HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), Les Antiquités judaïques, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

τ = 23 formes différentes pour 84 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

>
Livre, Chap.

[4, 8]   οὖν ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς τ' ἂν εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ τοῖς

[4, 6]   τοῦ βίου παντὸς ἀνηρτηκότα: χαρείη τ' ἂν οὐδεὶς κυριώτερον αὑτὸν περὶ

[4, 8]   αὐτοῦ κέρδος εἶναι νομίζειν τήν τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ τὴν ἀμοιβὴν

[4, 8]   παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν αὐτοῦ, τήν τ' ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε μὴ τὸ προσαγανακτεῖν

[4, 8]   δι' ἔρωτα καὶ κάλλος ἢ κατ' ἄλλην αἰτίαν, τῆς δ' ἑτέρας

[4, 3]   αὐτοὺς μεταστήσας μηδ' ὡς ἀποθανόντας κατ' ἀνθρώπινον ἐξεληλυθότας τοῦ βίου φανέντας

[4, 6]   ἐστιν ἀνθρώπινον γένος, οὗ μὴ κατ' ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων

[4, 8]   ἰδίαν ἡδονὴν διώκοντα μόνον τοῦ κατ' αὐτὴν ἀμελεῖν κεχαρισμένου. τριάκοντα δ'

[4, 8]   μὲν οὖν κράτιστον καὶ ὁ κατ' αὐτὴν βίος, καὶ μὴ λάβῃ

[4, 8]   σωφρονήσειν ὑμᾶς εἰς τὸ μέλλον κατ' αὐτό γε τοῦτ' ἀσφαλὲς εἶναι,

[4, 8]   τοῖς νόμοις εἰδόσι προνοεῖσθαι τοῦ κατ' αὐτοὺς ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας δὲ καὶ

[4, 8]   καὶ τοὺς νόμους ἔχοντες δεσπότας κατ' αὐτοὺς ἕκαστα πράττετε: ἀρκεῖ γὰρ

[4, 1]   παρέσεσθαι σύμμαχον: εἶναί τε καὶ κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν ἐθνῶν

[4, 8]   συγχεῖν καὶ καταλύειν ἐπιχειρῇ τὴν κατ' αὐτοὺς πολιτείαν ἄν τε πόλις,

[4, 8]   τῶν καρπῶν ἀπεργάσεται μὴ τοῦ κατ' αὐτοὺς προνοουμένων λυσιτελοῦς, ἀλλὰ καὶ

[4, 6]   νίκην τινὰ πρὸς βραχὺν καιρὸν κατ' αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ' ἂν

[4, 8]   σωτηρίας ἔν τε πολέμοις καὶ κατ' εἰρήνην νόμους τε συντιθεὶς καὶ

[4, 3]   Ἀαρῶνι δοὺς τὴν ἱερωσύνην ἀλλὰ κατ' ἐμὴν χάριν. παράστησον δὲ καὶ

[4, 3]   εἰ δ' ἀληθεῖς πεποίηνται τὰς κατ' ἐμοῦ διαβολάς, τοὺς μὲν ἀπαθεῖς

[4, 8]   τούτοις ὀργήν ποτε λαμβάνετε, ᾗ κατ' ἐμοῦ πολλάκις ἐτολμήσατε χρῆσθαι: γινώσκετε

[4, 8]   τὴν ἡλικίαν συνίεσαν. ἦν δὲ κατ' ἐπίνοιαν τοῖς τε νέοις καὶ

[4, 8]   βοσκημάτων οἷς ἂν ἐντύχῃ τις κατ' ἐρημίαν πλανωμένοις, μὴ εὑρεθέντος τοῦ

[4, 4]   δεκάτης, ἧς παρὰ τοῦ λαοῦ κατ' ἔτος λαμβάνουσι, δεκάτην αὐτοῖς ἀπομερίζειν.

