσιόντα, ἐξήλασαν
[3, 45]	πολλοὺς κινδύνους κεκινδύνευκα καὶ πολλὰς	λῃτουργίας	λελῃτούργηκα, καὶ κακοῦ μὲν αὐτῇ
[3, 20]	περὶ αὑτοῦ, ἐπειδὴ δὲ δίκας	ἰδίας	ᾔσθετο κακῶς ἀγωνισάμενον ἐξ ἀντιδόσεως,
[3, 45]	μάχης καὶ τῆς εἰς Κορώνειαν	στρατείας,	ἐμάχετο τῷ ταξιάρχῳ Λάχητι καὶ
[3, 30]	ἐγὼ ἐξημάρτανον; ἀλλ' εἰς τοσοῦτον	ἀμαθίας	ἀφικόμην, ὥστε ἐπιβουλεύων Σίμωνι οὐκ
[3, 40]	εἰ ὅσοι ἐκ μέθης καὶ	φιλονικίας	ἢ ἐκ παιδιῶν ἢ ἐκ
[3, 25]	ἢ τέτταρα στάδια ἀπὸ τῆς	οἰκίας	διώξας τὸ μειράκιον οὐδὲν κακὸν
[3, 10]	Λυσιμάχῳ, ὃς ᾤκει πλησίον τῆς	οἰκίας	ἧς οὗτος ἐμεμίσθωτο, παρεκάλεσέ τινας
[3, 25]	τῶν ἐγκλημάτων μήτε ἀνάγκης ἡμῖν	μηδεμιᾶς	γενομένης; ἀλλὰ γάρ, ὦ βουλή,
[3, 0]	ὦ βουλή, εἰ μὲν ἀδικῶ,	μηδεμιᾶς	συγγνώμης τυγχάνειν: ἐὰν δὲ περὶ
[3, 25]	συνειλεγμένων, εἰ μὴ εἰς τοῦτο	μανίας	ἀφικόμην ὥστε ἐπιθυμεῖν εἷς ὢν
[3, 40]	Θαυμάζω δὲ μάλιστα τούτου τῆς	διανοίας.	οὐ γὰρ τοῦ αὐτοῦ μοι
[3, 40]	ὑμεῖς οὕτω διέγνωτε περὶ τῆς	προνοίας.	καὶ γὰρ δεινὸν ἂν εἴη,
[3, 40]	ἢ ἐκ παιδιῶν ἢ ἐκ	λοιδορίας	ἢ περὶ ἑταίρας μαχόμενοι ἕλκος
[3, 40]	ἐδυνήθησαν, περὶ τῶν τοιούτων τὰς	τιμωρίας	οὕτω μεγάλας κατεστήσαντο, ἡγούμενοι, ὑπὲρ
[3, 40]	ὑμεῖς μεγάλας καὶ δεινὰς τὰς	τιμωρίας	ποιήσεσθε, ὥστε ἐξελαύνειν τινὰς τῶν
[3, 20]	γὰρ εἰπεῖν ὡς αὐτὸς μὲν	τριακοσίας	δραχμὰς ἔδωκε Θεοδότῳ, συνθήκας πρὸς
[3, 25]	κατηγόρηκεν οὗτος, ἀποστερῆσαι βουλομένους τὰς	τριακοσίας	δραχμάς, ἐπειδὴ δὲ ἀπεμαχεσάμεθα, τηνικαῦτα
[3, 35]	περὶ τῆς πατρίδος καὶ τῆς	οὐσίας	τῆς ἐμαυτοῦ ἁπάσης κινδυνεύω; Τὸ
[3, 10]	οὗτοι μὲν ἠρίστων καὶ ἔπινον,	φύλακας	δὲ κατέστησαν ἐπὶ τοῦ τέγους,
[3, 20]	μὲν τριακοσίας δραχμὰς ἔδωκε Θεοδότῳ,	συνθήκας	πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος, ἐγὼ δ'
[3, 20]	ἐκβάλλων καὶ νύκτωρ εἰσιὼν ἐπὶ	γυναῖκας	ἐλευθέρας. ἃ χρὴ μάλιστα, ὦ
[3, 20]	δεδιὼς περὶ αὑτοῦ, ἐπειδὴ δὲ	δίκας	ἰδίας ᾔσθετο κακῶς ἀγωνισάμενον ἐξ
[3, 40]	ἅπασι μεταμέλει, οὕτως καὶ ὑμεῖς	μεγάλας	καὶ δεινὰς τὰς τιμωρίας ποιήσεσθε,
[3, 40]	τῶν τοιούτων τὰς τιμωρίας οὕτω	μεγάλας	κατεστήσαντο, ἡγούμενοι, ὑπὲρ ὧν ἐβούλευσαν
[3, 15]	τούτῳ τῷ θορύβῳ συντριβόμεθα τὰς	κεφαλὰς	ἅπαντες. καὶ οἱ μὲν ἄλλοι
[3, 40]	μαχεσάμενοι ἔτυχον ἀλλήλων κατάξαντες τὰς	κεφαλάς,	ἐπὶ τούτοις ἠξίωσαν τῆς πατρίδος
[3, 45]	ἐγὼ πολλοὺς κινδύνους κεκινδύνευκα καὶ	πολλὰς	λῃτουργίας λελῃτούργηκα, καὶ κακοῦ μὲν
[3, 15]	τοῦ σώματος ἀμυνομένου καὶ τούτων	ἡμᾶς	βαλλόντων, ἔτι δὲ τυπτόντων αὐτὸν
[3, 20]	δὲ καὶ τύπτων ἅμ' ἀμφοτέρους	ἡμᾶς	καὶ κωμάζων καὶ τὰς θύρας
[3, 10]	δ' ἤδη μεθύοντες ἐκπηδῶσιν ἐφ'	ἡμᾶς.	καὶ οἱ μέν τινες αὐτῷ
[3, 25]	πῶς εἰκός ἐστι τότε μὲν	ἡμᾶς	τοιαῦτα ἐξαμαρτάνειν οἷα κατηγόρηκεν οὗτος,
[3, 45]	βίᾳ ἐκ τῆς ὁδοῦ συναρπάζοντες	ἡμᾶς.	ὧν ὑμεῖς μεμνημένοι τὰ δίκαια
[3, 0]	γνώμην ἀποβαίνειν τοῖς κινδυνεύουσιν. εἰς	ὑμᾶς	δ' εἰσελθὼν ἐλπίζω τῶν δικαίων
[3, 0]	σεμ νὸν ὅρκον διομοσάμενον εἰς	ὑμᾶς	ἐλθεῖν. εἰ μὲν οὖν ἄλλοι
[3, 20]	περὶ ὧν οὗτος ἔψευσται διδάσκειν	ὑμᾶς.	Ἐτόλμησε γὰρ εἰπεῖν ὡς αὐτὸς
[3, 35]	ἐτόλμησε τεττάρων ἐτῶν ἐπισκήψασθαι εἰς	ὑμᾶς.	καὶ οἱ μὲν ἄλλοι, ὅταν
[3, 0]	πρὸς τὸ μειράκιον διατεθείς, αἰτοῦμαι	ὑμᾶς	μηδέν με χείρω νομίζειν, εἰδότας
[3, 20]	τεκμήρια νομίζειν ὅτι ψεύδεται πρὸς	ὑμᾶς.	σκέψασθε δὲ ὡς ἄπιστα εἴρηκε.
[3, 0]	οὐδὲν ἀποκρυψάμενος ἅπαντα διηγήσομαι πρὸς	ὑμᾶς	τὰ πεπραγμένα. ἀξιῶ δέ, ὦ
[3, 0]	τῶν πραγμάτων εἰπεῖν ἀναγκασθήσομαι πρὸς	ὑμᾶς,	ὑπὲρ ὧν ἐγὼ αἰσχυνόμενος, εἰ
[3, 20]	εἰπεῖν ὡς αὐτὸς μὲν τριακοσίας	δραχμὰς	ἔδωκε Θεοδότῳ, συνθήκας πρὸς αὐτὸν
[3, 25]	οὗτος, ἀποστερῆσαι βουλομένους τὰς τριακοσίας	δραχμάς,	ἐπειδὴ δὲ ἀπεμαχεσάμεθα, τηνικαῦτα ἀποδοῦναι
[3, 5]	ἐλθόντες, ἐπὶ παῖδας κόρας καὶ	ὀρφανὰς	εἰσιόντα, ἐξήλασαν βίᾳ. καὶ τοσούτου
[3, 40]	οὕτως καὶ ὑμεῖς μεγάλας καὶ	δεινὰς	τὰς τιμωρίας ποιήσεσθε, ὥστε ἐξελαύνειν
[3, 15]	δὲ τὸν γναφέα καὶ ἄλλους	τινὰς	ἐπαμύνειν ἐπιχειροῦντας συν έκοψαν. ἤδη
[3, 40]	ἐξήλασαν: ἀλλ' ὅσοι ἐπιβουλεύσαντες ἀποκτεῖναί	τινας	ἔτρωσαν, ἀποκτεῖναι δὲ οὐκ ἐδυνήθησαν,
[3, 40]	πρὸς ἀλλήλους, τούτου ἕνεκα ἐξελάσαι	τινὰς	ζητῆσαι ἐκ τῆς πατρίδος. ἔπειτα
[3, 40]	τὰς τιμωρίας ποιήσεσθε, ὥστε ἐξελαύνειν	τινὰς	τῶν πολιτῶν ἐκ τῆς πατρίδος.
