Discours, paragraphes
[3, 25]	τε καὶ εἰδὼς ὅτι ἀσμένως	ἄν	με εἶδεν ἐπὶ ταῖς θύραις
[3, 0]	συνειδὼς Σίμωνι, ὦ βουλή, οὐκ	ἄν	ποτ' αὐτὸν εἰς τοσοῦτον τόλμης
[3, 35]	πα ράνομα πεποιηκότες. τί δ'	ἄν	ποτε ἔπαθον, εἰ τἀναντία τῶν
[3, 30]	παρὰ τούτῳ τὸ μειράκιον, εἶχεν	ἄν	τινα λόγον τὸ ψεῦδος αὐτῷ
[3, 20]	τῶν μαρτύρων ἀκηκόατε: ἐβουλόμην δ'	ἄν,	ὦ βουλή, Σίμωνα τὴν αὐτὴν
[3, 40]	πονηρίαν, ἵνα ἐπίστησθε ὅτι πολὺ	ἂν	δικαιότερον αὐτὸς περὶ θανάτου ἠγωνίζετο
[3, 25]	τοῖς ἄλλοις ἅπασι. τῷ γὰρ	ἂν	δόξειε πιστὸν ὡς ἐγὼ προνοηθεὶς
[3, 30]	ὃ ἐπικουρῆσαι μέν μοι οὐκ	ἂν	ἐδύνατο, μηνῦσαι δὲ ἱκανὸν ἦν
[3, 40]	τῆς προνοίας. καὶ γὰρ δεινὸν	ἂν	εἴη, εἰ ὅσοι ἐκ μέθης
[3, 0]	ἀνθρώποις ἔνεστιν, οὗτος δὲ βέλτιστος	ἂν	εἴη καὶ σωφρονέστατος, ὅστις κοσμιώτατα
[3, 40]	δὲ τῶν πανουργοτάτων. ἐβουλόμην δ'	ἂν	ἐξεῖναί μοι παρ' ὑμῖν καὶ
[3, 40]	φυγὴν ποιήσασθαι: ἢ πολλούς γ'	ἂν	ἐξήλασαν: ἀλλ' ὅσοι ἐπιβουλεύσαντες ἀποκτεῖναί
[3, 5]	κακὰ ὑπ' αὐτοῦ πέπονθε, πολὺ	ἂν	ἔργον εἴη λέγειν: ὅσα δὲ
[3, 0]	ἔμελλον περὶ ἐμοῦ διαγνώσεσθαι, σφόδρα	ἂν	ἐφοβούμην τὸν κίνδυνον, ὁρῶν ὅτι
[3, 45]	τῶν στρατηγῶν ἐξεκηρύχθη. Ἔχοιμι δ'	ἂν	καὶ ἄλλα πολλὰ εἰπεῖν περὶ
[3, 45]	ἀγαθῶν δὲ πολλῶν: ὥστε δικαίως	ἂν	ὑφ' ὑμῶν καὶ ὑπὸ τῶν
[3, 0]	ἀδικούμενον ἔγκλημα ποιήσασθαι καὶ οὕτω	μέγαν	καὶ σεμ νὸν ὅρκον διομοσάμενον
[3, 40]	ἔλαβον, εἰ ὑπὲρ τούτων ὧν,	ἐπειδὰν	βέλτιον φρονήσωσιν, ἅπασι μεταμέλει, οὕτως
[3, 0]	μὲν ἀδικῶ, μηδεμιᾶς συγγνώμης τυγχάνειν:	ἐὰν	δὲ περὶ τούτων ἀποδείξω ὡς
[3, 5]	τοιαῦτα πάσχοντος τῶν φθονεῖν εἰθισμένων,	ἐάν	τις ἐν τῇ πόλει προθυμῆται
[3, 25]	ἐστιν ἐγκαλέσας οὐδέποτ' ἀργύριον οὐδὲ	μνείαν	περὶ τούτου οὐδεμίαν ποιησάμενος. Φησὶ
[3, 45]	πολεμίους μάχης καὶ τῆς εἰς	Κορώνειαν	στρατείας, ἐμάχετο τῷ ταξιάρχῳ Λάχητι
[3, 10]	ἵν' ὁπότε ἐξέλθοι τὸ μειράκιον,	εἰσαρπάσειαν	αὐτόν. ἐν δὲ τούτῳ τῷ
[3, 0]	δὲ ὑμῖν φαίνωμαι παρὰ τὴν	ἡλικίαν	τὴν ἐμαυτοῦ ἀνοητότερον πρὸς τὸ
[3, 15]	αὐτοῖς οὖσι παρὰ τὴν Λάμπωνος	οἰκίαν	ἐγὼ μόνος βαδίζων ἐντυχάνω, δεινὸν
[3, 45]	οἱ βίᾳ εἰς τὴν ἡμετέραν	οἰκίαν	εἰσιόντες, οὗτοι οἱ διώκοντες, οὗτοι
[3, 25]	ἐπιβουλεύων ἦλθον ἐπὶ τὴν Σίμωνος	οἰκίαν	μεθ' ἡμέραν, μετὰ τοῦ μειρακίου,
[3, 5]	παρ' ἐμοί, ἐλθὼν ἐπὶ τὴν	οἰκίαν	τὴν ἐμὴν νύκτωρ μεθύων, ἐκκόψας
[3, 30]	πάλιν, ἦγον αὐτὸν ἐπὶ τὴν	οἰκίαν	τὴν Σίμωνος, οὗ πλεῖστα ἔμελλον
[3, 25]	ὡς ἡμεῖς ἤλθομεν ἐπὶ τὴν	οἰκίαν	τὴν τούτου ὄστρακον ἔχοντες, καὶ
[3, 25]	ὃς καὶ ἐπὶ τὴν ἐμὴν	οἰκίαν	φοιτῶν εἰσῄει βίᾳ, καὶ οὔτε
[3, 40]	τῆς πατρίδος. ἔπειτα δὲ καὶ	οὐδεμίαν	ἡγούμην πρόνοιαν εἶναι τραύματος ὅστις
[3, 25]	ἀργύριον οὐδὲ μνείαν περὶ τούτου	οὐδεμίαν	ποιησάμενος. Φησὶ δ' ἐπὶ ταῖς
[3, 30]	αὐτῷ ὡς ἐγὼ διὰ τὴν	ἐπιθυμίαν	ἠναγκαζόμην ἀνοητότερόν τι ποιεῖν τῶν
[3, 5]	τις εἰδείη τὴν τούτου μα	νίαν.	ἐκκαλέσας γάρ με ἔνδοθεν, ἐπειδὴ
[3, 40]	ἔπειτα δὲ καὶ οὐδεμίαν ἡγούμην	πρόνοιαν	εἶναι τραύματος ὅστις μὴ ἀποκτεῖναι
[3, 30]	συγκοπήσεσθαι, ὥσπερ κατ' ἐμαυτοῦ τὴν	πρόνοιαν	ἐξευρίσκων, ἵν' ὡς μάλιστα ὑπὸ
[3, 30]	συμφορὰν ἐμαυτοῦ νομίζων τὴν τούτου	πονηρίαν:	ἐπειδὴ δὲ χρόνος διεγένετο, πάλιν,
[3, 40]	τῶν ἄλλων ἐπιδεῖξαι τὴν τούτου	πονηρίαν,	ἵνα ἐπίστησθε ὅτι πολὺ ἂν
[3, 20]	ὡς ἄπιστα εἴρηκε. τὴν γὰρ	οὐσίαν	τὴν ἑαυτοῦ ἅπασαν πεντήκοντα καὶ
[3, 20]	γενόμενος, τὸν μὲν ἄλλον χρόνον	ἡσυχίαν	ἦγε δεδιὼς περὶ αὑτοῦ, ἐπειδὴ
[3, 30]	ἄρα, ἵνα μὴ περιβόητος εἴην,	ἡσυχίαν	ἦγον, συμφορὰν ἐμαυτοῦ νομίζων τὴν
[3, 40]	τοῦ αὐτοῦ μοι δοκεῖ εἶναι	ἐρᾶν	τε καὶ συκοφαντεῖν, ἀλλὰ τὸ
[3, 30]	λαβεῖν, ἢ νύκτωρ ἢ μεθ'	ἡμέραν,	ἀλλ' ἐνταῦθα ἦλθον οὗ αὐτὸς
[3, 25]	ἐπὶ τὴν Σίμωνος οἰκίαν μεθ'	ἡμέραν,	μετὰ τοῦ μειρακίου, τοσούτων ἀνθρώπων
[3, 35]	αὐτὸν ἐπεδίω κον, ἐγὼ δὲ	ἑτέραν	ἀπελθὼν ὁδὸν ᾠχόμην. καίτοι ποτέρους
[3, 10]	ἀνθρώποις, αἰσχυνομένους ἀποτρέψεσθαι ταῦτα διανοηθεὶς	ἑτέραν	ὁδὸν ᾠχόμην ἀπιών: οὕτω σφόδρ'
[3, 45]	εἰσιν οἱ βίᾳ εἰς τὴν	ἡμετέραν	οἰκίαν εἰσιόντες, οὗτοι οἱ διώκοντες,
[3, 30]	μὴ περιβόητος εἴην, ἡσυχίαν ἦγον,	συμφορὰν	ἐμαυτοῦ νομίζων τὴν τούτου πονηρίαν:
[3, 10]	ὑπὸ τούτων γιγνόμενα μεγάλην ἐμαυτῷ	συμφορὰν	ἐνόμιζον. κἀνταῦθα μέν, ἵνα φησὶ
[3, 40]	ποιήσασθαι: ἢ πολλούς γ' ἂν	ἐξήλασαν:	ἀλλ' ὅσοι ἐπιβουλεύσαντες ἀποκτεῖναί τινας
[3, 5]	παῖδας κόρας καὶ ὀρφανὰς εἰσιόντα,	ἐξήλασαν	βίᾳ. καὶ τοσούτου ἐδέησεν αὐτῷ
[3, 20]	τὴν γὰρ οὐσίαν τὴν ἑαυτοῦ	ἅπασαν	πεντήκοντα καὶ διακοσίων δραχμῶν ἐτιμήσατο.
[3, 40]	τινας ἔτρωσαν, ἀποκτεῖναι δὲ οὐκ	ἐδυνήθησαν,	περὶ τῶν τοιούτων τὰς τιμωρίας
[3, 40]	ἡγούμενοι, ὑπὲρ ὧν ἐβούλευσαν καὶ	προὐνοήθησαν,	ὑπὲρ τούτων προσήκειν αὐτοῖς δίκην
[3, 15]	τοιαῦτα παρενόμουν εἰς ἐκεῖνον, οὐκ	ἠθέλησαν	εἰπεῖν ἐρωτηθέντες, ἀφέμενοι δὲ τοῦ
[3, 10]	τινες αὐτῷ τῶν παραγενομένων οὐκ	ἠθέλησαν	συνεξαμαρτεῖν, Σίμων δὲ οὑτοσὶ καὶ
[3, 10]	ἠρίστων καὶ ἔπινον, φύλακας δὲ	κατέστησαν	ἐπὶ τοῦ τέγους, ἵν' ὁπότε
[3, 40]	μεγάλας κατεστήσαντο, ἡγούμενοι, ὑπὲρ ὧν	ἐβούλευσαν	καὶ προὐνοήθησαν, ὑπὲρ τούτων προσήκειν
[3, 40]	κατάξαντες τὰς κεφαλάς, ἐπὶ τούτοις	ἠξίωσαν	τῆς πατρίδος φυγὴν ποιήσασθαι: ἢ
[3, 40]	ἀλλ' ὅσοι ἐπιβουλεύσαντες ἀποκτεῖναί τινας	ἔτρωσαν,	ἀποκτεῖναι δὲ οὐκ ἐδυνήθησαν, περὶ
[3, 35]	ὑμᾶς. καὶ οἱ μὲν ἄλλοι,	ὅταν	ἐρῶσι καὶ ἀποστερῶνται ὧν ἐπιθυμοῦσι
[3, 35]	τὸ γὰρ μειράκιον ὡς ἔγνω,	ῥῖψαν	θοἰμάτιον, φεῦγον ᾤχετο, οὗτοι δὲ
[3, 15]	ἄλλους τινὰς ἐπαμύνειν ἐπιχειροῦντας συν	έκοψαν.	ἤδη δὲ αὐτοῖς οὖσι παρὰ
[3, 10]	ἐξέλθοι τὸ μειράκιον, εἰσαρπάσειαν αὐτόν.	ἐν	δὲ τούτῳ τῷ καιρῷ ἀφικνοῦμαι
[3, 45]	καὶ τόλμης, περὶ τούτου μνησθήσομαι.	ἐν	Κορίνθῳ γάρ, ἐπειδὴ ὕστερον ἦλθε
[3, 5]	τῶν φθονεῖν εἰθισμένων, ἐάν τις	ἐν	τῇ πόλει προθυμῆται χρηστὸς εἶναι.
[3, 15]	ὡς ἀδικουμένοις ἡμῖν ἁπάντων ἐπικουρούντων,	ἐν	τούτῳ τῷ θορύβῳ συντριβόμεθα τὰς
[3, 35]	ἐγὼ εἰς τοιοῦτον ἀγῶνα καθέστηκα,	ἐν	ᾧ καὶ περὶ τῆς πατρίδος
[3, 10]	κεφαλὴν οὔτε ἄλλο κακὸν οὐδὲν	ἔλαβεν,	ὧν ἐγὼ τοὺς παραγενομένους ὑμῖν
[3, 15]	τὸ μὲν μειράκιον εἰς γναφεῖον	κατέφυγεν,	οὗτοι δὲ συνεισπεσόντες ἦγον αὐτὸν
[3, 0]	τὸ μειράκιον διατεθείς, αἰτοῦμαι ὑμᾶς	μηδέν	με χείρω νομίζειν, εἰδότας ὅτι
[3, 25]	εἰδὼς ὅτι ἀσμένως ἄν με	εἶδεν	ἐπὶ ταῖς θύραις ταῖς αὑτοῦ,
[3, 0]	με εἰς τοιαύτην ἀνάγκην κατέστησεν,	οὐδὲν	ἀποκρυψάμενος ἅπαντα διηγήσομαι πρὸς ὑμᾶς
[3, 10]	τὴν κεφαλὴν οὔτε ἄλλο κακὸν	οὐδὲν	ἔλαβεν, ὧν ἐγὼ τοὺς παραγενομένους
[3, 15]	τὰ γιγνόμενα, τῶν μὲν λεγομένων	οὐδὲν	ἐφρόντιζον, Μόλωνα δὲ τὸν γναφέα
[3, 40]	δοῦναι: εἰ δὲ μὴ κατέσχον,	οὐδὲν	ἧττον τό γ' ἐκείνων πεποιῆσθαι.
[3, 25]	τῆς οἰκίας διώξας τὸ μειράκιον	οὐδὲν	κακὸν ἔχων, καὶ ταῦτα πλεῖν
[3, 20]	τὰ δίκαια. ἐπειδὴ δὲ αὐτῷ	οὐδὲν	μέλει τῶν ὅρκων ὧν διωμόσατο,
[3, 15]	τοῦ χρόνου τεττάρων ἐτῶν παρεληλυθότων	οὐδέν	μοι πώποτε ἐνεκά λεσεν οὐδείς.
