Chapitre
[19]	Ζεύς, ἐγὼ δὲ ὁ Πάν;	Ὢ	τοῦ γελοίου Ψευδόπανος, γελοιοτέρου μέντοι,
[17]	τὸν πατέρα τῶν θεῶν ὁρῶντες.	Ὦ	Ζεῦ πάτερ, ἢ ὅτι σοι
[18]	θέας, Ἀλλὰ σοὶ μέν» εἶπεν,	ὦ	θεῶν πάτερ, τῶν τε ἄλλων
[18]	Καὶ ἡ Ἀθηνᾶ· Μάνθανε« εἶπεν,	ὦ	λῷστε, πατρὸς ἀγαθοῦ τουτουὶ τοῦ
[14]	τῆς ὑμετέρας ἀνόδου γέγονεν ἀγαθόν,	ὦ	λῷστοι; Τίς ᾔσθετο πόλις ἢ
[18]	ἐφίλησα. Καὶ ὁ νεανίσκος· Ἀλλ´,	ὦ	μέγιστε« εἶπεν, Ἥλιε καὶ Ἀθηνᾶ,
[21]	ἐν τῷ βορβόρῳ» κείσεσθαι« Τοῦτο,	ὦ	νεανίσκε, βαθὺ λίαν ἐστὶ καὶ
[21]	τὸν προτρεπόμενον ἐκμυηθῆναι, Γελοῖον« εἶπεν,	ὦ	νεανίσκε, εἰ τοὺς μὲν τελώνας
[16]	Ἔοικας οὖν οὐδὲ πεποιηκὼς μῦθον,	ὦ	ξυνετώτατε, μάτην νεανιεύεσθαι· καίτοι τοῦτο
[17]	εἶτα ἀπιδὼν πρὸς τὸν Ἥλιον·	Ὦ	παῖ» εἶπεν, οὐρανοῦ καὶ γῆς
[18]	κόλακα. Δευτέραν ἄκουέ μου παραίνεσιν,	ὦ	παῖ· νυστάζων οὗτος ἐξαπατᾶται τὰ
[17]	ὅτι ἂν ἐθέλῃς· ἕλοιο δέ,	ὦ	παῖ, τὰ βέλτιστα. Ταῦτα εἰπὼν
[18]	δόρατος, Ἀλλὰ ποῦ σοι» ἔφη,	ὦ	παῖ, τὸ Γοργόνειον καὶ τὸ
[17]	φατόν; Ἀλλὰ τούτου μέν» εἰπέτην,	ὦ	πάτερ, αὐτὸς εἶ κύριος. Σκόπει
[17]	δὲ ἡ πρεσβυτάτη· Κωλύετον» ἔφη,	ὦ	πάτερ, ἡ Ὁσιότης ξὺν τῇ
[17]	δὴ ἐρέσθαι αὐτάς· τί τοίνυν,	ὦ	ποτνία, φατόν; Ἀλλὰ τούτου μέν»
[20]	ἄκουε· Τὸ δ´ ἐμὸν δέος,	ὦ	Πρώταρχε, πρὸς τὰ τῶν θεῶν
[11]	πατρὸς ἀνῆχθαι τοῦ Διός. Ἀλλ´,	ὦ	τάν, εἶπον, οὐ ξυνίετε τοῦ
[3]	οὐδὲ κατ´ αὐτὸ τοῦτο ἀνήρ·	ᾧ	γὰρ ὁ νόμος οὐ μετεδίδου
[3]	οὐδὲ κατ´ αὐτὸ τοῦτο ἀνήρ·	ᾧ	γὰρ ὁ νόμος οὐ μετεδίδου
[13]	μὲν τούτων ἴστω Διόνυσος αὐτός,	ᾧ	καὶ προσεύχομαι τάς τε ἐμὰς
[4]	καὶ πεπλασμένα παρὰ τοῦ κυνός,	ᾧ	μόνῳ τῆς ἐλευθερίας μέτεστιν» ἐν
[4]	καὶ πεπλασμένα παρὰ τοῦ κυνός,	ᾧ	μόνῳ τῆς ἐλευθερίας μέτεστιν» ἐν
[12]	ἐκεῖθεν, ἡνίκα ἐτελεσφορήθη τὸ βρέφος,	ὠδίνων	ὁ Ζεὺς ἐπὶ τὰς νύμφας
[17]	μὴ παρόντα ἢ παρόντα διαφυλάττειν·	ᾤετο	γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας ἀρκεῖν τὸ
[7]	τοῦ πριαμένου τὴν πόλιν οὐκέτ´	ᾠήθη	δεῖν ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ
[7]	τοῦ πριαμένου τὴν πόλιν οὐκέτ´	ᾠήθη	δεῖν ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ
[8]	ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων	ᾤκουν	αὐτοὶ πρῶτοι τὰς ἀγορὰς ἢ
[8]	ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων	ᾤκουν	αὐτοὶ πρῶτοι τὰς ἀγορὰς ἢ
[13]	ἴστω μέντοι σαρδώνιον γελῶν ἔρημος	ὢν	ἀεὶ τῆς τῶν θεῶν γνώσεως,
[20]	ὁ Τίμαιος ταῦτα λέγει ἥκιστα	ὢν	εἴρων. Καίτοι τοῦτό γέ ἐστιν
[19]	τοῖς θεοῖς δίκην ὅτι ἄνθρωπος	ὢν	ἐπεχείρει Ζεὺς εἶναι; Τὸ δὲ