[3, 10]	οἰκίας ἧς οὗτος ἐμεμίσθωτο, παρεκάλεσέ	τινας	τῶν τούτου ἐπιτηδείων. καὶ οὗτοι
[3, 45]	ἐκ τοιούτων πραγμάτων εἰς τοιούτους	ἀγῶνας	καταστῆναι.
[3, 45]	καὶ πανστρατιᾷ τῶν πολιτῶν ἐξελθόντων,	δόξας	ἀκοσμότατος εἶναι καὶ πονηρότατος, μόνος
[3, 25]	τέτταρα στάδια ἀπὸ τῆς οἰκίας	διώξας	τὸ μειράκιον οὐδὲν κακὸν ἔχων,
[3, 20]	καὶ νύκτωρ εἰσιὼν ἐπὶ γυναῖκας	ἐλευθέρας.	ἃ χρὴ μάλιστα, ὦ βουλή,
[3, 40]	ἢ ἐκ λοιδορίας ἢ περὶ	ἑταίρας	μαχόμενοι ἕλκος ἔλαβον, εἰ ὑπὲρ
[3, 5]	μετ' αὐτοῦ ἐλθόντες, ἐπὶ παῖδας	κόρας	καὶ ὀρφανὰς εἰσιόντα, ἐξήλασαν βίᾳ.
[3, 40]	τὰς ἐκ τῶν τοιούτων πραγμάτων	διαφοράς,	ὥστε καὶ ἄλλα πολλὰ ὑβρισμένος
[3, 0]	καὶ σωφρονέστατος, ὅστις κοσμιώτατα τὰς	συμφορὰς	φέρειν δύναται. οἷς ἅπασιν ἐμποδὼν
[3, 5]	ἐμὴν νύκτωρ μεθύων, ἐκκόψας τὰς	θύρας	εἰσῆλθεν εἰς τὴν γυναικωνῖτιν, ἔνδον
[3, 20]	ἡμᾶς καὶ κωμάζων καὶ τὰς	θύρας	ἐκβάλλων καὶ νύκτωρ εἰσιὼν ἐπὶ
[3, 10]	ἐγὼ τοὺς παραγενομένους ὑμῖν παρέξομαι	μάρτυρας.	~ΜΑP ΤΥP ΕΣ. Ὅτι μὲν
[3, 20]	λέγω, τούτων ὑμῖν τοὺς παραγενομένους	μάρτυρας	παρέξομαι. ΜΑP ΤΥP ΕΣ Τὰ
[3, 20]	εἴπερ ἦν ταῦτ' ἀληθῆ, παρακαλέσαντα	μάρτυρας	ὡς πλείστους κατὰ τοὺς νόμους
[3, 25]	δὲ προσποιεῖται, διότι φανερός ἐστιν	ἐγκαλέσας	οὐδέποτ' ἀργύριον οὐδὲ μνείαν περὶ
[3, 5]	εἰδείη τὴν τούτου μα νίαν.	ἐκκαλέσας	γάρ με ἔνδοθεν, ἐπειδὴ τάχιστα
[3, 25]	καὶ ἐξευρὼν οὗ δειπνῶν ἐτύγχανον,	ἐκκαλέσας	ἔτυπτέ με. ~καὶ τότε μὲν
[3, 20]	δὲ τοιοῦτον οὐδὲν πώποτε φαίνεται	ποιήσας,	ὑβρίζων δὲ καὶ τύπτων ἅμ'
[3, 15]	μὲν τοίνυν οὗτος ἦν ὁ	ἀδικήσας,	ὦ βουλή, καὶ ἐπιβουλεύσας ἡμῖν,
[3, 20]	ᾔσθετο κακῶς ἀγωνισάμενον ἐξ ἀντιδόσεως,	καταφρονήσας	μου οὑτωσὶ τολμηρῶς εἰς τοιοῦτον
[3, 35]	πολλοὺς ἔχων τῶν ἐπιτηδείων ἐγώ,	ἀπαντήσας	Σίμωνι, ἐμαχόμην αὐτῷ καὶ ἔτυπτον
[3, 25]	τῆς ἀδελφῆς οὔτε τῶν ἀδελφιδῶν	φροντίσας	ζητεῖν με ἐτόλμα, καὶ ἐξευρὼν
[3, 20]	πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος, ἐγὼ δ'	ἐπιβουλεύσας	ἀπέστησα αὐτοῦ τὸ μειράκιον. καίτοι
[3, 15]	ὁ ἀδικήσας, ὦ βουλή, καὶ	ἐπιβουλεύσας	ἡμῖν, καὶ οὐκ ἐγὼ τούτῳ,
[3, 40]	νομίζω: οὕτω δὲ διάκειμαι πρὸς	τὰς	ἐκ τῶν τοιούτων πραγμάτων διαφοράς,
[3, 5]	τὴν ἐμὴν νύκτωρ μεθύων, ἐκκόψας	τὰς	θύρας εἰσῆλθεν εἰς τὴν γυναικωνῖτιν,
[3, 20]	ἀμφοτέρους ἡμᾶς καὶ κωμάζων καὶ	τὰς	θύρας ἐκβάλλων καὶ νύκτωρ εἰσιὼν
[3, 15]	ἐν τούτῳ τῷ θορύβῳ συντριβόμεθα	τὰς	κεφαλὰς ἅπαντες. καὶ οἱ μὲν
[3, 40]	τινες μαχεσάμενοι ἔτυχον ἀλλήλων κατάξαντες	τὰς	κεφαλάς, ἐπὶ τούτοις ἠξίωσαν τῆς
[3, 0]	εἴη καὶ σωφρονέστατος, ὅστις κοσμιώτατα	τὰς	συμφορὰς φέρειν δύναται. οἷς ἅπασιν
[3, 40]	οὐκ ἐδυνήθησαν, περὶ τῶν τοιούτων	τὰς	τιμωρίας οὕτω μεγάλας κατεστήσαντο, ἡγούμενοι,
[3, 40]	καὶ ὑμεῖς μεγάλας καὶ δεινὰς	τὰς	τιμωρίας ποιήσεσθε, ὥστε ἐξελαύνειν τινὰς
[3, 25]	οἷα κατηγόρηκεν οὗτος, ἀποστερῆσαι βουλομένους	τὰς	τριακοσίας δραχμάς, ἐπειδὴ δὲ ἀπεμαχεσάμεθα,
[3, 30]	ἀπαράσκευος, ὥστε μήτε φίλους μήτε	οἰκέτας	μήτε ἄλλον ἄνθρωπον παρακαλέσαι μηδένα,
[3, 35]	τῶν γεγενημένων εἶναι νομίζειν, τοὺς	φεύγοντας	ἢ τοὺς ζητοῦντας καταλαβεῖν; ἐγὼ
[3, 15]	γναφέα καὶ ἄλλους τινὰς ἐπαμύνειν	ἐπιχειροῦντας	συν έκοψαν. ἤδη δὲ αὐτοῖς
[3, 35]	νομίζειν, τοὺς φεύγοντας ἢ τοὺς	ζητοῦντας	καταλαβεῖν; ἐγὼ μὲν γὰρ ἡγοῦμαι
[3, 0]	ὑμᾶς μηδέν με χείρω νομίζειν,	εἰδότας	ὅτι ἐπιθυμῆσαι μὲν ἅπα σιν
[3, 5]	ἐπεχείρησεν: ἐπειδὴ δὲ αὐτὸν ἠμυνάμην,	ἐκστὰς	ἔβαλλέ με λίθοις. καὶ ἐμοῦ
[3, 10]	εἷλκον τὸ μειράκιον. ὁ δὲ	ῥίψας	τὸ ἱμάτιον ᾤχετο φεύγων. ἐγὼ
[3, 5]	οἰκίαν τὴν ἐμὴν νύκτωρ μεθύων,	ἐκκόψας	τὰς θύρας εἰσῆλθεν εἰς τὴν
[3, 15]	ὑμῖν παρέξομαι μάρτυρας. ~ΜΑP ΤΥP	ΕΣ.	Ὅτι μὲν τοίνυν οὗτος ἦν
[3, 20]	παραγενομένους μάρτυρας παρέξομαι. ΜΑP ΤΥP	ΕΣ	Τὰ μὲν οὖν γεγενημένα καὶ
[3, 10]	ἐφ' ἡμᾶς. καὶ οἱ μέν	τινες	αὐτῷ τῶν παραγενομένων οὐκ ἠθέλησαν
[3, 0]	ἐλθεῖν. εἰ μὲν οὖν ἄλλοι	τινὲς	ἔμελλον περὶ ἐμοῦ διαγνώσεσθαι, σφόδρα
[3, 40]	νόμους ἐνθάδε θέντες, οὐκ εἴ	τινες	μαχεσάμενοι ἔτυχον ἀλλήλων κατάξαντες τὰς
[3, 40]	εἴ τινες μαχεσάμενοι ἔτυχον ἀλλήλων	κατάξαντες	τὰς κεφαλάς, ἐπὶ τούτοις ἠξίωσαν
[3, 15]	τῷ θορύβῳ συντριβόμεθα τὰς κεφαλὰς	ἅπαντες.	καὶ οἱ μὲν ἄλλοι οἱ
[3, 15]	μὲν ἄλλοι οἱ μετὰ τούτου	παροινήσαντες,	ἐπειδὴ τάχιστά με εἶδον μετὰ
[3, 40]	γ' ἂν ἐξήλασαν: ἀλλ' ὅσοι	ἐπιβουλεύσαντες	ἀποκτεῖναί τινας ἔτρωσαν, ἀποκτεῖναι δὲ
[3, 20]	ἐμοὶ ἔχειν, ἵν' ἀμφοτέρων ἡμῶν	ἀκούσαντες	τἀληθῆ ῥᾳδίως ἔγνωτε τὰ δίκαια.