[3, 20]	περὶ αὐτῶν. οὗτος δὲ τοιοῦτον	οὐδὲν	πώποτε φαίνεται ποιήσας, ὑβρίζων δὲ
[3, 5]	αἰσχύνεσθαι. οὗτος τοίνυν εἰς τοῦτο	ἦλθεν	ὕβρεως ὥστ' οὐ πρότερον ἠθέλησεν
[3, 5]	νύκτωρ μεθύων, ἐκκόψας τὰς θύρας	εἰσῆλθεν	εἰς τὴν γυναικωνῖτιν, ἔνδον οὐσῶν
[3, 5]	μα νίαν. ἐκκαλέσας γάρ με	ἔνδοθεν,	ἐπειδὴ τάχιστα ἐξῆλθον, εὐθύς με
[3, 0]	ὑπὲρ ὧν ἐγὼ αἰσχυνόμενος, εἰ	μέλλοιεν	πολλοί μοι συνείσεσθαι, ἠνεσχόμην ἀδικούμενος.
[3, 10]	ἐκφεύξεσθαι, τούτους δ' ἐπειδὴ τάχιστα	ἐντύχοιεν	ἀνθρώποις, αἰσχυνομένους ἀποτρέψεσθαι ταῦτα διανοηθεὶς
[3, 25]	μὲν ἡμᾶς τοιαῦτα ἐξαμαρτάνειν οἷα	κατηγόρηκεν	οὗτος, ἀποστερῆσαι βουλομένους τὰς τριακοσίας
[3, 5]	ὅσα δὲ εἰς ἐμὲ αὐτὸν	ἐξημάρτηκεν,	ἡγοῦμαι ταῦθ' ὑμῖν προσήκειν ἀκοῦσαι.
[3, 0]	ἀξιῶ δέ, ὦ βουλή, εἰ	μὲν	ἀδικῶ, μηδεμιᾶς συγγνώμης τυγχάνειν: ἐὰν
[3, 15]	τὰς κεφαλὰς ἅπαντες. καὶ οἱ	μὲν	ἄλλοι οἱ μετὰ τούτου παροινήσαντες,
[3, 35]	ἐπισκήψασθαι εἰς ὑμᾶς. καὶ οἱ	μὲν	ἄλλοι, ὅταν ἐρῶσι καὶ ἀποστερῶνται
[3, 20]	τῶν κακῶν αἴτιος γενόμενος, τὸν	μὲν	ἄλλον χρόνον ἡσυχίαν ἦγε δεδιὼς
[3, 35]	κακόν. οὐ τοίνυν ταῦτα εἰκότα	μέν,	ἄλλως δὲ περὶ αὐτῶν πέπρακται,
[3, 5]	ἔβαλλέ με λίθοις. καὶ ἐμοῦ	μὲν	ἁμαρτάνει, Ἀριστοκρίτου δέ, ὃς παρ'
[3, 0]	χείρω νομίζειν, εἰδότας ὅτι ἐπιθυμῆσαι	μὲν	ἅπα σιν ἀνθρώποις ἔνεστιν, οὗτος
[3, 30]	ἐκκαλέσας ἔτυπτέ με. ~καὶ τότε	μὲν	ἄρα, ἵνα μὴ περιβόητος εἴην,
[3, 45]	πολλὰς λῃτουργίας λελῃτούργηκα, καὶ κακοῦ	μὲν	αὐτῇ οὐδενὸς αἴτιος γεγένημαι, οὐδὲ
[3, 30]	ἔμελλον πράγματα ἕξειν; καὶ ἐπεβούλευον	μὲν	αὐτῷ, οὕτω δὲ ἦλθον ἀπαράσκευος,
[3, 35]	ἢ τοὺς ζητοῦντας καταλαβεῖν; ἐγὼ	μὲν	γὰρ ἡγοῦμαι πᾶσιν εἶναι δῆλον
[3, 5]	ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή, ἡγούμενος	μὲν	δεινὰ πάσχειν, αἰσχυνόμενος δέ, ὅπερ
[3, 10]	φεύγων. ἐγὼ δὲ ἡγούμενος ἐκεῖνον	μὲν	ἐκφεύξεσθαι, τούτους δ' ἐπειδὴ τάχιστα
[3, 30]	ὑμῶν πιστὸν ὡς ἐγὼ πρότερον	μὲν	ἐξέπλευσα ἐκ τῆς πόλεως ἔχων
[3, 5]	Θεοδότου, Πλαταϊκοῦ μειρακίου, καὶ ἐγὼ	μὲν	εὖ ποιῶν αὐτὸν ἠξίουν εἶναί
[3, 25]	καίτοι πῶς εἰκός ἐστι τότε	μὲν	ἡμᾶς τοιαῦτα ἐξαμαρτάνειν οἷα κατηγόρηκεν
[3, 30]	ἐπεθύμησα περιβόητος γενέσθαι; καὶ εἰ	μὲν	ἦν παρὰ τούτῳ τὸ μειράκιον,
[3, 10]	τῶν τούτου ἐπιτηδείων. καὶ οὗτοι	μὲν	ἠρίστων καὶ ἔπινον, φύλακας δὲ
[3, 10]	μεγάλην ἐμαυτῷ συμφορὰν ἐνόμιζον. κἀνταῦθα	μέν,	ἵνα φησὶ Σί μων τὴν
[3, 15]	φασκόντων εἶναι τὰ γιγνόμενα, τῶν	μὲν	λεγομένων οὐδὲν ἐφρόντιζον, Μόλωνα δὲ
[3, 15]	ὑμῖν. μετὰ δὲ ταῦτα τὸ	μὲν	μειράκιον εἰς γναφεῖον κατέφυγεν, οὗτοι
[3, 30]	γε τὸ παιδίον, ὃ ἐπικουρῆσαι	μέν	μοι οὐκ ἂν ἐδύνατο, μηνῦσαι
[3, 35]	πᾶσιν εἶναι δῆλον ὅτι φεύγουσι	μὲν	οἱ περὶ αὑτῶν δεδιότες, διώκουσι
[3, 30]	τῶν εἰκότων: νῦν δὲ τούτῳ	μὲν	οὐδὲ διελέγετο, ἀλλ' ἐμίσει πάντων
[3, 45]	πατρίδος εἰς κίνδυνον καθίστη. ~τὰ	μὲν	οὖν ἄλλα ἐάσω: ὃ δ'
[3, 0]	διομοσάμενον εἰς ὑμᾶς ἐλθεῖν. εἰ	μὲν	οὖν ἄλλοι τινὲς ἔμελλον περὶ
[3, 20]	παρέξομαι. ΜΑP ΤΥP ΕΣ Τὰ	μὲν	οὖν γεγενημένα καὶ ἐμοῦ καὶ
[3, 5]	ποιεῖν ὅ τι βούλοιτο. ὅσα	μὲν	οὖν ἐκεῖνος κακὰ ὑπ' αὐτοῦ
[3, 40]	οὗτος δὲ χρόνοις ὕστερον. ~Ὅτι	μὲν	οὖν, ὦ βουλή, οὐδενὸς αἴτιός
[3, 35]	βίᾳ, ἐντυχὼν δ' ἐγὼ τούτων	μὲν	οὐχ ἡπτόμην, τοῦ μειρακίου δ'
[3, 10]	ἐκπηδῶσιν ἐφ' ἡμᾶς. καὶ οἱ	μέν	τινες αὐτῷ τῶν παραγενομένων οὐκ
[3, 15]	οὗτοι δέ, δι' ὅ τι	μὲν	τοιαῦτα παρενόμουν εἰς ἐκεῖνον, οὐκ
[3, 15]	μάρτυρας. ~ΜΑP ΤΥP ΕΣ. Ὅτι	μὲν	τοίνυν οὗτος ἦν ὁ ἀδικήσας,
[3, 10]	εἶναι τὸν χρόνον Σίμωνι ἐπιλαθέσθαι	μὲν	τοῦ νεανίσκου, μεταμελῆσαι δὲ τῶν
[3, 5]	ἀνόητος εἶναι, εἰδὼς ὅτι τῇ	μὲν	τούτου πονηρίᾳ πρέποντα ἔσται τὰ
[3, 20]	Ἐτόλμησε γὰρ εἰπεῖν ὡς αὐτὸς	μὲν	τριακοσίας δραχμὰς ἔδωκε Θεοδότῳ, συνθήκας
[3, 40]	τε καὶ συκοφαντεῖν, ἀλλὰ τὸ	μὲν	τῶν εὐηθεστέρων, τὸ δὲ τῶν
[3, 25]	σύγκειται καὶ μεμηχάνηται, καὶ δοῦναι	μέν	φησιν, ἵνα μὴ δοκῇ δεινὰ
[3, 10]	τερον ἡμαρτημένων, ἀφικνοῦμαι πάλιν. κἀγὼ	μὲν	ᾠχόμην εἰς Πειραιᾶ, οὗτος δ'
[3, 40]	εἶναι, εἰ ἄρα περὶ παίδων	ἐφιλονικήσαμεν	ἡμεῖς πρὸς ἀλλήλους, τούτου ἕνεκα
[3, 5]	ἐγὼ ὑμῖν ἐπιδείξω. ~Ἡμεῖς γὰρ	ἐπεθυμήσαμεν,	ὦ βουλή, Θεοδότου, Πλαταϊκοῦ μειρακίου,
[3, 25]	ἐστι. Λέγει δ' ὡς ἡμεῖς	ἤλθομεν	ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὴν τούτου
[3, 5]	τῶν ὑβρισμένων, ὥστε ἐξευρὼν οὗ	ἐδειπνοῦμεν	ἀτοπώτατον πρᾶγμα καὶ ἀπιστότατον ἐποίησεν,
[3, 15]	παρεληλυθότων οὐδέν μοι πώποτε ἐνεκά	λεσεν	οὐδείς. ~Σίμων δ' οὑτοσί, ὁ
[3, 5]	εἰσιόντα, ἐξήλασαν βίᾳ. καὶ τοσούτου	ἐδέησεν	αὐτῷ μεταμελῆσαι τῶν ὑβρισμένων, ὥστε
[3, 5]	ἐδειπνοῦμεν ἀτοπώτατον πρᾶγμα καὶ ἀπιστότατον	ἐποίησεν,	εἰ μή τις εἰδείη τὴν
[3, 5]	ἦλθεν ὕβρεως ὥστ' οὐ πρότερον	ἠθέλησεν	ἀπελθεῖν, πρὶν αὐτὸν ἡγούμενοι δεινὰ
[3, 5]	τάχιστα ἐξῆλθον, εὐθύς με τύπτειν	ἐπεχείρησεν:	ἐπειδὴ δὲ αὐτὸν ἠμυνάμην, ἐκστὰς
[3, 0]	Σίμων με εἰς τοιαύτην ἀνάγκην	κατέστησεν,	οὐδὲν ἀποκρυψάμενος ἅπαντα διηγήσομαι πρὸς
[3, 20]	τολμηρῶς εἰς τοιοῦτον ἀγῶνά με	κατέστησεν.	ὡς οὖν καὶ ταῦτ' ἀληθῆ
[3, 45]	ἐμάχετο τῷ ταξιάρχῳ Λάχητι καὶ	ἔτυπτεν	αὐτόν, καὶ πανστρατιᾷ τῶν πολιτῶν
[3, 30]	ἦν παρὰ τούτῳ τὸ μειράκιον,	εἶχεν	ἄν τινα λόγον τὸ ψεῦδος
[3, 30]	ἂν ἐδύνατο, μηνῦσαι δὲ ἱκανὸν	ἦν	βασανιζόμενον, εἴ τι ἐγὼ ἐξημάρτανον;
[3, 35]	εἰ τἀναντία τῶν νῦν γεγενημένων	ἦν,	εἰ πολλοὺς ἔχων τῶν ἐπιτηδείων
[3, 30]	αὐτὸν οὗ μόνον οἷόν τ'	ἦν	λαβεῖν, ἢ νύκτωρ ἢ μεθ'
[3, 15]	ΕΣ. Ὅτι μὲν τοίνυν οὗτος	ἦν	ὁ ἀδικήσας, ὦ βουλή, καὶ
[3, 5]	πυθόμενος γὰρ ὅτι τὸ μειράκιον	ἦν	παρ' ἐμοί, ἐλθὼν ἐπὶ τὴν
[3, 30]	περιβόητος γενέσθαι; καὶ εἰ μὲν	ἦν	παρὰ τούτῳ τὸ μειράκιον, εἶχεν
[3, 20]	μειράκιον. καίτοι ἐχρῆν αὐτόν, εἴπερ	ἦν	ταῦτ' ἀληθῆ, παρακαλέσαντα μάρτυρας ὡς
[3, 40]	ἐπὶ τούτοις ἠξίωσαν τῆς πατρίδος	φυγὴν	ποιήσασθαι: ἢ πολλούς γ' ἂν
[3, 45]	Σίμων βούλεται, ἀλλὰ καὶ ὅτι	ἠναγκάσθην	ἐκ τοιούτων πραγμάτων εἰς τοιούτους
[3, 30]	μὲν ἄρα, ἵνα μὴ περιβόητος	εἴην,	ἡσυχίαν ἦγον, συμφορὰν ἐμαυτοῦ νομίζων
[3, 45]	ὑμῶν καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων	ἐλεηθείην,	οὐ μόνον εἴ τι πάθοιμι
[3, 30]	ὡς μάλιστα ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν	ὑβρισθείην;	~Ἔτι τοίνυν, ὦ βουλή, καὶ
[3, 0]	δὲ Σίμων με εἰς τοιαύτην	ἀνάγκην	κατέστησεν, οὐδὲν ἀποκρυψάμενος ἅπαντα διηγήσομαι
[3, 40]	προὐνοήθησαν, ὑπὲρ τούτων προσήκειν αὐτοῖς	δίκην	δοῦναι: εἰ δὲ μὴ κατέσχον,
[3, 5]	μὴ λαβεῖν τούτων τῶν ἁμαρτημάτων	δίκην	ἢ δόξαι τοῖς πολίταις ἀνόητος
[3, 0]	ὑπὲρ ὧν αὐτὸν ἔδει δοῦναι	δίκην,	ὑπὲρ τούτων ὡς ἀδικούμενον ἔγκλημα
[3, 10]	πάντα τὰ ὑπὸ τούτων γιγνόμενα	μεγάλην	ἐμαυτῷ συμφορὰν ἐνόμιζον. κἀνταῦθα μέν,
[3, 10]	ἡμῶν οὐδεὶς οὔτε κατεάγη τὴν	κεφαλὴν	οὔτε ἄλλο κακὸν οὐδὲν ἔλαβεν,
[3, 40]	ὑπὸ Σίμωνος καὶ καταγεὶς τὴν	κεφαλὴν	ὑπ' αὐτοῦ οὐκ ἐτόλμησα αὐτῷ
[3, 5]	τύπτειν ἐπεχείρησεν: ἐπειδὴ δὲ αὐτὸν	ἠμυνάμην,	ἐκστὰς ἔβαλλέ με λίθοις. καὶ
[3, 0]	ποτ' αὐτὸν εἰς τοσοῦτον τόλμης	ἡγησάμην	ἀφικέσθαι, ὥστε ὑπὲρ ὧν αὐτὸν
[3, 5]	ἐλθὼν ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὴν	ἐμὴν	νύκτωρ μεθύων, ἐκκόψας τὰς θύρας
[3, 25]	αὑτοῦ, ὃς καὶ ἐπὶ τὴν	ἐμὴν	οἰκίαν φοιτῶν εἰσῄει βίᾳ, καὶ
[3, 10]	δὲ σφόδρα ἠπορούμην ὅ τι	χρησαίμην,	ὦ βουλή, τῇ τούτου παρανομίᾳ,
[3, 30]	τὸ μειράκιον, ἵνα μὴ τούτῳ	μαχοίμην,	ἐπειδὴ δὲ ἀφικόμην πάλιν, ἦγον
[3, 30]	ὡς ἐγὼ διὰ τὴν ἐπιθυμίαν	ἠναγκαζόμην	ἀνοητότερόν τι ποιεῖν τῶν εἰκότων:
[3, 30]	μὴ τούτῳ μαχοίμην, ἐπειδὴ δὲ	ἀφικόμην	πάλιν, ἦγον αὐτὸν ἐπὶ τὴν
[3, 30]	ἐξημάρτανον; ἀλλ' εἰς τοσοῦτον ἀμαθίας	ἀφικόμην,	ὥστε ἐπιβουλεύων Σίμωνι οὐκ ἐτήρησα
[3, 25]	εἰ μὴ εἰς τοῦτο μανίας	ἀφικόμην	ὥστε ἐπιθυμεῖν εἷς ὢν πολλοῖς