[4, 6]   ὑμῶν ἔν τε νήσοις καὶ κατ' ἤπειρον βιοτεύσετε ὅσον ἐστὶν οὐδ'

[4, 8]   ἀμύνειν αὐτοῖς καὶ κοινῇ καὶ κατ' ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας μὲν ἐξ

[4, 8]   αὐτοῖς> ὑπὸ ζεύγλην ἄγοντας, ἀλλὰ κατ' οἰκεῖα γένη κἀκείνοις ποιεῖσθαι τὸν

[4, 7]   ἄπειρόν τι πλῆθος κατασκευῆς, ᾗ κατ' οἶκον ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας

[4, 4]   δοκιμάσαι. εἶναι δὲ καὶ τοῖς κατ' οἶκον θύουσιν εὐωχίας ἕνεκα τῆς

[4, 8]   ἀποτινέτω. κτείνας δ' ἐπὶ τοῖς κατ' οἶκον κλεπτομένοις τις ἀθῷος ἔστω

[4, 2]   προιόντος δ' εἰς τοὺς πλείονας κατ' ὀλίγον τοῦ λόγου καὶ τῶν

[4, 6]   οἰκείων εὔνοια καὶ στοργή, καὶ κατ' οὐδενὸς τούτων πόρον ἐνθάδ' ἥκουσαι

[4, 8]   ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ'

[4, 5]   τὸ ἔργον. ὁ δὲ Ἀμορραῖος οὐκέτ' ἦν ἐπιόντων ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ'

[4, 8]   τὰς ψυχὰς ἐπὶ τελευτῇ γιγνομένας μετ' ἀρετῆς πάσης ὁμιλεῖν. ὦ παῖδες

[4, 2]   τε οὖν στάσιν καὶ ὅσα μετ' αὐτὴν Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι προδιελθὼν

[4, 6]   ἄγειν ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς δὲ μετ' αὐτὸν Ζαμβρίας ἀλλὰ σὺ μέν,

[4, 8]   ἐκτρέπεσθαι καὶ σύνοδον φεύγειν τὴν μετ' αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ ἄρρεν

[4, 8]   θῦσαί τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν οὐκ ἐπενεγκεῖν

[4, 8]   τελευτῇ τοῦ βίου φήσαντος καὶ μετ' εὐλογίας ἑκάστῃ τῶν φυλῶν προφητεύσαντος

[4, 2]   καὶ ὁ μὲν ταῦτα κακοήθως μετ' εὐπρεπείας πρὸς τοὺς φυλέτας ἔλεγε.

[4, 8]   ὧν τε ἐπὶ τῆς ἐρήμου μετ' ὀργῆς ὁμιλήσειαν αὐτῷ μετανοοῦντες ἤλγουν,

[4, 8]   τῶν φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ μετ' ὀρφανῶν καὶ χηρευουσῶν γυναικῶν. πέμπτου

[4, 8]   μὴ ἐξέστω κινεῖν μήτε οἰκείας μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς οὕς ἐστιν ὑμῖν

[4, 8]   μήτε γυναῖκα ἀνδρικῇ σκευῇ χρῆσθαι μήτ' ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν μὲν

[4, 8]   μηδεὶς ἀποστερῆσαι θρασυνθείη τὸν πεπιστευκότα μήτ' ἀνὴρ μήτε γυνή, μηδ' εἰ

[4, 8]   τῷ θεῷ ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν ἀποφερέτω μήτ' αὐτὸς χρήσθω: οὐ γὰρ κατὰ

[4, 8]   ἀώρως μήτε τῷ θεῷ ἁρμόζειν μήτ' αὐτῷ τῷ δεσπότῃ χρῆσθαι. τῷ

[4, 8]   τῶν παρόντων ἄλλην προτιμήσητε διάταξιν μήτ' εὐσεβείας ἧς νῦν περὶ τὸν

[4, 8]   αὐτοὺς ἐπὶ διαφθορᾷ τοῦ δικαίου ἐνδείξαιτ' ἢ ἄλλην τινὰ αἰτίαν προφέροι,

[4, 6]   ὀλίγον, ὑφ' ὧν ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ τῶν ἐπαγαγόντων

