>

Livre, Chap.
[4, 8]	μήνυτρα προθέμενοι: μηδενὸς δὲ μηνύοντος	αἱ	ἀρχαὶ τῶν πόλεων τῶν πλησίον
[4, 6]	μηδὲ τῆς τοῦ πλησιάζειν συνηθείας:	αἱ	δ' ἀσμένως δεξάμεναι τοὺς λόγους
[4, 6]	ἐλεεινοὺς ταῖς γυναιξὶ κατασκευάζοντες εἶναι.	αἱ	δ' ὡς δεδουλωμένους αὐτοὺς κατενόησαν
[4, 7]	πεφονευκότα: ἑτέρῳ δὲ οὐκ ἐπετέτραπτο.	αἱ	δὲ πόλεις αἱ πρὸς τὰς
[4, 8]	(Ἐδίδασκε δὲ αὐτούς, ὡς ἂν	αἱ	θυσίαι τῷ θεῷ μᾶλλον κεχαρισμέναι
[4, 7]	σφόδρα ἐτύγχανον. ἤχθησαν δὲ καὶ	αἱ	παρθένοι περὶ δισχιλίας καὶ τρισμυρίας.
[4, 7]	οὐκ ἐπετέτραπτο. αἱ δὲ πόλεις	αἱ	πρὸς τὰς φυγὰς ἀποδεδειγμέναι ἦσαν
[4, 4]	Μωυσέος πραγματευσαμένου: καὶ τοὺς μὲν	διεφθάρθαι	μηδὲν ἐξαμαρτόντας ἢ ὅτι περὶ
[4, 8]	πύθοιτο. τούτου χάριν ἀναγκαῖον ἡγησάμην	προδιαστείλασθαι,	μὴ καί τις ἡμῖν παρὰ
[4, 8]	ὡς ἐξ οἰκείων αὐτοῖς ἐπιτρέπειν	ἐμπίπλασθαι,	κἂν ἐγχώριοι τυγχάνωσι κἂν ξένοι,
[4, 8]	καὶ συναιροῦντας τὰ θέρη μὴ	καλαμᾶσθαι,	καταλιπεῖν δέ τινα καὶ τῶν
[4, 6]	ἐκεῖνος βωμούς τε ἐκέλευσεν ἑπτὰ	δείμασθαι	τὸν βασιλέα καὶ τοσούτους ταύρους
[4, 2]	δὲ ἄπορον ἐκ τοῦ δικαίου	τιμᾶσθαι,	βίαν μὲν ἀγαθοὶ βουλόμενοι δοκεῖν
[4, 8]	καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης. οἱ δὲ δικασταὶ	ἀποφήνασθαι	κύριοι περὶ τοῦ δόξαντος αὐτοῖς
[4, 8]	περὶ τῶν ἐπ' αὐτοὺς παρατεταγμένων	ἀποφήνασθαι,	συμβαίνει δὲ πολλὰ τοιαῦτα τοῖς
[4, 3]	ἰσχὺν τοῦ θεοῦ νομίσειαν ἀπατᾶσθαι	δύνασθαι.	καὶ Ἀαρὼν μὲν οὐκέτι τῇ
[4, 6]	ἀδείας ἔργῳ τὴν δίκην αὐτὸν	εἰσπράξασθαι	διαγνοὺς καὶ κωλῦσαι διαβῆναι τὴν
[4, 8]	μετὰ ταύτην ἡμῖν τὴν πραγματείαν	συντάξασθαι	πρόκειται. (Ἐπειδὰν τὴν Χαναναίων γῆν
[4, 5]	σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες ἀντιστῆναι καὶ	δέξασθαι	τοὺς Ἑβραίους τρέπονται, τοῦτο ἑαυτοῖς
[4, 2]	ἀνεμέσητον δ' οἶμαι καὶ Ἀαρῶνα	προσδέξασθαι	συγκριθησόμενον, γένους μὲν ὄντα τοῦ
[4, 8]	ἂν φθέγξαιτο δοκεῖν αὐτοῦ λέγοντος	ἀκροᾶσθαι	τοῦ θεοῦ. πενθεῖ μὲν οὖν
[4, 6]	θυγατέρων τὰς μάλιστα εὐπρεπεῖς καὶ	βιάσασθαι	καὶ νικῆσαι τὴν τῶν ὁρώντων
[4, 2]	πείθει τυγχάνειν αὐτὸν καὶ τότε	βιάσασθαι	μὴ θρασυνόμενος, οἷς δὲ ἄπορον
[4, 8]	γεγονέναι, καὶ φωνῆς ἂν εὐπορήσαντα	δικαιολογήσασθαι	πρὸς ὑμᾶς, ὡς οὐδὲν αἴτια
[4, 8]	ὥρκου τῶν νόμων αὐτοὺς φυλακὴν	ποιήσασθαι	καὶ τῆς τοῦ θεοῦ διανοίας
[4, 2]	Ἀαρῶνι ταύτην ἐπὶ τῷ πλήθει	ποιήσασθαι	τὴν δόσιν, ἀλλ' οὐκ ἐπὶ
[4, 8]	πεπονθότα κύριον τοῦ νόμου ποιοῦντος	τιμήσασθαι	τὸ συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος καὶ
[4, 1]	καταγνόντες καὶ τῷ θεῷ πιστεύσαντες	κτήσασθαι	γῆν ἣν αὐτοῖς ὑπέσχηται θελήσασιν,
[4, 8]	ἀναδιδομένων, ἣν ὁ θεὸς αὐτοῖς	κτήσασθαι	παρέσχεν, ἐπὶ τιμῇ τοῦ δεδωκότος
[4, 8]	ἐνεγκαμένης αὐτὸ γῆς, ἣν αὐτοῖς	κτήσασθαι	παρέσχεν, εὐλογήσαντες θυσίας ἃς ὁ
[4, 2]	αὑτῷ θηρώμενον κατασκευάσαι καὶ κακουργοῦντα	κτήσασθαι	ταύτην ἐπὶ προφάσει τοῦ θεοῦ
[4, 7]	διάγοντας πάντων τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ τοῦ	κτήσασθαι	τὴν αἰτουμένην ὑπ' αὐτῶν γῆν,
[4, 8]	μὲν ἃ δέδωκεν αὐτοῖς ἀγαθὰ	προσκτήσασθαι	δὲ ὅσα δύναται χαρίζεσθαι. (Γαμείτωσαν
[4, 6]	τῶν δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ	καταγωνίσασθαι	καὶ νίκην τὴν ἐπ' αὐτῷ
[4, 6]	καὶ παρὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ	χαρίσασθαι	ὑμῖν, τὸ μὲν Ἑβραίων γένος
[4, 6]	τὰς μαντείας, καὶ παρὸν αὐτῷ	σφετερίσασθαι	τὴν ἐπ' αὐτοῖς δόξαν καὶ
[4, 4]	μέντοι στάσιν οὐδ' οὕτως συνέβη	παύσασθαι,	πολλῷ δὲ μᾶλλον αὔξειν καὶ
[4, 8]	πρόθυμον, ἀλλ' ἀίδιόν τε ὑμῖν	πραγματεύσασθαι	τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν, καὶ
[4, 8]	ὁ δὲ τὸ ἐπιτίμιον ἄπορος	διαλύσασθαι	δοῦλος ἔστω τοῖς καταδεδικασμένοις. (Πραθεὶς
[4, 6]	τὴν ἐπ' αὐτοῖς δόξαν καὶ	ἐξιδιώσασθαι	μηδενὸς ἂν γενομένου μάρτυρος τοῦ
[4, 6]	ἐστί μοι καὶ Μαδιηνίταις, ὧν	ἀπώσασθαί	μοι τὴν ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές,
[4, 3]	τὴν ἰσχὺν τοῦ θεοῦ νομίσειαν	ἀπατᾶσθαι	δύνασθαι. καὶ Ἀαρὼν μὲν οὐκέτι
[4, 8]	συνοικεῖν μὴ πρότερον ἐξέστω εὐνῆς	ἅψασθαι	καὶ κοινωνίας, πρὶν ἢ ξυραμένην
[4, 8]	κἂν ὑπ' αἰσχύνης τινὰς ὀκνοῦντας	ἅψασθαι	λαβεῖν παρακαλῶσιν, ὄντας μὲν Ἰσραηλίτας
[4, 6]	προαχθεὶς ἐπί τι τῶν ὀρῶν	σκέψασθαι,	πῶς τὸ τῶν Ἑβραίων ἔχοι
[4, 8]	ἀγαθῶν, ὁ δὲ μὴ μέλλων	ἄγεσθαι	παρθένον μὴ ζευγνύσθω συνοικοῦσαν ἄλλῳ
[4, 6]	τοῦ πρὸς αὐτὰς ἔρωτος κάλλιστα	λέγεσθαι	ταῦτα ὑπολαβόντες καὶ παραδόντες αὑτοὺς
[4, 8]	γυναικὸς ἡταιρημένης θυσίας μὴ τελεῖν:	ἥδεσθαι	γὰρ μηδενὶ τῶν ἀφ' ὕβρεως
[4, 8]	γῆν ἥμερα δένδρα κόπτοντας ἀλλὰ	φείδεσθαι,	λογιζομένους ἐπ' ὠφελείᾳ ταῦτα τῶν
[4, 6]	ἅπερ ὑπαγορεύει τὸ θεῖον λέγειν,	βιάζεσθαι	δὲ τὴν ἐκείνου βούλησιν: οὐδὲν
[4, 2]	ἐθελήσῃ χαλεπώτερον ἤδη τυγχάνειν τοῦ	βιάζεσθαι	τό τε λεληθότως ἐξυβρίζειν, ὅτι
[4, 6]	ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ ἐν τῷ	βιάζεσθαι	τοὺς νόμους ἀλλ' ἐν τῷ
[4, 8]	καὶ σύμμαχον, ὅμως ἀξιοῦτε μὴ	ἀναγκάζεσθαι	πολεμεῖν αὐτοῖς μηδὲ τὰ ἐκείνων
[4, 8]	τῆς εὐδαιμονίας καὶ τοῖς ἄλλοις	ἐμφανίζεσθαι	ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος αὐτοῖς
[4, 2]	ἄλλῳ τὴν διὰ τούτου εὐδαιμονίαν	χαρίζεσθαι.	ἀλλ' ἐγώ τε κρείττων ἢ
[4, 8]	ἀγαθὰ προσκτήσασθαι δὲ ὅσα δύναται	χαρίζεσθαι.	(Γαμείτωσαν δὲ ἐν ὥρᾳ γάμου
[4, 6]	δὲ ὁ θεὸς ὧν ἐγὼ	χαρίζεσθαι	διεγνώκειν: καὶ παντελῶς ἀσθενεῖς οἱ
[4, 8]	οἱ δὲ καὶ τοῦτ' αὐτῷ	χαρίζεσθαι	κρίνοντες τὸ κατὰ βούλησιν ἀπελθεῖν
[4, 6]	ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο. νῦν δέ,	χαρίζεσθαί	τε γὰρ αὐτῷ σοὶ διὰ
[4, 6]	πρὸς τὸν Βάλαμον. κἀκεῖνος βουλόμενος	χαρίζεσθαί	τι τοῖς ἀνδράσιν ἀνήρετο τὸν
[4, 8]	φυλαττέτω μαρτυράμενος τὸν θεὸν μὴ	νοσφίζεσθαι	ἀλλότρια. (Μὴ ἐξεῖναι δὲ παριέναι
[4, 3]	θυμιατήρια αὐτῶν παρὰ τὸν χάλκεον	καταθέσθαι	βωμόν, ὡς ἂν ὑπόμνησις εἴη
[4, 8]	αὐτὸς ἀποθνησκέτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς	καταθέσθαι	δικαιοῦντος τοῦ νόμου. ~(Φάρμακον μήτε
[4, 8]	κατὰ ταὐτὰ τοῖς παραβησομένοις κατάρας	τίθεσθαι	ὑποφωνούσας ἀλλήλαις ἐπὶ τῇ κυρώσει
[4, 4]	σημαίνει κατὰ Ἑλλήνων γλῶτταν, βουλομένους	ἀφίεσθαι	τῆς λειτουργίας τοῖς ἱερεῦσι καταβάλλειν
[4, 8]	ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων δ' ἂν	ἐφικέσθαι	δυνηθείητε, εἰ τῶν νόμων οὓς
[4, 8]	διδασκαλίαν αὐτοῖς ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ τοῦ	διδάσκεσθαι.	(Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ σύνοδον φεύγειν
[4, 6]	καὶ καλῶς αὐτοῖς ἂν ἔχοι	μεταβαλέσθαι,	τὴν ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ ἐν
[4, 2]	διακόσιοι τῶν πρώτων ἄνδρες σπεύδοντες	ἀφελέσθαι	τὴν ἱερωσύνην τὸν Μωυσέος ἀδελφὸν
[4, 2]	ἐξουσίαν τοῦ τίνι παράσχῃ ταύτην	ἀφελέσθαι	τὸν θεόν. τῆς οὖν στάσεως
[4, 8]	τε ταῦτα τοῖς ἀξίοις καὶ	ἀφελέσθαι	τῶν ἁμαρτανόντων εἰς αὐτὸν ἱκανός,
[4, 8]	τοῦτον εἴη παρεσχηκώς: ἀλλὰ μηδὲ	ἀναβάλλεσθαι	τὴν ἀπόδοσιν, ἀλλ' αὐθημερὸν ἐκτίνειν
[4, 6]	τῆς ἐνδείας δι' εὐπορίαν αὐτῶν	ἀπολέσθαι.	καὶ ὁ μὲν ταῦτα λέγων
[4, 2]	γενομένην κατέλαβεν, ὑφ' ἧς ἅπαντας	ἀπολέσθαι	κινδυνεύσαντας ἔσωσε Μωυσῆς οὐ μνησικακῶν,
[4, 8]	ὄντα οὐκ ἐάσει τινὰς ἀποκυλισθέντας	ἀπολέσθαι.	(Παρακαταθήκην δὲ ὥσπερ ἱερόν τι
[4, 7]	εὐσχήμονα πρόφασιν ἐπινοήσαντας αὐτοὺς μὲν	βούλεσθαι	τρυφᾶν ἀπόνως διάγοντας πάντων τεταλαιπωρηκότων
[4, 8]	ἐκ τοῦ πλεονεκτοῦντας προσωτέρω χωρεῖν	βούλεσθαι	τῶν ὅρων: μὴ γὰρ μακρὰν
[4, 8]	πρὸς ἀρετὴν ἠσκημένοις ἀπόλεμον μὲν	νέμεσθαι	παράσχοι τε κεκτημένοις αὐτὴν μήτε
[4, 4]	θυσίᾳ τε δρῶσι τὰς κουρὰς	νέμεσθαι	πρὸς τοὺς ἱερέας. καὶ οἱ
[4, 8]	τούτων τι διὰ σπουδῆς ἔχοι,	γίγνεσθαι	τοῦ συμφέροντος ὑμῖν δυνατώτερος. (Ὅρους
[4, 3]	ὡς ἀκουστὸν πάσῃ τῇ πληθύι	γενέσθαι,	δέσποτα, φησί, τῶν ἐπ' οὐρανοῦ
[4, 6]	ἔκρινε, κωλῦσαι δ' εἰ δύναιτο	γενέσθαι	μεγάλους λογιζόμενος πρεσβεῦσαι πρὸς Μαδιηνίτας
[4, 8]	καὶ συγχωροῦντος, εἰ μὴ βούλεται	γενέσθαι	πικρότερος. (Βοῦν τοῖς κέρασι πλήττοντα
[4, 6]	τοῦ Ζαμβρίου, καὶ πρὶν ἰσχυροτέραν	γενέσθαι	τὴν ὕβριν ὑπὸ τῆς ἀδείας
[4, 6]	ἀγανακτήσας ἐπὶ τῷ μὴ καταράτους	γενέσθαι	τοὺς Ἰσραηλίτας ἀποπέμπει τὸν Βάλαμον
[4, 8]	μὴ κατὰ βούλησιν ἰδίαν ταῦτα	γίνεσθαι	δεικνύναι. καὶ τὸ μὲν πλῆθος
[4, 4]	γὰρ ἄνθρωποι πεπιστευκότες ἤδη μηδὲν	γίνεσθαι	δίχα τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας
[4, 4]	αὐτοῦ τὴν ὀργὴν τοῦ θεοῦ	γίνεσθαι	τοσαύτην οὐχ οὕτω διὰ τὴν
[4, 8]	μήτε βλασφημεῖν ἐκείνων παρόντων μήτε	θρασύνεσθαί	τισιν ἐξεῖναι τῆς πρὸς τοὺς
[4, 8]	ἦν, ἐπὶ τὴν τῶν ἄλλων	τραπέσθαι	διήγησιν. γέγραπται δὲ πάνθ' ὡς
[4, 8]	μόνον οἷς ὁ θεὸς ὑμᾶς	ἕπεσθαι	βούλεται, τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ μήτε
[4, 8]	καὶ ὁπότε πρὸς ὕπνον ὥρα	τρέπεσθαι	μαρτυρεῖν τῷ θεῷ τὰς δωρεάς,
[4, 8]	ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ τοῦ διδάσκεσθαι. (Γάλλους	ἐκτρέπεσθαι	καὶ σύνοδον φεύγειν τὴν μετ'
[4, 8]	καλῶς τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ γεγευμένοις	ἀπολείπεσθαι	συνέβαινεν αὐτοῦ. τὴν δ' ὑπερβολὴν
[4, 8]	κατηγορήσαντι μηδεμίαν ἐξουσίαν ἔχοντος ἐκείνου	ἀποπέμπεσθαι	αὐτήν, πλὴν εἰ μὴ μεγάλας
[4, 8]	παρέχειν αὐτοῖς τῶν ὡραίων μεταλαμβάνειν:	ἀποφέρεσθαι	δ' αὐτοῖς μηδὲν ἐξέστω. μηδὲ
[4, 8]	ὑμετέροις ἀποδώσει καὶ τὸν ναόν:	ἔσεσθαι	δὲ τὴν τούτων ἀποβολὴν οὐχ
[4, 8]	πραχθησομένων οὐ μέλλω βοηθὸς ὑμῖν	ἔσεσθαι	καὶ σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ
[4, 5]	τοῖς Ἑβραίοις εἰς μάχην ἐλθεῖν	περιέσεσθαί	τε νομίζων καὶ τῆς ἀρετῆς
[4, 1]	καὶ νῦν βουλομένοις πονεῖν ἀεὶ	παρέσεσθαι	σύμμαχον: εἶναί τε καὶ κατ'
[4, 7]	γῆν τρεῖς ἕτεραι πόλεις ἔμελλον	ἀνατεθήσεσθαι	τῶν Λευίτιδων πόλεων τοῖς φυγάσιν
[4, 4]	ἐθέλοι λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν	ἀδικηθήσεσθαι	δώσειν ὁμολογῶν, ἀγοράν τε τῷ
[4, 6]	οὕτως γὰρ αὐτοῖς τὸν θεὸν	ὀργισθήσεσθαι.	καὶ ὁ μὲν τοῦθ' ὑποθέμενος
[4, 8]	γὰρ ἀλλήλοις μένοντας ἀλλοτριωτάτους αὑτοῖς	νομισθήσεσθαι.	(Ἔστω δὲ καὶ δεκάτη τῶν
[4, 8]	πορευομένῳ δ' ἔνθεν οὗ ἔμελλεν	ἀφανισθήσεσθαι	πάντες εἵποντο δεδακρυμένοι, καὶ Μωυσῆς
[4, 4]	οὐδένα γὰρ ἔτι αὐτῆς ἄλλον	ἀντιποιήσεσθαι	καὶ τοὺς πρώτους ὁρῶντα κακῶς
[4, 3]	σωφροσύνης δὲ εἰς τοὺς ταῦτα	πείσεσθαι	περὶ σοῦ δοξάζοντας οὐχ ὅσια:
[4, 2]	ἦν δὲ καὶ τὸ μὴ	προσέσθαι	παρέχοντος ἐκείνου τὴν τιμὴν ἀσεβές,
[4, 3]	τὴν ἱερουργίαν. ὡς δ' οὔτε	ὑπακούσεσθαι	τοῖς ἀγγέλοις ἔφασαν καὶ Μωυσῆν
[4, 8]	πονήσαντας. μηδὲ ὀπώρας ἀκμαζούσης κωλύειν	ἅπτεσθαι	τοὺς ὁδῷ βαδίζοντας, ἀλλ' ὡς
[4, 6]	εἴ τινι συσταίη τῶν δεινῶν	ἀπαλλάττεσθαι,	πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι καὶ νίκην
[4, 8]	μήτε ποτόν: οὐ γὰρ δίκαιον	προσοδεύεσθαι	τοῦ ὁμοφύλου τὰς τύχας, ἀλλὰ
[4, 1]	νομίζοντες κατηγόρουν μὲν αὐτοῦ καὶ	πραγματεύεσθαι	μένειν αὐτοὺς ἀπόρους ὑπενόουν, ἵν'
[4, 6]	δίκαιον ἡγούμενος παρὰ πολλῶν ἐμαυτῷ	πραγματεύεσθαι	τὴν ἀλήθειαν, καὶ οὐχ ὥσπερ
[4, 8]	παραθέμενος οὕτως ἀπέλθω τοῦ βίου.	πιστεύεσθαι	δὲ ἄξιός εἰμι διά τε
[4, 4]	πολλῷ δὲ μᾶλλον αὔξειν καὶ	φύεσθαι:	χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς ἐπὶ τὸ
[4, 5]	ἑαυτοῖς σωτηρίαν ὑπολαβόντες ἢ τὸ	μάχεσθαι	παρέξειν: ἐθάρρουν γὰρ ταῖς πόλεσιν
[4, 5]	τὸν Ἀμοραῖον διακείμενον οὔτε περιφρονούμενος	ἀνέχεσθαι	δεῖν ἔγνω καὶ τοὺς Ἑβραίους
[4, 1]	Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν ὕβρεως Μωυσῆν τύραννον	ἀνέχεσθαι	καὶ ζῆν πρὸς τὴν τούτου
[4, 8]	χαλεπῶς, γινώσκοντες ὅτι πάντες οἱ	ἄρχεσθαι	καλῶς εἰδότες καὶ ἄρχειν εἴσονται
[4, 8]	τοὺς ἐπὶ τῷ Γρίζειν γενομένους	εὔχεσθαι	τὰ κάλλιστα τοῖς περὶ τὴν
[4, 4]	τῶν φυλῶν ὀνόματα βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα:	λήψεσθαι	γὰρ ἐκεῖνον τὴν ἱερωσύνην, οὗπερ
[4, 3]	ἀγγέλοις ἔφασαν καὶ Μωυσῆν οὐ	περιόψεσθαι	κατὰ τοῦ λαοῦ παντὸς ἐκ
[4, 7]	τὴν πρὸς τὸ πονεῖν μαλακίαν	πεποιῆσθαι	τὴν αἴτησιν, ἀλλ' ὅπως τὴν
[4, 7]	εὐπρεπῆ τὴν τῶν βοσκημάτων ἐπιμέλειαν	εὑρῆσθαι	κακίστους τε ἀπεκάλει καὶ δειλίας
[4, 8]	ᾗ κατ' ἐμοῦ πολλάκις ἐτολμήσατε	χρῆσθαι:	γινώσκετε γὰρ ὡς πλεονάκις ἐκινδύνευσα
[4, 5]	καὶ πᾶσι τοῖς ἑκηβόλοις δεξιοὶ	χρῆσθαι,	καὶ διὰ τὴν ὅπλισιν οὖσαν
[4, 8]	γὰρ τῶν ὅπλων καλὸν εἶναι	χρῆσθαι	λόγοις πρὸς αὐτοὺς δηλοῦντας, ὅτι
[4, 8]	ὡς μήτε γυναῖκα ἀνδρικῇ σκευῇ	χρῆσθαι	μήτ' ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν
[4, 5]	τοῖς τε κατὰ τὴν ἀγορὰν	χρῆσθαι	πρὸς τὸ ἐκείνων λυσιτελές, εἰ
[4, 8]	αὐτὸν ἄξιον ὑπολαμβάνειν ἀπάγων αὐτοὺς	χρῆσθαι	τῇ πολιτείᾳ παρεκάλει. καὶ τότε
[4, 5]	ἡδονῆς ἀπολαύειν, ὅτ' αὐτῇ συγχωρεῖ	χρῆσθαι	τὸ θεῖον. οἱ δ' ἧς
[4, 8]	ἁρμόζειν μήτ' αὐτῷ τῷ δεσπότῃ	χρῆσθαι.	τῷ δὲ τετάρτῳ τρυγάτω πᾶν
[4, 8]	τῶν ἐν τοῖς ὁμοίοις ὑπαρχόντων	ποιεῖσθαι,	καὶ τυχόντας εὐπορίας ἐξ ἐλέου
[4, 8]	χαριζομένους οὔτ' ἀξιώματι προσῆκε φανερὰς	ποιεῖσθαι	τὰς κρίσεις, ἀλλὰ τὸ δίκαιον
[4, 8]	ἀλλὰ κατ' οἰκεῖα γένη κἀκείνοις	ποιεῖσθαι	τὸν ἄροτον. εἶναι δὲ καθαρὰ
[4, 6]	ταῖς ἀξιολογωτάταις, ὧν ἐνίαις οὐδ'	οἰκεῖσθαί	πω συνέβαινε τὴν ἀρχήν, ἅ
[4, 8]	ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν μὴ σπείρειν:	ἀρκεῖσθαι	γὰρ αὐτὴν τρέφειν τοῦτο τὸ
[4, 8]	μήτε δρᾶσαι μήτε δρωμένῳ παρατυχεῖν,	ἐπικαλεῖσθαι	δὲ ἵλεω τὸν θεὸν καὶ
[4, 8]	αὐτῆς ἄνδρα: δούλας δὲ μὴ	γαμεῖσθαι	τοῖς ἐλευθέροις, μηδ' ἂν ὑπ'
[4, 8]	γὰρ θεὸς ἂν οὕτως δόξειε	καταφρονεῖσθαι	καὶ ἀσθενέστερος ἐκείνων οἷς ἄν
[4, 2]	λέγων ὁ Κορῆς τοῦ κοινοῦ	προνοεῖσθαι	δοκεῖν, ἔργῳ δὲ εἰς ἑαυτὸν
[4, 8]	τυχόντων ἠμέληται τοῖς νόμοις εἰδόσι	προνοεῖσθαι	τοῦ κατ' αὐτοὺς ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας
[4, 8]	τοῦ πατρός, τῶν ὀφειλομένων αὐτῷ	στερεῖσθαι.	ὁ κόρην ἄλλῳ κατηγγυημένην φθείρας,
[4, 4]	τοῖς ἱερεῦσιν, ὥστε αὐτοὺς πανοικὶ	σιτεῖσθαι	ἐν τῇ ἱερᾷ πόλει. τῶν
[4, 7]	ὁρῶντες ὀργιζόμενον αὐτὸν καὶ δικαίως	ἠρεθίσθαι	πρὸς τὴν ἀξίωσιν αὐτῶν ὑπολαβόντες
[4, 8]	φόβον ἰσχύος προσνέμοι τὴν ψῆφον	κεκρίσθαι:	τοῦ θεοῦ γὰρ ἰσχύς ἐστι
[4, 8]	διετάξατε τοῖς ἱερεῦσι καὶ Λευίταις	δεδόσθαι,	ἣ πιπρασκέσθω μὲν ἐπὶ τῶν
[4, 4]	κωλύσων αὐτοὺς εἰ τολμήσαιεν βίᾳ	περαιοῦσθαι.	καὶ Μωυσῆς, ἄρχειν γὰρ μάχης
[4, 8]	παντὸς ἀνθρώπων γένους ἐστὶ καὶ	συνατιμοῦσθαι	δοκεῖ τοῖς τὴν αὐτὴν αὐτῷ
[4, 6]	καὶ πρὸς ὀλίγον, ὑφ' ὧν	ταπεινοῦσθαι	δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ
[4, 8]	αὐτοῖς ἀγαθὴν καὶ πολλὴν ἔδωκε	καρποῦσθαι,	μαρτυράμενος δὲ ὡς τάς τε
[4, 8]	ἀγαθῶν χορηγοῦντος οὐκ ἐπὶ τῷ	καρποῦσθαι	μόνοις, ἀλλὰ καὶ τῷ τοῖς
[4, 8]	ἔτους κύριος ἔστω τὰ φυτὰ	καρποῦσθαι.	(Τὴν ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν μὴ
[4, 1]	τῆς αὐτοῦ προνοίας οὐ δυνησόμενον	ἐρρῶσθαι	τοῖς πράγμασιν, ἀναστήσας τὸ στράτευμα
[4, 8]	καὶ τῶν ἐξ ἀρότρου πόνων	ἀπηλλάχθαι.	βουσὶν ἀροῦν τὴν γῆν, καὶ
[4, 2]	καὶ τῆς ἀπ' αὐτοῦ δουλείας	ἀπηλλάχθαι	τὸ πλῆθος, τῇ τοῦ θεοῦ
[4, 4]	εἰς Μωυσῆν χάριτος τοῦ θεοῦ	πεπρᾶχθαι,	κατηγόρουν δ' αὐτοῦ τὴν ὀργὴν
[4, 8]	τοῖς γὰρ ἱερεῦσι μόνοις ταύτην	ἀποδεδεῖχθαι.	(Συνελθόντος δὲ τοῦ πλήθους εἰς
[4, 8]	δὲ αὐτούς, ὡς ἂν αἱ	θυσίαι	τῷ θεῷ μᾶλλον κεχαρισμέναι γένοιντο
[4, 4]	τοῖς Λευίταις καὶ ἱερεῦσι τελεῖν.	καὶ	ἃ μὲν ἡ φυλὴ παρὰ
[4, 4]	διὰ μίσους ἦν ὁ Μωυσῆς	καὶ	Ἀαρών, ἀφέντες τοῦτο θαυμάζειν ἤρξαντο
[4, 4]	οὖν κομίζουσιν οἵ τε ἄλλοι	καὶ	Ἀαρὼν ἐπιγράψας Λευῖτιν ἐν τῇ
[4, 3]	αὐτῶν, ᾗ κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον	καὶ	Ἀαρὼν καὶ Κορῆς, καὶ πρὸ
[4, 3]	τοῦ θεοῦ νομίσειαν ἀπατᾶσθαι δύνασθαι.	καὶ	Ἀαρὼν μὲν οὐκέτι τῇ Μωυσέος
[4, 2]	τοῦ γέρως. ἀνεμέσητον δ' οἶμαι	καὶ	Ἀαρῶνα προσδέξασθαι συγκριθησόμενον, γένους μὲν
[4, 2]	τιμὴν ἔχοι λαμβανόντων αὐτὴν Δαθάμου	καὶ	Ἀβιράμου καὶ Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ
[4, 7]	οἶκον ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας	καὶ	ἁβροδίαιτοι σφόδρα ἐτύγχανον. ἤχθησαν δὲ
[4, 6]	εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς μὲν οὖν στρατοπεδεύει	καὶ	ἀγαγὼν τὴν δύναμιν ἐπὶ τῷ
[4, 7]	ἁβροδίαιτοι σφόδρα ἐτύγχανον. ἤχθησαν δὲ	καὶ	αἱ παρθένοι περὶ δισχιλίας καὶ
[4, 8]	ὑπερεθέμην εἰς τὴν περὶ ἐθῶν	καὶ	αἰτιῶν ἀπόδοσιν, ἣν συλλαμβανομένου τοῦ
[4, 3]	σοῖς προστάγμασιν, ἀπαθῆ τηρῶν αὐτὴν	καὶ	ἀκοινώνητον τῆς τῶν ἡμαρτηκότων κολάσεως:
[4, 8]	πολιτείαν. ἔτι δὲ καὶ βωμοὺς	καὶ	ἄλση καὶ νεὼς ὁπόσους ἂν
[4, 2]	ἐπειδὴ πλούτῳ προεῖχε, σὺ γὰρ	καὶ	ἀμφοτέρους ἡμᾶς μεγέθει χρημάτων ὑπερβάλλεις,
[4, 5]	ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν τε Μωαβῖτιν	καὶ	Ἀμωρῖτιν. γῆ δ' αὕτη καρποφόρος
[4, 8]	εἶναι δὲ καθαρὰ τὰ σπέρματα	καὶ	ἀνεπίμικτα, καὶ μὴ σύνδυο καὶ
[4, 8]	δάμαλιν καὶ κομίσαντες εἰς φάραγγα	καὶ	ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ καὶ φυτοῖς χωρίον
[4, 8]	φυλάττειν. ὡς δεινὸς μὲν ἐχθρὸς	καὶ	ἄνθρωπος νομοθέτης ὑβριζομένων αὐτῷ τῶν
[4, 3]	διασώσας τοῖς ἀπὸ θαλάσσης, ὁ	καὶ	ἀπ' οὐρανοῦ τροφὴν καταπέμψας οὐ
[4, 7]	ὄνους δὲ ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ δὲ	καὶ	ἀργύρου ἄπειρόν τι πλῆθος κατασκευῆς,
[4, 7]	πίπτει τῶν Μαδιηνιτῶν πλῆθος ἀσυλλόγιστον	καὶ	ἀριθμοῦ κρεῖττον οἵ τε βασιλεῖς
[4, 4]	τούς τε πέττοντας τὸν σῖτον	καὶ	ἀρτοποιουμένους τῶν πεμμάτων αὐτοῖς τινα
[4, 8]	πάντες οἱ ἄρχεσθαι καλῶς εἰδότες	καὶ	ἄρχειν εἴσονται παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν
[4, 8]	θεὸς ἂν οὕτως δόξειε καταφρονεῖσθαι	καὶ	ἀσθενέστερος ἐκείνων οἷς ἄν τις
[4, 6]	ἡμετέρας ὁμιλίας λαβόντες ἔπειθ' ὑβρίσητε	καὶ	ἀτίμους ἀποπέμψητε πρὸς τοὺς γονεῖς.
[4, 8]	θεὸν καταλευσθεὶς κρεμάσθω δι' ἡμέρας	καὶ	ἀτίμως καὶ ἀφανῶς θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν
[4, 8]	θνησκούσης δ' ἐκ τῆς πληγῆς	καὶ	αὐτὸς ἀποθνησκέτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς
[4, 8]	πατέρας τολμωμένοις χαλεπῶς ἔχειν, ὅτι	καὶ	αὐτὸς πατὴρ τοῦ παντὸς ἀνθρώπων
[4, 8]	κρεμάσθω δι' ἡμέρας καὶ ἀτίμως	καὶ	ἀφανῶς θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν δὲ εἰς
[4, 8]	δοῦναί τε ταῦτα τοῖς ἀξίοις	καὶ	ἀφελέσθαι τῶν ἁμαρτανόντων εἰς αὐτὸν
[4, 2]	ἀνηρέθιστο δὲ καὶ τὸ πλῆθος	καὶ	βάλλειν τὸν Μωυσῆν ὡρμήκεσαν, εἴς
[4, 6]	αὕτη φοίνικά τε φέρειν ἀγαθὴ	καὶ	βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο δὲ φρονεῖν
[4, 6]	τῶν θυγατέρων τὰς μάλιστα εὐπρεπεῖς	καὶ	βιάσασθαι καὶ νικῆσαι τὴν τῶν
[4, 8]	πράττειν ἀνάγκην ἔχουσιν ἐμπόδιον εἶναι	καὶ	βλάπτειν πέφυκε τοὺς χρωμένους. στρατὸν
[4, 8]	τῷ τοῖς ἄλλοις μεταδιδόναι φιλοτίμως,	καὶ	βουλομένου τῷ τρόπῳ τούτῳ τὴν
[4, 8]	νεὼς εἷς ἐν ταύτῃ ἔστω,	καὶ	βωμὸς εἷς ἐκ λίθων μὴ
[4, 8]	τὴν πάτριον πολιτείαν. ἔτι δὲ	καὶ	βωμοὺς καὶ ἄλση καὶ νεὼς
[4, 8]	ἔπειθ' οὕτως ἐπ' εὐωχίας τράπηται	καὶ	γάμους: καλὸν γὰρ εἶναι καὶ
[4, 2]	εἶχε τοῦτο φέρων ἔδωκα τἀδελφῷ:	καὶ	γὰρ εἰ μὴ φροντίζων τοῦ
[4, 4]	αὐτοῖς τοῦτ' εἶναι. (Μωυσῆς δέ,	καὶ	γὰρ ἐκ πολλοῦ συνιστάμενον ἠκροᾶτο
[4, 3]	ὑποψίας, ἐπένευσαν δὲ τοῖς εἰρημένοις:	καὶ	γὰρ ἦν καὶ ἐδόκει χρηστὰ
[4, 6]	ἐμὰς πράξεις ὡς παρὰ ἐλευθέρου,	καὶ	γὰρ οὐδὲ λαθεῖν προεθέμην: θύω
[4, 2]	οἰκειότερον ἢ πρὸς ἐκεῖνον διακείμενος:	καὶ	γὰρ οὐδὲ συνετὸν ἦν τοῖς
[4, 6]	τῶν αὐτοῦ πραγμάτων λίαν εὐλαβεῖτο,	καὶ	γὰρ οὐδὲν πέπυστο γῆν ἄλλω
[4, 8]	ἐκ τοῦ συμβάντος τῷ νομοθέτῃ:	καὶ	γὰρ πεπεισμένος ἅπαντι τῷ χρόνῳ
[4, 5]	ἀγαθῶν αὐτοῖς αἴτιος ἀποθανὼν ὑπῆρξε:	καὶ	γὰρ πόλεις ἑξήκοντα λαμπρῶς πάνυ
[4, 2]	καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν ὑπὸ φθόνου,	καὶ	γὰρ φυλέτης ὢν ἐτύγχανεν αὐτοῦ
[4, 5]	μᾶλλον ἤ τινι τῶν πολεμικῶν,	καὶ	γὰρ ὥρα θέρους ἦν, καὶ
[4, 7]	Ἀρίμανον δὲ τῆς Γαλαδηνῶν γῆς,	καὶ	Γαυλανὰν δ' ἐν τῇ Βατανίδι.
