Chapitre
[4]	ἀντὶ τοῦ μὲν δεῖνος τὸν	Φαέθοντα	δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν
[4]	ἀντὶ τοῦ μὲν δεῖνος τὸν	Φαέθοντα	δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν
[6]	ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον ἔγωγε	φαίην	ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ
[6]	ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον ἔγωγε	φαίην	ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ
[14]	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὴν ψυχὴν	φαίνεσθαι;	Τίνα δὲ ἄσκησιν ἐποιήσω τοῦ
[21]	δὲ αὐτὴν ἤδη καὶ δεδόσθαι.	Φαίνεται	γὰρ ὁ Διογένης οὐχ, ὥσπερ
[9]	Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν	φαίνεται	καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι
[9]	Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν	φαίνεται	καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι
[9]	λογικὸν προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως	φαίνεται	κατ´ ἀμφότερα. Τῶν τριῶν δὴ
[9]	λογικὸν προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως	φαίνεται	κατ´ ἀμφότερα. Τῶν τριῶν δὴ
[3]	Οὕτω τοι καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ	φαίνεται	πεποιηκώς· ὁ δὲ μετὰ τοῦτον
[3]	Οὕτω τοι καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ	φαίνεται	πεποιηκώς· ὁ δὲ μετὰ τοῦτον
[18]	οὖν τίς σοι ὁ κληρονόμος	φαίνεται;	Ποταποὶ δ´ αὖ οἱ ποιμένες
[21]	τοὺς πολλοὺς σιωπητέον εἶναί μοι	φαίνεται.	Φανερὰ δὲ ὅμως ἐστὶ καὶ
[17]	Κρείττονα γάρ μοι τὰ ἐκεῖ	φαίνεται	χωρία παρὰ σὲ μαντευομένῳ τὸ
[9]	βιαστικόν, τὸ δὲ διὰ τῶν	φαινομένων	ἐνδόξων παραλογιστικόν. Ὄντων δὴ τοσούτων
[9]	τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ μυθογραφία·	φαίνονται	γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν φιλοσόφων
[9]	τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ μυθογραφία·	φαίνονται	γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν φιλοσόφων
[6]	τῶν ἔργων Διογένης καὶ Κράτης	φαίνονται,	τοῦτο ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον
[6]	τῶν ἔργων Διογένης καὶ Κράτης	φαίνονται,	τοῦτο ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον
[21]	τε οἶμαι τούτων, ὧν θέμις	φάναι,	ἔνια πρὸς τοὺς πολλοὺς σιωπητέον
[1]	ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε	φάναι	ὑμῖν τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν
[1]	ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε	φάναι	ὑμῖν τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν
[18]	Πάλιν οὖν ὁ Ἑρμῆς ἄφνω	φανεὶς	ἐποίησε τὸν νεανίσκον θαρραλεώτερον· ἤδη
[17]	πρὸς αὐτόν, ὥσπερ ἡλικιώτης νεανίσκος	φανεὶς	ἠσπάσατό τε φιλοφρόνως καί, Δεῦρο»
[21]	πολλοὺς σιωπητέον εἶναί μοι φαίνεται.	Φανερὰ	δὲ ὅμως ἐστὶ καὶ τούτων
[13]	ἐθέλοντι τὸν κρύφιον ἅμα καὶ	φανερὸν	θεὸν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ προβάλλειν
[9]	μετὰ τῆς μύθων σκηνοποιίας ἐγχέηται.	Φανεροῦ	δὲ ἤδη γενομένου τίνι καὶ
[14]	ἀπεμφαινόντων ὑπεριδόντας τῶν ἐν τῷ	φανερῷ	λεγομένων ἐπὶ τὴν ἐξῃρημένην αὐτῶν
[11]	εἶπον, οὐ ξυνίετε τοῦ μύθου	φανερῶς	αἰνιττομένου ὅπου γὰρ ἡ γένεσίς
[3]	διδάσκειν, ὅταν ὁ λέγων τὸ	φανερῶς	εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν παρὰ τῶν
[3]	διδάσκειν, ὅταν ὁ λέγων τὸ	φανερῶς	εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν παρὰ τῶν
[5]	τοὺς ταῦτα ἐπαινοῦντας ὥσπερ τοὺς	φαρμακοὺς	ἐχρῆν οὐ θύσθλοις πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι,
[5]	τοὺς ταῦτα ἐπαινοῦντας ὥσπερ τοὺς	φαρμακοὺς	ἐχρῆν οὐ θύσθλοις πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι,
[16]	ἐπιτάττῃ. ~Ταῦτα μὲν οὖν ὡς	φασὶ	ταύτῃ, ἐπανάξω δὲ ὅθεν ἐξέβην.