[3, 20]	ἐμοῦ καὶ τῶν μαρτύρων ἀκηκόατε:	ἐβουλόμην	δ' ἄν, ὦ βουλή, Σίμωνα
[3, 40]	εὐηθεστέρων, τὸ δὲ τῶν πανουργοτάτων.	ἐβουλόμην	δ' ἂν ἐξεῖναί μοι παρ'
[3, 35]	οὐχ ἡπτόμην, τοῦ μειρακίου δ'	ἐπελαμβανόμην:	οὗτοι δὲ ἐκεῖνόν τε ἦγον
[3, 35]	δ' ἐγὼ τούτων μὲν οὐχ	ἡπτόμην,	τοῦ μειρακίου δ' ἐπελαμβανόμην: οὗτοι
[3, 10]	ᾠχόμην ἀπιών: οὕτω σφόδρ' αὐτοὺς	ἐφυλαττόμην,	καὶ πάντα τὰ ὑπὸ τούτων
[3, 35]	τῶν ἐπιτηδείων ἐγώ, ἀπαντήσας Σίμωνι,	ἐμαχόμην	αὐτῷ καὶ ἔτυπτον αὐτὸν καὶ
[3, 5]	καὶ πρότερον εἶπον, τῇ συμφορᾷ,	ἠνειχόμην,	καὶ μᾶλλον ᾑρούμην μὴ λαβεῖν
[3, 0]	εἰ μέλλοιεν πολλοί μοι συνείσεσθαι,	ἠνεσχόμην	ἀδικούμενος. ἐπειδὴ δὲ Σίμων με
[3, 10]	ἀποτρέψεσθαι ταῦτα διανοηθεὶς ἑτέραν ὁδὸν	ᾠχόμην	ἀπιών: οὕτω σφόδρ' αὐτοὺς ἐφυλαττόμην,
[3, 10]	ἡμαρτημένων, ἀφικνοῦμαι πάλιν. κἀγὼ μὲν	ᾠχόμην	εἰς Πειραιᾶ, οὗτος δ' αἰσθόμενος
[3, 10]	ἅπαντα γὰρ δεῖ τἀληθῆ λέγειν	ᾠχόμην	ἐκ τῆς πόλεως. ἐπειδὴ δὲ
[3, 35]	ἐγὼ δὲ ἑτέραν ἀπελθὼν ὁδὸν	ᾠχόμην.	καίτοι ποτέρους χρὴ αἰτίους τῶν
[3, 0]	περὶ ἐμοῦ διαγνώσεσθαι, σφόδρα ἂν	ἐφοβούμην	τὸν κίνδυνον, ὁρῶν ὅτι καὶ
[3, 40]	πατρίδος. ἔπειτα δὲ καὶ οὐδεμίαν	ἡγούμην	πρόνοιαν εἶναι τραύματος ὅστις μὴ
[3, 5]	τῇ συμφορᾷ, ἠνειχόμην, καὶ μᾶλλον	ᾑρούμην	μὴ λαβεῖν τούτων τῶν ἁμαρτημάτων
[3, 10]	χρηστὸς εἶναι. ~οὕτω δὲ σφόδρα	ἠπορούμην	ὅ τι χρησαίμην, ὦ βουλή,
[3, 10]	ἐκ τῆς πόλεως. ἐπειδὴ δὲ	ᾤμην	ἱκανὸν εἶναι τὸν χρόνον Σίμωνι
[3, 0]	γίγνονται, ὥστε πολλὰ καὶ παρὰ	γνώμην	ἀποβαίνειν τοῖς κινδυνεύουσιν. εἰς ὑμᾶς
[3, 20]	ὦ βουλή, Σίμωνα τὴν αὐτὴν	γνώμην	ἐμοὶ ἔχειν, ἵν' ἀμφοτέρων ἡμῶν
[3, 15]	εἶδον μετὰ ταῦτα, ἐδέοντό μου	συγγνώμην	ἔχειν, οὐχ ὡς ἀδικούμενοι ἀλλ'
[3, 20]	ἀπέστησα αὐτοῦ τὸ μειράκιον. καίτοι	ἐχρῆν	αὐτόν, εἴπερ ἦν ταῦτ' ἀληθῆ,
[3, 20]	δ' ἄν, ὦ βουλή, Σίμωνα	τὴν	αὐτὴν γνώμην ἐμοὶ ἔχειν, ἵν'
[3, 20]	σκέψασθε δὲ ὡς ἄπιστα εἴρηκε.	τὴν	γὰρ οὐσίαν τὴν ἑαυτοῦ ἅπασαν
[3, 5]	ἐκκόψας τὰς θύρας εἰσῆλθεν εἰς	τὴν	γυναικωνῖτιν, ἔνδον οὐσῶν τῆς τε
[3, 20]	ἄπιστα εἴρηκε. τὴν γὰρ οὐσίαν	τὴν	ἑαυτοῦ ἅπασαν πεντήκοντα καὶ διακοσίων
[3, 0]	ὑμῖν φαίνωμαι παρὰ τὴν ἡλικίαν	τὴν	ἐμαυτοῦ ἀνοητότερον πρὸς τὸ μειράκιον
[3, 5]	ἐμοί, ἐλθὼν ἐπὶ τὴν οἰκίαν	τὴν	ἐμὴν νύκτωρ μεθύων, ἐκκόψας τὰς
[3, 25]	ταῖς αὑτοῦ, ὃς καὶ ἐπὶ	τὴν	ἐμὴν οἰκίαν φοιτῶν εἰσῄει βίᾳ,
[3, 30]	ψεῦδος αὐτῷ ὡς ἐγὼ διὰ	τὴν	ἐπιθυμίαν ἠναγκαζόμην ἀνοητότερόν τι ποιεῖν
[3, 0]	ἄλλως δὲ ὑμῖν φαίνωμαι παρὰ	τὴν	ἡλικίαν τὴν ἐμαυτοῦ ἀνοητότερον πρὸς
[3, 45]	οὗτοί εἰσιν οἱ βίᾳ εἰς	τὴν	ἡμετέραν οἰκίαν εἰσιόντες, οὗτοι οἱ
[3, 10]	οὔτε ἡμῶν οὐδεὶς οὔτε κατεάγη	τὴν	κεφαλὴν οὔτε ἄλλο κακὸν οὐδὲν
[3, 40]	ὑβρισμένος ὑπὸ Σίμωνος καὶ καταγεὶς	τὴν	κεφαλὴν ὑπ' αὐτοῦ οὐκ ἐτόλμησα
[3, 15]	ἤδη δὲ αὐτοῖς οὖσι παρὰ	τὴν	Λάμπωνος οἰκίαν ἐγὼ μόνος βαδίζων
[3, 10]	μέν, ἵνα φησὶ Σί μων	τὴν	μάχην γενέσθαι, οὔτε τούτων οὔτε
[3, 5]	ἦν παρ' ἐμοί, ἐλθὼν ἐπὶ	τὴν	οἰκίαν τὴν ἐμὴν νύκτωρ μεθύων,
[3, 30]	ἀφικόμην πάλιν, ἦγον αὐτὸν ἐπὶ	τὴν	οἰκίαν τὴν Σίμωνος, οὗ πλεῖστα
[3, 25]	δ' ὡς ἡμεῖς ἤλθομεν ἐπὶ	τὴν	οἰκίαν τὴν τούτου ὄστρακον ἔχοντες,
[3, 30]	καὶ συγκοπήσεσθαι, ὥσπερ κατ' ἐμαυτοῦ	τὴν	πρόνοιαν ἐξευρίσκων, ἵν' ὡς μάλιστα
[3, 25]	προνοηθεὶς καὶ ἐπιβουλεύων ἦλθον ἐπὶ	τὴν	Σίμωνος οἰκίαν μεθ' ἡμέραν, μετὰ
[3, 30]	ἦγον αὐτὸν ἐπὶ τὴν οἰκίαν	τὴν	Σίμωνος, οὗ πλεῖστα ἔμελλον πράγματα
[3, 5]	ἐποίησεν, εἰ μή τις εἰδείη	τὴν	τούτου μα νίαν. ἐκκαλέσας γάρ
[3, 25]	ἡμεῖς ἤλθομεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν	τὴν	τούτου ὄστρακον ἔχοντες, καὶ ὡς
[3, 30]	ἡσυχίαν ἦγον, συμφορὰν ἐμαυτοῦ νομίζων	τὴν	τούτου πονηρίαν: ἐπειδὴ δὲ χρόνος
[3, 40]	καὶ ἐκ τῶν ἄλλων ἐπιδεῖξαι	τὴν	τούτου πονηρίαν, ἵνα ἐπίστησθε ὅτι
[3, 20]	ἄν, ὦ βουλή, Σίμωνα τὴν	αὐτὴν	γνώμην ἐμοὶ ἔχειν, ἵν' ἀμφοτέρων
[3, 0]	ἐπειδὴ δὲ Σίμων με εἰς	τοιαύτην	ἀνάγκην κατέστησεν, οὐδὲν ἀποκρυψάμενος ἅπαντα
[3, 10]	ἵνα φησὶ Σί μων τὴν	μάχην	γενέσθαι, οὔτε τούτων οὔτε ἡμῶν
[3, 20]	τὴν αὐτὴν γνώμην ἐμοὶ ἔχειν,	ἵν'	ἀμφοτέρων ἡμῶν ἀκούσαντες τἀληθῆ ῥᾳδίως
[3, 10]	δὲ κατέστησαν ἐπὶ τοῦ τέγους,	ἵν'	ὁπότε ἐξέλθοι τὸ μειράκιον, εἰσαρπάσειαν
[3, 30]	κατ' ἐμαυτοῦ τὴν πρόνοιαν ἐξευρίσκων,	ἵν'	ὡς μάλιστα ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν
[3, 30]	οὗ μόνον οἷόν τ' ἦν	λαβεῖν,	ἢ νύκτωρ ἢ μεθ' ἡμέραν,
[3, 5]	ἠνειχόμην, καὶ μᾶλλον ᾑρούμην μὴ	λαβεῖν	τούτων τῶν ἁμαρτημάτων δίκην ἢ
[3, 35]	τοὺς φεύγοντας ἢ τοὺς ζητοῦντας	καταλαβεῖν;	ἐγὼ μὲν γὰρ ἡγοῦμαι πᾶσιν
[3, 35]	αὐτὸν καὶ ἐδίωκον καὶ καταλαβὼν	ἄγειν	βίᾳ ἐζήτουν, ὅπου νῦν τούτου
[3, 45]	νόμιμόν ἐστιν ἔξω τοῦ πράγματος	λέγειν,	ἐκεῖνο ἐνθυμεῖσθε: οὗτοί εἰσιν οἱ
[3, 5]	πέπονθε, πολὺ ἂν ἔργον εἴη	λέγειν:	ὅσα δὲ εἰς ἐμὲ αὐτὸν
[3, 10]	μειράκιον ἅπαντα γὰρ δεῖ τἀληθῆ	λέγειν	ᾠχόμην ἐκ τῆς πόλεως. ἐπειδὴ
[3, 15]	δὲ ἡγησάμενος εἶναι καὶ αἰσχρὸν	περιιδεῖν	οὕτως ἀνόμως καὶ βιαίως ὑβρισθέντα
[3, 0]	αἰτοῦμαι ὑμᾶς μηδέν με χείρω	νομίζειν,	εἰδότας ὅτι ἐπιθυμῆσαι μὲν ἅπα
[3, 20]	χρὴ μάλιστα, ὦ βουλή, τεκμήρια	νομίζειν	ὅτι ψεύδεται πρὸς ὑμᾶς. σκέψασθε
[3, 35]	χρὴ αἰτίους τῶν γεγενημένων εἶναι	νομίζειν,	τοὺς φεύγοντας ἢ τοὺς ζητοῦντας
[3, 25]	αὐτῷ συμβολαίου γεγενημένου τοιαῦτα ἐτόλμα	ὑβρίζειν	τὸ μειράκιον, ἀπειληφέναι δὲ προσποιεῖται,
[3, 0]	νὸν ὅρκον διομοσάμενον εἰς ὑμᾶς	ἐλθεῖν.	εἰ μὲν οὖν ἄλλοι τινὲς
[3, 5]	ὕβρεως ὥστ' οὐ πρότερον ἠθέλησεν	ἀπελθεῖν,	πρὶν αὐτὸν ἡγούμενοι δεινὰ ποιεῖν
[3, 25]	φησιν, ἵνα μὴ δοκῇ δεινὰ	ποιεῖν,	εἰ μηδενὸς αὐτῷ συμβολαίου γεγενημένου
[3, 5]	καὶ παρανομῶν ᾤετο ἀναγκάσειν αὐτὸν	ποιεῖν	ὅ τι βούλοιτο. ὅσα μὲν
[3, 5]	ἀπελθεῖν, πρὶν αὐτὸν ἡγούμενοι δεινὰ	ποιεῖν	οἱ παραγενόμενοι καὶ οἱ μετ'
[3, 30]	τὴν ἐπιθυμίαν ἠναγκαζόμην ἀνοητότερόν τι	ποιεῖν	τῶν εἰκότων: νῦν δὲ τούτῳ
[3, 45]	ἐάσω: ὃ δ' ἡγοῦμαι ὑμῖν	προσήκειν	ἀκοῦσαι καὶ τεκμήριον ἔσεσθαι τῆς
[3, 5]	αὐτὸν ἐξημάρτηκεν, ἡγοῦμαι ταῦθ' ὑμῖν	προσήκειν	ἀκοῦσαι. πυθόμενος γὰρ ὅτι τὸ
[3, 40]	ἐβούλευσαν καὶ προὐνοήθησαν, ὑπὲρ τούτων	προσήκειν	αὐτοῖς δίκην δοῦναι: εἰ δὲ
[3, 20]	καὶ περὶ ὧν οὗτος ἔψευσται	διδάσκειν	ὑμᾶς. Ἐτόλμησε γὰρ εἰπεῖν ὡς
[3, 25]	οὐδὲν κακὸν ἔχων, καὶ ταῦτα	πλεῖν	ἢ διακοσίων ἰδόντων ἀνθρώπων ἔξαρνός
[3, 25]	δεινῶς διατεθῆναι τυπτόμενος. φαίνεται δὲ	πλεῖν	ἢ τέτταρα στάδια ἀπὸ τῆς
[3, 25]	εἰς τοῦτο μανίας ἀφικόμην ὥστε	ἐπιθυμεῖν	εἷς ὢν πολλοῖς μάχεσθαι, ἄλλως
[3, 25]	ἐστι τότε μὲν ἡμᾶς τοιαῦτα	ἐξαμαρτάνειν	οἷα κατηγόρηκεν οὗτος, ἀποστερῆσαι βουλομένους
[3, 0]	εἰ μὲν ἀδικῶ, μηδεμιᾶς συγγνώμης	τυγχάνειν:	ἐὰν δὲ περὶ τούτων ἀποδείξω
[3, 25]	καὶ ὡς ἠπείλουν αὐτῷ ἐγὼ	ἀποκτενεῖν,	καὶ ὡς τοῦτό ἐστιν ἡ
[3, 0]	ὥστε πολλὰ καὶ παρὰ γνώμην	ἀποβαίνειν	τοῖς κινδυνεύουσιν. εἰς ὑμᾶς δ'
[3, 5]	πολλοὶ καταγελάσονται τοιαῦτα πάσχοντος τῶν	φθονεῖν	εἰθισμένων, ἐάν τις ἐν τῇ
[3, 40]	δεινὰς τὰς τιμωρίας ποιήσεσθε, ὥστε	ἐξελαύνειν	τινὰς τῶν πολιτῶν ἐκ τῆς
[3, 15]	τὸν γναφέα καὶ ἄλλους τινὰς	ἐπαμύνειν	ἐπιχειροῦντας συν έκοψαν. ἤδη δὲ
[3, 30]	Σίμωνος, οὗ πλεῖστα ἔμελλον πράγματα	ἕξειν;	καὶ ἐπεβούλευον μὲν αὐτῷ, οὕτω
[3, 0]	βουλή, ὅτι περὶ τῶν πραγμάτων	εἰπεῖν	ἀναγκασθήσομαι πρὸς ὑμᾶς, ὑπὲρ ὧν
[3, 15]	παρενόμουν εἰς ἐκεῖνον, οὐκ ἠθέλησαν	εἰπεῖν	ἐρωτηθέντες, ἀφέμενοι δὲ τοῦ νεανίσκου
[3, 45]	δ' ἂν καὶ ἄλλα πολλὰ	εἰπεῖν	περὶ τούτου, ἀλλ' ἐπειδὴ παρ'
[3, 20]	ἔψευσται διδάσκειν ὑμᾶς. Ἐτόλμησε γὰρ	εἰπεῖν	ὡς αὐτὸς μὲν τριακοσίας δραχμὰς
[3, 0]	σωφρονέστατος, ὅστις κοσμιώτατα τὰς συμφορὰς	φέρειν	δύναται. οἷς ἅπασιν ἐμποδὼν ἐμοὶ
[3, 5]	δὲ ὑβρίζων καὶ παρανομῶν ᾤετο	ἀναγκάσειν	αὐτὸν ποιεῖν ὅ τι βούλοιτο.