[7]	ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ πένης	ὢν	καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν
[7]	ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ πένης	ὢν	καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν
[17]	Ἐπεὶ δ´ ὁ Ἥλιος εὐμενὴς	ὢν	μετὰ τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς ὕπνον
[5]	ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς	ὢν	φύσει καὶ θεῖος, ὁ τῶν
[5]	ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς	ὢν	φύσει καὶ θεῖος, ὁ τῶν
[20]	Πλατωνικῶν πολλοῖς, ὁ Σωκράτης εἴρων	ὢν	φύσει τὴν πλατωνικὴν ἀτιμάσαι δόξαν.
[6]	ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´	ὧν	ἔδρασεν ἔργων ὁποῖός τις ἦν
[6]	ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´	ὧν	ἔδρασεν ἔργων ὁποῖός τις ἦν
[10]	ἔχει διαφορὰς ἐν ἑαυτῷ πολλάς,	ὧν,	εἴ τί σοι τῆς ῥητορικῆς
[10]	τὴν ὄνησιν δοῖεν. Ὑπὲρ δὲ	ὧν	εἰπεῖν τε καὶ ἀκοῦσαι θέμις
[19]	τοῖς ἡλικιώταις καὶ συμφοιτηταῖς, καὶ	ὧν	ἤκουον ἐπαινουμένων παρ´ αὐτοῦ, τούτων
[21]	ἐστίν, αὐτῶν τε οἶμαι τούτων,	ὧν	θέμις φάναι, ἔνια πρὸς τοὺς
[21]	ὑμεῖς ἀξιοῦτε, δυσσεβής, ἀλλ´ ἐκείνοις,	ὧν	μικρῷ πρόσθεν ἐπεμνήσθην, προσόμοιος· ἀπιδὼν
[5]	ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´	ὧν	πάντες ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι
[5]	ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´	ὧν	πάντες ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι
[13]	ἔτι μελλούσης ἐπιφοιτήσεως. ~Οὔσης δέ,	ὡς	ἄν τις ἀκριβῶς σκοπῶν ἐξετάσειε,
[3]	ἐποποιΐα μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ,	ὡς	ἂν εἴποι τις, ἑαυτῆς· οὐ
[3]	ἐποποιΐα μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ,	ὡς	ἂν εἴποι τις, ἑαυτῆς· οὐ
[13]	τὴν ἀληθῆ τῶν θεῶν γνῶσιν,	ὡς	ἂν μὴ πολὺν ἀβάκχευτοι χρόνον
[11]	ἀπεμφαῖνον χρησίμου γιγνόμενον χάριν ἐγκριτέον,	ὡς	ἂν μή τινος ὑπομνήσεως ἔξωθεν
[18]	ἀμύητος, Ἴθι οὖν παρ´ ὑμᾶς,	ὡς	ἂν μυηθείης ἀσφαλῶς τε ἐκεῖ
[20]	ἐπιχειροῦντας εἰ θεοί εἰσιν οὐχ	ὡς	ἀνθρώπους ἀποκρίσεως τυγχάνειν, ἀλλ´ ὡς
[21]	καὶ φιλοσοφήσας ὥσπερ Σωκράτης {ὕστερον	ὡς	Ἀριστοτέλης} φησὶ γὰρ καὶ αὐτὸς
[18]	δὲ ὑπὸ τῶν ἐκεῖ κακῶν·	Ὡς	δὲ ἐλιπάρει δακρύων, Ἀλλὰ νέος
[5]	ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος,	ὡς	δὲ ὁ Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις
[5]	ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος,	ὡς	δὲ ὁ Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις
[17]	παρὰ τοῦ πατρὸς τῶν θεῶν,	ὡς	δὲ πλησίον ὄντα οὐ κατεῖδεν,
[3]	μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν,	ὡς	εἰκός, τὴν μὲν ὑπόθεσιν, ἣν
[3]	μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν,	ὡς	εἰκός, τὴν μὲν ὑπόθεσιν, ἣν
[21]	λίαν ἐστὶ καὶ δεόμενον ἐξηγήσεως,	ὡς	ἐμαυτὸν πείθω, μείζονος, ὅπως ἡμῖν
[19]	Κυνικῶν καὶ τῶν ῥητόρων προσκρούσαιμι·	ὡς	ἔμοιγε πρός τε τοὺς κρατίστους
[15]	θυγάτριον οὐδὲ τὴν θεράπαιναν· ἀλλ´	ὡς	ἔνι μάλιστα ἐκ τῶν προστυχόντων
[10]	ῥήματα εἶναι καὶ τὴν λέξιν	ὡς	ἔνι μάλιστα σώφρονα καὶ καλὴν
[11]	κύλικα εἶναι, βαδίσαι δὲ αὐτὸν	ὡς	ἐπὶ ξηρᾶς τῆς θαλάττης νενόμικα.
[19]	τὸν Δία, εἰ μὴ τοῦτον	ὡς	ἐσμὲν ἐγώ τε καὶ σύ,
[20]	προσαγορεύω· τὴν δ´ ἡδονὴν οἶδα	ὡς	ἔστι ποικίλον« ταῦτα ἐν Φιλήβῳ
[17]	ὁ μέγας κίνδυνος, ὅπως αὐτὸν	ὡς	εὐαγέστατα προσκυνήσῃς, αἰτήσῃ δὲ παρ´
[13]	ἐστὶ θεῶν ζητοῦντες τἀληθὲς ἔχον	ὡς	ἔφην εἰς μῦθον διεσκεύασαν, αἰνιττόμενοι
[16]	πεποιημένον οὐ μῦθός ἐστι σός,	ὡς	ἔφης, καίτοι τοῦτό γε ἐνεανιεύσω·
[6]	τοῦ Περσῶν βασιλέως μείζων, ἀλλ´,	ὡς	ἡ φήμη παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ
[6]	τοῦ Περσῶν βασιλέως μείζων, ἀλλ´,	ὡς	ἡ φήμη παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ
[1]	τὸν ἄριστον τῶν θεῶν ὀνομάσας,	ὡς	μήποτε ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν
[1]	τὸν ἄριστον τῶν θεῶν ὀνομάσας,	ὡς	μήποτε ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν
[18]	φησί, μή ποτέ ς´ ἀπεχθήρω,	ὡς	νῦν ἔκπαγλ´ ἐφίλησα. Καὶ ὁ
[17]	Μοῖραι πλησίον παροῦσαι πάντα ἐπέκλωθον,	ὡς	ὁ πατὴρ ἐβούλετο. Λέγειν δὲ
[19]	ἐμαυτοῦ σωφρονέστερον. Ἐγὼ δὲ καίπερ,	ὡς	οἶσθα, τοῖς ἔξωθεν πλεονεκτήμασιν ἐπτερωμένος
[19]	ἄξιον ἐπαίνου πράττων, ἐπαινεῖς φορτικῶς	ὡς	οὐδεὶς τῶν ἀμαθεστάτων ῥητόρων, οἷς
[18]	αὐτὸν ἐκεῖσε πάλιν, ἀλλὰ κατέχειν,	ὡς	οὐκέθ´ ὕστερον ἐπανήξοντα, ἀπολούμενον δὲ
[12]	ἐξαπατηθεῖσα τὸν ἐραστὴν ἐξελιπάρησεν ἥκειν,	ὡς	παρὰ τὴν γαμετὴν εἴωθε φοιτᾶν,
[2]	τι καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν,	ὡς	πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων,
[2]	τι καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν,	ὡς	πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων,
[12]	ἐκεῖνο πρῶτον ὑπὲρ τούτων ἴσμεν,	ὡς	Σεμέλη σοφὴ τὰ θεῖα; Παῖς
[8]	τοὺς θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ	ὡς	σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν ηὔχετο.
