Discours, paragraphes
[3, 5]	Πλαταϊκοῦ μειρακίου, καὶ ἐγὼ μὲν	εὖ	ποιῶν αὐτὸν ἠξίουν εἶναί μοι
[3, 40]	τούτου πονηρίαν, ἵνα ἐπίστησθε ὅτι	πολὺ	ἂν δικαιότερον αὐτὸς περὶ θανάτου
[3, 5]	ἐκεῖνος κακὰ ὑπ' αὐτοῦ πέπονθε,	πολὺ	ἂν ἔργον εἴη λέγειν: ὅσα
[3, 40]	δὲ μάλιστα τούτου τῆς διανοίας.	οὐ	γὰρ τοῦ αὐτοῦ μοι δοκεῖ
[3, 45]	καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ἐλεηθείην,	οὐ	μόνον εἴ τι πάθοιμι ὧν
[3, 25]	ῥᾴδιον εἶναι γνῶναι ὅτι ψεύδεται,	οὐ	μόνον ὑμῖν τοῖς εἰωθόσι σκοπεῖσθαι
[3, 45]	τούτου, ἀλλ' ἐπειδὴ παρ' ὑμῖν	οὐ	νόμιμόν ἐστιν ἔξω τοῦ πράγματος
[3, 5]	εἰς τοῦτο ἦλθεν ὕβρεως ὥστ'	οὐ	πρότερον ἠθέλησεν ἀπελθεῖν, πρὶν αὐτὸν
[3, 35]	οἱ βουλόμενοί τι ποιῆσαι κακόν.	οὐ	τοίνυν ταῦτα εἰκότα μέν, ἄλλως
[3, 30]	μεθ' ἡμέραν, ἀλλ' ἐνταῦθα ἦλθον	οὗ	αὐτὸς ἔμελλον ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαί
[3, 25]	ζητεῖν με ἐτόλμα, καὶ ἐξευρὼν	οὗ	δειπνῶν ἐτύγχανον, ἐκκαλέσας ἔτυπτέ με.
[3, 5]	μεταμελῆσαι τῶν ὑβρισμένων, ὥστε ἐξευρὼν	οὗ	ἐδειπνοῦμεν ἀτοπώτατον πρᾶγμα καὶ ἀπιστότατον
[3, 30]	ἐπιβουλεύων Σίμωνι οὐκ ἐτήρησα αὐτὸν	οὗ	μόνον οἷόν τ' ἦν λαβεῖν,
[3, 30]	ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὴν Σίμωνος,	οὗ	πλεῖστα ἔμελλον πράγματα ἕξειν; καὶ
[3, 35]	καταλαβόντες τὸ μειράκιον ἐκ τῆς	ὁδοῦ	ἦγον βίᾳ, ἐντυχὼν δ' ἐγὼ
[3, 45]	οὗτοι οἱ βίᾳ ἐκ τῆς	ὁδοῦ	συναρπάζοντες ἡμᾶς. ὧν ὑμεῖς μεμνημένοι
[3, 25]	δεινὰ ποιεῖν, εἰ μηδενὸς αὐτῷ	συμβολαίου	γεγενημένου τοιαῦτα ἐτόλμα ὑβρίζειν τὸ
[3, 15]	γενομένης, ὦ βουλή, καὶ τοῦ	μειρακίου	βάλλοντος αὐτοὺς κἀμοῦ περὶ τοῦ
[3, 35]	τούτων μὲν οὐχ ἡπτόμην, τοῦ	μειρακίου	δ' ἐπελαμβανόμην: οὗτοι δὲ ἐκεῖνόν
[3, 5]	ἐπεθυμήσαμεν, ὦ βουλή, Θεοδότου, Πλαταϊκοῦ	μειρακίου,	καὶ ἐγὼ μὲν εὖ ποιῶν
[3, 25]	οἰκίαν μεθ' ἡμέραν, μετὰ τοῦ	μειρακίου,	τοσούτων ἀνθρώπων παρ' αὐτῷ συνειλεγμένων,
[3, 45]	καὶ πολλὰς λῃτουργίας λελῃτούργηκα, καὶ	κακοῦ	μὲν αὐτῇ οὐδενὸς αἴτιος γεγένημαι,