[3, 10]	τὸν Λυσίμαχον: ὀλίγον δὲ χρόνον	διατρίψαντες	ἐξερχόμεθα. οὗτοι δ' ἤδη μεθύοντες
[3, 40]	καὶ οἱ τοὺς νόμους ἐνθάδε	θέντες,	οὐκ εἴ τινες μαχεσάμενοι ἔτυχον
[3, 15]	εἰς ἐκεῖνον, οὐκ ἠθέλησαν εἰπεῖν	ἐρωτηθέντες,	ἀφέμενοι δὲ τοῦ νεανίσκου ἔτυπτον
[3, 35]	δὲ περὶ αὐτῶν πέπρακται, ἀλλὰ	καταλαβόντες	τὸ μειράκιον ἐκ τῆς ὁδοῦ
[3, 45]	οἱ βίᾳ ἐκ τῆς ὁδοῦ	συναρπάζοντες	ἡμᾶς. ὧν ὑμεῖς μεμνημένοι τὰ
[3, 5]	παραγενόμενοι καὶ οἱ μετ' αὐτοῦ	ἐλθόντες,	ἐπὶ παῖδας κόρας καὶ ὀρφανὰς
[3, 45]	βίᾳ εἰς τὴν ἡμετέραν οἰκίαν	εἰσιόντες,	οὗτοι οἱ διώκοντες, οὗτοι οἱ
[3, 45]	ἡμετέραν οἰκίαν εἰσιόντες, οὗτοι οἱ	διώκοντες,	οὗτοι οἱ βίᾳ ἐκ τῆς
[3, 15]	εἰς γναφεῖον κατέφυγεν, οὗτοι δὲ	συνεισπεσόντες	ἦγον αὐτὸν βίᾳ, βοῶντα καὶ
[3, 10]	διατρίψαντες ἐξερχόμεθα. οὗτοι δ' ἤδη	μεθύοντες	ἐκπηδῶσιν ἐφ' ἡμᾶς. καὶ οἱ
[3, 25]	τὴν οἰκίαν τὴν τούτου ὄστρακον	ἔχοντες,	καὶ ὡς ἠπείλουν αὐτῷ ἐγὼ
[3, 35]	φεύγουσι μὲν οἱ περὶ αὑτῶν	δεδιότες,	διώκουσι δὲ οἱ βουλόμενοί τι
[3, 15]	ὡς ἀδικούμενοι ἀλλ' ὡς δεινὰ	πεποιηκότες:	καὶ ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου
[3, 35]	οὕτω δεινὰ καὶ πα ράνομα	πεποιηκότες.	τί δ' ἄν ποτε ἔπαθον,
[3, 45]	τῆς πατρίδος ἀδίκως ἐκπεσόντα, ὑπὲρ	ἧς	ἐγὼ πολλοὺς κινδύνους κεκινδύνευκα καὶ
[3, 10]	ὃς ᾤκει πλησίον τῆς οἰκίας	ἧς	οὗτος ἐμεμίσθωτο, παρεκάλεσέ τινας τῶν
[3, 40]	ἂν εἴη, εἰ ὅσοι ἐκ	μέθης	καὶ φιλονικίας ἢ ἐκ παιδιῶν
[3, 15]	δὲ τυπτόντων αὐτὸν ὑπὸ τῆς	μέθης	κἀκείνου ἀμυνομένου, καὶ τῶν παραγενομένων
[3, 40]	ἔτρωσε. τίς γὰρ οὕτως ἐστὶν	εὐήθης,	ὅστις ἐκ πολλοῦ προ νοεῖται
[3, 25]	μήτε ἀφειμένους τῶν ἐγκλημάτων μήτε	ἀνάγκης	ἡμῖν μηδεμιᾶς γενομένης; ἀλλὰ γάρ,
[3, 10]	καὶ Θεόφιλος καὶ Πρώταρχος καὶ	Αὐτοκλῆς	εἷλκον τὸ μειράκιον. ὁ δὲ
[3, 5]	οὐσῶν τῆς τε ἀδελφῆς τῆς	ἐμῆς	καὶ τῶν ἀδελφιδῶν, αἳ οὕτω
[3, 0]	ἄν ποτ' αὐτὸν εἰς τοσοῦτον	τόλμης	ἡγησάμην ἀφικέσθαι, ὥστε ὑπὲρ ὧν
[3, 45]	ἔσεσθαι τῆς τούτου θρασύτητος καὶ	τόλμης,	περὶ τούτου μνησθήσομαι. ἐν Κορίνθῳ
[3, 25]	κεκτημένος. ~εἰς τοῦτο δ' ἥκει	τόλμης	ὥστε οὐκ ἐξαρκεῖ περὶ τούτου
[3, 0]	βουλή, εἰ μὲν ἀδικῶ, μηδεμιᾶς	συγγνώμης	τυγχάνειν: ἐὰν δὲ περὶ τούτων
[3, 25]	ἐγκλημάτων μήτε ἀνάγκης ἡμῖν μηδεμιᾶς	γενομένης;	ἀλλὰ γάρ, ὦ βουλή, πάντα
[3, 35]	καὶ ἐκ τῆς μάχης τῆς	γενομένης	ῥᾴδιον γνῶναι ὅτι ψεύδεται. τὸ
[3, 15]	νεανίσκου ἔτυπτον ἐμέ. μάχης δὲ	γενομένης,	ὦ βουλή, καὶ τοῦ μειρακίου
[3, 35]	καὶ τῆς οὐσίας τῆς ἐμαυτοῦ	ἁπάσης	κινδυνεύω; Τὸ δὲ μέγιστον καὶ
[3, 25]	φοιτῶν εἰσῄει βίᾳ, καὶ οὔτε	τῆς	ἀδελφῆς οὔτε τῶν ἀδελφιδῶν φροντίσας
[3, 35]	βουλή, καὶ ἐκ τῆς μάχης	τῆς	γενομένης ῥᾴδιον γνῶναι ὅτι ψεύδεται.
[3, 40]	πατρίδος. Θαυμάζω δὲ μάλιστα τούτου	τῆς	διανοίας. οὐ γὰρ τοῦ αὐτοῦ
[3, 45]	πρὸς τοὺς πολεμίους μάχης καὶ	τῆς	εἰς Κορώνειαν στρατείας, ἐμάχετο τῷ
[3, 35]	τῆς πατρίδος καὶ τῆς οὐσίας	τῆς	ἐμαυτοῦ ἁπάσης κινδυνεύω; Τὸ δὲ
[3, 5]	ἔνδον οὐσῶν τῆς τε ἀδελφῆς	τῆς	ἐμῆς καὶ τῶν ἀδελφιδῶν, αἳ
[3, 35]	τοίνυν, ὦ βουλή, καὶ ἐκ	τῆς	μάχης τῆς γενομένης ῥᾴδιον γνῶναι
[3, 15]	ἔτι δὲ τυπτόντων αὐτὸν ὑπὸ	τῆς	μέθης κἀκείνου ἀμυνομένου, καὶ τῶν
[3, 35]	ἀλλὰ καταλαβόντες τὸ μειράκιον ἐκ	τῆς	ὁδοῦ ἦγον βίᾳ, ἐντυχὼν δ'
[3, 45]	διώκοντες, οὗτοι οἱ βίᾳ ἐκ	τῆς	ὁδοῦ συναρπάζοντες ἡμᾶς. ὧν ὑμεῖς
[3, 25]	πλεῖν ἢ τέτταρα στάδια ἀπὸ	τῆς	οἰκίας διώξας τὸ μειράκιον οὐδὲν
[3, 10]	παρὰ Λυσιμάχῳ, ὃς ᾤκει πλησίον	τῆς	οἰκίας ἧς οὗτος ἐμεμίσθωτο, παρεκάλεσέ
[3, 35]	καὶ περὶ τῆς πατρίδος καὶ	τῆς	οὐσίας τῆς ἐμαυτοῦ ἁπάσης κινδυνεύω;
[3, 45]	καὶ μή με περιίδητε ἐκ	τῆς	πατρίδος ἀδίκως ἐκπεσόντα, ὑπὲρ ἧς
[3, 40]	θανάτου ἠγωνίζετο ἢ ἑτέρους ὑπὲρ	τῆς	πατρίδος εἰς κίνδυνον καθίστη. ~τὰ
[3, 40]	ἕνεκα ἐξελάσαι τινὰς ζητῆσαι ἐκ	τῆς	πατρίδος. ἔπειτα δὲ καὶ οὐδεμίαν
[3, 40]	ἐξελαύνειν τινὰς τῶν πολιτῶν ἐκ	τῆς	πατρίδος. Θαυμάζω δὲ μάλιστα τούτου
[3, 35]	καθέστηκα, ἐν ᾧ καὶ περὶ	τῆς	πατρίδος καὶ τῆς οὐσίας τῆς
[3, 40]	τὰς κεφαλάς, ἐπὶ τούτοις ἠξίωσαν	τῆς	πατρίδος φυγὴν ποιήσασθαι: ἢ πολλούς
[3, 10]	δεῖ τἀληθῆ λέγειν ᾠχόμην ἐκ	τῆς	πόλεως. ἐπειδὴ δὲ ᾤμην ἱκανὸν
[3, 30]	ἐγὼ πρότερον μὲν ἐξέπλευσα ἐκ	τῆς	πόλεως ἔχων τὸ μειράκιον, ἵνα
[3, 10]	μοι κράτιστον εἶναι ἀποδημῆσαι ἐκ	τῆς	πόλεως. λαβὼν δὴ τὸ μειράκιον
[3, 40]	πολλάκις ὑμεῖς οὕτω διέγνωτε περὶ	τῆς	προνοίας. καὶ γὰρ δεινὸν ἂν
[3, 45]	Κορίνθῳ γάρ, ἐπειδὴ ὕστερον ἦλθε	τῆς	πρὸς τοὺς πολεμίους μάχης καὶ
[3, 5]	εἰς τὴν γυναικωνῖτιν, ἔνδον οὐσῶν	τῆς	τε ἀδελφῆς τῆς ἐμῆς καὶ
[3, 45]	προσήκειν ἀκοῦσαι καὶ τεκμήριον ἔσεσθαι	τῆς	τούτου θρασύτητος καὶ τόλμης, περὶ
[3, 25]	εἰσῄει βίᾳ, καὶ οὔτε τῆς	ἀδελφῆς	οὔτε τῶν ἀδελφιδῶν φροντίσας ζητεῖν
[3, 5]	γυναικωνῖτιν, ἔνδον οὐσῶν τῆς τε	ἀδελφῆς	τῆς ἐμῆς καὶ τῶν ἀδελφιδῶν,
[3, 15]	δὲ τοῦ νεανίσκου ἔτυπτον ἐμέ.	μάχης	δὲ γενομένης, ὦ βουλή, καὶ
[3, 45]	ἦλθε τῆς πρὸς τοὺς πολεμίους	μάχης	καὶ τῆς εἰς Κορώνειαν στρατείας,
[3, 35]	ὦ βουλή, καὶ ἐκ τῆς	μάχης	τῆς γενομένης ῥᾴδιον γνῶναι ὅτι
[3, 25]	ἄν με εἶδεν ἐπὶ ταῖς	θύραις	ταῖς αὑτοῦ, ὃς καὶ ἐπὶ
[3, 25]	Φησὶ δ' ἐπὶ ταῖς αὑτοῦ	θύραις	ὑπ' ἐμοῦ δεινῶς διατεθῆναι τυπτόμενος.