[8]	τοὺς θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ	ὡς	σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν ηὔχετο.
[20]	ὡς ἀνθρώπους ἀποκρίσεως τυγχάνειν, ἀλλ´	ὡς	τὰ θηρία κολάσεως. Εἰ δὲ
[16]	χρῆσθαι ἐπιτάττῃ. ~Ταῦτα μὲν οὖν	ὡς	φασὶ ταύτῃ, ἐπανάξω δὲ ὅθεν
[18]	λόγον διαδεξάμενος εἶπεν· Ἑλόμενος φίλους	ὡς	φίλοις χρῶ, μηδὲ αὐτοὺς οἰκέτας
[9]	Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς μύθοις,	ὥσθ´	ἡμῖν πέφηνεν, καὶ εἰ μὴ
[9]	Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς μύθοις,	ὥσθ´	ἡμῖν πέφηνεν, καὶ εἰ μὴ
[16]	ἤτοι τῷ φρονεῖν, κἂν ἄνδρες	ὦσιν,	ἢ καὶ τοῖς καθ´ ἡλικίαν
[1]	ἢ διανοίας εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης,	ὥσπερ	αἱ πελειάδες, ὑπὸ τῶν ῥηματίων
[1]	ἢ διανοίας εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης,	ὥσπερ	αἱ πελειάδες, ὑπὸ τῶν ῥηματίων
[1]	τορὸν οὐδὲ γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´	ὥσπερ	αἱ τίτθαι μύθους ᾄδοντος καὶ
[1]	τορὸν οὐδὲ γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´	ὥσπερ	αἱ τίτθαι μύθους ᾄδοντος καὶ
[3]	μοι ταῖς τῶν παιδίων ψυχαῖς,	ὥσπερ	αἱ τίτθαι περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας
[3]	μοι ταῖς τῶν παιδίων ψυχαῖς,	ὥσπερ	αἱ τίτθαι περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας
[2]	παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα	ὥσπερ	ἄλλο τι τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς
[2]	παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα	ὥσπερ	ἄλλο τι τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς
[1]	τὸ ἐν τῷ πλήθει λέγειν	ὥσπερ	ἄλλο τι τῶν ἐπαχθῶν καὶ
[1]	τὸ ἐν τῷ πλήθει λέγειν	ὥσπερ	ἄλλο τι τῶν ἐπαχθῶν καὶ
[3]	οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ ταῦτα ἐποχετεύειν,	ὥσπερ	ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν, ἵνα δὴ
[3]	οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ ταῦτα ἐποχετεύειν,	ὥσπερ	ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν, ἵνα δὴ
[14]	περὶ τῶν θείων, αὐτόθεν ἡμῖν	ὥσπερ	βοῶσι καὶ διαμαρτύρονται μὴ πιστεύειν
[6]	τῆς τοῦ Γνῶθι σαυτὸν» ἀποφάσεως;	Ὥσπερ	γὰρ ὁ τὰ νομιζόμενα παντάπασιν
[6]	τῆς τοῦ Γνῶθι σαυτὸν» ἀποφάσεως;	Ὥσπερ	γὰρ ὁ τὰ νομιζόμενα παντάπασιν
[2]	κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα καὶ ψυχαγωγίας·	ὥσπερ	γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι καὶ νεῖν
[2]	κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα καὶ ψυχαγωγίας·	ὥσπερ	γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι καὶ νεῖν
[18]	ὑποκάτω μυρίας ἀχλύος, δι´ ἧς	ὥσπερ	δι´ ὕδατος ἀμυδρὸν τὸ φῶς
[5]	τοὺς ἐκ τῶν θεῶν ἡμῖν	ὥσπερ	ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν
[5]	τοὺς ἐκ τῶν θεῶν ἡμῖν	ὥσπερ	ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν
[2]	ἔχον ἢ λόγον καὶ ἐπιστήμην	ὥσπερ	ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ καὶ λέγουσιν