[21]	μορμολυκεῖον ἐκφοβήσῃς· οὐ γὰρ ἐμυήθη,	φασίν,	ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν προτρεπόμενον
[12]	εἰς φῶς προήγαγον· εἶτα ἐμάνη,	φασίν,	ὁ θεὸς ὑπὸ τῆς Ἥρας,
[14]	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα. Τὴν σύντομον	φασὶν	ὁδὸν καὶ σύντονον ἐπὶ τὴν
[20]	λεγομένοις ὅσα ὑπὲρ τῶν θεῶν	φασιν	οἱ ποιηταί. Ταῦτα δὲ παρέθηκα
[12]	προσέοικεν; Ἡ μήτηρ αὐτὸν κύουσα,	φασίν,	ὑπὸ τῆς Ἥρας ζηλοτυπούσης ἐξαπατηθεῖσα
[5]	λυμαίνεσθαι τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου,	φασίν·	ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ
[5]	λυμαίνεσθαι τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου,	φασίν·	ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ
[17]	αὐτάς· τί τοίνυν, ὦ ποτνία,	φατόν;	Ἀλλὰ τούτου μέν» εἰπέτην, ὦ
[17]	καὶ πείρᾳ μᾶλλον, ὥσπερ οἱ	φαῦλοι	τῶν ἰατρῶν ἐκ τῆς ἐμπειρίας
[19]	τούτους ἀπεχθανόμενος ἅμα τοῖς τε	φαυλοτάτοις	τῶν Κυνικῶν καὶ τῶν ῥητόρων
[10]	καὶ τῶν τελεστικῶν μύθων ἐπεμνήσθην,	φέρε	νῦν ὁποίους εἶναι χρὴ τοὺς
[8]	τοῦ Κράτητος μουσικὰ καὶ χαρίεντα	φέρεται	πολλὰ δείγματα τῆς πρὸς τοὺς
[8]	τοῦ Κράτητος μουσικὰ καὶ χαρίεντα	φέρεται	πολλὰ δείγματα τῆς πρὸς τοὺς
[17]	δείκνυέ μοι τὴν ἐπὶ σὲ	φέρουσαν	ὁδὸν ἄνω. Κρείττονα γάρ μοι
[18]	καὶ τούτων ἕνεκα πάντων ἐμαυτὸν	φέρων	ἀναθήσω. Περιβάλλων δὲ τοῖς γόνασι
[15]	τίθεται, ἀλλ´ ἐν τῇ φύσει·	φεύγει	τὰς περιττὰς τροφάς· ἀποστρέφεται δὲ
[6]	βασιλέως μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ	φήμη	παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ
[6]	βασιλέως μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ	φήμη	παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ
[19]	οὐ τὴν σύντομον, ἣν σὺ	φής,	ἀλλὰ τὴν κύκλῳ πορευθέντες· καίτοι,
[21]	ὥσπερ Σωκράτης {ὕστερον ὡς Ἀριστοτέλης}	φησὶ	γὰρ καὶ αὐτὸς εἶναι Πύθιον
[5]	ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας.	Φησὶ	γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν
[5]	ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας.	Φησὶ	γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν
[10]	καὶ Πλάτωνι ἄγαμαι τέθηπά τε»	Φησὶ	δὲ οὐχ ὑπὲρ πάντων οὗτος,
[4]	ἴσως ὁ μὲν λόγος οὔ	φησι	δεῖν ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ
[4]	ἴσως ὁ μὲν λόγος οὔ	φησι	δεῖν ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ
[18]	πολλῶν μικρὰ ἀποφέρον ἄμισθον εἶναί	φησι	καὶ ὀδύρεται. Καίτοι κρεῖττον ἦν
[18]	δέ, Μὴ λίαν ἀπειθὴς ἔσο»	φησί,	μή ποτέ ς´ ἀπεχθήρω, ὡς
[8]	τῆς ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ	φησι	τὸν ψευδῆ καὶ ἄδικον δεῖσθαι.