[3, 25]	ἀδελφῆς οὔτε τῶν ἀδελφιδῶν φροντίσας	ζητεῖν	με ἐτόλμα, καὶ ἐξευρὼν οὗ
[3, 40]	δοκεῖ εἶναι ἐρᾶν τε καὶ	συκοφαντεῖν,	ἀλλὰ τὸ μὲν τῶν εὐηθεστέρων,
[3, 5]	ἐπειδὴ τάχιστα ἐξῆλθον, εὐθύς με	τύπτειν	ἐπεχείρησεν: ἐπειδὴ δὲ αὐτὸν ἠμυνάμην,
[3, 10]	αὐτῷ τῶν παραγενομένων οὐκ ἠθέλησαν	συνεξαμαρτεῖν,	Σίμων δὲ οὑτοσὶ καὶ Θεόφιλος
[3, 20]	Σίμωνα τὴν αὐτὴν γνώμην ἐμοὶ	ἔχειν,	ἵν' ἀμφοτέρων ἡμῶν ἀκούσαντες τἀληθῆ
[3, 15]	μετὰ ταῦτα, ἐδέοντό μου συγγνώμην	ἔχειν,	οὐχ ὡς ἀδικούμενοι ἀλλ' ὡς
[3, 5]	ὦ βουλή, ἡγούμενος μὲν δεινὰ	πάσχειν,	αἰσχυνόμενος δέ, ὅπερ ἤδη καὶ
[3, 30]	τούτῳ μαχοίμην, ἐπειδὴ δὲ ἀφικόμην	πάλιν,	ἦγον αὐτὸν ἐπὶ τὴν οἰκίαν
[3, 10]	τῶν πρό τερον ἡμαρτημένων, ἀφικνοῦμαι	πάλιν.	κἀγὼ μὲν ᾠχόμην εἰς Πειραιᾶ,
[3, 30]	πονηρίαν: ἐπειδὴ δὲ χρόνος διεγένετο,	πάλιν,	ὡς οὗτός φησιν, ἐπεθύμησα περιβόητος
[3, 15]	καὶ τῶν παραγενομένων ὡς ἀδικουμένοις	ἡμῖν	ἁπάντων ἐπικουρούντων, ἐν τούτῳ τῷ
[3, 15]	ἀδικήσας, ὦ βουλή, καὶ ἐπιβουλεύσας	ἡμῖν,	καὶ οὐκ ἐγὼ τούτῳ, ὑπὸ
[3, 25]	ἀφειμένους τῶν ἐγκλημάτων μήτε ἀνάγκης	ἡμῖν	μηδεμιᾶς γενομένης; ἀλλὰ γάρ, ὦ
[3, 0]	γεγένηται Σίμων οὑτοσί, ὡς ἐγὼ	ὑμῖν	ἐπιδείξω. ~Ἡμεῖς γὰρ ἐπεθυμήσαμεν, ὦ
[3, 40]	δ' ἂν ἐξεῖναί μοι παρ'	ὑμῖν	καὶ ἐκ τῶν ἄλλων ἐπιδεῖξαι
[3, 15]	τούτῳ, ὑπὸ τῶν παραγενομένων μεμαρτύρηται	ὑμῖν.	μετὰ δὲ ταῦτα τὸ μὲν
[3, 45]	περὶ τούτου, ἀλλ' ἐπειδὴ παρ'	ὑμῖν	οὐ νόμιμόν ἐστιν ἔξω τοῦ
[3, 10]	ἔλαβεν, ὧν ἐγὼ τοὺς παραγενομένους	ὑμῖν	παρέξομαι μάρτυρας. ~ΜΑP ΤΥP ΕΣ.
[3, 45]	ἄλλα ἐάσω: ὃ δ' ἡγοῦμαι	ὑμῖν	προσήκειν ἀκοῦσαι καὶ τεκμήριον ἔσεσθαι
[3, 5]	ἐμὲ αὐτὸν ἐξημάρτηκεν, ἡγοῦμαι ταῦθ'	ὑμῖν	προσήκειν ἀκοῦσαι. πυθόμενος γὰρ ὅτι
[3, 25]	γνῶναι ὅτι ψεύδεται, οὐ μόνον	ὑμῖν	τοῖς εἰωθόσι σκοπεῖσθαι περὶ τῶν
[3, 20]	καὶ ταῦτ' ἀληθῆ λέγω, τούτων	ὑμῖν	τοὺς παραγενομένους μάρτυρας παρέξομαι. ΜΑP
[3, 35]	καὶ ἐμὲ ἔτυπτον. καὶ ταῦθ'	ὑμῖν	ὑπὸ τῶν παραγενομένων μεμαρτύρηται. ὥστε
[3, 0]	οἷς Σίμων διωμόσατο, ἄλλως δὲ	ὑμῖν	φαίνωμαι παρὰ τὴν ἡλικίαν τὴν
[3, 5]	ὥστ' οὐ πρότερον ἠθέλησεν ἀπελθεῖν,	πρὶν	αὐτὸν ἡγούμενοι δεινὰ ποιεῖν οἱ
[3, 0]	εἰδότας ὅτι ἐπιθυμῆσαι μὲν ἅπα	σιν	ἀνθρώποις ἔνεστιν, οὗτος δὲ βέλτιστος
[3, 5]	τῶν ἀδελφιδῶν, αἳ οὕτω κοσμίως	βεβιώκασιν	ὥστε καὶ ὑπὸ τῶν οἰκείων
[3, 35]	καταλαβεῖν; ἐγὼ μὲν γὰρ ἡγοῦμαι	πᾶσιν	εἶναι δῆλον ὅτι φεύγουσι μὲν
[3, 0]	τὰς συμφορὰς φέρειν δύναται. οἷς	ἅπασιν	ἐμποδὼν ἐμοὶ γεγένηται Σίμων οὑτοσί,
[3, 30]	χρόνος διεγένετο, πάλιν, ὡς οὗτός	φησιν,	ἐπεθύμησα περιβόητος γενέσθαι; καὶ εἰ
[3, 25]	καὶ μεμηχάνηται, καὶ δοῦναι μέν	φησιν,	ἵνα μὴ δοκῇ δεινὰ ποιεῖν,
[3, 35]	καὶ ἐπιβουλευθεὶς ὑπ' ἐμοῦ, ὥς	φησιν,	οὐκ ἐτόλμησε τεττάρων ἐτῶν ἐπισκήψασθαι
[3, 45]	πράγματος λέγειν, ἐκεῖνο ἐνθυμεῖσθε: οὗτοί	εἰσιν	οἱ βίᾳ εἰς τὴν ἡμετέραν
[3, 35]	δόξω προνοηθῆναι, περὶ ὧν οὗτοι	τυγχάνουσιν	οὕτω δεινὰ καὶ πα ράνομα
[3, 35]	καὶ συγκοπῶσιν, ὀργιζόμενοι παραχρῆμα τιμωρεῖσθαι	ζητοῦσιν,	οὗτος δὲ χρόνοις ὕστερον. ~Ὅτι
[3, 0]	καὶ παρὰ γνώμην ἀποβαίνειν τοῖς	κινδυνεύουσιν.	εἰς ὑμᾶς δ' εἰσελθὼν ἐλπίζω
[3, 10]	ἐξερχόμεθα. οὗτοι δ' ἤδη μεθύοντες	ἐκπηδῶσιν	ἐφ' ἡμᾶς. καὶ οἱ μέν
[3, 35]	καὶ ἀποστερῶνται ὧν ἐπιθυμοῦσι καὶ	συγκοπῶσιν,	ὀργιζόμενοι παραχρῆμα τιμωρεῖσθαι ζητοῦσιν, οὗτος
[3, 40]	ὑπὲρ τούτων ὧν, ἐπειδὰν βέλτιον	φρονήσωσιν,	ἅπασι μεταμέλει, οὕτως καὶ ὑμεῖς
[3, 5]	τὰς θύρας εἰσῆλθεν εἰς τὴν	γυναικωνῖτιν,	ἔνδον οὐσῶν τῆς τε ἀδελφῆς
[3, 25]	ἀπειληφέναι δὲ προσποιεῖται, διότι φανερός	ἐστιν	ἐγκαλέσας οὐδέποτ' ἀργύριον οὐδὲ μνείαν
[3, 45]	ἐπειδὴ παρ' ὑμῖν οὐ νόμιμόν	ἐστιν	ἔξω τοῦ πράγματος λέγειν, ἐκεῖνο
[3, 40]	βουλόμενος ἔτρωσε. τίς γὰρ οὕτως	ἐστὶν	εὐήθης, ὅστις ἐκ πολλοῦ προ
[3, 25]	ἐγὼ ἀποκτενεῖν, καὶ ὡς τοῦτό	ἐστιν	ἡ πρόνοια. ἐγὼ δ' ἡγοῦμαι,
[3, 0]	ἐπιθυμῆσαι μὲν ἅπα σιν ἀνθρώποις	ἔνεστιν,	οὗτος δὲ βέλτιστος ἂν εἴη
[3, 40]	ἢ περὶ ἑταίρας μαχόμενοι ἕλκος	ἔλαβον,	εἰ ὑπὲρ τούτων ὧν, ἐπειδὰν
[3, 15]	γναφεῖον κατέφυγεν, οὗτοι δὲ συνεισπεσόντες	ἦγον	αὐτὸν βίᾳ, βοῶντα καὶ κεκραγότα
[3, 30]	μαχοίμην, ἐπειδὴ δὲ ἀφικόμην πάλιν,	ἦγον	αὐτὸν ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὴν
[3, 35]	τὸ μειράκιον ἐκ τῆς ὁδοῦ	ἦγον	βίᾳ, ἐντυχὼν δ' ἐγὼ τούτων
[3, 35]	ἐπελαμβανόμην: οὗτοι δὲ ἐκεῖνόν τε	ἦγον	βίᾳ καὶ ἐμὲ ἔτυπτον. καὶ
[3, 30]	ἵνα μὴ περιβόητος εἴην, ἡσυχίαν	ἦγον,	συμφορὰν ἐμαυτοῦ νομίζων τὴν τούτου
[3, 10]	τρέπομαι παριὼν ὡς τὸν Λυσίμαχον:	ὀλίγον	δὲ χρόνον διατρίψαντες ἐξερχόμεθα. οὗτοι
[3, 30]	τὸ μειράκιον, εἶχεν ἄν τινα	λόγον	τὸ ψεῦδος αὐτῷ ὡς ἐγὼ
[3, 5]	ὑπ' αὐτοῦ πέπονθε, πολὺ ἂν	ἔργον	εἴη λέγειν: ὅσα δὲ εἰς
[3, 35]	μειράκιον ὡς ἔγνω, ῥῖψαν θοἰμάτιον,	φεῦγον	ᾤχετο, οὗτοι δὲ αὐτὸν ἐπεδίω
[3, 15]	τούτου παροινήσαντες, ἐπειδὴ τάχιστά με	εἶδον	μετὰ ταῦτα, ἐδέοντό μου συγγνώμην
[3, 5]	θύρας εἰσῆλθεν εἰς τὴν γυναικωνῖτιν,	ἔνδον	οὐσῶν τῆς τε ἀδελφῆς τῆς
[3, 10]	αἰσχυνομένους ἀποτρέψεσθαι ταῦτα διανοηθεὶς ἑτέραν	ὁδὸν	ᾠχόμην ἀπιών: οὕτω σφόδρ' αὐτοὺς
[3, 35]	κον, ἐγὼ δὲ ἑτέραν ἀπελθὼν	ὁδὸν	ᾠχόμην. καίτοι ποτέρους χρὴ αἰτίους
[3, 10]	τούτων γιγνόμενα μεγάλην ἐμαυτῷ συμφορὰν	ἐνόμιζον.	κἀνταῦθα μέν, ἵνα φησὶ Σί
[3, 15]	γιγνόμενα, τῶν μὲν λεγομένων οὐδὲν	ἐφρόντιζον,	Μόλωνα δὲ τὸν γναφέα καὶ
[3, 35]	πεποιηκότες. τί δ' ἄν ποτε	ἔπαθον,	εἰ τἀναντία τῶν νῦν γεγενημένων
[3, 30]	ἐπεβούλευον μὲν αὐτῷ, οὕτω δὲ	ἦλθον	ἀπαράσκευος, ὥστε μήτε φίλους μήτε
[3, 25]	ὡς ἐγὼ προνοηθεὶς καὶ ἐπιβουλεύων	ἦλθον	ἐπὶ τὴν Σίμωνος οἰκίαν μεθ'
[3, 30]	ἢ μεθ' ἡμέραν, ἀλλ' ἐνταῦθα	ἦλθον	οὗ αὐτὸς ἔμελλον ὑπὸ πλείστων
[3, 5]	γάρ με ἔνδοθεν, ἐπειδὴ τάχιστα	ἐξῆλθον,	εὐθύς με τύπτειν ἐπεχείρησεν: ἐπειδὴ
[3, 35]	ἐκ τῆς μάχης τῆς γενομένης	ῥᾴδιον	γνῶναι ὅτι ψεύδεται. τὸ γὰρ
[3, 25]	ἐγὼ δ' ἡγοῦμαι, ὦ βουλή,	ῥᾴδιον	εἶναι γνῶναι ὅτι ψεύδεται, οὐ
[3, 30]	εἰ μὴ τοῦτό γε τὸ	παιδίον,	ὃ ἐπικουρῆσαι μέν μοι οὐκ
[3, 15]	ταῦτα τὸ μὲν μειράκιον εἰς	γναφεῖον	κατέφυγεν, οὗτοι δὲ συνεισπεσόντες ἦγον
[3, 10]	τῆς πόλεως. λαβὼν δὴ τὸ	μειράκιον	ἅπαντα γὰρ δεῖ τἀληθῆ λέγειν
[3, 25]	γεγενημένου τοιαῦτα ἐτόλμα ὑβρίζειν τὸ	μειράκιον,	ἀπειληφέναι δὲ προσποιεῖται, διότι φανερός
[3, 0]	τὴν ἐμαυτοῦ ἀνοητότερον πρὸς τὸ	μειράκιον	διατεθείς, αἰτοῦμαι ὑμᾶς μηδέν με
[3, 15]	μετὰ δὲ ταῦτα τὸ μὲν	μειράκιον	εἰς γναφεῖον κατέφυγεν, οὗτοι δὲ
[3, 10]	τέγους, ἵν' ὁπότε ἐξέλθοι τὸ	μειράκιον,	εἰσαρπάσειαν αὐτόν. ἐν δὲ τούτῳ
[3, 30]	μὲν ἦν παρὰ τούτῳ τὸ	μειράκιον,	εἶχεν ἄν τινα λόγον τὸ
[3, 35]	αὐτῶν πέπρακται, ἀλλὰ καταλαβόντες τὸ	μειράκιον	ἐκ τῆς ὁδοῦ ἦγον βίᾳ,
[3, 5]	ἀκοῦσαι. πυθόμενος γὰρ ὅτι τὸ	μειράκιον	ἦν παρ' ἐμοί, ἐλθὼν ἐπὶ
[3, 30]	ἐκ τῆς πόλεως ἔχων τὸ	μειράκιον,	ἵνα μὴ τούτῳ μαχοίμην, ἐπειδὴ
[3, 20]	δ' ἐπιβουλεύσας ἀπέστησα αὐτοῦ τὸ	μειράκιον.	καίτοι ἐχρῆν αὐτόν, εἴπερ ἦν
[3, 10]	Πρώταρχος καὶ Αὐτοκλῆς εἷλκον τὸ	μειράκιον.	ὁ δὲ ῥίψας τὸ ἱμάτιον
[3, 25]	ἀπὸ τῆς οἰκίας διώξας τὸ	μειράκιον	οὐδὲν κακὸν ἔχων, καὶ ταῦτα
[3, 35]	γνῶναι ὅτι ψεύδεται. τὸ γὰρ	μειράκιον	ὡς ἔγνω, ῥῖψαν θοἰμάτιον, φεῦγον
[3, 30]	οὐκ ἐτήρησα αὐτὸν οὗ μόνον	οἷόν	τ' ἦν λαβεῖν, ἢ νύκτωρ
[3, 45]	ἡγοῦμαι ὑμῖν προσήκειν ἀκοῦσαι καὶ	τεκμήριον	ἔσεσθαι τῆς τούτου θρασύτητος καὶ
[3, 25]	ψεύσασθαι, περὶ τοῦ δεδωκέναι τὸ	ἀργύριον,	ἀλλὰ καὶ κεκομίσθαι φησί: καίτοι
[3, 25]	δὲ ἀπεμαχεσάμεθα, τηνικαῦτα ἀποδοῦναι τὸ	ἀργύριον	αὐτῷ, μήτε ἀφειμένους τῶν ἐγκλημάτων