[2]	ἔχον ἢ λόγον καὶ ἐπιστήμην	ὥσπερ	ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ καὶ λέγουσιν
[14]	κἀκείνοις παραπλήσια. Καταλελοίπατε τὴν πατρίδα	ὥσπερ	ἐκεῖνοι, περιφοιτᾶτε πάντη καὶ τὸ
[1]	τὸν σύλλογον· ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν	ὥσπερ	ἐν θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος καὶ
[1]	τὸν σύλλογον· ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν	ὥσπερ	ἐν θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος καὶ
[13]	κρύφιον ἅμα καὶ φανερὸν θεὸν	ὥσπερ	ἐν θεάτρῳ προβάλλειν ἀκοαῖς ἀνεξετάστοις
[14]	αἱ σύντομοι τὰς χαλεπότητας; Καὶ	ὥσπερ	ἐν ταῖς λεωφόροις ὁ μὲν
[1]	σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ δὲ	ὥσπερ	ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν τοιούτων κακῶν
[1]	σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ δὲ	ὥσπερ	ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν τοιούτων κακῶν
[17]	Διί. Καὶ ὁ μὲν Ἥλιος,	ὥσπερ	ἐννοῶν τι καὶ λογιζόμενος αὐτὸς
[3]	ὁ δὲ μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος	ὥσπερ	ἥδυσμά τι περιτιθεὶς τῇ ποιήσει,
[3]	ὁ δὲ μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος	ὥσπερ	ἥδυσμά τι περιτιθεὶς τῇ ποιήσει,
[17]	γὰρ εἶχεν οἰκείως πρὸς αὐτόν,	ὥσπερ	ἡλικιώτης νεανίσκος φανεὶς ἠσπάσατό τε
[18]	φίλους ἀπιστία. Φίλει τοὺς ἀρχομένους	ὥσπερ	ἡμεῖς σέ. Τὰ πρὸς ἡμᾶς
[11]	ὅπου γὰρ ἡ γένεσίς ἐστιν	ὥσπερ	Ἡρακλέος, οὕτω δὴ καὶ Διονύσου,
[2]	ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ δέ,	ὥσπερ	ἱππεῖς ἐν Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ,
[2]	ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ δέ,	ὥσπερ	ἱππεῖς ἐν Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ,
[4]	Εἰ δ´ Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς	ὥσπερ	ὁ Ξενοφῶν ἔνια διὰ τῶν
[4]	Εἰ δ´ Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς	ὥσπερ	ὁ Ξενοφῶν ἔνια διὰ τῶν
[17]	ἀλλήλους ἀδικημάτων. Ἐπιθυμῶν γὰρ ἕκαστος	ὥσπερ	ὁ πατὴρ πολλὰ ἔχειν καὶ
[19]	Μούσαις ἐτελοῦντο γνησίως, ἀλλ´ οὐχ	ὥσπερ	οἱ νῦν; Ἀφίημι δὲ τὰ
[8]	θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´,	ὥσπερ	οἱ σοφοί, δι´ εἰκόνων καὶ
[8]	θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´,	ὥσπερ	οἱ σοφοί, δι´ εἰκόνων καὶ
[17]	συνηθείᾳ τινὶ καὶ πείρᾳ μᾶλλον,	ὥσπερ	οἱ φαῦλοι τῶν ἰατρῶν ἐκ
[5]	διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς πρὸς αὐτὸ	ὥσπερ	οἶμαι πρὸς τὸ φῶς τὰ
[5]	διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς πρὸς αὐτὸ	ὥσπερ	οἶμαι πρὸς τὸ φῶς τὰ
[3]	πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ χάριτι παραφέρειν,	ὥσπερ	οἶμαι τῶν ἰατρῶν οἱ μὲν
[3]	πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ χάριτι παραφέρειν,	ὥσπερ	οἶμαι τῶν ἰατρῶν οἱ μὲν
[20]	μὴ ποτέ σοι παράσχῃ πρόφασιν,	ὥσπερ	οἶμαι τῶν Πλατωνικῶν πολλοῖς, ὁ
[2]	γε μάλα προθύμως καὶ μανθάνουσιν	ὥσπερ	οἶμαι χρηστόν τι καὶ θαυμαστόν.