[8]	τῆς ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ	φησι	τὸν ψευδῆ καὶ ἄδικον δεῖσθαι.
[4]	ὁστισοῦν, εἰ δὲ μόνος εἶναί	φησιν	ἐλεύθερος, ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς
[4]	ὁστισοῦν, εἰ δὲ μόνος εἶναί	φησιν	ἐλεύθερος, ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς
[18]	τά τε γὰρ ποίμνια αὐτοῦ	φθείρει	καὶ ἐκ πολλῶν μικρὰ ἀποφέρον
[18]	τοὺς μισθοὺς ἀπαιτεῖν ἐντελεῖς ἢ	φθείρειν	τὴν ποίμνην. Ἂν οὖν» ἔφη,
[17]	καὶ ἀγαθοῖς, ὅσα ἐστὶ θεοῖς	φίλα,	καὶ δένδρεσι κιττοῦ καὶ δάφνης
[18]	καὶ τὰ πρὸς τοὺς ὑπηκόους	φιλάνθρωπος,	ἄρχων αὐτῶν καὶ ἡγούμενος ἐπὶ
[9]	θεολογικοῦ τῷ τελεστικῷ καὶ μυστικῷ·	φιλεῖ	γὰρ ἡ φύσις κρύπτεσθαι» καὶ
[8]	πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι	φιλεῖ·	κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ πρὸς
[8]	πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι	φιλεῖ·	κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ πρὸς
[18]	ἡ πρὸς τοὺς φίλους ἀπιστία.	Φίλει	τοὺς ἀρχομένους ὥσπερ ἡμεῖς σέ.
[18]	φιλεῖσθαι, παρὰ δὲ τῶν νομιζομένων	φιλεῖν	εἰς τὰ μέγιστα ἀδικεῖσθαι. Σκόπει
[18]	παρὰ μὲν τῶν ἐπιεικῶν μὴ	φιλεῖσθαι,	παρὰ δὲ τῶν νομιζομένων φιλεῖν
[20]	ὡς ἔστι ποικίλον« ταῦτα ἐν	Φιλήβῳ	λέγεται, καὶ τοιαῦτα ἕτερα πάλιν
[19]	πρὸς τοὺς γενναίους ῥήτοράς ἐστι	φιλικὰ	πάντα. Τῶν μὲν δὴ τοιούτων
[6]	Διογένους, εἰσίν, εἴτε τοῦ μαθητοῦ	Φιλίσκου,	τίς οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ
[6]	Διογένους, εἰσίν, εἴτε τοῦ μαθητοῦ	Φιλίσκου,	τίς οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ
[6]	τῶν Οἰνομάου λόγων μηδὲ τῶν	Φιλίσκου	τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας τὸ Διογένους
[6]	τῶν Οἰνομάου λόγων μηδὲ τῶν	Φιλίσκου	τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας τὸ Διογένους
[18]	γάρ σου καὶ εὐεργεταὶ καὶ	φίλοι	καὶ σωτῆρες. Ἀκούσας ταῦτα ὁ
[19]	τῷ καθηγεμόνι καὶ τοῖς ἐκείνου	φίλοις	καὶ τοῖς ἡλικιώταις καὶ συμφοιτηταῖς,
[8]	λιτὸν ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ	φίλοις	μὴ γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα δ´
[8]	λιτὸν ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ	φίλοις	μὴ γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα δ´
[8]	δι´ εἰκόνων καὶ μύθων τοῖς	φίλοις	συνεγιγνέσθην· λέγεται γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου
[8]	δι´ εἰκόνων καὶ μύθων τοῖς	φίλοις	συνεγιγνέσθην· λέγεται γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου
[18]	διαδεξάμενος εἶπεν· Ἑλόμενος φίλους ὡς	φίλοις	χρῶ, μηδὲ αὐτοὺς οἰκέτας μηδὲ
[20]	τῷ Ἀπόλλωνι καὶ ταῖς Μούσαις	φίλον;	Ἐκεῖνος ἀξιοῖ τοὺς ἐπερωτῶντας ἢ
[17]	Ζεῦ πάτερ, ἢ ὅτι σοι	φίλον	ὄνομα καὶ ὅπως ὀνομάζεσθαι {τουτὶ
[20]	τὴν μὲν Ἀφροδίτην, ὅπῃ ἐκείνῃ	φίλον,	ταύτῃ προσαγορεύω· τὴν δ´ ἡδονὴν
[9]	ὁ προστιθεὶς οὐκ ἐχθρός, ἀλλὰ	φίλος	ἔσται» Τούτων δὴ τῶν μερῶν
[18]	γὰρ αὐταῖς ἡμῖν μὲν ἔσῃ	φίλος	καὶ τίμιος, αἰδοῖος δὲ τοῖς
[6]	ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ	φιλοσοφεῖν	ἐθέλοντι. Τί δὲ εἶπεν ὁ
[6]	ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ	φιλοσοφεῖν	ἐθέλοντι. Τί δὲ εἶπεν ὁ
[13]	ἐπὶ πάντα μᾶλλον ἢ τὸ	φιλοσοφεῖν	τετραμμέναις. Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων
[9]	Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως	φιλοσοφήσας,	οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ τῶν
[9]	Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως	φιλοσοφήσας,	οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ τῶν
[21]	ὁ τῷ Πυθίῳ πεισθεὶς καὶ	φιλοσοφήσας	ὥσπερ Σωκράτης {ὕστερον ὡς Ἀριστοτέλης}
[1]	μύθων, εἴ τι ἄρα καὶ	φιλοσοφία	προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι
[1]	μύθων, εἴ τι ἄρα καὶ	φιλοσοφία	προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι
[9]	τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ	φιλοσοφίᾳ	προσήκει ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ
[9]	τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ	φιλοσοφίᾳ	προσήκει ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ
[14]	οὕτω δὴ καὶ ἐν τῇ	φιλοσοφίᾳ	τέλος τέ ἐστι καὶ ἀρχὴ
[14]	γέγονεν ὑφ´ ὑμῶν εὐκαταφρόνητος ἡ	φιλοσοφία;	Τῶν ῥητορικῶν οἱ δυσμαθέστατοι καὶ
[21]	αὐτῷ καὶ ἡ ὁρμὴ πρὸς	φιλοσοφίαν	ἐγένετο— μὴ παριέναι τῶν ἀνακτόρων
[14]	ἀκροωμένων οἳ δι´ ὑμᾶς τὴν	φιλοσοφίαν	ἐκτρέπονται, ἀνθ´ ὅτου πρὸς μὲν
[14]	τοῦ τὴν τελεστικὴν καὶ μυσταγωγὸν	φιλοσοφίαν	τὰ μὲν ῥήματα παντὸς μᾶλλον
[19]	δὲ τῷ τὰ πρόθυρα τῆς	φιλοσοφίας	δείξαντι, σμικρὰ μὲν διὰ τὰς
[9]	ἤδη γενομένου τίνι καὶ ποίῳ	φιλοσοφίας	εἴδει καὶ μυθογραφεῖν ἔσθ´ ὅτε
[9]	μικρὰ οὖν ὑπὲρ τῶν τῆς	φιλοσοφίας	εἴτε μορίων εἴτε ὀργάνων ῥητέον.
[9]	μικρὰ οὖν ὑπὲρ τῶν τῆς	φιλοσοφίας	εἴτε μορίων εἴτε ὀργάνων ῥητέον.