[3, 25]	διότι φανερός ἐστιν ἐγκαλέσας οὐδέποτ'	ἀργύριον	οὐδὲ μνείαν περὶ τούτου οὐδεμίαν
[3, 10]	διατρίβοντα παρὰ Λυσιμάχῳ, ὃς ᾤκει	πλησίον	τῆς οἰκίας ἧς οὗτος ἐμεμίσθωτο,
[3, 10]	μειράκιον. ὁ δὲ ῥίψας τὸ	ἱμάτιον	ᾤχετο φεύγων. ἐγὼ δὲ ἡγούμενος
[3, 35]	γὰρ μειράκιον ὡς ἔγνω, ῥῖψαν	θοἰμάτιον,	φεῦγον ᾤχετο, οὗτοι δὲ αὐτὸν
[3, 40]	εἰ ὑπὲρ τούτων ὧν, ἐπειδὰν	βέλτιον	φρονήσωσιν, ἅπασι μεταμέλει, οὕτως καὶ
[3, 35]	ᾤχετο, οὗτοι δὲ αὐτὸν ἐπεδίω	κον,	ἐγὼ δὲ ἑτέραν ἀπελθὼν ὁδὸν
[3, 25]	οἰκίας διώξας τὸ μειράκιον οὐδὲν	κακὸν	ἔχων, καὶ ταῦτα πλεῖν ἢ
[3, 35]	δὲ οἱ βουλόμενοί τι ποιῆσαι	κακόν.	οὐ τοίνυν ταῦτα εἰκότα μέν,
[3, 10]	κατεάγη τὴν κεφαλὴν οὔτε ἄλλο	κακὸν	οὐδὲν ἔλαβεν, ὧν ἐγὼ τοὺς
[3, 25]	ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὴν τούτου	ὄστρακον	ἔχοντες, καὶ ὡς ἠπείλουν αὐτῷ
[3, 10]	Θεόφιλος καὶ Πρώταρχος καὶ Αὐτοκλῆς	εἷλκον	τὸ μειράκιον. ὁ δὲ ῥίψας
[3, 0]	οὕτω μέγαν καὶ σεμ νὸν	ὅρκον	διομοσάμενον εἰς ὑμᾶς ἐλθεῖν. εἰ
[3, 15]	ἀνόμως καὶ βιαίως ὑβρισθέντα τὸν	νεανίσκον,	ἐπιλαμβάνομαι αὐτοῦ. οὗτοι δέ, δι'
[3, 35]	αὐτῷ καὶ ἔτυπτον αὐτὸν καὶ	ἐδίωκον	καὶ καταλαβὼν ἄγειν βίᾳ ἐζήτουν,
[3, 40]	αὐτοῦ τῶν ἐχθρῶν λήψεται; ἀλλὰ	δῆλον	ὅτι καὶ οἱ τοὺς νόμους
[3, 35]	μὲν γὰρ ἡγοῦμαι πᾶσιν εἶναι	δῆλον	ὅτι φεύγουσι μὲν οἱ περὶ
[3, 5]	ποιῶν αὐτὸν ἠξίουν εἶναί μοι	φίλον,	οὗτος δὲ ὑβρίζων καὶ παρανομῶν
[3, 30]	μήτε φίλους μήτε οἰκέτας μήτε	ἄλλον	ἄνθρωπον παρακαλέσαι μηδένα, εἰ μὴ
[3, 20]	κακῶν αἴτιος γενόμενος, τὸν μὲν	ἄλλον	χρόνον ἡσυχίαν ἦγε δεδιὼς περὶ
[3, 5]	εἶπον, τῇ συμφορᾷ, ἠνειχόμην, καὶ	μᾶλλον	ᾑρούμην μὴ λαβεῖν τούτων τῶν
[3, 0]	εἰ μὲν οὖν ἄλλοι τινὲς	ἔμελλον	περὶ ἐμοῦ διαγνώσεσθαι, σφόδρα ἂν
[3, 30]	οἰκίαν τὴν Σίμωνος, οὗ πλεῖστα	ἔμελλον	πράγματα ἕξειν; καὶ ἐπεβούλευον μὲν
[3, 30]	ἀλλ' ἐνταῦθα ἦλθον οὗ αὐτὸς	ἔμελλον	ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαί τε καὶ
[3, 45]	ἀλλ' ἐπειδὴ παρ' ὑμῖν οὐ	νόμιμόν	ἐστιν ἔξω τοῦ πράγματος λέγειν,
[3, 0]	καὶ οὕτω μέγαν καὶ σεμ	νὸν	ὅρκον διομοσάμενον εἰς ὑμᾶς ἐλθεῖν.
[3, 15]	βοῶντα καὶ κεκραγότα καὶ μαρτυρόμε	νον.	συνδραμόντων δὲ ἀνθρώπων πολλῶν καὶ
[3, 10]	τῆς πόλεως. ἐπειδὴ δὲ ᾤμην	ἱκανὸν	εἶναι τὸν χρόνον Σίμωνι ἐπιλαθέσθαι
[3, 30]	οὐκ ἂν ἐδύνατο, μηνῦσαι δὲ	ἱκανὸν	ἦν βασανιζόμενον, εἴ τι ἐγὼ
[3, 30]	ἦν βασανιζόμενον, εἴ τι ἐγὼ	ἐξημάρτανον;	ἀλλ' εἰς τοσοῦτον ἀμαθίας ἀφικόμην,
[3, 25]	ἐτόλμα, καὶ ἐξευρὼν οὗ δειπνῶν	ἐτύγχανον,	ἐκκαλέσας ἔτυπτέ με. ~καὶ τότε
[3, 20]	δὲ δίκας ἰδίας ᾔσθετο κακῶς	ἀγωνισάμενον	ἐξ ἀντιδόσεως, καταφρονήσας μου οὑτωσὶ
[3, 0]	μέγαν καὶ σεμ νὸν ὅρκον	διομοσάμενον	εἰς ὑμᾶς ἐλθεῖν. εἰ μὲν
[3, 30]	ἐδύνατο, μηνῦσαι δὲ ἱκανὸν ἦν	βασανιζόμενον,	εἴ τι ἐγὼ ἐξημάρτανον; ἀλλ'
[3, 0]	δοῦναι δίκην, ὑπὲρ τούτων ὡς	ἀδικούμενον	ἔγκλημα ποιήσασθαι καὶ οὕτω μέγαν
[3, 30]	παρ' ἐμοὶ δ' ἐτύγχανε διαι	τώμενον.	ὥστε τῷ ὑμῶν πιστὸν ὡς
[3, 40]	περὶ τῆς προνοίας. καὶ γὰρ	δεινὸν	ἂν εἴη, εἰ ὅσοι ἐκ
[3, 15]	οἰκίαν ἐγὼ μόνος βαδίζων ἐντυχάνω,	δεινὸν	δὲ ἡγησάμενος εἶναι καὶ αἰσχρὸν
[3, 35]	ὑπὸ τῶν παραγενομένων μεμαρτύρηται. ὥστε	δεινὸν	εἰ περὶ τούτων ἐγὼ δόξω
[3, 40]	οὐκ ἐτόλμησα αὐτῷ ἐπισκήψασθαι, ἡγούμενος	δεινὸν	εἶναι, εἰ ἄρα περὶ παίδων
[3, 10]	ᾤχετο φεύγων. ἐγὼ δὲ ἡγούμενος	ἐκεῖνον	μὲν ἐκφεύξεσθαι, τούτους δ' ἐπειδὴ
[3, 15]	τι μὲν τοιαῦτα παρενόμουν εἰς	ἐκεῖνον,	οὐκ ἠθέλησαν εἰπεῖν ἐρωτηθέντες, ἀφέμενοι
[3, 35]	μειρακίου δ' ἐπελαμβανόμην: οὗτοι δὲ	ἐκεῖνόν	τε ἦγον βίᾳ καὶ ἐμὲ
[3, 10]	καὶ οὗτοι μὲν ἠρίστων καὶ	ἔπινον,	φύλακας δὲ κατέστησαν ἐπὶ τοῦ
[3, 25]	ὥστε οὐκ ἐξαρκεῖ περὶ τούτου	μόνον	αὐτῷ ψεύσασθαι, περὶ τοῦ δεδωκέναι
[3, 45]	ὑπὸ τῶν ἄλλων ἐλεηθείην, οὐ	μόνον	εἴ τι πάθοιμι ὧν Σίμων
[3, 30]	Σίμωνι οὐκ ἐτήρησα αὐτὸν οὗ	μόνον	οἷόν τ' ἦν λαβεῖν, ἢ
[3, 25]	εἶναι γνῶναι ὅτι ψεύδεται, οὐ	μόνον	ὑμῖν τοῖς εἰωθόσι σκοπεῖσθαι περὶ
[3, 10]	ὡς τὸν Λυσίμαχον: ὀλίγον δὲ	χρόνον	διατρίψαντες ἐξερχόμεθα. οὗτοι δ' ἤδη
[3, 20]	αἴτιος γενόμενος, τὸν μὲν ἄλλον	χρόνον	ἡσυχίαν ἦγε δεδιὼς περὶ αὑτοῦ,
[3, 10]	δὲ ᾤμην ἱκανὸν εἶναι τὸν	χρόνον	Σίμωνι ἐπιλαθέσθαι μὲν τοῦ νεανίσκου,
[3, 40]	ἑτέρους ὑπὲρ τῆς πατρίδος εἰς	κίνδυνον	καθίστη. ~τὰ μὲν οὖν ἄλλα
[3, 0]	διαγνώσεσθαι, σφόδρα ἂν ἐφοβούμην τὸν	κίνδυνον,	ὁρῶν ὅτι καὶ παρασκευαὶ καὶ
[3, 5]	δέ, ὅπερ ἤδη καὶ πρότερον	εἶπον,	τῇ συμφορᾷ, ἠνειχόμην, καὶ μᾶλλον
[3, 30]	φίλους μήτε οἰκέτας μήτε ἄλλον	ἄνθρωπον	παρακαλέσαι μηδένα, εἰ μὴ τοῦτό
[3, 5]	αὐτοῦ, βαλὼν λίθῳ συντρίβει τὸ	μέτωπον.	ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή, ἡγούμενος
[3, 10]	νεανίσκου, μεταμελῆσαι δὲ τῶν πρό	τερον	ἡμαρτημένων, ἀφικνοῦμαι πάλιν. κἀγὼ μὲν
[3, 40]	ἵνα ἐπίστησθε ὅτι πολὺ ἂν	δικαιότερον	αὐτὸς περὶ θανάτου ἠγωνίζετο ἢ
[3, 5]	αἰσχυνόμενος δέ, ὅπερ ἤδη καὶ	πρότερον	εἶπον, τῇ συμφορᾷ, ἠνειχόμην, καὶ
[3, 5]	τοῦτο ἦλθεν ὕβρεως ὥστ' οὐ	πρότερον	ἠθέλησεν ἀπελθεῖν, πρὶν αὐτὸν ἡγούμενοι
[3, 30]	τῷ ὑμῶν πιστὸν ὡς ἐγὼ	πρότερον	μὲν ἐξέπλευσα ἐκ τῆς πόλεως
[3, 40]	πεποιῆσθαι. καὶ ταῦτα ἤδη καὶ	πρότερον	πολλάκις ὑμεῖς οὕτω διέγνωτε περὶ
[3, 0]	παρὰ τὴν ἡλικίαν τὴν ἐμαυτοῦ	ἀνοητότερον	πρὸς τὸ μειράκιον διατεθείς, αἰτοῦμαι
[3, 30]	ἐγὼ διὰ τὴν ἐπιθυμίαν ἠναγκαζόμην	ἀνοητότερόν	τι ποιεῖν τῶν εἰκότων: νῦν
[3, 45]	μνησθήσομαι. ἐν Κορίνθῳ γάρ, ἐπειδὴ	ὕστερον	ἦλθε τῆς πρὸς τοὺς πολεμίους
[3, 35]	τιμωρεῖσθαι ζητοῦσιν, οὗτος δὲ χρόνοις	ὕστερον.	~Ὅτι μὲν οὖν, ὦ βουλή,
[3, 15]	δεινὸν δὲ ἡγησάμενος εἶναι καὶ	αἰσχρὸν	περιιδεῖν οὕτως ἀνόμως καὶ βιαίως
[3, 15]	λεγομένων οὐδὲν ἐφρόντιζον, Μόλωνα δὲ	τὸν	γναφέα καὶ ἄλλους τινὰς ἐπαμύνειν
[3, 20]	δραχμῶν ἐτιμήσατο. καίτοι θαυμαστὸν εἰ	τὸν	ἑταιρήσοντα πλειόνων ἐμισθώσατο ὧν αὐτὸς
[3, 10]	οὗτος δ' αἰσθόμενος εὐθέως ἥκοντα	τὸν	Θεόδοτον καὶ διατρίβοντα παρὰ Λυσιμάχῳ,
[3, 0]	ἐμοῦ διαγνώσεσθαι, σφόδρα ἂν ἐφοβούμην	τὸν	κίνδυνον, ὁρῶν ὅτι καὶ παρασκευαὶ
[3, 10]	Πειραιῶς, καὶ τρέπομαι παριὼν ὡς	τὸν	Λυσίμαχον: ὀλίγον δὲ χρόνον διατρίψαντες
[3, 20]	πάντων τῶν κακῶν αἴτιος γενόμενος,	τὸν	μὲν ἄλλον χρόνον ἡσυχίαν ἦγε
[3, 15]	οὕτως ἀνόμως καὶ βιαίως ὑβρισθέντα	τὸν	νεανίσκον, ἐπιλαμβάνομαι αὐτοῦ. οὗτοι δέ,
[3, 10]	ἐπειδὴ δὲ ᾤμην ἱκανὸν εἶναι	τὸν	χρόνον Σίμωνι ἐπιλαθέσθαι μὲν τοῦ
[3, 5]	οὗ ἐδειπνοῦμεν ἀτοπώτατον πρᾶγμα καὶ	ἀπιστότατον	ἐποίησεν, εἰ μή τις εἰδείη
[3, 35]	κινδυνεύω; Τὸ δὲ μέγιστον καὶ	περιφανέστατον	πάντων: ὁ γὰρ ἀδικηθεὶς καὶ
[3, 5]	ὑβρισμένων, ὥστε ἐξευρὼν οὗ ἐδειπνοῦμεν	ἀτοπώτατον	πρᾶγμα καὶ ἀπιστότατον ἐποίησεν, εἰ
[3, 10]	δ' αἰσθόμενος εὐθέως ἥκοντα τὸν	Θεόδοτον	καὶ διατρίβοντα παρὰ Λυσιμάχῳ, ὃς
[3, 35]	ἀπαντήσας Σίμωνι, ἐμαχόμην αὐτῷ καὶ	ἔτυπτον	αὐτὸν καὶ ἐδίωκον καὶ καταλαβὼν
[3, 15]	ἐρωτηθέντες, ἀφέμενοι δὲ τοῦ νεανίσκου	ἔτυπτον	ἐμέ. μάχης δὲ γενομένης, ὦ
[3, 35]	τε ἦγον βίᾳ καὶ ἐμὲ	ἔτυπτον.	καὶ ταῦθ' ὑμῖν ὑπὸ τῶν
[3, 20]	καὶ διακοσίων δραχμῶν ἐτιμήσατο. καίτοι	θαυμαστὸν	εἰ τὸν ἑταιρήσοντα πλειόνων ἐμισθώσατο
[3, 35]	ἐμαυτοῦ ἁπάσης κινδυνεύω; Τὸ δὲ	μέγιστον	καὶ περιφανέστατον πάντων: ὁ γὰρ
[3, 25]	ἅπασι. τῷ γὰρ ἂν δόξειε	πιστὸν	ὡς ἐγὼ προνοηθεὶς καὶ ἐπιβουλεύων
[3, 30]	διαι τώμενον. ὥστε τῷ ὑμῶν	πιστὸν	ὡς ἐγὼ πρότερον μὲν ἐξέπλευσα
[3, 10]	τούτου παρανομίᾳ, ὥστε ἔδοξέ μοι	κράτιστον	εἶναι ἀποδημῆσαι ἐκ τῆς πόλεως.
