Chapitre
[21]	ὑποθεῖναι τούτῳ ὅπερ ἦν ἀνάγκη	παθεῖν	Ἀθηναίῳ γενομένῳ. Πῶς γὰρ οὐκ
[17]	παισὶν αἴτιος ἐγένετο τῶν τηλικούτων	παθημάτων;	Ἢ νομίζεις, ὅτι μὴ χαλεπαίνεις
[14]	κακὸν ὁ θάνατος μήτε τῷ	παθόντι	μήτε τοῖς οἰκείοις αὐτοῦ; Τίς
[3]	χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ	πάθος,	οὕτω δὲ καὶ οὗτοι τῷ
[3]	χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ	πάθος,	οὕτω δὲ καὶ οὗτοι τῷ
[13]	μένοντες ὁπόσα ὁ Πενθεὺς ἔπαθε	πάθωμεν,	ἴσως μὲν καὶ ζῶντες, πάντως
[17]	ἀπιδὼν πρὸς τὸν Ἥλιον· Ὦ	παῖ»	εἶπεν, οὐρανοῦ καὶ γῆς ἀρχαιότερον
[18]	Δευτέραν ἄκουέ μου παραίνεσιν, ὦ	παῖ·	νυστάζων οὗτος ἐξαπατᾶται τὰ πολλά,
[17]	ἂν ἐθέλῃς· ἕλοιο δέ, ὦ	παῖ,	τὰ βέλτιστα. Ταῦτα εἰπὼν ἀπέκρυψεν
[18]	Ἀλλὰ ποῦ σοι» ἔφη, ὦ	παῖ,	τὸ Γοργόνειον καὶ τὸ κράνος;
[16]	ἀκήκοας μῦθον, ὃν ἐποίησεν ὁ	Παιανιεὺς	πρὸς τοὺς Ἀθηναίους ἡνίκα ὁ
[16]	ἢ καὶ τοῖς καθ´ ἡλικίαν	παιδαρίοις	ἀπαγγέλλειν, ἐξεταστέον ὅπως μήτε εἰς
[17]	παρθένον, ἅμα τῷ Ἡλίῳ τὸ	παιδάριον	ἐκτρέφειν. Ἐπεὶ δὲ ἐτράφη καὶ
[14]	ὁ Χύτρων, εἶτα οὐκ οἶδα	παιδάριον	τί ξανθὸν καὶ εὔμηκες, εἶτα
[3]	μύθου διαφέρει τῷ μὴ πρὸς	παῖδας,	ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ
[3]	μύθου διαφέρει τῷ μὴ πρὸς	παῖδας,	ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ
[14]	μὴ πρὸς ἄνδρας, ἀλλὰ πρὸς	παῖδας	ἤτοι καθ´ ἡλικίαν ἢ τῷ
[16]	γὰρ τοὺς μύθους προσήκει πρὸς	παῖδας	ἤτοι τῷ φρονεῖν, κἂν ἄνδρες
[17]	δὲ αὐτῷ γυναῖκες πολλαὶ καὶ	παῖδες	ἐξ αὐτῶν καὶ θυγατέρες, οἷς
[14]	Εἰ μὲν οὖν ἡμεῖς σοι	παῖδες	ἐφάνημεν εἴτε ἐγὼ εἴτε Ἀνατόλιος
[17]	καὶ οἱ ξυγγενεῖς, οὐδ´ αὐτοὶ	παιδευθέντες	καλῶς, τῆς τῶν παίδων ἀνοίας
[11]	αὐγῆς ἥκειν παρ´ ἑαυτὸν τῷ	παιδὶ	κελεύσας. Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων
[11]	πρὸς ἡμᾶς; Ἡρακλῆς δὲ λέγεται	παιδίον	γενέσθαι καὶ κατὰ μικρὸν αὐτῷ
[17]	τὸ ἐντεῦθεν ἔτρεφεν ἐκεῖνο τὸ	παιδίον,	ἐξαγαγὼν Ἔκ θ´ αἵματος ἔκ
[17]	πρὸς τὸν Ἥλιον· Τουτὶ τὸ	παιδίον;	ἔφη· ξυγγενὲς δὲ ἦν αὐτῶν
[3]	ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν	παιδίων	ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι περὶ
[3]	ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν	παιδίων	ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι περὶ
[17]	αὐτοὶ παιδευθέντες καλῶς, τῆς τῶν	παίδων	ἀνοίας τε καὶ ἀμαθίας ἀνέχεσθαι.
[19]	καὶ ἡ Λητὼ μετὰ τῶν	παίδων,	εἶτα κύκνοι λιγυρὸν ᾄδοντες καὶ
[17]	μὲν ἱερὰ κατεσκάπτετο παρὰ τῶν	παίδων	ὀλιγωρηθέντα πρότερον ὑπὸ τοῦ πατρὸς
[12]	ὡς Σεμέλη σοφὴ τὰ θεῖα;	Παῖς	γὰρ ἦν Κάδμου τοῦ Φοίνικος,
[17]	αὑτῷ τε καὶ γένει καὶ	παισὶν	αἴτιος ἐγένετο τῶν τηλικούτων παθημάτων;
[14]	γίγνεσθε οὖν αὐτοῖς εἰκότως φοβερώτεροι.	Πάλαι	μὲν οὖν ὑμῖν ἐθέμην ἐγὼ
[17]	Καθαιρουμένων δὲ τῶν ἱερῶν ἀνῳκοδομεῖτο	παλαιὰ	καὶ νέα μνήματα, προαγορεύοντος αὐτοῖς
[16]	ὁ μὲν μῦθος, μῦθός ἐστι	παλαιός,	ἐφήρμοσας δὲ αὐτὸν σὺ πράγμασιν
[9]	ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ	παλαιότατος	ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ
[9]	ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ	παλαιότατος	ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ
[10]	ἑαυτοὺς ἰδεῖν πειραθῶμεν, οὐκέτι μαρτύρων	παλαιῶν	ἐν πᾶσι προσδεόμενοι, ἑπόμενοι δὲ
[19]	ἐποίησε λόγοις; Ποῦ δὲ τῶν	παλαιῶν	τις ἀνδρῶν, οἳ ταῖς Μούσαις
[18]	ἐδεῖτο μὴ πέμπειν αὐτὸν ἐκεῖσε	πάλιν,	ἀλλὰ κατέχειν, ὡς οὐκέθ´ ὕστερον
[20]	Φιλήβῳ λέγεται, καὶ τοιαῦτα ἕτερα	πάλιν	ἐν Τιμαίῳ· πιστεύειν γὰρ ἁπλῶς
[18]	τούτου πάντων ἐπίτροπον τούτων καταστήσω;	Πάλιν	ἐνταῦθα ὁ νεανίσκος ἀντείχετο καὶ
[17]	Ταῦτα εἰπὼν ἀπέκρυψεν ἑαυτὸν Ἑρμῆς	πάλιν·	ὁ δὲ ἐβούλετο μὲν παρὰ
[13]	ἐμὸν δεσπότην Ἥλιον. Ἀλλά με	πάλιν	οὐκ οἶδ´ ὅστις θεῶν ἐπὶ
[18]	χρῆσθέ μοι πρὸς ὅτι βούλεσθε.	Πάλιν	οὖν ὁ Ἑρμῆς ἄφνω φανεὶς
[10]	τἀγαθοῦ μοῖρά τις ὀλίγη τὸ	πᾶν	ἀμερίστως ἔχουσα, τῆς ψυχῆς πλήρωμα,
[4]	βασιλέως Ἡλίου; Τίς δὲ ὁ	Πὰν	καὶ τίς ὁ Ζεὺς τῶν
[4]	βασιλέως Ἡλίου; Τίς δὲ ὁ	Πὰν	καὶ τίς ὁ Ζεὺς τῶν
[18]	ἀέρα καὶ τὴν γῆν καὶ	πᾶν	πανταχοῦ τὸ θεῖον γένος, ἕως
[19]	ὁ Ζεύς, ἐγὼ δὲ ὁ	Πάν;	Ὢ τοῦ γελοίου Ψευδόπανος, γελοιοτέρου
[19]	δὲ πεποιημένον, τίνα βούλει τὸν	Πᾶνα,	τίνα δὲ εἶναι τὸν Δία,
[7]	καὶ Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς καὶ	Παναθηναίοις	θεάσασθαι δίχα πραγμάτων οἷόν τε
[7]	καὶ Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς καὶ	Παναθηναίοις	θεάσασθαι δίχα πραγμάτων οἷόν τε
[12]	ἀλλὰ Σάτυροι καὶ Βακχαὶ καὶ	Πᾶνες	καὶ Δαιμόνων στρατιά. Ὁρᾷς ὅπως
[7]	καὶ σέβω καὶ ἅζομαι καὶ	πάνθ´	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα πρὸς αὐτοὺς
[7]	καὶ σέβω καὶ ἅζομαι καὶ	πάνθ´	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα πρὸς αὐτοὺς
[18]	χρυσῆν ῥάβδον. Ἔρχου οὖν τῇ	πανοπλίᾳ	κοσμηθεὶς ταύτῃ διὰ πάσης μὲν
[18]	δουλεύων ὑπεικάθῃς. Ἔχων οὖν τὴν	πανοπλίαν,	ἣν ἐκόμισας πρὸς ἡμᾶς, ἄπιθι
[20]	δήποτε τὸ μετὰ τοῦτο τὴν	πάνσοφον	ὑπαγορεύσω σειρῆνα, τὸν τοῦ λογίου
[17]	Θηκτῷ σιδήρῳ διελάγχανον» καὶ ἦν	πάντα	ἀκοσμίας πλήρη· πατρῷα μὲν ἱερὰ
[14]	ἐντεῦθεν ἀμαθία, θράσος, ἰταμότης, καὶ	πάντα	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα. Τὴν σύντομον
[7]	πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς	πάντα	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου
[7]	πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς	πάντα	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου
[20]	καὶ Πέρσας εἶδε καὶ πανταχοῦ	πάντα	ἐπειράθη τὰ μυστήρια τῶν θεῶν
[17]	Καὶ αἱ Μοῖραι πλησίον παροῦσαι	πάντα	ἐπέκλωθον, ὡς ὁ πατὴρ ἐβούλετο.
[17]	πατὴρ πολλὰ ἔχειν καὶ μόνος	πάντα	ἐπὶ τὸν πέλας ἐτράπετο. Τέως
[21]	ὀρθῶς λογιζόμενος· οὔτε γὰρ ῥητέον	πάντα	ἐστίν, αὐτῶν τε οἶμαι τούτων,
[14]	ἐλεημοσύνην, τὰ δ´ ἄλλα γε	πάντα	ἐστὶν ὑμῖν τε κἀκείνοις παραπλήσια.
[17]	τὸ μέγεθος· ἤδη γὰρ αὐτῷ	πάντα	ἐφαίνετο μοχθηρά, καλὸν δὲ οὐδὲν
[17]	ἀμαθίας ἀνέχεσθαι. Εἶτα ἐπίμπλατο φόνων	πάντα,	καὶ ἡ τραγικὴ κατάρα ὑπὸ
[10]	τὰς τοιαύτας λέξεις, ἀλλὰ σεμνὰ	πάντα	καὶ καὶ καλὰ καὶ μεγαλοπρεπῆ
[8]	Ἢ τοῦτό σε λέληθεν ὅτι	πάντα	καὶ τὰ μεγάλα καὶ τὰ
[8]	Ἢ τοῦτό σε λέληθεν ὅτι	πάντα	καὶ τὰ μεγάλα καὶ τὰ
[19]	μέντοι, νὴ τὸν Ἀσκληπιόν, τοῦ	πάντα	μᾶλλον ἢ Διὸς ἀνθρώπου. Ταῦτα
[13]	ἀκοαῖς ἀνεξετάστοις καὶ διανοίαις ἐπὶ	πάντα	μᾶλλον ἢ τὸ φιλοσοφεῖν τετραμμέναις.
[14]	πολλὰ πάνυ, μᾶλλον δὲ τὰ	πάντα	πανταχόθεν ξυγκομίζουσι, καὶ προσκτῶνται τὸ
[18]	ς´ ἀπιέναι καὶ καθαίρειν ἐκεῖνα	πάντα	τὰ ἀσεβήματα, παρακαλεῖν δὲ ἐμέ
[20]	θεοὺς εὐσεβεῖς εἶναι καὶ μεμυῆσθαι	πάντα	τὰ μυστήρια καὶ τετελέσθαι τὰς
[14]	ἐξῃρημένην αὐτῶν οὐσίαν καὶ ὑπερέχουσαν	πάντα	τὰ ὄντα καθαρὰν νόησιν ἐλπὶς
[19]	τοὺς γενναίους ῥήτοράς ἐστι φιλικὰ	πάντα.	Τῶν μὲν δὴ τοιούτων λόγων,
[15]	κατὰ σκότον ἠλάσκοντας» ὑπὲρ ὀλίγων	παντάπασιν	ἀπολαύσεων ὑπομένοντας ὅσα οὐδὲ παρὰ
[6]	Ὥσπερ γὰρ ὁ τὰ νομιζόμενα	παντάπασιν	ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν δὲ ἥκων
[6]	Ὥσπερ γὰρ ὁ τὰ νομιζόμενα	παντάπασιν	ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν δὲ ἥκων
[17]	οὑτοσὶ τῆς ἀνοσιουργίας ζῆλος μὴ	παντάπασιν	ἐπικρατήσῃ. Πρὸς ἀμφότερα» εἶπεν, ἐγὼ
[17]	σκολιὸν καὶ ἀπότομον χωρίον, οὗ	πάντας	ὁρᾶς προσπταίοντας καὶ ἀπιόντας ἐντεῦθεν
[14]	πάνυ, μᾶλλον δὲ τὰ πάντα	πανταχόθεν	ξυγκομίζουσι, καὶ προσκτῶνται τὸ τιμᾶσθαι
[14]	Τί δὲ καὶ τὸ περιφοιτᾶν	πανταχοῦ	καὶ παρέχειν πράγματα ταῖς ἡμιόνοις;
[20]	ἐπορεύθη καὶ Πέρσας εἶδε καὶ	πανταχοῦ	πάντα ἐπειράθη τὰ μυστήρια τῶν
[18]	ἀγαθῆς ἐλπίδος· ἡμεῖς γάρ σοι	πανταχοῦ	συνεσόμεθα ἐγώ τε καὶ Ἀθηνᾶ
[20]	θεῶν ἐποπτεῦσαι καὶ τελεσθῆναι παντοίας	πανταχοῦ	τελετάς, ἐρῶ μὲν ἴσως ἄγνωστά
[18]	καὶ τὴν γῆν καὶ πᾶν	πανταχοῦ	τὸ θεῖον γένος, ἕως ἂν
[13]	ἑνοειδοῦς καὶ ἐν τῷ μεριστῷ	παντελῶς	ἀδιαιρέτου ὅλης τε ἐν πᾶσιν
[5]	ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν	πάντες	ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα
[5]	ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν	πάντες	ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα
[18]	καὶ σὺν ἡμῖν οἱ θεοὶ	πάντες	οἱ ἐν Ὀλύμπῳ καὶ οἱ
[5]	καὶ θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων	πάντη	καὶ πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ
[5]	καὶ θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων	πάντη	καὶ πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ
[14]	τὴν πατρίδα ὥσπερ ἐκεῖνοι, περιφοιτᾶτε	πάντη	καὶ τὸ στρατόπεδον διωχλήσατε μᾶλλον
[15]	καὶ καθαροῖς νοήμασιν, ὀλιγωρεῖν δὲ	πάντη	τοῦ σώματος καὶ νομίζειν αὐτὸ
[10]	Ἔστιν ἁπλῆ τις ἐν λόγῳ	παντὶ	διάνοια, καὶ μέντοι καὶ κατὰ
[13]	τῶν πραγμάτων μέθεξιν ἐν τῷ	παντί,	καὶ τἆλλα ἐφεξῆς ὅσα τοῦ
[1]	τὰ ὄμματα μὴ κεχράνθαι τοῖς	παντοδαποῖς	τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν·
[1]	τὰ ὄμματα μὴ κεχράνθαι τοῖς	παντοδαποῖς	τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν·
[20]	τῶν θεῶν ἐποπτεῦσαι καὶ τελεσθῆναι	παντοίας	πανταχοῦ τελετάς, ἐρῶ μὲν ἴσως
[6]	Κράτης φαίνονται, τοῦτο ἤδη τοῦ	παντὸς	ἄξιον ἔγωγε φαίην ἂν ἀνδρὶ
[6]	Κράτης φαίνονται, τοῦτο ἤδη τοῦ	παντὸς	ἄξιον ἔγωγε φαίην ἂν ἀνδρὶ
[14]	μυσταγωγὸν φιλοσοφίαν τὰ μὲν ῥήματα	παντὸς	μᾶλλον εὐαγῆ καὶ σεμνὰ προφέρεσθαι,
[19]	διαφέρειν. Ὁ δέ με πρὸ	πάντων	ἀρετὴν ἀσκεῖν καὶ θεοὺς ἁπάντων
[14]	μύθου, μᾶλλον δὲ τοῦ κοινῇ	πάντων	βασιλέως Ἡλίου, τί σοι μέγα
[12]	Διὸς ὑπὸ τοῦ κεραυνοῦ κατεφλέγετο,	πάντων	δ´ ὁμοῦ πυρουμένων, Ἑρμῇ κελεύσας
[19]	ὃν νενόμικα τῶν κατ´ ἐμαυτὸν	πάντων	διαφέρειν. Ὁ δέ με πρὸ
[18]	τε ἄλλων καὶ τούτων ἕνεκα	πάντων	ἐμαυτὸν φέρων ἀναθήσω. Περιβάλλων δὲ
[18]	Διός, ἀντὶ τοῦ κληρονόμου τούτου	πάντων	ἐπίτροπον τούτων καταστήσω; Πάλιν ἐνταῦθα
[17]	ἔφη, τῆς κορυφῆς ὁ πατὴρ	πάντων	κάθηται τῶν θεῶν. Ὅρα οὖν,
[11]	καὶ στρατεύσασθαι λέγεται καὶ κρατῆσαι	πάντων,	καμεῖν δὲ ὅμως καὶ τὸ
[8]	πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ	πάντων,	οἱ τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν
[8]	πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ	πάντων,	οἱ τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν
[20]	διατριβῆς προυγέγραπτο, ἔγνως ἂν πρὸ	πάντων,	ὅτι τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς
[17]	αὐτοῖς ὀλίγον ἔμελε τῶν θεῶν.	Πάντων	οὖν ὁμοῦ φυρομένων καὶ ξυντελουμένων
[10]	τε» Φησὶ δὲ οὐχ ὑπὲρ	πάντων	οὗτος, ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν τελεστικῶν,
[20]	τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς καὶ διὰ	πάντων	τῶν μαθημάτων ἦχθαι τοῖς εἴσω
[15]	~Ὅστις οὖν κυνικὸς εἶναι ἐθέλει,	πάντων	ὑπεριδὼν τῶν νομισμάτων καὶ τῶν
[5]	ὁ τῶν ἀλλοτρίων πάντη καὶ	πάντως	ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ μήτε ἐν
[5]	ὁ τῶν ἀλλοτρίων πάντη καὶ	πάντως	ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ μήτε ἐν
[13]	πάθωμεν, ἴσως μὲν καὶ ζῶντες,	πάντως	δὲ καὶ ἀπαλλαγέντες τοῦ σώματος.