[4, 5]	Ἰσραηλίταις Ὤγης ὁ τῆς Γαλαδηνῆς	καὶ	Γαυλανίτιδος βασιλεὺς στρατὸν ἄγων, καὶ
[4, 8]	τις λάβῃ παρθένον ἄν τε	καὶ	γεγαμημένην, βουλομένῳ συνοικεῖν μὴ πρότερον
[4, 8]	περιέχουσαν τῶν ἐσομένων, καθ' ἣν	καὶ	γέγονε τὰ πάντα καὶ γίνεται,
[4, 2]	τις Ἑβραίων ἐν τοῖς μάλιστα	καὶ	γένει καὶ πλούτῳ διαφόρων ἱκανὸς
[4, 4]	δείσας μή τι νεωτερίσωσι πάλιν	καὶ	γένηταί τι μέγα καὶ χαλεπὸν
[4, 8]	ἑκάστῃ τῶν φυλῶν προφητεύσαντος τὰ	καὶ	γενόμενα τὸ πλῆθος εἰς δάκρυα
[4, 8]	δικαίας οὔσης φύσει τῆς εὐχαριστίας	καὶ	γενομένης ἐπ' ἀμοιβῇ μὲν τῶν
[4, 4]	τρόπῳ: μόσχον θήλειαν, ἀρότρου μὲν	καὶ	γεωργίας ἄπειρον ὁλόκληρον δέ, ξανθὴν
[4, 8]	διὰ τῆς οἰκουμένης πᾶσαν ἐμπλήσετε	καὶ	γῆν καὶ θάλασσαν τῆς αὑτῶν
[4, 3]	φησί, τῶν ἐπ' οὐρανοῦ τε	καὶ	γῆς καὶ θαλάσσης: σὺ γὰρ
[4, 8]	ἣν καὶ γέγονε τὰ πάντα	καὶ	γίνεται, μηδὲν ἐκείνου διημαρτηκότος τῆς
[4, 8]	τούτων τῇ ψυχῇ δοκεῖν αὐτοῦ	καὶ	γινώσκειν μόνον αὐτῶν τὴν προσηγορίαν
[4, 4]	καὶ τοὺς οἰκέτας καὶ θυγατέρας	καὶ	γυναῖκας ἔξω τῶν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων
[4, 7]	κτίσαντες πόλεις καρτερὰς τέκνα τε	καὶ	γυναῖκας καὶ τἆλλα ὅσα συμπεριάγειν
[4, 6]	νικηφόρος οὐδ' ὥστε παῖδας εὐφρᾶναι	καὶ	γυναῖκας. τοσοῦτον ὑμῖν ἀνδρείας τὸ
[4, 7]	κτίσαντας πόλεις εἰς φυλακὴν τέκνων	καὶ	γυναικῶν καὶ κτήσεως αὐτοῦ διδόντος
[4, 3]	τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν Ἀβίραμον	καὶ	Δαθάμην, οἵ σου καταδικάζουσιν ἀναισθησίαν
[4, 3]	δὲ καὶ Μωυσῆς πρὸς Ἀβίραμον	καὶ	Δαθάμην ὑπηρέτας ἐκέλευσεν ἥκειν κατὰ
[4, 3]	Ἰσραηλίτας τιμωρίαν ἐκτίνειν. (Ταῦτ' εἰπόντος	καὶ	δακρύοντος σείεται μὲν αἰφνίδιον ἡ
[4, 8]	ὁπόσους ἂν ἔχοιεν κατερείπειν παραινῶ	καὶ	δαπανᾶν πυρὶ τὸ γένος αὐτῶν
[4, 6]	(Μαδιηνῖται δὲ Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου	καὶ	δέησιν λιπαρὰν προσφέροντος πάλιν πέμπουσι
[4, 7]	ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους τε ἀπεκάλει	καὶ	δειλίας εὐσχήμονα πρόφασιν ἐπινοήσαντας αὐτοὺς
[4, 6]	τοὺς πρέσβεις δέχεται ξενίᾳ φιλοφρόνως	καὶ	δειπνίσας ἀνέκρινε τὴν τοῦ θεοῦ
[4, 8]	ἀλλοτριωτάτους αὑτοῖς νομισθήσεσθαι. (Ἔστω δὲ	καὶ	δεκάτη τῶν καρπῶν ἐξαίρεσις ὑμῖν
[4, 5]	οὖν σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες ἀντιστῆναι	καὶ	δέξασθαι τοὺς Ἑβραίους τρέπονται, τοῦτο
[4, 6]	πλησίον ἐσομένας τοῦ ἐκείνων στρατοπέδου,	καὶ	δεομένοις συνεῖναι τοῖς νεανίαις αὐτῶν
[4, 6]	γαμετὰς αὐτῶν ἐσομένας αὐτόθι μένειν	καὶ	δεσποίνας ἀποδειχθησομένας πάντων ὧν ὑπῆρχεν
[4, 8]	ὄντας μὲν Ἰσραηλίτας ὡς κοινωνοὺς	καὶ	δεσπότας διὰ τὴν συγγένειαν, ἀφιγμένους
[4, 6]	αὐτεξούσιον, ὃ τῶν ἐλευθέρων ἐστὶ	καὶ	δεσπότην οὐκ ἐχόντων. χαλεπώτερος δ'
[4, 7]	τῶν πρώτων τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς	καὶ	δηλούντων μὲν ὡς τεθνήκοι τις
[4, 2]	πλούτῳ διαφόρων ἱκανὸς δ' εἰπεῖν	καὶ	δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν
[4, 5]	καὶ λείαν πολλὴν ἰδίᾳ τε	καὶ	δημοσίᾳ πάντες εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς μὲν
[4, 6]	δεηθέντες ἐνταυθοῖ με προθύμως ἠγάγετε	καὶ	δι' ἃ τὴν ἄφιξιν ἐποιησάμην,
[4, 8]	Χαναναίων γῆς ἐν τῷ καλλίστῳ	καὶ	δι' ἀρετὴν ἐπιφανεῖ, ἣν ἂν
[4, 5]	τῶν τῆς Ἀραβίας ὀρῶν ὡρμημένος	καὶ	διὰ πάσης ἐρήμου ῥέων εἰς
[4, 3]	πεντήκοντα καὶ διακοσίων ἀνδρῶν, οἳ	καὶ	διὰ πατέρων ἀρετὴν ἐτιμῶντο παρὰ
[4, 1]	διὰ τοὺς προγόνους ὧν ἐπετρόπευσε	καὶ	διὰ τὴν αὐτῶν ἀρετὴν πρότερόν
[4, 3]	ἀρετὴν ἐτιμῶντο παρὰ τῷ λαῷ	καὶ	διὰ τὴν αὐτῶν, ᾗ κἀκείνους
[4, 5]	πᾶσι τοῖς ἑκηβόλοις δεξιοὶ χρῆσθαι,	καὶ	διὰ τὴν ὅπλισιν οὖσαν εὐσταλῆ
[4, 2]	συνέπεσεν: ἑξήκοντα γὰρ ὄντες μυριάδες	καὶ	διὰ τὸ πλῆθος ἴσως ἂν
[4, 8]	τὰς πρότερον ὑπὲρ ὑμῶν φιλοτιμίας	καὶ	διὰ τὸ τὰς ψυχὰς ἐπὶ
[4, 8]	τολμηρῶς καὶ προπετῶς ἐπενεγκεῖν αἰτίαν	καὶ	διαβολὴν πρόστιμον ἐκτινύτω πληγὰς τεσσαράκοντα
[4, 2]	οἱ συντεταγμένοι τῷ Κορῇ πεντήκοντα	καὶ	διακόσιοι τῶν πρώτων ἄνδρες σπεύδοντες
[4, 2]	ἕκαστος, ἀπεδήλου δὲ τοὺς πεντήκοντα	καὶ	διακοσίους ἄνδρας, τιμῆς ἄξιοι δοκεῖτε,
[4, 3]	εἴη κεχειροτονημένος. συνελθόντων δὲ πεντήκοντα	καὶ	διακοσίων ἀνδρῶν, οἳ καὶ διὰ
[4, 6]	μιμηταὶ γενόμενοι ταράξωσι τὸ πλῆθος.	καὶ	διαλύεται μὲν ἐπὶ τούτοις ὁ
[4, 3]	ὁ νόμων ἡμῖν ἐπίνοιαν ὑποθέμενος	καὶ	διάταξιν πολιτείας: ἐλθέ, δέσποτα τῶν
[4, 3]	ἐπίδειξις ἂν ἰσχύος ἅπασι γένοιτο	καὶ	διδασκαλία σωφροσύνης δὲ εἰς τοὺς
[4, 5]	μεστῆς ἔτι τῶν καρπῶν ὑπαρχούσης,	καὶ	διεξῄει πᾶσιν ἀδεῶς τὸ στράτευμα
[4, 7]	δὲ λοιπὴν νέμει τῷ λαῷ.	καὶ	διῆγον τὸ λοιπὸν εὐδαιμόνως, ἀφθονίας
[4, 8]	καὶ γάμους: καλὸν γὰρ εἶναι	καὶ	δίκαιον παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα θεραπεύειν αὐτῆς
[4, 6]	ὑμετέραν ἀξίωσιν, ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς	καὶ	δικαίους ὑπολαβοῦσαι τοιούτοις ὑμᾶς τιμῆσαι
[4, 7]	οἱ δ' ὁρῶντες ὀργιζόμενον αὐτὸν	καὶ	δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς τὴν ἀξίωσιν
[4, 3]	ὄλεθρον αὐτοῖς τοῦτον ποιήσεις ἐμόν,	καὶ	δίκην εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ τὸν
[4, 1]	Μωυσέος πειθαρχοῦντες λόγοις ἠρεμεῖν, ἀλλὰ	καὶ	δίχα τῆς παρ' ἐκείνου προθυμίας
[4, 6]	φησί, περὶ τῶν ὅλων λογίζῃ	καὶ	δοκεῖς ἐφ' ἡμῖν εἶναί τι
[4, 8]	ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς φειδὼ ποιούμενοι τοῦ	καὶ	δόξαντος εἰς σωτηρίαν τὴν σὴν
[4, 3]	γνώμῃ τε σῇ γίνεται πάντα	καὶ	δρωμένοις μηχανὴν ἐξεπόρισας οἶκτον ἐν
[4, 2]	τῶν ταύτην τὴν φυλὴν νεμομένων	καὶ	δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο μὲν
[4, 8]	προθυμηθείη τῆς περὶ αὐτῶν σωτηρίας	καὶ	δυσελπιστοῦντες περὶ τῶν μελλόντων ὡς
[4, 2]	παρὰ τὰς κακοπραγίας δυσάρκτοις εἶναι	καὶ	δυσπειθέσι, τοῦτο καὶ τοῖς Ἰουδαίοις
[4, 8]	τῶν ὑμετέρων ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ	καὶ	δωρεᾶς τῶν κρειττόνων, ὅτι τε
[4, 4]	εἰς πηγὴν ἔρραινον τρίτῃ τε	καὶ	ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν καὶ καθαροὶ
[4, 3]	τοῖς εἰρημένοις: καὶ γὰρ ἦν	καὶ	ἐδόκει χρηστὰ τῷ λαῷ. τότε
[4, 6]	γευσάμενον ξενικῶν ἐθισμῶν ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο,	καὶ	εἴ τινες τῶν πρώτων ἀνδρῶν
[4, 3]	λαὸν τοῦ λοιποῦ βραβεύων ὁμόνοιαν	καὶ	εἰρήνην σῶζε τὴν πληθὺν ἑπομένην
[4, 8]	ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη τὸ ἀνθρώπειον	καὶ	εἰς ἀβουλήτους ἢ κατὰ προαίρεσιν
[4, 6]	λέγων ἐπειρᾶτο τοὺς νέους ἐπανορθοῦν	καὶ	εἰς μετάνοιαν ἄγειν ὧν ἔπραττον.
[4, 4]	πάντα τρία πρὸς τοῖς εἴκοσι	καὶ	ἑκατόν. ἀποθνήσκει δὲ κατὰ σελήνην
[4, 8]	τῷ γήρᾳ χρόνον ἐτῶν εἴκοσι	καὶ	ἑκατὸν ἠνυσμένον δεῖ με τοῦ
[4, 8]	τὸν πάντα χρόνον ἐτῶν εἴκοσι	καὶ	ἑκατόν, ὧν ἦρξε τὸ τρίτον
[4, 7]	δὲ πεντακισχιλίας πρὸς μυριάσιν ἑπτὰ	καὶ	ἑξήκοντα, ὄνους δὲ ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ
[4, 6]	σφετερίσασθαι τὴν ἐπ' αὐτοῖς δόξαν	καὶ	ἐξιδιώσασθαι μηδενὸς ἂν γενομένου μάρτυρος
[4, 5]	καὶ γὰρ ὥρα θέρους ἦν,	καὶ	ἐπιθυμίᾳ τοῦ πιεῖν. ἐπὶ ποταμὸν
[4, 6]	τεκμαίροιτ' ἄν τις, ὅ τι	καὶ	ἔσοιτο πρὸς τὸ μέλλον. (Βάλακος
[4, 8]	μὲν ἑτέρας ἐν τιμῇ σφόδρα	καὶ	εὐνοίᾳ κειμένης ἢ δι' ἔρωτα
[4, 6]	πατέρων ἀρετὰς ἐπιφανεῖς ἦσαν συνδιεφθείροντο,	(καὶ	Ζαμβρίας ὁ τῆς Σεμεωνίδος ἡγούμενος
[4, 6]	γένος, οὗ μὴ κατ' ἀρετὴν	καὶ	ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων καὶ καθαρῶν
[4, 8]	παραινῶ, οὐκ ἂν ὄντες μακαριστοὶ	καὶ	ζηλωτοὶ πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ ποτ' ἢ
[4, 1]	ἐξελθεῖν ὕβρεως Μωυσῆν τύραννον ἀνέχεσθαι	καὶ	ζῆν πρὸς τὴν τούτου βούλησιν
[4, 8]	ἐν ᾗ ὁ φόνος ἐπράχθη,	καὶ	ἡ γερουσία συνελθόντες μετρείτωσαν ἀπὸ
[4, 8]	οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται	καὶ	ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης
[4, 8]	τε ἀρχιερεὺς καὶ ὁ προφήτης	καὶ	ἡ γερουσία τὸ δοκοῦν ἀποφαινέσθωσαν.
[4, 5]	αὐτός τε κατεπλάγη τοὺς Ἑβραίους	καὶ	ἡ δύναμις αὐτοῦ παρέχουσα θᾶττον
[4, 8]	θυγατέρα. οὐδ' ἂν οἱ λόγοι	καὶ	ἡ παρ' αὐτῶν διδασκαλία τοῦ
[4, 6]	πατρῷοι καὶ κτῆσις ἀγαθῶν ἄφθονος	καὶ	ἡ παρὰ τῶν γονέων καὶ
[4, 8]	πεῖραν λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια	καὶ	ἡ τῶν οὐ φυλαχθέντων νόμων
[4, 6]	ἀγαθῶν καὶ σύμμαχον εἰς ἅπαντα	καὶ	ἡγεμόνα τὴν ἑαυτοῦ πρόνοιαν ἐπένευσεν.
[4, 2]	αὐτὸς ὢν Μωυσεῖ, πλούτῳ δὲ	καὶ	ἡλικίᾳ διαφέρων: εἰ δὲ τῇ
[4, 4]	πατρίους νόμους τοὺς δεσπότας σίκλον	καὶ	ἥμισυ αὐτοῖς ἀναφέρειν, ἀνθρώπου δὲ
[4, 6]	κλέους ἐμπλησθήσεται πᾶσα ἡ γῆ	καὶ	θάλασσα, ἀρκέσετε δὲ τῷ κόσμῳ
[4, 8]	οἰκουμένης πᾶσαν ἐμπλήσετε καὶ γῆν	καὶ	θάλασσαν τῆς αὑτῶν δουλείας. ἔσται
[4, 3]	ἐπ' οὐρανοῦ τε καὶ γῆς	καὶ	θαλάσσης: σὺ γὰρ ἐμοὶ τῶν
[4, 3]	σαυτοῦ φωνῆς ἀκροατὴν τότε καταστήσας	καὶ	θεατὴν τεράτων ὅσα μοι παρέσχεν
[4, 8]	(Παρακαταθήκην δὲ ὥσπερ ἱερόν τι	καὶ	θεῖον χρῆμα ὁ παραλαβὼν φυλακῆς
[4, 6]	αὐτοῖς. ταῦτα δὲ ὀμνύντες ἔλεγον	καὶ	θεὸν μεσίτην ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι
[4, 8]	πρὸς τοὺς ἡμετέρους ἄπειμι προγόνους	καὶ	θεὸς τήνδε μοι τὴν ἡμέραν
[4, 6]	ἄλλοις, ἀνάγκη βουλομένους ἡμῖν συνοικεῖν	καὶ	θεοὺς τοὺς ἡμετέρους σέβειν, καὶ
[4, 8]	μὴ ἔστω μαρτυρία διὰ κουφότητα	καὶ	θράσος τοῦ γένους αὐτῶν: μαρτυρείτωσαν
[4, 6]	τοῦ πρὸς ὑμᾶς πολέμου λάβοι	καὶ	θρασυνθεῖεν ὥστε εἰς ὅπλα καὶ
[4, 4]	κοινωνεῖν διέταξε καὶ τοὺς οἰκέτας	καὶ	θυγατέρας καὶ γυναῖκας ἔξω τῶν
[4, 6]	θεούς τε πλείονας εἶναι νομίσαντες	καὶ	θύειν αὐτοῖς κατὰ νόμον τὸν
[4, 2]	ἐν φανερῷ παντὶ τῷ λαῷ,	καὶ	θυμιωμένων ὑμῶν οὗπερ ἂν τὴν
[4, 6]	βωμούς τε ἑτέρους αὖθις ἐγείρωμεν	καὶ	θυσίας ταῖς πρὶν παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν,
[4, 8]	λαῷ παρῄνεσε κρατήσαντι τῆς γῆς	καὶ	ἱδρυθέντι μὴ λήθην λαβεῖν τῆς
[4, 8]	καὶ σὺν αὐτοῖς Λευίτας τε	καὶ	ἱερέας. καὶ πρώτους μὲν τοὺς
[4, 4]	δεκάτην αὐτοῖς τε τοῖς Λευίταις	καὶ	ἱερεῦσι τελεῖν. καὶ ἃ μὲν
[4, 7]	λόγῳ καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα	καὶ	Ἰησοῦν καὶ τοὺς ἐν τέλει
[4, 8]	εὐδαιμονίαν ἕξετε, ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος	καὶ	Ἰησοῦς ἥ τε γερουσία καὶ
[4, 8]	καὶ πρότερον δεδήλωκα. προεφήτευσε δὲ	καὶ	Ἰησοῦς Μωυσέος παρόντος. ἔπειτα πάνθ'
[4, 8]	νόμους αἰτησάσθω τὸν θεὸν εὐμενῆ	καὶ	ἵλεων αὐτῷ διὰ παντὸς εἶναι
[4, 8]	ὅτι καὶ στρατιὰν πολλὴν ἔχοντες	καὶ	ἵππους καὶ ὅπλα καὶ πρὸ
[4, 3]	οὐ μόνον τῆς συμφορᾶς αὐτοὺς	καὶ	καθ' ἑαυτὴν οὔσης ἀξίας οἴκτου,
[4, 8]	κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε εἶεν	καὶ	καθάριοι πρὸς τὴν θέαν. ἡ
[4, 4]	τε καὶ ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν	καὶ	καθαροὶ τὸ λοιπὸν ἦσαν. τοῦτο
[4, 6]	ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων	καὶ	καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους κριθήσεσθε
[4, 3]	γῆς τὸ περὶ ἐκείνοις κεχηνὸς	καὶ	καθίστατο, ὡς μηδ' εἰ πάθοι
[4, 8]	παρὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἀπόλοιτο	καὶ	κακίαν οὐδὲ χρησαμένου τινὶ μέρει
[4, 2]	Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ θηρώμενον κατασκευάσαι	καὶ	κακουργοῦντα κτήσασθαι ταύτην ἐπὶ προφάσει
[4, 4]	ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα πόλεις ἀγαθὰς	καὶ	καλὰς τῆς τε πρὸ αὐτῶν
[4, 8]	εὐνοίᾳ κειμένης ἢ δι' ἔρωτα	καὶ	κάλλος ἢ κατ' ἄλλην αἰτίαν,
[4, 5]	χρημάτων. Ὤγης δὲ μέγεθός τε	καὶ	κάλλος ἦν οἷος ὀλίγοι σφόδρα,
[4, 6]	βίου. προσήκειν δ' ἕως ἔτι	καὶ	καλῶς αὐτοῖς ἂν ἔχοι μεταβαλέσθαι,
[4, 4]	τε καὶ κλάδους ἀναφύντας ἑώρων	καὶ	καρπὸν ὡραῖον, ἀμύγδαλα δ' ἦν,
[4, 1]	ἀεὶ παρέσεσθαι σύμμαχον: εἶναί τε	καὶ	κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν
[4, 8]	λαοῦ σωτηρίας ἔν τε πολέμοις	καὶ	κατ' εἰρήνην νόμους τε συντιθεὶς
[4, 6]	πλῆθος ὑμῶν ἔν τε νήσοις	καὶ	κατ' ἤπειρον βιοτεύσετε ὅσον ἐστὶν
[4, 8]	πόλις, ἀμύνειν αὐτοῖς καὶ κοινῇ	καὶ	κατ' ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας μὲν
[4, 6]	τῶν οἰκείων εὔνοια καὶ στοργή,	καὶ	κατ' οὐδενὸς τούτων πόρον ἐνθάδ'
[4, 8]	κρειττόνων, ὅτι τε πονοῦντί μοι	καὶ	κατὰ πᾶσαν ἐπὶ νοῦν τῆς
[4, 2]	ἐφ' ὅσον ἐδύνατο, δεξιὸς ὢν	καὶ	κατὰ τἆλλα καὶ πλήθεσιν ὁμιλεῖν
[4, 8]	ἔχει πεπειραμένοις ἐν Αἰγύπτῳ συμφορῶν	καὶ	κατὰ τὴν ἐρημίαν πρόνοιαν τῶν
[4, 6]	ὁμολογούμενα καλῶς ἔχειν ἀφανίσαι προῃρημένος	καὶ	κατὰ τῆς ἁπάντων δόξης ἰσχυρὰν
[4, 5]	οἷος ὀλίγοι σφόδρα, ἦν δὲ	καὶ	κατὰ χεῖρα γενναῖος ἀνήρ, ὡς
[4, 8]	τε ταύτην ὀφειλομένην ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς	καὶ	καταλείπων εἰς μνήμην ὑμῖν τὸ
[4, 8]	ποίησιν ἑξάμετρον αὐτοῖς ἀνέγνω, ἣν	καὶ	καταλέλοιπεν ἐν βίβλῳ ἐν τῷ
[4, 8]	τις τῶν ἐξ αἵματος συγχεῖν	καὶ	καταλύειν ἐπιχειρῇ τὴν κατ' αὐτοὺς
[4, 8]	γὰρ ἐκκλησίασεν, εὐλογίας αὐτοῖς δίδωσι	καὶ	κατάρας ἐπὶ τοὺς μὴ κατὰ
[4, 8]	αὐτοῖς πολεμίων πληρωθῆναι τὴν γῆν	καὶ	κατασκαφῆναι πόλεις καὶ τὸν νεὼν
[4, 4]	τὸ λοιπὸν ἦσαν. τοῦτο δὲ	καὶ	κατελθοῦσιν εἰς τὰς κληρουχίας προσέταξε
[4, 8]	πραχθείη. μέλλοντας δὲ πολεμεῖν πρεσβείαν	καὶ	κήρυκας πέμπειν παρὰ τοὺς ἑκουσίως
[4, 8]	καθ' ὁδόν, ἐπιζητήσας τὸν ἀπολωλεκότα	καὶ	κηρύξας τὸν τόπον ἐν ᾧ
[4, 6]	πολὺ χείρω τῆς προτέρας ἐμπεσεῖν	καὶ	κίνδυνον παντελοῦς τῶν ἰδίων ἐθισμῶν
[4, 8]	ἀβουλήτους ἢ κατὰ προαίρεσιν ταραχὰς	καὶ	κινδύνους ἐμπεσεῖν, φέρε καὶ περὶ
[4, 4]	δὲ τῆς Ἀαρῶνος βλαστούς τε	καὶ	κλάδους ἀναφύντας ἑώρων καὶ καρπὸν
[4, 6]	καὶ σπεύδων αὐτοῖς εὐδαίμονα βίον	καὶ	κλέος αἰώνιον παρασχεῖν ἐμοὶ τοιούτων
[4, 8]	ἄν τε πόλις, ἀμύνειν αὐτοῖς	καὶ	κοινῇ καὶ κατ' ἰδίαν, καὶ
[4, 1]	Μωυσεῖ χαριζόμενον ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ	καὶ	κοινῇ κηδόμενον αὐτῶν τοῦ ἔθνους
[4, 8]	ἵλεων αὐτῷ διὰ παντὸς εἶναι	καὶ	κοινῇ πᾶσιν Ἑβραίοις διαμένειν, φυλάττοντα
[4, 8]	μὴ πρότερον ἐξέστω εὐνῆς ἅψασθαι	καὶ	κοινωνίας, πρὶν ἢ ξυραμένην αὐτὴν
[4, 8]	ἐν αὐτῇ δημόσιοι πριάμενοι δάμαλιν	καὶ	κομίσαντες εἰς φάραγγα καὶ ἀνεπιτήδειον
[4, 3]	οἵ τε διακόσιοι καὶ πεντήκοντα	καὶ	Κορῆς, ᾄξαντος ἐπ' αὐτοὺς ἐφθάρησαν,
[4, 3]	κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον καὶ Ἀαρὼν	καὶ	Κορῆς, καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς
[4, 6]	γαμεταὶ διανύσαι. δέος γάρ, μὴ	καὶ	κόρον τῆς ἡμετέρας ὁμιλίας λαβόντες
[4, 8]	παρατιθέμενος ὑμᾶς νόμων τε σωφροσύνῃ	καὶ	κόσμῳ τῆς πολιτείας καὶ ταῖς
[4, 8]	καὶ κοινῇ καὶ κατ' ἰδίαν,	καὶ	κρατήσαντας μὲν ἐξ αὐτῶν ἀνασπᾶν
[4, 6]	ἐν εἰρήνῃ χορηγοῦν, νίκην δὲ	καὶ	κράτος ἐν πολέμῳ. παῖδας ἐχθρῶν
[4, 8]	τούτους ἐγγυτέρω δοκῇ τοῦ γένους.	καὶ	κριθεῖσα μὲν ἡ κόρη μὴ
[4, 6]	τὸν βασιλέα καὶ τοσούτους ταύρους	καὶ	κριοὺς παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος δὲ διὰ
[4, 5]	βασιλείας τάς τε πόλεις καταστρεφόμενος	καὶ	κτείνων πάντας τοὺς ἐνοικοῦντας, οἳ
[4, 7]	εἰς φυλακὴν τέκνων καὶ γυναικῶν	καὶ	κτήσεως αὐτοῦ διδόντος συναπιέναι τῷ
[4, 6]	νέων, οἶκοί τέ εἰσι πατρῷοι	καὶ	κτῆσις ἀγαθῶν ἄφθονος καὶ ἡ
[4, 7]	οὖν ἐπὶ τούτοις τὴν χώραν	καὶ	κτίσαντες πόλεις καρτερὰς τέκνα τε
[4, 1]	ἀηδὴς καὶ χαλεπὸς ὢν ἐπόνει	καὶ	κωλύοντος τοῦ θεοῦ τῶν Χαναναίων
[4, 6]	τὴν δίκην αὐτὸν εἰσπράξασθαι διαγνοὺς	καὶ	κωλῦσαι διαβῆναι τὴν παρανομίαν εἰς
[4, 7]	ἧκεν ἄγων τὸν στρατὸν ἀπαθῆ	καὶ	λείαν ἄφθονον, βόας μὲν γὰρ
[4, 5]	βασιλεύς. Ἑβραῖοι δὲ νεκροὺς ἐσκύλευον	καὶ	λείαν ἔλαβον καὶ πολλὴν ἀφθονίαν
[4, 5]	πάνυ τετειχισμένας ὑποτελεῖς ἐκείνῳ παρέλαβον	καὶ	λείαν πολλὴν ἰδίᾳ τε καὶ
[4, 8]	χωρὶς ἧς διετάξατε τοῖς ἱερεῦσι	καὶ	Λευίταις δεδόσθαι, ἣ πιπρασκέσθω μὲν
[4, 8]	ἐξ ὑμῶν κλωστὴν ἐξ ἐρίου	καὶ	λίνου στολὴν φορείτω: τοῖς γὰρ
[4, 6]	τὴν ἀναχώρησιν τῶν γυναικῶν κατέλαβε	καὶ	λιπαροῦντες ἐνέκειντο, μὴ σφᾶς καταλιπεῖν,
[4, 2]	φανεροὺς ἔχειν πολεμίους. τίνα γὰρ	καὶ	λόγον ἀποδοῦναι δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι
[4, 6]	φωνὰς γὰρ ἃς βούλεται τοῦτο	καὶ	λόγους οὐδὲν ἡμῶν εἰδότων ἀφίησιν.
[4, 6]	τῶν παρανομησάντων, ἐφθάρησαν δὲ πάντες>	καὶ	λοιμῷ ταύτην ἐνσκήψαντος αὐτοῖς τοῦ
[4, 6]	φατε πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν	καὶ	λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ
[4, 6]	μέμνημαι μὲν ὧντε καὶ σὺ	καὶ	Μαδιηνῖται δεηθέντες ἐνταυθοῖ με προθύμως
[4, 6]	σοὶ διὰ σπουδῆς ἐστί μοι	καὶ	Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί μοι τὴν
[4, 6]	ἄρχοντας τῶν Μαδιηνιτῶν Βάλακε, φησί,	καὶ	Μαδιηνιτῶν οἱ παρόντες, χρὴ γὰρ
[4, 8]	Μωυσέος ἀξιώματι τῆς ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν	καὶ	μαθεῖν παρέξων δι' αὐτῆς τοῖς
[4, 6]	τῶν πολεμίων ὑμνεῖν αὐτοὺς ἐκείνους	καὶ	μακαριωτάτους ἀποφαίνειν ἀνθρώπων, ὦ Βάλακε,
[4, 8]	πένης, ἀποτιθέτω πρὶν ἡλίου δυσμῶν,	καὶ	μάλιστ' ἂν ἱμάτιον ᾖ τὸ
[4, 2]	δὲ τοῖς μεγάλοις συμβαίνει στρατοπέδοις	καὶ	μάλιστα παρὰ τὰς κακοπραγίας δυσάρκτοις
[4, 2]	τοῖς Λευίταις, φυλέται δ' ἦσαν,	καὶ	μάλιστα παρὰ τοῖς συγγενέσι κατεβόα
[4, 8]	αὐτοῦ προσῆκεν ἕκαστον εὖ πράττειν,	καὶ	μάρτυρι ἀρκούμενος αὐτῷ πάντα ποιείτω
[4, 3]	δέσποτα τῶν ὅλων, δικαστής μου	καὶ	μάρτυς ἀδωροδόκητος, ὡς οὔτε δωρεὰν
[4, 8]	νομοθέτης ὑβριζομένων αὐτῷ τῶν νόμων	καὶ	μάτην κειμένων, θεοῦ δὲ μὴ
[4, 8]	ἐδήλουν, ὅτι τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ	καὶ	μεγαλουργίας παρ' αὐτὴν τὴν ἡλικίαν
[4, 1]	ἐπὶ τῇ νίκῃ οἱ πολέμιοι	καὶ	μειζόνων ὀρεχθέντες ἐπ' αὐτοὺς ἔλθοιεν,
[4, 8]	πόλεως τοῦ πλήθους ἑπομένου καταλευέσθω	καὶ	μείνας δι' ὅλης τῆς ἡμέρας
[4, 8]	συνεταξάμην κατήκοοι καὶ φύλακες γένοισθε	καὶ	μελετῴητε τὴν σύνεσιν αὐτῶν. ἄπειμι
[4, 3]	πρὸ τῶν σκηνῶν ἀπέβλεπον, τί	καὶ	μέλλοι ποιεῖν ὁ Μωυσῆς: ἔτι
[4, 8]	νόμους πάντων ὧν τε παρέσχηκε	καὶ	μένων εὐμενὴς ἔτι παρέξει δώρημα
[4, 8]	λαὸν θῦσαί τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι	καὶ	μετ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν οὐκ
[4, 8]	πρὸς τελευτῇ τοῦ βίου φήσαντος	καὶ	μετ' εὐλογίας ἑκάστῃ τῶν φυλῶν
[4, 8]	μετὰ τῶν φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω	καὶ	μετ' ὀρφανῶν καὶ χηρευουσῶν γυναικῶν.
[4, 8]	τῆς εἰς ἡμᾶς τιμῆς ὠλιγώρησας,	καὶ	μεταβαλοῦ πρὸς τὸ σωφρονέστερον λογισάμενος
[4, 8]	δίκην, εἰ δύναμις αὐτοῖς ἦν	καὶ	μετοικήσαντα ἂν καὶ πρὸς ἄλλην
[4, 7]	ἀξίωμα τῆς Ἀράβων ἔχουσα γῆς	καὶ	μέχρι νῦν ὑπὸ παντὸς τοῦ
[4, 8]	γὰρ ἐκ τούτου μὴ διαβῇ	καὶ	μέχρι τῶν ἀνθρωπείων ἡ πρὸς
[4, 2]	ὁ θεὸς οὐχ ἡμάρτομεν τοῦτο	καὶ	μὴ βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν
[4, 8]	καὶ τὰς ὁδοὺς τοῖς ἀγνοοῦσι,	καὶ	μὴ γέλωτα θηρωμένους αὑτοῖς ἐμποδίζειν
[4, 8]	καὶ ὁ κατ' αὐτὴν βίος,	καὶ	μὴ λάβῃ πόθος ὑμᾶς ἄλλης
[4, 2]	τοιούτους ἔτι λανθάνειν οἰομένους κολάζειν	καὶ	μὴ παρελθεῖν εἰς δύναμιν ἐάσαντας
[4, 1]	ἔρημον, ἐνταῦθα νομίζων ἡσυχάσειν αὐτοὺς	καὶ	μὴ πρότερον τοῖς Χαναναίοις εἰς
[4, 8]	καθαρὰ τὰ σπέρματα καὶ ἀνεπίμικτα,	καὶ	μὴ σύνδυο καὶ τρία σπείρειν:
[4, 8]	τῇ χρείᾳ τῶν σωτηρίων εὐπορῆτε	καὶ	μὴ τότε ἃ δεῖ ποιεῖν
[4, 8]	ἐλέγχηται προειδὼς αὐτοῦ τὴν φύσιν	καὶ	μὴ φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς αἴτιος
[4, 1]	συμφέρειν αὐτοῖς τὸ αὐτοκράτορσιν εἶναι,	καὶ	μὴ χαίροντας ἐπὶ τῷ τῆς
[4, 8]	μὲν ἐξ αὐτῶν ἀνασπᾶν θεμελίων	καὶ	μηδὲ τὸ ἔδαφος τῶν ἀπονοηθέντων
[4, 8]	χρῆμα ὁ παραλαβὼν φυλακῆς ἀξιούτω,	καὶ	μηδεὶς ἀποστερῆσαι θρασυνθείη τὸν πεπιστευκότα
[4, 3]	ὅτι πάντα σῇ προνοίᾳ διοικεῖται	καὶ	μηδὲν αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ βούλησιν
[4, 8]	αὐτό γε τοῦτ' ἀσφαλὲς εἶναι,	καὶ	μηδὲν εἰς τοὺς προεστηκότας ἐξυβρίσαι
[4, 6]	θεῷ σώζειν ἀπὸ παντὸς κακοῦ	καὶ	μηδὲν ἐπ' αὐτοὺς ἐᾶσαι τοιοῦτον
[4, 8]	ἀπηλλάχθαι. βουσὶν ἀροῦν τὴν γῆν,	καὶ	μηδὲν τῶν ἑτέρων ζῴων σὺν
[4, 8]	ἀλκιμώτατοι μάχας διενεγκεῖν ἁπάντων ἔσεσθε	καὶ	μηδενὶ τῶν ἐχθρῶν εὐάλωτοι. θεοῦ
[4, 8]	ἐπικαλεῖσθαι δὲ ἵλεω τὸν θεὸν	καὶ	μηκέτι τοιοῦτον δεινὸν συμβῆναι τῇ
[4, 8]	ἐξάκουστος, ἀναγινωσκέτω τοὺς νόμους ἅπασι,	καὶ	μήτε γυνὴ μήτε παῖδες εἰργέσθωσαν
[4, 8]	χεῖρας ἔχειν ἀπὸ τοῦ φόνου	καὶ	μήτε δρᾶσαι μήτε δρωμένῳ παρατυχεῖν,
[4, 8]	ὑμᾶς ἕπεσθαι βούλεται, τούτοις πειθαρχεῖτε,	καὶ	μήτε νομίμων τῶν παρόντων ἄλλην
[4, 3]	αὐτοὺς δουλείας δρασμὸν ἡμῖν παρασχὼν	καὶ	μικροτέραν ἐμοῦ τὴν Φαραώθου ποιήσας
[4, 8]	πραγματεύσασθαι τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν,	καὶ	μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν ἐν
[4, 7]	στρατιὰν τοὺς πάντας εἰς δισχιλίους	καὶ	μυρίους ἐξ ἑκάστης φυλῆς τὸν
[4, 6]	τάξεων ἄνδρες οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων	καὶ	μυρίων. (Ὑπὸ δὲ ταύτης παροξυνθεὶς
[4, 6]	θέμενον τιμᾶν θεὸν τοὺς Μαδιηνιτῶν	καὶ	Μωαβιτῶν σέβωσιν: οὕτως γὰρ αὐτοῖς
[4, 3]	οὔτε ὑπακούσεσθαι τοῖς ἀγγέλοις ἔφασαν	καὶ	Μωυσῆν οὐ περιόψεσθαι κατὰ τοῦ
[4, 7]	αὐτοῦ διδόντος συναπιέναι τῷ στρατῷ.	καὶ	Μωυσῆς ἀρεσθεὶς τῷ λόγῳ καλέσας
[4, 4]	αὐτοὺς εἰ τολμήσαιεν βίᾳ περαιοῦσθαι.	καὶ	Μωυσῆς, ἄρχειν γὰρ μάχης οὐ
[4, 6]	πρὸς τοὺς πολέμους ἐπιθυμίαν ὑπερέτεινον.	καὶ	Μωυσῆς ὀλίγων ἡμερῶν θύσας χαριστήρια
[4, 3]	γνώμην τρέπων ἐθορύβει. πέμψας δὲ	καὶ	Μωυσῆς πρὸς Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην
[4, 7]	ἀπέθεντο εἰς αὐτάς. (Οἰκοδομεῖ δὲ	καὶ	Μωυσῆς τὰς δέκα πόλεις τὰς
[4, 8]	ἔμελλεν ἀφανισθήσεσθαι πάντες εἵποντο δεδακρυμένοι,	καὶ	Μωυσῆς τοὺς μὲν πόρρω τῇ
[4, 8]	θαπτέσθωσαν δὲ καὶ οἱ πολέμιοι	καὶ	νεκρὸς μηδὲ εἷς ἄμοιρος γῆς
[4, 8]	θεὸς ἑαυτῷ διὰ προφητείας ἕληται,	καὶ	νεὼς εἷς ἐν ταύτῃ ἔστω,
[4, 8]	δὲ καὶ βωμοὺς καὶ ἄλση	καὶ	νεὼς ὁπόσους ἂν ἔχοιεν κατερείπειν
[4, 8]	χώραν, καὶ τοὺς μνηστευσαμένους δὲ	καὶ	νεωστὶ γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ τούτων
[4, 5]	αὐτῷ δίδωσι. τοῦ δὲ θεοῦ	καὶ	νίκην ἐπισημήναντος αὐτὸς θαρσαλέως εἶχε
[4, 6]	δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι	καὶ	νίκην τὴν ἐπ' αὐτῷ λαβεῖν,
[4, 6]	τὰς μάλιστα εὐπρεπεῖς καὶ βιάσασθαι	καὶ	νικῆσαι τὴν τῶν ὁρώντων σωφροσύνην
[4, 3]	τοῦ συμβεβηκότος ἐβεβαίουν τὴν κρίσιν,	καὶ	νομίζοντες ὡς ἀλιτηρίους ἀπολωλέναι τοὺς
[4, 8]	αὐτοῖς παρὰ τῶν παίδων τυγχανόντων,	καὶ	νόμος κολαστὴς γίνεται τῶν τοιούτων
[4, 8]	τὸ χεῖρον ἀπονεύσῃ, συνέθηκα ὑμῖν	καὶ	νόμους ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ
[4, 8]	ἂν δὲ κομισθεὶς παρ' ἑαυτὸν	καὶ	νοσήσας ἐπὶ πλείονας ἡμέρας ἔπειτ'
[4, 2]	καὶ τῆς ἄλλης ἀξιώσεως ὑπάρχει.	καὶ	νῦν Ἀαρῶνι τὴν ἱερωσύνην οὐκ
[4, 1]	πρότερόν τε παρασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν	καὶ	νῦν βουλομένοις πονεῖν ἀεὶ παρέσεσθαι
[4, 6]	ὑμᾶς τιμῆσαι ξενίοις δεομένους ἐπείσθημεν.	καὶ	νῦν, ἐπεί φατε πρὸς ἡμᾶς
[4, 3]	κατ' ἐμὴν χάριν. παράστησον δὲ	καὶ	νῦν, ὅτι πάντα σῇ προνοίᾳ
[4, 8]	τῶν δυσχερεστέρων ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας δὲ	καὶ	ξύλων ἀπορουμένους εἰς ποίησιν μηχανημάτων
[4, 6]	ὄνου φωνὴν ἀνθρωπίνην οὖσαν ἐπιφανεὶς	καὶ	ὁ ἄγγελος ἐναργὴς ἐνεκάλει τῶν
[4, 8]	δ' ἡ γερουσία προύπεμψεν αὐτὸν	καὶ	ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ ὁ
[4, 8]	εὔχρηστος εἶναι κατηξιωμένος, ἐὰν δὲ	καὶ	ὁ δεσπότης ἐλέγχηται προειδὼς αὐτοῦ
[4, 8]	κατὰ τὴν πολιτείαν διάταξις ἔστω:	καὶ	ὁ θεὸς εὐμενὴς ἀστασίαστον αὐτῆς
[4, 8]	πάθος. ~(Ἀριστοκρατία μὲν οὖν κράτιστον	καὶ	ὁ κατ' αὐτὴν βίος, καὶ
[4, 8]	ὑβρίσαντα τὴν τοῦ κατοιχομένου μνήμην.	καὶ	ὁ μὲν ἐκ τῆς γερουσίας
[4, 2]	παρὰ τοῦ πλήθους τιμὴν μεταστῆσαι.	καὶ	ὁ μὲν ταῦτα κακοήθως μετ'
[4, 6]	ἐνδείας δι' εὐπορίαν αὐτῶν ἀπολέσθαι.	καὶ	ὁ μὲν ταῦτα λέγων ἐπειρᾶτο
[4, 6]	νοῦν αὐτῷ ποιήσειε τοῦτο σημαίνειν.	(Καὶ	ὁ μὲν ταῦτα τοῦ θεοῦ
[4, 6]	ἰσχὺς καὶ τὰ λείποντα διδόναι.	(Καὶ	ὁ μὲν τοιαῦτα ἐπεθείαζεν οὐκ
[4, 6]	γὰρ αὐτοῖς τὸν θεὸν ὀργισθήσεσθαι.	καὶ	ὁ μὲν τοῦθ' ὑποθέμενος αὐτοῖς
[4, 4]	Ἀαρῶνι καλῶς ἔχειν τὴν ἀρχιερωσύνην.	καὶ	ὁ μὲν τρὶς αὐτὸν τοῦ
[4, 8]	ἀποθάνῃ, πωλείσθωσαν καὶ ὁ τεθνεὼς	καὶ	ὁ πλήξας καὶ τὴν τιμὴν
[4, 8]	καὶ συνελθόντες ὅ τε ἀρχιερεὺς	καὶ	ὁ προφήτης καὶ ἡ γερουσία
[4, 8]	αὐτὸν καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος	καὶ	ὁ στρατηγὸς Ἰησοῦς. ὡς δ'
[4, 8]	ἐὰν οὕτως πληγεὶς ἀποθάνῃ, πωλείσθωσαν	καὶ	ὁ τεθνεὼς καὶ ὁ πλήξας
[4, 6]	θεοῦ μόνους ὑμᾶς ἀνθρώπους ἐφορῶντος	καὶ	ὅθεν ἂν γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι
[4, 8]	τῶν Λευιτῶν φυλῆς. ἔστωσαν δὲ	καὶ	οἱ δικάζειν λαχόντες ταῖς πόλεσιν
[4, 4]	κουρὰς νέμεσθαι πρὸς τοὺς ἱερέας.	καὶ	οἱ κορβᾶν αὑτοὺς ὀνομάσαντες τῷ
[4, 8]	κεφαλῆς τῆς βοὸς οἱ ἱερεῖς	καὶ	οἱ Λευῖται καὶ ἡ γερουσία
[4, 5]	τὸν κόσμον εἰς φόβον κατέστησαν.	καὶ	οἱ μὲν ἀπορραγέντες ἔφευγον ἐπὶ
[4, 3]	προειρημένων φανερὸν εἶναι τοῖς ὁρῶσι.	καὶ	οἱ μὲν οὕτως ἀπώλοντο ἐπίδειξις
[4, 8]	ἁπάντων θαπτέσθω νυκτός. οὕτως δὲ	καὶ	οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν νόμων
[4, 8]	τὸ ἐπ' αὐτῷ τεθνηξομένῳ πάθος.	καὶ	οἱ παῖδες δὲ θρηνοῦντες ἔτι
[4, 8]	αὑτοῖς αἴτιοι γεγόνασι. μανθανέτωσαν δὲ	καὶ	οἱ παῖδες πρῶτον τοὺς νόμους
[4, 8]	ὅ τε νομοθέτης ἀγαθὸς εἴη	καὶ	οἱ πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ ἐπιδόντες
[4, 8]	νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν δὲ	καὶ	οἱ πολέμιοι καὶ νεκρὸς μηδὲ
[4, 8]	οἱ πειραθέντες αὐτοῦ μόνον, ἀλλὰ	καὶ	οἱ τοῖς νόμοις ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ
[4, 4]	ναζιραῖοι δὲ οὗτοι καλοῦνται, κομῶντες	καὶ	οἶνον οὐ προσφερόμενοι, τούτους δὲ
[4, 4]	γίνεται δηλῶσαι. (Τῶν μὲν τεσσαράκοντα	καὶ	ὀκτὼ πόλεων τρισκαίδεκα παραχωρῆσαι τοὺς
[4, 8]	φησὶ τὸν λαὸν θῦσαί τε	καὶ	ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ' ἐκείνην τὴν
[4, 8]	στρατιὰν πολλὴν ἔχοντες καὶ ἵππους	καὶ	ὅπλα καὶ πρὸ τούτων εὐμενῆ
[4, 8]	ἑκάστης ἡμέρας ἀρχομένης τε αὐτῆς	καὶ	ὁπότε πρὸς ὕπνον ὥρα τρέπεσθαι
[4, 8]	τῷ θεῷ μᾶλλον κεχαρισμέναι γένοιντο	καὶ	ὅπως ἂν οἱ στρατεύοντες ἐξίοιεν
[4, 2]	προενόησε. τήν τε οὖν στάσιν	καὶ	ὅσα μετ' αὐτὴν Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο
[4, 6]	προύλεγεν ὅσα τε βασιλεῦσιν ἔσται	καὶ	ὅσα πόλεσι ταῖς ἀξιολογωτάταις, ὧν
[4, 8]	τὸν χρόνον τῆς κατακλίσεως ἀνάλωσε	καὶ	ὅσα τοῖς ἰατροῖς ἔδωκεν. ὁ
[4, 7]	τὸν στρατὸν ἐπὶ σφᾶς ἐλαύνοντα	καὶ	ὅσον οὐδέπω παρεσόμενον ἠθροίζοντό τε
[4, 5]	ποταμὸν οὖν τοὺς πλείους καταραχθέντας,	καὶ	ὅσον συνεστραμμένον ἔφευγε, περιστάντες ἔβαλλον
[4, 8]	περὶ τούτου τὸ πένθος ἦν	καὶ	ὅτι μήπω καλῶς τῆς ἀρετῆς
[4, 3]	εἴη τοῖς αὖθις ὧν ἔπαθον	καὶ	ὅτι τὴν ἰσχὺν τοῦ θεοῦ
[4, 6]	καὶ θεοὺς τοὺς ἡμετέρους σέβειν,	καὶ	οὐκ ἂν ἄλλο γένοιτο τεκμήριον
[4, 7]	καὶ Σούρης ἔτι δὲ Ῥοβέης	καὶ	Οὔρης, πέμπτος δὲ Ῥέκεμος, οὗ
[4, 8]	οὐδὲ χρησαμένου τινὶ μέρει αὐτῆς,	καὶ	οὕτως ἀνεπαιτίατος ἀπίτω. χρησάμενος δὲ
[4, 5]	εὑρὼν δὲ ἐκεῖνον ἤδη προαπολωλότα	καὶ	οὕτως ἔγνω τοῖς Ἑβραίοις εἰς
[4, 6]	πολλῶν ἐμαυτῷ πραγματεύεσθαι τὴν ἀλήθειαν,	καὶ	οὐχ ὥσπερ ἐν τυραννίδι ζῆν
[4, 8]	δόξαντος εἰς σωτηρίαν τὴν σὴν	καὶ	παιδείαν τῶν ἀρίστων εἶναι χρησίμου.