[3, 5]	γὰρ ἐπεθυμήσαμεν, ὦ βουλή, Θεοδότου,	Πλαταϊκοῦ	μειρακίου, καὶ ἐγὼ μὲν εὖ
[3, 15]	εἰπεῖν ἐρωτηθέντες, ἀφέμενοι δὲ τοῦ	νεανίσκου	ἔτυπτον ἐμέ. μάχης δὲ γενομένης,
[3, 10]	χρόνον Σίμωνι ἐπιλαθέσθαι μὲν τοῦ	νεανίσκου,	μεταμελῆσαι δὲ τῶν πρό τερον
[3, 40]	οὕτως ἐστὶν εὐήθης, ὅστις ἐκ	πολλοῦ	προ νοεῖται ὅπως ἕλκος τις
[3, 20]	κακῶς ἀγωνισάμενον ἐξ ἀντιδόσεως, καταφρονήσας	μου	οὑτωσὶ τολμηρῶς εἰς τοιοῦτον ἀγῶνά
[3, 15]	με εἶδον μετὰ ταῦτα, ἐδέοντό	μου	συγγνώμην ἔχειν, οὐχ ὡς ἀδικούμενοι
[3, 15]	καὶ τοῦ μειρακίου βάλλοντος αὐτοὺς	κἀμοῦ	περὶ τοῦ σώματος ἀμυνομένου καὶ
[3, 5]	πονηρίᾳ πρέποντα ἔσται τὰ πεπραγμένα,	ἐμοῦ	δὲ πολλοὶ καταγελάσονται τοιαῦτα πάσχοντος
[3, 25]	ἐπὶ ταῖς αὑτοῦ θύραις ὑπ'	ἐμοῦ	δεινῶς διατεθῆναι τυπτόμενος. φαίνεται δὲ
[3, 0]	οὖν ἄλλοι τινὲς ἔμελλον περὶ	ἐμοῦ	διαγνώσεσθαι, σφόδρα ἂν ἐφοβούμην τὸν
[3, 20]	Τὰ μὲν οὖν γεγενημένα καὶ	ἐμοῦ	καὶ τῶν μαρτύρων ἀκηκόατε: ἐβουλόμην
[3, 5]	ἐκστὰς ἔβαλλέ με λίθοις. καὶ	ἐμοῦ	μὲν ἁμαρτάνει, Ἀριστοκρίτου δέ, ὃς
[3, 35]	γὰρ ἀδικηθεὶς καὶ ἐπιβουλευθεὶς ὑπ'	ἐμοῦ,	ὥς φησιν, οὐκ ἐτόλμησε τεττάρων
[3, 25]	ποιεῖν, εἰ μηδενὸς αὐτῷ συμβολαίου	γεγενημένου	τοιαῦτα ἐτόλμα ὑβρίζειν τὸ μειράκιον,
[3, 15]	αὐτοὺς κἀμοῦ περὶ τοῦ σώματος	ἀμυνομένου	καὶ τούτων ἡμᾶς βαλλόντων, ἔτι
[3, 15]	αὐτὸν ὑπὸ τῆς μέθης κἀκείνου	ἀμυνομένου,	καὶ τῶν παραγενομένων ὡς ἀδικουμένοις
[3, 15]	τυπτόντων αὐτὸν ὑπὸ τῆς μέθης	κἀκείνου	ἀμυνομένου, καὶ τῶν παραγενομένων ὡς
[3, 15]	ὡς δεινὰ πεποιηκότες: καὶ ἐξ	ἐκείνου	τοῦ χρόνου τεττάρων ἐτῶν παρεληλυθότων
[3, 15]	πεποιηκότες: καὶ ἐξ ἐκείνου τοῦ	χρόνου	τεττάρων ἐτῶν παρεληλυθότων οὐδέν μοι
[3, 35]	καὶ καταλαβὼν ἄγειν βίᾳ ἐζήτουν,	ὅπου	νῦν τούτου ταῦτα πεποιηκότος ἐγὼ
[3, 40]	τούτου τῆς διανοίας. οὐ γὰρ	τοῦ	αὐτοῦ μοι δοκεῖ εἶναι ἐρᾶν
[3, 25]	τούτου μόνον αὐτῷ ψεύσασθαι, περὶ	τοῦ	δεδωκέναι τὸ ἀργύριον, ἀλλὰ καὶ
[3, 15]	δὲ γενομένης, ὦ βουλή, καὶ	τοῦ	μειρακίου βάλλοντος αὐτοὺς κἀμοῦ περὶ