[14]	ὁ κύκλῳ πορευθεὶς ἔλθοι ἂν	πάντως	καὶ τὴν ἐπίτομον, οὕτω δὴ
[14]	καθ´ ἡλικίαν ἢ τῷ φρονεῖν,	πάντως	τῶν λόγων τούτων δεομένους. Εἰ
[18]	ὁ μέγας Ἥλιος, ὅτι σε	πάντως	χρὴ ἐπανελθεῖν ἐκεῖ. Ἐνταῦθα ἐδεῖτο
[19]	οὐχὶ λέγειν ἐθέλων τις Ἐκ	πάνυ	δαψιλοῦς ἀντλήσειε τοῦ πίθου« τῆς
[8]	συμβασιλεύειν ἔξεστιν οὐδενὸς ἢ σμικρῶν	πάνυ	δεόμενον οὐδὲ παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ
[8]	συμβασιλεύειν ἔξεστιν οὐδενὸς ἢ σμικρῶν	πάνυ	δεόμενον οὐδὲ παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ
[17]	ὁδοῦ καὶ ἀτρίπτου καθαρᾶς τε	πάνυ	καὶ καρποῖς βριθούσης ἄνθεσί τε
[14]	οἱ πλείους μικρὰ προέμενοι πολλὰ	πάνυ,	μᾶλλον δὲ τὰ πάντα πανταχόθεν
[10]	τῶν θείων πλάττωμεν, σεμνὰ χρὴ	πάνυ	τὰ ῥήματα εἶναι καὶ τὴν
[2]	ἐξ ἐκείνου μέχρι καὶ νῦν	παρ´	αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα ὥσπερ
[2]	ἐξ ἐκείνου μέχρι καὶ νῦν	παρ´	αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα ὥσπερ
[17]	ὡς εὐαγέστατα προσκυνήσῃς, αἰτήσῃ δὲ	παρ´	αὐτοῦ ὅτι ἂν ἐθέλῃς· ἕλοιο
[19]	συμφοιτηταῖς, καὶ ὧν ἤκουον ἐπαινουμένων	παρ´	αὐτοῦ, τούτων ἔσπευδον ἀκροατὴς εἶναι,
[7]	ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν ἐκέλευε	παρ´	ἑαυτόν, εἴ τῳ πιστὸς ὁ
[7]	ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν ἐκέλευε	παρ´	ἑαυτόν, εἴ τῳ πιστὸς ὁ
[11]	συνθήματι τῆς αἰθερίας αὐγῆς ἥκειν	παρ´	ἑαυτὸν τῷ παιδὶ κελεύσας. Ἀλλ´
[17]	ᾤχετο μετὰ πολλῆς εὐλαβείας ἔχων	παρ´	ἑαυτῷ ξίφος τε καὶ ἀσπίδα
[21]	καὶ αὐτὸς εἶναι Πύθιον οἴκοι	παρ´	ἑαυτῷ, ὅθεν αὐτῷ καὶ ἡ
[12]	δοκεῖ τοῦ θεοῦ τούτου πρώτη	παρ´	Ἕλλησι καὶ τὴν ἐσομένην ἐπιφάνειαν
[18]	προσλαβὼν ταύτην μὲν τὴν δᾷδα	παρ´	ἐμοῦ, ἵνα σοι καὶ ἐν
[9]	ἔφην, εἰ καί τι παραλέλειπται	παρ´	ἐμοῦ, καίτοι νομίζω γε μηδὲν
[14]	δὲ οὐ παρ´ ὑμᾶς γίγνεται,	παρ´	ἡμᾶς δέ· συνετώτεροι γάρ ἐσμεν
[19]	ἀναπλήρωσον· εἰ βούλει δέ, καὶ	παρ´	ἡμῶν αὐτὸ ἀνάσχου πρᾴως λεγόμενον«
[8]	καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν αὐτὰ	παρ´	ἡμῶν, εἴ σοι μὴ σχολὴ
[8]	καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν αὐτὰ	παρ´	ἡμῶν, εἴ σοι μὴ σχολὴ
[14]	τοῦ χρηματίζεσθαι, τοῦτο δὲ οὐ	παρ´	ὑμᾶς γίγνεται, παρ´ ἡμᾶς δέ·
[18]	ἔφη, καὶ ἀμύητος, Ἴθι οὖν	παρ´	ὑμᾶς, ὡς ἂν μυηθείης ἀσφαλῶς
[18]	μὲν τῶν ἐπιεικῶν μὴ φιλεῖσθαι,	παρὰ	δὲ τῶν νομιζομένων φιλεῖν εἰς
[17]	θέλων ἐν δίκῃ τε καὶ	παρὰ	δίκην· ἔμελε γὰρ αὐτῷ καὶ
[18]	ὑποχείριον πεποίηνται. Συμβαίνει οὖν αὐτῷ	παρὰ	μὲν τῶν ἐπιεικῶν μὴ φιλεῖσθαι,
[17]	ἀποσυληθέντα τῶν ἀναθημάτων, ἃ ἐτέθειτο	παρὰ	πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων, οὐχ
[17]	μοι τὰ ἐκεῖ φαίνεται χωρία	παρὰ	σὲ μαντευομένῳ τὸ παρὰ σοὶ
[17]	χωρία παρὰ σὲ μαντευομένῳ τὸ	παρὰ	σοὶ κάλλος ἀπὸ τῆς ἐν
[19]	ἐστι λόγος οὐκ οἶδα· τὸ	παρὰ	σοῦ δὲ πεποιημένον, τίνα βούλει
[12]	τὸν ἐραστὴν ἐξελιπάρησεν ἥκειν, ὡς	παρὰ	τὴν γαμετὴν εἴωθε φοιτᾶν, πρὸς
[3]	ἔτι λείπεται ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα	παρὰ	τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ
[3]	ἔτι λείπεται ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα	παρὰ	τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ
[3]	Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος καὶ	παρὰ	τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν
[3]	Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος καὶ	παρὰ	τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν
[15]	παντάπασιν ἀπολαύσεων ὑπομένοντας ὅσα οὐδὲ	παρὰ	τὸν Κωκυτὸν καὶ τὸν Ἀχέροντα
[17]	πάλιν· ὁ δὲ ἐβούλετο μὲν	παρὰ	τοῦ Ἑρμοῦ πυθέσθαι τί ποτε
[4]	πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ πεπλασμένα	παρὰ	τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ τῆς
[4]	πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ πεπλασμένα	παρὰ	τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ τῆς
[4]	καὶ ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν τι	παρὰ	τοῦ ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό
[4]	καὶ ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν τι	παρὰ	τοῦ ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό
[17]	πυθέσθαι τί ποτε αἰτήσασθαι χρὴ	παρὰ	τοῦ πατρὸς τῶν θεῶν, ὡς
[2]	ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα	παρὰ	τούτων αὐτὰ καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι.
[2]	ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα	παρὰ	τούτων αὐτὰ καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι.
[13]	καὶ τὴν ἐν τοῖς νοητοῖς	παρὰ	τῷ πατρὶ κύησιν καὶ τὸν
[3]	τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν	παρὰ	τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω
[3]	τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν	παρὰ	τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω
[1]	θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος καὶ Διονύσου	παρὰ	τῶν κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ
[1]	θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος καὶ Διονύσου	παρὰ	τῶν κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ
[10]	Μορφοῦται γάρ πως καὶ σχηματίζεται	παρὰ	τῶν μὴ προφερομένων εἰκῇ μηδ´
[17]	πλήρη· πατρῷα μὲν ἱερὰ κατεσκάπτετο	παρὰ	τῶν παίδων ὀλιγωρηθέντα πρότερον ὑπὸ
[14]	τοὺς λόγους πλάττων καὶ μύθους	παράγων	πραττέτω μὴ πρὸς ἄνδρας, ἀλλὰ
[4]	ἄχρι τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ	παράδειγμα	τοιοῦτον εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι
[4]	ἄχρι τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ	παράδειγμα	τοιοῦτον εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι
[10]	καὶ κατὰ σχῆμα προάγεται, τὰ	παραδείγματα	δὲ ἀμφοῖν ἐστι πολλά. Τὸ
[10]	τὴν ἀλήθειαν· ὅσῳ γὰρ μᾶλλον	παράδοξόν	ἐστι καὶ τερατῶδες τὸ αἴνιγμα,
[3]	ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος	παραινεῖν	τε καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ
[3]	ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος	παραινεῖν	τε καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ
[7]	πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ	παραινέσεις	εἰσίν; Οὐ μόνον δὲ ἐν
[7]	πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ	παραινέσεις	εἰσίν; Οὐ μόνον δὲ ἐν
[18]	σῶν θυγατέρων. Τρίτης ἐπάκουέ μου	παραινέσεως,	καὶ μάλα ἰσχυρῶς φύλαττε σαυτόν,
[3]	{πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ	παραίνεσιν	ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος
[3]	{πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ	παραίνεσιν	ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος
[18]	τὸν κόλακα. Δευτέραν ἄκουέ μου	παραίνεσιν,	ὦ παῖ· νυστάζων οὗτος ἐξαπατᾶται
[21]	δὲ τῷ μεμυῆσθαι μεγαλοφρονοῦντα τὸν	παραινοῦντα	αὐτῷ τοιαῦτα, σωφρονίζων ἅμα καὶ
[21]	ἐκ τῶν ἐναντίων δὲ τὴν	παραιρουμένην	οὐ σμικρὰ τῆς τῶν μυστηρίων
[1]	καὶ σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν χρόνον	παραιτησαμένῳ,	μικρὰ δὲ ὑπὲρ τοῦ μύθου
[1]	καὶ σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν χρόνον	παραιτησαμένῳ,	μικρὰ δὲ ὑπὲρ τοῦ μύθου
[18]	καθαίρειν ἐκεῖνα πάντα τὰ ἀσεβήματα,	παρακαλεῖν	δὲ ἐμέ τε καὶ τὴν
[1]	μοι πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα	παρακληθέντες	ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι τορὸν οὐδὲ
[1]	μοι πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα	παρακληθέντες	ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι τορὸν οὐδὲ
[9]	ὅπερ ἔφην, εἰ καί τι	παραλέλειπται	παρ´ ἐμοῦ, καίτοι νομίζω γε
[9]	δὲ διὰ τῶν φαινομένων ἐνδόξων	παραλογιστικόν.	Ὄντων δὴ τοσούτων τῶν τῆς
[3]	προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν	παραμυθήσωνται	τὸ πάθος, οὕτω δὲ καὶ
[3]	προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν	παραμυθήσωνται	τὸ πάθος, οὕτω δὲ καὶ
[3]	τὸν γαργαλισμὸν καὶ τὴν ὀδύνην	παραμυθήσωνται.	Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος καὶ
[3]	τὸν γαργαλισμὸν καὶ τὴν ὀδύνην	παραμυθήσωνται.	Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος καὶ
[2]	εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ λέγεται	παραναπαύσασθαι,	τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς ἐντέτηκε
[2]	εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ λέγεται	παραναπαύσασθαι,	τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς ἐντέτηκε
[14]	πάντα ἐστὶν ὑμῖν τε κἀκείνοις	παραπλήσια.	Καταλελοίπατε τὴν πατρίδα ὥσπερ ἐκεῖνοι,
[6]	τραγῳδίας τοῖς λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ	παραπλησίας,	ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ κακῶν πέρα,
[6]	τραγῳδίας τοῖς λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ	παραπλησίας,	ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ κακῶν πέρα,
[20]	δὲ παρέθηκα μὴ ποτέ σοι	παράσχῃ	πρόφασιν, ὥσπερ οἶμαι τῶν Πλατωνικῶν
[11]	τοὺς δράκοντας, καὶ πρὸς αὐτὰ	παραταττόμενος	τὰ τῆς φύσεως στοιχεῖα, θάλπη
[3]	καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ χάριτι	παραφέρειν,	ὥσπερ οἶμαι τῶν ἰατρῶν οἱ
[3]	καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ χάριτι	παραφέρειν,	ὥσπερ οἶμαι τῶν ἰατρῶν οἱ
[6]	θεὸς ἔφη Διογένει, τὸ νόμισμα	παραχαράξας»	ἐπὶ τὴν πρὸ ταύτης εἰρημένην
[6]	θεὸς ἔφη Διογένει, τὸ νόμισμα	παραχαράξας»	ἐπὶ τὴν πρὸ ταύτης εἰρημένην
[6]	θήσομεν καὶ τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ	Παραχάραξον	τὸ νόμισμα» διὰ τῆς τοῦ
[6]	θήσομεν καὶ τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ	Παραχάραξον	τὸ νόμισμα» διὰ τῆς τοῦ
[6]	αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ	παραχαράττειν	οὐ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ
[6]	αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ	παραχαράττειν	οὐ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ
[4]	ὅτι τῷ κυνικῷ τὸ νόμισμα	παραχαράττοντι»	τῇ συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει,
[4]	ὅτι τῷ κυνικῷ τὸ νόμισμα	παραχαράττοντι»	τῇ συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει,
[21]	θεῶν, καίτοι τἆλλα πατῶν καὶ	παραχαράττων·	αὐτόν τε οὐκ ἐπανήγαγεν, ὅθεν
[1]	καὶ οὐδὲ τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου.	Παραχρῆμα	μὲν οὖν ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι
[1]	καὶ οὐδὲ τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου.	Παραχρῆμα	μὲν οὖν ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι
[4]	ταύτης τῆς δουλείας, λεγέτω, γραφέτω,	παραχωρείτω	τῆς μυθολογίας αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν,
[4]	ταύτης τῆς δουλείας, λεγέτω, γραφέτω,	παραχωρείτω	τῆς μυθολογίας αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν,
[21]	συμπολιτεύεσθαι· τό τε νόμιμον οὐ	παρέβη	αἰδοῖ τῶν θεῶν, καίτοι τἆλλα
[6]	μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ φήμη	παρέδωκεν,	αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ Περσῶν
[6]	μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ φήμη	παρέδωκεν,	αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ Περσῶν
[10]	ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν τελεστικῶν, οὓς	παρέδωκεν	ἡμῖν Ὀρφεὺς ὁ τὰς ἁγιωτάτας
[20]	φασιν οἱ ποιηταί. Ταῦτα δὲ	παρέθηκα	μὴ ποτέ σοι παράσχῃ πρόφασιν,
[3]	τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ	παρέθηκέ	γε αὐτὸς τούτου χάριν, ὅπως
[3]	τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ	παρέθηκέ	γε αὐτὸς τούτου χάριν, ὅπως
[8]	ἢ σμικρῶν πάνυ δεόμενον οὐδὲ	παρενοχλούμενον	ὑπὸ τοῦ σώματος, ἐπετίμων δὲ
[8]	ἢ σμικρῶν πάνυ δεόμενον οὐδὲ	παρενοχλούμενον	ὑπὸ τοῦ σώματος, ἐπετίμων δὲ
[9]	πραγματευομένοις ἠθικάς τινας ὑποθέσεις οὐ	παρέργως	ἀλλὰ μετά τινος ἐμμελείας ἡ
[17]	ξυγγενὲς δὲ ἦν αὐτῶν ἄρα	παρερριμμένον	που καὶ ἀμελούμενον, ἀδελφιδοῦς ἐκείνου
[18]	ἐν τῇ τῶν συγγενῶν οἰκίᾳ	παρερριμμένῳ.	Ἴσθι οὖν» εἶπεν ὁ μέγας
[14]	ἢ μικρὸν πεποίηται ἔργον; Τίνι	παρέστης	ἀγωνιζομένῳ μετὰ τοῦ δικαίου; Τίνα
[2]	δύναμιν εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ	πάρεστιν	εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς δεδεμένοις δὲ
[2]	δύναμιν εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ	πάρεστιν	εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς δεδεμένοις δὲ
[14]	καὶ τὸ περιφοιτᾶν πανταχοῦ καὶ	παρέχειν	πράγματα ταῖς ἡμιόνοις; Ἀκούω δὲ
[5]	ἅλα τοί τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς	παρθέμενοι»	Τί οὖν ἔτι ἕτερον ζητεῖς
[5]	ἅλα τοί τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς	παρθέμενοι»	Τί οὖν ἔτι ἕτερον ζητεῖς
[17]	τὴν Ἀθηνᾶν, τὴν ἀμήτορα τὴν	παρθένον,	ἅμα τῷ Ἡλίῳ τὸ παιδάριον
[21]	ὁρμὴ πρὸς φιλοσοφίαν ἐγένετο— μὴ	παριέναι	τῶν ἀνακτόρων εἴσω καὶ μάλα
[16]	πολὺς δὲ ἐν τούτοις ὁ	Πάριός	ἐστι ποιητής. Ἔοικας οὖν οὐδὲ
[9]	ἂν ὑπὲρ τούτων ἔτι τὰ	παριστάμενά	μοι τῶν εἰρημένων ἴσως οὐκ
[9]	ἂν ὑπὲρ τούτων ἔτι τὰ	παριστάμενά	μοι τῶν εἰρημένων ἴσως οὐκ
[1]	μοι καὶ τῆς εἰς ὑμᾶς	παρόδου	γέγονεν αἴτιον καίπερ οὐκ ὄντι
[1]	μοι καὶ τῆς εἰς ὑμᾶς	παρόδου	γέγονεν αἴτιον καίπερ οὐκ ὄντι
[14]	ἁρπάσαντες ἐντρεχείας, οὐδὲ γὰρ ἐν	παροιμίᾳ	περιφερόμενον αὐτὸ γιγνώσκουσι τὸ ὅτι
[17]	τοιαῦτα κτᾶσθαι μὴ παρόντα ἢ	παρόντα	διαφυλάττειν· ᾤετο γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας
[17]	δύναιτο τὰ τοιαῦτα κτᾶσθαι μὴ	παρόντα	ἢ παρόντα διαφυλάττειν· ᾤετο γὰρ
[19]	μὴ ἔχειν εὑρεῖν ἐκ τῶν	παρόντων	ὅτι φῶσιν, ἡ Δῆλος ἐπέρχεται
[17]	σκέψομαι. Καὶ αἱ Μοῖραι πλησίον	παροῦσαι	πάντα ἐπέκλωθον, ὡς ὁ πατὴρ
[10]	καὶ χωριστῆς αὐτοῦ καὶ ἐξῃρημένης	παρουσίας.	Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀμφὶ τὸν
[9]	καὶ σώματα, καὶ θεῶν ποιεῖ	παρουσίας.	Τοῦτ´ οἶμαι πολλάκις γίγνεσθαι καὶ
[18]	σε διὰ τῆς τοῦ φίλου	παρρησίας	ὁ κόλαξ ἐξαπατήσας λάθῃ, χαλκεὺς
[14]	ἢ τίς ἰδιώτης τῆς ὑμετέρας	παρρησίας;	Οὐκ ἀφρόνως μὲν τὸ ἐξ
[14]	ἢ ναὶ μὰ Δία τῆς	παρρησίας	πεποίηται; Ἔργον οἴει μέγα βακτηρίαν
[3]	γὰρ ὁ νόμος οὐ μετεδίδου	παρρησίας,	τούτῳ προσῆκον ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς
[3]	γὰρ ὁ νόμος οὐ μετεδίδου	παρρησίας,	τούτῳ προσῆκον ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς
[15]	καὶ τὸ ἐνοχλοῦν ἐξ αὐτοῦ	παρωσάμενος,	ἄνωθεν ἐκ τῆς Ὀλύμπου κορυφῆς
[10]	θέμις καὶ ἀνεμέσητον ἀμφοτέροις ἐστί,	πᾶς	λόγος ὁ προφερόμενος ἔκ τε
[4]	γραφέτω, παραχωρείτω τῆς μυθολογίας αὐτῷ	πᾶς	ὁστισοῦν, εἰ δὲ μόνος εἶναί
[4]	γραφέτω, παραχωρείτω τῆς μυθολογίας αὐτῷ	πᾶς	ὁστισοῦν, εἰ δὲ μόνος εἶναί
[6]	μίμου, οὕτω πᾶσα μὲν αἰσχρότης,	πᾶσα	δὲ ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν ἐν
[6]	μίμου, οὕτω πᾶσα μὲν αἰσχρότης,	πᾶσα	δὲ ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν ἐν
[6]	κωμῳδίας καὶ τοῦ μίμου, οὕτω	πᾶσα	μὲν αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια
[6]	κωμῳδίας καὶ τοῦ μίμου, οὕτω	πᾶσα	μὲν αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια
[5]	τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ	πᾶσαν	ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον δὲ μὴ
[5]	τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ	πᾶσαν	ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον δὲ μὴ
[6]	κακά, κἂν τὸ Τερμέριον, κἂν	πᾶσαν	ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν τραγῳδίαν
[6]	κακά, κἂν τὸ Τερμέριον, κἂν	πᾶσαν	ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν τραγῳδίαν
[10]	τῷ ἑνὶ καὶ ἀγαθῷ συνέχουσα	πᾶσαν	αὐτὴν διὰ τῆς ὑπερεχούσης καὶ
[13]	γνώσεως, ἧς ἀντάξιον οὐδὲ τὸ	πᾶσαν	ὁμοῦ μετὰ τῆς τῶν Ῥωμαίων
[18]	διὰ πάσης μὲν γῆς, διὰ	πάσης	δὲ θαλάττης, ἀμετακινήτως τοῖς ἡμετέροις
[18]	τῇ πανοπλίᾳ κοσμηθεὶς ταύτῃ διὰ	πάσης	μὲν γῆς, διὰ πάσης δὲ
[1]	φιλοσοφία προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ	πᾶσι	δὲ ὑπὲρ τῆς πρὸς τοὺς
[1]	φιλοσοφία προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ	πᾶσι	δὲ ὑπὲρ τῆς πρὸς τοὺς
[10]	πειραθῶμεν, οὐκέτι μαρτύρων παλαιῶν ἐν	πᾶσι	προσδεόμενοι, ἑπόμενοι δὲ νέοις ἴχνεσιν
[13]	παντελῶς ἀδιαιρέτου ὅλης τε ἐν	πᾶσιν	ἀμιγοῦς προϋπαρχούσης τοῦ Διονύσου οὐσίας
[12]	δὲ ἐδέδοκτο τῷ Διὶ κοινῇ	πᾶσιν	ἀνθρώποις ἐνδοῦναι ἀρχὴν καταστάσεως ἑτέρας
[5]	τῷ κατὰ τῶν χρηστηρίων καὶ	πᾶσιν	ἁπλῶς οἷς ἔγραψεν ὁ ἀνήρ.