[2]	γε μάλα προθύμως καὶ μανθάνουσιν	ὥσπερ	οἶμαι χρηστόν τι καὶ θαυμαστόν.
[15]	ἀποπληροῦν, ἕως ἂν ὁ θεὸς	ὥσπερ	ὀργάνῳ τῷ σώματι χρῆσθαι ἐπιτάττῃ.
[9]	αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων ποιήσαντες,	ὥσπερ	Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως
[9]	αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων ποιήσαντες,	ὥσπερ	Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως
[5]	τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν·	ὥσπερ	οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς
[5]	τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν·	ὥσπερ	οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς
[19]	δὲ ἔτι τῷ λόγῳ προσθεὶς	ὥσπερ	ὀφλήματι τὸ ἐνδέον ἐπ´ ἄλλο
[21]	τῷ Πυθίῳ πεισθεὶς καὶ φιλοσοφήσας	ὥσπερ	Σωκράτης {ὕστερον ὡς Ἀριστοτέλης} φησὶ
[20]	τὸν συστατικὸν αὐτοῦ λόγον, ὃς	ὥσπερ	τῆς Πλάτωνος, οὕτω δὴ καὶ
[21]	ἡμῖν μὴ τὸν Διογένη προσβαλὼν	ὥσπερ	τι μορμολυκεῖον ἐκφοβήσῃς· οὐ γὰρ
[11]	δὲ διὰ θεουργίας καὶ τελεστικῆς,	ὥσπερ	τὸν δεσπότην Ἡρακλέα διὰ τῆς
[5]	Ἆρ´ οὐ τοὺς ταῦτα ἐπαινοῦντας	ὥσπερ	τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ θύσθλοις
[5]	Ἆρ´ οὐ τοὺς ταῦτα ἐπαινοῦντας	ὥσπερ	τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ θύσθλοις
[21]	Φαίνεται γὰρ ὁ Διογένης οὐχ,	ὥσπερ	ὑμεῖς ἀξιοῦτε, δυσσεβής, ἀλλ´ ἐκείνοις,
[10]	τῶν μὴ προφερομένων εἰκῇ μηδ´	ὥσπερ	χειμάρρους ἑλκόντων συρφετοὺς ῥημάτων ἐκ
[5]	Τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ πράγματος,	ὥστε	ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν πρὸς
[5]	Τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ πράγματος,	ὥστε	ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν πρὸς
[7]	πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα,	ὥστε	ὀλίγου δεῖν ὑπὸ τῶν σῶν
[7]	πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα,	ὥστε	ὀλίγου δεῖν ὑπὸ τῶν σῶν
[1]	μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν	ὥστε	τὰς ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν ἢ
[1]	μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν	ὥστε	τὰς ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν ἢ
[14]	φιλοσόφου φοιτῆσαι, ὁσάκις εἰς ἀντιγραφέως,	ὥστε	ὑμῖν Ἀκαδημία καὶ Λύκειον ἀντὶ
[1]	τῶν θεῶν ὀνομάσας, ὡς μήποτε	ὤφελε	μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς
[1]	τῶν θεῶν ὀνομάσας, ὡς μήποτε	ὤφελε	μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς
[2]	τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς	ὠφέλειαν	ἢ ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων, οὐ
[2]	τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς	ὠφέλειαν	ἢ ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων, οὐ
[9]	τῶν χαρακτήρων ἡ ἀπόρρητος φύσις	ὠφελεῖν	πέφυκε καὶ ἀγνοουμένη· θεραπεύει γοῦν
[8]	ἣ δὴ λιτὸν ἔθηκε βίον.	Ὠφέλιμον	δὲ φίλοις μὴ γλυκερὸν τίθετε.
[8]	ἣ δὴ λιτὸν ἔθηκε βίον.	Ὠφέλιμον	δὲ φίλοις μὴ γλυκερὸν τίθετε.
[17]	ὀπίσω. Καὶ ὁ νεανίσκος ἀπιὼν	ᾤχετο	μετὰ πολλῆς εὐλαβείας ἔχων παρ´

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/03/2006