[3, 35]	ἐγὼ τούτων μὲν οὐχ ἡπτόμην,	τοῦ	μειρακίου δ' ἐπελαμβανόμην: οὗτοι δὲ
[3, 25]	Σίμωνος οἰκίαν μεθ' ἡμέραν, μετὰ	τοῦ	μειρακίου, τοσούτων ἀνθρώπων παρ' αὐτῷ
[3, 15]	ἠθέλησαν εἰπεῖν ἐρωτηθέντες, ἀφέμενοι δὲ	τοῦ	νεανίσκου ἔτυπτον ἐμέ. μάχης δὲ
[3, 10]	τὸν χρόνον Σίμωνι ἐπιλαθέσθαι μὲν	τοῦ	νεανίσκου, μεταμελῆσαι δὲ τῶν πρό
[3, 45]	ὑμῖν οὐ νόμιμόν ἐστιν ἔξω	τοῦ	πράγματος λέγειν, ἐκεῖνο ἐνθυμεῖσθε: οὗτοί
[3, 15]	μειρακίου βάλλοντος αὐτοὺς κἀμοῦ περὶ	τοῦ	σώματος ἀμυνομένου καὶ τούτων ἡμᾶς
[3, 10]	ἔπινον, φύλακας δὲ κατέστησαν ἐπὶ	τοῦ	τέγους, ἵν' ὁπότε ἐξέλθοι τὸ
[3, 15]	δεινὰ πεποιηκότες: καὶ ἐξ ἐκείνου	τοῦ	χρόνου τεττάρων ἐτῶν παρεληλυθότων οὐδέν
[3, 40]	πολὺ ἂν δικαιότερον αὐτὸς περὶ	θανάτου	ἠγωνίζετο ἢ ἑτέρους ὑπὲρ τῆς
[3, 5]	λίθοις. καὶ ἐμοῦ μὲν ἁμαρτάνει,	Ἀριστοκρίτου	δέ, ὃς παρ' ἐμὲ ἦλθε
[3, 5]	~Ἡμεῖς γὰρ ἐπεθυμήσαμεν, ὦ βουλή,	Θεοδότου,	Πλαταϊκοῦ μειρακίου, καὶ ἐγὼ μὲν
[3, 5]	ὃς παρ' ἐμὲ ἦλθε μετ'	αὐτοῦ,	βαλὼν λίθῳ συντρίβει τὸ μέτωπον.
[3, 5]	οἱ παραγενόμενοι καὶ οἱ μετ'	αὐτοῦ	ἐλθόντες, ἐπὶ παῖδας κόρας καὶ
[3, 40]	τῆς διανοίας. οὐ γὰρ τοῦ	αὐτοῦ	μοι δοκεῖ εἶναι ἐρᾶν τε
[3, 40]	καὶ καταγεὶς τὴν κεφαλὴν ὑπ'	αὐτοῦ	οὐκ ἐτόλμησα αὐτῷ ἐπισκήψασθαι, ἡγούμενος
[3, 15]	βιαίως ὑβρισθέντα τὸν νεανίσκον, ἐπιλαμβάνομαι	αὐτοῦ.	οὗτοι δέ, δι' ὅ τι
[3, 5]	μὲν οὖν ἐκεῖνος κακὰ ὑπ'	αὐτοῦ	πέπονθε, πολὺ ἂν ἔργον εἴη
[3, 20]	ποιησάμενος, ἐγὼ δ' ἐπιβουλεύσας ἀπέστησα	αὐτοῦ	τὸ μειράκιον. καίτοι ἐχρῆν αὐτόν,
[3, 40]	προ νοεῖται ὅπως ἕλκος τις	αὐτοῦ	τῶν ἐχθρῶν λήψεται; ἀλλὰ δῆλον
[3, 20]	χρόνον ἡσυχίαν ἦγε δεδιὼς περὶ	αὑτοῦ,	ἐπειδὴ δὲ δίκας ἰδίας ᾔσθετο
[3, 25]	ποιησάμενος. Φησὶ δ' ἐπὶ ταῖς	αὑτοῦ	θύραις ὑπ' ἐμοῦ δεινῶς διατεθῆναι
[3, 25]	εἶδεν ἐπὶ ταῖς θύραις ταῖς	αὑτοῦ,	ὃς καὶ ἐπὶ τὴν ἐμὴν
[3, 20]	εἴρηκε. τὴν γὰρ οὐσίαν τὴν	ἑαυτοῦ	ἅπασαν πεντήκοντα καὶ διακοσίων δραχμῶν
[3, 0]	φαίνωμαι παρὰ τὴν ἡλικίαν τὴν	ἐμαυτοῦ	ἀνοητότερον πρὸς τὸ μειράκιον διατεθείς,