[5]	τῷ κατὰ τῶν χρηστηρίων καὶ	πᾶσιν	ἁπλῶς οἷς ἔγραψεν ὁ ἀνήρ.
[19]	ἀνάσχου πρᾴως λεγόμενον« τίς μετουσία;	Πᾶσιν	ἐπιτιμᾷς αὐτὸς οὐδὲν ἄξιον ἐπαίνου
[7]	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα πρὸς αὐτοὺς	πάσχω,	ὅσαπερ ἄν τις καὶ οἷα
[7]	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα πρὸς αὐτοὺς	πάσχω,	ὅσαπερ ἄν τις καὶ οἷα
[8]	κἂν τὸ σωμάτιον αὐτοῦ τις	πατάξῃ,	κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται
[8]	κἂν τὸ σωμάτιον αὐτοῦ τις	πατάξῃ,	κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται
[17]	Ἀλλὰ τούτου μέν» εἰπέτην, ὦ	πάτερ,	αὐτὸς εἶ κύριος. Σκόπει δὲ
[17]	τῶν θεῶν ὁρῶντες. Ὦ Ζεῦ	πάτερ,	ἢ ὅτι σοι φίλον ὄνομα
[17]	ἡ πρεσβυτάτη· Κωλύετον» ἔφη, ὦ	πάτερ,	ἡ Ὁσιότης ξὺν τῇ Δίκῃ.
[18]	σοὶ μέν» εἶπεν, ὦ θεῶν	πάτερ,	τῶν τε ἄλλων καὶ τούτων
[18]	τὸν ἡμέτερον ὄψει σὺν ἡμῖν	πατέρα.	~Τοῦτο εἴτε μῦθος εἴτε ἀληθής
[17]	κράτιστα, καίπερ οὔπω σαφῶς τὸν	πατέρα	τῶν θεῶν ὁρῶντες. Ὦ Ζεῦ
[7]	ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς	πατέρας,	πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς
[7]	ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς	πατέρας,	πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς
[17]	δὲ αὐτῷ πολλὰ μὲν ὁ	πατὴρ	ἀπελελοίπει, πολλαπλάσια δὲ αὐτὸς ἐκτήσατο,
[17]	κυδοιμοῦ ἔκ τ´ ἀνδροκτασίης» ὁ	πατὴρ	δὲ ὁ Ζεὺς ἐκέλευσε καὶ
[17]	παροῦσαι πάντα ἐπέκλωθον, ὡς ὁ	πατὴρ	ἐβούλετο. Λέγειν δὲ ὁ Ζεὺς
[17]	τούτου» ἔφη, τῆς κορυφῆς ὁ	πατὴρ	πάντων κάθηται τῶν θεῶν. Ὅρα
[17]	Ἐπιθυμῶν γὰρ ἕκαστος ὥσπερ ὁ	πατὴρ	πολλὰ ἔχειν καὶ μόνος πάντα
[13]	ἐν τοῖς νοητοῖς παρὰ τῷ	πατρὶ	κύησιν καὶ τὸν ἀγέννητον αὐτοῦ
[14]	τε κἀκείνοις παραπλήσια. Καταλελοίπατε τὴν	πατρίδα	ὥσπερ ἐκεῖνοι, περιφοιτᾶτε πάντη καὶ
[18]	Ἀθηνᾶ· Μάνθανε« εἶπεν, ὦ λῷστε,	πατρὸς	ἀγαθοῦ τουτουὶ τοῦ θεοῦ καὶ
[11]	εἰς τὸν Ὄλυμπον ὑπὸ τοῦ	πατρὸς	ἀνῆχθαι τοῦ Διός. Ἀλλ´, ὦ
[17]	παίδων ὀλιγωρηθέντα πρότερον ὑπὸ τοῦ	πατρὸς	καὶ ἀποσυληθέντα τῶν ἀναθημάτων, ἃ
[17]	ποτε αἰτήσασθαι χρὴ παρὰ τοῦ	πατρὸς	τῶν θεῶν, ὡς δὲ πλησίον
[17]	δαίμονος εἰς ἔργων ἤγετο· τὰ	πατρῷα	γὰρ Θηκτῷ σιδήρῳ διελάγχανον» καὶ
[17]	καὶ ἦν πάντα ἀκοσμίας πλήρη·	πατρῷα	μὲν ἱερὰ κατεσκάπτετο παρὰ τῶν
[8]	αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ τῶν	πατρῴων	χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν
[8]	αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ τῶν	πατρῴων	χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν
[21]	αἰδοῖ τῶν θεῶν, καίτοι τἆλλα	πατῶν	καὶ παραχαράττων· αὐτόν τε οὐκ
[16]	καὶ δυσελίκτοις ἐπίσχω, μικρὰ καὶ	πεδήσω·	σὺ δὲ οὐδὲ τὸν Δημοσθένους
[21]	λόγων, εἰ ταῦτα μήπω σε	πείθει;
[18]	ἦν ἅπαντα ἤδη τοῖς θεοῖς	πειθόμενος.	Ἀλλ´ ἴθι« ἔφη, πορεύου μετὰ
[18]	δὲ θαλάττης, ἀμετακινήτως τοῖς ἡμετέροις	πειθόμενος	νόμοις, καὶ μηδείς σε μήτε
[21]	καὶ δεόμενον ἐξηγήσεως, ὡς ἐμαυτὸν	πείθω,	μείζονος, ὅπως ἡμῖν αὐταὶ δοῖεν
[17]	αὐτήν, ἀλλὰ συνηθείᾳ τινὶ καὶ	πείρᾳ	μᾶλλον, ὥσπερ οἱ φαῦλοι τῶν
[7]	νὴ τοὺς θεοὺς πολλῶν πολλάκις	πειραθεὶς	διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως οὕτω
[7]	νὴ τοὺς θεοὺς πολλῶν πολλάκις	πειραθεὶς	διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως οὕτω
[1]	εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο	πειραθῶμεν	αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι πρῶτον
[1]	εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο	πειραθῶμεν	αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι πρῶτον
[10]	ἁρμόττοντας αὐτοὶ καθ´ ἑαυτοὺς ἰδεῖν	πειραθῶμεν,	οὐκέτι μαρτύρων παλαιῶν ἐν πᾶσι
[2]	κἂν δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ,	πειρᾶται	ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις,
[2]	κἂν δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ,	πειρᾶται	ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις,
[17]	ἐπείπερ ἡμᾶς ἐκέλευσας ὑπεικαθεῖν αὐταῖς,	πεῖσαι	καὶ ἐκείνας. Ἀλλ´ ἐμαὶ γάρ
[6]	ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς γε αὐτῷ	πεισθεὶς	ἀντὶ φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ
[6]	ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς γε αὐτῷ	πεισθεὶς	ἀντὶ φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ
[21]	Ὀλυμπίαν βαδίζων, ὁ τῷ Πυθίῳ	πεισθεὶς	καὶ φιλοσοφήσας ὥσπερ Σωκράτης {ὕστερον
[11]	δι´ αὐτοῦ πορείαν οἶμαι τοῦ	πελάγους	ἐπὶ τῆς χρυσῆς κύλικος, ἣν
[17]	καὶ μόνος πάντα ἐπὶ τὸν	πέλας	ἐτράπετο. Τέως μὲν οὖν τοῦτο
[1]	εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης, ὥσπερ αἱ	πελειάδες,	ὑπὸ τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι.
[1]	εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης, ὥσπερ αἱ	πελειάδες,	ὑπὸ τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι.
[18]	ἐπανελθεῖν ἐκεῖ. Ἐνταῦθα ἐδεῖτο μὴ	πέμπειν	αὐτὸν ἐκεῖσε πάλιν, ἀλλὰ κατέχειν,
[7]	δέον ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ	πένης	ὢν καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς
[7]	δέον ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ	πένης	ὢν καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς
[13]	τῷ θεῷ μένοντες ὁπόσα ὁ	Πενθεὺς	ἔπαθε πάθωμεν, ἴσως μὲν καὶ
[14]	μετὰ τοῦ δικαίου; Τίνα ἐθεράπευσας	πενθοῦντα,	τῷ λόγῳ διδάξας ὅτι μὴ
[8]	τὰ ἔργα, καὶ οἱ τὴν	πενίαν	τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ
[8]	τὰ ἔργα, καὶ οἱ τὴν	πενίαν	τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ
[14]	τὸ ὅτι βότρυς πρὸς βότρυν	πεπαίνεται»	ὁρμῶσιν ἐπὶ τὸν Κυνισμόν· βακτηρία,
[5]	ὁμώνυμον τῷ καλῷ καὶ δικαίῳ	πεπατῆσθαι	μόνον, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ
[5]	ὁμώνυμον τῷ καλῷ καὶ δικαίῳ	πεπατῆσθαι	μόνον, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ
[5]	πάντες ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι	πεπείσμεθα	καὶ πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´
[5]	πάντες ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι	πεπείσμεθα	καὶ πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´
[4]	μὴ πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ	πεπλασμένα	παρὰ τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ
[4]	μὴ πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ	πεπλασμένα	παρὰ τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ
[4]	ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ μὴ	πεπλασμένων	τὰ ψευδῆ καὶ πεπλασμένα παρὰ
[4]	ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ μὴ	πεπλασμένων	τὰ ψευδῆ καὶ πεπλασμένα παρὰ
[13]	Ὅτῳ γὰρ ἂν μὴ τὸ	πεπληθυσμένον	τῆς ζωῆς ὑπὸ τῆς ἑνοειδοῦς
[14]	τῆς ἑαυτοῦ μειρακίσκος σωφροσύνης, ὅτι	πεποίηκας	αὐτὸν ἐξ ἀσώτου σώφρονα καὶ
[19]	Εἰ μὲν οὖν τι προὔργου	πεποίηκεν,	αὐτὸς ἂν εἰδείη καὶ πρὸ
[16]	ἐστι ποιητής. Ἔοικας οὖν οὐδὲ	πεποιηκὼς	μῦθον, ὦ ξυνετώτατε, μάτην νεανιεύεσθαι·
[3]	τοι καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται	πεποιηκώς·	ὁ δὲ μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος
[3]	τοι καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται	πεποιηκώς·	ὁ δὲ μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος
[16]	τό γε νῦν ὑπὸ σοῦ	πεποιημένον	οὐ μῦθός ἐστι σός, ὡς
[19]	οἶδα· τὸ παρὰ σοῦ δὲ	πεποιημένον,	τίνα βούλει τὸν Πᾶνα, τίνα
[18]	οἱ μοχθηροὶ δοῦλον καὶ ὑποχείριον	πεποίηνται.	Συμβαίνει οὖν αὐτῷ παρὰ μὲν
[3]	πρὸς παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας	πεποιῆσθαι	καὶ μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον,
[3]	πρὸς παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας	πεποιῆσθαι	καὶ μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον,
[14]	ναὶ μὰ Δία τῆς παρρησίας	πεποίηται;	Ἔργον οἴει μέγα βακτηρίαν λαβεῖν
[14]	τί σοι μέγα ἢ μικρὸν	πεποίηται	ἔργον; Τίνι παρέστης ἀγωνιζομένῳ μετὰ
[17]	ἦν τὰ περὶ τὴν κεφαλήν.	Πεποιθὼς	οὖν αὐτῷ προσῆγεν εἰς τὸ
[3]	ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ	πεποικιλμένας	ἡδονῇ καὶ χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ
[3]	ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ	πεποικιλμένας	ἡδονῇ καὶ χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ
[17]	ἀπὸ τῆς ἐν τούτοις ὅθεν	πεπορεύμεθα	τέως ἀγλαΐας. ~Εὐξαμένῳ ταῦτα εἴτε
[6]	παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ κακῶν	πέρα,	καὶ οὔτε ὅτι φῶ περὶ
[6]	παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ κακῶν	πέρα,	καὶ οὔτε ὅτι φῶ περὶ
[20]	οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον, ἀλλὰ	πέρα	τοῦ μεγίστου φόβου. Καὶ νῦν
[21]	τούτοις ἀπαγορεύων μὴ μυεῖσθαι; Τί	πέρας	ἡμῖν ἔσται τῶν λόγων, εἰ
[12]	ἢ προσῆκον ἦν τινὰ τῶν	περὶ	αὐτὸν ὀργίων, οὐκ ἀνασχομένη τὸν
[5]	Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν πολλοῖς	περὶ	αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ τί
[5]	Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν πολλοῖς	περὶ	αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ τί
[6]	πέρα, καὶ οὔτε ὅτι φῶ	περὶ	αὐτῶν ἀξίως ἔχω, κἂν τὰ
[6]	πέρα, καὶ οὔτε ὅτι φῶ	περὶ	αὐτῶν ἀξίως ἔχω, κἂν τὰ
[18]	μὲν ἄλλα, φρονῶν δὲ ἕτερα	περὶ	αὐτῶν. Ὁρᾷς ὅτι καὶ τοῦτον
[13]	καὶ διὰ τὸ ἀγνοεῖν ἔτι	περὶ	αὐτῶν τὸ ἀκριβές, τυχὸν δὲ
[17]	ἔπειτα ἐτελεύτησεν, οὐδὲν αὐτοὺς οἰκονομίας	πέρι	διδάξας, οὐδ´ ὅπως ἄν τις
[9]	εἰ μὲν νῦν μοι προύκειτο	περὶ	κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον ἂν ὑπὲρ
[9]	εἰ μὲν νῦν μοι προύκειτο	περὶ	κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον ἂν ὑπὲρ
[9]	ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ τὸ	περὶ	μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ
[9]	ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ τὸ	περὶ	μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ
[9]	μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ	περὶ	πόλιν· ἔτι μέντοι τοῦ λογικοῦ
[9]	μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ	περὶ	πόλιν· ἔτι πολλὰ γίνεται ἐν
[9]	εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ	περὶ	τὰ μαθήματα καὶ τρίτον τὸ
[9]	εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ	περὶ	τὰ μαθήματα καὶ τρίτον τὸ
[20]	οὖν ἡ τῶν Πυθαγορικῶν εὐλάβεια	περὶ	τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα, τίς
[3]	παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι	περὶ	τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα
[3]	παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι	περὶ	τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα
[10]	προλάβωμεν. Οὐδὲν ἀπεμφαῖνον εἶναι χρὴ	περὶ	τὰς τοιαύτας λέξεις, ἀλλὰ σεμνὰ
[17]	δὲ αὐτῷ τέως ἦν τὰ	περὶ	τὴν κεφαλήν. Πεποιθὼς οὖν αὐτῷ
[10]	τὰ δὲ αὐτὰ ταῦτα καὶ	περὶ	τὴν λέξιν γίνεται. Μορφοῦται γάρ
[9]	τὰ μαθήματα καὶ τρίτον τὸ	περὶ	τὴν τῶν γινομένων καὶ ἀπολλυμένων
[9]	τὰ μαθήματα καὶ τρίτον τὸ	περὶ	τὴν τῶν γινομένων καὶ ἀπολλυμένων
[18]	οἱ ἐν Ὀλύμπῳ καὶ οἱ	περὶ	τὸν ἀέρα καὶ τὴν γῆν
[12]	μοι δοκοῦσιν, ἐξημερωθέντων αὐτοῖς τῶν	περὶ	τὸν βίον, Ἕλληνες τῆς ἐπωνυμίας
[21]	κατανοήσας γὰρ ἀμελοῦντα μὲν τῆς	περὶ	τὸν βίον ὀρθότητος, ἐπὶ δὲ
[13]	Διονύσου οὐσίας τελεσιουργηθείη διὰ τῆς	περὶ	τὸν θεὸν ἐνθέου βακχείας, τούτῳ
[9]	ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ προαιρέσει,	περὶ	τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ τοὺς
[9]	ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ προαιρέσει,	περὶ	τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ τοὺς
[10]	πρὸ τοῦ πλήθους αὐτοὶ τὸ	περὶ	τοὺς θεοὺς ἠσεβηκέναι προλάβωμεν. Οὐδὲν
[17]	κακῶν τὸ πλῆθος, ὁπόσον τι	περὶ	τοὺς ξυγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς
[19]	καλῶς οὐδὲ ἔτυχες καθηγεμόνος ὁποίου	περὶ	τοὺς ποιητὰς ἐγὼ τουτουὶ τοῦ
[10]	βοῦν δὲ ἐπιτίθημι τῇ γλώττῃ»	περὶ	τῶν ἀρρήτων γὰρ οὐδὲν χρὴ
[9]	ἐπεὶ καὶ Πλάτωνι πολλὰ μεμυθολόγηται	περὶ	τῶν ἐν Ἅιδου πραγμάτων θεολογοῦντι
[14]	ἀπεμφαίνοντες ὅταν οἱ μῦθοι γίγνωνται	περὶ	τῶν θείων, αὐτόθεν ἡμῖν ὥσπερ
[21]	κἂν εἴσω τῶν ἱερῶν εἰσφρήσωσι	περιαύλων.	Ἢ γὰρ οὐ ταῦτα καὶ
[18]	ἕνεκα πάντων ἐμαυτὸν φέρων ἀναθήσω.	Περιβάλλων	δὲ τοῖς γόνασι τοῦ Ἡλίου
[15]	τὴν Λαΐδα οὐδὲ τὴν οὐδενὸς	περιβλέπεται	γαμετὴν οὐδὲ τὸ θυγάτριον οὐδὲ
[8]	αὐτοῦ τις πατάξῃ, κἂν τοὔνομα	περιέλκῃ,	κἂν λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ, διότι
[8]	αὐτοῦ τις πατάξῃ, κἂν τοὔνομα	περιέλκῃ,	κἂν λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ, διότι
[10]	λεγομένοις πιστεύειν, ἀλλὰ τὰ λεληθότα	περιεργάζεσθαι	καὶ μὴ πρότερον ἀφίστασθαι, πρὶν
[12]	ὀργίων, οὐκ ἀνασχομένη τὸν εἱμαρμένον	περιμεῖναι	χρόνον, εἶτα ἀναλωθῆναι πρὸς τοῦ
[15]	σώματος, οὐ δόξῃ προστέτηκεν· οὐδὲ	περιμένει	τὸν μάγειρον καὶ τὰ ὑποτρίμματα
[14]	λαβεῖν ἢ τρίχας ἀνεῖναι, καὶ	περινοστεῖν	τὰς πόλεις καὶ τὰ στρατόπεδα,
[20]	μαθημάτων ἦχθαι τοῖς εἴσω τοῦ	περιπάτου	βαδίζουσι προηγορεύετο. ~Σὺ δὲ ὅπως
[21]	προσόμοιος· ἀπιδὼν γὰρ εἰς τὴν	περίστασιν	τὴν καταλαβοῦσαν αὐτόν, εἶτα εἰς
[3]	τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά τι	περιτιθεὶς	τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις
[3]	τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά τι	περιτιθεὶς	τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις
[14]	τοῦτο ἐκ τῆς ἀγοραίου καὶ	περιτρεχούσης	ἁρπάσαντες ἐντρεχείας, οὐδὲ γὰρ ἐν
[15]	ἐν τῇ φύσει· φεύγει τὰς	περιττὰς	τροφάς· ἀποστρέφεται δὲ τὰ ἀφροδίσια.
