HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Julien l'Apostat, Contre Héraclius

Liste des contextes (ordre alphabétique)


λ  =  79 formes différentes pour 123 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[14]   πεποίηται; Ἔργον οἴει μέγα βακτηρίαν  λαβεῖν   ἢ τρίχας ἀνεῖναι, καὶ περινοστεῖν
[18]   φίλου παρρησίας ὁ κόλαξ ἐξαπατήσας  λάθῃ,   χαλκεὺς οἷά τις γέμων καπνοῦ
[15]   οὐδὲ τὴν Φρύνην οὐδὲ τὴν  Λαΐδα   οὐδὲ τὴν οὐδενὸς περιβλέπεται γαμετὴν
[18]   καὶ ἐν τῇ γῇ φῶς  λάμπῃ   μέγα καὶ μηθὲν ἐπιποθῇς τῶν
[11]   λεγομένων τῷ μύθῳ διδασκόμενοι τὸ  λανθάνον   μῶσθαι καὶ πολυπραγμονεῖν ὑφ´ ἡγεμόσι
[5]   ἔργῳ μήτε ἐν αὐταῖς ταῖς  λανθανούσαις   τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων
[5]   ἔργῳ μήτε ἐν αὐταῖς ταῖς  λανθανούσαις   τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων
[20]   Σωκράτης, ἀλλ´ ὁ Τίμαιος ταῦτα  λέγει   ἥκιστα ὢν εἴρων. Καίτοι τοῦτό
[10]   τῶν ἀρρήτων γὰρ οὐδὲν χρὴ  λέγειν.   Ἀλλά μοι θεοὶ μὲν ἐκείνων
[17]   ἐπέκλωθον, ὡς ὁ πατὴρ ἐβούλετο.  Λέγειν   δὲ ὁ Ζεὺς ἄρχεται πρὸς
[19]   καὶ οὐκ ἔστιν ὅσον οὐχὶ  λέγειν   ἐθέλων τις Ἐκ πάνυ δαψιλοῦς
[1]   καὶ τὸ ἐν τῷ πλήθει  λέγειν   ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἐπαχθῶν
[1]   καὶ τὸ ἐν τῷ πλήθει  λέγειν   ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἐπαχθῶν
[8]   καὶ μύθων τοῖς φίλοις συνεγιγνέσθην·  λέγεται   γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς Ἁπλοῦς
[8]   καὶ μύθων τοῖς φίλοις συνεγιγνέσθην·  λέγεται   γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς Ἁπλοῦς
[11]   φοιτῆσαι διδασκάλοις ἱστόρηται, καὶ στρατεύσασθαι  λέγεται   καὶ κρατῆσαι πάντων, καμεῖν δὲ
[20]   ἔστι ποικίλον« ταῦτα ἐν Φιλήβῳ  λέγεται,   καὶ τοιαῦτα ἕτερα πάλιν ἐν
[11]   ἀφομοιουμένη πρὸς ἡμᾶς; Ἡρακλῆς δὲ  λέγεται   παιδίον γενέσθαι καὶ κατὰ μικρὸν
[2]   διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ  λέγεται   παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς
[2]   διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ  λέγεται   παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς
[4]   κυνὶ προσήκει ταύτης τῆς δουλείας,  λεγέτω,   γραφέτω, παραχωρείτω τῆς μυθολογίας αὐτῷ
[4]   κυνὶ προσήκει ταύτης τῆς δουλείας,  λεγέτω,   γραφέτω, παραχωρείτω τῆς μυθολογίας αὐτῷ
[20]   θεῶν ὀνόμασιν. Εἰ δὲ νῦν  λέγοιμι   ὅτι καὶ εἰς Αἴγυπτον ἐπορεύθη
[20]   ἐστιν οὐχ ὑγιὲς μὴ τὰ  λεγόμενα   ἐξετάζειν, ἀλλὰ τοὺς λέγοντας, καὶ
[13]   μήρινθον ἀκροάσθω, ξυνιέτω δὲ τὰ  λεγόμενα   τρόπον ἄλλον, ὃν Πλάτων, ὃν
[20]   ἁπλῶς ἀξιοῖ καὶ χωρὶς ἀποδείξεως  λεγομένοις   ὅσα ὑπὲρ τῶν θεῶν φασιν