[4, 6]	καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους κριθήσεσθε	καὶ	παισὶ βελτίοσιν αὐτῶν ταῦτα καταλείψετε,
[4, 8]	τρόπον ὑμεῖς τ' ἂν εὐδαιμονήσαιτε	καὶ	παισὶ τοῖς αὑτῶν καταλίποιτε κτῆσιν
[4, 8]	τῶν σπανιζόντων γυναιξί τε χήραις	καὶ	παισὶν ὀρφανοῖς: τῶν δ' ὡραίων
[4, 2]	παρέχοντος ἐκείνου τὴν τιμὴν ἀσεβές,	καὶ	πάλιν ἀξιοῦντ' ἔχειν εἰς ἅπαντα
[4, 8]	ὥσπερ ἀποθέμενοι εἰς τὰ αὑτῶν	καὶ	πάλιν εἰ δεηθεῖεν ἕξοντες. ἂν
[4, 8]	καὶ τὸ σῶμα: ὁμοίως δὲ	καὶ	πᾶν τὸ νομιζόμενον τέρας τοῖς
[4, 3]	ἐκείνων σκηνὰς συνίζησεν ἡ γῆ	καὶ	πάνθ' ὅσα φίλα τούτοις ἦν
[4, 6]	προθέμενοι ξενικοῖς τε βρώμασιν ἔχαιρον	καὶ	πάντ' εἰς ἡδονὴν τῶν γυναικῶν
[4, 5]	ὅσον συνεστραμμένον ἔφευγε, περιστάντες ἔβαλλον	καὶ	πάντας αὐτοὺς ἀκοντίζοντες ἅμα καὶ
[4, 6]	ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι δακρύοντές τε	καὶ	πανταχόθεν αὑτοὺς ἐλεεινοὺς ταῖς γυναιξὶ
[4, 6]	θεὸς ὧν ἐγὼ χαρίζεσθαι διεγνώκειν:	καὶ	παντελῶς ἀσθενεῖς οἱ προγινώσκειν περὶ
[4, 3]	τῆς σωτηρίας μεγάλους ὑπέστην πόνους	καὶ	παντὶ δεινῷ τοὐμὸν ἀντιτάξας πρόθυμον.
[4, 4]	τὸν δὲ τοιούτων ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ	καὶ	πάντων ἀρίστων ἐζημιωκότα τὸν λαὸν
[4, 8]	ἐπειδὰν δὲ ταῦτά τις ποιήσας	καὶ	πάντων τὰς δεκάτας ἅμα ταῖς
[4, 6]	Μαδιηνιτῶν οἱ παρόντες, χρὴ γὰρ	καὶ	παρὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι
[4, 8]	τῶν ἀλλοφύλων πλέον δοξαζομένους ἀδήριτον	καὶ	παρὰ τοῖς αὖθις τὴν εὔκλειαν
[4, 4]	κακῶς ἀπολωλότας. ἔτι γε μὴν	καὶ	παρὰ τῶν οἰκείων τοῖς διεφθαρμένοις
[4, 6]	νενικημένος. τοῦ δὲ Βαλάκου δυσχεραίνοντος	καὶ	παραβαίνειν αὐτὸν τὰς συνθήκας ἐφ'
[4, 6]	ἁλίσκονται νέοι τῆς εὐπρεπείας αὐτῶν	καὶ	παραγενόμενοι εἰς λόγους αὐταῖς παρεκάλουν
[4, 6]	ἔρωτος κάλλιστα λέγεσθαι ταῦτα ὑπολαβόντες	καὶ	παραδόντες αὑτοὺς εἰς ἃ προεκαλοῦντο
[4, 4]	χωρίον, ἀποδύεται τὴν ἀρχιερατικὴν στολὴν	καὶ	παραδοὺς αὐτὴν Ἐλεαζάρῳ τῷ παιδί,
[4, 6]	κεχειρωμένους ὁρῶσι ταῖς ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν	καὶ	παρακαλούντων μένειν μὴ πρότερον ἐπινευέτωσαν,
[4, 5]	ἐνδόντας αὐτοὺς εὐθὺς εἶδον, ἐνέκειντο	καὶ	παραλύσαντες αὐτῶν τὸν κόσμον εἰς
[4, 8]	ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο	καὶ	παρέσχεν ἐν ἅπασιν αὑτὸν ὑμῖν
[4, 6]	ἐτίμησεν ἀναγράψας αὐτοῦ τὰς μαντείας,	καὶ	παρὸν αὐτῷ σφετερίσασθαι τὴν ἐπ'
[4, 8]	χάριν μὲν αὐτῷ ζῶν ἔτι	καὶ	παρὼν ὑμῖν ἔχειν ὁμολογῶ προνοίας
[4, 8]	ἐξελόντας δὲ τὴν Χαναναίων γῆν	καὶ	πᾶσαν διαφθείραντας τὴν ἐν αὐτῇ
[4, 8]	θεοῦ συνεργοῦντος οἷς ἂν ἐπιχειρήσειε,	καὶ	πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν πληθύν, ἐπεί,
[4, 5]	καὶ σφενδονᾶν τε ἄριστοι τυγχάνοντες	καὶ	πᾶσι τοῖς ἑκηβόλοις δεξιοὶ χρῆσθαι,
[4, 8]	ἀφαιρουμένους ἀβούλητον αὑτοῖς κέρδος προσλαμβάνειν.	καὶ	πειθομένων μὲν καλῶς ὑμᾶς ἔχειν
[4, 4]	τινος ὄρους, ὃ καλοῦσι Σίν,	καὶ	πενθήσαντα ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας τὸν
[4, 8]	κοινωνίας, πρὶν ἢ ξυραμένην αὐτὴν	καὶ	πένθιμον σχῆμα ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς
[4, 7]	ἄφθονον, βόας μὲν γὰρ δισχιλίους	καὶ	πεντακισμυρίους, ὄις δὲ πεντακισχιλίας πρὸς
[4, 3]	οὗ πάντες, οἵ τε διακόσιοι	καὶ	πεντήκοντα καὶ Κορῆς, ᾄξαντος ἐπ'
[4, 8]	πληγὰς τεσσαράκοντα μιᾷ λειπούσας λαμβάνων	καὶ	πεντήκοντα σίκλους ἀποτινύτω τῷ πατρί.
[4, 8]	ὠφέλειαν οὐκ ἀγαθὴν ὑπολαμβάνων. ὁμοίως	καὶ	περὶ βοσκημάτων οἷς ἂν ἐντύχῃ
[4, 4]	συνήγαγε τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν,	καὶ>	περὶ μὲν ὧν ἠκροᾶτο εἰς
[4, 8]	εἴργειν τοὺς συνειργασμένους τοῦ καρποῦ	καὶ	περὶ τὴν γένεσιν αὐτοῦ πονήσαντας.
[4, 8]	τοῦ μέλλοντος ἀπεθρήνουν, τοῖς δὲ	καὶ	περὶ τούτου τὸ πένθος ἦν
[4, 8]	ταραχὰς καὶ κινδύνους ἐμπεσεῖν, φέρε	καὶ	περὶ τούτων βραχέα προσδιατάξωμεν, ὡς
[4, 6]	τοὺς Ἰσραηλίτας τοσοῦτον φυομένους ἑώρα	καὶ	περὶ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων λίαν
[4, 8]	θεῷ τῶν μὲν ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι	καὶ	περὶ τῶν εἰς τὸ μέλλον
[4, 3]	ἐκέλευσεν ἥκειν κατὰ τὰ συγκείμενα	καὶ	περιμένειν τὴν ἱερουργίαν. ὡς δ'
[4, 8]	κεῖται γῆν ἀρίστην τῶν Χαναναίων	καὶ	πλείστην παρέχον τοῖς ἐπ' αὐτοῦ
[4, 2]	δεξιὸς ὢν καὶ κατὰ τἆλλα	καὶ	πλήθεσιν ὁμιλεῖν εὐφυής, ἐμοί, φησίν,
[4, 8]	ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν, εἰπεῖν τε	καὶ	πλήθεσιν ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος τά τε
[4, 5]	Ἀμωρῖτιν. γῆ δ' αὕτη καρποφόρος	καὶ	πλῆθος ἀνθρώπων τοῖς παρ' αὐτῆς
[4, 5]	ἐκείνῃ ἠπειρωτῶν δι' ἀρετὴν γῆς	καὶ	πλῆθος χρημάτων. Ὤγης δὲ μέγεθός
[4, 2]	ἐν τοῖς μάλιστα καὶ γένει	καὶ	πλούτῳ διαφόρων ἱκανὸς δ' εἰπεῖν
[4, 5]	κτείνων πάντας τοὺς ἐνοικοῦντας, οἳ	καὶ	πλούτῳ διέφερον πάντων τῶν ἐκείνῃ
[4, 2]	καταφρονούμενον οὐδ' ὑμᾶς ἀγνοοῦντας ὅτι	καὶ	ποιοῦντες αὐτῷ χαρίζεσθε, ἀλλ' αὐτὸς
[4, 6]	φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν ἔγνω τοῖς λόγοις.	καὶ	πολεμεῖν μὲν ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις
[4, 8]	νόμους ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ	καὶ	πολιτείαν, ἧς τὸν κόσμον φυλάξαντες
[4, 8]	ἔστω ὁ πλήξας, σωθέντος δὲ	καὶ	πολλὰ δαπανήσαντος εἰς τὴν νοσηλείαν
[4, 5]	νεκροὺς ἐσκύλευον καὶ λείαν ἔλαβον	καὶ	πολλὴν ἀφθονίαν τῶν ἐκ τῆς
[4, 8]	ὕβρεως ἀπαλλάξας γῆν αὐτοῖς ἀγαθὴν	καὶ	πολλὴν ἔδωκε καρποῦσθαι, μαρτυράμενος δὲ
[4, 8]	ἀναγεγραμμένην. οἱ δὲ ἐδάκρυόν τε	καὶ	πολλὴν ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο τοῦ στρατηγοῦ
[4, 7]	Ἑβραῖοι διήρπασαν αὐτῶν τὴν χώραν	καὶ	πολλὴν λείαν λαβόντες καὶ τοὺς
[4, 1]	πολεμίων νομίζοντες κατηγόρουν μὲν αὐτοῦ	καὶ	πραγματεύεσθαι μένειν αὐτοὺς ἀπόρους ὑπενόουν,
[4, 8]	πόλεις καὶ τὸν νεὼν καταπρησθῆναι	καὶ	πραθέντας δουλεύειν ἀνδράσιν οὐδένα ληψομένοις
[4, 4]	τοὺς τῆς Ἰδουμαίας ὅρους ἦλθε	καὶ	πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα τῶν
[4, 6]	τοῖς πεπραγμένοις ὑπὸ τοῦ Ζαμβρίου,	καὶ	πρὶν ἰσχυροτέραν γενέσθαι τὴν ὕβριν
[4, 3]	προῆλθον καὶ Ἀαρὼν καὶ Κορῆς,	καὶ	πρὸ τῆς σκηνῆς πάντες καθήγνισαν
[4, 2]	μετὰ θορύβου καὶ ταραχῆς συνελέγοντο,	καὶ	πρὸ τῆς σκηνῆς τοῦ θεοῦ
[4, 8]	ἔχοντες καὶ ἵππους καὶ ὅπλα	καὶ	πρὸ τούτων εὐμενῆ τὸν θεὸν
[4, 7]	σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς δὲ ὑπὲρ ὧν	καὶ	προεῖπον ἐπὶ τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν
[4, 2]	ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῷ θυσίας ἐπιτελεῖν	καὶ	προεστάναι τῆς εὐσεβείας: ἄτοπον γὰρ
[4, 8]	κατ' ἐπίνοιαν τοῖς τε νέοις	καὶ	προηβηκόσιν ἡ ἅμιλλα τῆς λύπης:
[4, 8]	στρατηγοῦ μεμνημένοι τε ὧν κινδυνεύσειε	καὶ	προθυμηθείη τῆς περὶ αὐτῶν σωτηρίας
[4, 8]	καὶ τυχόντας εὐπορίας ἐξ ἐλέου	καὶ	προνοίας τοῦ θεοῦ τὴν αὐτὴν
[4, 8]	ἀντειπεῖν δυνηθείη. τοῦ δὲ τολμηρῶς	καὶ	προπετῶς ἐπενεγκεῖν αἰτίαν καὶ διαβολὴν
[4, 2]	τῆς ἀπορίας καὶ συμφορᾶς ἐξηγανάκτουν	καὶ	πρὸς ἀλλήλους καὶ πρὸς τὸν
[4, 8]	πολιτείαν. οὓς δὲ κοινοὺς ἡμῖν	καὶ	πρὸς ἀλλήλους κατέλιπε τούτους ὑπερεθέμην
[4, 8]	τῶν ἄλλων χαρίζεται περιουσίαν, ὡς	καὶ	πρὸς ἀλλήλους ὑμῖν χρωμένοις αὐτῇ
[4, 8]	αὐτοῖς ἦν καὶ μετοικήσαντα ἂν	καὶ	πρὸς ἄλλην μεταβάντα γῆν. κρατήσαντες
[4, 8]	τῶν παίδων τὰ φρονήματα ἐλευθέρια	καὶ	πρὸς ἀρετὴν ὄρθια, εἰ μὴ
[4, 8]	μὴ μεγάλας αἰτίας αὐτῷ παράσχοι	καὶ	πρὸς ἃς οὐδ' ἀντειπεῖν δυνηθείη.
[4, 6]	Βάλαμος μάντις ἄριστος τῶν τότε	καὶ	πρὸς αὐτοὺς ἐπιτηδείως ἔχων, πέμπουσι
[4, 8]	γὰρ οὐκ ἐφετέον: εἰ δὲ	καὶ	πρὸς ἐκεῖνον κακωθείη καὶ τελευτήσαντος
[4, 2]	ἑτέρῳ συγγενέστερος ὢν ἐμαυτῷ τἀδελφοῦ,	καὶ	πρὸς ἐμαυτὸν οἰκειότερον ἢ πρὸς
[4, 2]	χάριν, ἧκεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν.	καὶ	πρὸς μὲν τὸ πλῆθος οὐδένα
[4, 3]	τῷ καταβοᾶν τῶν ἐν τέλει	καὶ	πρὸς ὅ τις εἴποι πρὸς
[4, 6]	συμπέσοι δ' αὐτοῖς ὀλίγα τε	καὶ	πρὸς ὀλίγον, ὑφ' ὧν ταπεινοῦσθαι
[4, 8]	κατηγγυημένην φθείρας, εἰ μὲν πείσας	καὶ	πρὸς τὴν φθορὰν συγκάταινον λαβών,
[4, 8]	εἷς, ὃς καινίσει τι τούτων	καὶ	πρὸς τὸ ἐναντίον μεταβαλεῖ. ἐπεὶ
[4, 5]	Ἑβραίοις ἐπέδωκε τὰ πράγματα, ἀλλὰ	καὶ	πρὸς τὸ μέλλον ἀγαθῶν αὐτοῖς
[4, 8]	τοῦ θεοῦ δύναμιν, ᾧ μελήσει	καὶ	πρὸς τὸ μέλλον ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος
[4, 6]	ἣν βούλονται πίστιν δώσειν ὁμολογούντων	καὶ	πρὸς τὸ μηδὲν ἀντιλεγόντων ὑπὸ
[4, 2]	συμφορᾶς ἐξηγανάκτουν καὶ πρὸς ἀλλήλους	καὶ	πρὸς τὸν ἡγεμόνα. στάσις οὖν
[4, 8]	οὕτως ὡς ἐπὶ τέκνων σφαγῇ	καὶ	πρὸς τούτῳ ἀπολλύντας τὸ ἐκείνων
[4, 8]	Ἐλεάζαρον αὐτοῦ καὶ τὸν Ἰησοῦν	καὶ	προσομιλοῦντος ἔτι, νέφους αἰφνίδιον ὑπὲρ
[4, 8]	τεκμηρίῳ χρώμενοι τοῖς λίθοις, ὡς	καὶ	πρότερον δεδήλωκα. προεφήτευσε δὲ καὶ
[4, 3]	ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ τούτων ταλαιπωρίαις.	καὶ	πρότερον μὲν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας
[4, 8]	τὸ αἴσχιστον πείσας ἑκουσίως ὑπομεῖναι	καὶ	προτιμῆσαι τοῦτο τοῦ ἐλευθέρου γάμου
[4, 6]	συνέβαινε τὴν ἀρχήν, ἅ τε	καὶ	προυπῆρξεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις
[4, 8]	τῶν δ' ὡραίων ὅ τι	καὶ	πρῶτον ἑκάστῳ τύχῃ γενόμενον εἰς
[4, 8]	αὐτοῖς Λευίτας τε καὶ ἱερέας.	καὶ	πρώτους μὲν τοὺς ἐπὶ τῷ
[4, 8]	ἡ γυνὴ τἀδελφοῦ τὰ σάνδαλα,	καὶ	πτύουσα αὐτοῦ εἰς τὸ πρόσωπον
[4, 7]	καταλιπὼν ἄρσενας θυγατέρας δέ τοι,	καὶ	πυθομένων εἰ τούτων ὁ κλῆρος
[4, 2]	ἕκαστος θυμιατήριον οἴκοθεν σὺν θυμιάμασι	καὶ	πῦρ πάριτε. καὶ σὺ δέ,
[4, 7]	τούτῳ δύο φυλαὶ Γαδίς τε	καὶ	Ῥουβήλου καὶ τῆς Μανασσίτιδος ἡμίσεια
[4, 5]	τοξεύοντες διέφθειραν. ἀποθνήσκει δ' αὐτῶν	καὶ	Σιχὼν ὁ βασιλεύς. Ἑβραῖοι δὲ
[4, 8]	αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ μεγίστων ὀνειδῶν	καὶ	σκεδασθέντες διὰ τῆς οἰκουμένης πᾶσαν
[4, 3]	ἔδεισεν ὁ λαός, πατάγου δὲ	καὶ	σκληροῦ ῥαγέντος ἤχου κατὰ τὰς
[4, 7]	πέντε δὲ ἦσαν, Ὦχός τε	καὶ	Σούρης ἔτι δὲ Ῥοβέης καὶ
[4, 6]	ἐν πολέμῳ οὔτ' ἐν λοιμῷ	καὶ	σπάνει τῶν ἀπὸ γῆς καρπῶν,
[4, 8]	ὥρας ἐν ἀκμῇ τε οὔσης	καὶ	σπευδούσης ἀπελθεῖν: ὡς τῷ θεῷ
[4, 6]	ἀλλ' εὐμενὴς αὐτοῖς οὗτος ὢν	καὶ	σπεύδων αὐτοῖς εὐδαίμονα βίον καὶ
[4, 5]	καὶ Γαυλανίτιδος βασιλεὺς στρατὸν ἄγων,	καὶ	σπεύδων μὲν ὡς ἐπὶ συμμαχίαν
[4, 6]	πρὸς τοὺς πρέσβεις, προθυμίαν μὲν	καὶ	σπουδὴν τὴν ἰδίαν ἐμφανίζων αὐτοῖς
[4, 8]	ἐνέγραψε κατὰ πλευρὰν ἑκατέραν, ᾗ	καὶ	στάντα φησὶ τὸν λαὸν θῦσαί
[4, 8]	κειμένην ἀναιρεῖν, ὡς πολέμων ἐντεῦθεν	καὶ	στάσεων γινομένων ἐκ τοῦ πλεονεκτοῦντας
[4, 6]	τὴν παρανομίαν χωρεῖν τῶν νέων	καὶ	στάσιν αὐτοῖς πολὺ χείρω τῆς
[4, 6]	γονέων καὶ τῶν οἰκείων εὔνοια	καὶ	στοργή, καὶ κατ' οὐδενὸς τούτων
[4, 4]	τρόπον. (Μωυσῆς δ' ἐπεὶ πολέμου	καὶ	στρατείας ἡ τῶν Λευιτῶν ἀφεῖτο
[4, 7]	καθίστησιν ἐπί τε ταῖς προφητείαις	καὶ	στρατηγὸν εἴ που δεήσειε γενησόμενον,
[4, 8]	βλέπειν μᾶλλον ἢ παρ' αὑτῷ.	καὶ	στρατηγὸς μὲν ἐν ὀλίγοις, προφήτης
[4, 8]	λόγοις πρὸς αὐτοὺς δηλοῦντας, ὅτι	καὶ	στρατιὰν πολλὴν ἔχοντες καὶ ἵππους
[4, 2]	σὺν θυμιάμασι καὶ πῦρ πάριτε.	καὶ	σὺ δέ, Κορῆ, παραχώρησον τὴν
[4, 6]	ἐγὼ δὲ μέμνημαι μὲν ὧντε	καὶ	σὺ καὶ Μαδιηνῖται δεηθέντες ἐνταυθοῖ
[4, 2]	εὐφυής, ἐμοί, φησίν, ὦ Κορῆ,	καὶ	σὺ καὶ τούτων ἕκαστος, ἀπεδήλου
[4, 2]	γὰρ φυλέτης ὢν ἐτύγχανεν αὐτοῦ	καὶ	συγγενής, ἀχθόμενος ὅτι ταύτης τῆς
[4, 8]	τιμήσασθαι τὸ συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος	καὶ	συγχωροῦντος, εἰ μὴ βούλεται γενέσθαι
[4, 7]	ἀσφαλισάμενοι περιέμενον αὐτούς. ἐλθόντων δὲ	καὶ	συμβολῆς γενομένης πίπτει τῶν Μαδιηνιτῶν
[4, 6]	βασιλεὺς φιλίας αὐτῷ πατρῴας οὔσης	καὶ	συμμαχίας πρὸς Μαδιηνίτας, ἐπεὶ τοὺς
[4, 6]	θεὸς δίδωσι μυρίων κτῆσιν ἀγαθῶν	καὶ	σύμμαχον εἰς ἅπαντα καὶ ἡγεμόνα
[4, 8]	πρὸ τούτων εὐμενῆ τὸν θεὸν	καὶ	σύμμαχον, ὅμως ἀξιοῦτε μὴ ἀναγκάζεσθαι
[4, 8]	οὐ μέλλω βοηθὸς ὑμῖν ἔσεσθαι	καὶ	σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ,
[4, 5]	τε ἀποθνήσκει κατὰ τὴν μάχην	καὶ	σύμπας ὁ στρατὸς αὐτοῦ διαφθείρεται.
[4, 2]	τότε μᾶλλον ὑπὸ τῆς ἀπορίας	καὶ	συμφορᾶς ἐξηγανάκτουν καὶ πρὸς ἀλλήλους
[4, 8]	ἐπὶ τοῖν δυοῖν ὀροῖν ἀναστῆναι	καὶ	σὺν αὐτοῖς Λευίτας τε καὶ
[4, 8]	εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν κομιζέτω,	καὶ	σὺν τῇ δεκάτῃ τοῦ ἄλλου
[4, 8]	γενόμενον, τότε γὰρ ὥριον εἶναι,	καὶ	συναγαγὼν εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν
[4, 8]	κατ' αὐτοὺς ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας δὲ	καὶ	συναιροῦντας τὰ θέρη μὴ καλαμᾶσθαι,
[4, 8]	τοῦ παντὸς ἀνθρώπων γένους ἐστὶ	καὶ	συνατιμοῦσθαι δοκεῖ τοῖς τὴν αὐτὴν
[4, 8]	δίκην εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν,	καὶ	συνελθόντες ὅ τε ἀρχιερεὺς καὶ
[4, 8]	μέλλον παρακαλῶσι καὶ συνιόντες ἀλλήλοις	καὶ	συνευωχούμενοι προσφιλεῖς ὦσι: καλὸν γὰρ
[4, 8]	τῶν εἰς τὸ μέλλον παρακαλῶσι	καὶ	συνιόντες ἀλλήλοις καὶ συνευωχούμενοι προσφιλεῖς
[4, 8]	ὑπερηφανίᾳ τοῦ διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι	καὶ	σύνοδον φεύγειν τὴν μετ' αὐτῶν
[4, 5]	ἀλλ' οἷς προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι,	καὶ	σφενδονᾶν τε ἄριστοι τυγχάνοντες καὶ
[4, 8]	(Ἐπειδὰν τὴν Χαναναίων γῆν κτησάμενοι	καὶ	σχολὴν ἐν χρήσει τῶν ἀγαθῶν
[4, 6]	κολαζομένων, τόλμῃ δὲ καὶ ψυχῆς	καὶ	σώματος ἀνδρείᾳ τοσοῦτον προύχων, ὡς
[4, 8]	εἰς ἐκκλησίαν συναγαγών, ὡς παρεῖναι	καὶ	τὰ ἀνδράποδα, ὥρκου τῶν νόμων
[4, 6]	καὶ τὰ περιττὰ μειοῦν ἰσχὺς	καὶ	τὰ λείποντα διδόναι. (Καὶ ὁ
[4, 8]	πενομένοις ἔλεον νέμοντος. μύλην δὲ	καὶ	τὰ περὶ ταύτην σκεύη μὴ
[4, 6]	ἐκ θεοῦ προνοίας ἀνῄρηται, ᾧ	καὶ	τὰ περιττὰ μειοῦν ἰσχὺς καὶ
[4, 6]	τὰς τροφὰς ὑμῖν ἰδιοτρόπους εἶναι	καὶ	τὰ ποτὰ μὴ κοινὰ τοῖς
[4, 3]	ᾄξαντος ἐπ' αὐτοὺς ἐφθάρησαν, ὡς	καὶ	τὰ σώματα αὐτῶν ἀφανῆ γεγονέναι.
[4, 8]	πεντηκοστὸς δὲ ἐνιαυτός ἐστιν, ἐλευθερούσθω	καὶ	τὰ τέκνα καὶ τὴν γυναῖκα
[4, 8]	καὶ Ἰησοῦς ἥ τε γερουσία	καὶ	τὰ τέλη τῶν φυλῶν, ὧν
[4, 8]	καὶ τὴν ἀφήγησιν αὐτῶν διδοὺς	καὶ	τὰ τέλη χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος
[4, 8]	ἀπὸ τῶν περὶ τὰ μικρὰ	καὶ	τὰ φαῦλα πρότερον λαβοῦσα. δεῖ
[4, 8]	τῶν χρημάτων τοῖς συγγενέσι μενόντων,	καὶ	ταῖς γυναιξὶ κουφισμὸν οἴσει τῆς
[4, 8]	σωφροσύνῃ καὶ κόσμῳ τῆς πολιτείας	καὶ	ταῖς τῶν στρατηγῶν ἀρεταῖς, οἳ
[4, 8]	ὡς προλεγόντων αὐτοῖς ἃ πείσονται	καὶ	ταῖς ψυχαῖς ἐγγραψάντων διὰ τῆς
[4, 7]	καρτερὰς τέκνα τε καὶ γυναῖκας	καὶ	τἆλλα ὅσα συμπεριάγειν μέλλουσιν αὐτοῖς
[4, 3]	δὲ φρονίμων, εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν	καὶ	ταραχῆς: ἐδεδίεσαν γάρ, μὴ τῆς
[4, 2]	τε ἐκκλησίαν ἀκόσμως μετὰ θορύβου	καὶ	ταραχῆς συνελέγοντο, καὶ πρὸ τῆς
[4, 8]	πλῆθος εἰς δάκρυα προύπεσεν, ὡς	καὶ	τὰς γυναῖκας στερνοτυπουμένας ἐμφανίζειν τὸ
[4, 7]	ὅσον οὐδέπω παρεσόμενον ἠθροίζοντό τε	καὶ	τὰς εἰσβολὰς τῆς χώρας, ᾗ
[4, 2]	εἰς τὸν νομοθέτην αὐτῶν ἐξυβρισάντων	καὶ	τὰς ἐντολάς, ἃς αὐτὸς διὰ
[4, 8]	ἅμα ταῖς εἰς τοὺς Λευίτας	καὶ	τὰς εὐωχίας ἀπενηνοχὼς ἀπιέναι μέλλῃ
[4, 8]	εἰς δὲ τὰς εὐωχίας ὑπηρετείτω	καὶ	τὰς θυσίας τὰς ἐν τῇ
[4, 8]	λεγομένων. ἀνέγραψε δὲ τὰς εὐλογίας	καὶ	τὰς κατάρας αὐτός, ὡς μηδέποτε
[4, 7]	καταλιπόντες εὔζωνοι πρὸς τοὺς ἀγῶνας	καὶ	τὰς μάχας χωρεῖν δύναιντο, ἑτοίμους
[4, 4]	οἵπερ ἐκόμιζον καὶ τοῦ πλήθους.	καὶ	τὰς μὲν ἄλλας ἐφ' οὗπερ
[4, 8]	οἰκεῖον ἡγησάμενον βοηθεῖν. (Μηνύειν δὲ	καὶ	τὰς ὁδοὺς τοῖς ἀγνοοῦσι, καὶ
[4, 5]	δ' ἧς ἐπόθουν ἐξουσίας λαβόμενοι	καὶ	τὰς πανοπλίας ἀναλαβόντες εὐθέως ἐχώρουν
[4, 6]	ἐξέπεμψε δῃῶσον τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν	καὶ	τὰς πατρίδας αὐτῶν ἐκπολιορκῆσον. τοῦ
[4, 6]	πρὸς ἅπαντας ἀλλοτριώτατα χρῆσθε, ὡς	καὶ	τὰς τροφὰς ὑμῖν ἰδιοτρόπους εἶναι
[4, 6]	καὶ θρασυνθεῖεν ὥστε εἰς ὅπλα	καὶ	τὰς ὑμετέρας χεῖρας ἐλθεῖν: οὐ
[4, 1]	ἔτι χρηστὸν προσεδόκα λογιζόμενον, ὅτι	καὶ	ταῦτα κατὰ μῆνιν θεοῦ πάθοιεν
[4, 6]	τῆς ἐπ' αὐτῷ μνήμης ἠξίωσε.	καὶ	ταῦτα μὲν ὡς ἂν αὐτοῖς
[4, 6]	τοὺς ἰδίους αὐτῆς θεοὺς προστρέποισθε	καὶ	ταῦτα τῶν μὲν ἡμετέρων κοινῶν
[4, 4]	ἐπιγράψας Λευῖτιν ἐν τῇ βακτηρίᾳ,	καὶ	ταύτας Μωυσῆς ἐν τῇ σκηνῇ
[4, 8]	τὸν λαὸν σὺν γυναιξὶν ἅμα	καὶ	τέκνοις εἰς ἐκκλησίαν συναγαγών, ὡς
[4, 3]	αὐτοὺς παραγινόμενον προελθόντες γυναιξὶν ἅμα	καὶ	τέκνοις πρὸ τῶν σκηνῶν ἀπέβλεπον,
[4, 8]	αὐτὴν ἐπὶ τοῦ οἴκου μένειν	καὶ	τεκνοῦν ἐξ αὐτοῦ μὴ προσδέχοιτο
[4, 8]	δὲ καὶ πρὸς ἐκεῖνον κακωθείη	καὶ	τελευτήσαντος αὐτοῦ θελήσειε γαμεῖν ὁ
[4, 3]	ἡμῖν διεφθαρμένας πηγὰς ῥεῦσαι παρασκευάσας	καὶ	τελέως ἀποροῦσιν ἐκ πετρῶν ἐλθεῖν
[4, 6]	δ' ὡς δεδουλωμένους αὐτοὺς κατενόησαν	καὶ	τελέως ὑπὸ τῆς συνηθείας ἐχομένους,
[4, 7]	εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀκτὼ	καὶ	τεσσαράκοντα γενησομένας, ὧν τρεῖς ἀπέδειξε
[4, 4]	ἐκέλευε κατανεῖμαι τοῖς Λευίταις ὀκτὼ	καὶ	τεσσαράκοντα πόλεις ἀγαθὰς καὶ καλὰς
[4, 3]	τὴν ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι τῇ θυσίᾳ	καὶ	τῇ δι' αὐτῆς κρίσει τῶν
[4, 8]	καλὸν γὰρ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραφέντας	καὶ	τῇ μνήμῃ φυλαχθῆναι μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι
[4, 8]	αὐτοῖς ὑπάρξειν, τῇ τε ὄψει	καὶ	τῇ ὁμιλίᾳ μνήμην αὐτῶν ἐντιθέντας:
[4, 4]	μὲν αὐτῷ τελευτήσας ἔτει, ᾧ	καὶ	τὴν ἀδελφὴν ἀπέβαλε, βιοὺς δὲ
[4, 4]	τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών. (Τότε δὴ	καὶ	τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ Μαριάμην τελευτὴ
[4, 8]	νομίζειν τήν τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν	καὶ	τὴν ἀμοιβὴν τὴν παρὰ τοῦ
[4, 3]	τῶν ὁδῶν ποιήσας τὸ πέλαγος	καὶ	τὴν ἀνακεκομμένην θάλασσαν τοῖς Αἰγυπτίων
[4, 8]	ἑκάστην πόλιν ἄνδρες ἑπτὰ οἱ	καὶ	τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν περὶ
[4, 8]	μᾶλλον δ' αὐτὸς ἦν ὁ	καὶ	τὴν ἀφήγησιν αὐτῶν διδοὺς καὶ
[4, 8]	ἐστιν, ἐλευθερούσθω καὶ τὰ τέκνα	καὶ	τὴν γυναῖκα ἐλευθέραν ἐπαγόμενος. (Ἐὰν
[4, 8]	αὐτοῖς ἐν βιβλίῳ τοὺς νόμους	καὶ	τὴν διάταξιν τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην.