[14]	ἐντρεχείας, οὐδὲ γὰρ ἐν παροιμίᾳ	περιφερόμενον	αὐτὸ γιγνώσκουσι τὸ ὅτι βότρυς
[14]	ἀνθρώπῳ. Τί δὲ καὶ τὸ	περιφοιτᾶν	πανταχοῦ καὶ παρέχειν πράγματα ταῖς
[14]	Καταλελοίπατε τὴν πατρίδα ὥσπερ ἐκεῖνοι,	περιφοιτᾶτε	πάντη καὶ τὸ στρατόπεδον διωχλήσατε
[20]	καὶ εἰς Αἴγυπτον ἐπορεύθη καὶ	Πέρσας	εἶδε καὶ πανταχοῦ πάντα ἐπειράθη
[9]	μιμούμενος, ἀντὶ μὲν Ἡρακλέος μεταλαμβάνειν	Περσέως	ἢ Θησέως τινὸς ὄνομα καὶ
[6]	ἀντὶ φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ	Περσῶν	βασιλέως μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ
[6]	ἀντὶ φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ	Περσῶν	βασιλέως μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ
[6]	παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ	Περσῶν	κράτος καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ
[6]	παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ	Περσῶν	κράτος καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ
[9]	πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν	πέφηνεν,	καὶ εἰ μὴ τῷ κυνικῷ,
[9]	πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν	πέφηνεν,	καὶ εἰ μὴ τῷ κυνικῷ,
[6]	ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ	πεφιλοτέχνηται·	καὶ εἰ μὲν ἐκ τούτων
[6]	ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ	πεφιλοτέχνηται·	καὶ εἰ μὲν ἐκ τούτων
[7]	οὕτω δή τι τοὺς θεοὺς	πέφρικα	καὶ φιλῶ καὶ σέβω καὶ
[7]	οὕτω δή τι τοὺς θεοὺς	πέφρικα	καὶ φιλῶ καὶ σέβω καὶ
[14]	μᾶλλον ὑμᾶς ἢ τοὺς στρατιώτας	πεφρίκασι·	χρῆσθαι γὰρ αὐτοῖς ἀκούω τινὰς
[2]	αἵ τε ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ	πεφύκασιν	οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν
[2]	αἵ τε ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ	πεφύκασιν	οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν
[9]	χαρακτήρων ἡ ἀπόρρητος φύσις ὠφελεῖν	πέφυκε	καὶ ἀγνοουμένη· θεραπεύει γοῦν οὐ
[2]	μορίοις, πρὸς ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς	πεφυκόσι,	ταυτὶ τὰ ζῷα, οὕτως οἶμαι
[2]	μορίοις, πρὸς ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς	πεφυκόσι,	ταυτὶ τὰ ζῷα, οὕτως οἶμαι
[17]	ἔφη, καλῶμεν τὰς Μοίρας, εἴ	πῃ	βοηθητέος ὁ ἀνήρ ἐστιν. Αἱ
[17]	ἑαυτῷ, προσεῖχεν εἰς τὸν Δία	πήξας	τὰ ὄμματα. Τῶν Μοιρῶν δὲ
[8]	Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι	Πιερίδες,	κλῦτέ μοι εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ
[8]	Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι	Πιερίδες,	κλῦτέ μοι εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ
[16]	ἐν ἅπασιν ἀκριβῶς βασανιστέον, εἰ	πιθανός,	εἰ τοῖς πράγμασι προσφυής, εἰ
[2]	ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος	πιθανῶς	συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν
[2]	ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος	πιθανῶς	συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν
[19]	Ἐκ πάνυ δαψιλοῦς ἀντλήσειε τοῦ	πίθου«	τῆς προκειμένης ἡμῖν ἀσχολίας εἵνεκεν
[4]	οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ	πικρὸν	καὶ δάκνον τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ
[4]	οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ	πικρὸν	καὶ δάκνον τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ
[18]	καὶ θηριῶδες· ἐσθίει γὰρ καὶ	πιπράσκει	τὰ πρόβατα καὶ ἀδικεῖ διπλῇ
[10]	διαμαρτύρεσθαι μὴ τοῖς αὐτόθεν λεγομένοις	πιστεύειν,	ἀλλὰ τὰ λεληθότα περιεργάζεσθαι καὶ
[14]	ὥσπερ βοῶσι καὶ διαμαρτύρονται μὴ	πιστεύειν	ἁπλῶς, ἀλλὰ τὸ λεληθὸς σκοπεῖν
[20]	τοιαῦτα ἕτερα πάλιν ἐν Τιμαίῳ·	πιστεύειν	γὰρ ἁπλῶς ἀξιοῖ καὶ χωρὶς
[18]	καὶ τὰ πρὸς τοὺς φίλους	πιστὸς	καὶ τὰ πρὸς τοὺς ὑπηκόους
[7]	ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν, εἴ τῳ	πιστὸς	ὁ Δίων. Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν
[7]	ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν, εἴ τῳ	πιστὸς	ὁ Δίων. Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν
[16]	ῥήτορας; Ἐχρῆν οὖν τι τοιοῦτο	πλάσαι·	ἢ πρὸς τῶν θεῶν ἔργον
[16]	ἂν ἐλελήθει σε τίνι διαφέρει	πλάσαι	τε ἐξ ἀρχῆς μῦθον καὶ
[3]	τῶν τοὺς μύθους τὸ πρῶτον	πλασάντων	ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν
[3]	τῶν τοὺς μύθους τὸ πρῶτον	πλασάντων	ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν
[4]	μαθεῖν ἐστι ῥᾴδιον διὰ τοῦ	πλάσματος	μήτε τῷ κυνικῷ πρέπον πλάττειν
[4]	μαθεῖν ἐστι ῥᾴδιον διὰ τοῦ	πλάσματος	μήτε τῷ κυνικῷ πρέπον πλάττειν
[17]	καὶ ἀγέλαι βοῶν καὶ αἰπόλια	πλατέ´	αἰγῶν, ἵπποι δὲ αὐτῷ πολλάκις
[4]	πλάσματος μήτε τῷ κυνικῷ πρέπον	πλάττειν	τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν οὐκ
[4]	πλάσματος μήτε τῷ κυνικῷ πρέπον	πλάττειν	τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν οὐκ
[16]	εἰ μῦθός ἐστιν ἀληθῶς ὁ	πλαττόμενος.	Ἐπεὶ τό γε νῦν ὑπὸ
[9]	τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ τοὺς	πλαττομένους	τὸν μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως
[9]	τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ τοὺς	πλαττομένους	τὸν μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως
[4]	δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν χρόνον	πλάττοντες	καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες
[4]	δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν χρόνον	πλάττοντες	καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες
[10]	Ὅταν μὲν ὑπὲρ τῶν θείων	πλάττωμεν,	σεμνὰ χρὴ πάνυ τὰ ῥήματα
[14]	ἠθῶν ἐπανορθώσεως ἕνεκα τοὺς λόγους	πλάττων	καὶ μύθους παράγων πραττέτω μὴ
[3]	μύθων Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ	Πλάτων,	ἢ ὅτι βούλει καλεῖν αὐτόν,
[3]	μύθων Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ	Πλάτων,	ἢ ὅτι βούλει καλεῖν αὐτόν,
[13]	τὰ λεγόμενα τρόπον ἄλλον, ὃν	Πλάτων,	ὃν Πλωτῖνος, ὃν Πορφύριος, ὃν
[9]	Ξενοφῶν φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ	Πλάτων	προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´
[9]	Ξενοφῶν φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ	Πλάτων	προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´
[10]	θεοὺς ἐξ ἴσης Ἀριστοτέλει καὶ	Πλάτωνι	ἄγαμαι τέθηπά τε» Φησὶ δὲ
[9]	προλαβόντων ἀνδρῶν προαίρεσις, ἐπεὶ καὶ	Πλάτωνι	πολλὰ μεμυθολόγηται περὶ τῶν ἐν
[9]	δὲ καὶ Ξενοφῶντι καὶ αὐτῷ	Πλάτωνι	πραγματευομένοις ἠθικάς τινας ὑποθέσεις οὐ
[20]	Σωκράτης εἴρων ὢν φύσει τὴν	πλατωνικὴν	ἀτιμάσαι δόξαν. Ἐκεῖ γὰρ οὐχ
[20]	παράσχῃ πρόφασιν, ὥσπερ οἶμαι τῶν	Πλατωνικῶν	πολλοῖς, ὁ Σωκράτης εἴρων ὢν
[20]	σαφῆ τοῖς πολλοῖς. Ἀλλὰ τοῦ	Πλάτωνος	ἄκουε· Τὸ δ´ ἐμὸν δέος,
[20]	αὐτοῦ λόγον, ὃς ὥσπερ τῆς	Πλάτωνος,	οὕτω δὴ καὶ τῆς ἐκείνου
[20]	θεῶν ὀνόματα, τίς δὲ ἡ	Πλάτωνος;	Ποδαπὸς δὲ ἦν ἐν τούτοις
[14]	οἱ δυσσεβεῖς Γαλιλαῖοι· τούτων οἱ	πλείους	μικρὰ προέμενοι πολλὰ πάνυ, μᾶλλον
[17]	καὶ ἱπποφορβοὶ τῶν ἵππων, καὶ	πλεῖστα	κτήματα. Τούτων δὲ αὐτῷ πολλὰ
[10]	σχημάτων ἁρμόττει τῷ μύθῳ τὰ	πλεῖστα,	πλὴν ἔμοιγε οὐδ´ ὑπὲρ τῶν
[14]	πρότερον, ὅτε ὑμῖν οὐδέν ἐστι	πλέον	ἀπὸ τῆς κόμης καὶ τῆς
[3]	τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ ποθοῦντι	πλέον	εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι δὲ οὔπω
[3]	τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ ποθοῦντι	πλέον	εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι δὲ οὔπω
[21]	τοῖς δὲ μοχθηροῖς οὐδέν ἐστι	πλέον,	κἂν εἴσω τῶν ἱερῶν εἰσφρήσωσι
[19]	καίπερ, ὡς οἶσθα, τοῖς ἔξωθεν	πλεονεκτήμασιν	ἐπτερωμένος ὑπέταξα ὅμως ἐμαυτὸν τῷ
[1]	συγγραφικῷ καὶ τὸ ἐν τῷ	πλήθει	λέγειν ὥσπερ ἄλλο τι τῶν
[1]	συγγραφικῷ καὶ τὸ ἐν τῷ	πλήθει	λέγειν ὥσπερ ἄλλο τι τῶν
[10]	ἢ δυσσεβῶν, ὅπως μὴ τῷ	πλήθει	τῆς τοιαύτης ἀρχηγοὶ θρασύτητος γενώμεθα,
[18]	μέν ἐστι τὸ ἀστεῖον, τὸ	πλῆθος	δὲ μοχθηρὸν καὶ θηριῶδες· ἐσθίει
[17]	γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας ἀρκεῖν τὸ	πλῆθος,	ἐπεὶ καὶ οὗτος ἦν οὐ
[19]	τοιούτων λόγων, εἰ καὶ πολὺ	πλῆθος	ἐπιρρεῖ, καὶ οὐκ ἔστιν ὅσον
[17]	ἥβη» κατανοήσας τῶν κακῶν τὸ	πλῆθος,	ὁπόσον τι περὶ τοὺς ξυγγενεῖς
[17]	αὐτούς. Ἀρκεῖν οὖν νομίσας τὸ	πλῆθος	τῶν υἱέων πρὸς τὸ φυλάξαι
[10]	μᾶλλον δὲ καὶ πρὸ τοῦ	πλήθους	αὐτοὶ τὸ περὶ τοὺς θεοὺς
[16]	θεοὺς μήτε εἰς ἀνθρώπους τι	πλημμελὲς	ἤ, καθάπερ ἔναγχος, δυσσεβές τι
[5]	τῆς ἀπονοίας τῶν λῃστῶν μάρτυρα;	Πλὴν	εἰ μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν
[5]	τῆς ἀπονοίας τῶν λῃστῶν μάρτυρα;	Πλὴν	εἰ μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν
[10]	ἁρμόττει τῷ μύθῳ τὰ πλεῖστα,	πλὴν	ἔμοιγε οὐδ´ ὑπὲρ τῶν πολλῶν
[14]	καὶ τὸ ὑμέτερον ἔργον ἐστι,	πλὴν	ἴσως τοῦ χρηματίζεσθαι, τοῦτο δὲ
[9]	καίτοι νομίζω γε μηδὲν ἐνδεῖν,	πλὴν	ὁ προστιθεὶς οὐκ ἐχθρός, ἀλλὰ
[9]	ἀκροάσεως ὅσων τε ἡμῖν ἀσχολιῶν	πλήρεις·	ἀλλ´, ὅπερ ἔφην, εἰ καί
[19]	ἔνδροσοι μαλακῆς πόας καὶ βαθείας	πλήρεις,	ἤ τε ἐκ τῶν ἀνθέων
[18]	τὸ μὲν ἄνω φωτὸς ἦν	πλῆρες,	τὸ δὲ ὑποκάτω μυρίας ἀχλύος,
[17]	διελάγχανον» καὶ ἦν πάντα ἀκοσμίας	πλήρη·	πατρῷα μὲν ἱερὰ κατεσκάπτετο παρὰ
[10]	πᾶν ἀμερίστως ἔχουσα, τῆς ψυχῆς	πλήρωμα,	καὶ ἐν τῷ ἑνὶ καὶ
[19]	ταυτηνὶ τὴν ξυγγραφὴν αὐτοῦ που	πληρώσας.	~Τίς οὖν ἡ τῶν Πυθαγορικῶν
[14]	σου τῆς φωνῆς μᾶλλον δυναμένῳ	πλησιάζειν	ἔμελλες ἀνθρώπῳ. Τί δὲ καὶ
[17]	πατρὸς τῶν θεῶν, ὡς δὲ	πλησίον	ὄντα οὐ κατεῖδεν, ἐνδεὴς μὲν
[17]	ἐγὼ σκέψομαι. Καὶ αἱ Μοῖραι	πλησίον	παροῦσαι πάντα ἐπέκλωθον, ὡς ὁ
[17]	καὶ ἀμελούμενον, ἀδελφιδοῦς ἐκείνου τοῦ	πλουσίου	καὶ ἀνεψιὸς τῶν κληρονόμων· τοῦτο»
[17]	δέ με καὶ μυθοποιὸν γενέσθαι.	~Πλουσίῳ	ἀνδρὶ πρόβατα ἦν πολλὰ καὶ
[16]	τοῦτο τίτθης ἔργον ἐστὶν εὐτραπέλου.	Πλουτάρχου	δὲ εἰ τὰ μυθικὰ διηγήματα
[17]	ἀπελελοίπει, πολλαπλάσια δὲ αὐτὸς ἐκτήσατο,	πλουτεῖν	θέλων ἐν δίκῃ τε καὶ
[8]	μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ	πλοῦτον	ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς
[8]	μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ	πλοῦτον	ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς
[13]	τρόπον ἄλλον, ὃν Πλάτων, ὃν	Πλωτῖνος,	ὃν Πορφύριος, ὃν ὁ δαιμόνιος
[19]	δένδρα, λειμῶνές τε ἔνδροσοι μαλακῆς	πόας	καὶ βαθείας πλήρεις, ἤ τε
[20]	ὀνόματα, τίς δὲ ἡ Πλάτωνος;	Ποδαπὸς	δὲ ἦν ἐν τούτοις Ἀριστοτέλης;
[9]	συνεχὲς τῇ προαιρέσει, περὶ τοῦ	ποδαποὺς	εἶναι χρὴ τοὺς πλαττομένους τὸν
[9]	συνεχὲς τῇ προαιρέσει, περὶ τοῦ	ποδαποὺς	εἶναι χρὴ τοὺς πλαττομένους τὸν
[3]	οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ	ποθοῦντι	πλέον εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι δὲ
[3]	οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ	ποθοῦντι	πλέον εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι δὲ
[9]	ἀλλὰ καὶ σώματα, καὶ θεῶν	ποιεῖ	παρουσίας. Τοῦτ´ οἶμαι πολλάκις γίγνεσθαι
[16]	σὺ πράγμασιν ἑτέροις, ὅπερ οἶμαι	ποιεῖν	εἰώθασιν οἱ τῇ τροπικῇ χρώμενοι
[19]	καὶ θρασύ, καὶ ἐπειρᾶτό με	ποιεῖν	ἐμαυτοῦ σωφρονέστερον. Ἐγὼ δὲ καίπερ,
[1]	εἶτα ὁποίας καὶ τίνας χρὴ	ποιεῖσθαι	τὰς διασκευὰς τῶν μύθων, εἴ
[1]	εἶτα ὁποίας καὶ τίνας χρὴ	ποιεῖσθαι	τὰς διασκευὰς τῶν μύθων, εἴ
[14]	κατὰ δὲ τὴν διάνοιαν ἀλλοιοτέραν	ποιεῖσθαι	τὴν ἐξήγησιν τῶν τοιούτων. Ὁ
[13]	Ὃς δ´ ἂν μὴ ταύτῃ	ποιῇ,	γελάσεται μέν, ἴστω μέντοι σαρδώνιον