[4, 8]   καὶ νοσήσας ἐπὶ πλείονας ἡμέρας ἔπειτ' ἀποθάνῃ, ἀθῷος ἔστω ὁ πλήξας,

[4, 6]   λαβόντων τέλος ὁποῖον ἐκεῖνος προεῖπε τεκμαίροιτ' ἄν τις, ὅ τι καὶ

[4, 6]   καιρὸν κατ' αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ' ἂν αὐτῆς ταῦτα ποιήσαντες: τῶν

[4, 1]   τοῦ θεοῦ παρεσχηκότος εἰς τὸ πάντ' αὐτὸν εἰδέναι τὰ μέλλοντα παρ'

[4, 6]   ξενικοῖς τε βρώμασιν ἔχαιρον καὶ πάντ' εἰς ἡδονὴν τῶν γυναικῶν ἐπὶ

[4, 2]   τὴν τιμὴν ἀσεβές, καὶ πάλιν ἀξιοῦντ' ἔχειν εἰς ἅπαντα χρόνον μὴ

[4, 5]   τῆς τοῦ πολεμεῖν ἡδονῆς ἀπολαύειν, ὅτ' αὐτῇ συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ θεῖον.

[4, 8]   μακαριστοὶ καὶ ζηλωτοὶ πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ ποτ' ἢ παύσαισθε, ἀλλ' ὧν τε

[4, 8]   ἡμῶν νουμηνίᾳ, συνέσει τε τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν καὶ χρησάμενος ἄριστα

[4, 5]   θᾶττον αὑτὴν εὔψυχον εἶναι δοκεῖν τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν πρώτην οὖν

[4, 3]   οὐκ ἀκοῇ μαθὼν ὄψει δὲ τότ' αὐτοῖς παρὼν γινομένοις, ἃ δὲ

[4, 8]   ἀποτιθέτω πρὶν ἡλίου δυσμῶν, καὶ μάλιστ' ἂν ἱμάτιον ᾖ τὸ ἐνέχυρον,

[4, 8]   διὰ τῆς ἀκοῆς ἃ κελεύουσιν, ὥστ' εἶναι διὰ παντὸς ἔνδον αὐτοῖς

[4, 3]   οὔτε πραττόμενον οὔτε νοηθὲν λανθάνει, ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις μοι τῆς ἀληθείας

[4, 1]   νομοθέτου συνεργίαν περιμένοντες. (Ὡς οὖν ταῦτ' ἄμεινον αὐτοῖς ἕξειν ἔκριναν καὶ

[4, 3]   κοινῇ πάντας Ἰσραηλίτας τιμωρίαν ἐκτίνειν. (Ταῦτ' εἰπόντος καὶ δακρύοντος σείεται μὲν

[4, 8]   δέ τις ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ, πασχέτω ταῦτ' ἐλεγχθεὶς ὅσα ὁ καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν

[4, 6]   ὧν πράττω νυνὶ κρίνας ἀγαθὰ ταῦτ' ἔπειτα περὶ αὐτῶν ὁμολογεῖν ἐν

[4, 4]   φυλὴ παρὰ τοῦ πλήθους λαμβάνει ταῦτ' ἐστίν: ἀναγκαῖον δ' ἡγησάμην ἃ

[4, 8]   ἕτερον, οὐ γὰρ εἶναι νόμιμον. ταῦτ' οὖν Μωυσῆς διέταξε καὶ τὸ

[4, 8]   μηδὲν ἐκείνου διημαρτηκότος τῆς ἀληθείας. ταῦτ' οὖν τὰ βιβλία παραδίδωσι τοῖς

[4, 6]   σπάνει τῶν ἀπὸ γῆς καρπῶν, οὔτ' ἄλλη τις αἰτία παράλογος διαφθείρειεν.

