| Chapitre |
| [18] |
δέ
σοι
καὶ
Ἑρμῆς
χρυσῆν
|
ῥάβδον. |
Ἔρχου
οὖν
τῇ
πανοπλίᾳ
κοσμηθεὶς |
| [15] |
Τὸ
σπανιώτερον
δὲ
καὶ
τὸ
|
ῥᾴδιον |
ἀνθρώπων
εἶναι
κενοδοξίας
ταῦτα
καὶ |
| [4] |
Ἀλλ´
εἰ
μήτε
μαθεῖν
ἐστι
|
ῥᾴδιον |
διὰ
τοῦ
πλάσματος
μήτε
τῷ
|
| [4] |
Ἀλλ´
εἰ
μήτε
μαθεῖν
ἐστι
|
ῥᾴδιον |
διὰ
τοῦ
πλάσματος
μήτε
τῷ
|
| [13] |
ἄξια,
φράζειν
τε
γράφειν
οὐ
|
ῥᾴδιον |
ἐμοί,
τυχὸν
μὲν
καὶ
διὰ |
| [12] |
τὰς
νύμφας
ἔρχεται·
τὸ
Λῦθι
|
ῥάμμα» |
δὲ
αὗται
τῷ
μηρῷ
προσεπᾴδουσαι |
| [14] |
καὶ
ὑμεῖς
τὴν
μακρὰν
ἐπορεύεσθε·
|
ῥᾷον |
ἂν
δι´
ἐκείνης
ἢ
διὰ |
| [14] |
μὲν
τὴν
σύντομον
ἐλθεῖν
δυνηθεὶς
|
ῥᾷον
|
ἐκπερίεισι
τὴν
κύκλῳ,
οὐκέτι
μέντοι |
| [15] |
Ἡράκλειτον
κοπρίων
ἐκβλητότερον,
ἐκ
τοῦ
|
ῥᾴστου |
δὲ
αὐτοῦ
τὰς
θεραπείας
ἀποπληροῦν, |
| [16] |
ἤ,
καθάπερ
ἔναγχος,
δυσσεβές
τι
|
ῥηθείη· |
καὶ
προσέτι
τοῦτο
ἐν
ἅπασιν |
| [9] |
γυμνοῖς
εἰς
ἀκαθάρτους
ἀκοὰς
ῥίπτεσθαι
|
ῥήμασιν. |
Ὅπερ
δὲ
δὴ
τῶν
χαρακτήρων |
| [13] |
διασπασθεῖσαν
μὴ
προσέχων
τις
τοῖς
|
ῥήμασιν |
ὑδάτιον
μηδὲ
λίνου
μήρινθον
ἀκροάσθω, |
| [10] |
πλάττωμεν,
σεμνὰ
χρὴ
πάνυ
τὰ
|
ῥήματα |
εἶναι
καὶ
τὴν
λέξιν
ὡς |
| [14] |
καὶ
μυσταγωγὸν
φιλοσοφίαν
τὰ
μὲν
|
ῥήματα |
παντὸς
μᾶλλον
εὐαγῆ
καὶ
σεμνὰ |
| [1] |
ὥσπερ
αἱ
πελειάδες,
ὑπὸ
τῶν
|
ῥηματίων |
σοβηθεὶς
ἀναπτῆναι.
Ἔμενον
δὲ
ἐκεῖνο |
| [1] |
ὥσπερ
αἱ
πελειάδες,
ὑπὸ
τῶν
|
ῥηματίων |
σοβηθεὶς
ἀναπτῆναι.
Ἔμενον
δὲ
ἐκεῖνο |
| [8] |
τρυφῇ
δὲ
καὶ
πρὸ
τῶν
|
ῥημάτων |
διὰ
τῶν
ἔργων
ἐπολέμουν,
ἔργοις |
| [8] |
τρυφῇ
δὲ
καὶ
πρὸ
τῶν
|
ῥημάτων |
διὰ
τῶν
ἔργων
ἐπολέμουν,
ἔργοις |
| [10] |
μηδ´
ὥσπερ
χειμάρρους
ἑλκόντων
συρφετοὺς
|
ῥημάτων |
ἐκ
τῆς
τριόδου·
ἀλλὰ
τοῖν |
| [7] |
ὀλίγου
δεῖν
ὑπὸ
τῶν
σῶν
|
ῥημάτων |
πρώην
ἐξανέστην.