[4, 2]	παραχώρησον τὴν κρίσιν τῷ θεῷ	καὶ	τὴν ἐπὶ τούτοις αὐτοῦ μένε
[4, 1]	προσσχοῖεν. τὴν ἀπορίαν οὖν λογιζόμενοι	καὶ	τὴν ἐρημίαν, ὑφ' ἧς ἔτι
[4, 8]	ποιοῦντες τῷ θεῷ φίλα πράξετε	καὶ	τὴν εὐδαιμονίαν βεβαίαν ἕξετε: ἱερὰ
[4, 8]	καὶ τῆς ἀρετῆς ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε	καὶ	τὴν εὔνοιαν τὴν παρὰ τοῦ
[4, 4]	τῷ μηδεμίαν ὑποσχεῖν δίκην ἔτι	καὶ	τὴν ἱερωσύνην ἀναμφίλεκτον τἀδελφῷ παρασχεῖν:
[4, 8]	τὰ βιβλία παραδίδωσι τοῖς ἱερεῦσι	καὶ	τὴν κιβωτόν, εἰς ἣν καὶ
[4, 8]	δαπανᾶν πυρὶ τὸ γένος αὐτῶν	καὶ	τὴν μνήμην: βεβαία γὰρ ἂν
[4, 8]	ἑπτὰ οἱ καὶ τὴν ἀρετὴν	καὶ	τὴν περὶ τὸ δίκαιον σπουδὴν
[4, 8]	ἰσχὺν ἀποσημαίνειν δύναται τοῦ θεοῦ	καὶ	τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν φέρειν
[4, 8]	τῷ πριαμένῳ διὰ τὴν εὔνοιαν	καὶ	τὴν πρὸς τὰ οἰκεῖα φιλοστοργίαν
[4, 6]	φρονεῖν ἐφ' ἑαυτοῖς μέγα Ἰσραηλῖται	καὶ	τὴν πρὸς τοὺς πολέμους ἐπιθυμίαν
[4, 3]	ὁ κελεύσας ἐπ' Αἰγύπτου σταλῆναι	καὶ	τὴν σὴν γνώμην τούτοις ἐμφανίσαι,
[4, 8]	γεγραμμένους ἐν δυσὶ πλαξὶ κατέθετο,	καὶ	τὴν σκηνήν: τῷ τε λαῷ
[4, 6]	ἐπὶ τοσοῦτον κλέος δι' ἀλήθειαν	καὶ	τὴν ταύτης πρόρρησιν ἀγάγοι: τὸν
[4, 8]	τῶν νέων περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς	καὶ	τὴν τιμὴν αὐτοῖς μὴ νέμωσιν
[4, 8]	ὁ τεθνεὼς καὶ ὁ πλήξας	καὶ	τὴν τιμὴν τὴν ἀμφοτέρων οἱ
[4, 8]	ἀγαθῶν τὸ πρέσβιστόν ἐστιν, ἔπειτα	καὶ	τὴν τῶν ἄλλων χαρίζεται περιουσίαν,
[4, 8]	περὶ τὴν θρησκείαν τοῦ θεοῦ	καὶ	τὴν τῶν νόμων φυλακὴν σπουδάσασιν
[4, 8]	ὑμῖν πολὺς διαβᾶσι τὸν Ἰορδάνην	καὶ	τὴν Χαναναίαν κτησαμέναις περιστήσεται. ἐπεὶ
[4, 7]	τῇ Βατανίδι. κτησαμένων δ' αὐτῶν	καὶ	τὴν Χαναναίων γῆν τρεῖς ἕτεραι
[4, 8]	περὶ τὸν Ἰσραηλιτῶν λαὸν εὔνοιαν	καὶ	τὴν χορηγίαν τῆς εὐδαιμονίας καὶ
[4, 6]	αὐτόν τε παίων τῇ ῥομφαίᾳ	καὶ	τὴν Χοσβίαν ἀπέκτεινεν. οἱ δὲ
[4, 8]	πόθῳ τούτων φειδόμενοι τοῦ ζῆν	καὶ	τηροῦντες αὑτοὺς εἰς τὴν τούτων
[4, 2]	ὑστερῶσιν ὧν ὑμῖν ἐκ πλούτου	καὶ	τῆς ἄλλης ἀξιώσεως ὑπάρχει. καὶ
[4, 8]	ὁμόφυλος, πρόνοια δ' αὐτῷ δικαιοσύνης	καὶ	τῆς ἄλλης ἀρετῆς διὰ παντὸς
[4, 2]	στάντες ἐβόων ἥκειν τὸν τύραννον	καὶ	τῆς ἀπ' αὐτοῦ δουλείας ἀπηλλάχθαι
[4, 4]	τὴν δύναμιν διὰ τῆς ἐρήμου	καὶ	τῆς Ἀραβίας ἐλθὼν εἰς χωρίον,
[4, 5]	μάχην ἐλθεῖν περιέσεσθαί τε νομίζων	καὶ	τῆς ἀρετῆς αὐτῶν διάπειραν βουλόμενος
[4, 8]	προαχθέντες εἰς καταφρόνησιν ὑπ' αὐτοῦ	καὶ	τῆς ἀρετῆς ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε καὶ
[4, 4]	παραχωρῆσαι τοὺς Λευίτας αὐτοῖς προσέταξε	καὶ	τῆς δεκάτης, ἧς παρὰ τοῦ
[4, 5]	καὶ τοὺς Ἑβραίους τῆς ἀπραξίας	καὶ	τῆς δι' αὐτὴν ἀπορίας, ὑφ'
[4, 2]	τὸν θεόν. τῆς οὖν στάσεως	καὶ	τῆς διὰ τοῦτο ταραχῆς παύσασθε,
[4, 3]	καὶ τῆς ταραχῆς τὸ πλῆθος	καὶ	τῆς εἰς Μωυσῆν ὑποψίας, ἐπένευσαν
[4, 8]	λαὸν εἰς δάκρυα προπεσόντα κρεῖττον	καὶ	τῆς ἐκ λόγου παρηγορίας τὸ
[4, 6]	διελέγξοντος, ἐκείνῳ τὴν μαρτυρίαν ἔδωκε	καὶ	τῆς ἐπ' αὐτῷ μνήμης ἠξίωσε.
[4, 6]	αὐτοὺς τῷ πρὸς αὐτὰς ἔρωτι	καὶ	τῆς ἐπιθυμίας ἀκμαζούσης περὶ ἀπαλλαγὴν
[4, 6]	νῦν φατε πρὸς ἡμᾶς εὐνοίας	καὶ	τῆς ἐσομένης ἢ τὸ τοὺς
[4, 8]	πρῶτον τοὺς νόμους μάθημα κάλλιστον	καὶ	τῆς εὐδαιμονίας αἴτιον. (Δίς τε
[4, 5]	ἔργων εἶναι τοῖς τοῦ μεγέθους	καὶ	τῆς εὐπρεπείας πλεονεκτήμασι. τὴν δ'
[4, 8]	προαίρεσιν αὐτῶν ἧς ὀλιγωρήσαντες ἠδίκησαν	καὶ	τῆς ζημίας αὑτοῖς αἴτιοι γεγόνασι.
[4, 8]	παντὸς λέγει τοιάδε: (Ἄνδρες συστρατιῶται	καὶ	τῆς μακρᾶς κοινωνοὶ ταλαιπωρίας, ἐπεὶ
[4, 7]	φυλαὶ Γαδίς τε καὶ Ῥουβήλου	καὶ	τῆς Μανασσίτιδος ἡμίσεια πλήθει τετραπόδων
[4, 8]	ζῶσα. δύο γυναικῶν οὐσῶν τινι,	καὶ	τῆς μὲν ἑτέρας ἐν τιμῇ
[4, 6]	ἀνήρετο τὸν θεόν, ὁ δὲ	καὶ	τῆς πείρας δυσχεράνας κελεύει μηδὲν
[4, 3]	μοι φήνας κατὰ τὸ Σιναῖον	καὶ	τῆς σαυτοῦ φωνῆς ἀκροατὴν τότε
[4, 3]	ῥυόμενος. ~(Ταῦτα Μωυσέος εἰπόντος παύεται	καὶ	τῆς ταραχῆς τὸ πλῆθος καὶ
[4, 4]	ἐνιέντες καὶ ὕσσωπον βαπτίσαντές τε	καὶ	τῆς τέφρας ταύτης εἰς πηγὴν
[4, 8]	τῶν νόμων αὐτοὺς φυλακὴν ποιήσασθαι	καὶ	τῆς τοῦ θεοῦ διανοίας ἀκριβεῖς
[4, 8]	τούτοις> πρὸς διατροφήν: ὁμοίως δὲ	καὶ	τῆς τρύγης ἀπολιπεῖν τὰς ἐπιφυλλίδας
[4, 8]	κατ' αὐτοὺς προνοουμένων λυσιτελοῦς, ἀλλὰ	καὶ	τῆς τῶν ἄλλων διατροφῆς λόγον
[4, 8]	δὲ μηδὲν δίχα τοῦ ἀρχιερέως	καὶ	τῆς τῶν γερουσιαστῶν γνώμης γάμοις
[4, 4]	σίκλους, εἶναι δὲ ἀπαρχὰς αὐτοῖς	καὶ	τῆς τῶν προβάτων κουρᾶς, τούς
[4, 3]	ὁ τὴν Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν σείσας	καὶ	τῆς ὑπ' αὐτοὺς δουλείας δρασμὸν
[4, 8]	μνήμην ὑμῖν τὸ σέβειν τε	καὶ	τιμᾶν προσήκειν τοῦτον ὑμῖν καὶ
[4, 4]	ἀγοράν τε τῷ στρατῷ χορηγῆσαι	καὶ	τιμὴν τοῦ ὕδατος αὐτοὺς κελεῦσαι
[4, 8]	χάριν ἀναγκαῖον ἡγησάμην προδιαστείλασθαι, μὴ	καί	τις ἡμῖν παρὰ τῶν ὁμοφύλων
[4, 4]	τῷ παραλόγῳ τῆς θέας, εἰ	καί	τισι διὰ μίσους ἦν ὁ
[4, 8]	νεὼς ἔστω: θεὸς γὰρ εἷς	καὶ	τὸ Ἑβραίων γένος ἕν. (Ὁ
[4, 8]	νόμιμον. ταῦτ' οὖν Μωυσῆς διέταξε	καὶ	τὸ Ἑβραίων ἔθνος ἀκόλουθα τούτοις
[4, 7]	τὴν περὶ τοὺς νόμους παιδείαν	καὶ	τὸ θεῖον Μωυσέος ἐκδιδάξαντος. (Κἀν
[4, 6]	κακουργεῖς ἀφαιρούμενος ἡμᾶς τὸ ἡδὺ	καὶ	τὸ κατὰ τὸν βίον αὐτεξούσιον,
[4, 4]	τοῦ θεοῦ περὶ αὐτῶν κρίσιν	καὶ	τὸ λοιπὸν ἐπευφημοῦντες τοῖς δεδογμένοις
[4, 1]	δὲ Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί τε πολλοὶ	καὶ	τὸ λοιπὸν στράτευμα τῆς φάλαγγος
[4, 5]	πλεονεκτήμασι. τὴν δ' ἰσχὺν αὐτοῦ	καὶ	τὸ μέγεθος ἐτεκμηριώσαντο κλίνην αὐτοῦ
[4, 8]	τῆς ἀρετῆς ἐκ τούτων λογιζόμενοι.	καὶ	τὸ μὲν κατὰ Μωυσῆν τέλος
[4, 8]	βούλησιν ἰδίαν ταῦτα γίνεσθαι δεικνύναι.	καὶ	τὸ μὲν πλῆθος ὤμνυεν. (Ἐδίδασκε
[4, 2]	βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν δὲ	καὶ	τὸ μὴ προσέσθαι παρέχοντος ἐκείνου
[4, 2]	τοῦτον αὐτὸν ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο δὲ	καὶ	τὸ πλῆθος καὶ βάλλειν τὸν
[4, 6]	δι' αἰῶνος ἴστε προκειμένην ὑμῖν,	καὶ	τὸ πλῆθος ὑμῶν ἔν τε
[4, 8]	αὐτοῖς τεθηλυσμένης μετεκοσμήσαντο πρὸς τοῦτο	καὶ	τὸ σῶμα: ὁμοίως δὲ καὶ
[4, 5]	πρὸς τὸ ἐκείνων λυσιτελές, εἰ	καὶ	τὸ ὕδωρ αὐτοῖς πιπράσκειν ἐθέλοιεν.
[4, 2]	τὸ μὴ στασιάζοντας ὑμᾶς ὁρᾶν	καί	τοι κατὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην
[4, 3]	οὔσης ἀξίας οἴκτου, ἀλλ' ὅτι	καὶ	τοιαῦτα παθόντων ἐφήσθησαν οἱ συγγενεῖς:
[4, 7]	Μανασσίτιδος ἡμίσεια πλήθει τετραπόδων εὐδαιμονοῦντες	καὶ	τοῖς ἄλλοις ἅπασι, κοινολογησάμενοι παρεκάλουν
[4, 8]	καὶ τὴν χορηγίαν τῆς εὐδαιμονίας	καὶ	τοῖς ἄλλοις ἐμφανίζεσθαι ἐκ πολλοῦ
[4, 8]	δὲ τῆς ἐπιθυμίας τὸ εὐπρεπὲς	καὶ	τοῖς ἀξιώμασι πρόσφορον. ἔτι μηδὲ
[4, 8]	τοῦ κλήρου διάδοχον: τοῦτο γὰρ	καὶ	τοῖς δημοσίοις λυσιτελήσει γιγνόμενον τῶν
[4, 4]	τῆς δαμάλιδος σὺν τῇ δορᾷ	καὶ	τοῖς ἐντὸς ξύλον κέδρινον εἰς
[4, 8]	προτροπῇ τῶν ἐσομένων: ἐπιγράφειν δὲ	καὶ	τοῖς θυρώμασιν αὐτῶν τὰ μέγιστα
[4, 7]	ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν Ἐλεαζάρῳ δίδωσι	καὶ	τοῖς ἱερεῦσι, Λευίταις δὲ τῆς
[4, 2]	δυσάρκτοις εἶναι καὶ δυσπειθέσι, τοῦτο	καὶ	τοῖς Ἰουδαίοις συνέπεσεν: ἑξήκοντα γὰρ
[4, 4]	ὡς βούλονται δοκιμάσαι. εἶναι δὲ	καὶ	τοῖς κατ' οἶκον θύουσιν εὐωχίας
[4, 4]	τὸν δεξιὸν βραχίονα τοῦ θύματος.	καὶ	τοῖς μὲν ἱερεῦσι Μωυσῆς τοσαύτην,
[4, 1]	ταῦτ' ἄμεινον αὐτοῖς ἕξειν ἔκριναν	καὶ	τοῖς πολεμίοις ἐπῆλθον, οἱ μὲν
[4, 8]	τῷ δεσπότῃ καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω δὲ	καὶ	τοῖς στέγεσιν ἅπερ ὡς ἀντὶ
[4, 5]	πορρωτάτω συλληφθῆναι γεγονότας ταῖς σφενδόναις	καὶ	τοῖς τοξεύμασι κατελάμβανον. φόνος τε
[4, 2]	λόγον ἀποδοῦναι δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι	καὶ	τοῖς υἱέσιν αὐτοῦ τὴν ἱερωσύνην
[4, 3]	περὶ αὐτοὺς ἅμα τῇ γενεᾷ	καὶ	τοῖς ὑπάρχουσιν ἣν πατοῦσι γῆν:
[4, 2]	περὶ τῶν πραγμάτων καλῶς ἐβουλεύετο	καὶ	τὸν ἀδελφὸν εἰδὼς κατὰ τὴν
[4, 4]	ἱερεῦσιν ἔνυστρόν τε καὶ χελύνιον	καὶ	τὸν δεξιὸν βραχίονα τοῦ θύματος.
[4, 8]	ἀπέπεμπε τὴν γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ	καὶ	τὸν Ἐλεάζαρον αὐτοῦ καὶ τὸν
[4, 8]	μηδὲ βλασφημείτω τις τὸν ἀπόντα	καὶ	τὸν ἐνεόν. (Ἐν μάχῃ τις
[4, 8]	μεταβαλοῦ πρὸς τὸ σωφρονέστερον λογισάμενος	καὶ	τὸν θεὸν ἐπὶ τοῖς εἰς
[4, 8]	γενόμενον εἰς τὸ ἱερὸν κομιζέτωσαν,	καὶ	τὸν θεὸν ὑπὲρ τῆς ἐνεγκαμένης
[4, 8]	δὲ καὶ τὸν Ἐλεάζαρον αὐτοῦ	καὶ	τὸν Ἰησοῦν καὶ προσομιλοῦντος ἔτι,
[4, 4]	αὐτοῖς ἀνεῖναι. πρὸς τούτοις δὲ	καὶ	τὸν λαὸν ἐξέταξε τῶν ἐπετείων
[4, 6]	θύσας χαριστήρια πρῶτον τῷ θεῷ	καὶ	τὸν λαὸν εὐωχήσας μέρος τι
[4, 2]	Κορέου διαβολὴν ἐκ πολλοῦ προειδὼς	καὶ	τὸν λαὸν παροξυνόμενον ἰδὼν οὐκ
[4, 8]	πόλεις τε πολίταις ὑμετέροις ἀποδώσει	καὶ	τὸν ναόν: ἔσεσθαι δὲ τὴν
[4, 8]	τὴν γῆν καὶ κατασκαφῆναι πόλεις	καὶ	τὸν νεὼν καταπρησθῆναι καὶ πραθέντας
[4, 6]	ἡσύχαζε φόβῳ τε τοῦ μέλλοντος	καὶ	τὸν νομοθέτην δὲ ὁρῶν μὴ
[4, 2]	διακοσίους ἄνδρας, τιμῆς ἄξιοι δοκεῖτε,	καὶ	τὸν ὅμιλον δὲ πάντα τῆς
[4, 8]	τὸ δ' ἐνέχυρον αἰτεῖν ἔξω	καὶ	τὸν ὀφείλοντα κομίζειν δι' αὐτοῦ
[4, 8]	τετελευτηκότος ὁ ἀδελφὸς ἐκείνου γαμείτω	καὶ	τὸν παῖδα τὸν γενόμενον τῷ
[4, 7]	φυλάξαντος τοῖς Ἑβραίοις τοὺς νόμους	καὶ	τὸν παρανομοῦντα τούτους Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου.
[4, 8]	πεπτωκότων ἐν πηλῷ, συνδιασώζειν δὲ	καὶ	τὸν πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον βοηθεῖν.
[4, 8]	αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ ἄρρεν	καὶ	τὸν τῆς παιδοποιίας καρπόν, ὃν
[4, 8]	κατ' εἰρήνην νόμους τε συντιθεὶς	καὶ	τὸν τῆς πολιτείας κόσμον συμπορίζων
[4, 6]	αὐτοὺς ἀφέντας τοὺς πατρίους νόμους	καὶ	τὸν τούτους αὐτοῖς θέμενον τιμᾶν
[4, 5]	καὶ πάντας αὐτοὺς ἀκοντίζοντες ἅμα	καὶ	τοξεύοντες διέφθειραν. ἀποθνήσκει δ' αὐτῶν
[4, 6]	ἐκέλευσεν ἑπτὰ δείμασθαι τὸν βασιλέα	καὶ	τοσούτους ταύρους καὶ κριοὺς παραστῆσαι:
[4, 2]	λαβεῖν ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν αὐτὸν	καὶ	τότε βιάσασθαι μὴ θρασυνόμενος, οἷς
[4, 5]	στασιάσαι τε πρότερον αὐτοῖς συνέπεσε	καὶ	τότε δυσκόλως εἶχον, ἀπαλλάξαι διαγνοὺς
[4, 8]	αὐτοὺς χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ παρεκάλει.	καὶ	τότε μὲν οὕτω διελύθησαν. (Βούλομαι
[4, 7]	ἐν τῇ πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν.	καὶ	τότε μένειν ἑκάστου τὸν κλῆρον
[4, 4]	καθαρώτατον ὁ ἀρχιερεὺς ἔθυέ τε	καὶ	τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἔρρανε τῷ
[4, 8]	φέρειν ἐγγεγραμμένα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς	καὶ	τοῦ βραχίονος, ὡς περίβλεπτον πανταχόθεν
[4, 8]	πάθος. Μωυσῆς δ' αὐτοὺς παρηγόρει,	καὶ	τοῦ δακρύων αὐτὸν ἄξιον ὑπολαμβάνειν
[4, 6]	μέχρι νῦν ἢ προσχήματι νόμων	καὶ	τοῦ θεοῦ δουλείαν μὲν ἡμῖν
[4, 7]	εἴ που δεήσειε γενησόμενον, κελεύσαντος	καὶ	τοῦ θεοῦ τούτῳ τὴν προστασίαν
[4, 6]	τὴν ἡδονὴν προτιμήσαντες τοῦ θεοῦ	καὶ	τοῦ κατὰ τοῦτον βίου. προσήκειν
[4, 5]	τὸν Ἰόρδανον ποταμὸν ἐκβάλλων ἐκείνῳ	καὶ	τοῦ ὀνόματος μεταδίδωσι, τὰ μέντοι
[4, 6]	τε ἄλλα τῶν νεωτέρων κρείττων	καὶ	τοῦ πατρὸς ἀξιώματι τοὺς ἡλικιώτας
[4, 6]	καθέξετε δουλεύσουσαν αἰεὶ παισὶν ὑμετέροις	καὶ	τοῦ περὶ αὐτῶν κλέους ἐμπλησθήσεται
[4, 1]	τῶν Χαναναίων εἰς τὴν ἔρημον.	καὶ	τοῦ πλήθους ἐπιτρέψαντος ἑαυτὸ πάλιν
[4, 4]	τῶν τε ἀνδρῶν οἵπερ ἐκόμιζον	καὶ	τοῦ πλήθους. καὶ τὰς μὲν
[4, 8]	ἕξουσι, γενόμενόν τε μετὰ χαρᾶς	καὶ	τοῦ τῷ θεῷ χάριν εἰδέναι
[4, 6]	πάντες, οἷς ἀρετῆς ἀντιποίησις ἦν	καὶ	τοῦ φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ γενόμενοι τῆς
[4, 6]	γενόμενος τόν τε Βάλακον μεταπεμψάμενος	καὶ	τοὺς ἄρχοντας τῶν Μαδιηνιτῶν Βάλακε,
[4, 3]	τὴν τιμωρίαν αὐτῶν μνήμῃ παραδοθῆναι	καὶ	τοὺς αὖθις ἐσομένους αὐτὴν μαθεῖν,
[4, 8]	καὶ τὴν κιβωτόν, εἰς ἣν	καὶ	τοὺς δέκα λόγους γεγραμμένους ἐν
[4, 5]	ἀρνούμενος ὁπλίζει τὸν οἰκεῖον στρατὸν	καὶ	τοὺς Ἑβραίους διαβαίνειν τὸν Ἀρνῶνα
[4, 5]	οὔτε περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι δεῖν ἔγνω	καὶ	τοὺς Ἑβραίους τῆς ἀπραξίας καὶ
[4, 7]	Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα καὶ Ἰησοῦν	καὶ	τοὺς ἐν τέλει πάντας συνεχώρει
[4, 4]	κολασθέντων ἀδικίαν, ὡς Μωυσέος πραγματευσαμένου:	καὶ	τοὺς μὲν διεφθάρθαι μηδὲν ἐξαμαρτόντας
[4, 6]	τὴν πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καταλυσαμένους.	καὶ	τοὺς μὲν πρέσβεις ταῦτα εἰπὼν
[4, 8]	καρπῶν μετεσχηκότας, ἐᾶν κατὰ χώραν,	καὶ	τοὺς μνηστευσαμένους δὲ καὶ νεωστὶ
[4, 8]	ἄλλης πολιτείας, ἀλλὰ ταύτην στέργοιτε	καὶ	τοὺς νόμους ἔχοντες δεσπότας κατ'
[4, 8]	καὶ τιμᾶν προσήκειν τοῦτον ὑμῖν	καὶ	τοὺς νόμους πάντων ὧν τε
[4, 8]	μὴ γὰρ μακρὰν εἶναι τοῦ	καὶ	τοὺς νόμους ὑπερβαίνειν τοὺς τὸν
[4, 4]	τοῖς ἱερεῦσι τελουμένων κοινωνεῖν διέταξε	καὶ	τοὺς οἰκέτας καὶ θυγατέρας καὶ
[4, 7]	χώραν καὶ πολλὴν λείαν λαβόντες	καὶ	τοὺς οἰκήτορας γυναιξὶν ἅμα διαφθείραντες
[4, 5]	διώκειν ὄντες μετέθεον τοὺς πολεμίους	καὶ	τοὺς πορρωτάτω συλληφθῆναι γεγονότας ταῖς
[4, 4]	γὰρ ἔτι αὐτῆς ἄλλον ἀντιποιήσεσθαι	καὶ	τοὺς πρώτους ὁρῶντα κακῶς ἀπολωλότας.
[4, 5]	θαρσαλέως εἶχε πρὸς τὸν ἀγῶνα	καὶ	τοὺς στρατιώτας παρώρμα, νῦν αὐτοὺς
[4, 8]	τὴν ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ δὲ	καὶ	τοῦτ' αὐτῷ χαρίζεσθαι κρίνοντες τὸ
[4, 6]	Μαδιηνιτῶν, ὅπως ἐπαράσηται τοῖς Ἑβραίοις,	καὶ	τοῦτο μὲν οὐ δυνηθέντα θείᾳ
[4, 2]	ἤδη τυχεῖν αὐτῆς ἀξιῶν ἐπιτραπῆναι	καὶ	τοῦτο νῦν αὐτῷ συγχωρηθῆναι> περὶ
[4, 2]	τὴν ἱερωσύνην τὸν Μωυσέος ἀδελφὸν	καὶ	τοῦτον αὐτὸν ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο δὲ
[4, 3]	μὲν ἐμῇ σῇ δὲ βουλῇ,	καὶ	τοῦτον Ῥαγουήλου μοι τοῦ πενθεροῦ
[4, 2]	φησίν, ὦ Κορῆ, καὶ σὺ	καὶ	τούτων ἕκαστος, ἀπεδήλου δὲ τοὺς
[4, 8]	παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν δὲ τὰς ἑτέρας,	καὶ	τούτων πάλιν εὐχομένων τὰς προηγμένας
[4, 5]	φόνος τε οὖν γίνεται πολὺς	καὶ	τραύμασιν ἐπόνουν οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν
[4, 8]	καὶ ἀνεπίμικτα, καὶ μὴ σύνδυο	καὶ	τρία σπείρειν: οὐ γὰρ τῇ
[4, 7]	καὶ αἱ παρθένοι περὶ δισχιλίας	καὶ	τρισμυρίας. Μωυσῆς δὲ μερίσας τὴν
[4, 6]	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀράς, θύσας δὲ	καὶ	τρίτον ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν
[4, 8]	ἐν τοῖς ὁμοίοις ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι,	καὶ	τυχόντας εὐπορίας ἐξ ἐλέου καὶ
[4, 8]	μειώσας τὸ πλῆθος, διδόσθω δὲ	καὶ	τῷ ἀνδρὶ τῆς γυναικὸς παρ'
[4, 6]	ἔφασαν, δέδοκται, τοῖς δ' ἔθεσι	καὶ	τῷ βίῳ πρὸς ἅπαντας ἀλλοτριώτατα
[4, 8]	ὑπὸ τοῦ χρόνου, ἃς δὴ	καὶ	τῷ βωμῷ τελευτῶν ἐνέγραψε κατὰ
[4, 8]	ἐπεὶ τῷ θεῷ δοκοῦν ἤδη	καὶ	τῷ γήρᾳ χρόνον ἐτῶν εἴκοσι
[4, 1]	εἶναι τῆς ἀλαζονείας αὐτοῦ καταγνόντες	καὶ	τῷ θεῷ πιστεύσαντες κτήσασθαι γῆν
[4, 8]	δὲ οὗτος τοῖς μὲν νόμοις	καὶ	τῷ θεῷ τὰ πλείονα τοῦ
[4, 1]	διωκόμενον εἰς τὴν παρεμβολὴν συνέφυγε,	καὶ	τῷ παρ' ἐλπίδας ἀτυχῆσαι παντάπασιν
[4, 8]	ἐπὶ τῷ καρποῦσθαι μόνοις, ἀλλὰ	καὶ	τῷ τοῖς ἄλλοις μεταδιδόναι φιλοτίμως,
[4, 2]	πλείονας κατ' ὀλίγον τοῦ λόγου	καὶ	τῶν ἀκροωμένων προστιθεμένων ταῖς κατὰ
[4, 8]	αὐτῇ μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν βίον	καὶ	τῶν ἀλλοφύλων πλέον δοξαζομένους ἀδήριτον
[4, 8]	μισθὸν εἰδότας, ὡς ἀντὶ γῆς	καὶ	τῶν ἄλλων κτημάτων ὁ θεὸς
[4, 6]	περὶ ὧν αὐτός τε ἠδίκει	καὶ	τῶν ἄλλων τινὲς εἰπόντος ὁ
[4, 8]	ἀγνοεῖν ἀλλήλους ὁμοφύλους τε ὄντας	καὶ	τῶν αὐτῶν κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο
[4, 8]	μὴ καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν δέ τινα	καὶ	τῶν δραγμάτων τοῖς βίου σπανίζουσιν
[4, 8]	ἀπολιπεῖν τὰς ἐπιφυλλίδας τοῖς πένησι	καὶ	τῶν ἐλαιῶν παρεῖναί τι τοῦ
[4, 8]	αὐτὴν τρέφειν τοῦτο τὸ φυτὸν	καὶ	τῶν ἐξ ἀρότρου πόνων ἀπηλλάχθαι.
[4, 3]	ὄντος ἐπ' ἐλπίδι τῶν ἐσομένων,	καὶ	τῶν μὲν εἰς ἡδονὴν λαμβανόντων,
[4, 2]	εἰ μὴ φροντίζων τοῦ θεοῦ	καὶ	τῶν νόμων τὴν τιμὴν ἐχαριζόμην,
[4, 8]	ὑπερβολὴν τῆς τοῦ πλήθους οἰμωγῆς	καὶ	τῶν ὀδυρμῶν τεκμαίροιτο ἄν τις
[4, 6]	καὶ ἡ παρὰ τῶν γονέων	καὶ	τῶν οἰκείων εὔνοια καὶ στοργή,
[4, 8]	ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος τά τε ἄλλα	καὶ	τῶν παθῶν αὐτοκράτωρ> ὡς μηδὲ
[4, 8]	δεῖ με τοῦ ζῆν ἀπελθεῖν	καὶ	τῶν πέρα τοῦ Ἰορδάνου πραχθησομένων
[4, 5]	τὸ στράτευμα προνομῇ χρώμενον ἁλισκομένων	καὶ	τῶν πόλεων: οὐδὲν γὰρ παρὰ
[4, 8]	λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως μὴ στερῶνται	καὶ	τῶν πρὸς τὰ σιτία ὀργάνων
[4, 4]	τῆς γῆς φυομένων καρπῶν ἐπιφέρειν,	καὶ	τῶν τετραπόδων δὲ τῶν εἰς
[4, 8]	γιγνόμενον τῶν οἴκων οὐκ ἐκλειπόντων	καὶ	τῶν χρημάτων τοῖς συγγενέσι μενόντων,
[4, 8]	τέλη χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος ἐμοὶ	καὶ	ὑπηρέτῃ ὧν τὸν ἡμέτερον λαὸν
[4, 6]	αἰτίαν εἰληφότας. ἀπόλλυνται μὲν οὖν	καὶ	ὑπὸ τῆς τούτων ἀνδραγαθίας πολλοὶ
[4, 4]	τέφρας ὀλίγον εἰς πηγὴν ἐνιέντες	καὶ	ὕσσωπον βαπτίσαντές τε καὶ τῆς
[4, 4]	εἰς μέσον ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ	καὶ	ὕσσωπον καὶ φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν
[4, 2]	λαμβανόντων αὐτὴν Δαθάμου καὶ Ἀβιράμου	καὶ	Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ οὗτοι τῶν
[4, 8]	πένθιμον σχῆμα ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς	καὶ	φίλους τοὺς ἀπολωλότας ἐν τῇ
[4, 3]	ὁποῖον θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη λαμπρὸν	καὶ	φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ πάντες, οἵ
[4, 4]	ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ καὶ ὕσσωπον	καὶ	φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν δ' αὐτῆς
[4, 4]	παύσασθαι, πολλῷ δὲ μᾶλλον αὔξειν	καὶ	φύεσθαι: χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς ἐπὶ
[4, 8]	μοι τοῦ θεοῦ συνεταξάμην κατήκοοι	καὶ	φύλακες γένοισθε καὶ μελετῴητε τὴν
[4, 8]	κατὰ βούλησιν αὐτὸ πάσχοντας θεοῦ	καὶ	φύσεως νόμῳ, ἐπὶ τοῖς ὑπὸ
[4, 8]	οὔπω χρόνος ἀπολαύσεως αὐτῶν ἐνιαύσιος,	καὶ	φυτεύσαντας οὔπω δὲ καρπῶν μετεσχηκότας,
[4, 8]	εἰς φάραγγα καὶ ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ	καὶ	φυτοῖς χωρίον τοὺς τένοντας κοψάτωσαν
[4, 8]	ὠφελείᾳ ταῦτα τῶν ἀνθρώπων γεγονέναι,	καὶ	φωνῆς ἂν εὐπορήσαντα δικαιολογήσασθαι πρὸς
[4, 4]	πάλιν καὶ γένηταί τι μέγα	καὶ	χαλεπὸν συνήγαγε τὸ πλῆθος εἰς
[4, 1]	κατὰ τὴν ἐρημίαν βίος ἀηδὴς	καὶ	χαλεπὸς ὢν ἐπόνει καὶ κωλύοντος
[4, 4]	κομίζειν τοῖς ἱερεῦσιν ἔνυστρόν τε	καὶ	χελύνιον καὶ τὸν δεξιὸν βραχίονα
[4, 8]	τοὺς τένοντας κοψάτωσαν τῆς βοός,	καὶ	χέρνιβας ἑλόμενοι ὑπὲρ κεφαλῆς τῆς
[4, 8]	εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ μετ' ὀρφανῶν	καὶ	χηρευουσῶν γυναικῶν. πέμπτου δὲ ἔτους
[4, 8]	τε τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν	καὶ	χρησάμενος ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν, εἰπεῖν
[4, 7]	τοῖς ἐπ' ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις,	καὶ	χρόνον ἔταξεν εἶναι τῆς φυγῆς
[4, 8]	ὁ θεὸς ἔδωκε πόνων καταφρονοῦσι	καὶ	ψυχὰς πρὸς ἀρετὴν ἠσκημένοις ἀπόλεμον
[4, 8]	ἐκ πάντων τῶν ῥώμῃ σωμάτων	καὶ	ψυχῆς εὐτολμίᾳ διαφερόντων τὸ δειλὸν
[4, 6]	ἀρξαμένων οὐ κολαζομένων, τόλμῃ δὲ	καὶ	ψυχῆς καὶ σώματος ἀνδρείᾳ τοσοῦτον
[4, 8]	παίδων τύχωσιν, οἳ γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς	καὶ	ὧν ἂν δέωνται παρ' αὐτῶν
[4, 8]	γὰρ ὑπ' ἐκείνου κατελείφθη γραφέντα	καὶ	ὡς ἕκαστόν τι παρὰ τοῦ
[4, 8]	δὲ μηδεὶς θεοὺς οὓς πόλεις	ἄλλαι	νομίζουσι. μηδὲ συλᾶν ἱερὰ ξενικά,
[4, 8]	βουλόμενος διαζευχθῆναι καθ' ἁσδηποτοῦν αἰτίας,	πολλαὶ	δ' ἂν τοῖς ἀνθρώποις τοιαῦται
[4, 7]	Μωυσέος ἐκδιδάξαντος. (Κἀν τούτῳ δύο	φυλαὶ	Γαδίς τε καὶ Ῥουβήλου καὶ
[4, 6]	γύναιόν τε ξενικόν, ὡς φῄς,	ἦγμαι:	παρ' ἐμαυτοῦ γὰρ ἀκούσῃ τὰς
[4, 6]	ἡμῶν εἰδότων ἀφίησιν. ἐγὼ δὲ	μέμνημαι	μὲν ὧντε καὶ σὺ καὶ
[4, 4]	Χαναναίαν κτησαμένους τοὺς Ἑβραίους ἐκέλευε	κατανεῖμαι	τοῖς Λευίταις ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα
[4, 2]	τοῖς πολλῶν ὑποδεεστέροις ταύτην φέροντα	προσνεῖμαι,	κρίνοντά τε παρασχεῖν Ἀαρῶνι ταύτην
[4, 2]	περὶ τοῦ γέρως. ἀνεμέσητον δ'	οἶμαι	καὶ Ἀαρῶνα προσδέξασθαι συγκριθησόμενον, γένους
[4, 8]	καὶ τότε μὲν οὕτω διελύθησαν.	(Βούλομαι	δὲ τὴν πολιτείαν πρότερον εἰπὼν
[4, 2]	ὅσα μετ' αὐτὴν Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο	διηγήσομαι	προδιελθὼν τὴν αἰτίαν ἀφ' ἧς
[4, 3]	πρόθυμον. νῦν οὖν ἐπεὶ κακουργεῖν	ὑποπτεύομαι	παρ' ἀνδράσιν, οἷς ἐκ τῶν
[4, 6]	πρὸς βραχὺν καιρὸν κατ' αὐτῶν	κερδᾶναι	ποθεῖτε, τύχοιτ' ἂν αὐτῆς ταῦτα
[4, 6]	τις νικηφόρος οὐδ' ὥστε παῖδας	εὐφρᾶναι	καὶ γυναῖκας. τοσοῦτον ὑμῖν ἀνδρείας
[4, 2]	ἡμῶν αὐτῷ θυσίας ἐπιτελεῖν καὶ	προεστάναι	τῆς εὐσεβείας: ἄτοπον γὰρ Κορῆν
[4, 1]	παρεσχηκότος εἰς τὸ πάντ' αὐτὸν	εἰδέναι	τὰ μέλλοντα παρ' αὐτοῦ μανθάνοντα:
[4, 8]	καὶ τοῦ τῷ θεῷ χάριν	εἰδέναι	τὴν μεγίστην ἀράμενοι διὰ σπουδῆς
[4, 8]	ὁ πρότερος, μὴ ἐξεῖναι αὐτῇ	ἐπανιέναι.	τὴν ἄτεκνον τἀνδρὸς αὐτῇ τετελευτηκότος
[4, 7]	μετὰ τοῦ κλήρου πρὸς αὐτοὺς	ἀπιέναι,	εἰ δ' ἐξ ἄλλης γαμοῖντό
[4, 8]	Λευίτας καὶ τὰς εὐωχίας ἀπενηνοχὼς	ἀπιέναι	μέλλῃ πρὸς αὑτὸν οἴκαδε, στὰς
[4, 7]	γυναικῶν καὶ κτήσεως αὐτοῦ διδόντος	συναπιέναι	τῷ στρατῷ. καὶ Μωυσῆς ἀρεσθεὶς
[4, 8]	νοσφίζεσθαι ἀλλότρια. (Μὴ ἐξεῖναι δὲ	παριέναι	κτηνῶν τινι κακοπαθούντων ὑπὸ χειμῶνος
[4, 6]	ὑπολαβὼν ἀπάτῃ ταῦτα τὸν θεὸν	κεκελευκέναι	συναπῄει τοῖς πρέσβεσι. κατὰ δὲ
[4, 3]	κρίσιν, καὶ νομίζοντες ὡς ἀλιτηρίους	ἀπολωλέναι	τοὺς περὶ Δαθάμην οὐδ' ἐλυποῦντο.
[4, 6]	πλησιάζειν συνηθείας: αἱ δ' ἀσμένως	δεξάμεναι	τοὺς λόγους συνῄεσαν αὐτοῖς. ἐνδησάμεναι
[4, 6]	δεξάμεναι τοὺς λόγους συνῄεσαν αὐτοῖς.	ἐνδησάμεναι	δ' αὐτοὺς τῷ πρὸς αὐτὰς
[4, 7]	πόλεις αἱ πρὸς τὰς φυγὰς	ἀποδεδειγμέναι	ἦσαν αἵδε: Βοσάρα μὲν ἐπὶ
[4, 6]	ἡμεῖς εἰς ὁμιλίαν ἥκομεν, οὐδ'	ἐμπορευσόμεναι	τὴν ὥραν τοῦ σώματος προσηκάμεθα
[4, 8]	αἱ θυσίαι τῷ θεῷ μᾶλλον	κεχαρισμέναι	γένοιντο καὶ ὅπως ἂν οἱ
[4, 8]	ἐπ' ὠφελείᾳ ταῦτα τῶν ἀνθρώπων	γεγονέναι,	καὶ φωνῆς ἂν εὐπορήσαντα δικαιολογήσασθαι
[4, 3]	καὶ τὰ σώματα αὐτῶν ἀφανῆ	γεγονέναι.	περισώζεται δὲ μόνος Ἀαρὼν μηδὲν
[4, 6]	αὐτὸν εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ κωλῦσαι	διαβῆναι	τὴν παρανομίαν εἰς πλείονας τῶν
[4, 8]	τῆς τῶν νόμων φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας	παραβῆναι	τούτους, ἀλλ' ἄν τέ τις
[4, 8]	θεὸν καὶ μηκέτι τοιοῦτον δεινὸν	συμβῆναι	τῇ γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία μὲν
[4, 8]	οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν νόμων	ἀναιρεθῆναι	κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν δὲ καὶ οἱ
[4, 5]	ἂν θελήσειε πίστεσιν, ὥστε μηδὲν	ἀδικηθῆναι	μήτε τὴν γῆν μήτε τοὺς
[4, 6]	πατρίδας αὐτῶν ἐκπολιορκῆσον. τοῦ δ'	ἐκπολεμηθῆναι	πρὸς αὐτοὺς αἰτίαν ἔλαβε τοιαύτην.