[3, 25]	οὐδεμίαν ποιησάμενος. Φησὶ δ' ἐπὶ	ταῖς	αὑτοῦ θύραις ὑπ' ἐμοῦ δεινῶς
[3, 25]	με εἶδεν ἐπὶ ταῖς θύραις	ταῖς	αὑτοῦ, ὃς καὶ ἐπὶ τὴν
[3, 25]	ἀσμένως ἄν με εἶδεν ἐπὶ	ταῖς	θύραις ταῖς αὑτοῦ, ὃς καὶ
[3, 5]	ἁμαρτημάτων δίκην ἢ δόξαι τοῖς	πολίταις	ἀνόητος εἶναι, εἰδὼς ὅτι τῇ
[3, 15]	δὲ ταῦτα τὸ μὲν μειράκιον	εἰς	γναφεῖον κατέφυγεν, οὗτοι δὲ συνεισπεσόντες
[3, 15]	ὅ τι μὲν τοιαῦτα παρενόμουν	εἰς	ἐκεῖνον, οὐκ ἠθέλησαν εἰπεῖν ἐρωτηθέντες,
[3, 5]	ἔργον εἴη λέγειν: ὅσα δὲ	εἰς	ἐμὲ αὐτὸν ἐξημάρτηκεν, ἡγοῦμαι ταῦθ'
[3, 40]	ἢ ἑτέρους ὑπὲρ τῆς πατρίδος	εἰς	κίνδυνον καθίστη. ~τὰ μὲν οὖν
[3, 45]	τοὺς πολεμίους μάχης καὶ τῆς	εἰς	Κορώνειαν στρατείας, ἐμάχετο τῷ ταξιάρχῳ
[3, 10]	ἀφικνοῦμαι πάλιν. κἀγὼ μὲν ᾠχόμην	εἰς	Πειραιᾶ, οὗτος δ' αἰσθόμενος εὐθέως
[3, 5]	μεθύων, ἐκκόψας τὰς θύρας εἰσῆλθεν	εἰς	τὴν γυναικωνῖτιν, ἔνδον οὐσῶν τῆς
[3, 45]	ἐνθυμεῖσθε: οὗτοί εἰσιν οἱ βίᾳ	εἰς	τὴν ἡμετέραν οἰκίαν εἰσιόντες, οὗτοι
[3, 0]	ἀδικούμενος. ἐπειδὴ δὲ Σίμων με	εἰς	τοιαύτην ἀνάγκην κατέστησεν, οὐδὲν ἀποκρυψάμενος
[3, 35]	νῦν τούτου ταῦτα πεποιηκότος ἐγὼ	εἰς	τοιοῦτον ἀγῶνα καθέστηκα, ἐν ᾧ
[3, 20]	ἀντιδόσεως, καταφρονήσας μου οὑτωσὶ τολμηρῶς	εἰς	τοιοῦτον ἀγῶνά με κατέστησεν. ὡς
[3, 45]	ὅτι ἠναγκάσθην ἐκ τοιούτων πραγμάτων	εἰς	τοιούτους ἀγῶνας καταστῆναι.
[3, 30]	εἴ τι ἐγὼ ἐξημάρτανον; ἀλλ'	εἰς	τοσοῦτον ἀμαθίας ἀφικόμην, ὥστε ἐπιβουλεύων
[3, 0]	βουλή, οὐκ ἄν ποτ' αὐτὸν	εἰς	τοσοῦτον τόλμης ἡγησάμην ἀφικέσθαι, ὥστε
[3, 25]	ἐμισθώσατο ὧν αὐτὸς τυγχάνει κεκτημένος.	~εἰς	τοῦτο δ' ἥκει τόλμης ὥστε
[3, 5]	ὁρώ μεναι αἰσχύνεσθαι. οὗτος τοίνυν	εἰς	τοῦτο ἦλθεν ὕβρεως ὥστ' οὐ
[3, 25]	παρ' αὐτῷ συνειλεγμένων, εἰ μὴ	εἰς	τοῦτο μανίας ἀφικόμην ὥστε ἐπιθυμεῖν
[3, 0]	παρὰ γνώμην ἀποβαίνειν τοῖς κινδυνεύουσιν.	εἰς	ὑμᾶς δ' εἰσελθὼν ἐλπίζω τῶν
[3, 0]	καὶ σεμ νὸν ὅρκον διομοσάμενον	εἰς	ὑμᾶς ἐλθεῖν. εἰ μὲν οὖν
[3, 35]	οὐκ ἐτόλμησε τεττάρων ἐτῶν ἐπισκήψασθαι	εἰς	ὑμᾶς. καὶ οἱ μὲν ἄλλοι,
[3, 25]	τοῦτο μανίας ἀφικόμην ὥστε ἐπιθυμεῖν	εἷς	ὢν πολλοῖς μάχεσθαι, ἄλλως τε
[3, 40]	πολλὰ ὑβρισμένος ὑπὸ Σίμωνος καὶ	καταγεὶς	τὴν κεφαλὴν ὑπ' αὐτοῦ οὐκ
[3, 45]	γεγένημαι, οὐδὲ τῶν ἐμῶν προγόνων	οὐδείς,	ἀγαθῶν δὲ πολλῶν: ὥστε δικαίως
[3, 10]	γενέσθαι, οὔτε τούτων οὔτε ἡμῶν	οὐδεὶς	οὔτε κατεάγη τὴν κεφαλὴν οὔτε
[3, 15]	οὐδέν μοι πώποτε ἐνεκά λεσεν	οὐδείς.	~Σίμων δ' οὑτοσί, ὁ πάντων
[3, 0]	ἐμαυτοῦ ἀνοητότερον πρὸς τὸ μειράκιον	διατεθείς,	αἰτοῦμαι ὑμᾶς μηδέν με χείρω
[3, 35]	καὶ περιφανέστατον πάντων: ὁ γὰρ	ἀδικηθεὶς	καὶ ἐπιβουλευθεὶς ὑπ' ἐμοῦ, ὥς
[3, 10]	ἐντύχοιεν ἀνθρώποις, αἰσχυνομένους ἀποτρέψεσθαι ταῦτα	διανοηθεὶς	ἑτέραν ὁδὸν ᾠχόμην ἀπιών: οὕτω
[3, 25]	ἂν δόξειε πιστὸν ὡς ἐγὼ	προνοηθεὶς	καὶ ἐπιβουλεύων ἦλθον ἐπὶ τὴν
[3, 35]	πάντων: ὁ γὰρ ἀδικηθεὶς καὶ	ἐπιβουλευθεὶς	ὑπ' ἐμοῦ, ὥς φησιν, οὐκ
[3, 5]	οὑτοσί, ὡς ἐγὼ ὑμῖν ἐπιδείξω.	~Ἡμεῖς	γὰρ ἐπεθυμήσαμεν, ὦ βουλή, Θεοδότου,
[3, 25]	ἔξαρνός ἐστι. Λέγει δ' ὡς	ἡμεῖς	ἤλθομεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὴν
[3, 40]	εἰ ἄρα περὶ παίδων ἐφιλονικήσαμεν	ἡμεῖς	πρὸς ἀλλήλους, τούτου ἕνεκα ἐξελάσαι
[3, 40]	φρονήσωσιν, ἅπασι μεταμέλει, οὕτως καὶ	ὑμεῖς	μεγάλας καὶ δεινὰς τὰς τιμωρίας
[3, 45]	τῆς ὁδοῦ συναρπάζοντες ἡμᾶς. ὧν	ὑμεῖς	μεμνημένοι τὰ δίκαια ψηφίζεσθε, καὶ
[3, 40]	ταῦτα ἤδη καὶ πρότερον πολλάκις	ὑμεῖς	οὕτω διέγνωτε περὶ τῆς προνοίας.