[3, 40]	εἰ δὲ μὴ κατέσχον, οὐδὲν	ἧττον	τό γ' ἐκείνων πεποιῆσθαι. καὶ
[3, 15]	κατέφυγεν, οὗτοι δὲ συνεισπεσόντες ἦγον	αὐτὸν	βίᾳ, βοῶντα καὶ κεκραγότα καὶ
[3, 0]	ἡγησάμην ἀφικέσθαι, ὥστε ὑπὲρ ὧν	αὐτὸν	ἔδει δοῦναι δίκην, ὑπὲρ τούτων
[3, 20]	αὐτοῦ τὸ μειράκιον. καίτοι ἐχρῆν	αὐτόν,	εἴπερ ἦν ταῦτ' ἀληθῆ, παρακαλέσαντα
[3, 0]	ὦ βουλή, οὐκ ἄν ποτ'	αὐτὸν	εἰς τοσοῦτον τόλμης ἡγησάμην ἀφικέσθαι,
[3, 10]	ὁπότε ἐξέλθοι τὸ μειράκιον, εἰσαρπάσειαν	αὐτόν.	ἐν δὲ τούτῳ τῷ καιρῷ
[3, 5]	λέγειν: ὅσα δὲ εἰς ἐμὲ	αὐτὸν	ἐξημάρτηκεν, ἡγοῦμαι ταῦθ' ὑμῖν προσήκειν
[3, 35]	θοἰμάτιον, φεῦγον ᾤχετο, οὗτοι δὲ	αὐτὸν	ἐπεδίω κον, ἐγὼ δὲ ἑτέραν
[3, 30]	ἐπειδὴ δὲ ἀφικόμην πάλιν, ἦγον	αὐτὸν	ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὴν Σίμωνος,
[3, 5]	οὐ πρότερον ἠθέλησεν ἀπελθεῖν, πρὶν	αὐτὸν	ἡγούμενοι δεινὰ ποιεῖν οἱ παραγενόμενοι
[3, 5]	με τύπτειν ἐπεχείρησεν: ἐπειδὴ δὲ	αὐτὸν	ἠμυνάμην, ἐκστὰς ἔβαλλέ με λίθοις.
[3, 5]	καὶ ἐγὼ μὲν εὖ ποιῶν	αὐτὸν	ἠξίουν εἶναί μοι φίλον, οὗτος
[3, 35]	Σίμωνι, ἐμαχόμην αὐτῷ καὶ ἔτυπτον	αὐτὸν	καὶ ἐδίωκον καὶ καταλαβὼν ἄγειν
[3, 45]	τῷ ταξιάρχῳ Λάχητι καὶ ἔτυπτεν	αὐτόν,	καὶ πανστρατιᾷ τῶν πολιτῶν ἐξελθόντων,
[3, 30]	ὥστε ἐπιβουλεύων Σίμωνι οὐκ ἐτήρησα	αὐτὸν	οὗ μόνον οἷόν τ' ἦν
[3, 5]	ὑβρίζων καὶ παρανομῶν ᾤετο ἀναγκάσειν	αὐτὸν	ποιεῖν ὅ τι βούλοιτο. ὅσα
[3, 20]	δραχμὰς ἔδωκε Θεοδότῳ, συνθήκας πρὸς	αὐτὸν	ποιησάμενος, ἐγὼ δ' ἐπιβουλεύσας ἀπέστησα
[3, 15]	ἡμᾶς βαλλόντων, ἔτι δὲ τυπτόντων	αὐτὸν	ὑπὸ τῆς μέθης κἀκείνου ἀμυνομένου,
[3, 35]	τούτου ταῦτα πεποιηκότος ἐγὼ εἰς	τοιοῦτον	ἀγῶνα καθέστηκα, ἐν ᾧ καὶ
[3, 20]	καταφρονήσας μου οὑτωσὶ τολμηρῶς εἰς	τοιοῦτον	ἀγῶνά με κατέστησεν. ὡς οὖν
[3, 20]	διαπράττεσθαι περὶ αὐτῶν. οὗτος δὲ	τοιοῦτον	οὐδὲν πώποτε φαίνεται ποιήσας, ὑβρίζων
[3, 30]	τι ἐγὼ ἐξημάρτανον; ἀλλ' εἰς	τοσοῦτον	ἀμαθίας ἀφικόμην, ὥστε ἐπιβουλεύων Σίμωνι
[3, 0]	οὐκ ἄν ποτ' αὐτὸν εἰς	τοσοῦτον	τόλμης ἡγησάμην ἀφικέσθαι, ὥστε ὑπὲρ
[3, 30]	πλεῖστα ἔμελλον πράγματα ἕξειν; καὶ	ἐπεβούλευον	μὲν αὐτῷ, οὕτω δὲ ἦλθον
[3, 10]	καὶ τρέπομαι παριὼν ὡς τὸν	Λυσίμαχον:	ὀλίγον δὲ χρόνον διατρίψαντες ἐξερχόμεθα.
[3, 40]	δίκην δοῦναι: εἰ δὲ μὴ	κατέσχον,	οὐδὲν ἧττον τό γ' ἐκείνων
[3, 40]	θέντες, οὐκ εἴ τινες μαχεσάμενοι	ἔτυχον	ἀλλήλων κατάξαντες τὰς κεφαλάς, ἐπὶ
[3, 35]	ποτε ἔπαθον, εἰ τἀναντία τῶν	νῦν	γεγενημένων ἦν, εἰ πολλοὺς ἔχων
[3, 30]	ἀνοητότερόν τι ποιεῖν τῶν εἰκότων:	νῦν	δὲ τούτῳ μὲν οὐδὲ διελέγετο,
[3, 35]	καταλαβὼν ἄγειν βίᾳ ἐζήτουν, ὅπου	νῦν	τούτου ταῦτα πεποιηκότος ἐγὼ εἰς
[3, 5]	οἰκείων ὁρώ μεναι αἰσχύνεσθαι. οὗτος	τοίνυν	εἰς τοῦτο ἦλθεν ὕβρεως ὥστ'
[3, 15]	~ΜΑP ΤΥP ΕΣ. Ὅτι μὲν	τοίνυν	οὗτος ἦν ὁ ἀδικήσας, ὦ
[3, 35]	βουλόμενοί τι ποιῆσαι κακόν. οὐ	τοίνυν	ταῦτα εἰκότα μέν, ἄλλως δὲ
[3, 5]	λίθῳ συντρίβει τὸ μέτωπον. ἐγὼ	τοίνυν,	ὦ βουλή, ἡγούμενος μὲν δεινὰ
[3, 35]	ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ὑβρισθείην; ~Ἔτι	τοίνυν,	ὦ βουλή, καὶ ἐκ τῆς
[3, 45]	εἰς κίνδυνον καθίστη. ~τὰ μὲν	οὖν	ἄλλα ἐάσω: ὃ δ' ἡγοῦμαι
[3, 0]	εἰς ὑμᾶς ἐλθεῖν. εἰ μὲν	οὖν	ἄλλοι τινὲς ἔμελλον περὶ ἐμοῦ
[3, 20]	ΜΑP ΤΥP ΕΣ Τὰ μὲν	οὖν	γεγενημένα καὶ ἐμοῦ καὶ τῶν
[3, 5]	ὅ τι βούλοιτο. ὅσα μὲν	οὖν	ἐκεῖνος κακὰ ὑπ' αὐτοῦ πέπονθε,
[3, 20]	τοιοῦτον ἀγῶνά με κατέστησεν. ὡς	οὖν	καὶ ταῦτ' ἀληθῆ λέγω, τούτων
[3, 40]	δὲ χρόνοις ὕστερον. ~Ὅτι μὲν	οὖν,	ὦ βουλή, οὐδενὸς αἴτιός εἰμι
[3, 5]	ἐγὼ μὲν εὖ ποιῶν αὐτὸν	ἠξίουν	εἶναί μοι φίλον, οὗτος δὲ
[3, 25]	τούτου ὄστρακον ἔχοντες, καὶ ὡς	ἠπείλουν	αὐτῷ ἐγὼ ἀποκτενεῖν, καὶ ὡς
[3, 15]	δι' ὅ τι μὲν τοιαῦτα	παρενόμουν	εἰς ἐκεῖνον, οὐκ ἠθέλησαν εἰπεῖν
[3, 35]	ἐδίωκον καὶ καταλαβὼν ἄγειν βίᾳ	ἐζήτουν,	ὅπου νῦν τούτου ταῦτα πεποιηκότος
[3, 15]	καὶ ἄλλους τινὰς ἐπαμύνειν ἐπιχειροῦντας	συν	έκοψαν. ἤδη δὲ αὐτοῖς οὖσι
[3, 25]	μανίας ἀφικόμην ὥστε ἐπιθυμεῖν εἷς	ὢν	πολλοῖς μάχεσθαι, ἄλλως τε καὶ
[3, 0]	τόλμης ἡγησάμην ἀφικέσθαι, ὥστε ὑπὲρ	ὧν	αὐτὸν ἔδει δοῦναι δίκην, ὑπὲρ
[3, 20]	εἰ τὸν ἑταιρήσοντα πλειόνων ἐμισθώσατο	ὧν	αὐτὸς τυγχάνει κεκτημένος. ~εἰς τοῦτο
[3, 20]	αὐτῷ οὐδὲν μέλει τῶν ὅρκων	ὧν	διωμόσατο, πειράσομαι καὶ περὶ ὧν
[3, 40]	οὕτω μεγάλας κατεστήσαντο, ἡγούμενοι, ὑπὲρ	ὧν	ἐβούλευσαν καὶ προὐνοήθησαν, ὑπὲρ τούτων
[3, 0]	εἰπεῖν ἀναγκασθήσομαι πρὸς ὑμᾶς, ὑπὲρ	ὧν	ἐγὼ αἰσχυνόμενος, εἰ μέλλοιεν πολλοί
[3, 10]	οὔτε ἄλλο κακὸν οὐδὲν ἔλαβεν,	ὧν	ἐγὼ τοὺς παραγενομένους ὑμῖν παρέξομαι
[3, 40]	ἕλκος ἔλαβον, εἰ ὑπὲρ τούτων	ὧν,	ἐπειδὰν βέλτιον φρονήσωσιν, ἅπασι μεταμέλει,
[3, 35]	ἄλλοι, ὅταν ἐρῶσι καὶ ἀποστερῶνται	ὧν	ἐπιθυμοῦσι καὶ συγκοπῶσιν, ὀργιζόμενοι παραχρῆμα
[3, 35]	τούτων ἐγὼ δόξω προνοηθῆναι, περὶ	ὧν	οὗτοι τυγχάνουσιν οὕτω δεινὰ καὶ
[3, 20]	ὧν διωμόσατο, πειράσομαι καὶ περὶ	ὧν	οὗτος ἔψευσται διδάσκειν ὑμᾶς. Ἐτόλμησε
[3, 45]	οὐ μόνον εἴ τι πάθοιμι	ὧν	Σίμων βούλεται, ἀλλὰ καὶ ὅτι
[3, 45]	ἐκ τῆς ὁδοῦ συναρπάζοντες ἡμᾶς.	ὧν	ὑμεῖς μεμνημένοι τὰ δίκαια ψηφίζεσθε,
[3, 10]	εἶναι ἀποδημῆσαι ἐκ τῆς πόλεως.	λαβὼν	δὴ τὸ μειράκιον ἅπαντα γὰρ
[3, 35]	ἔτυπτον αὐτὸν καὶ ἐδίωκον καὶ	καταλαβὼν	ἄγειν βίᾳ ἐζήτουν, ὅπου νῦν
[3, 45]	πονηρότατος, μόνος Ἀθηναίων ὑπὸ τῶν	στρατηγῶν	ἐξεκηρύχθη. Ἔχοιμι δ' ἂν καὶ
[3, 10]	δὲ ῥίψας τὸ ἱμάτιον ᾤχετο	φεύγων.	ἐγὼ δὲ ἡγούμενος ἐκεῖνον μὲν
[3, 40]	δεινὸν εἶναι, εἰ ἄρα περὶ	παίδων	ἐφιλονικήσαμεν ἡμεῖς πρὸς ἀλλήλους, τούτου
[3, 5]	ἀδελφῆς τῆς ἐμῆς καὶ τῶν	ἀδελφιδῶν,	αἳ οὕτω κοσμίως βεβιώκασιν ὥστε
[3, 25]	οὔτε τῆς ἀδελφῆς οὔτε τῶν	ἀδελφιδῶν	φροντίσας ζητεῖν με ἐτόλμα, καὶ
[3, 0]	συμφορὰς φέρειν δύναται. οἷς ἅπασιν	ἐμποδὼν	ἐμοὶ γεγένηται Σίμων οὑτοσί, ὡς
[3, 20]	τύπτων ἅμ' ἀμφοτέρους ἡμᾶς καὶ	κωμάζων	καὶ τὰς θύρας ἐκβάλλων καὶ
[3, 15]	τὴν Λάμπωνος οἰκίαν ἐγὼ μόνος	βαδίζων	ἐντυχάνω, δεινὸν δὲ ἡγησάμενος εἶναι
[3, 30]	εἴην, ἡσυχίαν ἦγον, συμφορὰν ἐμαυτοῦ	νομίζων	τὴν τούτου πονηρίαν: ἐπειδὴ δὲ
[3, 20]	τοιοῦτον οὐδὲν πώποτε φαίνεται ποιήσας,	ὑβρίζων	δὲ καὶ τύπτων ἅμ' ἀμφοτέρους
[3, 5]	εἶναί μοι φίλον, οὗτος δὲ	ὑβρίζων	καὶ παρανομῶν ᾤετο ἀναγκάσειν αὐτὸν
[3, 45]	οὐδὲ τῶν ἐμῶν προγόνων οὐδείς,	ἀγαθῶν	δὲ πολλῶν: ὥστε δικαίως ἂν
[3, 5]	τὸ μειράκιον ἦν παρ' ἐμοί,	ἐλθὼν	ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὴν ἐμὴν
[3, 35]	ἐπεδίω κον, ἐγὼ δὲ ἑτέραν	ἀπελθὼν	ὁδὸν ᾠχόμην. καίτοι ποτέρους χρὴ
[3, 0]	τοῖς κινδυνεύουσιν. εἰς ὑμᾶς δ'	εἰσελθὼν	ἐλπίζω τῶν δικαίων τεύξεσθαι. μάλιστα
[3, 0]	ὑμᾶς δ' εἰσελθὼν ἐλπίζω τῶν	δικαίων	τεύξεσθαι. μάλιστα δ' ἀγανακτῶ, ὦ
[3, 45]	ἀκοσμότατος εἶναι καὶ πονηρότατος, μόνος	Ἀθηναίων	ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐξεκηρύχθη. Ἔχοιμι
[3, 40]	μέθης καὶ φιλονικίας ἢ ἐκ	παιδιῶν	ἢ ἐκ λοιδορίας ἢ περὶ