[9]	φιλοσόφων αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων	ποιήσαντες,	ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος
[9]	φιλοσόφων αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων	ποιήσαντες,	ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος
[3]	ὥσπερ ἥδυσμά τι περιτιθεὶς τῇ	ποιήσει,	μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν,
[3]	ὥσπερ ἥδυσμά τι περιτιθεὶς τῇ	ποιήσει,	μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν,
[3]	δὲ ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη μύθου	ποίησις	ἐποποιΐα μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ,
[3]	δὲ ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη μύθου	ποίησις	ἐποποιΐα μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ,
[3]	ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι λείπεται	ποίησις·	ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς ποιητικῆς
[3]	ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι λείπεται	ποίησις·	ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς ποιητικῆς
[20]	ὑπὲρ τῶν θεῶν φασιν οἱ	ποιηταί.	Ταῦτα δὲ παρέθηκα μὴ ποτέ
[3]	Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ	ποιηταὶ	τὸν αἶνον, ὃς τοῦ μύθου
[3]	Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ	ποιηταὶ	τὸν αἶνον, ὃς τοῦ μύθου
[19]	ἔτυχες καθηγεμόνος ὁποίου περὶ τοὺς	ποιητὰς	ἐγὼ τουτουὶ τοῦ φιλοσόφου, μεθ´
[4]	δὲ αὐτῷ μόνῳ, καὶ τὸ	ποιητέον	εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ μανθάνειν
[4]	δὲ αὐτῷ μόνῳ, καὶ τὸ	ποιητέον	εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ μανθάνειν
[16]	ἐν τούτοις ὁ Πάριός ἐστι	ποιητής.	Ἔοικας οὖν οὐδὲ πεποιηκὼς μῦθον,
[5]	γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν	Ποιητὴς	καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ
[5]	γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν	Ποιητὴς	καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ
[3]	ὅπως μὴ σιλλογράφος τις, ἀλλὰ	ποιητὴς	νομισθείη. Ὁ δὲ δὴ τῶν
[3]	ὅπως μὴ σιλλογράφος τις, ἀλλὰ	ποιητὴς	νομισθείη. Ὁ δὲ δὴ τῶν
[3]	ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς	ποιητικῆς	Μούσης ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ γε
[3]	ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς	ποιητικῆς	Μούσης ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ γε
[15]	Ἀχέροντα θρυλλοῦσιν οἱ κομψότεροι τῶν	ποιητῶν.	Ἡ σύντομος ὁδός ἐστιν αὕτη.
[14]	Ἀκαδημία καὶ Λύκειον ἀντὶ τῆς	Ποικίλης	τε ἦν τῶν βασιλείων τὰ
[10]	ἁπλοῦν ἐστι καὶ οὐδὲν δεῖται	ποικιλίας,	τὸ δ´ ἐσχηματισμένον ἔχει διαφορὰς
[20]	δ´ ἡδονὴν οἶδα ὡς ἔστι	ποικίλον«	ταῦτα ἐν Φιλήβῳ λέγεται, καὶ
[17]	μὴν ἐπιμελήσεσθαι διαφερόντως αὐτοῦ καὶ	ποιμανεῖν	αὐτὸ καὶ θεραπεύσειν τῆς νόσου.
[18]	Τοὺς βουκόλους τουτουσὶ καὶ τοὺς	ποιμένας;	Καὶ τούτους ὁρᾶν εἶπεν ὁ
[17]	μυρίαι ἕλος κάτα βουκολέοντο, καὶ	ποιμένες	δοῦλοί τε καὶ ἐλεύθεροι μισθωτοί,
[18]	φαίνεται; Ποταποὶ δ´ αὖ οἱ	ποιμένες	τε καὶ βουκόλοι» Καὶ ὁ
[18]	καὶ καταδυόμενος λεληθότως ἡδυπαθεῖν, τῶν	ποιμένων	δὲ ὀλίγον μέν ἐστι τὸ
[18]	βέλτιστοι μὲν οὐκ εὐφραίνουσι τῶν	ποιμένων,	οἱ κόλακες δὲ καὶ οἱ
[18]	ἀπαιτεῖν ἐντελεῖς ἢ φθείρειν τὴν	ποίμνην.	Ἂν οὖν» ἔφη, σὲ ἐγὼ
[18]	τὸν δεσπότην· τά τε γὰρ	ποίμνια	αὐτοῦ φθείρει καὶ ἐκ πολλῶν
[9]	δὲ ἤδη γενομένου τίνι καὶ	ποίῳ	φιλοσοφίας εἴδει καὶ μυθογραφεῖν ἔσθ´
[12]	αὔτοπτος ἐφαίνετο δαίμων, ἐπιφοιτῶν τὰς	πόλεις,	ἄγων μεθ´ ἑαυτοῦ στρατιὰν πολλὴν
[14]	τρίχας ἀνεῖναι, καὶ περινοστεῖν τὰς	πόλεις	καὶ τὰ στρατόπεδα, καὶ τοῖς
[5]	τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ θύσθλοις	πολεμουμένους	ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ ἐστι τῶν
[5]	τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ θύσθλοις	πολεμουμένους	ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ ἐστι τῶν
[21]	Τί δ´ ἦν τοῦτο; Τὸ	πόλεως	μιᾶς δουλεῦσαι νόμοις ἑαυτόν τε
[9]	οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ περὶ	πόλιν·	ἔτι μέντοι τοῦ λογικοῦ τὸ
[9]	οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ περὶ	πόλιν·	ἔτι πολλὰ γίνεται ἐν μακρῷ
[7]	ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ πριαμένου τὴν	πόλιν	οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο
[7]	ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ πριαμένου τὴν	πόλιν	οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο
[7]	τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν	πόλιν	τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ
[7]	τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν	πόλιν	τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ
[14]	ἀγαθόν, ὦ λῷστοι; Τίς ᾔσθετο	πόλις	ἢ τίς ἰδιώτης τῆς ὑμετέρας
[5]	τῷ χείρονα καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν	πολιτείαν.	{Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ πολλοὶ τούτων
[5]	τῷ χείρονα καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν	πολιτείαν.	{Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ πολλοὶ τούτων
[21]	νόμοις ἑαυτὸν καὶ δοῦλον ἀποφῆναι	πολιτείας;	Ἀλλὰ διὰ τί μὴ ταύτην
[2]	μέχρι καὶ νῦν παρ´ αὐτοῖς	πολιτευόμενον	τὸ πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο τι
[2]	μέχρι καὶ νῦν παρ´ αὐτοῖς	πολιτευόμενον	τὸ πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο τι
[21]	νομίζων αὐτὸν εἶναι τοῦ κόσμου	πολίτην,	καὶ ταῖς ὅλαις τῶν θεῶν
[9]	δὲ τὸ περὶ μίαν οἰκίαν,	πολιτικὸν	δὲ τὸ περὶ πόλιν· ἔτι
[9]	δὲ τὸ περὶ μίαν οἰκίαν,	πολιτικὸν	δὲ τὸ περὶ πόλιν· ἔτι
[21]	συνεὶς ὅτι τὸν μυούμενον ἐχρῆν	πολιτογραφηθῆναι	πρότερον καὶ Ἀθηναῖον, εἰ καὶ
[18]	τε Γοργόνειον καὶ τὸ κράνος·	πολλὰ	γάρ, ὁρᾷς, ἐστὶν αὐτῇ, καὶ
[1]	δὲ τὸ περὶ πόλιν· ἔτι	πολλὰ	γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο
[1]	~Ἦ	πολλὰ	γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο
[8]	Κράτητος μουσικὰ καὶ χαρίεντα φέρεται	πολλὰ	δείγματα τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς
[8]	Κράτητος μουσικὰ καὶ χαρίεντα φέρεται	πολλὰ	δείγματα τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς
[17]	γὰρ ἕκαστος ὥσπερ ὁ πατὴρ	πολλὰ	ἔχειν καὶ μόνος πάντα ἐπὶ
[18]	ἐνταῦθα ὁ νεανίσκος ἀντείχετο καὶ	πολλὰ	ἱκέτευεν αὐτοῦ μένειν. Ὁ δέ,
[17]	γενέσθαι. ~Πλουσίῳ ἀνδρὶ πρόβατα ἦν	πολλὰ	καὶ ἀγέλαι βοῶν καὶ αἰπόλια
[18]	μοι» ἔφη, δοκεῖ νυστάζειν τὰ	πολλὰ	καὶ καταδυόμενος λεληθότως ἡδυπαθεῖν, τῶν
[9]	ἀνδρῶν προαίρεσις, ἐπεὶ καὶ Πλάτωνι	πολλὰ	μεμυθολόγηται περὶ τῶν ἐν Ἅιδου
[17]	πλεῖστα κτήματα. Τούτων δὲ αὐτῷ	πολλὰ	μὲν ὁ πατὴρ ἀπελελοίπει, πολλαπλάσια
[14]	τούτων οἱ πλείους μικρὰ προέμενοι	πολλὰ	πάνυ, μᾶλλον δὲ τὰ πάντα
[6]	τὸ Διογένους ὄνομα τῆς θείας	πολλά	ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´
[6]	τὸ Διογένους ὄνομα τῆς θείας	πολλά	ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´
[13]	ἐνθέου βακχείας, τούτῳ κίνδυνος ἐπὶ	πολλὰ	ῥυῆναι τὴν ζωήν, ῥυεῖσαν δὲ
[18]	παῖ· νυστάζων οὗτος ἐξαπατᾶται τὰ	πολλά,	σὺ δὲ νῆφε καὶ γρηγόρει,
[10]	τὰ παραδείγματα δὲ ἀμφοῖν ἐστι	πολλά.	Τὸ μὲν οὖν ἓν ἁπλοῦν
[17]	ἀνθρώπους, ὅθεν καὶ διαφεύγει τὰ	πολλὰ	τῶν νοσημάτων αὐτούς. Ἀρκεῖν οὖν
[17]	ὀλίγον. Ἐγένοντο δὲ αὐτῷ γυναῖκες	πολλαὶ	καὶ παῖδες ἐξ αὐτῶν καὶ
[9]	θεῶν ποιεῖ παρουσίας. Τοῦτ´ οἶμαι	πολλάκις	γίγνεσθαι καὶ διὰ τῶν μύθων,
[17]	πλατέ´ αἰγῶν, ἵπποι δὲ αὐτῷ	πολλάκις	μυρίαι ἕλος κάτα βουκολέοντο, καὶ
[7]	ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς πολλῶν	πολλάκις	πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως
[7]	ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς πολλῶν	πολλάκις	πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως
[17]	πολλὰ μὲν ὁ πατὴρ ἀπελελοίπει,	πολλαπλάσια	δὲ αὐτὸς ἐκτήσατο, πλουτεῖν θέλων
[12]	καὶ ὁ θεὸς σοφίαν μαρτυρεῖ,	Πολλὰς	καὶ Φοίνικες ὁδοὺς μακάρων ἐδάησαν»
[10]	ἐσχηματισμένον ἔχει διαφορὰς ἐν ἑαυτῷ	πολλάς,	ὧν, εἴ τί σοι τῆς
[9]	καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι	πολλαχοῦ	τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν,
[9]	καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι	πολλαχοῦ	τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν,
[12]	πόλεις, ἄγων μεθ´ ἑαυτοῦ στρατιὰν	πολλὴν	δαιμόνων τινὰ καὶ διδοὺς ἀνθρώποις
[17]	ὁ νεανίσκος ἀπιὼν ᾤχετο μετὰ	πολλῆς	εὐλαβείας ἔχων παρ´ ἑαυτῷ ξίφος
[9]	προσήκει ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ	πολλοὶ	καὶ τῶν φιλοσόφων αὐτὸ καὶ
[9]	προσήκει ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ	πολλοὶ	καὶ τῶν φιλοσόφων αὐτὸ καὶ
[8]	ἔχῃ πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι	πολλοὶ	πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν
[8]	ἔχῃ πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι	πολλοὶ	πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν
[5]	ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ	πολλοὶ	τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως τινὲς
[5]	ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ	πολλοὶ	τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως τινὲς
[20]	γνώριμα μέντοι καὶ σαφῆ τοῖς	πολλοῖς.	Ἀλλὰ τοῦ Πλάτωνος ἄκουε· Τὸ
[17]	καὶ καρποῖς βριθούσης ἄνθεσί τε	πολλοῖς	καὶ ἀγαθοῖς, ὅσα ἐστὶ θεοῖς
[20]	πρόφασιν, ὥσπερ οἶμαι τῶν Πλατωνικῶν	πολλοῖς,	ὁ Σωκράτης εἴρων ὢν φύσει
[10]	ἐκείνων καὶ ὑμῶν δὲ τοῖς	πολλοῖς,	ὅσοι τέως ἐστὲ τούτων ἀμύητοι,
[5]	νομιζούσης; Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν	πολλοῖς	περὶ αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ
[5]	νομιζούσης; Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν	πολλοῖς	περὶ αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ
[21]	θέμις φάναι, ἔνια πρὸς τοὺς	πολλοὺς	σιωπητέον εἶναί μοι φαίνεται. Φανερὰ
[9]	μύθων, ὅταν εἰς τὰς τῶν	πολλῶν	ἀκοὰς οὐ δυναμένας τὰ θεῖα
[17]	καὶ τῆς τύχης ὅτι ἄρα	πολλῶν	αὐτοῖς δεήσει μνημάτων οὐκ εἰς
[6]	ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι τῆς τῶν	πολλῶν	αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ
[6]	ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι τῆς τῶν	πολλῶν	αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ
[11]	θεοῖς προθυμηθεῖεν. Ἰδοῦ γὰρ ἔγωγε	πολλῶν	ἤκουσα λεγόντων ἄνθρωπον μὲν τὸν
[17]	τῶν ἀναθημάτων, ἃ ἐτέθειτο παρὰ	πολλῶν	μὲν καὶ ἄλλων, οὐχ ἥκιστα
[18]	ποίμνια αὐτοῦ φθείρει καὶ ἐκ	πολλῶν	μικρὰ ἀποφέρον ἄμισθον εἶναί φησι
[10]	πλὴν ἔμοιγε οὐδ´ ὑπὲρ τῶν	πολλῶν	οὐδ´ ὑπὲρ τῶν ἁπάντων ἐστὶ
[7]	οὐδὲ ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς	πολλῶν	πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´
[7]	οὐδὲ ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς	πολλῶν	πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´
[14]	οὐ τὸ σῶμα μόνον, ἀλλὰ	πολὺ	μᾶλλον τὴν ψυχὴν φαίνεσθαι; Τίνα
[19]	δὴ τοιούτων λόγων, εἰ καὶ	πολὺ	πλῆθος ἐπιρρεῖ, καὶ οὐκ ἔστιν
[13]	θεῶν γνῶσιν, ὡς ἂν μὴ	πολὺν	ἀβάκχευτοι χρόνον τῷ θεῷ μένοντες
[11]	διδασκόμενοι τὸ λανθάνον μῶσθαι καὶ	πολυπραγμονεῖν	ὑφ´ ἡγεμόσι τοῖς θεοῖς προθυμηθεῖεν.