[10]   ἔοικε διαμαρτύρεσθαι μὴ τοῖς αὐτόθεν  λεγομένοις   πιστεύειν, ἀλλὰ τὰ λεληθότα περιεργάζεσθαι
[19]   παρ´ ἡμῶν αὐτὸ ἀνάσχου πρᾴως  λεγόμενον«   τίς μετουσία; Πᾶσιν ἐπιτιμᾷς αὐτὸς
[19]   Τὸ δὲ ἐκ τῶν Ἡσιόδου  λεγόμενον   ὑπὲρ τῶν ὀνομασάντων ἑαυτοὺς τοῖς
[14]   ὑπεριδόντας τῶν ἐν τῷ φανερῷ  λεγομένων   ἐπὶ τὴν ἐξῃρημένην αὐτῶν οὐσίαν
[11]   θείῳ καὶ καθαρωτάτῳ σώματι, τῶν  λεγομένων   τούτων στοιχείων δουλευόντων αὐτοῦ τῇ
[11]   ἀλλ´ ὑπὸ τῶν ἐν αὐτῷ  λεγομένων   τῷ μύθῳ διδασκόμενοι τὸ λανθάνον
[4]   τὸν κωμικὸν τὴν σκάφην σκάφην»  λέγοντα;   Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ μὲν δεῖνος
[4]   τὸν κωμικὸν τὴν σκάφην σκάφην»  λέγοντα;   Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ μὲν δεῖνος
[20]   τὰ λεγόμενα ἐξετάζειν, ἀλλὰ τοὺς  λέγοντας,   καὶ τὸ πρὸς τίνας οἱ
[1]   τῶν κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ  λέγοντος,   ἀλλὰ τῶν συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα,
[1]   τῶν κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ  λέγοντος,   ἀλλὰ τῶν συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα,
[11]   Ἰδοῦ γὰρ ἔγωγε πολλῶν ἤκουσα  λεγόντων   ἄνθρωπον μὲν τὸν Διόνυσον, ἐπείπερ
[2]   ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ καὶ  λέγουσιν   οἱ σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ τὸ
[2]   ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ καὶ  λέγουσιν   οἱ σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ τὸ
[14]   φορολογεῖν εὐπροσώπως, ὁποῖον ἐκείνοις, ἣν  λέγουσιν   οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐλεημοσύνην, τὰ
[11]   τοῖς ἀπορωτάτοις καὶ ἀμαχωτάτοις, ἐνδείᾳ  λέγω   τροφῆς καὶ ἐρημίᾳ, καὶ τὴν
[12]   καὶ Φοίνικες ὁδοὺς μακάρων ἐδάησαν»  λέγων.   Αἰσθέσθαι οὖν μοι δοκεῖ τοῦ
[18]   καὶ ἁπλούστατα καὶ γενναίως, μὴ  λέγων   μὲν ἄλλα, φρονῶν δὲ ἕτερα
[3]   τε καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ  λέγων   τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν
[3]   τε καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ  λέγων   τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν
[17]   εἶπεν, ἡγεμών σοι ἐγὼ ἔσομαι  λείας   καὶ ὁμαλεστέρας ὁδοῦ τουτὶ {τὸ}
[17]   προσῆγεν εἰς τὸ πρόσω διὰ  λείας   ὁδοῦ καὶ ἀτρίπτου καθαρᾶς τε
[19]   καὶ ἐπηχοῦντα αὐτοῖς τὰ δένδρα,  λειμῶνές   τε ἔνδροσοι μαλακῆς πόας καὶ
[15]   ἐπιβλέπει τοὺς ἄλλους Ἄτης ἐν  λειμῶνι   κατὰ σκότον ἠλάσκοντας» ὑπὲρ ὀλίγων
[3]   τις, ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι  λείπεται   ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς
[3]   τις, ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι  λείπεται   ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς
[8]   τὴν τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν ἔρημος  λείπεται   τῆς ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ
[8]   τὴν τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν ἔρημος  λείπεται   τῆς ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ
[19]   (ἀφελὼν δὲ τὸ δύσφημον τὸ  λειπόμενον   αὐτὸς ἀναπλήρωσον· εἰ βούλει δέ,
[18]   σεαυτῷ τὰ σαρκία δεδόσθαι τῆς  λειτουργίας   εἵνεκα ταυτησί· βουλόμεθα γάρ σοι
[9]   μερῶν, εἰ μή τί με  λέληθε·   καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν ἄνδρα στρατιώτην
[8]   θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό σε  λέληθεν   ὅτι πάντα καὶ τὰ μεγάλα
[8]   θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό σε  λέληθεν   ὅτι πάντα καὶ τὰ μεγάλα
[14]   μὴ πιστεύειν ἁπλῶς, ἀλλὰ τὸ  λεληθὸς   σκοπεῖν καὶ διερευνᾶσθαι. Τοσούτῳ δ´
[10]   αὐτόθεν λεγομένοις πιστεύειν, ἀλλὰ τὰ  λεληθότα   περιεργάζεσθαι καὶ μὴ πρότερον ἀφίστασθαι,
[18]   νυστάζειν τὰ πολλὰ καὶ καταδυόμενος  λεληθότως   ἡδυπαθεῖν, τῶν ποιμένων δὲ ὀλίγον
[1]   μᾶλλον ἢ διανοίας εὐσεβοῦς καὶ  λελογισμένης,   ὥσπερ αἱ πελειάδες, ὑπὸ τῶν
[1]   μᾶλλον ἢ διανοίας εὐσεβοῦς καὶ  λελογισμένης,   ὥσπερ αἱ πελειάδες, ὑπὸ τῶν
[10]   εἶναι χρὴ περὶ τὰς τοιαύτας  λέξεις,   ἀλλὰ σεμνὰ πάντα καὶ καὶ
[10]   λόγος ὁ προφερόμενος ἔκ τε  λέξεως   καὶ διανοίας σύγκειται. Οὐκοῦν ἐπειδὴ
[10]   αὐτὰ ταῦτα καὶ περὶ τὴν  λέξιν   γίνεται. Μορφοῦται γάρ πως καὶ
[10]   τὰ ῥήματα εἶναι καὶ τὴν  λέξιν   ὡς ἔνι μάλιστα σώφρονα καὶ
[18]   καπνοῦ καὶ μαρίλης, ἔχων ἱμάτιον  λευκὸν   καὶ τὰ πρόσωπα τῷ ψιμυθίῳ
[14]   χαλεπότητας; Καὶ ὥσπερ ἐν ταῖς  λεωφόροις   ὁ μὲν τὴν σύντομον ἐλθεῖν
[5]   ἥρως καὶ δαίμων, ὑπὲρ τῶν  ληιζομένων   τὴν θάλατταν Οἷά τε ληιστῆρες,
[5]   ἥρως καὶ δαίμων, ὑπὲρ τῶν  ληιζομένων   τὴν θάλατταν Οἷά τε ληιστῆρες,
[5]   ληιζομένων τὴν θάλατταν Οἷά τε  ληιστῆρες,   ὑπεὶρ ἅλα τοί τ´ ἀλόωνται
[5]   ληιζομένων τὴν θάλατταν Οἷά τε  ληιστῆρες,   ὑπεὶρ ἅλα τοί τ´ ἀλόωνται
[12]   Τί οὖν οὐ καταβάλλοντες τὸν  λῆρον   ἐκεῖνο πρῶτον ὑπὲρ τούτων ἴσμεν,
[1]   ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου καὶ κυνὸς  ληροῦντος   ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ πρῶτον
[1]   ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου καὶ κυνὸς  ληροῦντος   ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ πρῶτον
[5]   Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ Πύθιος  λῃσταῖς   χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ δαίμων,