[3, 35]	ἦν, εἰ πολλοὺς ἔχων τῶν	ἐπιτηδείων	ἐγώ, ἀπαντήσας Σίμωνι, ἐμαχόμην αὐτῷ
[3, 10]	ἐμεμίσθωτο, παρεκάλεσέ τινας τῶν τούτου	ἐπιτηδείων.	καὶ οὗτοι μὲν ἠρίστων καὶ
[3, 5]	βεβιώκασιν ὥστε καὶ ὑπὸ τῶν	οἰκείων	ὁρώ μεναι αἰσχύνεσθαι. οὗτος τοίνυν
[3, 5]	μειρακίου, καὶ ἐγὼ μὲν εὖ	ποιῶν	αὐτὸν ἠξίουν εἶναί μοι φίλον,
[3, 10]	ταῦτα διανοηθεὶς ἑτέραν ὁδὸν ᾠχόμην	ἀπιών:	οὕτω σφόδρ' αὐτοὺς ἐφυλαττόμην, καὶ
[3, 10]	ἐγὼ ἐκ Πειραιῶς, καὶ τρέπομαι	παριὼν	ὡς τὸν Λυσίμαχον: ὀλίγον δὲ
[3, 20]	τὰς θύρας ἐκβάλλων καὶ νύκτωρ	εἰσιὼν	ἐπὶ γυναῖκας ἐλευθέρας. ἃ χρὴ
[3, 20]	τὴν ἑαυτοῦ ἅπασαν πεντήκοντα καὶ	διακοσίων	δραχμῶν ἐτιμήσατο. καίτοι θαυμαστὸν εἰ
[3, 25]	ἔχων, καὶ ταῦτα πλεῖν ἢ	διακοσίων	ἰδόντων ἀνθρώπων ἔξαρνός ἐστι. Λέγει
[3, 20]	δ' οὑτοσί, ὁ πάντων τῶν	κακῶν	αἴτιος γενόμενος, τὸν μὲν ἄλλον
[3, 20]	δὲ αὐτῷ οὐδὲν μέλει τῶν	ὅρκων	ὧν διωμόσατο, πειράσομαι καὶ περὶ
[3, 30]	ὥσπερ κατ' ἐμαυτοῦ τὴν πρόνοιαν	ἐξευρίσκων,	ἵν' ὡς μάλιστα ὑπὸ τῶν
[3, 5]	παρ' ἐμὲ ἦλθε μετ' αὐτοῦ,	βαλὼν	λίθῳ συντρίβει τὸ μέτωπον. ἐγὼ
[3, 40]	οὐκ εἴ τινες μαχεσάμενοι ἔτυχον	ἀλλήλων	κατάξαντες τὰς κεφαλάς, ἐπὶ τούτοις
[3, 45]	ὑφ' ὑμῶν καὶ ὑπὸ τῶν	ἄλλων	ἐλεηθείην, οὐ μόνον εἴ τι
[3, 40]	παρ' ὑμῖν καὶ ἐκ τῶν	ἄλλων	ἐπιδεῖξαι τὴν τούτου πονηρίαν, ἵνα
[3, 20]	καὶ κωμάζων καὶ τὰς θύρας	ἐκβάλλων	καὶ νύκτωρ εἰσιὼν ἐπὶ γυναῖκας
[3, 15]	μαρτυρόμε νον. συνδραμόντων δὲ ἀνθρώπων	πολλῶν	καὶ ἀγανακτούντων τῷ πράγματι καὶ
[3, 45]	ἐμῶν προγόνων οὐδείς, ἀγαθῶν δὲ	πολλῶν:	ὥστε δικαίως ἂν ὑφ' ὑμῶν
[3, 10]	κἀνταῦθα μέν, ἵνα φησὶ Σί	μων	τὴν μάχην γενέσθαι, οὔτε τούτων
[3, 45]	οὐδενὸς αἴτιος γεγένημαι, οὐδὲ τῶν	ἐμῶν	προγόνων οὐδείς, ἀγαθῶν δὲ πολλῶν:
[3, 20]	γνώμην ἐμοὶ ἔχειν, ἵν' ἀμφοτέρων	ἡμῶν	ἀκούσαντες τἀληθῆ ῥᾳδίως ἔγνωτε τὰ
[3, 10]	μάχην γενέσθαι, οὔτε τούτων οὔτε	ἡμῶν	οὐδεὶς οὔτε κατεάγη τὴν κεφαλὴν
[3, 45]	μόνον εἴ τι πάθοιμι ὧν	Σίμων	βούλεται, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἠναγκάσθην
[3, 20]	μοι πώποτε ἐνεκά λεσεν οὐδείς.	~Σίμων	δ' οὑτοσί, ὁ πάντων τῶν
[3, 10]	τῶν παραγενομένων οὐκ ἠθέλησαν συνεξαμαρτεῖν,	Σίμων	δὲ οὑτοσὶ καὶ Θεόφιλος καὶ
[3, 0]	ὡς οὐκ ἔνοχός εἰμι οἷς	Σίμων	διωμόσατο, ἄλλως δὲ ὑμῖν φαίνωμαι
[3, 0]	συνείσεσθαι, ἠνεσχόμην ἀδικούμενος. ἐπειδὴ δὲ	Σίμων	με εἰς τοιαύτην ἀνάγκην κατέστησεν,
[3, 0]	οἷς ἅπασιν ἐμποδὼν ἐμοὶ γεγένηται	Σίμων	οὑτοσί, ὡς ἐγὼ ὑμῖν ἐπιδείξω.
[3, 5]	φίλον, οὗτος δὲ ὑβρίζων καὶ	παρανομῶν	ᾤετο ἀναγκάσειν αὐτὸν ποιεῖν ὅ
[3, 45]	πολλῶν: ὥστε δικαίως ἂν ὑφ'	ὑμῶν	καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ἐλεηθείην,
[3, 30]	ἐτύγχανε διαι τώμενον. ὥστε τῷ	ὑμῶν	πιστὸν ὡς ἐγὼ πρότερον μὲν
[3, 20]	ἑαυτοῦ ἅπασαν πεντήκοντα καὶ διακοσίων	δραχμῶν	ἐτιμήσατο. καίτοι θαυμαστὸν εἰ τὸν
[3, 25]	μειρακίου, τοσούτων ἀνθρώπων παρ' αὐτῷ	συνειλεγμένων,	εἰ μὴ εἰς τοῦτο μανίας
[3, 35]	καίτοι ποτέρους χρὴ αἰτίους τῶν	γεγενημένων	εἶναι νομίζειν, τοὺς φεύγοντας ἢ
[3, 35]	ἔπαθον, εἰ τἀναντία τῶν νῦν	γεγενημένων	ἦν, εἰ πολλοὺς ἔχων τῶν
[3, 40]	βουλή, οὐδενὸς αἴτιός εἰμι τῶν	γεγενημένων,	ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι νομίζω: οὕτω δὲ
[3, 10]	μεταμελῆσαι δὲ τῶν πρό τερον	ἡμαρτημένων,	ἀφικνοῦμαι πάλιν. κἀγὼ μὲν ᾠχόμην
[3, 15]	εἶναι τὰ γιγνόμενα, τῶν μὲν	λεγομένων	οὐδὲν ἐφρόντιζον, Μόλωνα δὲ τὸν
[3, 15]	οὐκ ἐγὼ τούτῳ, ὑπὸ τῶν	παραγενομένων	μεμαρτύρηται ὑμῖν. μετὰ δὲ ταῦτα
[3, 35]	καὶ ταῦθ' ὑμῖν ὑπὸ τῶν	παραγενομένων	μεμαρτύρηται. ὥστε δεινὸν εἰ περὶ
[3, 10]	οἱ μέν τινες αὐτῷ τῶν	παραγενομένων	οὐκ ἠθέλησαν συνεξαμαρτεῖν, Σίμων δὲ
[3, 15]	μέθης κἀκείνου ἀμυνομένου, καὶ τῶν	παραγενομένων	ὡς ἀδικουμένοις ἡμῖν ἁπάντων ἐπικουρούντων,
[3, 5]	καταγελάσονται τοιαῦτα πάσχοντος τῶν φθονεῖν	εἰθισμένων,	ἐάν τις ἐν τῇ πόλει
[3, 5]	τοσούτου ἐδέησεν αὐτῷ μεταμελῆσαι τῶν	ὑβρισμένων,	ὥστε ἐξευρὼν οὗ ἐδειπνοῦμεν ἀτοπώτατον
[3, 40]	κατέσχον, οὐδὲν ἧττον τό γ'	ἐκείνων	πεποιῆσθαι. καὶ ταῦτα ἤδη καὶ
[3, 45]	αἴτιος γεγένημαι, οὐδὲ τῶν ἐμῶν	προγόνων	οὐδείς, ἀγαθῶν δὲ πολλῶν: ὥστε
[3, 20]	καίτοι θαυμαστὸν εἰ τὸν ἑταιρήσοντα	πλειόνων	ἐμισθώσατο ὧν αὐτὸς τυγχάνει κεκτημένος.
[3, 25]	με ἐτόλμα, καὶ ἐξευρὼν οὗ	δειπνῶν	ἐτύγχανον, ἐκκαλέσας ἔτυπτέ με. ~καὶ
[3, 25]	ταῦτα πλεῖν ἢ διακοσίων ἰδόντων	ἀνθρώπων	ἔξαρνός ἐστι. Λέγει δ' ὡς
[3, 30]	οὐδὲ διελέγετο, ἀλλ' ἐμίσει πάντων	ἀνθρώπων	μάλιστα, παρ' ἐμοὶ δ' ἐτύγχανε
[3, 25]	ἡμέραν, μετὰ τοῦ μειρακίου, τοσούτων	ἀνθρώπων	παρ' αὐτῷ συνειλεγμένων, εἰ μὴ
[3, 15]	καὶ μαρτυρόμε νον. συνδραμόντων δὲ	ἀνθρώπων	πολλῶν καὶ ἀγανακτούντων τῷ πράγματι
[3, 35]	ἐμοῦ, ὥς φησιν, οὐκ ἐτόλμησε	τεττάρων	ἐτῶν ἐπισκήψασθαι εἰς ὑμᾶς. καὶ
[3, 15]	καὶ ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου	τεττάρων	ἐτῶν παρεληλυθότων οὐδέν μοι πώποτε
[3, 20]	αὐτὴν γνώμην ἐμοὶ ἔχειν, ἵν'	ἀμφοτέρων	ἡμῶν ἀκούσαντες τἀληθῆ ῥᾳδίως ἔγνωτε
[3, 40]	συκοφαντεῖν, ἀλλὰ τὸ μὲν τῶν	εὐηθεστέρων,	τὸ δὲ τῶν πανουργοτάτων. ἐβουλόμην
[3, 40]	ὅπως ἕλκος τις αὐτοῦ τῶν	ἐχθρῶν	λήψεται; ἀλλὰ δῆλον ὅτι καὶ
[3, 30]	ἵν' ὡς μάλιστα ὑπὸ τῶν	ἐχθρῶν	ὑβρισθείην; ~Ἔτι τοίνυν, ὦ βουλή,
[3, 0]	σφόδρα ἂν ἐφοβούμην τὸν κίνδυνον,	ὁρῶν	ὅτι καὶ παρασκευαὶ καὶ τύχαι
[3, 25]	φροντίσας ζητεῖν με ἐτόλμα, καὶ	ἐξευρὼν	οὗ δειπνῶν ἐτύγχανον, ἐκκαλέσας ἔτυπτέ
[3, 5]	αὐτῷ μεταμελῆσαι τῶν ὑβρισμένων, ὥστε	ἐξευρὼν	οὗ ἐδειπνοῦμεν ἀτοπώτατον πρᾶγμα καὶ
[3, 20]	γεγενημένα καὶ ἐμοῦ καὶ τῶν	μαρτύρων	ἀκηκόατε: ἐβουλόμην δ' ἄν, ὦ
[3, 5]	εἰσῆλθεν εἰς τὴν γυναικωνῖτιν, ἔνδον	οὐσῶν	τῆς τε ἀδελφῆς τῆς ἐμῆς
[3, 5]	τε ἀδελφῆς τῆς ἐμῆς καὶ	τῶν	ἀδελφιδῶν, αἳ οὕτω κοσμίως βεβιώκασιν
[3, 25]	καὶ οὔτε τῆς ἀδελφῆς οὔτε	τῶν	ἀδελφιδῶν φροντίσας ζητεῖν με ἐτόλμα,
[3, 45]	ἂν ὑφ' ὑμῶν καὶ ὑπὸ	τῶν	ἄλλων ἐλεηθείην, οὐ μόνον εἴ
[3, 40]	μοι παρ' ὑμῖν καὶ ἐκ	τῶν	ἄλλων ἐπιδεῖξαι τὴν τούτου πονηρίαν,
[3, 5]	μᾶλλον ᾑρούμην μὴ λαβεῖν τούτων	τῶν	ἁμαρτημάτων δίκην ἢ δόξαι τοῖς
[3, 35]	ᾠχόμην. καίτοι ποτέρους χρὴ αἰτίους	τῶν	γεγενημένων εἶναι νομίζειν, τοὺς φεύγοντας
[3, 40]	ὦ βουλή, οὐδενὸς αἴτιός εἰμι	τῶν	γεγενημένων, ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι νομίζω: οὕτω
[3, 0]	εἰς ὑμᾶς δ' εἰσελθὼν ἐλπίζω	τῶν	δικαίων τεύξεσθαι. μάλιστα δ' ἀγανακτῶ,
[3, 25]	τὸ ἀργύριον αὐτῷ, μήτε ἀφειμένους	τῶν	ἐγκλημάτων μήτε ἀνάγκης ἡμῖν μηδεμιᾶς
[3, 30]	ἐπιθυμίαν ἠναγκαζόμην ἀνοητότερόν τι ποιεῖν	τῶν	εἰκότων: νῦν δὲ τούτῳ μὲν
[3, 45]	αὐτῇ οὐδενὸς αἴτιος γεγένημαι, οὐδὲ	τῶν	ἐμῶν προγόνων οὐδείς, ἀγαθῶν δὲ
[3, 35]	γεγενημένων ἦν, εἰ πολλοὺς ἔχων	τῶν	ἐπιτηδείων ἐγώ, ἀπαντήσας Σίμωνι, ἐμαχόμην
[3, 40]	καὶ συκοφαντεῖν, ἀλλὰ τὸ μὲν	τῶν	εὐηθεστέρων, τὸ δὲ τῶν πανουργοτάτων.