[3, 40]	καὶ ταῦτα ἤδη καὶ πρότερον	πολλάκις	ὑμεῖς οὕτω διέγνωτε περὶ τῆς
[3, 0]	κοσμιώτατα τὰς συμφορὰς φέρειν δύναται.	οἷς	ἅπασιν ἐμποδὼν ἐμοὶ γεγένηται Σίμων
[3, 0]	ἀποδείξω ὡς οὐκ ἔνοχός εἰμι	οἷς	Σίμων διωμόσατο, ἄλλως δὲ ὑμῖν
[3, 5]	αὐτὸν ἠμυνάμην, ἐκστὰς ἔβαλλέ με	λίθοις.	καὶ ἐμοῦ μὲν ἁμαρτάνει, Ἀριστοκρίτου
[3, 25]	τῶν τοιούτων, ἀλλὰ καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἅπασι. τῷ γὰρ ἂν δόξειε
[3, 25]	ἀφικόμην ὥστε ἐπιθυμεῖν εἷς ὢν	πολλοῖς	μάχεσθαι, ἄλλως τε καὶ εἰδὼς
[3, 15]	ἀμυνομένου, καὶ τῶν παραγενομένων ὡς	ἀδικουμένοις	ἡμῖν ἁπάντων ἐπικουρούντων, ἐν τούτῳ
[3, 35]	παραχρῆμα τιμωρεῖσθαι ζητοῦσιν, οὗτος δὲ	χρόνοις	ὕστερον. ~Ὅτι μὲν οὖν, ὦ
[3, 10]	τούτους δ' ἐπειδὴ τάχιστα ἐντύχοιεν	ἀνθρώποις,	αἰσχυνομένους ἀποτρέψεσθαι ταῦτα διανοηθεὶς ἑτέραν
[3, 0]	ὅτι ἐπιθυμῆσαι μὲν ἅπα σιν	ἀνθρώποις	ἔνεστιν, οὗτος δὲ βέλτιστος ἂν
[3, 25]	περὶ τῶν τοιούτων, ἀλλὰ καὶ	τοῖς	ἄλλοις ἅπασι. τῷ γὰρ ἂν
[3, 25]	ὅτι ψεύδεται, οὐ μόνον ὑμῖν	τοῖς	εἰωθόσι σκοπεῖσθαι περὶ τῶν τοιούτων,
[3, 0]	πολλὰ καὶ παρὰ γνώμην ἀποβαίνειν	τοῖς	κινδυνεύουσιν. εἰς ὑμᾶς δ' εἰσελθὼν
[3, 5]	τῶν ἁμαρτημάτων δίκην ἢ δόξαι	τοῖς	πολίταις ἀνόητος εἶναι, εἰδὼς ὅτι
[3, 40]	καὶ προὐνοήθησαν, ὑπὲρ τούτων προσήκειν	αὐτοῖς	δίκην δοῦναι: εἰ δὲ μὴ
[3, 15]	ἐπιχειροῦντας συν έκοψαν. ἤδη δὲ	αὐτοῖς	οὖσι παρὰ τὴν Λάμπωνος οἰκίαν
[3, 40]	ἀλλήλων κατάξαντες τὰς κεφαλάς, ἐπὶ	τούτοις	ἠξίωσαν τῆς πατρίδος φυγὴν ποιήσασθαι:
[3, 40]	πολλοῦ προ νοεῖται ὅπως ἕλκος	τις	αὐτοῦ τῶν ἐχθρῶν λήψεται; ἀλλὰ
[3, 40]	ὅστις μὴ ἀποκτεῖναι βουλόμενος ἔτρωσε.	τίς	γὰρ οὕτως ἐστὶν εὐήθης, ὅστις
[3, 5]	καὶ ἀπιστότατον ἐποίησεν, εἰ μή	τις	εἰδείη τὴν τούτου μα νίαν.
[3, 5]	πάσχοντος τῶν φθονεῖν εἰθισμένων, ἐάν	τις	ἐν τῇ πόλει προθυμῆται χρηστὸς
[3, 40]	τίς γὰρ οὕτως ἐστὶν εὐήθης,	ὅστις	ἐκ πολλοῦ προ νοεῖται ὅπως
[3, 0]	βέλτιστος ἂν εἴη καὶ σωφρονέστατος,	ὅστις	κοσμιώτατα τὰς συμφορὰς φέρειν δύναται.
[3, 40]	οὐδεμίαν ἡγούμην πρόνοιαν εἶναι τραύματος	ὅστις	μὴ ἀποκτεῖναι βουλόμενος ἔτρωσε. τίς
[3, 0]	~ΠP	ΟΣ	ΣΙΜΩΝΑ ΑΠΟΛΟΓΙΑ. Πολλὰ καὶ δεινὰ
[3, 25]	ἐπὶ ταῖς θύραις ταῖς αὑτοῦ,	ὃς	καὶ ἐπὶ τὴν ἐμὴν οἰκίαν
[3, 5]	ἐμοῦ μὲν ἁμαρτάνει, Ἀριστοκρίτου δέ,	ὃς	παρ' ἐμὲ ἦλθε μετ' αὐτοῦ,
[3, 10]	Θεόδοτον καὶ διατρίβοντα παρὰ Λυσιμάχῳ,	ὃς	ᾤκει πλησίον τῆς οἰκίας ἧς
[3, 45]	μή με περιίδητε ἐκ τῆς	πατρίδος	ἀδίκως ἐκπεσόντα, ὑπὲρ ἧς ἐγὼ
[3, 40]	ἠγωνίζετο ἢ ἑτέρους ὑπὲρ τῆς	πατρίδος	εἰς κίνδυνον καθίστη. ~τὰ μὲν
[3, 40]	ἐξελάσαι τινὰς ζητῆσαι ἐκ τῆς	πατρίδος.	ἔπειτα δὲ καὶ οὐδεμίαν ἡγούμην
[3, 40]	τινὰς τῶν πολιτῶν ἐκ τῆς	πατρίδος.	Θαυμάζω δὲ μάλιστα τούτου τῆς
[3, 35]	ἐν ᾧ καὶ περὶ τῆς	πατρίδος	καὶ τῆς οὐσίας τῆς ἐμαυτοῦ
[3, 40]	κεφαλάς, ἐπὶ τούτοις ἠξίωσαν τῆς	πατρίδος	φυγὴν ποιήσασθαι: ἢ πολλούς γ'
[3, 30]	εἶχεν ἄν τινα λόγον τὸ	ψεῦδος	αὐτῷ ὡς ἐγὼ διὰ τὴν
[3, 45]	καὶ κακοῦ μὲν αὐτῇ οὐδενὸς	αἴτιος	γεγένημαι, οὐδὲ τῶν ἐμῶν προγόνων
[3, 20]	οὑτοσί, ὁ πάντων τῶν κακῶν	αἴτιος	γενόμενος, τὸν μὲν ἄλλον χρόνον
[3, 40]	μὲν οὖν, ὦ βουλή, οὐδενὸς	αἴτιός	εἰμι τῶν γεγενημένων, ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι
[3, 25]	καὶ κεκομίσθαι φησί: καίτοι πῶς	εἰκός	ἐστι τότε μὲν ἡμᾶς τοιαῦτα
[3, 40]	λοιδορίας ἢ περὶ ἑταίρας μαχόμενοι	ἕλκος	ἔλαβον, εἰ ὑπὲρ τούτων ὧν,
[3, 40]	ἐκ πολλοῦ προ νοεῖται ὅπως	ἕλκος	τις αὐτοῦ τῶν ἐχθρῶν λήψεται;
[3, 10]	συνεξαμαρτεῖν, Σίμων δὲ οὑτοσὶ καὶ	Θεόφιλος	καὶ Πρώταρχος καὶ Αὐτοκλῆς εἷλκον
[3, 25]	μὴ δοκῇ δεινὰ ποιεῖν, εἰ	μηδενὸς	αὐτῷ συμβολαίου γεγενημένου τοιαῦτα ἐτόλμα
[3, 45]	λελῃτούργηκα, καὶ κακοῦ μὲν αὐτῇ	οὐδενὸς	αἴτιος γεγένημαι, οὐδὲ τῶν ἐμῶν
[3, 40]	~Ὅτι μὲν οὖν, ὦ βουλή,	οὐδενὸς	αἴτιός εἰμι τῶν γεγενημένων, ἱκανῶς
[3, 15]	μόνος βαδίζων ἐντυχάνω, δεινὸν δὲ	ἡγησάμενος	εἶναι καὶ αἰσχρὸν περιιδεῖν οὕτως
[3, 20]	ἔδωκε Θεοδότῳ, συνθήκας πρὸς αὐτὸν	ποιησάμενος,	ἐγὼ δ' ἐπιβουλεύσας ἀπέστησα αὐτοῦ