[5]   Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ Πύθιος  λῃσταῖς   χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ δαίμων,
[5]   τῶν τοιούτων κυνῶν ἐκείνους τοὺς  λῃστάς,   ἰταμωτέρους δὲ τῶν λῃστῶν ἐκείνων
[5]   τῶν τοιούτων κυνῶν ἐκείνους τοὺς  λῃστάς,   ἰταμωτέρους δὲ τῶν λῃστῶν ἐκείνων
[5]   εἰπέ μοι, τῶν ἐπ´ ἐρημίας  λῃστευόντων   καὶ κατειληφότων τὰς ἀκτὰς ἐπὶ
[5]   εἰπέ μοι, τῶν ἐπ´ ἐρημίας  λῃστευόντων   καὶ κατειληφότων τὰς ἀκτὰς ἐπὶ
[5]   τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ τῶν  λῃστῶν   ἐκείνων τοὺς κύνας τουτουσί. Οἱ
[5]   τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ τῶν  λῃστῶν   ἐκείνων τοὺς κύνας τουτουσί. Οἱ
[5]   ζητεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας τῶν  λῃστῶν   μάρτυρα; Πλὴν εἰ μὴ καὶ
[5]   ζητεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας τῶν  λῃστῶν   μάρτυρα; Πλὴν εἰ μὴ καὶ
[19]   ἡ Δῆλος ἐπέρχεται καὶ ἡ  Λητὼ   μετὰ τῶν παίδων, εἶτα κύκνοι
[18]   ἠλίθιον ἔβλαψεν αἰσχύνη καὶ τὸ  λίαν   ἄγαν εἶναι καταπλῆγα. Καὶ ὁ
[18]   αὐτοῦ μένειν. Ὁ δέ, Μὴ  λίαν   ἀπειθὴς ἔσο» φησί, μή ποτέ
[4]   ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό ἐστι  λίαν   δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν τις
[4]   ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό ἐστι  λίαν   δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν τις
[9]   οὐδὲν θαυμαστὸν ἄνδρα στρατιώτην μὴ  λίαν   ἐξακριβοῦν μηδ´ ἐξονυχίζειν τὰ τοιαῦτα,
[21]   κείσεσθαι« Τοῦτο, ὦ νεανίσκε, βαθὺ  λίαν   ἐστὶ καὶ δεόμενον ἐξηγήσεως, ὡς
[14]   ὅσῳ διὰ μὲν ἐκείνου καλοὺς  λίαν   καὶ μεγάλους καὶ ἀγαθούς, ἀνθρώπους
[17]   καπνοῦ ῥύπου τε ἀναπέπλησται καὶ  λιγνύος,   κίνδυνός τε τὸ ὑπὸ σοῦ
[19]   μετὰ τῶν παίδων, εἶτα κύκνοι  λιγυρὸν   ᾄδοντες καὶ ἐπηχοῦντα αὐτοῖς τὰ
[5]   ἐστι τῶν ἀδικημάτων ἡ ζημία,  λίθοις   δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ
[5]   ἐστι τῶν ἀδικημάτων ἡ ζημία,  λίθοις   δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ
[17]   ἄπεισιν εἰς ἐρημίαν. Εἶτα ἐκεῖ  λίθον   τινὰ εὑρὼν μικρὸν ἀνεπαύσατο καὶ
[13]   τις τοῖς ῥήμασιν ὑδάτιον μηδὲ  λίνου   μήρινθον ἀκροάσθω, ξυνιέτω δὲ τὰ
[18]   γόνασι τοῦ Ἡλίου τὰς χεῖρας  λιπαρῶς   εἴχετο σώζειν ἑαυτὸν δεόμενος. Ὁ
[8]   δότε χωρίς Δουλοσύνης ἣ δὴ  λιτὸν   ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ φίλοις
[8]   δότε χωρίς Δουλοσύνης ἣ δὴ  λιτὸν   ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ φίλοις
[12]   αὐτίκα θεός. Εἵποντο γοῦν οὐ  Λίχας   αὐτῷ καθάπερ Ἡρακλεῖ οὐδὲ Ἰόλεως
[17]   Ἥλιος, ὥσπερ ἐννοῶν τι καὶ  λογιζόμενος   αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ, προσεῖχεν εἰς