[3, 40]	νοεῖται ὅπως ἕλκος τις αὐτοῦ	τῶν	ἐχθρῶν λήψεται; ἀλλὰ δῆλον ὅτι
[3, 30]	ἐξευρίσκων, ἵν' ὡς μάλιστα ὑπὸ	τῶν	ἐχθρῶν ὑβρισθείην; ~Ἔτι τοίνυν, ὦ
[3, 20]	~Σίμων δ' οὑτοσί, ὁ πάντων	τῶν	κακῶν αἴτιος γενόμενος, τὸν μὲν
[3, 20]	οὖν γεγενημένα καὶ ἐμοῦ καὶ	τῶν	μαρτύρων ἀκηκόατε: ἐβουλόμην δ' ἄν,
[3, 15]	δεινὰ φασκόντων εἶναι τὰ γιγνόμενα,	τῶν	μὲν λεγομένων οὐδὲν ἐφρόντιζον, Μόλωνα
[3, 35]	ἄν ποτε ἔπαθον, εἰ τἀναντία	τῶν	νῦν γεγενημένων ἦν, εἰ πολλοὺς
[3, 5]	κοσμίως βεβιώκασιν ὥστε καὶ ὑπὸ	τῶν	οἰκείων ὁρώ μεναι αἰσχύνεσθαι. οὗτος
[3, 20]	ἐπειδὴ δὲ αὐτῷ οὐδὲν μέλει	τῶν	ὅρκων ὧν διωμόσατο, πειράσομαι καὶ
[3, 40]	μὲν τῶν εὐηθεστέρων, τὸ δὲ	τῶν	πανουργοτάτων. ἐβουλόμην δ' ἂν ἐξεῖναί
[3, 15]	καὶ οὐκ ἐγὼ τούτῳ, ὑπὸ	τῶν	παραγενομένων μεμαρτύρηται ὑμῖν. μετὰ δὲ
[3, 35]	ἔτυπτον. καὶ ταῦθ' ὑμῖν ὑπὸ	τῶν	παραγενομένων μεμαρτύρηται. ὥστε δεινὸν εἰ
[3, 10]	καὶ οἱ μέν τινες αὐτῷ	τῶν	παραγενομένων οὐκ ἠθέλησαν συνεξαμαρτεῖν, Σίμων
[3, 15]	τῆς μέθης κἀκείνου ἀμυνομένου, καὶ	τῶν	παραγενομένων ὡς ἀδικουμένοις ἡμῖν ἁπάντων
[3, 40]	τιμωρίας ποιήσεσθε, ὥστε ἐξελαύνειν τινὰς	τῶν	πολιτῶν ἐκ τῆς πατρίδος. Θαυμάζω
[3, 45]	καὶ ἔτυπτεν αὐτόν, καὶ πανστρατιᾷ	τῶν	πολιτῶν ἐξελθόντων, δόξας ἀκοσμότατος εἶναι
[3, 0]	ἀγανακτῶ, ὦ βουλή, ὅτι περὶ	τῶν	πραγμάτων εἰπεῖν ἀναγκασθήσομαι πρὸς ὑμᾶς,
[3, 10]	μὲν τοῦ νεανίσκου, μεταμελῆσαι δὲ	τῶν	πρό τερον ἡμαρτημένων, ἀφικνοῦμαι πάλιν.
[3, 45]	καὶ πονηρότατος, μόνος Ἀθηναίων ὑπὸ	τῶν	στρατηγῶν ἐξεκηρύχθη. Ἔχοιμι δ' ἂν
[3, 25]	ὑμῖν τοῖς εἰωθόσι σκοπεῖσθαι περὶ	τῶν	τοιούτων, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις
[3, 40]	δὲ διάκειμαι πρὸς τὰς ἐκ	τῶν	τοιούτων πραγμάτων διαφοράς, ὥστε καὶ
[3, 40]	ἀποκτεῖναι δὲ οὐκ ἐδυνήθησαν, περὶ	τῶν	τοιούτων τὰς τιμωρίας οὕτω μεγάλας
[3, 10]	ἧς οὗτος ἐμεμίσθωτο, παρεκάλεσέ τινας	τῶν	τούτου ἐπιτηδείων. καὶ οὗτοι μὲν
[3, 5]	καὶ τοσούτου ἐδέησεν αὐτῷ μεταμελῆσαι	τῶν	ὑβρισμένων, ὥστε ἐξευρὼν οὗ ἐδειπνοῦμεν
[3, 5]	δὲ πολλοὶ καταγελάσονται τοιαῦτα πάσχοντος	τῶν	φθονεῖν εἰθισμένων, ἐάν τις ἐν
[3, 40]	πρὸς τὰς ἐκ τῶν τοιούτων	πραγμάτων	διαφοράς, ὥστε καὶ ἄλλα πολλὰ
[3, 0]	ὦ βουλή, ὅτι περὶ τῶν	πραγμάτων	εἰπεῖν ἀναγκασθήσομαι πρὸς ὑμᾶς, ὑπὲρ
[3, 45]	καὶ ὅτι ἠναγκάσθην ἐκ τοιούτων	πραγμάτων	εἰς τοιούτους ἀγῶνας καταστῆναι.
[3, 25]	ἀργύριον αὐτῷ, μήτε ἀφειμένους τῶν	ἐγκλημάτων	μήτε ἀνάγκης ἡμῖν μηδεμιᾶς γενομένης;
[3, 5]	ᾑρούμην μὴ λαβεῖν τούτων τῶν	ἁμαρτημάτων	δίκην ἢ δόξαι τοῖς πολίταις
[3, 40]	τῶν εὐηθεστέρων, τὸ δὲ τῶν	πανουργοτάτων.	ἐβουλόμην δ' ἂν ἐξεῖναί μοι
[3, 35]	ὥς φησιν, οὐκ ἐτόλμησε τεττάρων	ἐτῶν	ἐπισκήψασθαι εἰς ὑμᾶς. καὶ οἱ
[3, 15]	ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου τεττάρων	ἐτῶν	παρεληλυθότων οὐδέν μοι πώποτε ἐνεκά
[3, 40]	ποιήσεσθε, ὥστε ἐξελαύνειν τινὰς τῶν	πολιτῶν	ἐκ τῆς πατρίδος. Θαυμάζω δὲ
[3, 45]	ἔτυπτεν αὐτόν, καὶ πανστρατιᾷ τῶν	πολιτῶν	ἐξελθόντων, δόξας ἀκοσμότατος εἶναι καὶ
[3, 25]	καὶ ἐπὶ τὴν ἐμὴν οἰκίαν	φοιτῶν	εἰσῄει βίᾳ, καὶ οὔτε τῆς
[3, 30]	μὲν οὐδὲ διελέγετο, ἀλλ' ἐμίσει	πάντων	ἀνθρώπων μάλιστα, παρ' ἐμοὶ δ'
[3, 35]	Τὸ δὲ μέγιστον καὶ περιφανέστατον	πάντων:	ὁ γὰρ ἀδικηθεὶς καὶ ἐπιβουλευθεὶς
[3, 20]	οὐδείς. ~Σίμων δ' οὑτοσί, ὁ	πάντων	τῶν κακῶν αἴτιος γενόμενος, τὸν
[3, 15]	τῶν παραγενομένων ὡς ἀδικουμένοις ἡμῖν	ἁπάντων	ἐπικουρούντων, ἐν τούτῳ τῷ θορύβῳ
[3, 25]	καὶ ταῦτα πλεῖν ἢ διακοσίων	ἰδόντων	ἀνθρώπων ἔξαρνός ἐστι. Λέγει δ'
[3, 45]	αὐτόν, καὶ πανστρατιᾷ τῶν πολιτῶν	ἐξελθόντων,	δόξας ἀκοσμότατος εἶναι καὶ πονηρότατος,
[3, 15]	ἀγανακτούντων τῷ πράγματι καὶ δεινὰ	φασκόντων	εἶναι τὰ γιγνόμενα, τῶν μὲν
[3, 15]	σώματος ἀμυνομένου καὶ τούτων ἡμᾶς	βαλλόντων,	ἔτι δὲ τυπτόντων αὐτὸν ὑπὸ
[3, 15]	καὶ κεκραγότα καὶ μαρτυρόμε νον.	συνδραμόντων	δὲ ἀνθρώπων πολλῶν καὶ ἀγανακτούντων
[3, 15]	τούτων ἡμᾶς βαλλόντων, ἔτι δὲ	τυπτόντων	αὐτὸν ὑπὸ τῆς μέθης κἀκείνου
[3, 15]	παραγενομένων ὡς ἀδικουμένοις ἡμῖν ἁπάντων	ἐπικουρούντων,	ἐν τούτῳ τῷ θορύβῳ συντριβόμεθα
[3, 15]	συνδραμόντων δὲ ἀνθρώπων πολλῶν καὶ	ἀγανακτούντων	τῷ πράγματι καὶ δεινὰ φασκόντων
[3, 15]	ἐκείνου τοῦ χρόνου τεττάρων ἐτῶν	παρεληλυθότων	οὐδέν μοι πώποτε ἐνεκά λεσεν
[3, 30]	ἠναγκαζόμην ἀνοητότερόν τι ποιεῖν τῶν	εἰκότων:	νῦν δὲ τούτῳ μὲν οὐδὲ
[3, 20]	φαίνεται ποιήσας, ὑβρίζων δὲ καὶ	τύπτων	ἅμ' ἀμφοτέρους ἡμᾶς καὶ κωμάζων
[3, 30]	ἦλθον οὗ αὐτὸς ἔμελλον ὑπὸ	πλείστων	ὀφθήσεσθαί τε καὶ συγκοπήσεσθαι, ὥσπερ
[3, 10]	τούτου ἐπιτηδείων. καὶ οὗτοι μὲν	ἠρίστων	καὶ ἔπινον, φύλακας δὲ κατέστησαν
[3, 20]	κατὰ τοὺς νόμους διαπράττεσθαι περὶ	αὐτῶν.	οὗτος δὲ τοιοῦτον οὐδὲν πώποτε
[3, 35]	εἰκότα μέν, ἄλλως δὲ περὶ	αὐτῶν	πέπρακται, ἀλλὰ καταλαβόντες τὸ μειράκιον
[3, 35]	ὅτι φεύγουσι μὲν οἱ περὶ	αὑτῶν	δεδιότες, διώκουσι δὲ οἱ βουλόμενοί
[3, 25]	τοῖς εἰωθόσι σκοπεῖσθαι περὶ τῶν	τοιούτων,	ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι.
[3, 40]	διάκειμαι πρὸς τὰς ἐκ τῶν	τοιούτων	πραγμάτων διαφοράς, ὥστε καὶ ἄλλα
[3, 45]	ἀλλὰ καὶ ὅτι ἠναγκάσθην ἐκ	τοιούτων	πραγμάτων εἰς τοιούτους ἀγῶνας καταστῆναι.
[3, 40]	δὲ οὐκ ἐδυνήθησαν, περὶ τῶν	τοιούτων	τὰς τιμωρίας οὕτω μεγάλας κατεστήσαντο,
[3, 25]	μεθ' ἡμέραν, μετὰ τοῦ μειρακίου,	τοσούτων	ἀνθρώπων παρ' αὐτῷ συνειλεγμένων, εἰ
[3, 0]	συγγνώμης τυγχάνειν: ἐὰν δὲ περὶ	τούτων	ἀποδείξω ὡς οὐκ ἔνοχός εἰμι
[3, 10]	ἐφυλαττόμην, καὶ πάντα τὰ ὑπὸ	τούτων	γιγνόμενα μεγάλην ἐμαυτῷ συμφορὰν ἐνόμιζον.
[3, 35]	μεμαρτύρηται. ὥστε δεινὸν εἰ περὶ	τούτων	ἐγὼ δόξω προνοηθῆναι, περὶ ὧν
[3, 15]	περὶ τοῦ σώματος ἀμυνομένου καὶ	τούτων	ἡμᾶς βαλλόντων, ἔτι δὲ τυπτόντων
[3, 35]	ἦγον βίᾳ, ἐντυχὼν δ' ἐγὼ	τούτων	μὲν οὐχ ἡπτόμην, τοῦ μειρακίου
[3, 10]	μων τὴν μάχην γενέσθαι, οὔτε	τούτων	οὔτε ἡμῶν οὐδεὶς οὔτε κατεάγη
[3, 40]	ὧν ἐβούλευσαν καὶ προὐνοήθησαν, ὑπὲρ	τούτων	προσήκειν αὐτοῖς δίκην δοῦναι: εἰ
[3, 5]	καὶ μᾶλλον ᾑρούμην μὴ λαβεῖν	τούτων	τῶν ἁμαρτημάτων δίκην ἢ δόξαι
[3, 20]	οὖν καὶ ταῦτ' ἀληθῆ λέγω,	τούτων	ὑμῖν τοὺς παραγενομένους μάρτυρας παρέξομαι.
[3, 40]	μαχόμενοι ἕλκος ἔλαβον, εἰ ὑπὲρ	τούτων	ὧν, ἐπειδὰν βέλτιον φρονήσωσιν, ἅπασι
[3, 0]	αὐτὸν ἔδει δοῦναι δίκην, ὑπὲρ	τούτων	ὡς ἀδικούμενον ἔγκλημα ποιήσασθαι καὶ
[3, 25]	πιστὸν ὡς ἐγὼ προνοηθεὶς καὶ	ἐπιβουλεύων	ἦλθον ἐπὶ τὴν Σίμωνος οἰκίαν
[3, 30]	εἰς τοσοῦτον ἀμαθίας ἀφικόμην, ὥστε	ἐπιβουλεύων	Σίμωνι οὐκ ἐτήρησα αὐτὸν οὗ
[3, 5]	τὴν οἰκίαν τὴν ἐμὴν νύκτωρ	μεθύων,	ἐκκόψας τὰς θύρας εἰσῆλθεν εἰς
[3, 25]	διώξας τὸ μειράκιον οὐδὲν κακὸν	ἔχων,	καὶ ταῦτα πλεῖν ἢ διακοσίων
[3, 30]	μὲν ἐξέπλευσα ἐκ τῆς πόλεως	ἔχων	τὸ μειράκιον, ἵνα μὴ τούτῳ
[3, 35]	νῦν γεγενημένων ἦν, εἰ πολλοὺς	ἔχων	τῶν ἐπιτηδείων ἐγώ, ἀπαντήσας Σίμωνι,
[3, 35]	ἐκ τῆς ὁδοῦ ἦγον βίᾳ,	ἐντυχὼν	δ' ἐγὼ τούτων μὲν οὐχ