[4, 2]	ἐπιτραπῆναι καὶ τοῦτο νῦν αὐτῷ	συγχωρηθῆναι>	περὶ αὐτῆς σπουδάσαι, προτιμῶν τοῦ
[4, 3]	βουλόμενος τὴν τιμωρίαν αὐτῶν μνήμῃ	παραδοθῆναι	καὶ τοὺς αὖθις ἐσομένους αὐτὴν
[4, 8]	κατασκαφῆναι πόλεις καὶ τὸν νεὼν	καταπρησθῆναι	καὶ πραθέντας δουλεύειν ἀνδράσιν οὐδένα
[4, 5]	τοὺς πολεμίους καὶ τοὺς πορρωτάτω	συλληφθῆναι	γεγονότας ταῖς σφενδόναις καὶ τοῖς
[4, 8]	καὶ τῇ μνήμῃ φυλαχθῆναι μηδέποτε	ἐξαλειφθῆναι	δυναμένους. οὕτως γὰρ οὐδὲν ἁμαρτήσονται
[4, 2]	ὄντα τοῦ αὐτοῦ μηδὲν δὲ	μεμφθῆναι	τοῖς παρὰ τὴν ἱερωσύνην πεπραγμένοις
[4, 8]	ψυχαῖς ἐγγραφέντας καὶ τῇ μνήμῃ	φυλαχθῆναι	μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι δυναμένους. οὕτως γὰρ
[4, 8]	κατὰ καιρὸν τοῦτον ὑπ' αὐτῶν	ἐνεχθῆναι,	βιασαμένης δὲ τῆς φύσεως ἀώρως
[4, 8]	γυναικὸς δὲ τῆς συνοικούσης βουλόμενος	διαζευχθῆναι	καθ' ἁσδηποτοῦν αἰτίας, πολλαὶ δ'
[4, 8]	ὡς ὅπλων τε αὐτοῖς πολεμίων	πληρωθῆναι	τὴν γῆν καὶ κατασκαφῆναι πόλεις
[4, 3]	ποιήσας, ὁ κελεύσας ἐπ' Αἰγύπτου	σταλῆναι	καὶ τὴν σὴν γνώμην τούτοις
[4, 3]	ἠφανισμένων δ' οὕτως, ὡς μηδὲ	φανῆναί	τινας γνῶναι, συνῄει τε πάλιν
[4, 2]	προκριθεὶς ἤδη τυχεῖν αὐτῆς ἀξιῶν	ἐπιτραπῆναι	καὶ τοῦτο νῦν αὐτῷ συγχωρηθῆναι>
[4, 8]	Χαναναίων ἔθνους τούτους γὰρ πανοικὶ	χρῆναι	ἀφανίσαι. (Φυλάσσειν δὲ μάλιστα ἐν
[4, 8]	φυλὰς ἐπὶ τοῖν δυοῖν ὀροῖν	ἀναστῆναι	καὶ σὺν αὐτοῖς Λευίτας τε
[4, 5]	πρώτην οὖν σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες	ἀντιστῆναι	καὶ δέξασθαι τοὺς Ἑβραίους τρέπονται,
[4, 8]	μὲν οὖσα τοῦ μὴ σωφρόνως	προστῆναι	τῆς παρθενίας ἄχρι νομίμων γάμων
[4, 8]	πολεμίων πληρωθῆναι τὴν γῆν καὶ	κατασκαφῆναι	πόλεις καὶ τὸν νεὼν καταπρησθῆναι
[4, 6]	αὑτοὺς ἐλεεινοὺς ταῖς γυναιξὶ κατασκευάζοντες	εἶναι.	αἱ δ' ὡς δεδουλωμένους αὐτοὺς
[4, 8]	ἀρκεῖ γὰρ ὁ θεὸς ἡγεμὼν	εἶναι.	βασιλέως δ' εἰ γένοιτο ἔρως
[4, 7]	παρασχεῖν δορίκτητον οὖσαν: ἀγαθὴν γὰρ	εἶναι	βοσκήματα τρέφειν. ὁ δ' ὑπολαβὼν
[4, 8]	ἀξιώμασι πρόσφορον. ἔτι μηδὲ ἡταιρημένης	εἶναι	γάμον, ἧς δι' ὕβριν τοῦ
[4, 4]	ἀνθρώπου δὲ πρωτοτόκου πέντε σίκλους,	εἶναι	δὲ ἀπαρχὰς αὐτοῖς καὶ τῆς
[4, 8]	γένη κἀκείνοις ποιεῖσθαι τὸν ἄροτον.	εἶναι	δὲ καθαρὰ τὰ σπέρματα καὶ
[4, 4]	περὶ τούτων ὡς βούλονται δοκιμάσαι.	εἶναι	δὲ καὶ τοῖς κατ' οἶκον
[4, 3]	τοὺς περὶ Δαθάμην, οὐχ ἡγούμενος	εἶναι	δεινὸν βαδίζειν πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας:
[4, 8]	τῆς ἀκοῆς ἃ κελεύουσιν, ὥστ'	εἶναι	διὰ παντὸς ἔνδον αὐτοῖς τὴν
[4, 8]	ἐπὶ τῆς ἅλωος: οὐ γὰρ	εἶναι	δίκαιον εἴργειν τοὺς συνειργασμένους τοῦ
[4, 1]	ἔτι ταύτην αὐτοῖς χείρω συνέβαινεν	εἶναι	δοκεῖν, ἐπὶ τὴν πρὸς τοὺς
[4, 5]	αὐτοῦ παρέχουσα θᾶττον αὑτὴν εὔψυχον	εἶναι	δοκεῖν τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν
[4, 3]	τῆς ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων. συνέβαινε δ'	εἶναι	θορυβώδη τὴν ἐκκλησίαν μετεώρου τοῦ
[4, 8]	τι πράττειν ἀνάγκην ἔχουσιν ἐμπόδιον	εἶναι	καὶ βλάπτειν πέφυκε τοὺς χρωμένους.
[4, 8]	τράπηται καὶ γάμους: καλὸν γὰρ	εἶναι	καὶ δίκαιον παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα θεραπεύειν
[4, 2]	μάλιστα παρὰ τὰς κακοπραγίας δυσάρκτοις	εἶναι	καὶ δυσπειθέσι, τοῦτο καὶ τοῖς
[4, 8]	καὶ ἵλεων αὐτῷ διὰ παντὸς	εἶναι	καὶ κοινῇ πᾶσιν Ἑβραίοις διαμένειν,
[4, 1]	τε συμφέρειν αὐτοῖς τὸ αὐτοκράτορσιν	εἶναι,	καὶ μὴ χαίροντας ἐπὶ τῷ
[4, 8]	κατ' αὐτό γε τοῦτ' ἀσφαλὲς	εἶναι,	καὶ μηδὲν εἰς τοὺς προεστηκότας
[4, 8]	τὸ γενόμενον, τότε γὰρ ὥριον	εἶναι,	καὶ συναγαγὼν εἰς τὴν ἱερὰν
[4, 6]	καὶ τὰς τροφὰς ὑμῖν ἰδιοτρόπους	εἶναι	καὶ τὰ ποτὰ μὴ κοινὰ
[4, 2]	δοκεῖν οὐ προσφέρουσι, τέχνῃ δ'	εἶναι	κακουργοῦσι δυνατοί. συμφέρειν δὲ τῷ
[4, 8]	ἀποθνησκέτω μηδ' εἰς τροφὴν εὔχρηστος	εἶναι	κατηξιωμένος, ἐὰν δὲ καὶ ὁ
[4, 2]	παρὰ τοῖς συγγενέσι κατεβόα δεινὸν	εἶναι	λέγων Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ θηρώμενον
[4, 8]	συνευωχούμενοι προσφιλεῖς ὦσι: καλὸν γὰρ	εἶναι	μὴ ἀγνοεῖν ἀλλήλους ὁμοφύλους τε
[4, 4]	μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς γὰρ αὐτοῖς τοῦτ'	εἶναι.	(Μωυσῆς δέ, καὶ γὰρ ἐκ
[4, 8]	βοηθήσαντας ταῖς χρείαις αὐτοῦ κέρδος	εἶναι	νομίζειν τήν τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν
[4, 8]	ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον ἕτερον, οὐ γὰρ	εἶναι	νόμιμον. ταῦτ' οὖν Μωυσῆς διέταξε
[4, 6]	τὰ πάτρια, θεούς τε πλείονας	εἶναι	νομίσαντες καὶ θύειν αὐτοῖς κατὰ
[4, 8]	τὸ πρόσωπον τούτων αὐτὸν ἄξιον	εἶναι	παρ' αὐτῆς λεγέτω τυγχάνειν ὑβρίσαντα
[4, 6]	τῷ μὴ εἴκειν ταῖς ἐπιθυμίαις	εἶναι.	πρὸς τούτοις δ' οὐδ' εὔλογον
[4, 1]	βουλομένοις πονεῖν ἀεὶ παρέσεσθαι σύμμαχον:	εἶναί	τε καὶ κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ
[4, 1]	αὐτοῦ μανθάνοντα: δόξειν τε συνετοὺς	εἶναι	τῆς ἀλαζονείας αὐτοῦ καταγνόντες καὶ
[4, 7]	φόνῳ φευξομένοις, καὶ χρόνον ἔταξεν	εἶναι	τῆς φυγῆς τὸν αὐτὸν τῷ
[4, 6]	λογίζῃ καὶ δοκεῖς ἐφ' ἡμῖν	εἶναί	τι περὶ τῶν τοιούτων σιγᾶν
[4, 8]	πρότερον λαβοῦσα. δεῖ δὲ μηδὲν	εἶναι	τοιοῦτον συγκεχωρημένον, ἐξ οὗ κατὰ
[4, 3]	πάθοι τι τῶν προειρημένων φανερὸν	εἶναι	τοῖς ὁρῶσι. καὶ οἱ μὲν
[4, 5]	ὡς ἴσα τὰ τῶν ἔργων	εἶναι	τοῖς τοῦ μεγέθους καὶ τῆς
[4, 8]	μέλλοι κερδαίνειν, καταφρονῶν τῷ μηδένα	εἶναι	τὸν ἐξελέγξοντα. καθόλου μὲν γὰρ
[4, 3]	πυρὸς βλαβεὶς τῷ τὸν θεὸν	εἶναι>	τὸν οὓς ἔδει καίειν ἀπεσταλκότα.
[4, 8]	θεοῦ προνοησομένου διὰ τὸ Μωυσῆν	εἶναι	τὸν παρακαλοῦντα. ὧν τε ἐπὶ
[4, 8]	τῶν ὅρων: μὴ γὰρ μακρὰν	εἶναι	τοῦ καὶ τοὺς νόμους ὑπερβαίνειν
[4, 8]	δραγμάτων τοῖς βίου σπανίζουσιν ἕρμαιον	εἶναι	τούτοις> πρὸς διατροφήν: ὁμοίως δὲ
[4, 6]	αὐτὸν ἐλθεῖν παρακαλοῦσι, δι' εὐνοίας	εἶναι	τῷ θεῷ: συνεβούλευέ τε διὰ
[4, 8]	τῇ ἱερᾷ πόλει: δίκαιον γὰρ	εἶναι	τῶν ἐκ τῆς γῆς ἀναδιδομένων,
[4, 8]	διδασκαλία τοῦ σωφρονεῖν τὸ μηδὲν	εἶναι	φανῶσιν, ἐχθροὺς δ' ἀσπόνδους αὑτῷ
[4, 8]	πρὸ γὰρ τῶν ὅπλων καλὸν	εἶναι	χρῆσθαι λόγοις πρὸς αὐτοὺς δηλοῦντας,
[4, 8]	σὴν καὶ παιδείαν τῶν ἀρίστων	εἶναι	χρησίμου. νῦν δέ, συγγνώμην γὰρ
[4, 3]	τῶν ἐμῶν καμάτων ὑπῆρχε τὸ	περιεῖναι,	εἰκότως ἂν αὐτός, ὁ τὸ
[4, 8]	μὲν τὸ αἴσχιστον πείσας ἑκουσίως	ὑπομεῖναι	καὶ προτιμῆσαι τοῦτο τοῦ ἐλευθέρου
[4, 4]	πήχεις ἀπὸ τῶν τειχῶν αὐτοῖς	ἀνεῖναι.	πρὸς τούτοις δὲ καὶ τὸν
[4, 8]	τῶν παθῶν αὐτοκράτωρ> ὡς μηδὲ	ἐνεῖναι	τούτων τῇ ψυχῇ δοκεῖν αὐτοῦ
[4, 6]	τοῦ ἐκείνων στρατοπέδου, καὶ δεομένοις	συνεῖναι	τοῖς νεανίαις αὐτῶν προστάξατε. ἐπειδὰν
[4, 8]	θελήσειε γαμεῖν ὁ πρότερος, μὴ	ἐξεῖναι	αὐτῇ ἐπανιέναι. τὴν ἄτεκνον τἀνδρὸς
[4, 8]	θεὸν μὴ νοσφίζεσθαι ἀλλότρια. (Μὴ	ἐξεῖναι	δὲ παριέναι κτηνῶν τινι κακοπαθούντων
[4, 8]	νομιζόμενον τέρας τοῖς ὁρῶσι. μὴ	ἐξεῖναι	δὲ ποιεῖν ἐκτομίας μήτε ἀνθρώπους
[4, 8]	τὰ περὶ ταύτην σκεύη μὴ	ἐξεῖναι	λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως μὴ στερῶνται
[4, 4]	ὡρισμένων ἔχωσι χρήματα τοῖς ἱερεῦσιν	ἐξεῖναι	περὶ τούτων ὡς βούλονται δοκιμάσαι.
[4, 8]	ἐκείνων παρόντων μήτε θρασύνεσθαί τισιν	ἐξεῖναι	τῆς πρὸς τοὺς ἐν ἀξιώματι
[4, 8]	τέκνοις εἰς ἐκκλησίαν συναγαγών, ὡς	παρεῖναι	καὶ τὰ ἀνδράποδα, ὥρκου τῶν
[4, 8]	τοῖς πένησι καὶ τῶν ἐλαιῶν	παρεῖναί	τι τοῦ καρποῦ πρὸς συλλογὴν
[4, 8]	βούλησιν ἀπελθεῖν αὐτῷ τὴν ἰδίαν	ἐφεῖναι	κατέχουσιν ἑαυτοὺς ἐν ἀλλήλοις δακρύοντες.
[4, 6]	μειοῦν ἰσχὺς καὶ τὰ λείποντα	διδόναι.	(Καὶ ὁ μὲν τοιαῦτα ἐπεθείαζεν
[4, 8]	ἀλλὰ καὶ τῷ τοῖς ἄλλοις	μεταδιδόναι	φιλοτίμως, καὶ βουλομένου τῷ τρόπῳ
[4, 8]	μηδένα ὑπολείπησθε κρατήσαντες αὐτῶν, ἀλλ'	ἀπολλύναι	πάντας κρίνατε συμφέρειν, ἵνα μή
[4, 8]	κατὰ βούλησιν ἰδίαν ταῦτα γίνεσθαι	δεικνύναι.	καὶ τὸ μὲν πλῆθος ὤμνυεν.
[4, 2]	ἐχαριζόμην, οὐκ ἂν ἐμαυτῷ παρεὶς	δοῦναι	παρέσχον ἑτέρῳ συγγενέστερος ὢν ἐμαυτῷ
[4, 8]	θεὸς εὐμενής: μόνος γὰρ οὗτος	δοῦναί	τε ταῦτα τοῖς ἀξίοις καὶ
[4, 2]	πολεμίους. τίνα γὰρ καὶ λόγον	ἀποδοῦναι	δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι καὶ τοῖς
[4, 8]	τὰ λοιπὰ πάντα ἃ ἔλαβεν	ἀποδοῦναι	κατεγνώσθω. ὁμοίως δὲ τῷ περὶ
[4, 3]	οὕτως, ὡς μηδὲ φανῆναί τινας	γνῶναι,	συνῄει τε πάλιν τῆς γῆς
[4, 5]	συνέπεσε καὶ τότε δυσκόλως εἶχον,	ἀπαλλάξαι	διαγνοὺς ἤρετο τὸν θεόν, εἰ
[4, 8]	ἡμῖν τὸ κατὰ γένος ἕκαστα	τάξαι:	σποράδην γὰρ ὑπ' ἐκείνου κατελείφθη
[4, 8]	τοῖς αὖθις τὴν εὔκλειαν ὑμῖν	ὑπάρξαι.	τούτων δ' ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε,
[4, 7]	καὶ τὴν Χαναναίων γῆν τρεῖς	ἕτεραι	πόλεις ἔμελλον ἀνατεθήσεσθαι τῶν Λευίτιδων
[4, 2]	νῦν αὐτῷ συγχωρηθῆναι> περὶ αὐτῆς	σπουδάσαι,	προτιμῶν τοῦ τὸ γέρας ἔχειν
[4, 6]	κακοῦ καὶ μηδὲν ἐπ' αὐτοὺς	ἐᾶσαι	τοιοῦτον πάθος> ἐλθεῖν, ὑφ' οὗ
[4, 5]	δι' αὐτὴν ἀπορίας, ὑφ' ἧς	στασιάσαι	τε πρότερον αὐτοῖς συνέπεσε καὶ
[4, 4]	ἐξεῖναι περὶ τούτων ὡς βούλονται	δοκιμάσαι.	εἶναι δὲ καὶ τοῖς κατ'
[4, 8]	ἀπὸ τοῦ φόνου καὶ μήτε	δρᾶσαι	μήτε δρωμένῳ παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι δὲ
[4, 2]	λέγων Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ θηρώμενον	κατασκευάσαι	καὶ κακουργοῦντα κτήσασθαι ταύτην ἐπὶ
[4, 6]	οὖν τὸν στρατὸν τοῦτον οὔτ'	ἐπαινέσαι	προεθέμην οὔτ' ἐφ' οἷς τὸ
[4, 4]	ὁμολογῶν, ἀγοράν τε τῷ στρατῷ	χορηγῆσαι	καὶ τιμὴν τοῦ ὕδατος αὐτοὺς
[4, 8]	λαὸν εὐεργετεῖν ἠθέλησεν. ἀνθ' ὧν	προευλογῆσαι	τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν, ᾧ
[4, 6]	ἐπιτρέψαι μοι τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς	ἐνδῆσαι.	συγχωρήσαντος δὲ τοῦ Βαλάκου δὶς
[4, 8]	λόγου παρηγορίας τὸ ἐπ' αὐτῷ	ποιῆσαι	πάθος. Μωυσῆς δ' αὐτοὺς παρηγόρει,
[4, 8]	ἀλλήλους ὑμῖν χρωμένοις αὐτῇ μακαριστὸν	ποιῆσαι	τὸν βίον καὶ τῶν ἀλλοφύλων
[4, 3]	εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ τὸν σὸν	ἀδικῆσαι	θελήσαντος λαὸν τοῦ λοιποῦ βραβεύων
[4, 6]	τέ μοι δι' εὐχῆς μηδὲν	ἀδικῆσαί	σου τὴν ἐπιθυμίαν. κρείττων δὲ
[4, 6]	μάλιστα εὐπρεπεῖς καὶ βιάσασθαι καὶ	νικῆσαι	τὴν τῶν ὁρώντων σωφροσύνην ἱκανὰς
[4, 8]	νοηθεῖσιν, εἰπεῖν τε καὶ πλήθεσιν	ὁμιλῆσαι	κεχαρισμένος τά τε ἄλλα καὶ
[4, 6]	καὶ δικαίους ὑπολαβοῦσαι τοιούτοις ὑμᾶς	τιμῆσαι	ξενίοις δεομένους ἐπείσθημεν. καὶ νῦν,
[4, 8]	αἴσχιστον πείσας ἑκουσίως ὑπομεῖναι καὶ	προτιμῆσαι	τοῦτο τοῦ ἐλευθέρου γάμου τὴν
[4, 8]	αὐτὴν καὶ πένθιμον σχῆμα ἀναλαβοῦσαν	ἀποθρηνῆσαι	συγγενεῖς καὶ φίλους τοὺς ἀπολωλότας
[4, 5]	οὖν τοιοῦτο πάθος κατέλαβεν οὔτε	φρονῆσαι	δεινοὺς οὔτε ἀγαθοὺς κατὰ τὸ
[4, 6]	περιστῆσαι τοὺς ἐκ τοῦ λανθάνειν	μετανοῆσαι	δυναμένους, ἔλεγε δ' ὡς οὐκ
[4, 8]	παραλαβὼν φυλακῆς ἀξιούτω, καὶ μηδεὶς	ἀποστερῆσαι	θρασυνθείη τὸν πεπιστευκότα μήτ' ἀνὴρ
[4, 8]	ἢ διὰ φόβον μὴ τἀληθῆ	μαρτυρῆσαι.	ἂν δέ τις ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ,
[4, 5]	οὐκ ἔκαμνον, ἀλλ' οἷς προπεπονήκεσαν	προσεπιταλαιπωρῆσαι	προθέμενοι, καὶ σφενδονᾶν τε ἄριστοι
[4, 8]	ἀρετῆς πρὸς τὸ θεῖον αὐτὸν	ἀναχωρῆσαι	τολμήσωσιν εἰπεῖν. (Ἐβίωσε δὲ τὸν
[4, 4]	τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ πόλεων τρισκαίδεκα	παραχωρῆσαι	τοὺς Λευίτας αὐτοῖς προσέταξε καὶ
[4, 8]	καθὰ πρέπει, τὸν βωμόν τε	ἀναστῆσαι	πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα τετραμμένον οὐ
[4, 6]	καὶ τοσούτους ταύρους καὶ κριοὺς	παραστῆσαι:	ὑπουργήσαντος δὲ διὰ ταχέων τοῦ
[4, 2]	τὴν παρὰ τοῦ πλήθους τιμὴν	μεταστῆσαι.	καὶ ὁ μὲν ταῦτα κακοήθως
[4, 6]	ὄνομα μὴ βουλόμενος εἰς ἀπόνοιαν	περιστῆσαι	τοὺς ἐκ τοῦ λανθάνειν μετανοῆσαι
[4, 6]	κακοῦ πεῖρα μὴ φθάσαντος Ζαμβρία	τελευτῆσαι	ἐκ τοιαύτης αἰτίας. Φινεὲς ἀνὴρ
[4, 7]	τὴν Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς ἐπὶ τῷ	συμμαχῆσαι	τοῖς συγγενέσιν, ἕως ἂν καταστήσωνται
[4, 1]	συνέφυγε, καὶ τῷ παρ' ἐλπίδας	ἀτυχῆσαι	παντάπασιν ἀθυμοῦν οὐδὲν ἔτι χρηστὸν
[4, 6]	ταῖς πρὶν παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν, εἰ	πεῖσαι	τὸν θεὸν δυνηθείην ἐπιτρέψαι μοι
[4, 6]	παρ' ἑκάστοις ὁμολογούμενα καλῶς ἔχειν	ἀφανίσαι	προῃρημένος καὶ κατὰ τῆς ἁπάντων
[4, 8]	ἔθνους τούτους γὰρ πανοικὶ χρῆναι	ἀφανίσαι.	(Φυλάσσειν δὲ μάλιστα ἐν ταῖς
[4, 3]	καὶ τὴν σὴν γνώμην τούτοις	ἐμφανίσαι,	ὁ τὴν Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν σείσας
[4, 8]	καὶ μηδὲν εἰς τοὺς προεστηκότας	ἐξυβρίσαι	διὰ πλοῦτον, ὃς ὑμῖν πολὺς
[4, 6]	εἰ δύναιτο γενέσθαι μεγάλους λογιζόμενος	πρεσβεῦσαι	πρὸς Μαδιηνίτας ὑπὲρ αὐτῶν. οἱ
[4, 4]	καὶ τιμὴν τοῦ ὕδατος αὐτοὺς	κελεῦσαι	καταβαλεῖν. ὁ δ' οἷς ἐπρεσβεύσατο
[4, 3]	ὁ ποτίμους ἡμῖν διεφθαρμένας πηγὰς	ῥεῦσαι	παρασκευάσας καὶ τελέως ἀποροῦσιν ἐκ
[4, 8]	καὶ στάντα φησὶ τὸν λαὸν	θῦσαί	τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ'
[4, 4]	γεννηθὲν πρῶτον, ἂν ἄρσεν ᾖ,	καταθῦσαι	παρασχεῖν τοῖς ἱερεῦσιν, ὥστε αὐτοὺς
[4, 6]	τῆς κακοπραγίας κατειλημμένοις οὐκ ἔκρινε,	κωλῦσαι	δ' εἰ δύναιτο γενέσθαι μεγάλους
[4, 6]	δίκην αὐτὸν εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ	κωλῦσαι	διαβῆναι τὴν παρανομίαν εἰς πλείονας
[4, 6]	μεθ' ὑμῶν βίον ὡς γαμεταὶ	διανύσαι.	δέος γάρ, μὴ καὶ κόρον
[4, 6]	ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ' εὐνοίας	λαβοῦσαι	τὴν μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν
[4, 6]	ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ δικαίους	ὑπολαβοῦσαι	τοιούτοις ὑμᾶς τιμῆσαι ξενίοις δεομένους
[4, 6]	κατ' οὐδενὸς τούτων πόρον ἐνθάδ'	ἥκουσαι	ἡμεῖς εἰς ὁμιλίαν ἥκομεν, οὐδ'
[4, 8]	ὑπὸ τοῦ λαοῦ πραττομένοις ἐνικήθη	δακρῦσαι.	πορευομένῳ δ' ἔνθεν οὗ ἔμελλεν
[4, 4]	δέησις ἐγένετο πολλὴ τοῦ πλήθους	μειῶσαί	τι τῆς Μωυσέος μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς
[4, 4]	ἱερεῦσιν ἰδίᾳ παρὰ πάντων γίνεται	δηλῶσαι.	(Τῶν μὲν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ
[4, 8]	τὸν λαὸν θῦσαί τε καὶ	ὁλοκαυτῶσαι	καὶ μετ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν
[4, 2]	προστιθεμένων ταῖς κατὰ Ἀαρῶνος διαβολαῖς	ἀναπίμπλαται	τούτων ἅπας ὁ στρατός. ἦσαν
[4, 8]	ὅσα τε τὴν ἰσχὺν ἀποσημαίνειν	δύναται	τοῦ θεοῦ καὶ τὴν πρὸς
[4, 8]	αὐτοῖς ἀγαθὰ προσκτήσασθαι δὲ ὅσα	δύναται	χαρίζεσθαι. (Γαμείτωσαν δὲ ἐν ὥρᾳ
[4, 6]	προαίρεσιν οἷς αὐτὸς ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν	εἴργεται.	ταραττομένου δὲ αὐτοῦ διὰ τὴν
[4, 6]	τε θεοῖς οἷς θύειν μοι	νομίζεται	δίκαιον ἡγούμενος παρὰ πολλῶν ἐμαυτῷ
[4, 8]	νέφους αἰφνίδιον ὑπὲρ αὐτὸν στάντος	ἀφανίζεται	κατά τινος φάραγγος. γέγραφε δ'
[4, 8]	ἔπειτα καὶ τὴν τῶν ἄλλων	χαρίζεται	περιουσίαν, ὡς καὶ πρὸς ἀλλήλους
[4, 3]	τὰ σώματα αὐτῶν ἀφανῆ γεγονέναι.	περισώζεται	δὲ μόνος Ἀαρὼν μηδὲν ὑπὸ
[4, 5]	(Οὕτως οὖν ἐχόντων τῶν πραγμάτων	ἐπιτίθεται	τοῖς Ἰσραηλίταις Ὤγης ὁ τῆς
[4, 3]	ἐκτίνειν. (Ταῦτ' εἰπόντος καὶ δακρύοντος	σείεται	μὲν αἰφνίδιον ἡ γῆ, σάλου
[4, 8]	πάθος καὶ συγχωροῦντος, εἰ μὴ	βούλεται	γενέσθαι πικρότερος. (Βοῦν τοῖς κέρασι
[4, 8]	παρέχοντες ἑαυτοὺς οἵους αὐτός τε	βούλεται	κἀγὼ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ σαφῶς
[4, 2]	κρινεῖ τοίνυν πάλιν αὐτός, τίνας	βούλεται	τὰς ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῷ θυσίας
[4, 6]	λάβῃ πνεῦμα; φωνὰς γὰρ ἃς	βούλεται	τοῦτο καὶ λόγους οὐδὲν ἡμῶν
[4, 8]	οἷς ὁ θεὸς ὑμᾶς ἕπεσθαι	βούλεται,	τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ μήτε νομίμων
[4, 8]	ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ' ὅπη	βούλεται	χωρεῖν ἀπίτω τοῦτο ἐλεύθερον ἔχουσα.
[4, 2]	ἀπέλαυε. παρά τε τοῖς Λευίταις,	φυλέται	δ' ἦσαν, καὶ μάλιστα παρὰ
[4, 6]	τὸν μεθ' ὑμῶν βίον ὡς	γαμεταὶ	διανύσαι. δέος γάρ, μὴ καὶ
[4, 4]	τοῖς ἱερεῦσιν ἰδίᾳ παρὰ πάντων	γίνεται	δηλῶσαι. (Τῶν μὲν τεσσαράκοντα καὶ
[4, 8]	καὶ γέγονε τὰ πάντα καὶ	γίνεται,	μηδὲν ἐκείνου διημαρτηκότος τῆς ἀληθείας.
[4, 3]	ἀξιολογώτατος, ὡς γνώμῃ τε σῇ	γίνεται	πάντα καὶ δρωμένοις μηχανὴν ἐξεπόρισας
[4, 5]	τοξεύμασι κατελάμβανον. φόνος τε οὖν	γίνεται	πολὺς καὶ τραύμασιν ἐπόνουν οἱ
[4, 8]	παίδων τυγχανόντων, καὶ νόμος κολαστὴς	γίνεται	τῶν τοιούτων ἀπαραίτητος, οὗ σὺ
[4, 4]	διὰ τὴν ἡλικίαν ἡ ἀρχιερωσύνη	παραγίνεται,	θνήσκει τοῦ πλήθους εἰς αὐτὸν
[4, 8]	εὐμενὴς ἀστασίαστον αὐτῆς τὸν κόσμον	παρέξεται,	γένοιτο δὲ χρόνος μηδὲ εἷς,
[4, 8]	ἑκάστῃ δὲ ἀρχῇ δύο ἄνδρες	ὑπηρέται	διδόσθωσαν ἐκ τῆς τῶν Λευιτῶν
[4, 5]	καὶ σύμπας ὁ στρατὸς αὐτοῦ	διαφθείρεται.	Μωυσῆς δὲ τὸν ποταμὸν Ἰόβακον
[4, 8]	εἰς τὴν ἐκτροφὴν τῶν καρπῶν	ἀπεργάσεται	μὴ τοῦ κατ' αὐτοὺς προνοουμένων
[4, 6]	καὶ τοῦ περὶ αὐτῶν κλέους	ἐμπλησθήσεται	πᾶσα ἡ γῆ καὶ θάλασσα,
[4, 2]	ὁ θεός, οὗτος ὑμῖν ἱερεὺς	κεχειροτονήσεται,	τῆς ἐπὶ τἀδελφῷ διαβολῆς ὡς
[4, 8]	Ἰορδάνην καὶ τὴν Χαναναίαν κτησαμέναις	περιστήσεται.	ἐπεὶ προαχθέντες εἰς καταφρόνησιν ὑπ'
[4, 3]	αὐτῷ ῥυόμενος. ~(Ταῦτα Μωυσέος εἰπόντος	παύεται	καὶ τῆς ταραχῆς τὸ πλῆθος
[4, 4]	κάταντες γὰρ ἦν τὸ χωρίον,	ἀποδύεται	τὴν ἀρχιερατικὴν στολὴν καὶ παραδοὺς
[4, 6]	γενόμενοι ταράξωσι τὸ πλῆθος. καὶ	διαλύεται	μὲν ἐπὶ τούτοις ὁ σύλλογος.
[4, 6]	ποιήσηται. παραγενομένους δὲ τοὺς πρέσβεις	δέχεται	ξενίᾳ φιλοφρόνως καὶ δειπνίσας ἀνέκρινε
[4, 3]	βραβευόμενον τὴν σὴν εἰς τέλος	ἔρχεται,	ὅτι δὲ φροντίζεις τῶν Ἑβραίους
[4, 8]	φόνου ἔν τινι χώρᾳ μὴ	εὑρίσκηται	ὁ δράσας μηδ' ὑπονοῆταί τις
[4, 8]	ὁ θεὸς ἑαυτῷ διὰ προφητείας	ἕληται,	καὶ νεὼς εἷς ἐν ταύτῃ
[4, 8]	ὡς οὐδὲ περὶ τῶν τυχόντων	ἠμέληται	τοῖς νόμοις εἰδόσι προνοεῖσθαι τοῦ
[4, 8]	ἀνδρῶν συνοικούσαις. ἐὰν δὲ μὴ	βούληται	γαμεῖν ὁ ἀδελφός, ἐπὶ τὴν
[4, 8]	τὴν πρὸς τὰ οἰκεῖα φιλοστοργίαν	βούληται	δουλεύειν, ἐνιαυτοῦ ἐνστάντος τοῦ ἰοβήλου,
[4, 6]	τῆς τῶν λόγων ἀσελγείας αὐτοῦ	μιμηταὶ	γενόμενοι ταράξωσι τὸ πλῆθος. καὶ
[4, 6]	ἀντιποίησις ἦν καὶ τοῦ φιλοκαλεῖν,	μιμηταὶ	γενόμενοι τῆς Φινεέσσου τόλμης ἀνῄρουν
[4, 8]	τῇ γραφῇ μέμψις ὡς διημαρτηκόσι	γένηται.	ἔχει δὲ οὕτως ἡ διάταξις
[4, 4]	μή τι νεωτερίσωσι πάλιν καὶ	γένηταί	τι μέγα καὶ χαλεπὸν συνήγαγε
[4, 6]	τῶν πραγμάτων δείσας Μωυσῆς, μὴ	γένηταί	τι χεῖρον, συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν
[4, 8]	πρὶν ἢ δίκη περὶ τούτου	γένηται:	τὸ δ' ἐνέχυρον αἰτεῖν ἔξω
[4, 8]	ἢ ὕστερον ἐπὶ παίδων ὑμετέρων	γένηται	τοῦθ' ὑπερόριον πραχθείη. μέλλοντας δὲ
[4, 3]	τῶν ἱερέων δοκιμασίαν, ἵν' οὗ	προσδέξηται	τὴν θυσίαν ὁ θεὸς ἥδιον
[4, 8]	μὴ εὑρίσκηται ὁ δράσας μηδ'	ὑπονοῆταί	τις ὡς διὰ μῖσος ἀπεκτονηκώς,
[4, 8]	λυπηρὸν ἔπειθ' οὕτως ἐπ' εὐωχίας	τράπηται	καὶ γάμους: καλὸν γὰρ εἶναι
[4, 6]	τὸ περιὸν ἐκ θεοῦ προνοίας	ἀνῄρηται,	ᾧ καὶ τὰ περιττὰ μειοῦν
[4, 8]	ἐὰν δέ που μόνῃ περιπεσὼν	βιάσηται	μηδενὸς βοηθοῦ παρόντος, μόνος ἀποθνησκέτω.
[4, 6]	παραληφθέντα ὑπὸ τῶν Μαδιηνιτῶν, ὅπως	ἐπαράσηται	τοῖς Ἑβραίοις, καὶ τοῦτο μὲν
[4, 6]	ἐπ' ἐξωλείᾳ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀρὰς	ποιήσηται.	παραγενομένους δὲ τοὺς πρέσβεις δέχεται
[4, 8]	μὴ πειραθείης. κἂν μὲν τούτοις	θεραπεύηται	τὸ τῶν νέων αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν
[4, 8]	ἐὰν δὲ καὶ ὁ δεσπότης	ἐλέγχηται	προειδὼς αὐτοῦ τὴν φύσιν καὶ
[4, 1]	πιστεύσαντες κτήσασθαι γῆν ἣν αὐτοῖς	ὑπέσχηται	θελήσασιν, ἀλλὰ μὴ τῷ διὰ
[4, 7]	τὸν Ἰορδάνην ὁ θεὸς παραδώσειν	ὑπέσχηται	ταύτην λαβεῖν καταστρεψαμένους οὓς ἐκεῖνος
[4, 8]	τοῦτο δὲ ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ	κεῖται	γῆν ἀρίστην τῶν Χαναναίων καὶ
[4, 8]	μετρείτωσαν ἀπὸ τοῦ τόπου ὅπου	κεῖται	ὁ νεκρὸς τὴν χώραν. ἣ
[4, 8]	δ' ἀρετῆς ἔπαθλα ὑμῖν μεγάλα	κεῖται	πρὸς ἅπαντα τὸν βίον κτησαμένοις:
[4, 3]	νῦν, ὅτι πάντα σῇ προνοίᾳ	διοικεῖται	καὶ μηδὲν αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ
[4, 8]	ταύτην ἡμῖν τὴν πραγματείαν συντάξασθαι	πρόκειται.	(Ἐπειδὰν τὴν Χαναναίων γῆν κτησάμενοι
[4, 7]	κτίσαντος βασιλέως τὸ ὄνομα Ῥεκέμης	καλεῖται,	Πέτρα παρ' Ἕλλησι λεγομένη. τραπέντων
[4, 6]	παρακαλοῦσι. τοῦ δ' ἐμποδὼν στάντος	ἀφικνεῖται	πρὸς τοὺς πρέσβεις, προθυμίαν μὲν
[4, 6]	ἔχοι στρατόπεδον. Βάλακος δ' αὐτὸς	ἀφικνεῖται	τὸν μάντιν σὺν βασιλικῇ θεραπείᾳ
[4, 2]	συνιέντας τῆς ἐπιβουλῆς τὴν ἰσχὺν	ἀφαιρεῖται:	ὅστις γὰρ αὐτῷ σύνοιδεν ὄντι
[4, 6]	δὲ φρονεῖν ἐφ' ἑαυτοῖς μέγα	Ἰσραηλῖται	καὶ τὴν πρὸς τοὺς πολέμους
[4, 6]	μὲν πρέσβεις ταῦτα εἰπὼν ἀπέλυσε.	(Μαδιηνῖται	δὲ Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου καὶ
[4, 7]	τὸν παρανομοῦντα τούτους Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου.	Μαδιηνῖται	δὲ προπυθόμενοι τὸν στρατὸν ἐπὶ
[4, 6]	μὲν ὧντε καὶ σὺ καὶ	Μαδιηνῖται	δεηθέντες ἐνταυθοῖ με προθύμως ἠγάγετε
[4, 6]	τίς αὕτη ἐστὶν ἐφ' οἷς	Μαδιηνῖται	παρακαλοῦσι. τοῦ δ' ἐμποδὼν στάντος
[4, 8]	βοὸς οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ	Λευῖται	καὶ ἡ γερουσία τῆς πόλεως
[4, 6]	πάθους ἐπεὶ ταῦτα ὑμῖν, ἔφασαν,	δέδοκται,	τοῖς δ' ἔθεσι καὶ τῷ
[4, 3]	σὺ προστάσσεις. εἰ δ' ἀληθεῖς	πεποίηνται	τὰς κατ' ἐμοῦ διαβολάς, τοὺς
[4, 8]	οἱ μὲν γὰρ εἰδότες οἵου	ἐστέρηνται	κηδεμόνος περὶ τοῦ μέλλοντος ἀπεθρήνουν,
[4, 6]	ἰδίαν ἐμφανίζων αὐτοῖς εἰς ἃ	δέονται	τυχεῖν, τὸν δὲ θεὸν ἀντιλέγειν
[4, 6]	ἐκείνου παραίνεσιν οἱ τῶν Ἑβραίων	ἁλίσκονται	νέοι τῆς εὐπρεπείας αὐτῶν καὶ
[4, 4]	ἱερεῦσιν ἐξεῖναι περὶ τούτων ὡς	βούλονται	δοκιμάσαι. εἶναι δὲ καὶ τοῖς
[4, 6]	φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν δὲ ἣν	βούλονται	πίστιν δώσειν ὁμολογούντων καὶ πρὸς
[4, 5]	ἀντιστῆναι καὶ δέξασθαι τοὺς Ἑβραίους	τρέπονται,	τοῦτο ἑαυτοῖς σωτηρίαν ὑπολαβόντες ἢ
[4, 8]	τῇ προμηθείᾳ. γνώμας τε ὑμῖν	εἰσηγήσονται	τὰς ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι τὴν
[4, 8]	παραβάντες τὴν πρὸς αὐτὸν θρησκείαν	πειραθήσονται	κακῶν, ὡς ὅπλων τε αὐτοῖς
[4, 8]	ἐξαλειφθῆναι δυναμένους. οὕτως γὰρ οὐδὲν	ἁμαρτήσονται	μὴ δυνάμενοι λέγειν ἄγνοιαν τῶν
[4, 8]	ἄρχεσθαι καλῶς εἰδότες καὶ ἄρχειν	εἴσονται	παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν αὐτοῦ, τήν
[4, 8]	παρρησίαν, ὡς προλεγόντων αὐτοῖς ἃ	πείσονται	καὶ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραψάντων διὰ
[4, 6]	ζητεῖν ἄλλην οἰκουμένην, ἐν ᾗ	βιώσονται	μόνοι κατὰ τοὺς ἰδίους νόμους.