[19]	ὃν ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς	φιλοσοφίας	ἦλθον ὑπ´ ἀνδρὶ τελεσθησόμενος ὃν
[9]	Ὄντων δὴ τοσούτων τῶν τῆς	φιλοσοφίας	μερῶν, εἰ μή τί με
[19]	τοὺς ποιητὰς ἐγὼ τουτουὶ τοῦ	φιλοσόφου,	μεθ´ ὃν ἐπὶ τὰ πρόθυρα
[14]	ὑμῶν οἶμαι ἐγὼ τοσαυτάκις εἰς	φιλοσόφου	φοιτῆσαι, ὁσάκις εἰς ἀντιγραφέως, ὥστε
[9]	καὶ εἰ μὴ τῷ κυνικῷ,	φιλοσόφῳ	γοῦν τινι προσήκειν ἡ μυθογραφία·
[9]	καὶ εἰ μὴ τῷ κυνικῷ,	φιλοσόφῳ	γοῦν τινι προσήκειν ἡ μυθογραφία·
[19]	Οὕτως ἡμεῖς ὑφ´ ἡγεμόσι τελούμενοι,	φιλοσόφῳ	μὲν τῷ τὰ τῆς προπαιδείας
[9]	φαίνονται γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν	φιλοσόφων	αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων ποιήσαντες,
[9]	φαίνονται γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν	φιλοσόφων	αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων ποιήσαντες,
[19]	τὰ τῆς προπαιδείας με τελέσαντι,	φιλοσοφωτάτῳ	δὲ τῷ τὰ πρόθυρα τῆς
[6]	πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν Ἀχιλλέα	φιλοτιμουμένῳ	ζηλωτός; Οὗτος οὖν ὁ Διογένης
[6]	πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν Ἀχιλλέα	φιλοτιμουμένῳ	ζηλωτός; Οὗτος οὖν ὁ Διογένης
[18]	ὅπως ἐπανελθὼν μὴ πρὸ τοῦ	φίλου	θήσει τὸν κόλακα. Δευτέραν ἄκουέ
[18]	μή σε διὰ τῆς τοῦ	φίλου	παρρησίας ὁ κόλαξ ἐξαπατήσας λάθῃ,
[18]	τοῦτο ἐπέτριψεν, ἡ πρὸς τοὺς	φίλους	ἀπιστία. Φίλει τοὺς ἀρχομένους ὥσπερ
[18]	ᾖς καὶ τὰ πρὸς τοὺς	φίλους	πιστὸς καὶ τὰ πρὸς τοὺς
[18]	τὸν λόγον διαδεξάμενος εἶπεν· Ἑλόμενος	φίλους	ὡς φίλοις χρῶ, μηδὲ αὐτοὺς
[17]	ἡλικιώτης νεανίσκος φανεὶς ἠσπάσατό τε	φιλοφρόνως	καί, Δεῦρο» εἶπεν, ἡγεμών σοι
[7]	τι τοὺς θεοὺς πέφρικα καὶ	φιλῶ	καὶ σέβω καὶ ἅζομαι καὶ
[7]	τι τοὺς θεοὺς πέφρικα καὶ	φιλῶ	καὶ σέβω καὶ ἅζομαι καὶ
[18]	δὲ τοῖς ἀγαθοῖς ἡμῶν ὑπηρέταις,	φοβεροὶς	δὲ ἀνθρώποις πονηροῖς καὶ κακοδαίμοσιν.