Τοῦτο
μὲν
οὖν |
| [7] |
ὀλίγου
δεῖν
ὑπὸ
τῶν
σῶν
|
ῥημάτων |
πρώην
ἐξανέστην.
Τοῦτο
μὲν
οὖν |
| [1] |
ἀνέπλησεν
οὐκ
εὐαγῶν
ὁ
κύων
|
ῥημάτων |
τὸν
ἄριστον
τῶν
θεῶν
ὀνομάσας, |
| [1] |
ἀνέπλησεν
οὐκ
εὐαγῶν
ὁ
κύων
|
ῥημάτων |
τὸν
ἄριστον
τῶν
θεῶν
ὀνομάσας, |
| [10] |
ἁπάντων
ἐστὶ
τά
γε
νῦν
|
ῥητέον, |
ἀλλ´
ὑπὲρ
δυοῖν,
τοῦ
τε |
| [9] |
φιλοσοφίας
εἴτε
μορίων
εἴτε
ὀργάνων
|
ῥητέον. |
Ἔστι
γὰρ
οὐ
μέγα
τὸ |
| [9] |
φιλοσοφίας
εἴτε
μορίων
εἴτε
ὀργάνων
|
ῥητέον. |
Ἔστι
γὰρ
οὐ
μέγα
τὸ |
| [21] |
οὐκ
ὀρθῶς
λογιζόμενος·
οὔτε
γὰρ
|
ῥητέον |
πάντα
ἐστίν,
αὐτῶν
τε
οἶμαι |
| [19] |
τοιοῦτος,
καὶ
πρὸς
τοὺς
γενναίους
|
ῥήτοράς |
ἐστι
φιλικὰ
πάντα.
Τῶν
μὲν |
| [16] |
ὁ
Μακεδὼν
ἐξῄτει
τοὺς
Ἀθηναίους
|
ῥήτορας; |
Ἐχρῆν
οὖν
τι
τοιοῦτο
πλάσαι· |
| [10] |
ὧν,
εἴ
τί
σοι
τῆς
|
ῥητορικῆς
|
ἐμέλησεν,
οὐκ
ἀξύνετος
εἶ.
Τούτων |
| [14] |
ὑμῶν
εὐκαταφρόνητος
ἡ
φιλοσοφία;
Τῶν
|
ῥητορικῶν |
οἱ
δυσμαθέστατοι
καὶ
οὐδ´
ὑπ´ |
| [19] |
φορτικῶς
ὡς
οὐδεὶς
τῶν
ἀμαθεστάτων
|
ῥητόρων, |
οἷς
διὰ
τὴν
τῶν
λόγων |
| [19] |
φαυλοτάτοις
τῶν
Κυνικῶν
καὶ
τῶν
|
ῥητόρων |
προσκρούσαιμι·
ὡς
ἔμοιγε
πρός
τε |
| [9] |
ἀνέχεται
γυμνοῖς
εἰς
ἀκαθάρτους
ἀκοὰς
|
ῥίπτεσθαι |
ῥήμασιν.
Ὅπερ
δὲ
δὴ
τῶν |
| [13] |
ἐπὶ
πολλὰ
ῥυῆναι
τὴν
ζωήν,
|
ῥυεῖσαν |
δὲ
διεσπάσθαι
καὶ
διασπασθεῖσαν
οἴχεσθαι· |
| [13] |
καὶ
διασπασθεῖσαν
οἴχεσθαι·
τὸ
δὲ
|
ῥυεῖσαν |
καὶ
διασπασθεῖσαν
μὴ
προσέχων
τις |
| [12] |
ἀναλωθῆναι
πρὸς
τοῦ
πυρὸς
τοῦ
|
ῥυέντος |
ἐπ´
αὐτήν.
Ἐπεὶ
δὲ
ἐδέδοκτο |
| [13] |
βακχείας,
τούτῳ
κίνδυνος
ἐπὶ
πολλὰ
|
ῥυῆναι |
τὴν
ζωήν,
ῥυεῖσαν
δὲ
διεσπάσθαι |
| [17] |
γὰρ
ὅπως
οἷον
ὑπὸ
καπνοῦ
|
ῥύπου |
τε
ἀναπέπλησται
καὶ
λιγνύος,
κίνδυνός |
| [13] |
πᾶσαν
ὁμοῦ
μετὰ
τῆς
τῶν
|
Ῥωμαίων |
ἐπιτροπεῦσαι
τὴν
Βαρβάρων
ἔγωγε
θείμην |