[2]	μανθάνειν τι καὶ ζητεῖν καὶ	πολυπραγμονεῖν,	ὡς πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν
[2]	μανθάνειν τι καὶ ζητεῖν καὶ	πολυπραγμονεῖν,	ὡς πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν
[16]	τροπικῇ χρώμενοι τῶν νοημάτων κατασκευῇ·	πολὺς	δὲ ἐν τούτοις ὁ Πάριός
[4]	τοῦ χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ	πολυτελοῦς	ἀναλώματος, πρὸς δὲ δὴ καὶ
[4]	τοῦ χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ	πολυτελοῦς	ἀναλώματος, πρὸς δὲ δὴ καὶ
[18]	ἡμῶν ὑπηρέταις, φοβεροὶς δὲ ἀνθρώποις	πονηροῖς	καὶ κακοδαίμοσιν. Ἴσθι δὲ σεαυτῷ
[17]	δὲ ὅπως ἐν ἀνθρώποις ὁ	πονηρὸς	οὑτοσὶ τῆς ἀνοσιουργίας ζῆλος μὴ
[14]	οὐδὲ ἰδεῖν ὑμᾶς θέλοντα βασιλέα	πορείαν,	ἀνελθόντες δὲ ἀφρονέστερον αὐτῇ καὶ
[11]	ἐρημίᾳ, καὶ τὴν δι´ αὐτοῦ	πορείαν	οἶμαι τοῦ πελάγους ἐπὶ τῆς
[18]	γὰρ διενοεῖτο τῆς τε ὀπίσω	πορείας	καὶ τῆς ἐκεῖσε διατριβῆς εὑρηκέναι
[14]	καὶ σύντονον ἐπὶ τὴν ἀρετὴν	πορεύεσθαι·	ὄφελον καὶ ὑμεῖς τὴν μακρὰν
[14]	μέντοι τὸ ἀνάπαλιν ὁ κύκλῳ	πορευθεὶς	ἔλθοι ἂν πάντως καὶ τὴν
[14]	μέχρι τῶν Γαλλιῶν ἦλθες; Καίτοι	πορευθεὶς	πρὸς ἡμᾶς, εἰ μηδὲν ἄλλο,
[19]	σὺ φής, ἀλλὰ τὴν κύκλῳ	πορευθέντες·	καίτοι, νὴ τοὺς θεούς, ἐπὶ
[18]	θεοῖς πειθόμενος. Ἀλλ´ ἴθι« ἔφη,	πορεύου	μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος· ἡμεῖς γάρ
[19]	δὲ καὶ τῶν προθύρων εἶ	πόρρω.	Σοὶ δὲ ἀρετῆς ἢ τοῖς
[13]	ὃν Πλάτων, ὃν Πλωτῖνος, ὃν	Πορφύριος,	ὃν ὁ δαιμόνιος Ἰάμβλιχος. Ὃς
[8]	σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν ηὔχετο.	Πόσαι	γὰρ ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας εἰσὶν
[8]	σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν ηὔχετο.	Πόσαι	γὰρ ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας εἰσὶν
[9]	μάρτυρες, εἰ τὰς ἡμέρας λογίσεσθε	πόσαι	καὶ τινές εἰσιν αἱ μεταξὺ
[13]	τοιαύτης, οἱ τὸν Διόνυσον ὅστις	ποτ´	ἐστὶ θεῶν ζητοῦντες τἀληθὲς ἔχον
[1]	δή, κραδίη, καὶ κύντερον ἄλλο	ποτ´	ἔτλης» ἀνάσχου καὶ κυνὸς ληροῦντος
[1]	δή, κραδίη, καὶ κύντερον ἄλλο	ποτ´	ἔτλης» ἀνάσχου καὶ κυνὸς ληροῦντος
[18]	τίς σοι ὁ κληρονόμος φαίνεται;	Ποταποὶ	δ´ αὖ οἱ ποιμένες τε
[18]	τούτους ὁρᾶν εἶπεν ὁ νεανίσκος.	Ποταπὸς	οὖν τίς σοι ὁ κληρονόμος
[17]	παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ πυθέσθαι τί	ποτε	αἰτήσασθαι χρὴ παρὰ τοῦ πατρὸς
[6]	Διογένους ὄνομα τῆς θείας πολλά	ποτε	κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´ ὧν
[6]	Διογένους ὄνομα τῆς θείας πολλά	ποτε	κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´ ὧν
[18]	λίαν ἀπειθὴς ἔσο» φησί, μή	ποτέ	ς´ ἀπεχθήρω, ὡς νῦν ἔκπαγλ´
[20]	ποιηταί. Ταῦτα δὲ παρέθηκα μὴ	ποτέ	σοι παράσχῃ πρόφασιν, ὥσπερ οἶμαι
[6]	Τὸ δὲ Γνῶθι σαυτὸν» ἐν	ποτέρᾳ	θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον ἐν τῇ
[6]	Τὸ δὲ Γνῶθι σαυτὸν» ἐν	ποτέρᾳ	θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον ἐν τῇ
[5]	Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ,	πότερον	ἀπόνοιά τίς ἐστι καὶ βίος
[5]	Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ,	πότερον	ἀπόνοιά τίς ἐστι καὶ βίος
[6]	σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ;	Πότερον	ἐν τῇ τοῦ νομίσματος; Ἢ
[6]	σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ;	Πότερον	ἐν τῇ τοῦ νομίσματος; Ἢ
[4]	χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα.	Πότερον	ἵνα τὸ πικρὸν καὶ δάκνον
[4]	χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα.	Πότερον	ἵνα τὸ πικρὸν καὶ δάκνον
[6]	εἴσεται καὶ οὐχ ὅπερ νομίζεται.	Πότερον	οὖν οὐχ ὁ Πύθιος ἀληθής
[6]	εἴσεται καὶ οὐχ ὅπερ νομίζεται.	Πότερον	οὖν οὐχ ὁ Πύθιος ἀληθής
[8]	Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία	πότνια	θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό σε
[8]	Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία	πότνια	θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό σε
[17]	ἐρέσθαι αὐτάς· τί τοίνυν, ὦ	ποτνία,	φατόν; Ἀλλὰ τούτου μέν» εἰπέτην,
[19]	ἐν τοῖς ἐγκωμιαστικοῖς ἐποίησε λόγοις;	Ποῦ	δὲ τῶν παλαιῶν τις ἀνδρῶν,
[17]	δὲ ἦν αὐτῶν ἄρα παρερριμμένον	που	καὶ ἀμελούμενον, ἀδελφιδοῦς ἐκείνου τοῦ
[19]	τρέψομαι, ταυτηνὶ τὴν ξυγγραφὴν αὐτοῦ	που	πληρώσας. ~Τίς οὖν ἡ τῶν
[18]	ξίφος μετὰ τοῦ δόρατος, Ἀλλὰ	ποῦ	σοι» ἔφη, ὦ παῖ, τὸ
[19]	αὐτὸ καί τινες εἰκόνες τοιαῦται.	Ποῦ	τοῦτο Ἰσοκράτης ἐν τοῖς ἐγκωμιαστικοῖς
[5]	ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου τὸ	πρᾶγμα	ἄξιον; Ἆρ´ οὐ τοὺς ταῦτα
[5]	ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου τὸ	πρᾶγμα	ἄξιον; Ἆρ´ οὐ τοὺς ταῦτα
[2]	νῦν παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ	πρᾶγμα	ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἀκροαμάτων,
[2]	νῦν παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ	πρᾶγμα	ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἀκροαμάτων,
[16]	βασανιστέον, εἰ πιθανός, εἰ τοῖς	πράγμασι	προσφυής, εἰ μῦθός ἐστιν ἀληθῶς
[16]	παλαιός, ἐφήρμοσας δὲ αὐτὸν σὺ	πράγμασιν	ἑτέροις, ὅπερ οἶμαι ποιεῖν εἰώθασιν
[16]	μῦθον καὶ τὸν κείμενον ἐφαρμόσαι	πράγμασιν	οἰκείοις. Ἀλλ´, ἵνα μή σε
[4]	ἄν τις διδαχθείη μὴ τὰ	πράγματα	ἀκούων αὐτὰ μηδὲ τὰ ἐπ´
[4]	ἄν τις διδαχθείη μὴ τὰ	πράγματα	ἀκούων αὐτὰ μηδὲ τὰ ἐπ´
[3]	τύχην καὶ τὴν τέχνην ἰατρὸς,	πράγματα	ἔχει κολακεύειν ἅμα, καὶ θεραπεύειν
[3]	τύχην καὶ τὴν τέχνην ἰατρὸς,	πράγματα	ἔχει κολακεύειν ἅμα, καὶ θεραπεύειν
[14]	τὸ περιφοιτᾶν πανταχοῦ καὶ παρέχειν	πράγματα	ταῖς ἡμιόνοις; Ἀκούω δὲ ἔγωγε
[9]	καὶ Ξενοφῶντι καὶ αὐτῷ Πλάτωνι	πραγματευομένοις	ἠθικάς τινας ὑποθέσεις οὐ παρέργως
[5]	ἀνήρ. Τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ	πράγματος,	ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν
[5]	ἀνήρ. Τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ	πράγματος,	ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν
[2]	ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων	πραγμάτων,	ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα
[2]	ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων	πραγμάτων,	ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα
[9]	μεμυθολόγηται περὶ τῶν ἐν Ἅιδου	πραγμάτων	θεολογοῦντι καὶ πρό γε τούτου
[13]	τε καταβίωσιν καὶ τὴν τῶν	πραγμάτων	μέθεξιν ἐν τῷ παντί, καὶ
[7]	αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα	πραγμάτων	οἷόν τε ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων
[7]	αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα	πραγμάτων	οἷόν τε ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων
[9]	τίς ἡ οὐσία ἑκάστου· τοῦ	πρακτικοῦ	δὲ τὸ μὲν πρὸς ἕνα
[9]	τίς ἡ οὐσία ἑκάστου· τοῦ	πρακτικοῦ	δὲ τὸ μὲν πρὸς ἕνα
[9]	μόνον δέ, εἴπερ ἄρα, τοῦ	πρακτικοῦ	τῷ πρὸς ἕνα γινομένῳ καὶ
[9]	ὁποτέρως ἄν τις τῷ {τε}	πρακτικῷ	ἢ τῷ φυσικῷ τὸ λογικὸν
[9]	ὁποτέρως ἄν τις τῷ {τε}	πρακτικῷ	ἢ τῷ φυσικῷ τὸ λογικὸν
[6]	κράτος καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ	πράξεσιν,	ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ
[6]	κράτος καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ	πράξεσιν,	ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ
[14]	λόγους πλάττων καὶ μύθους παράγων	πραττέτω	μὴ πρὸς ἄνδρας, ἀλλὰ πρὸς
[1]	βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω τὰ κοινὰ	πράττομεν	καλῶς, οὐχ οὕτω τῶν ἰδίων
[1]	βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω τὰ κοινὰ	πράττομεν	καλῶς, οὐχ οὕτω τῶν ἰδίων
[2]	οἷον εἴδωλα ἄττα καὶ σκιαί.	Πράττουσι	γοῦν πρὸ τῆς τῶν ἀληθῶν
[2]	οἷον εἴδωλα ἄττα καὶ σκιαί.	Πράττουσι	γοῦν πρὸ τῆς τῶν ἀληθῶν
[19]	ἐπιτιμᾷς αὐτὸς οὐδὲν ἄξιον ἐπαίνου	πράττων,	ἐπαινεῖς φορτικῶς ὡς οὐδεὶς τῶν
[19]	καὶ παρ´ ἡμῶν αὐτὸ ἀνάσχου	πρᾴως	λεγόμενον« τίς μετουσία; Πᾶσιν ἐπιτιμᾷς
[7]	τῳ πιστὸς ὁ Δίων. Οὕτω	πρέπειν	ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν ἐπὶ
[7]	τῳ πιστὸς ὁ Δίων. Οὕτω	πρέπειν	ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν ἐπὶ
[4]	τοῦ πλάσματος μήτε τῷ κυνικῷ	πρέπον	πλάττειν τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν
[4]	τοῦ πλάσματος μήτε τῷ κυνικῷ	πρέπον	πλάττειν τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν
[10]	καλὴν εἶναι καὶ τοῖς θεοῖς	πρεπωδεστάτην,	τῶν αἰσχρῶν δὲ μηθὲν καὶ
[17]	ὄμματα. Τῶν Μοιρῶν δὲ ἡ	πρεσβυτάτη·	Κωλύετον» ἔφη, ὦ πάτερ, ἡ
[7]	Κόρινθον ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ	πριαμένου	τὴν πόλιν οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν
[7]	Κόρινθον ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ	πριαμένου	τὴν πόλιν οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν
[10]	περιεργάζεσθαι καὶ μὴ πρότερον ἀφίστασθαι,	πρὶν	ἂν ὑπὸ θεοῖς ἡγεμόσιν ἐκφανῆ
[9]	ἐν Ἅιδου πραγμάτων θεολογοῦντι καὶ	πρό	γε τούτου τῷ τῆς Καλλιόπης,
[6]	ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω, γῆν	πρὸ	γῆς, ὅποι βούλοιτο. Εἰ δ´,
[6]	ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω, γῆν	πρὸ	γῆς, ὅποι βούλοιτο. Εἰ δ´,
[19]	πάντων διαφέρειν. Ὁ δέ με	πρὸ	πάντων ἀρετὴν ἀσκεῖν καὶ θεοὺς
[20]	ἐκείνου διατριβῆς προυγέγραπτο, ἔγνως ἂν	πρὸ	πάντων, ὅτι τὰ πρὸς τοὺς
[6]	τὸ νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ τὴν	πρὸ	ταύτης εἰρημένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ
[6]	τὸ νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ τὴν	πρὸ	ταύτης εἰρημένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ
[2]	ἄττα καὶ σκιαί. Πράττουσι γοῦν	πρὸ	τῆς τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ
[2]	ἄττα καὶ σκιαί. Πράττουσι γοῦν	πρὸ	τῆς τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ
[10]	θρασύτητος γενώμεθα, μᾶλλον δὲ καὶ	πρὸ	τοῦ πλήθους αὐτοὶ τὸ περὶ
[18]	Σκόπει οὖν ὅπως ἐπανελθὼν μὴ	πρὸ	τοῦ φίλου θήσει τὸν κόλακα.
[19]	πεποίηκεν, αὐτὸς ἂν εἰδείη καὶ	πρὸ	τούτου γε οἱ βασιλεῖς θεοί·
[8]	τεμένη, τῇ τρυφῇ δὲ καὶ	πρὸ	τῶν ῥημάτων διὰ τῶν ἔργων
[8]	τεμένη, τῇ τρυφῇ δὲ καὶ	πρὸ	τῶν ῥημάτων διὰ τῶν ἔργων
[10]	καὶ μέντοι καὶ κατὰ σχῆμα	προάγεται,	τὰ παραδείγματα δὲ ἀμφοῖν ἐστι
[21]	οὐ ταῦτα καὶ ὁ ἱεροφάντης	προαγορεύει,	ὅστις χεῖρα μὴ καθαρὸς καὶ
[17]	ἀνῳκοδομεῖτο παλαιὰ καὶ νέα μνήματα,	προαγορεύοντος	αὐτοῖς τοῦ αὐτομάτου καὶ τῆς
[12]	ἐπιφάνειαν αὐτοῦ οὐκ εἰς μακρὰν	προαγορεύσασα	κινῆσαι μὲν θᾶττον ἢ προσῆκον
[9]	δὲ, ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ	προαιρέσει,	περὶ τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ
[9]	δὲ, ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ	προαιρέσει,	περὶ τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ
[3]	τὴν τύχην μᾶλλον ἢ τὴν	προαίρεσιν,	οὐκ ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´
[3]	τὴν τύχην μᾶλλον ἢ τὴν	προαίρεσιν,	οὐκ ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´
[9]	τούτοις ἡ τῶν προλαβόντων ἀνδρῶν	προαίρεσις,	ἐπεὶ καὶ Πλάτωνι πολλὰ μεμυθολόγηται
[3]	ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ τοιούτου	προβαίνοντος	καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος,
[3]	ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ τοιούτου	προβαίνοντος	καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος,
[13]	φανερὸν θεὸν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ	προβάλλειν	ἀκοαῖς ἀνεξετάστοις καὶ διανοίαις ἐπὶ
[5]	ἢ τὴν αἰσχύνην τὰς ἐρημίας	προβάλλονται,	οἱ δ´ ἀναπατοῦσιν ἐν τῷ
[5]	ἢ τὴν αἰσχύνην τὰς ἐρημίας	προβάλλονται,	οἱ δ´ ἀναπατοῦσιν ἐν τῷ
[17]	καὶ μυθοποιὸν γενέσθαι. ~Πλουσίῳ ἀνδρὶ	πρόβατα	ἦν πολλὰ καὶ ἀγέλαι βοῶν
[18]	ἐσθίει γὰρ καὶ πιπράσκει τὰ	πρόβατα	καὶ ἀδικεῖ διπλῇ τὸν δεσπότην·
[18]	ταυτησί· βουλόμεθα γάρ σοι τὴν	προγονικὴν	οἰκίαν, αἰδοῖ τῶν προγόνων, ἀποκαθῆραι.