[3, 25]	οὐδὲ μνείαν περὶ τούτου οὐδεμίαν	ποιησάμενος.	Φησὶ δ' ἐπὶ ταῖς αὑτοῦ
[3, 0]	εἰς τοιαύτην ἀνάγκην κατέστησεν, οὐδὲν	ἀποκρυψάμενος	ἅπαντα διηγήσομαι πρὸς ὑμᾶς τὰ
[3, 20]	πλειόνων ἐμισθώσατο ὧν αὐτὸς τυγχάνει	κεκτημένος.	~εἰς τοῦτο δ' ἥκει τόλμης
[3, 10]	ᾠχόμην εἰς Πειραιᾶ, οὗτος δ'	αἰσθόμενος	εὐθέως ἥκοντα τὸν Θεόδοτον καὶ
[3, 5]	ἡγοῦμαι ταῦθ' ὑμῖν προσήκειν ἀκοῦσαι.	πυθόμενος	γὰρ ὅτι τὸ μειράκιον ἦν
[3, 40]	εἶναι τραύματος ὅστις μὴ ἀποκτεῖναι	βουλόμενος	ἔτρωσε. τίς γὰρ οὕτως ἐστὶν
[3, 20]	ὁ πάντων τῶν κακῶν αἴτιος	γενόμενος,	τὸν μὲν ἄλλον χρόνον ἡσυχίαν
[3, 5]	βουλή, ἡγούμενος μὲν δεινὰ πάσχειν,	αἰσχυνόμενος	δέ, ὅπερ ἤδη καὶ πρότερον
[3, 0]	πρὸς ὑμᾶς, ὑπὲρ ὧν ἐγὼ	αἰσχυνόμενος,	εἰ μέλλοιεν πολλοί μοι συνείσεσθαι,
[3, 25]	θύραις ὑπ' ἐμοῦ δεινῶς διατεθῆναι	τυπτόμενος.	φαίνεται δὲ πλεῖν ἢ τέτταρα
[3, 40]	διαφοράς, ὥστε καὶ ἄλλα πολλὰ	ὑβρισμένος	ὑπὸ Σίμωνος καὶ καταγεὶς τὴν
[3, 40]	αὐτοῦ οὐκ ἐτόλμησα αὐτῷ ἐπισκήψασθαι,	ἡγούμενος	δεινὸν εἶναι, εἰ ἄρα περὶ
[3, 10]	ἱμάτιον ᾤχετο φεύγων. ἐγὼ δὲ	ἡγούμενος	ἐκεῖνον μὲν ἐκφεύξεσθαι, τούτους δ'
[3, 5]	μέτωπον. ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή,	ἡγούμενος	μὲν δεινὰ πάσχειν, αἰσχυνόμενος δέ,
[3, 0]	μέλλοιεν πολλοί μοι συνείσεσθαι, ἠνεσχόμην	ἀδικούμενος.	ἐπειδὴ δὲ Σίμων με εἰς
[3, 5]	τι βούλοιτο. ὅσα μὲν οὖν	ἐκεῖνος	κακὰ ὑπ' αὐτοῦ πέπονθε, πολὺ
[3, 45]	δόξας ἀκοσμότατος εἶναι καὶ πονηρότατος,	μόνος	Ἀθηναίων ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐξεκηρύχθη.
[3, 15]	παρὰ τὴν Λάμπωνος οἰκίαν ἐγὼ	μόνος	βαδίζων ἐντυχάνω, δεινὸν δὲ ἡγησάμενος
[3, 30]	τὴν τούτου πονηρίαν: ἐπειδὴ δὲ	χρόνος	διεγένετο, πάλιν, ὡς οὗτός φησιν,
[3, 25]	πλεῖν ἢ διακοσίων ἰδόντων ἀνθρώπων	ἔξαρνός	ἐστι. Λέγει δ' ὡς ἡμεῖς
[3, 40]	καὶ ἄλλα πολλὰ ὑβρισμένος ὑπὸ	Σίμωνος	καὶ καταγεὶς τὴν κεφαλὴν ὑπ'
[3, 25]	καὶ ἐπιβουλεύων ἦλθον ἐπὶ τὴν	Σίμωνος	οἰκίαν μεθ' ἡμέραν, μετὰ τοῦ
[3, 30]	αὐτὸν ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὴν	Σίμωνος,	οὗ πλεῖστα ἔμελλον πράγματα ἕξειν;
[3, 15]	δὲ αὐτοῖς οὖσι παρὰ τὴν	Λάμπωνος	οἰκίαν ἐγὼ μόνος βαδίζων ἐντυχάνω,
[3, 25]	μειράκιον, ἀπειληφέναι δὲ προσποιεῖται, διότι	φανερός	ἐστιν ἐγκαλέσας οὐδέποτ' ἀργύριον οὐδὲ
[3, 40]	ἄρα περὶ παίδων ἐφιλονικήσαμεν ἡμεῖς	πρὸς	ἀλλήλους, τούτου ἕνεκα ἐξελάσαι τινὰς
[3, 20]	τριακοσίας δραχμὰς ἔδωκε Θεοδότῳ, συνθήκας	πρὸς	αὐτὸν ποιησάμενος, ἐγὼ δ' ἐπιβουλεύσας
[3, 40]	ἀποδεδεῖχθαι νομίζω: οὕτω δὲ διάκειμαι	πρὸς	τὰς ἐκ τῶν τοιούτων πραγμάτων
[3, 0]	τὴν ἡλικίαν τὴν ἐμαυτοῦ ἀνοητότερον	πρὸς	τὸ μειράκιον διατεθείς, αἰτοῦμαι ὑμᾶς
[3, 45]	γάρ, ἐπειδὴ ὕστερον ἦλθε τῆς	πρὸς	τοὺς πολεμίους μάχης καὶ τῆς
[3, 20]	βουλή, τεκμήρια νομίζειν ὅτι ψεύδεται	πρὸς	ὑμᾶς. σκέψασθε δὲ ὡς ἄπιστα
[3, 0]	κατέστησεν, οὐδὲν ἀποκρυψάμενος ἅπαντα διηγήσομαι	πρὸς	ὑμᾶς τὰ πεπραγμένα. ἀξιῶ δέ,
[3, 0]	περὶ τῶν πραγμάτων εἰπεῖν ἀναγκασθήσομαι	πρὸς	ὑμᾶς, ὑπὲρ ὧν ἐγὼ αἰσχυνόμενος,
[3, 45]	οὐ νόμιμόν ἐστιν ἔξω τοῦ	πράγματος	λέγειν, ἐκεῖνο ἐνθυμεῖσθε: οὗτοί εἰσιν
[3, 40]	καὶ οὐδεμίαν ἡγούμην πρόνοιαν εἶναι	τραύματος	ὅστις μὴ ἀποκτεῖναι βουλόμενος ἔτρωσε.
[3, 15]	βάλλοντος αὐτοὺς κἀμοῦ περὶ τοῦ	σώματος	ἀμυνομένου καὶ τούτων ἡμᾶς βαλλόντων,
[3, 45]	πανστρατιᾷ τῶν πολιτῶν ἐξελθόντων, δόξας	ἀκοσμότατος	εἶναι καὶ πονηρότατος, μόνος Ἀθηναίων
[3, 45]	ἐξελθόντων, δόξας ἀκοσμότατος εἶναι καὶ	πονηρότατος,	μόνος Ἀθηναίων ὑπὸ τῶν στρατηγῶν
[3, 0]	δὲ βέλτιστος ἂν εἴη καὶ	σωφρονέστατος,	ὅστις κοσμιώτατα τὰς συμφορὰς φέρειν
[3, 30]	πάλιν, ὡς οὗτός φησιν, ἐπεθύμησα	περιβόητος	γενέσθαι; καὶ εἰ μὲν ἦν
[3, 30]	τότε μὲν ἄρα, ἵνα μὴ	περιβόητος	εἴην, ἡσυχίαν ἦγον, συμφορὰν ἐμαυτοῦ
[3, 5]	δίκην ἢ δόξαι τοῖς πολίταις	ἀνόητος	εἶναι, εἰδὼς ὅτι τῇ μὲν
[3, 45]	καὶ τεκμήριον ἔσεσθαι τῆς τούτου	θρασύτητος	καὶ τόλμης, περὶ τούτου μνησθήσομαι.