[4, 8]   ἀποφηναμένους: οὔτε γὰρ κέρδει χαριζομένους οὔτ' ἀξιώματι προσῆκε φανερὰς ποιεῖσθαι τὰς

[4, 6]   δ' ὡς οὐκ ἄξια δρῷεν οὔτ' αὐτῶν οὔτε πατέρων τὴν ἡδονὴν

[4, 6]   παντελὴς καταλάβοι οὔτ' ἐν πολέμῳ οὔτ' ἐν λοιμῷ καὶ σπάνει τῶν

[4, 6]   οὐκ ἂν ὄλεθρος παντελὴς καταλάβοι οὔτ' ἐν πολέμῳ οὔτ' ἐν λοιμῷ

[4, 6]   ἔγωγ' οὖν τὸν στρατὸν τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην οὔτ' ἐφ' οἷς

[4, 6]   στρατὸν τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην οὔτ' ἐφ' οἷς τὸ γένος αὐτῶν

[4, 2]   τὸν ἱερωσόμενον αὐτῷ τῆς κατὰ τοῦτ' αἰτίας ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν. οὐ μὴν

[4, 8]   τὸ μέλλον κατ' αὐτό γε τοῦτ' ἀσφαλὲς εἶναι, καὶ μηδὲν εἰς

[4, 8]   ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ δὲ καὶ τοῦτ' αὐτῷ χαρίζεσθαι κρίνοντες τὸ κατὰ

[4, 4]   Μωυσέος μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς γὰρ αὐτοῖς τοῦτ' εἶναι. (Μωυσῆς δέ, καὶ γὰρ

[4, 5]   τοῦ λαοῦ τριακονθήμερον ἄγοντος, ἐπεὶ τοῦτ' ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν

[4, 8]   μὲν ἐκ τῆς γερουσίας ἀπίτω τοῦτ' ἔχων ὄνειδος πρὸς ἅπαντα τὸν

Livre, Chap.
[4, 8]	οὖν ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς	τ'	ἂν εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ τοῖς
[4, 6]	τοῦ βίου παντὸς ἀνηρτηκότα: χαρείη	τ'	ἂν οὐδεὶς κυριώτερον αὑτὸν περὶ
[4, 8]	αὐτοῦ κέρδος εἶναι νομίζειν τήν	τ'	ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ τὴν ἀμοιβὴν
[4, 8]	παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν αὐτοῦ, τήν	τ'	ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε μὴ τὸ προσαγανακτεῖν
[4, 8]	δι' ἔρωτα καὶ κάλλος ἢ	κατ'	ἄλλην αἰτίαν, τῆς δ' ἑτέρας
[4, 3]	αὐτοὺς μεταστήσας μηδ' ὡς ἀποθανόντας	κατ'	ἀνθρώπινον ἐξεληλυθότας τοῦ βίου φανέντας
[4, 6]	ἐστιν ἀνθρώπινον γένος, οὗ μὴ	κατ'	ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων
[4, 8]	ἰδίαν ἡδονὴν διώκοντα μόνον τοῦ	κατ'	αὐτὴν ἀμελεῖν κεχαρισμένου. τριάκοντα δ'
[4, 8]	μὲν οὖν κράτιστον καὶ ὁ	κατ'	αὐτὴν βίος, καὶ μὴ λάβῃ
[4, 8]	σωφρονήσειν ὑμᾶς εἰς τὸ μέλλον	κατ'	αὐτό γε τοῦτ' ἀσφαλὲς εἶναι,
[4, 8]	τοῖς νόμοις εἰδόσι προνοεῖσθαι τοῦ	κατ'	αὐτοὺς ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας δὲ καὶ
[4, 8]	καὶ τοὺς νόμους ἔχοντες δεσπότας	κατ'	αὐτοὺς ἕκαστα πράττετε: ἀρκεῖ γὰρ
[4, 1]	παρέσεσθαι σύμμαχον: εἶναί τε καὶ	κατ'	αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν ἐθνῶν
[4, 8]	συγχεῖν καὶ καταλύειν ἐπιχειρῇ τὴν	κατ'	αὐτοὺς πολιτείαν ἄν τε πόλις,
[4, 8]	τῶν καρπῶν ἀπεργάσεται μὴ τοῦ	κατ'	αὐτοὺς προνοουμένων λυσιτελοῦς, ἀλλὰ καὶ
[4, 6]	νίκην τινὰ πρὸς βραχὺν καιρὸν	κατ'	αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ' ἂν
[4, 8]	σωτηρίας ἔν τε πολέμοις καὶ	κατ'	εἰρήνην νόμους τε συντιθεὶς καὶ
[4, 3]	Ἀαρῶνι δοὺς τὴν ἱερωσύνην ἀλλὰ	κατ'	ἐμὴν χάριν. παράστησον δὲ καὶ
[4, 3]	εἰ δ' ἀληθεῖς πεποίηνται τὰς	κατ'	ἐμοῦ διαβολάς, τοὺς μὲν ἀπαθεῖς
[4, 8]	τούτοις ὀργήν ποτε λαμβάνετε, ᾗ	κατ'	ἐμοῦ πολλάκις ἐτολμήσατε χρῆσθαι: γινώσκετε
[4, 8]	τὴν ἡλικίαν συνίεσαν. ἦν δὲ	κατ'	ἐπίνοιαν τοῖς τε νέοις καὶ
[4, 8]	βοσκημάτων οἷς ἂν ἐντύχῃ τις	κατ'	ἐρημίαν πλανωμένοις, μὴ εὑρεθέντος τοῦ
[4, 4]	δεκάτης, ἧς παρὰ τοῦ λαοῦ	κατ'	ἔτος λαμβάνουσι, δεκάτην αὐτοῖς ἀπομερίζειν.
[4, 6]	ὑμῶν ἔν τε νήσοις καὶ	κατ'	ἤπειρον βιοτεύσετε ὅσον ἐστὶν οὐδ'
[4, 8]	ἀμύνειν αὐτοῖς καὶ κοινῇ καὶ	κατ'	ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας μὲν ἐξ
[4, 8]	αὐτοῖς> ὑπὸ ζεύγλην ἄγοντας, ἀλλὰ	κατ'	οἰκεῖα γένη κἀκείνοις ποιεῖσθαι τὸν
[4, 7]	ἄπειρόν τι πλῆθος κατασκευῆς, ᾗ	κατ'	οἶκον ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας
[4, 4]	δοκιμάσαι. εἶναι δὲ καὶ τοῖς	κατ'	οἶκον θύουσιν εὐωχίας ἕνεκα τῆς