[4, 6]	ἀδικεῖν τῷ θεῷ δοκοῦντες ἀπέθνησκον.	ἀπόλλυνται	μὲν οὖν ἐκ τῶν τάξεων
[4, 6]	ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ τὴν αἰτίαν εἰληφότας.	ἀπόλλυνται	μὲν οὖν καὶ ὑπὸ τῆς
[4, 4]	εὐχὴν πεποιημένοι, ναζιραῖοι δὲ οὗτοι	καλοῦνται,	κομῶντες καὶ οἶνον οὐ προσφερόμενοι,
[4, 8]	γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς καὶ ὧν ἂν	δέωνται	παρ' αὐτῶν ἕξουσι, γενόμενόν τε
[4, 1]	ἀεὶ τῆς ἐξ αὐτοῦ βοηθείας	δέωνται,	πολεμεῖν δὲ τοῖς Χαναναίοις ὡρμήκεσαν
[4, 8]	ὑπ' ἔρωτος πρὸς τοῦτό τινες	ἐκβιάζωνται,	κρατεῖν δὲ τῆς ἐπιθυμίας τὸ
[4, 8]	ἐξεῖναι λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως μὴ	στερῶνται	καὶ τῶν πρὸς τὰ σιτία
[4, 7]	συμμαχῆσαι τοῖς συγγενέσιν, ἕως ἂν	καταστήσωνται	τὰ πάντα. λαβόντες οὖν ἐπὶ
[4, 8]	τὴν τιμὴν τὴν ἀμφοτέρων οἱ	δεσπόται	αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ ἢ
[4, 8]	τὴν τῶν ἄλλων τραπέσθαι διήγησιν.	γέγραπται	δὲ πάνθ' ὡς ἐκεῖνος κατέλιπεν
[4, 8]	μὴ καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης. οἱ δὲ	δικασταὶ	ἀποφήνασθαι κύριοι περὶ τοῦ δόξαντος
[4, 8]	δυνατωτέρους ποιεῖ. ἂν δ' οἱ	δικασταὶ	μὴ νοῶσι περὶ τῶν ἐπ'
[4, 8]	αὐτάρκεις γὰρ ἐφ' υἱάσιν οὗτοι	δικασταί,	συνελθεῖν μὲν ἀλλήλοις οὐχ ἡδονῆς
[4, 8]	καὶ θάλασσαν τῆς αὑτῶν δουλείας.	ἔσται	δ' ὑμῖν τούτων πεῖραν λαμβάνουσιν
[4, 6]	πάθη προύλεγεν ὅσα τε βασιλεῦσιν	ἔσται	καὶ ὅσα πόλεσι ταῖς ἀξιολογωτάταις,
[4, 8]	οὐδ' ὅτι μὴ κατελέλοιπε Μωυσῆς.	νενεωτέρισται	δ' ἡμῖν τὸ κατὰ γένος
[4, 6]	καὶ λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ'	αὐταὶ	τὴν δέησιν ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν
[4, 8]	αὐτάρκεις γὰρ ἐπὶ τοῖς δακρύοις	αὗται	τῶν φιλτάτων ταῖς φρονίμοις, τότε
[4, 8]	πολλαὶ δ' ἂν τοῖς ἀνθρώποις	τοιαῦται	γίγνοιντο, γράμμασι μὲν περὶ τοῦ
[4, 8]	λαοῦ παντὸς λέγει τοιάδε: (Ἄνδρες	συστρατιῶται	καὶ τῆς μακρᾶς κοινωνοὶ ταλαιπωρίας,
[4, 8]	προθέμενοι: μηδενὸς δὲ μηνύοντος αἱ	ἀρχαὶ	τῶν πόλεων τῶν πλησίον τῇ
[4, 6]	εἰ πεῖσαι τὸν θεὸν δυνηθείην	ἐπιτρέψαι	μοι τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς ἐνδῆσαι.
[4, 7]	τοῦ θεοῦ τούτῳ τὴν προστασίαν	ἐπιτρέψαι	τῶν πραγμάτων. ὁ δὲ Ἰησοῦς
[4, 6]	ἐνταυθοῖ με προθύμως ἠγάγετε καὶ	δι'	ἃ τὴν ἄφιξιν ἐποιησάμην, ἦν
[4, 8]	τιμὴν αὐτοῖς μὴ νέμωσιν ἢ	δι'	αἰσχύνην ἢ διὰ σύνεσιν ἐξυβρίζοντες
[4, 6]	γῆ, τὴν δ' οἰκουμένην οἰκητήριον	δι'	αἰῶνος ἴστε προκειμένην ὑμῖν, καὶ
[4, 6]	ὃς αὐτὸν ἐπὶ τοσοῦτον κλέος	δι'	ἀλήθειαν καὶ τὴν ταύτης πρόρρησιν
[4, 8]	ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα δὲ μὴ	δι'	ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος ἡ φύσις
[4, 4]	θεραπεύουσα τὸν θεόν, ἵνα μὴ	δι'	ἀπορίαν μηδὲ ζήτησιν τῶν εἰς
[4, 5]	διέφερον πάντων τῶν ἐκείνῃ ἠπειρωτῶν	δι'	ἀρετὴν γῆς καὶ πλῆθος χρημάτων.
[4, 8]	γῆς ἐν τῷ καλλίστῳ καὶ	δι'	ἀρετὴν ἐπιφανεῖ, ἣν ἂν ὁ
[4, 5]	Ἑβραίους τῆς ἀπραξίας καὶ τῆς	δι'	αὐτὴν ἀπορίας, ὑφ' ἧς στασιάσαι
[4, 3]	παρατευξόμενοι τῇ θυσίᾳ καὶ τῇ	δι'	αὐτῆς κρίσει τῶν περὶ τῆς
[4, 8]	ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν καὶ μαθεῖν παρέξων	δι'	αὐτῆς τοῖς ἐντευξομένοις. οἷα τὰ
[4, 8]	ἔξω καὶ τὸν ὀφείλοντα κομίζειν	δι'	αὐτοῦ μηδὲν ἀντιλέγοντα τῷ μετὰ
[4, 8]	σφόδρα καὶ εὐνοίᾳ κειμένης ἢ	δι'	ἔρωτα καὶ κάλλος ἢ κατ'
[4, 8]	ἱερὰν πόλιν ἐπὶ ταῖς θυσίαις	δι'	ἐτῶν ἑπτὰ τῆς σκηνοπηγίας ἑορτῆς
[4, 6]	ᾧ καταρασόμενον αὐτὸν ἐλθεῖν παρακαλοῦσι,	δι'	εὐνοίας εἶναι τῷ θεῷ: συνεβούλευέ
[4, 6]	τὰ κτηθέντα ὑπὸ τῆς ἐνδείας	δι'	εὐπορίαν αὐτῶν ἀπολέσθαι. καὶ ὁ
[4, 6]	ἄφιξιν ἐποιησάμην, ἦν τέ μοι	δι'	εὐχῆς μηδὲν ἀδικῆσαί σου τὴν
[4, 8]	ἡ δὲ παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα	δι'	ἡδονὴν ἢ διὰ κέρδος πρὸς
[4, 8]	δὲ βλασφημήσας θεὸν καταλευσθεὶς κρεμάσθω	δι'	ἡμέρας καὶ ἀτίμως καὶ ἀφανῶς
[4, 8]	πλήθους ἑπομένου καταλευέσθω καὶ μείνας	δι'	ὅλης τῆς ἡμέρας εἰς θέαν
[4, 8]	μηδὲ ἡταιρημένης εἶναι γάμον, ἧς	δι'	ὕβριν τοῦ σώματος τὰς ἐπὶ
[4, 8]	ἱεραῖς βίβλοις τεθνεῶτα, δείσας μὴ	δι'	ὑπερβολὴν τῆς περὶ αὐτὸν ἀρετῆς
[4, 4]	καὶ παραδοὺς αὐτὴν Ἐλεαζάρῳ τῷ	παιδί,	πρὸς ὃν διὰ τὴν ἡλικίαν
[4, 7]	καὶ Γαυλανὰν δ' ἐν τῇ	Βατανίδι.	κτησαμένων δ' αὐτῶν καὶ τὴν
[4, 6]	ἀλήθειαν, καὶ οὐχ ὥσπερ ἐν	τυραννίδι	ζῆν τὴν ὅλην ἐξ ἑνὸς
[4, 3]	μετεώρου τοῦ πλήθους ὄντος ἐπ'	ἐλπίδι	τῶν ἐσομένων, καὶ τῶν μὲν
[4, 6]	Σεμεωνίδος ἡγούμενος φυλῆς Χοσβίᾳ συνὼν	Μαδιανίτιδι	Οὔρου θυγατρὶ τῶν ἐκείνῃ δυναστεύοντος
[4, 3]	θεράποντες ἦσαν περὶ αὐτούς, ὡς	εἰ	βίαν τινὰ προσφέροι Μωυσῆς ἀμυνούμενοι.
[4, 8]	οὐ φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις. ὅθεν	εἰ	βούλοισθε τούτους ὑμῖν μένειν, τῶν
[4, 8]	θεὸς ἡγεμὼν εἶναι. βασιλέως δ'	εἰ	γένοιτο ἔρως ὑμῖν, ἔστω μὲν
[4, 6]	προσκυνεῖν. μέμψαιτο δ' ἂν οὐδείς,	εἰ	γῆς εἰς ἣν ἀφῖχθε τοὺς
[4, 3]	ἀγαθὸς ὑπηρέτης ὧν σὺ προστάσσεις.	εἰ	δ' ἀληθεῖς πεποίηνται τὰς κατ'
[4, 8]	τῶν ἀπονοηθέντων εἰ δυνατὸν καταλιπεῖν,	εἰ	δ' ἀσθενοῖεν λαβεῖν τὴν τιμωρίαν,
[4, 8]	τότε χωρεῖν ἐπὶ τὸν γάμον.	εἰ	δ' ἐμπλησθεὶς τῆς ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν
[4, 7]	τοῦ κλήρου πρὸς αὐτοὺς ἀπιέναι,	εἰ	δ' ἐξ ἄλλης γαμοῖντό τισι
[4, 8]	κέρασι πλήττοντα ὁ δεσπότης ἀποσφαττέτω:	εἰ	δ' ἐφ' ἅλωος κτείνειέ τινα
[4, 8]	ἑτέρῳ, πρότερον γὰρ οὐκ ἐφετέον:	εἰ	δὲ καὶ πρὸς ἐκεῖνον κακωθείη
[4, 8]	ὃν οὐδεὶς πονηρὸς ὢν λανθάνει.	εἰ	δὲ μηδὲν ἐπίβουλον δρῶν ὁ
[4, 2]	πλούτῳ δὲ καὶ ἡλικίᾳ διαφέρων:	εἰ	δὲ τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν,
[4, 8]	ὑμᾶς ἔχειν τὴν εἰρήνην φυλάττειν,	εἰ	δὲ φρονοῦντες ἐφ' ἑαυτοῖς ὡς
[4, 8]	εἰς τὰ αὑτῶν καὶ πάλιν	εἰ	δεηθεῖεν ἕξοντες. ἂν δὲ ἀναισχυντῶσι
[4, 6]	κατειλημμένοις οὐκ ἔκρινε, κωλῦσαι δ'	εἰ	δύναιτο γενέσθαι μεγάλους λογιζόμενος πρεσβεῦσαι
[4, 8]	γεγονότα πάσχοι κακῶς παρὰ δίκην,	εἰ	δύναμις αὐτοῖς ἦν καὶ μετοικήσαντα
[4, 8]	μηδὲ τὸ ἔδαφος τῶν ἀπονοηθέντων	εἰ	δυνατὸν καταλιπεῖν, εἰ δ' ἀσθενοῖεν
[4, 4]	ἐπὶ τῷ παραλόγῳ τῆς θέας,	εἰ	καί τισι διὰ μίσους ἦν
[4, 5]	χρῆσθαι πρὸς τὸ ἐκείνων λυσιτελές,	εἰ	καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῖς πιπράσκειν
[4, 7]	τῶν τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν κτείνειν,	εἰ	λάβοιεν ἔξω τῶν ὅρων τῆς
[4, 2]	υἱέσιν αὐτοῦ τὴν ἱερωσύνην παρέδωκεν;	εἰ	μὲν γὰρ ἐκ τῆς Λευίτιδος
[4, 7]	τούτων ὁ κλῆρος ἔσοιτο, φησίν,	εἰ	μὲν μέλλουσί τινι συνοικεῖν τῶν
[4, 8]	ὁ κόρην ἄλλῳ κατηγγυημένην φθείρας,	εἰ	μὲν πείσας καὶ πρὸς τὴν
[4, 8]	συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος καὶ συγχωροῦντος,	εἰ	μὴ βούλεται γενέσθαι πικρότερος. (Βοῦν
[4, 8]	ἔχοντος ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι αὐτήν, πλὴν	εἰ	μὴ μεγάλας αἰτίας αὐτῷ παράσχοι
[4, 2]	στασιάζειν αὐτοῖς ἂν γενομένων δεινῶν,	εἰ	μὴ προενόησε. τήν τε οὖν
[4, 8]	τοῦ δόξαντος αὐτοῖς ἔστωσαν, πλὴν	εἰ	μή τι χρήματα λαβόντας τις
[4, 8]	ἐλευθέρια καὶ πρὸς ἀρετὴν ὄρθια,	εἰ	μὴ τύχοιεν ἐκ γάμων φύντες
[4, 2]	φέρων ἔδωκα τἀδελφῷ: καὶ γὰρ	εἰ	μὴ φροντίζων τοῦ θεοῦ καὶ
[4, 8]	θεοῦ διανοίας ἀκριβεῖς λογιστὰς γινομένους	εἰ	μηδὲν εἰς αὐτοὺς μήτε συγγενείᾳ
[4, 8]	στερούμενος οὗπερ ἄλλον ἐστέρησε, πλὴν	εἰ	μήτι χρήματα λαβεῖν ἐθελήσειεν ὁ
[4, 3]	τῶν μὲν εἰς ἡδονὴν λαμβανόντων,	εἰ	Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν δὲ
[4, 6]	αὐτοῖς τὰς βλάβας. ὑμεῖς δ'	εἰ	νίκην τινὰ πρὸς βραχὺν καιρὸν
[4, 3]	κεχηνὸς καὶ καθίστατο, ὡς μηδ'	εἰ	πάθοι τι τῶν προειρημένων φανερὸν
[4, 6]	θυσίας ταῖς πρὶν παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν,	εἰ	πεῖσαι τὸν θεὸν δυνηθείην ἐπιτρέψαι
[4, 5]	ἀπαλλάξαι διαγνοὺς ἤρετο τὸν θεόν,	εἰ	πολεμεῖν αὐτῷ δίδωσι. τοῦ δὲ
[4, 3]	ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν δὲ φρονίμων,	εἰ	πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν καὶ ταραχῆς: ἐδεδίεσαν
[4, 8]	κλεπτομένοις τις ἀθῷος ἔστω κἂν	εἰ	πρὸς διορύγματι τειχίου. βόσκημα δὲ
[4, 4]	προαπήντα τῷ Μωυσεῖ, κωλύσων αὐτοὺς	εἰ	τολμήσαιεν βίᾳ περαιοῦσθαι. καὶ Μωυσῆς,
[4, 7]	θυγατέρας δέ τοι, καὶ πυθομένων	εἰ	τούτων ὁ κλῆρος ἔσοιτο, φησίν,
[4, 8]	τῶν νόμων ἔσοιτο. κωλυέσθω δ'	εἰ	τούτων τι διὰ σπουδῆς ἔχοι,
[4, 8]	τούτων δ' ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε,	εἰ	τῶν νόμων οὓς ὑπαγορεύσαντός μοι
[4, 8]	μήτ' ἀνὴρ μήτε γυνή, μηδ'	εἰ	χρυσὸν ἄπειρον μέλλοι κερδαίνειν, καταφρονῶν
[4, 7]	τε ταῖς προφητείαις καὶ στρατηγὸν	εἴ	που δεήσειε γενησόμενον, κελεύσαντος καὶ
[4, 6]	ξενικῶν ἐθισμῶν ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο, καὶ	εἴ	τινες τῶν πρώτων ἀνδρῶν διὰ
[4, 6]	τοσοῦτον προύχων, ὡς μὴ πρότερον	εἴ	τινι συσταίη τῶν δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι,
[4, 8]	ἐξ ἐπιθυμίας οὐκ ἐλευθερίας συνελθόντων.	εἴ	τις ὡς παρθένον μνηστευσάμενος ἔπειτα
[4, 1]	ἐλευθερίαν καὶ νῦν βουλομένοις πονεῖν	ἀεὶ	παρέσεσθαι σύμμαχον: εἶναί τε καὶ
[4, 1]	μένειν αὐτοὺς ἀπόρους ὑπενόουν, ἵν'	ἀεὶ	τῆς ἐξ αὐτοῦ βοηθείας δέωνται,
[4, 3]	πρὸς τοῦτο τὴν γνώμην τρέπων	ἐθορύβει.	πέμψας δὲ καὶ Μωυσῆς πρὸς
[4, 8]	χωρίον, συνελθόντος τοῦ λαοῦ παντὸς	λέγει	τοιάδε: (Ἄνδρες συστρατιῶται καὶ τῆς
[4, 8]	καὶ τὰ φαῦλα πρότερον λαβοῦσα.	δεῖ	δὲ μηδὲν εἶναι τοιοῦτον συγκεχωρημένον,
[4, 8]	ἐτῶν εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἠνυσμένον	δεῖ	με τοῦ ζῆν ἀπελθεῖν καὶ
[4, 8]	εὐπορῆτε καὶ μὴ τότε ἃ	δεῖ	ποιεῖν ἐπιζητοῦντες ἀπαρασκεύαστοι τοῖς καιροῖς
[4, 3]	τὸν θεὸν εἶναι> τὸν οὓς	ἔδει	καίειν ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς δὲ τούτων
[4, 8]	αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω, ὅτι τῷ	κέρδει	δουλεύσας ὕβρισε τὸ ἀξίωμα: καλῶς
[4, 8]	ἐλέγχει αὐτοὺς ἀποφηναμένους: οὔτε γὰρ	κέρδει	χαριζομένους οὔτ' ἀξιώματι προσῆκε φανερὰς
[4, 7]	τὰς παρθένους κατέλιπον, τοῦτο Μωυσέος	Φινέει	κελεύσαντος. ὃς ἧκεν ἄγων τὸν
[4, 5]	πιπράσκειν ἐθέλοιεν. Σιχὼν δ' ἀρνούμενος	ὁπλίζει	τὸν οἰκεῖον στρατὸν καὶ τοὺς
[4, 3]	ὡς μηδὲ φανῆναί τινας γνῶναι,	συνῄει	τε πάλιν τῆς γῆς τὸ
[4, 5]	ἔτι τῶν καρπῶν ὑπαρχούσης, καὶ	διεξῄει	πᾶσιν ἀδεῶς τὸ στράτευμα προνομῇ
[4, 5]	δὲ τὸν ποταμὸν Ἰόβακον περαιωσάμενος	διεξῄει	τῆς Ὤγου βασιλείας τάς τε
[4, 3]	ἀκολουθεῖν αὐτῷ τοὺς προβούλους ἀξιώσας	ἀπῄει	πρὸς τοὺς περὶ Δαθάμην, οὐχ
[4, 6]	ἀπάτῃ ταῦτα τὸν θεὸν κεκελευκέναι	συναπῄει	τοῖς πρέσβεσι. κατὰ δὲ τὴν
[4, 2]	σὺ γὰρ καὶ ἀμφοτέρους ἡμᾶς	μεγέθει	χρημάτων ὑπερβάλλεις, οὐ μὴν οὐδ'
[4, 2]	παρασχεῖν Ἀαρῶνι ταύτην ἐπὶ τῷ	πλήθει	ποιήσασθαι τὴν δόσιν, ἀλλ' οὐκ
[4, 7]	Ῥουβήλου καὶ τῆς Μανασσίτιδος ἡμίσεια	πλήθει	τετραπόδων εὐδαιμονοῦντες καὶ τοῖς ἄλλοις
[4, 2]	κακουργοῦσι δυνατοί. συμφέρειν δὲ τῷ	πλήθει	τοὺς τοιούτους ἔτι λανθάνειν οἰομένους
[4, 2]	αὐτῷ σύνοιδεν ὄντι λαβεῖν ἀξίῳ	πείθει	τυγχάνειν αὐτὸν καὶ τότε βιάσασθαι
[4, 8]	κεχαρισμένου. τριάκοντα δ' ἡμερῶν τῷ	πένθει	διελθουσῶν, αὐτάρκεις γὰρ ἐπὶ τοῖς
[4, 8]	αὐτοῦ λέγοντος ἀκροᾶσθαι τοῦ θεοῦ.	πενθεῖ	μὲν οὖν αὐτὸν ὁ λαὸς
[4, 4]	(Μετὰ δὲ τὴν ἐπὶ τῷ	πένθει	τῆς ἀδελφῆς τοῦ στρατηγοῦ κάθαρσιν
[4, 6]	μὲν ἐπὶ τούτοις ὁ σύλλογος.	προεληλύθει	δ' ἂν ἐπὶ πλεῖον ἡ
[4, 6]	ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε καθέξετε δουλεύσουσαν	αἰεὶ	παισὶν ὑμετέροις καὶ τοῦ περὶ
[4, 8]	τις ἐκείνους τοῦ θεοῦ δυνατωτέρους	ποιεῖ.	ἂν δ' οἱ δικασταὶ μὴ
[4, 2]	μένε ψηφοφορίαν, ἀλλὰ μὴ σαυτὸν	ποίει	τοῦ θεοῦ κρείττονα, παραγίνου δὲ
[4, 6]	μὲν ταῦτα τοῦ θεοῦ κελεύσαντος	ἥκει	πρὸς Βάλακον. δεξαμένου δὲ αὐτὸν
[4, 5]	τεσσάρων δὲ πηχῶν τὸ εὖρος,	μήκει	δὲ τοῦ διπλασίονος ἑνὶ πήχει
[4, 6]	ταῦτα περὶ ὧν αὐτός τε	ἠδίκει	καὶ τῶν ἄλλων τινὲς εἰπόντος
[4, 8]	ἀνθρώπων γένους ἐστὶ καὶ συνατιμοῦσθαι	δοκεῖ	τοῖς τὴν αὐτὴν αὐτῷ προσηγορίαν
[4, 3]	εἰρημένοις: καὶ γὰρ ἦν καὶ	ἐδόκει	χρηστὰ τῷ λαῷ. τότε μὲν
[4, 8]	δεσπότας κατ' αὐτοὺς ἕκαστα πράττετε:	ἀρκεῖ	γὰρ ὁ θεὸς ἡγεμὼν εἶναι.
[4, 4]	τὴν ἡλικίαν ἡ ἀρχιερωσύνη παραγίνεται,	θνήσκει	τοῦ πλήθους εἰς αὐτὸν ἀφορῶντος,
[4, 5]	ἀκοντίζοντες ἅμα καὶ τοξεύοντες διέφθειραν.	ἀποθνήσκει	δ' αὐτῶν καὶ Σιχὼν ὁ
[4, 4]	πρὸς τοῖς εἴκοσι καὶ ἑκατόν.	ἀποθνήσκει	δὲ κατὰ σελήνην νουμηνίᾳ μηνὸς
[4, 5]	δὲ τῆς ἐλπίδος αὐτός τε	ἀποθνήσκει	κατὰ τὴν μάχην καὶ σύμπας
[4, 8]	τούτων καὶ πρὸς τὸ ἐναντίον	μεταβαλεῖ.	ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη τὸ ἀνθρώπειον
[4, 3]	Δαθάμην οὐδ' ἐλυποῦντο. (Μωυσῆς δ'	ἐκάλει	τοὺς περὶ τῆς ἱερωσύνης ἁμιλλωμένους
[4, 6]	ἐπιφανεὶς καὶ ὁ ἄγγελος ἐναργὴς	ἐνεκάλει	τῶν πληγῶν, ὡς οὐχὶ τοῦ
[4, 7]	βοσκημάτων ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους τε	ἀπεκάλει	καὶ δειλίας εὐσχήμονα πρόφασιν ἐπινοήσαντας
[4, 8]	ἀπάγων αὐτοὺς χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ	παρεκάλει.	καὶ τότε μὲν οὕτω διελύθησαν.
[4, 8]	ἐκέλευε, τὸ δ' ἔγγιον λόγοις	παρεκάλει	μὴ ποιεῖν αὐτῷ δακρυτὴν τὴν
[4, 3]	χαίρων τῷ καταβοᾶν τῶν ἐν	τέλει	καὶ πρὸς ὅ τις εἴποι
[4, 7]	καὶ Ἰησοῦν καὶ τοὺς ἐν	τέλει	πάντας συνεχώρει τὴν Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς
[4, 8]	Ἑβραίων ἔθνος ἀκόλουθα τούτοις ποιοῦν	διατελεῖ.	(Τῇ δ' ὑστεραίᾳ τὸν λαὸν
[4, 8]	θυσίας τὰς ἐν τῇ ἱερᾷ	πόλει:	δίκαιον γὰρ εἶναι τῶν ἐκ
[4, 8]	καταπρανοῦς γενομένης. ἐν ἑτέρᾳ δὲ	πόλει	μήτε βωμὸς μήτε νεὼς ἔστω:
[4, 5]	κλίνην αὐτοῦ λαβόντες ἐν Ῥαβαθᾶ	πόλει	τῶν βασιλείων τῆς Ἀμμανίτιδος, τῇ
[4, 4]	πανοικὶ σιτεῖσθαι ἐν τῇ ἱερᾷ	πόλει.	τῶν δ' οὐ νενομισμένων ἐσθίειν
[4, 7]	πεντηκοστὸν μέρος, τὴν δὲ λοιπὴν	νέμει	τῷ λαῷ. καὶ διῆγον τὸ
[4, 7]	τοῦ πονεῖν ἀπέθεντο εἰς αὐτάς.	(Οἰκοδομεῖ	δὲ καὶ Μωυσῆς τὰς δέκα
[4, 4]	ἡ φυλὴ παρὰ τοῦ πλήθους	λαμβάνει	ταῦτ' ἐστίν: ἀναγκαῖον δ' ἡγησάμην
[4, 4]	αὐτοῦ Μαριάμην τελευτὴ τοῦ βίου	καταλαμβάνει	τεσσαρακοστὸν ἔτος πεπληρωκυῖαν ἀφ' οὗ
[4, 8]	θεόν, ὃν οὐδεὶς πονηρὸς ὢν	λανθάνει.	εἰ δὲ μηδὲν ἐπίβουλον δρῶν
[4, 3]	γὰρ οὔτε πραττόμενον οὔτε νοηθὲν	λανθάνει,	ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις μοι τῆς
[4, 6]	πολέμῳ οὔτ' ἐν λοιμῷ καὶ	σπάνει	τῶν ἀπὸ γῆς καρπῶν, οὔτ'
[4, 8]	τῷ καλλίστῳ καὶ δι' ἀρετὴν	ἐπιφανεῖ,	ἣν ἂν ὁ θεὸς ἑαυτῷ
[4, 2]	Ἑβραίων ἐν τοῖς μάλιστα καὶ	γένει	καὶ πλούτῳ διαφόρων ἱκανὸς δ'
[4, 2]	ἔκρινεν, ἐγὼ ταύτης δικαιότερος τυγχάνειν	γένει	μὲν ὁ αὐτὸς ὢν Μωυσεῖ,
[4, 8]	ἐστιν ἀγαθῶν ἡ κτῆσις βεβαία	μενεῖ	τῶν τε ἀπόντων ταχεῖαν ἕξετε
[4, 8]	τῶν ἐπ' αὐτοὺς παρατεταγμένων ἀποφήνασθαι,	συμβαίνει	δὲ πολλὰ τοιαῦτα τοῖς ἀνθρώποις,
[4, 2]	λάβωσιν. ~(Ὅπερ δὲ τοῖς μεγάλοις	συμβαίνει	στρατοπέδοις καὶ μάλιστα παρὰ τὰς
[4, 4]	τῷ θεῷ, δῶρον δὲ τοῦτο	σημαίνει	κατὰ Ἑλλήνων γλῶτταν, βουλομένους ἀφίεσθαι
[4, 2]	ἡμῖν τοῦ θεοῦ παντάπασιν ἀλόγιστον.	κρινεῖ	τοίνυν πάλιν αὐτός, τίνας βούλεται
[4, 1]	βίος ἀηδὴς καὶ χαλεπὸς ὢν	ἐπόνει	καὶ κωλύοντος τοῦ θεοῦ τῶν
[4, 8]	τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις ὑμῖν ἄμεινον	ἕξει	τὰ πράγματα: μηδὲ τὴν ἴσην
[4, 8]	παρέσχηκε καὶ μένων εὐμενὴς ἔτι	παρέξει	δώρημα κάλλιστον φυλάττειν. ὡς δεινὸς
[4, 8]	ἃ παρ' ἄλλων ἔπαινον αὐτῷ	παρέξει,	μάλιστα δὲ τὸν θεόν, ὃν
[4, 8]	καὶ πρὸς τὸ ἐναντίον μεταβαλεῖ.	ἐπεὶ	δὲ ἀνάγκη τὸ ἀνθρώπειον καὶ
[4, 3]	τοὐμὸν ἀντιτάξας πρόθυμον. νῦν οὖν	ἐπεὶ	κακουργεῖν ὑποπτεύομαι παρ' ἀνδράσιν, οἷς
[4, 6]	εὐηθείας τὸ βέβαιον αὐτοῖς παρεσχημένος:	ἐπεὶ	μὴ τοῦτον αὐτῶν ἐχόντων τὸν
[4, 4]	ἐπαύθη τὸν τρόπον. (Μωυσῆς δ'	ἐπεὶ	πολέμου καὶ στρατείας ἡ τῶν
[4, 8]	καὶ τὴν Χαναναίαν κτησαμέναις περιστήσεται.	ἐπεὶ	προαχθέντες εἰς καταφρόνησιν ὑπ' αὐτοῦ
[4, 6]	ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς πάθους	ἐπεὶ	ταῦτα ὑμῖν, ἔφασαν, δέδοκται, τοῖς
[4, 6]	οὔσης καὶ συμμαχίας πρὸς Μαδιηνίτας,	ἐπεὶ	τοὺς Ἰσραηλίτας τοσοῦτον φυομένους ἑώρα
[4, 5]	αὐτῷ τοῦ λαοῦ τριακονθήμερον ἄγοντος,	ἐπεὶ	τοῦτ' ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς
[4, 8]	καὶ τῆς μακρᾶς κοινωνοὶ ταλαιπωρίας,	ἐπεὶ	τῷ θεῷ δοκοῦν ἤδη καὶ
[4, 6]	ξενίοις δεομένους ἐπείσθημεν. καὶ νῦν,	ἐπεί	φατε πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν
[4, 8]	καὶ πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν πληθύν,	ἐπεί,	φησί, πρὸς τοὺς ἡμετέρους ἄπειμι
[4, 8]	τὴν ἐν αὐτῇ πληθὺν καθὰ	πρέπει,	τὸν βωμόν τε ἀναστῆσαι πρὸς
[4, 6]	μὴ καταράτους γενέσθαι τοὺς Ἰσραηλίτας	ἀποπέμπει	τὸν Βάλαμον μηδεμιᾶς τιμῆς ἀξιώσας:
[4, 8]	δ' ἐπὶ τῷ ὄρει τῷ	Ἀβαρεῖ	καλουμένῳ ἐγένετο, τοῦτο δὲ ὑψηλὸν
[4, 7]	τῆς φυγῆς τὸν αὐτὸν τῷ	ἀρχιερεῖ,	ἐφ' οὗ δράσας τις τὸν
[4, 8]	καὶ κακίαν οὐδὲ χρησαμένου τινὶ	μέρει	αὐτῆς, καὶ οὕτως ἀνεπαιτίατος ἀπίτω.
[4, 8]	ἀπίτω. χρησάμενος δὲ κἂν ἐλαχίστῳ	μέρει	τῶν πεπιστευμένων ἂν ἀπολέσας τύχῃ
[4, 8]	Ἰησοῦς. ὡς δ' ἐπὶ τῷ	ὄρει	τῷ Ἀβαρεῖ καλουμένῳ ἐγένετο, τοῦτο
[4, 8]	ποιῆσαι πάθος. Μωυσῆς δ' αὐτοὺς	παρηγόρει,	καὶ τοῦ δακρύων αὐτὸν ἄξιον
[4, 6]	ἐκκλησίαν τὸν λαὸν οὐδενὸς μὲν	κατηγόρει	πρὸς ὄνομα μὴ βουλόμενος εἰς
[4, 5]	πολεμεῖν ἡδονῆς ἀπολαύειν, ὅτ' αὐτῇ	συγχωρεῖ	χρῆσθαι τὸ θεῖον. οἱ δ'
[4, 7]	τὸν φόνον ἔφυγε. μεθ' ὃν	συνεχώρει	τελευτήσαντα κάθοδον, ἐχόντων ἐξουσίαν τῶν
[4, 7]	καὶ τοὺς ἐν τέλει πάντας	συνεχώρει	τὴν Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς ἐπὶ τῷ
[4, 8]	ὡς ἀντὶ τείχους ὄντα οὐκ	ἐάσει	τινὰς ἀποκυλισθέντας ἀπολέσθαι. (Παρακαταθήκην δὲ
[4, 2]	τὸ πλῆθος, τῇ τοῦ θεοῦ	προφάσει	βίαια προστάγματα κελεύοντος: τὸν γὰρ
[4, 2]	καὶ κακουργοῦντα κτήσασθαι ταύτην ἐπὶ	προφάσει	τοῦ θεοῦ περιορᾶν, παρὰ τοὺς
[4, 8]	μητρὸς αὐτῷ ἥττονα παρὰ τῇ	διαθέσει	τοῦ πατρός, τῶν ὀφειλομένων αὐτῷ
[4, 8]	συγκεχωρήσθω: ἄδικον γὰρ τὸν τῇ	γενέσει	πρεσβύτερον, ὅτι τὰ τῆς μητρὸς
[4, 8]	Ἀδάρου δ' ὑφ' ἡμῶν νουμηνίᾳ,	συνέσει	τε τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν
[4, 6]	δὲ θεὸν ἀντιλέγειν αὐτοῦ τῇ	προαιρέσει	δηλῶν, ὃς αὐτὸν ἐπὶ τοσοῦτον
[4, 8]	δύο, ὧν τὴν μαρτυρίαν ἀληθῆ	ποιήσει	τὰ προβεβιωμένα. γυναικῶν δὲ μὴ
[4, 8]	τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν, ᾧ	μελήσει	καὶ πρὸς τὸ μέλλον ὑμῶν,
[4, 8]	τοῦτο γὰρ καὶ τοῖς δημοσίοις	λυσιτελήσει	γιγνόμενον τῶν οἴκων οὐκ ἐκλειπόντων
[4, 8]	παιδοποιίας καρπόν, ὃν ἀνθρώποις ἐπ'	αὐξήσει	τοῦ γένους ἡμῖν ὁ θεὸς
[4, 8]	γῆν κτησάμενοι καὶ σχολὴν ἐν	χρήσει	τῶν ἀγαθῶν ἔχοντες πόλεις τὸ
[4, 6]	νῦν ὑμῶν ὀλίγον ἡ Χαναναίων	χωρήσει	γῆ, τὴν δ' οἰκουμένην οἰκητήριον
[4, 8]	ἐγενόμην, οὐ μέχρι τοῦ δεῦρο	στήσει	τὴν αὑτοῦ πρόνοιαν, ἀλλ' ἐφ'
[4, 8]	δὲ χρόνος μηδὲ εἷς, ὃς	καινίσει	τι τούτων καὶ πρὸς τὸ
[4, 8]	μενόντων, καὶ ταῖς γυναιξὶ κουφισμὸν	οἴσει	τῆς συμφορᾶς τοῖς ἔγγιστα τῶν
[4, 3]	θυσίᾳ καὶ τῇ δι' αὐτῆς	κρίσει	τῶν περὶ τῆς ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων.
[4, 3]	δοκῶν, ἀλλὰ τῇ τοῦ θεοῦ	κρίσει	φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ τῶν υἱῶν
[4, 5]	τὰ μέντοι γε πρὸς τῇ	δύσει	τοῦ χωρίου περίεισιν αὐτὴν Ἰόρδανος.
[4, 6]	οὐρανῷ. τοσούτοις δὲ οὖσιν οὐκ	ἀπαγορεύσει	τὸ θεῖον ἀφθονίαν μὲν παντοίων
[4, 8]	αἰσχύνης: ὁμοίως μηδ' ἂν ἐπ'	ὀχεύσει	κυνὸς ἤτοι θηρευτικοῦ ἢ ποιμνίων
[4, 8]	Αἰγυπτίων γῆς παρέσχε, δικαίας οὔσης	φύσει	τῆς εὐχαριστίας καὶ γενομένης ἐπ'
[4, 8]	ὅπως εἰς ὕπνον ἔχῃ τοῦτο,	φύσει	τοῦ θεοῦ τοῖς πενομένοις ἔλεον
[4, 3]	καταστάσεως. ὁ δὲ πᾶς ὅμιλος	φύσει	χαίρων τῷ καταβοᾶν τῶν ἐν
[4, 6]	ὑπὸ τῆς γυναικὸς πρὸ τῶν	Μωυσεῖ	δοχθέντων τὸ πρὸς ἡδονὴν αὐτῇ
[4, 4]	τὴν στρατιὰν ἀγαγὼν προαπήντα τῷ	Μωυσεῖ,	κωλύσων αὐτοὺς εἰ τολμήσαιεν βίᾳ
[4, 2]	γένει μὲν ὁ αὐτὸς ὢν	Μωυσεῖ,	πλούτῳ δὲ καὶ ἡλικίᾳ διαφέρων:
[4, 1]	ὡρμήκεσαν λέγοντες τὸν θεὸν οὐχὶ	Μωυσεῖ	χαριζόμενον ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ
[4, 8]	ὑμᾶς πόλεις τε πολίταις ὑμετέροις	ἀποδώσει	καὶ τὸν ναόν: ἔσεσθαι δὲ
[4, 8]	μήτε ἀλλοτρίων εἰς αὐτὴν ἐπὶ	κακώσει	στρατευσάντων μήτε στάσεως ἐμφυλίου κατασχούσης
[4, 8]	τίθεσθαι ὑποφωνούσας ἀλλήλαις ἐπὶ τῇ	κυρώσει	τῶν λεγομένων. ἀνέγραψε δὲ τὰς
[4, 5]	μήτε τοὺς ἐνοικοῦντας, ὧν Σιχὼν	ἐκράτει,	τοῖς τε κατὰ τὴν ἀγορὰν
[4, 8]	νόμους δ' ἔτι πρότερον τεσσαρακοστῷ	ἔτει	γεγραμμένους παραδίδωσι, περὶ ὧν ἐν
[4, 4]	ἀφορῶντος, τῷ μὲν αὐτῷ τελευτήσας	ἔτει,	ᾧ καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀπέβαλε,
[4, 7]	ἐλθόντων δὲ καὶ συμβολῆς γενομένης	πίπτει	τῶν Μαδιηνιτῶν πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ
[4, 6]	δὲ διὰ ταχέων τοῦ βασιλέως	ὁλοκαυτεῖ	τυθέντας, ὡς τρόπον εἶδε σημαινομένην,
[4, 8]	μιᾷ λειπούσας τεσσαράκοντα τῷ δημοσίῳ	σκύτει	λαβὼν τιμωρίαν ταύτην αἰσχίστην ἐλεύθερος
[4, 6]	πάντες εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς μὲν οὖν	στρατοπεδεύει	καὶ ἀγαγὼν τὴν δύναμιν ἐπὶ
[4, 8]	ἃς ὁ νόμος αὐτοῖς ἐπιφέρειν	κελεύει	ἐπιτελέσαντες τούτων τὰ προτέλεια τοῖς
[4, 6]	δὲ καὶ τῆς πείρας δυσχεράνας	κελεύει	μηδὲν ἀντιλέγειν τοῖς πρέσβεσιν. ὁ
[4, 6]	ὑπολαμβάνοντες, ὡς μὴ ταῦθ' ἅπερ	ὑπαγορεύει	τὸ θεῖον λέγειν, βιάζεσθαι δὲ
[4, 8]	προφέροι, καθ' ἣν οὐ καλῶς	ἐλέγχει	αὐτοὺς ἀποφηναμένους: οὔτε γὰρ κέρδει
[4, 8]	γραφῇ μέμψις ὡς διημαρτηκόσι γένηται.	ἔχει	δὲ οὕτως ἡ διάταξις ἡμῶν
[4, 8]	τὸ ἀξίωμα: καλῶς γὰρ ὑμῖν	ἔχει	πεπειραμένοις ἐν Αἰγύπτῳ συμφορῶν καὶ
[4, 5]	μήκει δὲ τοῦ διπλασίονος ἑνὶ	πήχει	μείζονα. τούτου τοίνυν πταίσαντος οὐκ
[4, 2]	πλούτου καὶ τῆς ἄλλης ἀξιώσεως	ὑπάρχει.	καὶ νῦν Ἀαρῶνι τὴν ἱερωσύνην
[4, 5]	ὅμοιόν τι νήσῳ τὴν φύσιν	ὑπάρχει,	τοῦ μὲν Ἀρνῶνος ἀπὸ μεσημβρίας
[4, 5]	οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε ἐπὶ	δίψει	μᾶλλον ἤ τινι τῶν πολεμικῶν,
[4, 6]	Βάλαμος ἐπέφερεν αὐτῇ κακοπαθῶν τῇ	θλίψει	τῇ πρὸς τὸν τριγχόν. ὡς
[4, 3]	οἶσθ' ἀκριβέστερον οὐκ ἀκοῇ μαθὼν	ὄψει	δὲ τότ' αὐτοῖς παρὼν γινομένοις,
[4, 8]	ἐπιμιξίας αὐτοῖς ὑπάρξειν, τῇ τε	ὄψει	καὶ τῇ ὁμιλίᾳ μνήμην αὐτῶν
[4, 6]	καταλιπεῖν, ἀλλὰ γαμετὰς αὐτῶν ἐσομένας	αὐτόθι	μένειν καὶ δεσποίνας ἀποδειχθησομένας πάντων
[4, 4]	παρασχεῖν τοῖς ἱερεῦσιν, ὥστε αὐτοὺς	πανοικὶ	σιτεῖσθαι ἐν τῇ ἱερᾷ πόλει.