[3, 15]	ὦ βουλή, καὶ τοῦ μειρακίου	βάλλοντος	αὐτοὺς κἀμοῦ περὶ τοῦ σώματος
[3, 5]	ἐμοῦ δὲ πολλοὶ καταγελάσονται τοιαῦτα	πάσχοντος	τῶν φθονεῖν εἰθισμένων, ἐάν τις
[3, 35]	ἐζήτουν, ὅπου νῦν τούτου ταῦτα	πεποιηκότος	ἐγὼ εἰς τοιοῦτον ἀγῶνα καθέστηκα,
[3, 5]	τις ἐν τῇ πόλει προθυμῆται	χρηστὸς	εἶναι. ~οὕτω δὲ σφόδρα ἠπορούμην
[3, 0]	σιν ἀνθρώποις ἔνεστιν, οὗτος δὲ	βέλτιστος	ἂν εἴη καὶ σωφρονέστατος, ὅστις
[3, 30]	ἡμέραν, ἀλλ' ἐνταῦθα ἦλθον οὗ	αὐτὸς	ἔμελλον ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαί τε
[3, 20]	ὑμᾶς. Ἐτόλμησε γὰρ εἰπεῖν ὡς	αὐτὸς	μὲν τριακοσίας δραχμὰς ἔδωκε Θεοδότῳ,
[3, 40]	ἐπίστησθε ὅτι πολὺ ἂν δικαιότερον	αὐτὸς	περὶ θανάτου ἠγωνίζετο ἢ ἑτέρους
[3, 20]	τὸν ἑταιρήσοντα πλειόνων ἐμισθώσατο ὧν	αὐτὸς	τυγχάνει κεκτημένος. ~εἰς τοῦτο δ'
[3, 25]	ἡμᾶς τοιαῦτα ἐξαμαρτάνειν οἷα κατηγόρηκεν	οὗτος,	ἀποστερῆσαι βουλομένους τὰς τριακοσίας δραχμάς,
[3, 10]	κἀγὼ μὲν ᾠχόμην εἰς Πειραιᾶ,	οὗτος	δ' αἰσθόμενος εὐθέως ἥκοντα τὸν
[3, 0]	μὲν ἅπα σιν ἀνθρώποις ἔνεστιν,	οὗτος	δὲ βέλτιστος ἂν εἴη καὶ
[3, 20]	τοὺς νόμους διαπράττεσθαι περὶ αὐτῶν.	οὗτος	δὲ τοιοῦτον οὐδὲν πώποτε φαίνεται
[3, 5]	αὐτὸν ἠξίουν εἶναί μοι φίλον,	οὗτος	δὲ ὑβρίζων καὶ παρανομῶν ᾤετο
[3, 35]	συγκοπῶσιν, ὀργιζόμενοι παραχρῆμα τιμωρεῖσθαι ζητοῦσιν,	οὗτος	δὲ χρόνοις ὕστερον. ~Ὅτι μὲν
[3, 10]	ᾤκει πλησίον τῆς οἰκίας ἧς	οὗτος	ἐμεμίσθωτο, παρεκάλεσέ τινας τῶν τούτου
[3, 20]	διωμόσατο, πειράσομαι καὶ περὶ ὧν	οὗτος	ἔψευσται διδάσκειν ὑμᾶς. Ἐτόλμησε γὰρ
[3, 15]	ΤΥP ΕΣ. Ὅτι μὲν τοίνυν	οὗτος	ἦν ὁ ἀδικήσας, ὦ βουλή,
[3, 5]	τῶν οἰκείων ὁρώ μεναι αἰσχύνεσθαι.	οὗτος	τοίνυν εἰς τοῦτο ἦλθεν ὕβρεως
[3, 30]	δὲ χρόνος διεγένετο, πάλιν, ὡς	οὗτός	φησιν, ἐπεθύμησα περιβόητος γενέσθαι; καὶ
[3, 30]	μὲν αὐτῷ, οὕτω δὲ ἦλθον	ἀπαράσκευος,	ὥστε μήτε φίλους μήτε οἰκέτας
[3, 0]	περὶ τούτων ἀποδείξω ὡς οὐκ	ἔνοχός	εἰμι οἷς Σίμων διωμόσατο, ἄλλως
[3, 10]	δὲ οὑτοσὶ καὶ Θεόφιλος καὶ	Πρώταρχος	καὶ Αὐτοκλῆς εἷλκον τὸ μειράκιον.
[3, 5]	με ἔνδοθεν, ἐπειδὴ τάχιστα ἐξῆλθον,	εὐθύς	με τύπτειν ἐπεχείρησεν: ἐπειδὴ δὲ
[3, 10]	φύλακας δὲ κατέστησαν ἐπὶ τοῦ	τέγους,	ἵν' ὁπότε ἐξέλθοι τὸ μειράκιον,
[3, 45]	ὕστερον ἦλθε τῆς πρὸς τοὺς	πολεμίους	μάχης καὶ τῆς εἰς Κορώνειαν
[3, 35]	ὁδὸν ᾠχόμην. καίτοι ποτέρους χρὴ	αἰτίους	τῶν γεγενημένων εἶναι νομίζειν, τοὺς
[3, 40]	περὶ παίδων ἐφιλονικήσαμεν ἡμεῖς πρὸς	ἀλλήλους,	τούτου ἕνεκα ἐξελάσαι τινὰς ζητῆσαι
[3, 30]	δὲ ἦλθον ἀπαράσκευος, ὥστε μήτε	φίλους	μήτε οἰκέτας μήτε ἄλλον ἄνθρωπον
[3, 15]	Μόλωνα δὲ τὸν γναφέα καὶ	ἄλλους	τινὰς ἐπαμύνειν ἐπιχειροῦντας συν έκοψαν.
[3, 40]	τῆς πατρίδος φυγὴν ποιήσασθαι: ἢ	πολλούς	γ' ἂν ἐξήλασαν: ἀλλ' ὅσοι
[3, 35]	τῶν νῦν γεγενημένων ἦν, εἰ	πολλοὺς	ἔχων τῶν ἐπιτηδείων ἐγώ, ἀπαντήσας
[3, 45]	ἀδίκως ἐκπεσόντα, ὑπὲρ ἧς ἐγὼ	πολλοὺς	κινδύνους κεκινδύνευκα καὶ πολλὰς λῃτουργίας
[3, 20]	μάρτυρας ὡς πλείστους κατὰ τοὺς	νόμους	διαπράττεσθαι περὶ αὐτῶν. οὗτος δὲ
[3, 40]	δῆλον ὅτι καὶ οἱ τοὺς	νόμους	ἐνθάδε θέντες, οὐκ εἴ τινες
[3, 25]	ἀποδοῦναι τὸ ἀργύριον αὐτῷ, μήτε	ἀφειμένους	τῶν ἐγκλημάτων μήτε ἀνάγκης ἡμῖν
[3, 25]	ἐξαμαρτάνειν οἷα κατηγόρηκεν οὗτος, ἀποστερῆσαι	βουλομένους	τὰς τριακοσίας δραχμάς, ἐπειδὴ δὲ
[3, 20]	ἀληθῆ λέγω, τούτων ὑμῖν τοὺς	παραγενομένους	μάρτυρας παρέξομαι. ΜΑP ΤΥP ΕΣ
[3, 10]	οὐδὲν ἔλαβεν, ὧν ἐγὼ τοὺς	παραγενομένους	ὑμῖν παρέξομαι μάρτυρας. ~ΜΑP ΤΥP
[3, 10]	δ' ἐπειδὴ τάχιστα ἐντύχοιεν ἀνθρώποις,	αἰσχυνομένους	ἀποτρέψεσθαι ταῦτα διανοηθεὶς ἑτέραν ὁδὸν
[3, 45]	ἐκπεσόντα, ὑπὲρ ἧς ἐγὼ πολλοὺς	κινδύνους	κεκινδύνευκα καὶ πολλὰς λῃτουργίας λελῃτούργηκα,
[3, 40]	αὐτὸς περὶ θανάτου ἠγωνίζετο ἢ	ἑτέρους	ὑπὲρ τῆς πατρίδος εἰς κίνδυνον
[3, 35]	ἑτέραν ἀπελθὼν ὁδὸν ᾠχόμην. καίτοι	ποτέρους	χρὴ αἰτίους τῶν γεγενημένων εἶναι
[3, 20]	ὑβρίζων δὲ καὶ τύπτων ἅμ'	ἀμφοτέρους	ἡμᾶς καὶ κωμάζων καὶ τὰς
[3, 35]	εἶναι νομίζειν, τοὺς φεύγοντας ἢ	τοὺς	ζητοῦντας καταλαβεῖν; ἐγὼ μὲν γὰρ
[3, 20]	παρακαλέσαντα μάρτυρας ὡς πλείστους κατὰ	τοὺς	νόμους διαπράττεσθαι περὶ αὐτῶν. οὗτος
[3, 40]	ἀλλὰ δῆλον ὅτι καὶ οἱ	τοὺς	νόμους ἐνθάδε θέντες, οὐκ εἴ
[3, 20]	ταῦτ' ἀληθῆ λέγω, τούτων ὑμῖν	τοὺς	παραγενομένους μάρτυρας παρέξομαι. ΜΑP ΤΥP
[3, 10]	κακὸν οὐδὲν ἔλαβεν, ὧν ἐγὼ	τοὺς	παραγενομένους ὑμῖν παρέξομαι μάρτυρας. ~ΜΑP
[3, 45]	ἐπειδὴ ὕστερον ἦλθε τῆς πρὸς	τοὺς	πολεμίους μάχης καὶ τῆς εἰς
[3, 35]	αἰτίους τῶν γεγενημένων εἶναι νομίζειν,	τοὺς	φεύγοντας ἢ τοὺς ζητοῦντας καταλαβεῖν;
[3, 20]	ταῦτ' ἀληθῆ, παρακαλέσαντα μάρτυρας ὡς	πλείστους	κατὰ τοὺς νόμους διαπράττεσθαι περὶ
[3, 10]	ὁδὸν ᾠχόμην ἀπιών: οὕτω σφόδρ'	αὐτοὺς	ἐφυλαττόμην, καὶ πάντα τὰ ὑπὸ
[3, 15]	βουλή, καὶ τοῦ μειρακίου βάλλοντος	αὐτοὺς	κἀμοῦ περὶ τοῦ σώματος ἀμυνομένου
[3, 45]	ἠναγκάσθην ἐκ τοιούτων πραγμάτων εἰς	τοιούτους	ἀγῶνας καταστῆναι.