[4, 8]	ἀποτινέτω. κτείνας δ' ἐπὶ τοῖς	κατ'	οἶκον κλεπτομένοις τις ἀθῷος ἔστω
[4, 2]	προιόντος δ' εἰς τοὺς πλείονας	κατ'	ὀλίγον τοῦ λόγου καὶ τῶν
[4, 6]	οἰκείων εὔνοια καὶ στοργή, καὶ	κατ'	οὐδενὸς τούτων πόρον ἐνθάδ' ἥκουσαι
[4, 8]	ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν γαμετὴν ἔχειν,	μηκέτ'	ἐξουσίαν ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ'
[4, 5]	τὸ ἔργον. ὁ δὲ Ἀμορραῖος	οὐκέτ'	ἦν ἐπιόντων ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ'
[4, 8]	τὰς ψυχὰς ἐπὶ τελευτῇ γιγνομένας	μετ'	ἀρετῆς πάσης ὁμιλεῖν. ὦ παῖδες
[4, 2]	τε οὖν στάσιν καὶ ὅσα	μετ'	αὐτὴν Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι προδιελθὼν
[4, 6]	ἄγειν ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς δὲ	μετ'	αὐτὸν Ζαμβρίας ἀλλὰ σὺ μέν,
[4, 8]	ἐκτρέπεσθαι καὶ σύνοδον φεύγειν τὴν	μετ'	αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ ἄρρεν
[4, 8]	θῦσαί τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ	μετ'	ἐκείνην τὴν ἡμέραν οὐκ ἐπενεγκεῖν
[4, 8]	τελευτῇ τοῦ βίου φήσαντος καὶ	μετ'	εὐλογίας ἑκάστῃ τῶν φυλῶν προφητεύσαντος
[4, 2]	καὶ ὁ μὲν ταῦτα κακοήθως	μετ'	εὐπρεπείας πρὸς τοὺς φυλέτας ἔλεγε.
[4, 8]	ὧν τε ἐπὶ τῆς ἐρήμου	μετ'	ὀργῆς ὁμιλήσειαν αὐτῷ μετανοοῦντες ἤλγουν,
[4, 8]	τῶν φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ	μετ'	ὀρφανῶν καὶ χηρευουσῶν γυναικῶν. πέμπτου
[4, 8]	μὴ ἐξέστω κινεῖν μήτε οἰκείας	μήτ'	ἀλλοτρίας πρὸς οὕς ἐστιν ὑμῖν
[4, 8]	μήτε γυναῖκα ἀνδρικῇ σκευῇ χρῆσθαι	μήτ'	ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν μὲν
[4, 8]	μηδεὶς ἀποστερῆσαι θρασυνθείη τὸν πεπιστευκότα	μήτ'	ἀνὴρ μήτε γυνή, μηδ' εἰ
[4, 8]	τῷ θεῷ ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν ἀποφερέτω	μήτ'	αὐτὸς χρήσθω: οὐ γὰρ κατὰ
[4, 8]	ἀώρως μήτε τῷ θεῷ ἁρμόζειν	μήτ'	αὐτῷ τῷ δεσπότῃ χρῆσθαι. τῷ
[4, 8]	τῶν παρόντων ἄλλην προτιμήσητε διάταξιν	μήτ'	εὐσεβείας ἧς νῦν περὶ τὸν
[4, 8]	αὐτοὺς ἐπὶ διαφθορᾷ τοῦ δικαίου	ἐνδείξαιτ'	ἢ ἄλλην τινὰ αἰτίαν προφέροι,
[4, 6]	ὀλίγον, ὑφ' ὧν ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες	εἶτ'	ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ τῶν ἐπαγαγόντων
[4, 8]	καὶ νοσήσας ἐπὶ πλείονας ἡμέρας	ἔπειτ'	ἀποθάνῃ, ἀθῷος ἔστω ὁ πλήξας,
[4, 6]	λαβόντων τέλος ὁποῖον ἐκεῖνος προεῖπε	τεκμαίροιτ'	ἄν τις, ὅ τι καὶ
[4, 6]	καιρὸν κατ' αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε,	τύχοιτ'	ἂν αὐτῆς ταῦτα ποιήσαντες: τῶν
[4, 1]	τοῦ θεοῦ παρεσχηκότος εἰς τὸ	πάντ'	αὐτὸν εἰδέναι τὰ μέλλοντα παρ'
[4, 6]	ξενικοῖς τε βρώμασιν ἔχαιρον καὶ	πάντ'	εἰς ἡδονὴν τῶν γυναικῶν ἐπὶ
[4, 2]	τὴν τιμὴν ἀσεβές, καὶ πάλιν	ἀξιοῦντ'	ἔχειν εἰς ἅπαντα χρόνον μὴ