[4, 8]	τοῦ Χαναναίων ἔθνους τούτους γὰρ	πανοικὶ	χρῆναι ἀφανίσαι. (Φυλάσσειν δὲ μάλιστα
[4, 6]	οὐδεὶς κυριώτερον αὑτὸν περὶ ὧν	πράξαιμι	γνώμης τῆς ἐμῆς ἀποφαινόμενος. (Τοῦ
[4, 6]	αὐτῶν ὁμολογεῖν ἐν τούτοις οὐκ	ὀκνήσαιμι.	γύναιόν τε ξενικόν, ὡς φῄς,
[4, 8]	τοῦ βίου. πιστεύεσθαι δὲ ἄξιός	εἰμι	διά τε τὰς πρότερον ὑπὲρ
[4, 8]	καὶ μελετῴητε τὴν σύνεσιν αὐτῶν.	ἄπειμι	δ' αὐτὸς χαίρων ἐπὶ τοῖς
[4, 8]	ἐπεί, φησί, πρὸς τοὺς ἡμετέρους	ἄπειμι	προγόνους καὶ θεὸς τήνδε μοι
[4, 3]	ἀλλοτριωτάτας τῶν ἐμῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπινοίας	πάρειμι,	ὡς οὐχὶ σοῦ κελεύσαντος Ἀαρῶνι
[4, 8]	ὧν ἦρξε τὸ τρίτον μέρος	ἑνὶ	λείποντι μηνί. ἐτελεύτησε δὲ τῷ
[4, 5]	εὖρος, μήκει δὲ τοῦ διπλασίονος	ἑνὶ	πήχει μείζονα. τούτου τοίνυν πταίσαντος
[4, 8]	δ' Ἑβραίων ἐπὶ τόκοις ἐξέστω	μηδενὶ	μήτε βρωτὸν μήτε ποτόν: οὐ
[4, 8]	θυσίας μὴ τελεῖν: ἥδεσθαι γὰρ	μηδενὶ	τῶν ἀφ' ὕβρεως τὸ θεῖον,
[4, 8]	μάχας διενεγκεῖν ἁπάντων ἔσεσθε καὶ	μηδενὶ	τῶν ἐχθρῶν εὐάλωτοι. θεοῦ γὰρ
[4, 8]	αὐτῶν, μετανοήσειν δ' αὐτοὺς ἐπὶ	μηδενὶ	χρησίμῳ ταῦτα πάσχοντας. ὁ μέντοι
[4, 8]	τὸ τρίτον μέρος ἑνὶ λείποντι	μηνί.	ἐτελεύτησε δὲ τῷ ὑστάτῳ μηνὶ
[4, 8]	μηνί. ἐτελεύτησε δὲ τῷ ὑστάτῳ	μηνὶ	τοῦ ἔτους, ὑπὸ μὲν Μακεδόνων
[4, 8]	ξενικά, μηδ' ἂν ἐπωνομασμένον ᾖ	τινι	θεῷ κειμήλιον λαμβάνειν. (Μηδεὶς δ'
[4, 8]	καιέσθω ζῶσα. δύο γυναικῶν οὐσῶν	τινι,	καὶ τῆς μὲν ἑτέρας ἐν
[4, 8]	(Μὴ ἐξεῖναι δὲ παριέναι κτηνῶν	τινι	κακοπαθούντων ὑπὸ χειμῶνος πεπτωκότων ἐν
[4, 8]	ἀπόλοιτο καὶ κακίαν οὐδὲ χρησαμένου	τινὶ	μέρει αὐτῆς, καὶ οὕτως ἀνεπαιτίατος
[4, 2]	φυλῆς τὴν τιμὴν ὁ θεός	τινι	παρασχεῖν ἔκρινεν, ἐγὼ ταύτης δικαιότερος
[4, 2]	τῆς τιμῆς τὴν ἐξουσίαν τοῦ	τίνι	παράσχῃ ταύτην ἀφελέσθαι τὸν θεόν.
[4, 7]	ἔσοιτο, φησίν, εἰ μὲν μέλλουσί	τινι	συνοικεῖν τῶν φυλετῶν, μετὰ τοῦ
[4, 6]	προύχων, ὡς μὴ πρότερον εἴ	τινι	συσταίη τῶν δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν
[4, 8]	ἡ δ' ᾧπερ ἂν βουληθῇ	τινι	τῶν δεομένων γαμείσθω. ἂν δ'
[4, 5]	τε ἐπὶ δίψει μᾶλλον ἤ	τινι	τῶν πολεμικῶν, καὶ γὰρ ὥρα
[4, 8]	(Ἂν δὲ πραχθέντος φόνου ἔν	τινι	χώρᾳ μὴ εὑρίσκηται ὁ δράσας
[4, 8]	αἰτίαν, τῆς δ' ἑτέρας ἐν	ἐλάττονι	μοίρᾳ τυγχανούσης, ἂν ὁ ἐκ
[4, 6]	ἂν στεροίμην εἰκότως ὧν πράττω	νυνὶ	κρίνας ἀγαθὰ ταῦτ' ἔπειτα περὶ
[4, 2]	νόμους μὲν τἀδελφῷ τὴν ἱερωσύνην	Ἀαρῶνι	δόντα, μὴ τῷ κοινῷ δόγματι
[4, 3]	πάρειμι, ὡς οὐχὶ σοῦ κελεύσαντος	Ἀαρῶνι	δοὺς τὴν ἱερωσύνην ἀλλὰ κατ'
[4, 2]	καὶ λόγον ἀποδοῦναι δυνάμενος Μωυσῆς	Ἀαρῶνι	καὶ τοῖς υἱέσιν αὐτοῦ τὴν
[4, 4]	τοῖς δεδογμένοις τῷ θεῷ συνεχώρουν	Ἀαρῶνι	καλῶς ἔχειν τὴν ἀρχιερωσύνην. καὶ
[4, 2]	φέροντα προσνεῖμαι, κρίνοντά τε παρασχεῖν	Ἀαρῶνι	ταύτην ἐπὶ τῷ πλήθει ποιήσασθαι
[4, 2]	ἄλλης ἀξιώσεως ὑπάρχει. καὶ νῦν	Ἀαρῶνι	τὴν ἱερωσύνην οὐκ ἐπειδὴ πλούτῳ
[4, 8]	δέκα λόγους γεγραμμένους ἐν δυσὶ	πλαξὶ	κατέθετο, καὶ τὴν σκηνήν: τῷ
[4, 6]	καὶ πανταχόθεν αὑτοὺς ἐλεεινοὺς ταῖς	γυναιξὶ	κατασκευάζοντες εἶναι. αἱ δ' ὡς
[4, 8]	τοῖς συγγενέσι μενόντων, καὶ ταῖς	γυναιξὶ	κουφισμὸν οἴσει τῆς συμφορᾶς τοῖς
[4, 8]	συμφέρειν εἰς διανέμησιν τῶν σπανιζόντων	γυναιξί	τε χήραις καὶ παισὶν ὀρφανοῖς:
[4, 4]	ἐν τῷ ἱερῷ μόνοι δαπανῶσιν	οἱ	ἄρρενες τῶν ἱερέων αὐθημερόν. (Ὡς
[4, 8]	μὴ χαλεπῶς, γινώσκοντες ὅτι πάντες	οἱ	ἄρχεσθαι καλῶς εἰδότες καὶ ἄρχειν
[4, 4]	εἰκὸς ἀλλ' εἰς χρόνον παραμενεῖν.	οἱ	γὰρ ἄνθρωποι πεπιστευκότες ἤδη μηδὲν
[4, 5]	αὐτῇ συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ θεῖον.	οἱ	δ' ἧς ἐπόθουν ἐξουσίας λαβόμενοι
[4, 7]	οὓς ἐκεῖνος ἀπέδειξεν ἡμῖν πολεμίους.	οἱ	δ' ὁρῶντες ὀργιζόμενον αὐτὸν καὶ
[4, 3]	δεινὸν βαδίζειν πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας:	οἱ	δ' οὐδὲν ἀντειπόντες ἠκολούθουν. οἱ
[4, 6]	μόνοι κατὰ τοὺς ἰδίους νόμους.	(Οἱ	δ' ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς
[4, 8]	τοῦ θεοῦ μὴ καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης.	οἱ	δὲ δικασταὶ ἀποφήνασθαι κύριοι περὶ
[4, 8]	τὴν διάταξιν τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην.	οἱ	δὲ ἐδάκρυόν τε καὶ πολλὴν
[4, 6]	πρεσβεῦσαι πρὸς Μαδιηνίτας ὑπὲρ αὐτῶν.	οἱ	δέ, ἦν γάρ τις ἀπὸ
[4, 8]	αὐτῷ δακρυτὴν τὴν ἀπαλλαγὴν ἑπομένους.	οἱ	δὲ καὶ τοῦτ' αὐτῷ χαρίζεσθαι
[4, 8]	θεοῦ γενησομένην ἐπὶ τῇ χρηστότητι.	(Οἱ	δὲ λαβόντες εἴτε ἀργύρια εἴτε
[4, 6]	ῥομφαίᾳ καὶ τὴν Χοσβίαν ἀπέκτεινεν.	οἱ	δὲ νέοι πάντες, οἷς ἀρετῆς
[4, 3]	οἱ δ' οὐδὲν ἀντειπόντες ἠκολούθουν.	οἱ	δὲ περὶ Δαθάμην πυθόμενοι τὸν
[4, 5]	ἀπορραγέντες ἔφευγον ἐπὶ τῶν πόλεων,	οἱ	δὲ πρὸς τὴν δίωξιν οὐκ
[4, 8]	καὶ τὴν τιμὴν τὴν ἀμφοτέρων	οἱ	δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ
[4, 5]	γίνεται πολὺς καὶ τραύμασιν ἐπόνουν	οἱ	διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε ἐπὶ δίψει
[4, 8]	Λευιτῶν φυλῆς. ἔστωσαν δὲ καὶ	οἱ	δικάζειν λαχόντες ταῖς πόλεσιν ἐν
[4, 8]	θεοῦ δυνατωτέρους ποιεῖ. ἂν δ'	οἱ	δικασταὶ μὴ νοῶσι περὶ τῶν
[4, 8]	εἰργέσθωσαν τοῦ ἀκούειν, ἀλλὰ μηδὲ	οἱ	δοῦλοι: καλὸν γὰρ ταῖς ψυχαῖς
[4, 7]	λεγομένη. τραπέντων δὲ τῶν πολεμίων	οἱ	Ἑβραῖοι διήρπασαν αὐτῶν τὴν χώραν
[4, 8]	τὸν νεὼν τρὶς τοῦ ἔτους	οἱ	ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς,
[4, 8]	δ' ἂν ᾖ πλησιαιτάτη πόλις,	οἱ	ἐν αὐτῇ δημόσιοι πριάμενοι δάμαλιν
[4, 8]	τὸ προσαγανακτεῖν οἷς ἂν ὑμᾶς	οἱ	ἡγεμόνες πράττειν ἀξιῶσι: νῦν μὲν
[4, 8]	ἑλόμενοι ὑπὲρ κεφαλῆς τῆς βοὸς	οἱ	ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ
[4, 8]	καθ' ἑκάστην πόλιν ἄνδρες ἑπτὰ	οἱ	καὶ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν
[4, 4]	νέμεσθαι πρὸς τοὺς ἱερέας. καὶ	οἱ	κορβᾶν αὑτοὺς ὀνομάσαντες τῷ θεῷ,
[4, 8]	τῆς βοὸς οἱ ἱερεῖς καὶ	οἱ	Λευῖται καὶ ἡ γερουσία τῆς
[4, 8]	κολαζόμενον οὔτε θυγατέρα. οὐδ' ἂν	οἱ	λόγοι καὶ ἡ παρ' αὐτῶν
[4, 5]	κόσμον εἰς φόβον κατέστησαν. καὶ	οἱ	μὲν ἀπορραγέντες ἔφευγον ἐπὶ τῶν
[4, 8]	προηβηκόσιν ἡ ἅμιλλα τῆς λύπης:	οἱ	μὲν γὰρ εἰδότες οἵου ἐστέρηνται
[4, 1]	ἔκριναν καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπῆλθον,	οἱ	μὲν οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν
[4, 3]	φανερὸν εἶναι τοῖς ὁρῶσι. καὶ	οἱ	μὲν οὕτως ἀπώλοντο ἐπίδειξις τοῦ
[4, 8]	θαπτέσθω νυκτός. οὕτως δὲ καὶ	οἱ	ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν νόμων ἀναιρεθῆναι
[4, 8]	ἐπ' αὐτῷ τεθνηξομένῳ πάθος. καὶ	οἱ	παῖδες δὲ θρηνοῦντες ἔτι μᾶλλον
[4, 8]	αἴτιοι γεγόνασι. μανθανέτωσαν δὲ καὶ	οἱ	παῖδες πρῶτον τοὺς νόμους μάθημα
[4, 6]	Μαδιηνιτῶν Βάλακε, φησί, καὶ Μαδιηνιτῶν	οἱ	παρόντες, χρὴ γὰρ καὶ παρὰ
[4, 8]	πρῶτον μὲν λόγοις αὐτοὺς νουθετείτωσαν	οἱ	πατέρες, αὐτάρκεις γὰρ ἐφ' υἱάσιν
[4, 8]	τε νομοθέτης ἀγαθὸς εἴη καὶ	οἱ	πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ ἐπιδόντες οὔτε
[4, 8]	ἀποθανόντος. ἐπόθουν δ' αὐτὸν οὐχ	οἱ	πειραθέντες αὐτοῦ μόνον, ἀλλὰ καὶ
[4, 1]	μὴ θαρσήσαντες ἐπὶ τῇ νίκῃ	οἱ	πολέμιοι καὶ μειζόνων ὀρεχθέντες ἐπ'
[4, 8]	ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν δὲ καὶ	οἱ	πολέμιοι καὶ νεκρὸς μηδὲ εἷς
[4, 6]	χαρίζεσθαι διεγνώκειν: καὶ παντελῶς ἀσθενεῖς	οἱ	προγινώσκειν περὶ τῶν ἀνθρωπίνων παρ'
[4, 8]	κεχαρισμέναι γένοιντο καὶ ὅπως ἂν	οἱ	στρατεύοντες ἐξίοιεν τεκμηρίῳ χρώμενοι τοῖς
[4, 3]	ὅτι καὶ τοιαῦτα παθόντων ἐφήσθησαν	οἱ	συγγενεῖς: τῶν γὰρ συντεταγμένων ἐκλαθόμενοι
[4, 2]	ἅπας ὁ στρατός. ἦσαν δὲ	οἱ	συντεταγμένοι τῷ Κορῇ πεντήκοντα καὶ
[4, 8]	πειραθέντες αὐτοῦ μόνον, ἀλλὰ καὶ	οἱ	τοῖς νόμοις ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ δεινὴν
[4, 6]	θυγατέρας κατὰ τὴν ἐκείνου παραίνεσιν	οἱ	τῶν Ἑβραίων ἁλίσκονται νέοι τῆς
[4, 8]	ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν.	(Οἱ	φρέαρ ἢ λάκκον ὀρύξαντες ἐπιμελὲς
[4, 3]	ὀνησόντων, μετελθὼν Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην,	οἵ	σου καταδικάζουσιν ἀναισθησίαν ὡς ὑπ'
[4, 4]	τῇ βακτηρίᾳ. δόξαν οὖν κομίζουσιν	οἵ	τε ἄλλοι καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας
[4, 7]	πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ ἀριθμοῦ κρεῖττον	οἵ	τε βασιλεῖς αὐτῶν ἅπαντες: πέντε
[4, 3]	καὶ φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ πάντες,	οἵ	τε διακόσιοι καὶ πεντήκοντα καὶ
[4, 8]	τῶν ἐν τοῖς νόμοις διωρισμένων,	οἵ	τε νόμοι πολλὴν πρὸς ἁμαρτάνοντας
[4, 8]	γενομένων, ἀλλ' ὅπως παίδων τύχωσιν,	οἳ	γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς καὶ ὧν ἂν
[4, 3]	δὲ πεντήκοντα καὶ διακοσίων ἀνδρῶν,	οἳ	καὶ διὰ πατέρων ἀρετὴν ἐτιμῶντο
[4, 5]	καὶ κτείνων πάντας τοὺς ἐνοικοῦντας,	οἳ	καὶ πλούτῳ διέφερον πάντων τῶν
[4, 8]	μὴ κατειργασμένων, ἀλλὰ λογάδην συγκειμένων,	οἳ	κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε εἶεν
[4, 8]	καὶ ταῖς τῶν στρατηγῶν ἀρεταῖς,	οἳ	πρόνοιαν ἕξουσιν ὑμῶν τοῦ συμφέροντος.
[4, 8]	περὶ τοῦ μηδέποτε συνελθεῖν ἰσχυριζέσθω:	λάβοι	γὰρ ἂν οὕτως ἐξουσίαν συνοικεῖν
[4, 6]	ἐφ' αἷς αὐτὸν ἀντὶ μεγάλων	λάβοι	δωρεῶν παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικαλοῦντος,
[4, 6]	ἔρως τοῦ πρὸς ὑμᾶς πολέμου	λάβοι	καὶ θρασυνθεῖεν ὥστε εἰς ὅπλα
[4, 6]	γένος οὐκ ἂν ὄλεθρος παντελὴς	καταλάβοι	οὔτ' ἐν πολέμῳ οὔτ' ἐν
[4, 6]	ἀλήθειαν καὶ τὴν ταύτης πρόρρησιν	ἀγάγοι:	τὸν γὰρ στρατόν, ᾧ καταρασόμενον
[4, 5]	τε καὶ κάλλος ἦν οἷος	ὀλίγοι	σφόδρα, ἦν δὲ καὶ κατὰ
[4, 8]	οὔτε θυγατέρα. οὐδ' ἂν οἱ	λόγοι	καὶ ἡ παρ' αὐτῶν διδασκαλία
[4, 6]	τὴν Χοσβίαν ἀπέκτεινεν. οἱ δὲ	νέοι	πάντες, οἷς ἀρετῆς ἀντιποίησις ἦν
[4, 6]	παραίνεσιν οἱ τῶν Ἑβραίων ἁλίσκονται	νέοι	τῆς εὐπρεπείας αὐτῶν καὶ παραγενόμενοι
[4, 2]	τοῦ δικαίου τιμᾶσθαι, βίαν μὲν	ἀγαθοὶ	βουλόμενοι δοκεῖν οὐ προσφέρουσι, τέχνῃ
[4, 3]	καὶ καθίστατο, ὡς μηδ' εἰ	πάθοι	τι τῶν προειρημένων φανερὸν εἶναι
[4, 8]	ὅση χάρις ἐκ τῶν δεομένων	ἔλθοι,	τό τε θεῖον τὴν γῆν
[4, 6]	καὶ σὺ καὶ Μαδιηνῖται δεηθέντες	ἐνταυθοῖ	με προθύμως ἠγάγετε καὶ δι'
[4, 5]	ὄφελος ἦν εἰς ταύτας συνδιωχθεῖσιν:	Ἑβραῖοι	γὰρ ὡς ἐνδόντας αὐτοὺς εὐθὺς
[4, 5]	αὐτῶν καὶ Σιχὼν ὁ βασιλεύς.	Ἑβραῖοι	δὲ νεκροὺς ἐσκύλευον καὶ λείαν
[4, 5]	ἀγαθοὺς κατὰ τὸ ἔργον γεγονότας,	Ἑβραῖοι	δὲ τὴν ἐκείνων παρελάμβανον. ἔστι
[4, 7]	τραπέντων δὲ τῶν πολεμίων οἱ	Ἑβραῖοι	διήρπασαν αὐτῶν τὴν χώραν καὶ
[4, 8]	περάτων τῆς γῆς, ἧς ἂν	Ἑβραῖοι	κρατῶσιν, ὅπως τῷ θεῷ τῶν
[4, 4]	ἂν αὑτοὺς καθιερῶσιν εὐχὴν πεποιημένοι,	ναζιραῖοι	δὲ οὗτοι καλοῦνται, κομῶντες καὶ
[4, 1]	θαρσήσαντες ἐπὶ τῇ νίκῃ οἱ	πολέμιοι	καὶ μειζόνων ὀρεχθέντες ἐπ' αὐτοὺς
[4, 8]	κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν δὲ καὶ οἱ	πολέμιοι	καὶ νεκρὸς μηδὲ εἷς ἄμοιρος
[4, 8]	τοῦ ἐκ τῆς ἑτέρας φύντος	ἀξιοῖ	διὰ τὴν πρὸς τὴν μητέρα
[4, 2]	πεντήκοντα καὶ διακοσίους ἄνδρας, τιμῆς	ἄξιοι	δοκεῖτε, καὶ τὸν ὅμιλον δὲ
[4, 5]	τυγχάνοντες καὶ πᾶσι τοῖς ἑκηβόλοις	δεξιοὶ	χρῆσθαι, καὶ διὰ τὴν ὅπλισιν
[4, 8]	χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε εἶεν καὶ	καθάριοι	πρὸς τὴν θέαν. ἡ δ'
[4, 8]	ἀπεργαζομένης. οἱ δὲ δικασταὶ ἀποφήνασθαι	κύριοι	περὶ τοῦ δόξαντος αὐτοῖς ἔστωσαν,
[4, 8]	οἰκείων αὐτοῖς ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι, κἂν	ἐγχώριοι	τυγχάνωσι κἂν ξένοι, χαίροντας ἐπὶ
[4, 3]	ὑφ' οὗ πάντες, οἵ τε	διακόσιοι	καὶ πεντήκοντα καὶ Κορῆς, ᾄξαντος
[4, 2]	συντεταγμένοι τῷ Κορῇ πεντήκοντα καὶ	διακόσιοι	τῶν πρώτων ἄνδρες σπεύδοντες ἀφελέσθαι
[4, 8]	πλησιαιτάτη πόλις, οἱ ἐν αὐτῇ	δημόσιοι	πριάμενοι δάμαλιν καὶ κομίσαντες εἰς
[4, 8]	ἠδίκησαν καὶ τῆς ζημίας αὑτοῖς	αἴτιοι	γεγόνασι. μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ
[4, 7]	φυλῆς καὶ δηλούντων μὲν ὡς	τεθνήκοι	τις τῶν φυλετῶν ἐπίσημος ἀνὴρ
[4, 6]	λέγειν: (Ἡμῖν, ὦ κράτιστοι νέων,	οἶκοί	τέ εἰσι πατρῷοι καὶ κτῆσις
[4, 4]	αὐτῷ παρασχεῖν, πίστεις ἃς αὐτὸς	ἐθέλοι	λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι
[4, 1]	ὅτι μόνῳ τὸ θεῖον αὐτῷ	προδηλοῖ	περὶ τῶν ἡμετέρων κατὰ τὴν
[4, 4]	δόξαν οὖν κομίζουσιν οἵ τε	ἄλλοι	καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας Λευῖτιν ἐν
[4, 8]	γυνή, μηδ' εἰ χρυσὸν ἄπειρον	μέλλοι	κερδαίνειν, καταφρονῶν τῷ μηδένα εἶναι
[4, 3]	τῶν σκηνῶν ἀπέβλεπον, τί καὶ	μέλλοι	ποιεῖν ὁ Μωυσῆς: ἔτι τε
[4, 4]	αὐτὸ Μωυσέος αὐτῷ δεδηλωκότος, ὅτι	μέλλοι	τελευτᾶν, παντὸς τοῦ στρατεύματος ὁρῶντος,
[4, 1]	τῶν δὲ Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί τε	πολλοὶ	καὶ τὸ λοιπὸν στράτευμα τῆς
[4, 6]	διαμάχης θελήσαντα: περιίστατο γάρ, μὴ	πολλοὶ	τῆς τῶν λόγων ἀσελγείας αὐτοῦ
[4, 6]	καὶ ὑπὸ τῆς τούτων ἀνδραγαθίας	πολλοὶ	τῶν παρανομησάντων, ἐφθάρησαν δὲ πάντες>
[4, 8]	γένους αὐτῶν: μαρτυρείτωσαν δὲ μηδὲ	δοῦλοι	διὰ τὴν τῆς ψυχῆς ἀγένειαν,
[4, 8]	τοῦ ἀκούειν, ἀλλὰ μηδὲ οἱ	δοῦλοι:	καλὸν γὰρ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραφέντας
[4, 3]	ἐπιστάμενοι σαφῶς ἀδίκως ὑπονοοῦσι τούτων	μοι	γενοῦ μάρτυς. ἐγὼ βίον ἀπράγμονα
[4, 6]	τὴν ἄφιξιν ἐποιησάμην, ἦν τέ	μοι	δι' εὐχῆς μηδὲν ἀδικῆσαί σου
[4, 8]	τῶν κρειττόνων, ὅτι τε πονοῦντί	μοι	καὶ κατὰ πᾶσαν ἐπὶ νοῦν
[4, 6]	αὐτῷ σοὶ διὰ σπουδῆς ἐστί	μοι	καὶ Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί μοι
[4, 6]	θύω τε θεοῖς οἷς θύειν	μοι	νομίζεται δίκαιον ἡγούμενος παρὰ πολλῶν
[4, 3]	καταστήσας καὶ θεατὴν τεράτων ὅσα	μοι	παρέσχεν ἰδεῖν ἐκεῖνος ὁ τόπος
[4, 6]	μοι καὶ Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί	μοι	τὴν ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές, φέρε
[4, 8]	ἄπειμι προγόνους καὶ θεὸς τήνδε	μοι	τὴν ἡμέραν τῆς πρὸς ἐκείνους
[4, 3]	νοηθὲν λανθάνει, ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις	μοι	τῆς ἀληθείας τὴν τούτων ἀχαριστίαν
[4, 8]	συνέθηκα ὑμῖν καὶ νόμους ὑπαγορεύσαντός	μοι	τοῦ θεοῦ καὶ πολιτείαν, ἧς
[4, 8]	εἰ τῶν νόμων οὓς ὑπαγορεύσαντός	μοι	τοῦ θεοῦ συνεταξάμην κατήκοοι καὶ
[4, 3]	δὲ βουλῇ, καὶ τοῦτον Ῥαγουήλου	μοι	τοῦ πενθεροῦ καταλιπόντος ἀφεὶς τὴν
[4, 6]	πεῖσαι τὸν θεὸν δυνηθείην ἐπιτρέψαι	μοι	τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς ἐνδῆσαι. συγχωρήσαντος
[4, 3]	πᾶσι δεινοῖς Ἑβραίων ποιησάμενος, ἐλθέ	μοι	τούτων ἀκροατὴς τῶν λόγων: σὲ
[4, 3]	αὐτός, ὁ τὸ πῦρ ἐκεῖνό	μοι	φήνας κατὰ τὸ Σιναῖον καὶ
[4, 8]	τὰ τέλη χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος	ἐμοὶ	καὶ ὑπηρέτῃ ὧν τὸν ἡμέτερον
[4, 6]	βίον καὶ κλέος αἰώνιον παρασχεῖν	ἐμοὶ	τοιούτων ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο. νῦν
[4, 3]	γῆς καὶ θαλάσσης: σὺ γὰρ	ἐμοὶ	τῶν ὑπ' ἐμοῦ πεπραγμένων μάρτυς
[4, 2]	τἆλλα καὶ πλήθεσιν ὁμιλεῖν εὐφυής,	ἐμοί,	φησίν, ὦ Κορῆ, καὶ σὺ
[4, 8]	ἄν τις κατὰ φόβον ἰσχύος	προσνέμοι	τὴν ψῆφον κεκρίσθαι: τοῦ θεοῦ
[4, 4]	δὲ ἐπιούσῃ προεκόμισε τὰς βακτηρίας:	γνώριμοι	δ' ἦσαν κατασημηναμένων αὐτὰς τῶν
[4, 8]	τοῖς νόμοις διωρισμένων, οἵ τε	νόμοι	πολλὴν πρὸς ἁμαρτάνοντας ἕξουσι παρρησίαν,
[4, 1]	εἶναί τε καὶ κατ' αὐτοὺς	ἱκανοὶ	κρατεῖν τῶν ἐθνῶν ἔφασκον, κἂν
[4, 3]	τοῦ βίου φανέντας νόμον, ἀλλὰ	χάνοι	περὶ αὐτοὺς ἅμα τῇ γενεᾷ
[4, 7]	ἐτύγχανον. ἤχθησαν δὲ καὶ αἱ	παρθένοι	περὶ δισχιλίας καὶ τρισμυρίας. Μωυσῆς
[4, 8]	πόλις, οἱ ἐν αὐτῇ δημόσιοι	πριάμενοι	δάμαλιν καὶ κομίσαντες εἰς φάραγγα
[4, 8]	οὕτως γὰρ οὐδὲν ἁμαρτήσονται μὴ	δυνάμενοι	λέγειν ἄγνοιαν τῶν ἐν τοῖς
[4, 8]	θεῷ χάριν εἰδέναι τὴν μεγίστην	ἀράμενοι	διὰ σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς φειδὼ
[4, 6]	αὐτοὺς ἐξόδου μετὰ μικρὸν ἀπαγγελοῦμεν	προδιηγησάμενοι	πρῶτον ὃ παρελίπομεν: δίκαιον γὰρ>
[4, 7]	εὐδαιμονοῦντες καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι,	κοινολογησάμενοι	παρεκάλουν τὸν Μωυσῆν ἐξαίρετον αὐτοῖς
[4, 8]	πρόκειται. (Ἐπειδὰν τὴν Χαναναίων γῆν	κτησάμενοι	καὶ σχολὴν ἐν χρήσει τῶν
[4, 1]	μάχην ἦσαν ὡρμημένοι, τὸν θεὸν	προστησάμενοι	στρατηγὸν ἀλλ' οὐχὶ τὴν παρὰ
[4, 7]	χώρας, ᾗ προσεδέχοντο τοὺς πολεμίους,	ἀσφαλισάμενοι	περιέμενον αὐτούς. ἐλθόντων δὲ καὶ
[4, 8]	κρίνατε συμφέρειν, ἵνα μή τινων	παραγευσάμενοι	τῆς ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε τὴν
[4, 8]	ἀπόλαυσιν ἐθελοκακήσωσι περὶ τὰς γυναῖκας.	(Στρατοπεδευσάμενοι	δὲ προνοεῖσθε, μή τι τῶν
[4, 3]	ἃ δὲ ἐπὶ τούτοις καίπερ	ἐπιστάμενοι	σαφῶς ἀδίκως ὑπονοοῦσι τούτων μοι
[4, 2]	ὁ στρατός. ἦσαν δὲ οἱ	συντεταγμένοι	τῷ Κορῇ πεντήκοντα καὶ διακόσιοι
[4, 8]	ἡδονῆς ἀποδιδότωσαν τοῖς δοῦσιν ὥσπερ	ἀποθέμενοι	εἰς τὰ αὑτῶν καὶ πάλιν
[4, 5]	ἔκαμνον, ἀλλ' οἷς προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι	προθέμενοι,	καὶ σφενδονᾶν τε ἄριστοι τυγχάνοντες
[4, 8]	αὐτὸν μετὰ πολλῆς σπουδῆς μήνυτρα	προθέμενοι:	μηδενὸς δὲ μηνύοντος αἱ ἀρχαὶ
[4, 6]	νόμον τὸν ἐπιχώριον τοῖς καθιδρυσαμένοις	προθέμενοι	ξενικοῖς τε βρώμασιν ἔχαιρον καὶ
[4, 4]	δ' ἂν αὑτοὺς καθιερῶσιν εὐχὴν	πεποιημένοι,	ναζιραῖοι δὲ οὗτοι καλοῦνται, κομῶντες
[4, 1]	πρὸς τοὺς Χαναναίους μάχην ἦσαν	ὡρμημένοι,	τὸν θεὸν προστησάμενοι στρατηγὸν ἀλλ'
[4, 8]	πολλὴν ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο τοῦ στρατηγοῦ	μεμνημένοι	τε ὧν κινδυνεύσειε καὶ προθυμηθείη
[4, 5]	οἱ δ' ἧς ἐπόθουν ἐξουσίας	λαβόμενοι	καὶ τὰς πανοπλίας ἀναλαβόντες εὐθέως
[4, 8]	νεωστὶ γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ τούτων	φειδόμενοι	τοῦ ζῆν καὶ τηροῦντες αὑτοὺς
[4, 1]	κωλύοντι προσσχοῖεν. τὴν ἀπορίαν οὖν	λογιζόμενοι	καὶ τὴν ἐρημίαν, ὑφ' ἧς
[4, 8]	αὐτοῦ τῆς ἀρετῆς ἐκ τούτων	λογιζόμενοι.	καὶ τὸ μὲν κατὰ Μωυσῆν
[4, 7]	μηδενὸς δὲ σκυθρωποῦ ταύτης ἀπολαύειν	ἐμποδιζόμενοι.	(Μωυσῆς δὲ γηραιὸς ἤδη τυγχάνων
[4, 3]	οἱ συγγενεῖς: τῶν γὰρ συντεταγμένων	ἐκλαθόμενοι	πρὸς τὴν ὄψιν τοῦ συμβεβηκότος
[4, 3]	ἠκολούθουν. οἱ δὲ περὶ Δαθάμην	πυθόμενοι	τὸν Μωυσῆν μετὰ τῶν ἀξιολόγων
[4, 7]	τούτους Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου. Μαδιηνῖται δὲ	προπυθόμενοι	τὸν στρατὸν ἐπὶ σφᾶς ἐλαύνοντα
[4, 8]	κοψάτωσαν τῆς βοός, καὶ χέρνιβας	ἑλόμενοι	ὑπὲρ κεφαλῆς τῆς βοὸς οἱ
[4, 2]	δικαίου τιμᾶσθαι, βίαν μὲν ἀγαθοὶ	βουλόμενοι	δοκεῖν οὐ προσφέρουσι, τέχνῃ δ'
[4, 3]	ἐπίδειξις τοῦ θεοῦ τῆς ἰσχύος	γενόμενοι:	ὀδύραιτο δ' ἄν τις οὐ
[4, 8]	(Γαμείτωσαν δὲ ἐν ὥρᾳ γάμου	γενόμενοι	παρθένους ἐλευθέρας γονέων ἀγαθῶν, ὁ
[4, 6]	τῶν λόγων ἀσελγείας αὐτοῦ μιμηταὶ	γενόμενοι	ταράξωσι τὸ πλῆθος. καὶ διαλύεται
[4, 6]	ἦν καὶ τοῦ φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ	γενόμενοι	τῆς Φινεέσσου τόλμης ἀνῄρουν τοὺς
[4, 6]	νέοι τῆς εὐπρεπείας αὐτῶν καὶ	παραγενόμενοι	εἰς λόγους αὐταῖς παρεκάλουν μὴ
[4, 3]	ἐπιούσῃ συνῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν	παρατευξόμενοι	τῇ θυσίᾳ καὶ τῇ δι'
[4, 8]	ὑμῖν εἰσηγήσονται τὰς ἀρίστας, αἷς	ἑπόμενοι	τὴν εὐδαιμονίαν ἕξετε, ὁ ἀρχιερεὺς
[4, 4]	καλοῦνται, κομῶντες καὶ οἶνον οὐ	προσφερόμενοι,	τούτους δὲ ὅταν τὰς τρίχας
[4, 6]	καὶ θεὸν μεσίτην ὧν ὑπισχνοῦντο	ποιούμενοι	δακρύοντές τε καὶ πανταχόθεν αὑτοὺς
[4, 8]	διὰ σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς φειδὼ	ποιούμενοι	τοῦ καὶ δόξαντος εἰς σωτηρίαν
[4, 3]	εἰ βίαν τινὰ προσφέροι Μωυσῆς	ἀμυνούμενοι.	(Ὁ δὲ πλησίον γενόμενος τὰς
[4, 8]	παρακαλῶσι καὶ συνιόντες ἀλλήλοις καὶ	συνευωχούμενοι	προσφιλεῖς ὦσι: καλὸν γὰρ εἶναι
[4, 8]	οὗ ἔμελλεν ἀφανισθήσεσθαι πάντες εἵποντο	δεδακρυμένοι,	καὶ Μωυσῆς τοὺς μὲν πόρρω
[4, 8]	πράττοντες ἀπολεῖτε τὰ ἐκείνοις νομισθέντα,	χρώμενοί	τε νόμοις οὓς ἀγαθοὺς δοκιμάσας
[4, 8]	ἂν οἱ στρατεύοντες ἐξίοιεν τεκμηρίῳ	χρώμενοι	τοῖς λίθοις, ὡς καὶ πρότερον
[4, 8]	αὐτοὺς ἀγάγοιτε, στρατηγῷ μὲν αὐτοκράτορι	χρώμενοι	τῷ θεῷ, ὑποστράτηγον δὲ χειροτονήσαντες
[4, 8]	ἐμπίπλασθαι, κἂν ἐγχώριοι τυγχάνωσι κἂν	ξένοι,	χαίροντας ἐπὶ τῷ παρέχειν αὐτοῖς
[4, 4]	ταύτας γὰρ ἐν τῷ ἱερῷ	μόνοι	δαπανῶσιν οἱ ἄρρενες τῶν ἱερέων
[4, 6]	ἄλλην οἰκουμένην, ἐν ᾗ βιώσονται	μόνοι	κατὰ τοὺς ἰδίους νόμους. (Οἱ
[4, 7]	τὴν λείαν ἐν ἐπιτηδείοις καταλιπόντες	εὔζωνοι	πρὸς τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς
[4, 8]	(Ἄνδρες συστρατιῶται καὶ τῆς μακρᾶς	κοινωνοὶ	ταλαιπωρίας, ἐπεὶ τῷ θεῷ δοκοῦν
[4, 8]	ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ συνεταξάμην	κατήκοοι	καὶ φύλακες γένοισθε καὶ μελετῴητε
[4, 3]	τέλει καὶ πρὸς ὅ τις	εἴποι	πρὸς τοῦτο τὴν γνώμην τρέπων
[4, 4]	εἰς χρόνον παραμενεῖν. οἱ γὰρ	ἄνθρωποι	πεπιστευκότες ἤδη μηδὲν γίνεσθαι δίχα
[4, 4]	καὶ ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν καὶ	καθαροὶ	τὸ λοιπὸν ἦσαν. τοῦτο δὲ
[4, 8]	σὺν αὐτῇ: πονηροὶ γὰρ ὁμοίως	ἑκάτεροι,	ὁ μὲν τὸ αἴσχιστον πείσας
[4, 8]	δὲ θρηνοῦντες ἔτι μᾶλλον ὡς	ἀσθενέστεροι	κρατεῖν λύπης ἐδήλουν, ὅτι τῆς
[4, 6]	καὶ ὅθεν ἂν γένοισθε πάντων	εὐδαιμονέστεροι	τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον ἐκπορίζοντος.