[14]	ἐκεῖνοι· γίγνεσθε οὖν αὐτοῖς εἰκότως	φοβερώτεροι.	Πάλαι μὲν οὖν ὑμῖν ἐθέμην
[20]	ἄνθρωπον, ἀλλὰ πέρα τοῦ μεγίστου	φόβου.	Καὶ νῦν τὴν μὲν Ἀφροδίτην,
[12]	θεὸς σοφίαν μαρτυρεῖ, Πολλὰς καὶ	Φοίνικες	ὁδοὺς μακάρων ἐδάησαν» λέγων. Αἰσθέσθαι
[12]	Παῖς γὰρ ἦν Κάδμου τοῦ	Φοίνικος,	τούτοις δὲ καὶ ὁ θεὸς
[7]	Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν	φοιτᾶν	ἐπὶ τὰ ἱερὰ τῶν θεῶν,
[7]	Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν	φοιτᾶν	ἐπὶ τὰ ἱερὰ τῶν θεῶν,
[12]	ὡς παρὰ τὴν γαμετὴν εἴωθε	φοιτᾶν,	πρὸς ἑαυτήν· εἶτα οὐκ ἀνασχόμενον
[11]	σῶμα τὸ θεῖον ἐπιδοῦναι, καὶ	φοιτῆσαι	διδασκάλοις ἱστόρηται, καὶ στρατεύσασθαι λέγεται
[14]	οἶμαι ἐγὼ τοσαυτάκις εἰς φιλοσόφου	φοιτῆσαι,	ὁσάκις εἰς ἀντιγραφέως, ὥστε ὑμῖν
[17]	καὶ ἀμαθίας ἀνέχεσθαι. Εἶτα ἐπίμπλατο	φόνων	πάντα, καὶ ἡ τραγικὴ κατάρα
[20]	ὄνομα θεῶν ἐν τῇ σφραγῖδι	φορεῖν	ἐπέτρεπεν, οὐδὲ τῷ ὅρκῳ χρῆσθαι
[14]	μηδὲν ὑμῖν εἶναι πρόσχημα τοῦ	φορολογεῖν	εὐπροσώπως, ὁποῖον ἐκείνοις, ἣν λέγουσιν
[19]	μὲν γὰρ αὐτῆς, εἰ μὴ	φορτικὸν	εἰπεῖν, ἐπὶ τοῖς προθύροις ἕστηκα,
[19]	οὐδὲν ἄξιον ἐπαίνου πράττων, ἐπαινεῖς	φορτικῶς	ὡς οὐδεὶς τῶν ἀμαθεστάτων ῥητόρων,
[13]	ὅσα τοῦ ζητεῖν ἦν ἄξια,	φράζειν	τε γράφειν οὐ ῥᾴδιον ἐμοί,
[5]	ἐκεῖνό μοι πρὸς τῶν Μουσῶν	φρᾶσον	ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ, πότερον ἀπόνοιά
[5]	ἐκεῖνό μοι πρὸς τῶν Μουσῶν	φρᾶσον	ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ, πότερον ἀπόνοιά
[13]	ἐμὰς καὶ τὰς ὑμετέρας ἐκβακχεῦσαι	φρένας	ἐπὶ τὴν ἀληθῆ τῶν θεῶν
[14]	Ἑρμοῦ τὴν γλῶτταν ἐκκαθαρθῆναι δυνάμενοι,	φρενωθῆναι	δὲ οὐδὲ πρὸς αὐτῆς τῆς
[16]	προσήκει πρὸς παῖδας ἤτοι τῷ	φρονεῖν,	κἂν ἄνδρες ὦσιν, ἢ καὶ
[14]	ἤτοι καθ´ ἡλικίαν ἢ τῷ	φρονεῖν,	πάντως τῶν λόγων τούτων δεομένους.
[5]	εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην	φρόνησιν,	νόμον δὲ μὴ τὸν ὁμώνυμον
[5]	εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην	φρόνησιν,	νόμον δὲ μὴ τὸν ὁμώνυμον
[18]	γενναίως, μὴ λέγων μὲν ἄλλα,	φρονῶν	δὲ ἕτερα περὶ αὐτῶν. Ὁρᾷς
[15]	καὶ τὴν κνίσσαν, οὐδὲ τὴν	Φρύνην	οὐδὲ τὴν Λαΐδα οὐδὲ τὴν
[6]	ὅς γε αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ	φυγάδος	ἀπεδείχθη οὐ τοῦ Περσῶν βασιλέως
[6]	ὅς γε αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ	φυγάδος	ἀπεδείχθη οὐ τοῦ Περσῶν βασιλέως
[11]	τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς, ἐπιστήσας αὐτῷ	φύλακα	τὴν θεὸν ταύτην ὅλην ἐξ
[17]	πλῆθος τῶν υἱέων πρὸς τὸ	φυλάξαι	τὴν οὐσίαν οὐδὲν ἐφρόντισεν ὅπως
[18]	μου παραινέσεως, καὶ μάλα ἰσχυρῶς	φύλαττε	σαυτόν, αἰδοῦ δὲ καὶ ἡμᾶς