[4, 5]	τῆς τοῦ πολεμεῖν ἡδονῆς ἀπολαύειν,	ὅτ'	αὐτῇ συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ θεῖον.
[4, 8]	μακαριστοὶ καὶ ζηλωτοὶ πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ	ποτ'	ἢ παύσαισθε, ἀλλ' ὧν τε
[4, 8]	ἡμῶν νουμηνίᾳ, συνέσει τε τοὺς	πώποτ'	ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν καὶ χρησάμενος ἄριστα
[4, 5]	θᾶττον αὑτὴν εὔψυχον εἶναι δοκεῖν	τότ'	ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν πρώτην οὖν
[4, 3]	οὐκ ἀκοῇ μαθὼν ὄψει δὲ	τότ'	αὐτοῖς παρὼν γινομένοις, ἃ δὲ
[4, 8]	ἀποτιθέτω πρὶν ἡλίου δυσμῶν, καὶ	μάλιστ'	ἂν ἱμάτιον ᾖ τὸ ἐνέχυρον,
[4, 8]	διὰ τῆς ἀκοῆς ἃ κελεύουσιν,	ὥστ'	εἶναι διὰ παντὸς ἔνδον αὐτοῖς
[4, 3]	οὔτε πραττόμενον οὔτε νοηθὲν λανθάνει,	ὥστ'	οὐδὲ φθονήσεις μοι τῆς ἀληθείας
[4, 1]	νομοθέτου συνεργίαν περιμένοντες. (Ὡς οὖν	ταῦτ'	ἄμεινον αὐτοῖς ἕξειν ἔκριναν καὶ
[4, 3]	κοινῇ πάντας Ἰσραηλίτας τιμωρίαν ἐκτίνειν.	(Ταῦτ'	εἰπόντος καὶ δακρύοντος σείεται μὲν
[4, 8]	δέ τις ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ, πασχέτω	ταῦτ'	ἐλεγχθεὶς ὅσα ὁ καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν
[4, 6]	ὧν πράττω νυνὶ κρίνας ἀγαθὰ	ταῦτ'	ἔπειτα περὶ αὐτῶν ὁμολογεῖν ἐν
[4, 4]	φυλὴ παρὰ τοῦ πλήθους λαμβάνει	ταῦτ'	ἐστίν: ἀναγκαῖον δ' ἡγησάμην ἃ
[4, 8]	ἕτερον, οὐ γὰρ εἶναι νόμιμον.	ταῦτ'	οὖν Μωυσῆς διέταξε καὶ τὸ
[4, 8]	μηδὲν ἐκείνου διημαρτηκότος τῆς ἀληθείας.	ταῦτ'	οὖν τὰ βιβλία παραδίδωσι τοῖς
[4, 6]	σπάνει τῶν ἀπὸ γῆς καρπῶν,	οὔτ'	ἄλλη τις αἰτία παράλογος διαφθείρειεν.
[4, 8]	ἀποφηναμένους: οὔτε γὰρ κέρδει χαριζομένους	οὔτ'	ἀξιώματι προσῆκε φανερὰς ποιεῖσθαι τὰς
[4, 6]	δ' ὡς οὐκ ἄξια δρῷεν	οὔτ'	αὐτῶν οὔτε πατέρων τὴν ἡδονὴν
[4, 6]	παντελὴς καταλάβοι οὔτ' ἐν πολέμῳ	οὔτ'	ἐν λοιμῷ καὶ σπάνει τῶν
[4, 6]	οὐκ ἂν ὄλεθρος παντελὴς καταλάβοι	οὔτ'	ἐν πολέμῳ οὔτ' ἐν λοιμῷ
[4, 6]	ἔγωγ' οὖν τὸν στρατὸν τοῦτον	οὔτ'	ἐπαινέσαι προεθέμην οὔτ' ἐφ' οἷς
[4, 6]	στρατὸν τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην	οὔτ'	ἐφ' οἷς τὸ γένος αὐτῶν
[4, 2]	τὸν ἱερωσόμενον αὐτῷ τῆς κατὰ	τοῦτ'	αἰτίας ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν. οὐ μὴν
[4, 8]	τὸ μέλλον κατ' αὐτό γε	τοῦτ'	ἀσφαλὲς εἶναι, καὶ μηδὲν εἰς
[4, 8]	ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ δὲ καὶ	τοῦτ'	αὐτῷ χαρίζεσθαι κρίνοντες τὸ κατὰ
[4, 4]	Μωυσέος μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς γὰρ αὐτοῖς	τοῦτ'	εἶναι. (Μωυσῆς δέ, καὶ γὰρ
[4, 5]	τοῦ λαοῦ τριακονθήμερον ἄγοντος, ἐπεὶ	τοῦτ'	ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν
[4, 8]	μὲν ἐκ τῆς γερουσίας ἀπίτω	τοῦτ'	ἔχων ὄνειδος πρὸς ἅπαντα τὸν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 25/03/2010