[3, 35]	πατρίδος καὶ τῆς οὐσίας τῆς	ἐμαυτοῦ	ἁπάσης κινδυνεύω; Τὸ δὲ μέγιστον
[3, 30]	περιβόητος εἴην, ἡσυχίαν ἦγον, συμφορὰν	ἐμαυτοῦ	νομίζων τὴν τούτου πονηρίαν: ἐπειδὴ
[3, 30]	τε καὶ συγκοπήσεσθαι, ὥσπερ κατ'	ἐμαυτοῦ	τὴν πρόνοιαν ἐξευρίσκων, ἵν' ὡς
[3, 5]	ὀρφανὰς εἰσιόντα, ἐξήλασαν βίᾳ. καὶ	τοσούτου	ἐδέησεν αὐτῷ μεταμελῆσαι τῶν ὑβρισμένων,
[3, 45]	καὶ ἄλλα πολλὰ εἰπεῖν περὶ	τούτου,	ἀλλ' ἐπειδὴ παρ' ὑμῖν οὐ
[3, 40]	παίδων ἐφιλονικήσαμεν ἡμεῖς πρὸς ἀλλήλους,	τούτου	ἕνεκα ἐξελάσαι τινὰς ζητῆσαι ἐκ
[3, 10]	οὗτος ἐμεμίσθωτο, παρεκάλεσέ τινας τῶν	τούτου	ἐπιτηδείων. καὶ οὗτοι μὲν ἠρίστων
[3, 45]	ἀκοῦσαι καὶ τεκμήριον ἔσεσθαι τῆς	τούτου	θρασύτητος καὶ τόλμης, περὶ τούτου
[3, 5]	εἰ μή τις εἰδείη τὴν	τούτου	μα νίαν. ἐκκαλέσας γάρ με
[3, 45]	τούτου θρασύτητος καὶ τόλμης, περὶ	τούτου	μνησθήσομαι. ἐν Κορίνθῳ γάρ, ἐπειδὴ
[3, 25]	τόλμης ὥστε οὐκ ἐξαρκεῖ περὶ	τούτου	μόνον αὐτῷ ψεύσασθαι, περὶ τοῦ
[3, 25]	ἤλθομεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὴν	τούτου	ὄστρακον ἔχοντες, καὶ ὡς ἠπείλουν
[3, 25]	οὐδέποτ' ἀργύριον οὐδὲ μνείαν περὶ	τούτου	οὐδεμίαν ποιησάμενος. Φησὶ δ' ἐπὶ
[3, 10]	τι χρησαίμην, ὦ βουλή, τῇ	τούτου	παρανομίᾳ, ὥστε ἔδοξέ μοι κράτιστον
[3, 15]	οἱ μὲν ἄλλοι οἱ μετὰ	τούτου	παροινήσαντες, ἐπειδὴ τάχιστά με εἶδον
[3, 5]	εἶναι, εἰδὼς ὅτι τῇ μὲν	τούτου	πονηρίᾳ πρέποντα ἔσται τὰ πεπραγμένα,
[3, 30]	ἦγον, συμφορὰν ἐμαυτοῦ νομίζων τὴν	τούτου	πονηρίαν: ἐπειδὴ δὲ χρόνος διεγένετο,
[3, 40]	ἐκ τῶν ἄλλων ἐπιδεῖξαι τὴν	τούτου	πονηρίαν, ἵνα ἐπίστησθε ὅτι πολὺ
[3, 35]	ἄγειν βίᾳ ἐζήτουν, ὅπου νῦν	τούτου	ταῦτα πεποιηκότος ἐγὼ εἰς τοιοῦτον
[3, 40]	τῆς πατρίδος. Θαυμάζω δὲ μάλιστα	τούτου	τῆς διανοίας. οὐ γὰρ τοῦ
[3, 15]	παραγενομένους ὑμῖν παρέξομαι μάρτυρας. ~ΜΑP	ΤΥP	ΕΣ. Ὅτι μὲν τοίνυν οὗτος
[3, 20]	τοὺς παραγενομένους μάρτυρας παρέξομαι. ΜΑP	ΤΥP	ΕΣ Τὰ μὲν οὖν γεγενημένα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/07/2008