[21]   Πυθαγόρᾳ μάλιστα ἐπισκήψειεν, οὐκ ὀρθῶς  λογιζόμενος·   οὔτε γὰρ ῥητέον πάντα ἐστίν,
[9]   πρακτικῷ ἢ τῷ φυσικῷ τὸ  λογικὸν   προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως φαίνεται
[9]   πρακτικῷ ἢ τῷ φυσικῷ τὸ  λογικὸν   προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως φαίνεται
[9]   περὶ πόλιν· ἔτι μέντοι τοῦ  λογικοῦ   τὸ μὲν ἀποδεικτικὸν διὰ τῶν
[9]   δὴ τῶν μερῶν οὔτε τῷ  λογικῷ   προσήκει τῆς μυθογραφίας οὔτε τῷ
[20]   πάνσοφον ὑπαγορεύσω σειρῆνα, τὸν τοῦ  λογίου   τύπον Ἑρμοῦ, τὸν τῷ Ἀπόλλωνι
[9]   ὑμεῖς μάρτυρες, εἰ τὰς ἡμέρας  λογίσεσθε   πόσαι καὶ τινές εἰσιν αἱ
[4]   πλάττοντες καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα  λογογραφοῦντες   καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ
[4]   πλάττοντες καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα  λογογραφοῦντες   καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ
[20]   καὶ τὸ πρὸς τίνας οἱ  λόγοι   γίγνονται· βούλει δήποτε τὸ μετὰ
[7]   Οὐ μόνον δὲ ἐν τοῖς  λόγοις   ἦν ὁ Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ
[7]   Οὐ μόνον δὲ ἐν τοῖς  λόγοις   ἦν ὁ Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ
[19]   Ἰσοκράτης ἐν τοῖς ἐγκωμιαστικοῖς ἐποίησε  λόγοις;   Ποῦ δὲ τῶν παλαιῶν τις
[6]   ἔγραψε γὰρ καὶ τραγῳδίας τοῖς  λόγοις   τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα
[6]   ἔγραψε γὰρ καὶ τραγῳδίας τοῖς  λόγοις   τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα
[18]   ὁ μέγας Ἥλιος αὖθις τὸν  λόγον   διαδεξάμενος εἶπεν· Ἑλόμενος φίλους ὡς
[2]   τι τὴν ψυχὴν ἔχον ἢ  λόγον   καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ
[2]   τι τὴν ψυχὴν ἔχον ἢ  λόγον   καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ
[20]   δὲ ἀνεγνώκεις τὸν συστατικὸν αὐτοῦ  λόγον,   ὃς ὥσπερ τῆς Πλάτωνος, οὕτω
[10]   καὶ ἀνεμέσητον ἀμφοτέροις ἐστί, πᾶς  λόγος   ὁ προφερόμενος ἔκ τε λέξεως
[4]   ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ μὲν  λόγος   οὔ φησι δεῖν ἀντὶ τῶν
[4]   ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ μὲν  λόγος   οὔ φησι δεῖν ἀντὶ τῶν
[19]   εἴτε μῦθος εἴτε ἀληθής ἐστι  λόγος   οὐκ οἶδα· τὸ παρὰ σοῦ
[10]   Οὐκοῦν ἐπειδὴ καὶ ὁ μῦθος  λόγος   τίς ἐστιν, ἐκ δυοῖν τούτοιν
[1]   πρῶτον μὲν ὅτι τῷ κυνὶ  λόγους   μᾶλλον ἢ μύθους προσήκει γράφειν,
[1]   πρῶτον μὲν ὅτι τῷ κυνὶ  λόγους   μᾶλλον ἢ μύθους προσήκει γράφειν,
[14]   τῶν ἠθῶν ἐπανορθώσεως ἕνεκα τοὺς  λόγους   πλάττων καὶ μύθους παράγων πραττέτω
[8]   ἔργων ἐπολέμουν, ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ  λόγῳ   βοῶντες ὅτι τῷ Διὶ συμβασιλεύειν