[18]	τὴν προγονικὴν οἰκίαν, αἰδοῖ τῶν	προγόνων,	ἀποκαθῆραι. Μέμνησο οὖν ὅτι τὴν
[9]	τύπον ἐγχαράττειν, ἀντὶ δὲ τῆς	Προδίκου	σκηνοποιίας ἀμφὶ τοῖν ἀμφοῖν θεοῖν
[13]	θεῶν ἐπὶ ταῦτ´ ἐβάκχευσεν οὐ	προειδόμενον.	Οὗ δὲ ἕνεκεν ἔφην αὐτά·
[14]	Γαλιλαῖοι· τούτων οἱ πλείους μικρὰ	προέμενοι	πολλὰ πάνυ, μᾶλλον δὲ τὰ
[11]	θεὸν ταύτην ὅλην ἐξ ὅλου	προέμενος	αὐτοῦ, τῷ κόσμῳ σωτῆρα ἐφύτευσεν,
[17]	μὲν αὑτὸν εἰς τὸν Τάρταρον	προέσθαι	πρὸς τὸ μέγεθος τῶν κακῶν
[12]	τὸν διθύραμβον ἡμῖν εἰς φῶς	προήγαγον·	εἶτα ἐμάνη, φασίν, ὁ θεὸς
[20]	τοῖς εἴσω τοῦ περιπάτου βαδίζουσι	προηγορεύετο.	~Σὺ δὲ ὅπως ἡμῖν μὴ
[11]	πολυπραγμονεῖν ὑφ´ ἡγεμόσι τοῖς θεοῖς	προθυμηθεῖεν.	Ἰδοῦ γὰρ ἔγωγε πολλῶν ἤκουσα
[2]	ψεύδη καὶ διδάσκουσί γε μάλα	προθύμως	καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι χρηστόν
[2]	ψεύδη καὶ διδάσκουσί γε μάλα	προθύμως	καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι χρηστόν
[14]	τε ἦν τῶν βασιλείων τὰ	πρόθυρα.	Οὐκ ἀπάξετε ταῦτα; Οὐ καταβαλεῖτε
[19]	τελέσαντι, φιλοσοφωτάτῳ δὲ τῷ τὰ	πρόθυρα	τῆς φιλοσοφίας δείξαντι, σμικρὰ μὲν
[19]	φιλοσόφου, μεθ´ ὃν ἐπὶ τὰ	πρόθυρα	τῆς φιλοσοφίας ἦλθον ὑπ´ ἀνδρὶ
[19]	μὴ φορτικὸν εἰπεῖν, ἐπὶ τοῖς	προθύροις	ἕστηκα, σὺ δὲ καὶ τῶν
[19]	ἕστηκα, σὺ δὲ καὶ τῶν	προθύρων	εἶ πόρρω. Σοὶ δὲ ἀρετῆς
[19]	δαψιλοῦς ἀντλήσειε τοῦ πίθου« τῆς	προκειμένης	ἡμῖν ἀσχολίας εἵνεκεν ἀφέξομαι. Μικρὰ
[9]	λόγῳ μαρτυρεῖ τούτοις ἡ τῶν	προλαβόντων	ἀνδρῶν προαίρεσις, ἐπεὶ καὶ Πλάτωνι
[10]	τὸ περὶ τοὺς θεοὺς ἠσεβηκέναι	προλάβωμεν.	Οὐδὲν ἀπεμφαῖνον εἶναι χρὴ περὶ
[11]	ὁ μέγας Ζεὺς διὰ τῆς	Προνοίας	Ἀθηνᾶς, ἐπιστήσας αὐτῷ φύλακα τὴν
[17]	Ἥλιος εὐμενὴς ὢν μετὰ τῆς	Προνοίας	Ἀθηνᾶς ὕπνον τινὰ καὶ κάρον
[10]	τοῖς μύθοις ἀπεμφαῖνον αὐτῷ τούτῳ	προοδοποιεῖ	πρὸς τὴν ἀλήθειαν· ὅσῳ γὰρ
[19]	φιλοσόφῳ μὲν τῷ τὰ τῆς	προπαιδείας	με τελέσαντι, φιλοσοφωτάτῳ δὲ τῷ
[17]	ἄλλων, οὐχ ἥκιστα δὲ τῶν	προπατόρων	αὐτοῦ. Καθαιρουμένων δὲ τῶν ἱερῶν
[20]	ἐπέτρεπεν, οὐδὲ τῷ ὅρκῳ χρῆσθαι	προπετῶς	τοῖς τῶν θεῶν ὀνόμασιν. Εἰ
[12]	προσειπεῖν τὴν Σεμέλην διὰ τὴν	πρόρρησιν,	ἄλλως τε καὶ τοῦ θεοῦ
[2]	ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις,	πρὸς	ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ
[2]	ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις,	πρὸς	ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ
[7]	ὅσαπερ ἄν τις καὶ οἷα	πρὸς	ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς
[7]	ὅσαπερ ἄν τις καὶ οἷα	πρὸς	ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς
[7]	τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ δὲ	πρὸς	Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις
[7]	τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ δὲ	πρὸς	Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις
[15]	οὐχ ἡ ψάμμος ψάμμος, εἰ	πρὸς	ἀμοιβήν τις αὐτὰ ἐξετάζοι καὶ
[17]	ἀνοσιουργίας ζῆλος μὴ παντάπασιν ἐπικρατήσῃ.	Πρὸς	ἀμφότερα» εἶπεν, ἐγὼ σκέψομαι. Καὶ
[14]	καὶ μύθους παράγων πραττέτω μὴ	πρὸς	ἄνδρας, ἀλλὰ πρὸς παῖδας ἤτοι
[3]	τῷ μὴ πρὸς παῖδας, ἀλλὰ	πρὸς	ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ {πρὸς}
[3]	τῷ μὴ πρὸς παῖδας, ἀλλὰ	πρὸς	ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ {πρὸς}
[6]	πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ τὰ	πρὸς	ἀνθρώπους, μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου
[6]	πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ τὰ	πρὸς	ἀνθρώπους, μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου
[8]	τὸ μὲν τῆς ἔχθρας γίνεται	πρὸς	ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν
[8]	τὸ μὲν τῆς ἔχθρας γίνεται	πρὸς	ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν
[6]	ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς θεούς, ὑλακτῶν	πρὸς	ἅπαντας, ὅπερ ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω,
[6]	ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς θεούς, ὑλακτῶν	πρὸς	ἅπαντας, ὅπερ ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω,
[11]	σπαργάνοις ἀποπνίγων τοὺς δράκοντας, καὶ	πρὸς	αὐτὰ παραταττόμενος τὰ τῆς φύσεως
[14]	ἐκκαθαρθῆναι δυνάμενοι, φρενωθῆναι δὲ οὐδὲ	πρὸς	αὐτῆς τῆς Ἀθηνᾶς σὺν τῷ
[5]	σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς	πρὸς	αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ
[5]	σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς	πρὸς	αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ
[8]	φιλεῖ· κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ	πρὸς	αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ πρὸς
[8]	φιλεῖ· κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ	πρὸς	αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ πρὸς
[17]	αὐτῷ, καὶ γὰρ εἶχεν οἰκείως	πρὸς	αὐτόν, ὥσπερ ἡλικιώτης νεανίσκος φανεὶς
[17]	τινὰ εὑρὼν μικρὸν ἀνεπαύσατο καὶ	πρὸς	αὑτὸν ἐσκόπει τίνα τρόπον ἐκφεύξεται
[14]	Ἐπεὶ πρὸς τῶν θεῶν καὶ	πρὸς	αὐτοῦ τοῦ μύθου, μᾶλλον δὲ
[7]	καὶ πάνθ´ ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα	πρὸς	αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ ἄν τις
[7]	καὶ πάνθ´ ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα	πρὸς	αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ ἄν τις
[14]	αὐτὸ γιγνώσκουσι τὸ ὅτι βότρυς	πρὸς	βότρυν πεπαίνεται» ὁρμῶσιν ἐπὶ τὸν
[9]	καὶ μυθογραφεῖν ἔσθ´ ὅτε προσήκει,	πρὸς	γὰρ τῷ λόγῳ μαρτυρεῖ τούτοις
[4]	οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος,	πρὸς	δὲ δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν
[4]	οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος,	πρὸς	δὲ δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν
[7]	καὶ οἷα πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας,	πρὸς	διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας,
[7]	καὶ οἷα πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας,	πρὸς	διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας,
[7]	~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί	πρὸς	Διός; Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται;
[7]	~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί	πρὸς	Διός; Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται;
[12]	παρὰ τὴν γαμετὴν εἴωθε φοιτᾶν,	πρὸς	ἑαυτήν· εἶτα οὐκ ἀνασχόμενον τὸ
[11]	ἐπανήγαγε διὰ τοῦ κεραυνίου πυρὸς	πρὸς	ἑαυτόν, ὑπὸ τῷ θείῳ συνθήματι
[1]	σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο	πρὸς	ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι δή, κραδίη,
[1]	σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο	πρὸς	ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι δή, κραδίη,
[9]	τοῦ πρακτικοῦ δὲ τὸ μὲν	πρὸς	ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ
[9]	τοῦ πρακτικοῦ δὲ τὸ μὲν	πρὸς	ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ
[9]	εἴπερ ἄρα, τοῦ πρακτικοῦ τῷ	πρὸς	ἕνα γινομένῳ καὶ τοῦ θεολογικοῦ
[8]	ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν	πρὸς	ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ·
[8]	ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν	πρὸς	ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ·
[18]	οὖν τὴν πανοπλίαν, ἣν ἐκόμισας	πρὸς	ἡμᾶς, ἄπιθι προσλαβὼν ταύτην μὲν
[14]	τῶν Γαλλιῶν ἦλθες; Καίτοι πορευθεὶς	πρὸς	ἡμᾶς, εἰ μηδὲν ἄλλο, ξυνεῖναι
[18]	ἀρχομένους ὥσπερ ἡμεῖς σέ. Τὰ	πρὸς	ἡμᾶς ἡγείσθω σοι τῶν καλῶν
[11]	φύσεως μένουσα καί πως ἀφομοιουμένη	πρὸς	ἡμᾶς; Ἡρακλῆς δὲ λέγεται παιδίον
[18]	γένος, ἕως ἂν τά τε	πρὸς	ἡμᾶς ὅσιος ᾖς καὶ τὰ
[7]	δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς πατέρας,	πρὸς	κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ
[7]	δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς πατέρας,	πρὸς	κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ
[14]	τὴν φιλοσοφίαν ἐκτρέπονται, ἀνθ´ ὅτου	πρὸς	μὲν τὸν μακαρίτην Κωνστάντιον εἰς
[2]	καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς	πρὸς	οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων, τρέπεται.
[2]	καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς	πρὸς	οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων, τρέπεται.
[18]	ἐπιμαρτύρομαι τὸν Δία, χρῆσθέ μοι	πρὸς	ὅτι βούλεσθε. Πάλιν οὖν ὁ
[3]	τοῦ μύθου διαφέρει τῷ μὴ	πρὸς	παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι
[3]	τοῦ μύθου διαφέρει τῷ μὴ	πρὸς	παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι
[14]	πραττέτω μὴ πρὸς ἄνδρας, ἀλλὰ	πρὸς	παῖδας ἤτοι καθ´ ἡλικίαν ἢ
[16]	Ἐπειδὴ γὰρ τοὺς μύθους προσήκει	πρὸς	παῖδας ἤτοι τῷ φρονεῖν, κἂν
[7]	διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας,	πρὸς	πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα, ὥστε
[7]	διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας,	πρὸς	πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα, ὥστε
[7]	πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους,	πρὸς	πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα
[7]	πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους,	πρὸς	πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα
[20]	δ´ ἐμὸν δέος, ὦ Πρώταρχε,	πρὸς	τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα οὐκ
[19]	τῶν ῥητόρων προσκρούσαιμι· ὡς ἔμοιγε	πρός	τε τοὺς κρατίστους τῶν Κυνικῶν,
[10]	μύθοις ἀπεμφαῖνον αὐτῷ τούτῳ προοδοποιεῖ	πρὸς	τὴν ἀλήθειαν· ὅσῳ γὰρ μᾶλλον
[20]	ἀλλὰ τοὺς λέγοντας, καὶ τὸ	πρὸς	τίνας οἱ λόγοι γίγνονται· βούλει
[17]	αὑτὸν εἰς τὸν Τάρταρον προέσθαι	πρὸς	τὸ μέγεθος τῶν κακῶν ἐκπλαγείς.
[17]	νομίσας τὸ πλῆθος τῶν υἱέων	πρὸς	τὸ φυλάξαι τὴν οὐσίαν οὐδὲν
[5]	ψυχὰς πρὸς αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι	πρὸς	τὸ φῶς τὰ βλέποντα, πρὸς
[5]	ψυχὰς πρὸς αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι	πρὸς	τὸ φῶς τὰ βλέποντα, πρὸς
[17]	Λέγειν δὲ ὁ Ζεὺς ἄρχεται	πρὸς	τὸν Ἥλιον· Τουτὶ τὸ παιδίον;
[17]	Δία ἔλεος ὑπῆλθεν· εἶτα ἀπιδὼν	πρὸς	τὸν Ἥλιον· Ὦ παῖ» εἶπεν,
[12]	αὐτοὺς ἐκ τοῦ νομαδικοῦ βίου	πρὸς	τὸν ἡμερώτατον, ἐξ Ἰνδῶν ὁ
[21]	γὰρ ἐμυήθη, φασίν, ἀλλὰ καὶ	πρὸς	τὸν προτρεπόμενον ἐκμυηθῆναι, Γελοῖον« εἶπεν,
[14]	τοὺς δὲ χειρίστους θεραπεύειν; Εἰπέ,	πρὸς	τοῦ Διὸς καὶ πρὸς τουτωνὶ
[12]	εἱμαρμένον περιμεῖναι χρόνον, εἶτα ἀναλωθῆναι	πρὸς	τοῦ πυρὸς τοῦ ῥυέντος ἐπ´
[16]	μῦθον, ὃν ἐποίησεν ὁ Παιανιεὺς	πρὸς	τοὺς Ἀθηναίους ἡνίκα ὁ Μακεδὼν
[19]	ἄρα ἔστι νῦν τοιοῦτος, καὶ	πρὸς	τοὺς γενναίους ῥήτοράς ἐστι φιλικὰ
[8]	πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ	πρὸς	τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ
[8]	πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ	πρὸς	τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ
[5]	ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν	πρὸς	τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ
[5]	ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν	πρὸς	τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ
[1]	ἐπὶ πᾶσι δὲ ὑπὲρ τῆς	πρὸς	τοὺς θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι·
[1]	ἐπὶ πᾶσι δὲ ὑπὲρ τῆς	πρὸς	τοὺς θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι·
[20]	ἂν πρὸ πάντων, ὅτι τὰ	πρὸς	τοὺς θεοὺς εὐσεβεῖς εἶναι καὶ
[6]	ὁποῖός τις ἦν τά τε	πρὸς	τοὺς θεοὺς καὶ τὰ πρὸς
[6]	ὁποῖός τις ἦν τά τε	πρὸς	τοὺς θεοὺς καὶ τὰ πρὸς
[8]	χαρίεντα φέρεται πολλὰ δείγματα τῆς	πρὸς	τοὺς θεοὺς ὁσιότητός τε καὶ
[8]	χαρίεντα φέρεται πολλὰ δείγματα τῆς	πρὸς	τοὺς θεοὺς ὁσιότητός τε καὶ
[8]	τὼ ἄνδρε τώδε γενομένω τὰ	πρὸς	τοὺς θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην
[8]	τὼ ἄνδρε τώδε γενομένω τὰ	πρὸς	τοὺς θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην
[14]	ἑαυτὸν γνῶναι, τέλος δὲ ἡ	πρὸς	τοὺς κρείττονας ὁμοιότης. ~Ὅστις οὖν
[21]	τούτων, ὧν θέμις φάναι, ἔνια	πρὸς	τοὺς πολλοὺς σιωπητέον εἶναί μοι
[18]	τοὺς φίλους πιστὸς καὶ τὰ	πρὸς	τοὺς ὑπηκόους φιλάνθρωπος, ἄρχων αὐτῶν
[18]	τὸν κληρονόμον τοῦτο ἐπέτριψεν, ἡ	πρὸς	τοὺς φίλους ἀπιστία. Φίλει τοὺς
[18]	ἡμᾶς ὅσιος ᾖς καὶ τὰ	πρὸς	τοὺς φίλους πιστὸς καὶ τὰ
[5]	εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα καὶ	πρὸς	τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό τε
[5]	εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα καὶ	πρὸς	τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό τε
[14]	τὸν Μεμμόριον καὶ τὸν Σαλούστιον,	πρὸς	τούτοις δέ, εἰ βούλει, καὶ
[19]	τὰ ἑξῆς, ἵνα μὴ καὶ	πρὸς	τούτους ἀπεχθανόμενος ἅμα τοῖς τε
[5]	πρὸς τὸ φῶς τὰ βλέποντα,	πρὸς	τούτῳ δὲ εἰ καὶ ὁ
[5]	πρὸς τὸ φῶς τὰ βλέποντα,	πρὸς	τούτῳ δὲ εἰ καὶ ὁ
[14]	Εἰπέ, πρὸς τοῦ Διὸς καὶ	πρὸς	τουτωνὶ τῶν ἀκροωμένων οἳ δι´
[5]	ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι τί,	πρὸς	τῶν θεῶν εἰπέ μοι, τῶν
[5]	ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι τί,	πρὸς	τῶν θεῶν εἰπέ μοι, τῶν
[16]	οὖν τι τοιοῦτο πλάσαι· ἢ	πρὸς	τῶν θεῶν ἔργον ἦν εἰπεῖν
[14]	γὰρ ἂν ἀκκίζοιτό τις; Ἐπεὶ	πρὸς	τῶν θεῶν καὶ πρὸς αὐτοῦ
[5]	διηγήσομαι. ~Νῦν δὲ ἐκεῖνό μοι	πρὸς	τῶν Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ
[5]	διηγήσομαι. ~Νῦν δὲ ἐκεῖνό μοι	πρὸς	τῶν Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ
[6]	μὲν αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια	πρὸς	ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ
[6]	μὲν αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια	πρὸς	ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ
[21]	ὅθεν αὐτῷ καὶ ἡ ὁρμὴ	πρὸς	φιλοσοφίαν ἐγένετο— μὴ παριέναι τῶν
[3]	πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ	{πρὸς}	ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν
[3]	πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ	{πρὸς}	ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν
[2]	ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι	πρὸς	ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων,