[3, 10]	δὲ ἡγούμενος ἐκεῖνον μὲν ἐκφεύξεσθαι,	τούτους	δ' ἐπειδὴ τάχιστα ἐντύχοιεν ἀνθρώποις,
[3, 15]	ἐδέοντό μου συγγνώμην ἔχειν, οὐχ	ὡς	ἀδικούμενοι ἀλλ' ὡς δεινὰ πεποιηκότες:
[3, 15]	κἀκείνου ἀμυνομένου, καὶ τῶν παραγενομένων	ὡς	ἀδικουμένοις ἡμῖν ἁπάντων ἐπικουρούντων, ἐν
[3, 0]	ἔδει δοῦναι δίκην, ὑπὲρ τούτων	ὡς	ἀδικούμενον ἔγκλημα ποιήσασθαι καὶ οὕτω
[3, 20]	ψεύδεται πρὸς ὑμᾶς. σκέψασθε δὲ	ὡς	ἄπιστα εἴρηκε. τὴν γὰρ οὐσίαν
[3, 20]	διδάσκειν ὑμᾶς. Ἐτόλμησε γὰρ εἰπεῖν	ὡς	αὐτὸς μὲν τριακοσίας δραχμὰς ἔδωκε
[3, 15]	ἔχειν, οὐχ ὡς ἀδικούμενοι ἀλλ'	ὡς	δεινὰ πεποιηκότες: καὶ ἐξ ἐκείνου
[3, 35]	ὅτι ψεύδεται. τὸ γὰρ μειράκιον	ὡς	ἔγνω, ῥῖψαν θοἰμάτιον, φεῦγον ᾤχετο,
[3, 30]	τινα λόγον τὸ ψεῦδος αὐτῷ	ὡς	ἐγὼ διὰ τὴν ἐπιθυμίαν ἠναγκαζόμην
[3, 25]	τῷ γὰρ ἂν δόξειε πιστὸν	ὡς	ἐγὼ προνοηθεὶς καὶ ἐπιβουλεύων ἦλθον
[3, 30]	τώμενον. ὥστε τῷ ὑμῶν πιστὸν	ὡς	ἐγὼ πρότερον μὲν ἐξέπλευσα ἐκ
[3, 0]	ἐμποδὼν ἐμοὶ γεγένηται Σίμων οὑτοσί,	ὡς	ἐγὼ ὑμῖν ἐπιδείξω. ~Ἡμεῖς γὰρ
[3, 25]	ἀνθρώπων ἔξαρνός ἐστι. Λέγει δ'	ὡς	ἡμεῖς ἤλθομεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν
[3, 25]	τὴν τούτου ὄστρακον ἔχοντες, καὶ	ὡς	ἠπείλουν αὐτῷ ἐγὼ ἀποκτενεῖν, καὶ
[3, 30]	ἐμαυτοῦ τὴν πρόνοιαν ἐξευρίσκων, ἵν'	ὡς	μάλιστα ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ὑβρισθείην;
[3, 0]	ἐὰν δὲ περὶ τούτων ἀποδείξω	ὡς	οὐκ ἔνοχός εἰμι οἷς Σίμων
[3, 20]	εἰς τοιοῦτον ἀγῶνά με κατέστησεν.	ὡς	οὖν καὶ ταῦτ' ἀληθῆ λέγω,
[3, 30]	ἐπειδὴ δὲ χρόνος διεγένετο, πάλιν,	ὡς	οὗτός φησιν, ἐπεθύμησα περιβόητος γενέσθαι;
[3, 20]	ἦν ταῦτ' ἀληθῆ, παρακαλέσαντα μάρτυρας	ὡς	πλείστους κατὰ τοὺς νόμους διαπράττεσθαι
[3, 10]	ἐκ Πειραιῶς, καὶ τρέπομαι παριὼν	ὡς	τὸν Λυσίμαχον: ὀλίγον δὲ χρόνον
[3, 25]	ἠπείλουν αὐτῷ ἐγὼ ἀποκτενεῖν, καὶ	ὡς	τοῦτό ἐστιν ἡ πρόνοια. ἐγὼ
[3, 35]	ἀδικηθεὶς καὶ ἐπιβουλευθεὶς ὑπ' ἐμοῦ,	ὥς	φησιν, οὐκ ἐτόλμησε τεττάρων ἐτῶν
[3, 25]	πολλοῖς μάχεσθαι, ἄλλως τε καὶ	εἰδὼς	ὅτι ἀσμένως ἄν με εἶδεν
[3, 5]	δόξαι τοῖς πολίταις ἀνόητος εἶναι,	εἰδὼς	ὅτι τῇ μὲν τούτου πονηρίᾳ
[3, 0]	ΣΙΜΩΝΑ ΑΠΟΛΟΓΙΑ. Πολλὰ καὶ δεινὰ	συνειδὼς	Σίμωνι, ὦ βουλή, οὐκ ἄν
[3, 10]	εἰς Πειραιᾶ, οὗτος δ' αἰσθόμενος	εὐθέως	ἥκοντα τὸν Θεόδοτον καὶ διατρίβοντα
[3, 10]	τἀληθῆ λέγειν ᾠχόμην ἐκ τῆς	πόλεως.	ἐπειδὴ δὲ ᾤμην ἱκανὸν εἶναι
[3, 30]	πρότερον μὲν ἐξέπλευσα ἐκ τῆς	πόλεως	ἔχων τὸ μειράκιον, ἵνα μὴ
[3, 10]	κράτιστον εἶναι ἀποδημῆσαι ἐκ τῆς	πόλεως.	λαβὼν δὴ τὸ μειράκιον ἅπαντα
[3, 5]	οὗτος τοίνυν εἰς τοῦτο ἦλθεν	ὕβρεως	ὥστ' οὐ πρότερον ἠθέλησεν ἀπελθεῖν,
[3, 20]	ἰδίας ᾔσθετο κακῶς ἀγωνισάμενον ἐξ	ἀντιδόσεως,	καταφρονήσας μου οὑτωσὶ τολμηρῶς εἰς
[3, 15]	αἰσχρὸν περιιδεῖν οὕτως ἀνόμως καὶ	βιαίως	ὑβρισθέντα τὸν νεανίσκον, ἐπιλαμβάνομαι αὐτοῦ.
[3, 45]	οὐδείς, ἀγαθῶν δὲ πολλῶν: ὥστε	δικαίως	ἂν ὑφ' ὑμῶν καὶ ὑπὸ
[3, 10]	τῷ καιρῷ ἀφικνοῦμαι ἐγὼ ἐκ	Πειραιῶς,	καὶ τρέπομαι παριὼν ὡς τὸν
[3, 20]	ἵν' ἀμφοτέρων ἡμῶν ἀκούσαντες τἀληθῆ	ῥᾳδίως	ἔγνωτε τὰ δίκαια. ἐπειδὴ δὲ
[3, 20]	μὲν ἄλλον χρόνον ἡσυχίαν ἦγε	δεδιὼς	περὶ αὑτοῦ, ἐπειδὴ δὲ δίκας
[3, 5]	καὶ τῶν ἀδελφιδῶν, αἳ οὕτω	κοσμίως	βεβιώκασιν ὥστε καὶ ὑπὸ τῶν
[3, 20]	ἐπειδὴ δὲ δίκας ἰδίας ᾔσθετο	κακῶς	ἀγωνισάμενον ἐξ ἀντιδόσεως, καταφρονήσας μου
[3, 45]	με περιίδητε ἐκ τῆς πατρίδος	ἀδίκως	ἐκπεσόντα, ὑπὲρ ἧς ἐγὼ πολλοὺς
[3, 35]	οὐ τοίνυν ταῦτα εἰκότα μέν,	ἄλλως	δὲ περὶ αὐτῶν πέπρακται, ἀλλὰ
[3, 0]	ἔνοχός εἰμι οἷς Σίμων διωμόσατο,	ἄλλως	δὲ ὑμῖν φαίνωμαι παρὰ τὴν
[3, 25]	ἐπιθυμεῖν εἷς ὢν πολλοῖς μάχεσθαι,	ἄλλως	τε καὶ εἰδὼς ὅτι ἀσμένως
[3, 15]	εἶναι καὶ αἰσχρὸν περιιδεῖν οὕτως	ἀνόμως	καὶ βιαίως ὑβρισθέντα τὸν νεανίσκον,
[3, 40]	οὐδενὸς αἴτιός εἰμι τῶν γεγενημένων,	ἱκανῶς	ἀποδεδεῖχθαι νομίζω: οὕτω δὲ διάκειμαι
[3, 25]	ἄλλως τε καὶ εἰδὼς ὅτι	ἀσμένως	ἄν με εἶδεν ἐπὶ ταῖς
[3, 25]	ταῖς αὑτοῦ θύραις ὑπ' ἐμοῦ	δεινῶς	διατεθῆναι τυπτόμενος. φαίνεται δὲ πλεῖν
[3, 25]	ἀλλὰ καὶ κεκομίσθαι φησί: καίτοι	πῶς	εἰκός ἐστι τότε μὲν ἡμᾶς
[3, 40]	ὅστις ἐκ πολλοῦ προ νοεῖται	ὅπως	ἕλκος τις αὐτοῦ τῶν ἐχθρῶν
[3, 20]	ἐξ ἀντιδόσεως, καταφρονήσας μου οὑτωσὶ	τολμηρῶς	εἰς τοιοῦτον ἀγῶνά με κατέστησεν.
[3, 15]	ἡγησάμενος εἶναι καὶ αἰσχρὸν περιιδεῖν	οὕτως	ἀνόμως καὶ βιαίως ὑβρισθέντα τὸν
[3, 40]	ἀποκτεῖναι βουλόμενος ἔτρωσε. τίς γὰρ	οὕτως	ἐστὶν εὐήθης, ὅστις ἐκ πολλοῦ
[3, 40]	ἐπειδὰν βέλτιον φρονήσωσιν, ἅπασι μεταμέλει,	οὕτως	καὶ ὑμεῖς μεγάλας καὶ δεινὰς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/07/2008