[8]   ἔργων ἐπολέμουν, ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ  λόγῳ   βοῶντες ὅτι τῷ Διὶ συμβασιλεύειν
[4]   συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει, τῷ  λόγῳ   δὲ αὐτῷ μόνῳ, καὶ τὸ
[4]   συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει, τῷ  λόγῳ   δὲ αὐτῷ μόνῳ, καὶ τὸ
[14]   δικαίου; Τίνα ἐθεράπευσας πενθοῦντα, τῷ  λόγῳ   διδάξας ὅτι μὴ κακὸν ὁ
[9]   ὅτε προσήκει, πρὸς γὰρ τῷ  λόγῳ   μαρτυρεῖ τούτοις ἡ τῶν προλαβόντων
[5]   ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ μήτε ἐν  λόγῳ   μήτε ἐν ἔργῳ μήτε ἐν
[5]   ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ μήτε ἐν  λόγῳ   μήτε ἐν ἔργῳ μήτε ἐν
[10]   αὐτῶν. Ἔστιν ἁπλῆ τις ἐν  λόγῳ   παντὶ διάνοια, καὶ μέντοι καὶ
[17]   τῆς τοιαύτης τέχνης. ἅτε μὴ  λόγῳ   προσειληφὼς αὐτήν, ἀλλὰ συνηθείᾳ τινὶ
[19]   ἀφέξομαι. Μικρὰ δὲ ἔτι τῷ  λόγῳ   προσθεὶς ὥσπερ ὀφλήματι τὸ ἐνδέον
[19]   ῥητόρων, οἷς διὰ τὴν τῶν  λόγων   ἀπορίαν καὶ τὸ μὴ ἔχειν
[19]   πάντα. Τῶν μὲν δὴ τοιούτων  λόγων,   εἰ καὶ πολὺ πλῆθος ἐπιρρεῖ,
[21]   Τί πέρας ἡμῖν ἔσται τῶν  λόγων,   εἰ ταῦτα μήπω σε πείθει;
[8]   αὐτοῖς τῆς συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν  λόγων   ἡγεῖτο τὰ ἔργα, καὶ οἱ
[8]   αὐτοῖς τῆς συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν  λόγων   ἡγεῖτο τὰ ἔργα, καὶ οἱ
[6]   ἀνθρώπους, μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου  λόγων   μηδὲ τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς
[6]   ἀνθρώπους, μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου  λόγων   μηδὲ τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς
[14]   ἢ τῷ φρονεῖν, πάντως τῶν  λόγων   τούτων δεομένους. Εἰ μὲν οὖν
[14]   στρατόπεδα, καὶ τοῖς μὲν βελτίστοις  λοιδορεῖσθαι,   τοὺς δὲ χειρίστους θεραπεύειν; Εἰπέ,
[8]   πατάξῃ, κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν  λοιδορῆται   καὶ βλασφημῇ, διότι τὸ μὲν
[8]   πατάξῃ, κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν  λοιδορῆται   καὶ βλασφημῇ, διότι τὸ μὲν
[12]   ἐπὶ τὰς νύμφας ἔρχεται· τὸ  Λῦθι   ῥάμμα» δὲ αὗται τῷ μηρῷ
[14]   ἀντιγραφέως, ὥστε ὑμῖν Ἀκαδημία καὶ  Λύκειον   ἀντὶ τῆς Ποικίλης τε ἦν
[5]   κατειληφότων τὰς ἀκτὰς ἐπὶ τῷ  λυμαίνεσθαι   τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν·
[5]   κατειληφότων τὰς ἀκτὰς ἐπὶ τῷ  λυμαίνεσθαι   τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν·
[18]   ἡ Ἀθηνᾶ· Μάνθανε« εἶπεν, ὦ  λῷστε,   πατρὸς ἀγαθοῦ τουτουὶ τοῦ θεοῦ
[14]   ὑμετέρας ἀνόδου γέγονεν ἀγαθόν, ὦ  λῷστοι;   Τίς ᾔσθετο πόλις ἢ τίς




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 15/03/2006