[21]	οἱ θεοὶ τὰς ἀμοιβὰς ἀκεραίους	φυλάττουσι,	τοῖς δὲ μοχθηροῖς οὐδέν ἐστι
[17]	τῶν θεῶν. Πάντων οὖν ὁμοῦ	φυρομένων	καὶ ξυντελουμένων γάμων {τε} οὐ
[5]	δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς ὢν	φύσει	καὶ θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων
[5]	δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς ὢν	φύσει	καὶ θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων
[20]	πολλοῖς, ὁ Σωκράτης εἴρων ὢν	φύσει	τὴν πλατωνικὴν ἀτιμάσαι δόξαν. Ἐκεῖ
[2]	καὶ Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ, τῇ	φύσει	τῆς χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν
[2]	καὶ Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ, τῇ	φύσει	τῆς χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν
[21]	καὶ Ἀθηναῖον, εἰ καὶ μὴ	φύσει,	τῷ νόμῳ δὲ γενέσθαι, τοῦτο
[15]	ψεγομένοις τίθεται, ἀλλ´ ἐν τῇ	φύσει·	φεύγει τὰς περιττὰς τροφάς· ἀποστρέφεται
[11]	δὲ ὅμως ἔτι τῆς ἀνθρωπίνης	φύσεως	μένουσα καί πως ἀφομοιουμένη πρὸς
[11]	πρὸς αὐτὰ παραταττόμενος τὰ τῆς	φύσεως	στοιχεῖα, θάλπη καὶ κρυμούς, εἶτα
[9]	εἰς τρία τέμνεται, τὸ μὲν	φυσικὸν	εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ
[9]	εἰς τρία τέμνεται, τὸ μὲν	φυσικὸν	εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ
[9]	προσήκει τῆς μυθογραφίας οὔτε τῷ	φυσικῷ	οὔτε τῷ μαθηματικῷ, μόνον δέ,
[9]	τῷ {τε} πρακτικῷ ἢ τῷ	φυσικῷ	τὸ λογικὸν προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ
[9]	τῷ {τε} πρακτικῷ ἢ τῷ	φυσικῷ	τὸ λογικὸν προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ
[9]	καὶ μυστικῷ· φιλεῖ γὰρ ἡ	φύσις	κρύπτεσθαι» καὶ τὸ ἀποκεκρυμμένον τῆς
[9]	δὴ τῶν χαρακτήρων ἡ ἀπόρρητος	φύσις	ὠφελεῖν πέφυκε καὶ ἀγνοουμένη· θεραπεύει
[12]	ἐπιφανείας αὐτοῦ τὸ τῆς ἡμερίδος	φυτόν,	ὑφ´ οὗ μοι δοκοῦσιν, ἐξημερωθέντων
[6]	κακῶν πέρα, καὶ οὔτε ὅτι	φῶ	περὶ αὐτῶν ἀξίως ἔχω, κἂν
[6]	κακῶν πέρα, καὶ οὔτε ὅτι	φῶ	περὶ αὐτῶν ἀξίως ἔχω, κἂν
[14]	ἄλλο, ξυνεῖναι γοῦν σου τῆς	φωνῆς	μᾶλλον δυναμένῳ πλησιάζειν ἔμελλες ἀνθρώπῳ.
[18]	ὥσπερ δι´ ὕδατος ἀμυδρὸν τὸ	φῶς	διικνεῖτο τῆς ἐκ τοῦ βασιλέως
[18]	σοι καὶ ἐν τῇ γῇ	φῶς	λάμπῃ μέγα καὶ μηθὲν ἐπιποθῇς
[12]	προσεπᾴδουσαι τὸν διθύραμβον ἡμῖν εἰς	φῶς	προήγαγον· εἶτα ἐμάνη, φασίν, ὁ
[5]	αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ	φῶς	τὰ βλέποντα, πρὸς τούτῳ δὲ
[5]	αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ	φῶς	τὰ βλέποντα, πρὸς τούτῳ δὲ
[19]	εὑρεῖν ἐκ τῶν παρόντων ὅτι	φῶσιν,	ἡ Δῆλος ἐπέρχεται καὶ ἡ
[18]	αὐτόν, ἧς τὸ μὲν ἄνω	φωτὸς	ἦν πλῆρες, τὸ δὲ ὑποκάτω

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/03/2006