[2]	ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι	πρὸς	ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων,
[8]	μετὰ τῆς ὁσίας τοῖς θεοῖς	προσαγόμενα	τὴν ἴσην ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη
[8]	μετὰ τῆς ὁσίας τοῖς θεοῖς	προσαγόμενα	τὴν ἴσην ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη
[20]	Ἀφροδίτην, ὅπῃ ἐκείνῃ φίλον, ταύτῃ	προσαγορεύω·	τὴν δ´ ἡδονὴν οἶδα ὡς
[17]	Τέως μὲν οὖν τοῦτο ἐπράττετο.	Προσαπέλαβον	δὲ καὶ οἱ ξυγγενεῖς, οὐδ´
[9]	ἢ τῷ φυσικῷ τὸ λογικὸν	προσαριθμῇ·	ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως φαίνεται κατ´
[9]	ἢ τῷ φυσικῷ τὸ λογικὸν	προσαριθμῇ·	ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως φαίνεται κατ´
[3]	ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα ἄττα	προσαρτῶσι	ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται
[3]	ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα ἄττα	προσαρτῶσι	ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται
[14]	καὶ βιβλία δόντες καὶ ταῦτα	προσαχθῆναι	προσλιπαρήσαντες; Οὐδένα ὑμῶν οἶμαι ἐγὼ
[21]	ὅπως ἡμῖν μὴ τὸν Διογένη	προσβαλὼν	ὥσπερ τι μορμολυκεῖον ἐκφοβήσῃς· οὐ
[1]	εἴ τι ἄρα καὶ φιλοσοφία	προσδεῖται	τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι δὲ
[1]	εἴ τι ἄρα καὶ φιλοσοφία	προσδεῖται	τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι δὲ
[10]	οὐκέτι μαρτύρων παλαιῶν ἐν πᾶσι	προσδεόμενοι,	ἑπόμενοι δὲ νέοις ἴχνεσιν ἀνδρὸς
[2]	ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι	προσδέονται,	κἂν δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ,
[2]	ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι	προσδέονται,	κἂν δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ,
[17]	τοιαύτης τέχνης. ἅτε μὴ λόγῳ	προσειληφὼς	αὐτήν, ἀλλὰ συνηθείᾳ τινὶ καὶ
[12]	ταύτης ἀξιῶσαι, μητέρα δὲ αὐτοῦ	προσειπεῖν	τὴν Σεμέλην διὰ τὴν πρόρρησιν,
[17]	καὶ λογιζόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ,	προσεῖχεν	εἰς τὸν Δία πήξας τὰ
[12]	ἐκφάνσεως, κατὰ τί τοῖς ἀνθρωπικοῖς	προσέοικεν;	Ἡ μήτηρ αὐτὸν κύουσα, φασίν,
[12]	ῥάμμα» δὲ αὗται τῷ μηρῷ	προσεπᾴδουσαι	τὸν διθύραμβον ἡμῖν εἰς φῶς
[16]	ἔναγχος, δυσσεβές τι ῥηθείη· καὶ	προσέτι	τοῦτο ἐν ἅπασιν ἀκριβῶς βασανιστέον,
[13]	ἴστω Διόνυσος αὐτός, ᾧ καὶ	προσεύχομαι	τάς τε ἐμὰς καὶ τὰς
[4]	τὸ νόμισμα παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ	προσέχειν	οὐδαμῶς προσήκει, τῷ λόγῳ δὲ
[4]	τὸ νόμισμα παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ	προσέχειν	οὐδαμῶς προσήκει, τῷ λόγῳ δὲ
[13]	δὲ ῥυεῖσαν καὶ διασπασθεῖσαν μὴ	προσέχων	τις τοῖς ῥήμασιν ὑδάτιον μηδὲ
[17]	τὴν κεφαλήν. Πεποιθὼς οὖν αὐτῷ	προσῆγεν	εἰς τὸ πρόσω διὰ λείας
[1]	κυνὶ λόγους μᾶλλον ἢ μύθους	προσήκει	γράφειν, εἶτα ὁποίας καὶ τίνας
[1]	κυνὶ λόγους μᾶλλον ἢ μύθους	προσήκει	γράφειν, εἶτα ὁποίας καὶ τίνας
[9]	ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ	προσήκει	ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ πολλοὶ
[9]	ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ	προσήκει	ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ πολλοὶ
[9]	εἴδει καὶ μυθογραφεῖν ἔσθ´ ὅτε	προσήκει,	πρὸς γὰρ τῷ λόγῳ μαρτυρεῖ
[16]	ἐξέβην. Ἐπειδὴ γὰρ τοὺς μύθους	προσήκει	πρὸς παῖδας ἤτοι τῷ φρονεῖν,
[4]	μὲν οὖν καὶ τῷ κυνὶ	προσήκει	ταύτης τῆς δουλείας, λεγέτω, γραφέτω,
[4]	μὲν οὖν καὶ τῷ κυνὶ	προσήκει	ταύτης τῆς δουλείας, λεγέτω, γραφέτω,
[9]	τῶν μερῶν οὔτε τῷ λογικῷ	προσήκει	τῆς μυθογραφίας οὔτε τῷ φυσικῷ
[4]	παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς	προσήκει,	τῷ λόγῳ δὲ αὐτῷ μόνῳ,
[4]	παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς	προσήκει,	τῷ λόγῳ δὲ αὐτῷ μόνῳ,
[9]	τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν τινι	προσήκειν	ἡ μυθογραφία· μικρὰ οὖν ὑπὲρ
[9]	τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν τινι	προσήκειν	ἡ μυθογραφία· μικρὰ οὖν ὑπὲρ
[3]	νόμος οὐ μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ	προσῆκον	ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ
[3]	νόμος οὐ μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ	προσῆκον	ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ
[12]	προαγορεύσασα κινῆσαι μὲν θᾶττον ἢ	προσῆκον	ἦν τινὰ τῶν περὶ αὐτὸν
[19]	Μικρὰ δὲ ἔτι τῷ λόγῳ	προσθεὶς	ὥσπερ ὀφλήματι τὸ ἐνδέον ἐπ´
[21]	δυσσεβής, ἀλλ´ ἐκείνοις, ὧν μικρῷ	πρόσθεν	ἐπεμνήσθην, προσόμοιος· ἀπιδὼν γὰρ εἰς
[18]	αὐτοὺς οἰκέτας μηδὲ θεράποντας νόμιζε,	πρόσιθι	δὲ αὐτοῖς ἐλευθέρως τε καὶ
[19]	τῶν Κυνικῶν καὶ τῶν ῥητόρων	προσκρούσαιμι·	ὡς ἔμοιγε πρός τε τοὺς
[14]	τὰ πάντα πανταχόθεν ξυγκομίζουσι, καὶ	προσκτῶνται	τὸ τιμᾶσθαι καὶ δορυφορεῖσθαι καὶ
[17]	κίνδυνος, ὅπως αὐτὸν ὡς εὐαγέστατα	προσκυνήσῃς,	αἰτήσῃ δὲ παρ´ αὐτοῦ ὅτι
[4]	τε ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ τὸ	προσλαβεῖν	τι παρὰ τοῦ ὀνιναμένου κακόν;
[4]	τε ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ τὸ	προσλαβεῖν	τι παρὰ τοῦ ὀνιναμένου κακόν;
[18]	ἣν ἐκόμισας πρὸς ἡμᾶς, ἄπιθι	προσλαβὼν	ταύτην μὲν τὴν δᾷδα παρ´
[14]	βιβλία δόντες καὶ ταῦτα προσαχθῆναι	προσλιπαρήσαντες;	Οὐδένα ὑμῶν οἶμαι ἐγὼ τοσαυτάκις
[21]	ἐκείνοις, ὧν μικρῷ πρόσθεν ἐπεμνήσθην,	προσόμοιος·	ἀπιδὼν γὰρ εἰς τὴν περίστασιν
[18]	μόνον, ἀνδρῶν δὲ ὅστις ἡμῖν	προσόμοιός	ἐστιν, ἄλλον δὲ μηδένα· ὁρᾷς
[12]	ἀνθρωπικωτέρα, ἀμφοῖν δὲ τοῖν εἰρημένοιν	προσομοιότερα	τοῖς ἀνθρωπίνοις τὰ ἔργα. Τί
[19]	μὲν διὰ τὰς ἔξωθεν ἡμῖν	προσπεσούσας	ἀσχολίας, ὅμως δ´ οὖν ἀπελαύσαμεν
[17]	ἀπότομον χωρίον, οὗ πάντας ὁρᾶς	προσπταίοντας	καὶ ἀπιόντας ἐντεῦθεν ὀπίσω. Καὶ
[8]	ἄγνοιαν ἔρημος λείπεται τῆς ἐκείνου	προστασίας.	~Ἀλλ´ εἰ μὲν νῦν μοι
[8]	ἄγνοιαν ἔρημος λείπεται τῆς ἐκείνου	προστασίας.	~Ἀλλ´ εἰ μὲν νῦν μοι
[15]	δὲ τοῦ σώματος, οὐ δόξῃ	προστέτηκεν·	οὐδὲ περιμένει τὸν μάγειρον καὶ
[9]	γε μηδὲν ἐνδεῖν, πλὴν ὁ	προστιθεὶς	οὐκ ἐχθρός, ἀλλὰ φίλος ἔσται»
[15]	ὡς ἔνι μάλιστα ἐκ τῶν	προστυχόντων	ἀποπλήσας τὴν θεραπείαν τοῦ σώματος
[9]	βιβλίων ἀσκήσεως, ἀπὸ δὲ τῆς	προστυχούσης	αὐτὰ ἕξεως ἀποφθεγγόμενον· ἔσεσθε γοῦν
[16]	εἰ πιθανός, εἰ τοῖς πράγμασι	προσφυής,	εἰ μῦθός ἐστιν ἀληθῶς ὁ
[14]	διὰ τὸ μηδὲν ὑμῖν εἶναι	πρόσχημα	τοῦ φορολογεῖν εὐπροσώπως, ὁποῖον ἐκείνοις,
[9]	φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων	προσχρησάμενοι	πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν
[9]	φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων	προσχρησάμενοι	πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν
[17]	οὖν αὐτῷ προσῆγεν εἰς τὸ	πρόσω	διὰ λείας ὁδοῦ καὶ ἀτρίπτου
[18]	ἔχων ἱμάτιον λευκὸν καὶ τὰ	πρόσωπα	τῷ ψιμυθίῳ κεχρισμένος, εἶτα αὐτῷ
[10]	τὰ λεληθότα περιεργάζεσθαι καὶ μὴ	πρότερον	ἀφίστασθαι, πρὶν ἂν ὑπὸ θεοῖς
[15]	ἑαυτὸν καὶ τὸν θεὸν ἐπέστραπται	πρότερον.	Ἐκείνῳ τὸ χρυσίον οὐκ ἔστι
[21]	ὅτι τὸν μυούμενον ἐχρῆν πολιτογραφηθῆναι	πρότερον	καὶ Ἀθηναῖον, εἰ καὶ μὴ
[14]	νῦν γοῦν, εἰ καὶ μὴ	πρότερον,	ὅτε ὑμῖν οὐδέν ἐστι πλέον
[17]	κατεσκάπτετο παρὰ τῶν παίδων ὀλιγωρηθέντα	πρότερον	ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ ἀποσυληθέντα
[8]	ὁσίας, ἀλλὰ τὴν ὁσίαν ἐκείνων	προτιμᾶν	ἐν ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ
[8]	ὁσίας, ἀλλὰ τὴν ὁσίαν ἐκείνων	προτιμᾶν	ἐν ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ
[21]	φασίν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν	προτρεπόμενον	ἐκμυηθῆναι, Γελοῖον« εἶπεν, ὦ νεανίσκε,
[20]	δὴ καὶ τῆς ἐκείνου διατριβῆς	προυγέγραπτο,	ἔγνως ἂν πρὸ πάντων, ὅτι
[9]	~Ἀλλ´ εἰ μὲν νῦν μοι	προύκειτο	περὶ κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον ἂν
[9]	~Ἀλλ´ εἰ μὲν νῦν μοι	προύκειτο	περὶ κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον ἂν
[13]	ὅλης τε ἐν πᾶσιν ἀμιγοῦς	προϋπαρχούσης	τοῦ Διονύσου οὐσίας τελεσιουργηθείη διὰ
[19]	ἐδίδασκεν. Εἰ μὲν οὖν τι	προὔργου	πεποίηκεν, αὐτὸς ἂν εἰδείη καὶ
[20]	παρέθηκα μὴ ποτέ σοι παράσχῃ	πρόφασιν,	ὥσπερ οἶμαι τῶν Πλατωνικῶν πολλοῖς,
[14]	παντὸς μᾶλλον εὐαγῆ καὶ σεμνὰ	προφέρεσθαι,	κατὰ δὲ τὴν διάνοιαν ἀλλοιοτέραν
[10]	ἀμφοτέροις ἐστί, πᾶς λόγος ὁ	προφερόμενος	ἔκ τε λέξεως καὶ διανοίας
[10]	καὶ σχηματίζεται παρὰ τῶν μὴ	προφερομένων	εἰκῇ μηδ´ ὥσπερ χειμάρρους ἑλκόντων
[7]	δεῖν ὑπὸ τῶν σῶν ῥημάτων	πρώην	ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ
[7]	δεῖν ὑπὸ τῶν σῶν ῥημάτων	πρώην	ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ
[1]	ἐκ τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι	πρῴην	ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα
[1]	ἐκ τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι	πρῴην	ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα
[5]	ἴσως τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ	πρῶτα.	~Τὰς ἀναφερομένας δὲ εἰς τὸν
[5]	ἴσως τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ	πρῶτα.	~Τὰς ἀναφερομένας δὲ εἰς τὸν
[20]	Τὸ δ´ ἐμὸν δέος, ὦ	Πρώταρχε,	πρὸς τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα
[12]	μοι δοκεῖ τοῦ θεοῦ τούτου	πρώτη	παρ´ Ἕλλησι καὶ τὴν ἐσομένην
[12]	τοῦ θεοῦ τιμῶντος αὐτὴν ἅτε	πρώτην	ἱερόφαντιν τῆς ἔτι μελλούσης ἐπιφοιτήσεως.
[8]	οἱ τὴν πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ	πρῶτοι	ἐφαίνοντο καὶ τῶν πατρῴων χρημάτων
[8]	οἱ τὴν πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ	πρῶτοι	ἐφαίνοντο καὶ τῶν πατρῴων χρημάτων
[8]	ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν αὐτοὶ	πρῶτοι	τὰς ἀγορὰς ἢ τὰ τῶν
[8]	ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν αὐτοὶ	πρῶτοι	τὰς ἀγορὰς ἢ τὰ τῶν
[8]	ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι	πρῶτοι	τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ πάντων,
[8]	ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι	πρῶτοι	τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ πάντων,
[1]	ληροῦντος ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ	πρῶτον	ἀκούεις τῶν θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ
[1]	ληροῦντος ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ	πρῶτον	ἀκούεις τῶν θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ
[18]	δὲ καλέσας τὴν Ἀθηνᾶν ἐκέλευε	πρῶτον	ἀνακρίνειν αὐτόν, ὁπόσα ἐκόμισεν ὅπλα.
[2]	μάλιστα παρὰ τούτων αὐτὰ καὶ	πρῶτον	εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων
[2]	μάλιστα παρὰ τούτων αὐτὰ καὶ	πρῶτον	εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων
[1]	πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι	πρῶτον	μὲν ὅτι τῷ κυνὶ λόγους
[1]	πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι	πρῶτον	μὲν ὅτι τῷ κυνὶ λόγους
[17]	Τὸ δὲ ἄρα αὐτοῖς ἦρξε	πρῶτον	μὲν τῶν εἰς ἀλλήλους ἀδικημάτων.
[3]	ὑπὲρ τῶν τοὺς μύθους τὸ	πρῶτον	πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς
[3]	ὑπὲρ τῶν τοὺς μύθους τὸ	πρῶτον	πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς
[2]	ἢ εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν	πρῶτον	πταρόντα ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ
[2]	ἢ εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν	πρῶτον	πταρόντα ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ
[12]	οὐ καταβάλλοντες τὸν λῆρον ἐκεῖνο	πρῶτον	ὑπὲρ τούτων ἴσμεν, ὡς Σεμέλη
[17]	δὲ ἐτράφη καὶ νεανίας ἐγένετο	Πρῶτον	ὑπηνήτης, τοῦπερ χαριεστάτη ἥβη» κατανοήσας
[2]	ὁπόθεν εὑρέθη καὶ ὅστις ὁ	πρῶτος	ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι
[2]	ὁπόθεν εὑρέθη καὶ ὅστις ὁ	πρῶτος	ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι
[8]	τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ	πταίσαντες,	οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ
[8]	τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ	πταίσαντες,	οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ
[2]	εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον	πταρόντα	ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ δέ,
[2]	εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον	πταρόντα	ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ δέ,
[3]	δὲ καὶ οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ	πτεροφυοῦντι	καὶ ποθοῦντι πλέον εἰδέναι τι,
[3]	δὲ καὶ οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ	πτεροφυοῦντι	καὶ ποθοῦντι πλέον εἰδέναι τι,
[21]	ἄν τις τὰ τοιαῦτα καὶ	Πυθαγόρᾳ	μάλιστα ἐπισκήψειεν, οὐκ ὀρθῶς λογιζόμενος·
[20]	πληρώσας. ~Τίς οὖν ἡ τῶν	Πυθαγορικῶν	εὐλάβεια περὶ τὰ τῶν θεῶν
[17]	ἐβούλετο μὲν παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ	πυθέσθαι	τί ποτε αἰτήσασθαι χρὴ παρὰ
[21]	φησὶ γὰρ καὶ αὐτὸς εἶναι	Πύθιον	οἴκοι παρ´ ἑαυτῷ, ὅθεν αὐτῷ
[6]	νομίζεται. Πότερον οὖν οὐχ ὁ	Πύθιος	ἀληθής τέ ἐστι θεός, καὶ
[6]	νομίζεται. Πότερον οὖν οὐχ ὁ	Πύθιος	ἀληθής τέ ἐστι θεός, καὶ
[5]	καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ	Πύθιος	λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ
[5]	καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ	Πύθιος	λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ
[21]	εἰς τὰς ἐντολὰς βλέπων τοῦ	Πυθίου	καὶ συνεὶς ὅτι τὸν μυούμενον
[21]	εἰς Ὀλυμπίαν βαδίζων, ὁ τῷ	Πυθίῳ	πεισθεὶς καὶ φιλοσοφήσας ὥσπερ Σωκράτης
[17]	ὑπὸ σοῦ σπαρὲν ἐν αὐτῷ	πῦρ	ἀποσβῆναι, ἢν μὴ σύ γε
[11]	εἶτ´ ἐπανήγαγε διὰ τοῦ κεραυνίου	πυρὸς	πρὸς ἑαυτόν, ὑπὸ τῷ θείῳ
[12]	χρόνον, εἶτα ἀναλωθῆναι πρὸς τοῦ	πυρὸς	τοῦ ῥυέντος ἐπ´ αὐτήν. Ἐπεὶ
[12]	κεραυνοῦ κατεφλέγετο, πάντων δ´ ὁμοῦ	πυρουμένων,	Ἑρμῇ κελεύσας ὁ Ζεὺς ἁρπάσαι
[11]	τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως μένουσα καί	πως	ἀφομοιουμένη πρὸς ἡμᾶς; Ἡρακλῆς δὲ
[21]	ἦν ἀνάγκη παθεῖν Ἀθηναίῳ γενομένῳ.	Πῶς	γὰρ οὐκ ἔμελλεν ὁ τῶν
[14]	τῆς κόμης καὶ τῆς βακτηρίας;	Πῶς	δὲ καὶ γέγονεν ὑφ´ ὑμῶν
[10]	τὴν λέξιν γίνεται. Μορφοῦται γάρ	πως	καὶ σχηματίζεται παρὰ τῶν μὴ