| Chapitre |
| [14] |
εἶτα
οὐκ
οἶδα
παιδάριον
τί
|
ξανθὸν |
καὶ
εὔμηκες,
εἶτα
σύ,
καὶ |
| [4] |
Ἀντισθένης
ὁ
Σωκρατικὸς
ὥσπερ
ὁ
|
Ξενοφῶν |
ἔνια
διὰ
τῶν
μύθων
ἀπήγελλε, |
| [4] |
Ἀντισθένης
ὁ
Σωκρατικὸς
ὥσπερ
ὁ
|
Ξενοφῶν |
ἔνια
διὰ
τῶν
μύθων
ἀπήγελλε, |
| [9] |
ἐκεῖνον.
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
καὶ
|
Ξενοφῶν |
φαίνεται
καὶ
Ἀντισθένης
καὶ
Πλάτων |
| [9] |
ἐκεῖνον.
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
καὶ
|
Ξενοφῶν |
φαίνεται
καὶ
Ἀντισθένης
καὶ
Πλάτων |
| [9] |
τῆς
Καλλιόπης,
Ἀντισθένει
δὲ
καὶ
|
Ξενοφῶντι |
καὶ
αὐτῷ
Πλάτωνι
πραγματευομένοις
ἠθικάς |
| [18] |
μήτε
τῶν
οἰκείων
μήτε
τῶν
|
ξένων
|
ἀναπείσῃ
τῶν
ἐντολῶν
ἐκλαθέσθαι
τῶν |
| [11] |
βαδίσαι
δὲ
αὐτὸν
ὡς
ἐπὶ
|
ξηρᾶς |
τῆς
θαλάττης
νενόμικα.
Τί
γὰρ
|
| [14] |
χαλεπώτερον
τοῖς
ξύλοις
ἢ
τοῖς
|
ξίφεσιν |
ἐκεῖνοι·
γίγνεσθε
οὖν
αὐτοῖς
εἰκότως |
| [18] |
τήν
τε
ἀσπίδα
καὶ
τὸ
|
ξίφος |
μετὰ
τοῦ
δόρατος,
Ἀλλὰ
ποῦ |
| [17] |
πολλῆς
εὐλαβείας
ἔχων
παρ´
ἑαυτῷ
|
ξίφος |
τε
καὶ
ἀσπίδα
καὶ
δόρυ, |
| [17] |
πλῆθος,
ὁπόσον
τι
περὶ
τοὺς
|
ξυγγενεῖς |
αὐτοῦ
καὶ
τοὺς
ἀνεψιοὺς
ἐγεγόνει, |
| [17] |
ἐπράττετο.
Προσαπέλαβον
δὲ
καὶ
οἱ
|
ξυγγενεῖς, |
οὐδ´
αὐτοὶ
παιδευθέντες
καλῶς,
τῆς |
| [17] |
Ἥλιον·
Τουτὶ
τὸ
παιδίον;
ἔφη·
|
ξυγγενὲς |
δὲ
ἦν
αὐτῶν
ἄρα
παρερριμμένον |
| [19] |
ἄλλο
τι
τρέψομαι,
ταυτηνὶ
τὴν
|
ξυγγραφὴν |
αὐτοῦ
που
πληρώσας.
~Τίς
οὖν |
| [14] |
μᾶλλον
δὲ
τὰ
πάντα
πανταχόθεν
|
ξυγκομίζουσι, |
καὶ
προσκτῶνται
τὸ
τιμᾶσθαι
καὶ |
| [17] |
ἀλκήν«
Σοὶ
δὲ
ἐγώ
τε
|
ξυγχωρῶ |
καὶ
αἱ
Μοῖραι·
κόμιζε
οὖν |
| [14] |
ἀκούω
τινὰς
ὑμῶν
χαλεπώτερον
τοῖς
|
ξύλοις |
ἢ
τοῖς
ξίφεσιν
ἐκεῖνοι·
γίγνεσθε |
| [17] |
ἐφάνη,
καλὴ
δὲ
ὅμως
ἡ
|
ξυμβουλή. |
Αἰτώμεθα
οὖν
Ἀγαθῇ
Τύχῃ
τὰ |
| [18] |
ἐκτησάμην·
οὐδεὶς
γὰρ
ἦν
ὁ
|
ξυμπονῶν |
ἐν
τῇ
τῶν
συγγενῶν
οἰκίᾳ |
| [17] |
σέ
γε
αἴτιον
αὐτοῦ
τῆς
|
ξυμφορᾶς, |
ἔρημον
αὐτοῦ
τὴν
οἰκίαν
ἀφείς; |
| [17] |
ἔφη,
ὦ
πάτερ,
ἡ
Ὁσιότης
|
ξὺν |
τῇ
Δίκῃ.
Σὸν
οὖν
ἔργον |
| [14] |
πρὸς
ἡμᾶς,
εἰ
μηδὲν
ἄλλο,
|
ξυνεῖναι
|
γοῦν
σου
τῆς
φωνῆς
μᾶλλον |
| [16] |
οὖν
οὐδὲ
πεποιηκὼς
μῦθον,
ὦ
|
ξυνετώτατε, |
μάτην
νεανιεύεσθαι·
καίτοι
τοῦτο
τίτθης |
| [11] |
Ἀλλ´,
ὦ
τάν,
εἶπον,
οὐ
|
ξυνίετε
|
τοῦ
μύθου
φανερῶς
αἰνιττομένου
ὅπου |
| [13] |
ὑδάτιον
μηδὲ
λίνου
μήρινθον
ἀκροάσθω,
|
ξυνιέτω |
δὲ
τὰ
λεγόμενα
τρόπον
ἄλλον, |
| [17] |
Πάντων
οὖν
ὁμοῦ
φυρομένων
καὶ
|
ξυντελουμένων
|
γάμων
{τε}
οὐ
γάμων
καὶ |