[4, 8]	ἐνδείξαιτ' ἢ ἄλλην τινὰ αἰτίαν	προφέροι,	καθ' ἣν οὐ καλῶς ἐλέγχει
[4, 3]	αὐτούς, ὡς εἰ βίαν τινὰ	προσφέροι	Μωυσῆς ἀμυνούμενοι. (Ὁ δὲ πλησίον
[4, 8]	συγκάταινον λαβών, ἀποθνησκέτω σὺν αὐτῇ:	πονηροὶ	γὰρ ὁμοίως ἑκάτεροι, ὁ μὲν
[4, 8]	παρθένον μνηστευσάμενος ἔπειτα μὴ τοιαύτην	εὕροι,	δίκην λαχὼν αὐτὸς μὲν κατηγορείτω
[4, 6]	δέ, χαρίζεσθαί τε γὰρ αὐτῷ	σοὶ	διὰ σπουδῆς ἐστί μοι καὶ
[4, 8]	νέμειν ἐφ' ἁμαρτήμασι νέων, ἀπόχρη	σοι	ὅσα τῆς εἰς ἡμᾶς τιμῆς
[4, 6]	ὑφ' οὗ κἂν ἀπόλοιντο πάντες:	συμπέσοι	δ' αὐτοῖς ὀλίγα τε καὶ
[4, 4]	τῶν πεμμάτων αὐτοῖς τινα χορηγεῖν.	ὅσοι	δ' ἂν αὑτοὺς καθιερῶσιν εὐχὴν
[4, 8]	χωρεῖν ἀπίτω τοῦτο ἐλεύθερον ἔχουσα.	(Ὅσοι	δ' ἂν τῶν νέων περιφρονῶσι
[4, 4]	τριάκοντα σίκλους ἄνδρα δὲ πεντήκοντα.	ὅσοι	δὲ ἂν ἐνδεέστερα τῶν ὡρισμένων
[4, 6]	αὐτοῖς τοῦ θεοῦ τὴν νόσον	ὅσοι	τε> συγγενεῖς ὄντες κωλύειν δέον
[4, 2]	τοῦτο ταραχῆς παύσασθε, πρωὶ δὲ	ὅσοι	τῆς ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε κομίζων ἕκαστος
[4, 7]	οὐ καταλιπὼν ἄρσενας θυγατέρας δέ	τοι,	καὶ πυθομένων εἰ τούτων ὁ
[4, 2]	μὴ στασιάζοντας ὑμᾶς ὁρᾶν καί	τοι	κατὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην αὐτοῦ
[4, 2]	προσφέρουσι, τέχνῃ δ' εἶναι κακουργοῦσι	δυνατοί.	συμφέρειν δὲ τῷ πλήθει τοὺς
[4, 2]	ταύτην τὴν φυλὴν νεμομένων καὶ	δυνατοὶ	χρημάτων περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο μὲν οὖν
[4, 8]	τὸν κόσμον φυλάξαντες πάντων ἂν	εὐδαιμονέστατοι	κριθείητε. (Ταῦτα εἰπὼν δίδωσιν αὐτοῖς
[4, 2]	Δαθάμου καὶ Ἀβιράμου καὶ Φαλαοῦς:	πρεσβύτατοι	γὰρ οὗτοι τῶν ταύτην τὴν
[4, 8]	μεταστήσησθε τρόπον. ταῦτα δὲ πράττοντες	ἀλκιμώτατοι	μάχας διενεγκεῖν ἁπάντων ἔσεσθε καὶ
[4, 8]	μηδ' ἂν ἐπ' ὀχεύσει κυνὸς	ἤτοι	θηρευτικοῦ ἢ ποιμνίων φύλακος λάβῃ
[4, 7]	ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας καὶ	ἁβροδίαιτοι	σφόδρα ἐτύγχανον. ἤχθησαν δὲ καὶ
[4, 5]	καὶ τοῦ ὀνόματος μεταδίδωσι, τὰ	μέντοι	γε πρὸς τῇ δύσει τοῦ
[4, 8]	μηδενὶ χρησίμῳ ταῦτα πάσχοντας. ὁ	μέντοι	θεὸς ὁ κτίσας ὑμᾶς πόλεις
[4, 4]	βεβαίως ἀπέλαυε τῆς τιμῆς. ~(Τὴν	μέντοι	στάσιν οὐδ' οὕτως συνέβη παύσασθαι,
[4, 8]	τότε ἃ δεῖ ποιεῖν ἐπιζητοῦντες	ἀπαρασκεύαστοι	τοῖς καιροῖς περιπέσητε. ~(Γῆν ὑμῖν
[4, 5]	προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι, καὶ σφενδονᾶν τε	ἄριστοι	τυγχάνοντες καὶ πᾶσι τοῖς ἑκηβόλοις
[4, 8]	ἐξεπιστάμενος παραινῶ, οὐκ ἂν ὄντες	μακαριστοὶ	καὶ ζηλωτοὶ πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ ποτ'
[4, 6]	πρὸς αὐτοὺς λέγειν: (Ἡμῖν, ὦ	κράτιστοι	νέων, οἶκοί τέ εἰσι πατρῷοι
[4, 8]	αὑτοῦ πρόνοιαν, ἀλλ' ἐφ' ὃν	αὐτοὶ	βούλεσθε χρόνον τοῦτον ἔχειν προστάτην
[4, 1]	τῆς παρ' ἐκείνου προθυμίας κρατήσειν	αὐτοὶ	τῶν πολεμίων νομίζοντες κατηγόρουν μὲν
[4, 8]	πατέρες, αὐτάρκεις γὰρ ἐφ' υἱάσιν	οὗτοι	δικασταί, συνελθεῖν μὲν ἀλλήλοις οὐχ
[4, 4]	καθιερῶσιν εὐχὴν πεποιημένοι, ναζιραῖοι δὲ	οὗτοι	καλοῦνται, κομῶντες καὶ οἶνον οὐ
[4, 2]	Ἀβιράμου καὶ Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ	οὗτοι	τῶν ταύτην τὴν φυλὴν νεμομένων
[4, 8]	ἔσεσθε καὶ μηδενὶ τῶν ἐχθρῶν	εὐάλωτοι.	θεοῦ γὰρ παρόντος ὑμῖν βοηθοῦ
[4, 8]	οὐκ ἂν ὄντες μακαριστοὶ καὶ	ζηλωτοὶ	πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ ποτ' ἢ παύσαισθε,
[4, 5]	διὰ τὴν ὅπλισιν οὖσαν εὐσταλῆ	κοῦφοι	πρὸς τὸ διώκειν ὄντες μετέθεον
[4, 8]	εἰ τούτων τι διὰ σπουδῆς	ἔχοι,	γίγνεσθαι τοῦ συμφέροντος ὑμῖν δυνατώτερος.
[4, 2]	ἂν ἡ Ῥουβήλου τὴν τιμὴν	ἔχοι	λαμβανόντων αὐτὴν Δαθάμου καὶ Ἀβιράμου
[4, 6]	ἔτι καὶ καλῶς αὐτοῖς ἂν	ἔχοι	μεταβαλέσθαι, τὴν ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ
[4, 8]	γερουσίας, διὰ ποίαν αἰτίαν ἀλλοτρίως	ἔχοι	πρὸς τὸν γάμον, ἄν τε
[4, 6]	σκέψασθαι, πῶς τὸ τῶν Ἑβραίων	ἔχοι	στρατόπεδον. Βάλακος δ' αὐτὸς ἀφικνεῖται
[4, 8]	οὐδὲν αἴτια τοῦ πολέμου γεγονότα	πάσχοι	κακῶς παρὰ δίκην, εἰ δύναμις
[4, 8]	εἰ μὴ μεγάλας αἰτίας αὐτῷ	παράσχοι	καὶ πρὸς ἃς οὐδ' ἀντειπεῖν
[4, 8]	ἀρετὴν ἠσκημένοις ἀπόλεμον μὲν νέμεσθαι	παράσχοι	τε κεκτημένοις αὐτὴν μήτε ἀλλοτρίων
[4, 6]	κράτιστοι νέων, οἶκοί τέ εἰσι	πατρῷοι	καὶ κτῆσις ἀγαθῶν ἄφθονος καὶ
[4, 6]	ἀξιώσας: ὁ δὲ ἀπιὼν ἤδη	κἀπὶ	τῷ περαιοῦν τὸν Εὐφράτην γενόμενος
[4, 8]	σκηνοπηγίας ἑορτῆς ἐνστάσης ὁ ἀρχιερεὺς	ἐπὶ	βήματος ὑψηλοῦ σταθείς, ἀφ' οὗ
[4, 3]	κατέκρινα πενίαν νικᾶν δυναμένην οὔτε	ἐπὶ	βλάβῃ τοῦ κοινοῦ πολιτευσάμενος εἰς
[4, 8]	ἀμοιβῇ μὲν τῶν ἤδη γεγονότων	ἐπὶ	δὲ προτροπῇ τῶν ἐσομένων: ἐπιγράφειν
[4, 8]	τι χρήματα λαβόντας τις αὐτοὺς	ἐπὶ	διαφθορᾷ τοῦ δικαίου ἐνδείξαιτ' ἢ
[4, 5]	ἐπόνουν οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε	ἐπὶ	δίψει μᾶλλον ἤ τινι τῶν
[4, 4]	δὲ ὅταν τὰς τρίχας ἀφιερῶσιν	ἐπὶ	θυσίᾳ τε δρῶσι τὰς κουρὰς
[4, 8]	αὐτὴν μήτε ἀλλοτρίων εἰς αὐτὴν	ἐπὶ	κακώσει στρατευσάντων μήτε στάσεως ἐμφυλίου
[4, 8]	ὡς ἐκεῖνος κατέλιπεν οὐδὲν ἡμῶν	ἐπὶ	καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ' ὅτι μὴ
[4, 6]	τῶν συμμάχων ἐπικαλοῦντος, ἐλθόντα γὰρ	ἐπὶ	κατάρᾳ τῶν πολεμίων ὑμνεῖν αὐτοὺς
[4, 8]	ἅπαντι τῷ χρόνῳ μὴ δεῖν	ἐπὶ	μελλούσῃ τελευτῇ κατηφεῖν, ὡς κατὰ
[4, 8]	συμφοραῖς αὐτῶν, μετανοήσειν δ' αὐτοὺς	ἐπὶ	μηδενὶ χρησίμῳ ταῦτα πάσχοντας. ὁ
[4, 8]	πονοῦντί μοι καὶ κατὰ πᾶσαν	ἐπὶ	νοῦν τῆς ἐπὶ τὸ βέλτιον
[4, 8]	νῦν ὑφ' ὑμῶν ἢ ὕστερον	ἐπὶ	παίδων ὑμετέρων γένηται τοῦθ' ὑπερόριον
[4, 6]	ὁ σύλλογος. προεληλύθει δ' ἂν	ἐπὶ	πλεῖον ἡ τοῦ κακοῦ πεῖρα
[4, 8]	κομισθεὶς παρ' ἑαυτὸν καὶ νοσήσας	ἐπὶ	πλείονας ἡμέρας ἔπειτ' ἀποθάνῃ, ἀθῷος
[4, 5]	ἦν, καὶ ἐπιθυμίᾳ τοῦ πιεῖν.	ἐπὶ	ποταμὸν οὖν τοὺς πλείους καταραχθέντας,
[4, 2]	κατασκευάσαι καὶ κακουργοῦντα κτήσασθαι ταύτην	ἐπὶ	προφάσει τοῦ θεοῦ περιορᾶν, παρὰ
[4, 6]	κατηράσατο τοῖς Ἰσραηλίταις, πεσὼν δ'	ἐπὶ	στόμα πάθη προύλεγεν ὅσα τε
[4, 5]	ἄγων, καὶ σπεύδων μὲν ὡς	ἐπὶ	συμμαχίαν τὴν Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος
[4, 7]	Μαδιηνῖται δὲ προπυθόμενοι τὸν στρατὸν	ἐπὶ	σφᾶς ἐλαύνοντα καὶ ὅσον οὐδέπω
[4, 8]	κἂν μισθόν τις ἀποστερήσῃ τῶν	ἐπὶ	σώμασι τοῖς αὐτῶν ἐργαζομένων, μεμισήσθω.
[4, 2]	οὗτος ὑμῖν ἱερεὺς κεχειροτονήσεται, τῆς	ἐπὶ	τἀδελφῷ διαβολῆς ὡς κεχαρισμένου τὴν
[4, 2]	ποιήσασθαι τὴν δόσιν, ἀλλ' οὐκ	ἐπὶ	τἀδελφῷ καταλιπεῖν. (Μωυσῆς δὲ τὴν
[4, 6]	τοῖς λόγοις. καὶ πολεμεῖν μὲν	ἐπὶ	ταῖς εὐπραγίαις θρασύτερον ὑπὸ τῆς
[4, 8]	πλήθους εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν	ἐπὶ	ταῖς θυσίαις δι' ἐτῶν ἑπτὰ
[4, 6]	κατεμέμφετο τὸν Βάλαμον ὡς ἄδικον	ἐπὶ	ταῖς πρότερον διακονίαις μηδὲν ἔχοντα
[4, 8]	δουλεύειν ἀνδράσιν οὐδένα ληψομένοις οἶκτον	ἐπὶ	ταῖς συμφοραῖς αὐτῶν, μετανοήσειν δ'
[4, 6]	ὄντες κωλύειν δέον ἐξώτρυνον αὐτοὺς	ἐπὶ	ταῦτα ἀδικεῖν τῷ θεῷ δοκοῦντες
[4, 7]	τυγχάνων διάδοχον ἑαυτοῦ Ἰησοῦν καθίστησιν	ἐπί	τε ταῖς προφητείαις καὶ στρατηγὸν
[4, 8]	παρέσχεν, ἐλαύνειν δὲ οὕτως ὡς	ἐπὶ	τέκνων σφαγῇ καὶ πρὸς τούτῳ
[4, 8]	καὶ διὰ τὸ τὰς ψυχὰς	ἐπὶ	τελευτῇ γιγνομένας μετ' ἀρετῆς πάσης
[4, 8]	παραβησομένοις κατάρας τίθεσθαι ὑποφωνούσας ἀλλήλαις	ἐπὶ	τῇ κυρώσει τῶν λεγομένων. ἀνέγραψε
[4, 1]	καταπεπληγότας, φοβούμενος δὲ μὴ θαρσήσαντες	ἐπὶ	τῇ νίκῃ οἱ πολέμιοι καὶ
[4, 8]	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ γενησομένην	ἐπὶ	τῇ χρηστότητι. (Οἱ δὲ λαβόντες
[4, 8]	μὴ βούληται γαμεῖν ὁ ἀδελφός,	ἐπὶ	τὴν γερουσίαν ἐλθοῦσα ἡ γυνὴ
[4, 7]	δὲ ὑπὲρ ὧν καὶ προεῖπον	ἐπὶ	τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν ἔπεμψεν στρατιὰν
[4, 1]	αὐτοῖς χείρω συνέβαινεν εἶναι δοκεῖν,	ἐπὶ	τὴν πρὸς τοὺς Χαναναίους μάχην
[4, 6]	νίκην τὴν ἐπ' αὐτῷ λαβεῖν,	ἐπὶ	τὴν τοῦ Ζαμβρίου σκηνὴν παραγενόμενος
[4, 8]	τὰ καθ' ἡμᾶς ἀρχῆθεν ἦν,	ἐπὶ	τὴν τῶν ἄλλων τραπέσθαι διήγησιν.
[4, 8]	τοὺς στάχυας ἀποδεῖν τὰ στόματα	ἐπὶ	τῆς ἅλωος: οὐ γὰρ εἶναι
[4, 8]	εἶναι τὸν παρακαλοῦντα. ὧν τε	ἐπὶ	τῆς ἐρήμου μετ' ὀργῆς ὁμιλήσειαν
[4, 6]	οὐδ' εὔλογον ἔφασκε σωφρονήσαντας αὐτοὺς	ἐπὶ	τῆς ἐρήμου νῦν ἐν τοῖς
[4, 8]	ἐπ' αὐτοὺς τιμωρίαν ἀπολαβεῖν ὧν	ἐπὶ	τῆς ἐρήμου τυγχάνοντας ἐποίησαν κακῶς,
[4, 8]	πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν φέρειν ἐγγεγραμμένα	ἐπὶ	τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ βραχίονος,
[4, 6]	τοῦ βασιλέως ἐκπρεπῶς ἠξίου προαχθεὶς	ἐπί	τι τῶν ὀρῶν σκέψασθαι, πῶς
[4, 8]	ὁ θεὸς αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν,	ἐπὶ	τιμῇ τοῦ δεδωκότος ἀπολαύειν. ~(Ἐκ
[4, 8]	κατὰ πᾶσαν ἐπὶ νοῦν τῆς	ἐπὶ	τὸ βέλτιον ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα
[4, 6]	κάλλος ἀσκήσαντες τὴν εὐμορφίαν αὐτῶν	ἐπὶ	τὸ μᾶλλον εὐπρεπὲς πέμψατε πλησίον
[4, 4]	καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς	ἐπὶ	τὸ χεῖρον προκοπῆς αἰτίαν, ὑφ'
[4, 8]	τὴν στρατιὰν καθ' ἓξ φυλὰς	ἐπὶ	τοῖν δυοῖν ὀροῖν ἀναστῆναι καὶ
[4, 8]	τῷ πένθει διελθουσῶν, αὐτάρκεις γὰρ	ἐπὶ	τοῖς δακρύοις αὗται τῶν φιλτάτων
[4, 8]	σωφρονέστερον λογισάμενος καὶ τὸν θεὸν	ἐπὶ	τοῖς εἰς πατέρας τολμωμένοις χαλεπῶς
[4, 8]	τῶν νέων αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν	ἐπὶ	τοῖς ἠγνοημένοις ὀνειδῶν. οὕτως γὰρ
[4, 3]	πρὸ τῆς σκηνῆς πάντες καθήγνισαν	ἐπὶ	τοῖς θυμιατηρίοις ὁπόσα κομίζοντες ἔτυχον.
[4, 8]	τὸ διπλοῦν ἀποτινέτω. κτείνας δ'	ἐπὶ	τοῖς κατ' οἶκον κλεπτομένοις τις
[4, 6]	τῆς Φινεέσσου τόλμης ἀνῄρουν τοὺς	ἐπὶ	τοῖς ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ τὴν αἰτίαν
[4, 7]	ἀποδεδειγμέναι ἦσαν αἵδε: Βοσάρα μὲν	ἐπὶ	τοῖς ὁρίοις τῆς Ἀραβίας, Ἀρίμανον
[4, 8]	δ' οὐκ ἂν εἴη τῆς	ἐπὶ	τοῖς σώμασιν αἰσχύνης: ὁμοίως μηδ'
[4, 8]	αὐτῶν. ἄπειμι δ' αὐτὸς χαίρων	ἐπὶ	τοῖς ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς
[4, 8]	πάσχοντας θεοῦ καὶ φύσεως νόμῳ,	ἐπὶ	τοῖς ὑπὸ τοῦ λαοῦ πραττομένοις
[4, 8]	τιμωρίαν ἐκτίνων. ~(Δανείζειν δ' Ἑβραίων	ἐπὶ	τόκοις ἐξέστω μηδενὶ μήτε βρωτὸν
[4, 8]	φιλτάτων ταῖς φρονίμοις, τότε χωρεῖν	ἐπὶ	τὸν γάμον. εἰ δ' ἐμπλησθεὶς
[4, 6]	ταύτης παροξυνθεὶς τῆς αἰτίας Μωυσῆς	ἐπὶ	τὸν Μαδιανιτῶν ὄλεθρον τὴν στρατιὰν
[4, 1]	κατὰ μῆνιν θεοῦ πάθοιεν προεξορμήσαντες	ἐπὶ	τὸν πόλεμον τῆς ἐκείνου βουλήσεως.
[4, 5]	ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν στρατὸν παρῆν	ἐπὶ	τὸν ποταμὸν Ἀρνῶν' ὃς ἐκ
[4, 8]	τοῖς τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδεύμασι μένοντες,	ἐπὶ	τοσοῦτον αὐτοῦ χρήσεσθε τῇ προμηθείᾳ.
[4, 6]	τῇ προαιρέσει δηλῶν, ὃς αὐτὸν	ἐπὶ	τοσοῦτον κλέος δι' ἀλήθειαν καὶ
[4, 8]	μαρτυράσθω τοῦθ' ὅτι βουλομένην αὐτὴν	ἐπὶ	τοῦ οἴκου μένειν καὶ τεκνοῦν
[4, 6]	πάντ' εἰς ἡδονὴν τῶν γυναικῶν	ἐπὶ	τοὐναντίον οἷς ὁ νόμος αὐτῶν
[4, 8]	δρῶν ὁ πιστευθεὶς ἀπολέσειεν, ἀφικόμενος	ἐπὶ	τοὺς ἑπτὰ κριτὰς ὀμνύτω τὸν
[4, 8]	εὐλογίας αὐτοῖς δίδωσι καὶ κατάρας	ἐπὶ	τοὺς μὴ κατὰ τοὺς νόμους
[4, 4]	ἄρας μετὰ πάσης τῆς στρατιᾶς	ἐπὶ	τοὺς τῆς Ἰδουμαίας ὅρους ἦλθε
[4, 8]	πολλάκις. (Παρορμήσας οὖν τὸν Ἰησοῦν	ἐπὶ	τοὺς Χαναναίους στρατιὰν ἐξάγειν, ὡς
[4, 2]	κρίσιν τῷ θεῷ καὶ τὴν	ἐπὶ	τούτοις αὐτοῦ μένε ψηφοφορίαν, ἀλλὰ
[4, 3]	αὐτοῖς παρὼν γινομένοις, ἃ δὲ	ἐπὶ	τούτοις καίπερ ἐπιστάμενοι σαφῶς ἀδίκως
[4, 6]	τὸ πλῆθος. καὶ διαλύεται μὲν	ἐπὶ	τούτοις ὁ σύλλογος. προεληλύθει δ'
[4, 8]	τὰ πράγματα: μηδὲ τὴν ἴσην	ἐπὶ	τούτοις ὀργήν ποτε λαμβάνετε, ᾗ
[4, 7]	καταστήσωνται τὰ πάντα. λαβόντες οὖν	ἐπὶ	τούτοις τὴν χώραν καὶ κτίσαντες
[4, 8]	πρὸς τὴν θέαν. ἡ δ'	ἐπὶ	τοῦτον πρόσβασις ἔστω μὴ διὰ
[4, 4]	οὗπερ αὐτὰς σχήματος Μωυσῆς παρέλαβεν	ἐπὶ	τούτου μεμενηκυίας ἔβλεπον, ἐκ δὲ
[4, 6]	πρῶτον ὃ παρελίπομεν: δίκαιον γὰρ>	ἐπὶ	τούτου τὴν τοῦ νομοθέτου γνώμην
[4, 4]	ὃ καλοῦσι Σίν, καὶ πενθήσαντα	ἐπὶ	τριάκοντα ἡμέρας τὸν λαὸν ἐκάθηρε
[4, 8]	δι' ὕβριν τοῦ σώματος τὰς	ἐπὶ	τῷ γάμῳ θυσίας ὁ θεὸς
[4, 8]	ἱερέας. καὶ πρώτους μὲν τοὺς	ἐπὶ	τῷ Γρίζειν γενομένους εὔχεσθαι τὰ
[4, 8]	τριάκοντα ἡμέρας συμπεπληρωμένων Μωυσῆς ἐκκλησίαν	ἐπὶ	τῷ Ἰορδάνῃ συναγαγών, ὅπου νῦν
[4, 6]	στρατοπεδεύει καὶ ἀγαγὼν τὴν δύναμιν	ἐπὶ	τῷ Ἰορδάνῳ κατὰ τὸ μέγα
[4, 8]	ἀφθονίαν τῶν ἀγαθῶν χορηγοῦντος οὐκ	ἐπὶ	τῷ καρποῦσθαι μόνοις, ἀλλὰ καὶ
[4, 6]	τὸ μέλλον. (Βάλακος δὲ ἀγανακτήσας	ἐπὶ	τῷ μὴ καταράτους γενέσθαι τοὺς
[4, 8]	ὁ στρατηγὸς Ἰησοῦς. ὡς δ'	ἐπὶ	τῷ ὄρει τῷ Ἀβαρεῖ καλουμένῳ
[4, 4]	τῆς βακτηρίας κατεσκευασμένης. ἐκπλαγέντες δ'	ἐπὶ	τῷ παραλόγῳ τῆς θέας, εἰ
[4, 8]	ἐγχώριοι τυγχάνωσι κἂν ξένοι, χαίροντας	ἐπὶ	τῷ παρέχειν αὐτοῖς τῶν ὡραίων
[4, 4]	προσέταξε ποιεῖν. (Μετὰ δὲ τὴν	ἐπὶ	τῷ πένθει τῆς ἀδελφῆς τοῦ
[4, 2]	κρίνοντά τε παρασχεῖν Ἀαρῶνι ταύτην	ἐπὶ	τῷ πλήθει ποιήσασθαι τὴν δόσιν,
[4, 7]	πάντας συνεχώρει τὴν Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς	ἐπὶ	τῷ συμμαχῆσαι τοῖς συγγενέσιν, ἕως
[4, 1]	αὐτοκράτορσιν εἶναι, καὶ μὴ χαίροντας	ἐπὶ	τῷ τῆς παρ' Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν
[4, 8]	Λευίταις δεδόσθαι, ἣ πιπρασκέσθω μὲν	ἐπὶ	τῶν πατρίδων, εἰς δὲ τὰς
[4, 5]	καὶ οἱ μὲν ἀπορραγέντες ἔφευγον	ἐπὶ	τῶν πόλεων, οἱ δὲ πρὸς
[4, 6]	ὧν ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν	ἐπὶ	φόβῳ τῶν ἐπαγαγόντων αὐτοῖς τὰς
[4, 8]	πλῆθος, διδόσθω δὲ καὶ τῷ	ἀνδρὶ	τῆς γυναικὸς παρ' αὐτοῦ χρήματα:
[4, 6]	ἔρωτι καὶ τῆς ἐπιθυμίας ἀκμαζούσης	περὶ	ἀπαλλαγὴν ἐγίνοντο. τοὺς δ' ἀθυμία
[4, 2]	καὶ τοῦτο νῦν αὐτῷ συγχωρηθῆναι>	περὶ	αὐτῆς σπουδάσαι, προτιμῶν τοῦ τὸ
[4, 8]	δείσας μὴ δι' ὑπερβολὴν τῆς	περὶ	αὐτὸν ἀρετῆς πρὸς τὸ θεῖον
[4, 3]	βίου φανέντας νόμον, ἀλλὰ χάνοι	περὶ	αὐτοὺς ἅμα τῇ γενεᾷ καὶ
[4, 8]	βραχίονος, ὡς περίβλεπτον πανταχόθεν τὸ	περὶ	αὐτοὺς πρόθυμον τοῦ θεοῦ. (Ἀρχέτωσαν
[4, 3]	Μωυσῆς: ἔτι τε θεράποντες ἦσαν	περὶ	αὐτούς, ὡς εἰ βίαν τινὰ
[4, 6]	αἰεὶ παισὶν ὑμετέροις καὶ τοῦ	περὶ	αὐτῶν κλέους ἐμπλησθήσεται πᾶσα ἡ
[4, 4]	θαυμάζειν ἤρξαντο τὴν τοῦ θεοῦ	περὶ	αὐτῶν κρίσιν καὶ τὸ λοιπὸν
[4, 6]	νυνὶ κρίνας ἀγαθὰ ταῦτ' ἔπειτα	περὶ	αὐτῶν ὁμολογεῖν ἐν τούτοις οὐκ
[4, 8]	ὧν κινδυνεύσειε καὶ προθυμηθείη τῆς	περὶ	αὐτῶν σωτηρίας καὶ δυσελπιστοῦντες περὶ
[4, 8]	οὐκ ἀγαθὴν ὑπολαμβάνων. ὁμοίως καὶ	περὶ	βοσκημάτων οἷς ἂν ἐντύχῃ τις
[4, 3]	νομίζοντες ὡς ἀλιτηρίους ἀπολωλέναι τοὺς	περὶ	Δαθάμην οὐδ' ἐλυποῦντο. (Μωυσῆς δ'
[4, 3]	προβούλους ἀξιώσας ἀπῄει πρὸς τοὺς	περὶ	Δαθάμην, οὐχ ἡγούμενος εἶναι δεινὸν
[4, 3]	οὐδὲν ἀντειπόντες ἠκολούθουν. οἱ δὲ	περὶ	Δαθάμην πυθόμενοι τὸν Μωυσῆν μετὰ
[4, 7]	ἤχθησαν δὲ καὶ αἱ παρθένοι	περὶ	δισχιλίας καὶ τρισμυρίας. Μωυσῆς δὲ
[4, 8]	κατέλιπε τούτους ὑπερεθέμην εἰς τὴν	περὶ	ἐθῶν καὶ αἰτιῶν ἀπόδοσιν, ἣν
[4, 3]	τε πάλιν τῆς γῆς τὸ	περὶ	ἐκείνοις κεχηνὸς καὶ καθίστατο, ὡς
[4, 4]	τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν, καὶ>	περὶ	μὲν ὧν ἠκροᾶτο εἰς ἀπολογίαν
[4, 8]	ἀποδοῦναι κατεγνώσθω. ὁμοίως δὲ τῷ	περὶ	παρακαταθηκῶν κἂν μισθόν τις ἀποστερήσῃ
[4, 3]	δὲ εἰς τοὺς ταῦτα πείσεσθαι	περὶ	σοῦ δοξάζοντας οὐχ ὅσια: εὑρεθείην
[4, 8]	ἀτιμία τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τῶν	περὶ	τὰ μικρὰ καὶ τὰ φαῦλα
[4, 8]	εἰς τὴν τούτων ἀπόλαυσιν ἐθελοκακήσωσι	περὶ	τὰς γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι δὲ προνοεῖσθε,
[4, 6]	τοῖς ἐπιτηδεύμασι νοσησάντων δή τινων	περὶ	ταῦτα, μεγάλως ἐτίμησεν ἀναγράψας αὐτοῦ
[4, 8]	νέμοντος. μύλην δὲ καὶ τὰ	περὶ	ταύτην σκεύη μὴ ἐξεῖναι λαμβάνειν
[4, 8]	δεηθεῖεν ἕξοντες. ἂν δὲ ἀναισχυντῶσι	περὶ	τὴν ἀπόδοσιν, μὴ περὶ τὴν
[4, 8]	τοὺς συνειργασμένους τοῦ καρποῦ καὶ	περὶ	τὴν γένεσιν αὐτοῦ πονήσαντας. μηδὲ
[4, 8]	γενομένους εὔχεσθαι τὰ κάλλιστα τοῖς	περὶ	τὴν θρησκείαν τοῦ θεοῦ καὶ
[4, 8]	ἀναισχυντῶσι περὶ τὴν ἀπόδοσιν, μὴ	περὶ	τὴν οἰκίαν βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν πρὶν
[4, 4]	διεφθάρθαι μηδὲν ἐξαμαρτόντας ἢ ὅτι	περὶ	τὴν τοῦ θεοῦ θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν,
[4, 3]	τῇ δι' αὐτῆς κρίσει τῶν	περὶ	τῆς ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων. συνέβαινε δ'
[4, 3]	ἐλυποῦντο. (Μωυσῆς δ' ἐκάλει τοὺς	περὶ	τῆς ἱερωσύνης ἁμιλλωμένους διὰ τὴν
[4, 8]	καὶ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν	περὶ	τὸ δίκαιον σπουδὴν προησκηκότες: ἑκάστῃ
[4, 8]	διάταξιν μήτ' εὐσεβείας ἧς νῦν	περὶ	τὸν θεὸν ἔχοντες καταφρονήσαντες εἰς
[4, 8]	τῷ τρόπῳ τούτῳ τὴν ἰδίαν	περὶ	τὸν Ἰσραηλιτῶν λαὸν εὔνοιαν καὶ
[4, 2]	κρείττονα, παραγίνου δὲ κριθησόμενος οὕτως	περὶ	τοῦ γέρως. ἀνεμέσητον δ' οἶμαι
[4, 8]	οἱ δὲ δικασταὶ ἀποφήνασθαι κύριοι	περὶ	τοῦ δόξαντος αὐτοῖς ἔστωσαν, πλὴν
[4, 8]	γὰρ εἰδότες οἵου ἐστέρηνται κηδεμόνος	περὶ	τοῦ μέλλοντος ἀπεθρήνουν, τοῖς δὲ
[4, 8]	ἀνθρώποις τοιαῦται γίγνοιντο, γράμμασι μὲν	περὶ	τοῦ μηδέποτε συνελθεῖν ἰσχυριζέσθω: λάβοι
[4, 7]	δὲ Ἰησοῦς πᾶσαν ἐπεπαίδευτο τὴν	περὶ	τοὺς νόμους παιδείαν καὶ τὸ
[4, 8]	βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν πρὶν ἢ δίκη	περὶ	τούτου γένηται: τὸ δ' ἐνέχυρον
[4, 8]	μέλλοντος ἀπεθρήνουν, τοῖς δὲ καὶ	περὶ	τούτου τὸ πένθος ἦν καὶ
[4, 8]	καὶ κινδύνους ἐμπεσεῖν, φέρε καὶ	περὶ	τούτων βραχέα προσδιατάξωμεν, ὡς ἂν
[4, 4]	ἔχωσι χρήματα τοῖς ἱερεῦσιν ἐξεῖναι	περὶ	τούτων ὡς βούλονται δοκιμάσαι. εἶναι
[4, 6]	καὶ παντελῶς ἀσθενεῖς οἱ προγινώσκειν	περὶ	τῶν ἀνθρωπίνων παρ' ἑαυτῶν ὑπολαμβάνοντες,
[4, 6]	Ἰσραηλίτας τοσοῦτον φυομένους ἑώρα καὶ	περὶ	τῶν αὐτοῦ πραγμάτων λίαν εὐλαβεῖτο,
[4, 8]	τῶν μὲν ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι καὶ	περὶ	τῶν εἰς τὸ μέλλον παρακαλῶσι
[4, 8]	δ' οἱ δικασταὶ μὴ νοῶσι	περὶ	τῶν ἐπ' αὐτοὺς παρατεταγμένων ἀποφήνασθαι,
[4, 1]	μόνῳ τὸ θεῖον αὐτῷ προδηλοῖ	περὶ	τῶν ἡμετέρων κατὰ τὴν πρὸς
[4, 8]	περὶ αὐτῶν σωτηρίας καὶ δυσελπιστοῦντες	περὶ	τῶν μελλόντων ὡς οὐκ ἐσομένης
[4, 6]	ἀποφαίνειν ἀνθρώπων, ὦ Βάλακε, φησί,	περὶ	τῶν ὅλων λογίζῃ καὶ δοκεῖς
[4, 2]	οὐκ ἔδεισεν, ἀλλὰ θαρρῶν οἷς	περὶ	τῶν πραγμάτων καλῶς ἐβουλεύετο καὶ
[4, 6]	δοκεῖς ἐφ' ἡμῖν εἶναί τι	περὶ	τῶν τοιούτων σιγᾶν ἢ λέγειν,
[4, 8]	πολιτείαν ἔσοιτο, ἀλλ' ὡς οὐδὲ	περὶ	τῶν τυχόντων ἠμέληται τοῖς νόμοις
[4, 6]	ἀποφαινόμενος. (Τοῦ δὲ Ζαμβρίου ταῦτα	περὶ	ὧν αὐτός τε ἠδίκει καὶ
[4, 8]	πρότερον τεσσαρακοστῷ ἔτει γεγραμμένους παραδίδωσι,	περὶ	ὧν ἐν ἑτέρᾳ γραφῇ λέξομεν.
[4, 6]	τ' ἂν οὐδεὶς κυριώτερον αὑτὸν	περὶ	ὧν πράξαιμι γνώμης τῆς ἐμῆς
[4, 6]	Μαδιανιτῶν ὄλεθρον τὴν στρατιὰν ἐξέπεμπε,	περὶ	ὧν τῆς ἐπ' αὐτοὺς ἐξόδου
[4, 8]	Μωυσῆς τοὺς μὲν πόρρω τῇ	χειρὶ	κατασείων μένειν ἠρεμοῦντας ἐκέλευε, τὸ
[4, 8]	ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγοιτε, στρατηγῷ μὲν	αὐτοκράτορι	χρώμενοι τῷ θεῷ, ὑποστράτηγον δὲ
[4, 6]	φυλῆς Χοσβίᾳ συνὼν Μαδιανίτιδι Οὔρου	θυγατρὶ	τῶν ἐκείνῃ δυναστεύοντος ἀνδρὸς κελευσθεὶς
[4, 8]	καὶ πεντήκοντα σίκλους ἀποτινύτω τῷ	πατρί.	ἂν δ' ἐξελέγξῃ τὴν παιδίσκην
[4, 8]	αὐτὸς γαμείτω: ἢν δὲ τῷ	πατρὶ	τῆς κόρης μὴ δόξῃ συνοικίζειν
[4, 8]	παρὰ τὸ διαφθαρὲν ἐν τῇ	γαστρὶ	μειώσας τὸ πλῆθος, διδόσθω δὲ
[4, 8]	ἔχοιεν κατερείπειν παραινῶ καὶ δαπανᾶν	πυρὶ	τὸ γένος αὐτῶν καὶ τὴν
[4, 8]	προσῆκεν ἕκαστον εὖ πράττειν, καὶ	μάρτυρι	ἀρκούμενος αὐτῷ πάντα ποιείτω ἃ
[4, 8]	μὴ σωφρόνως προστῆναι τῆς παρθενίας	ἄχρι	νομίμων γάμων καταλευέσθω, ἂν δ'
[4, 6]	λάβοις: οὐ γὰρ ἄλλο τι	μέχρι	νῦν ἢ προσχήματι νόμων καὶ
[4, 8]	τοῦ συμφέροντος. θεός τε ὁ	μέχρι	νῦν ἡγεμονεύσας ἡμῖν, καθ' οὗ
[4, 7]	τῆς Ἀράβων ἔχουσα γῆς καὶ	μέχρι	νῦν ὑπὸ παντὸς τοῦ Ἀραβίου
[4, 8]	ᾖ ὁ ἐνεχυρασμένος, κατεχέτω τοῦτο	μέχρι	τῆς ἀποδόσεως ὁ δεδανεικώς, ἂν
[4, 8]	κἀγὼ χρήσιμος ὑμῖν ἐγενόμην, οὐ	μέχρι	τοῦ δεῦρο στήσει τὴν αὑτοῦ
[4, 8]	ἐκ τούτου μὴ διαβῇ καὶ	μέχρι	τῶν ἀνθρωπείων ἡ πρὸς τὸ
[4, 8]	διὰ πλοῦτον, ὃς ὑμῖν πολὺς	διαβᾶσι	τὸν Ἰορδάνην καὶ τὴν Χαναναίαν
[4, 4]	χωρίον, ὃ μητρόπολιν αὑτῶν Ἄραβες	νενομίκασι,	πρότερον μὲν Ἄρκην λεγομένην Πέτραν
[4, 2]	κομίζων ἕκαστος θυμιατήριον οἴκοθεν σὺν	θυμιάμασι	καὶ πῦρ πάριτε. καὶ σὺ
[4, 8]	τοῖς συνεχέσι κατὰ τῶν γονέων	τολμήμασι,	προαχθεὶς ὑπ' αὐτῶν τούτων ἔξω
[4, 5]	τοῦ μεγέθους καὶ τῆς εὐπρεπείας	πλεονεκτήμασι.	τὴν δ' ἰσχὺν αὐτοῦ καὶ
[4, 8]	συγγνώμην γὰρ χρὴ νέμειν ἐφ'	ἁμαρτήμασι	νέων, ἀπόχρη σοι ὅσα τῆς
[4, 8]	ἂν τοῖς ἀνθρώποις τοιαῦται γίγνοιντο,	γράμμασι	μὲν περὶ τοῦ μηδέποτε συνελθεῖν
[4, 8]	προστάτην ἐν τοῖς τῆς ἀρετῆς	ἐπιτηδεύμασι	μένοντες, ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοῦ χρήσεσθε
[4, 6]	τῶν Ἑβραίων πλῆθος διεφθάρη τοῖς	ἐπιτηδεύμασι	νοσησάντων δή τινων περὶ ταῦτα,
[4, 5]	γεγονότας ταῖς σφενδόναις καὶ τοῖς	τοξεύμασι	κατελάμβανον. φόνος τε οὖν γίνεται
[4, 8]	ἐπιθυμίας τὸ εὐπρεπὲς καὶ τοῖς	ἀξιώμασι	πρόσφορον. ἔτι μηδὲ ἡταιρημένης εἶναι
[4, 8]	τὸ δίκαιον. ὃ τοῖς ἐν	ἀξιώμασι	τυγχάνουσι καταχαριζόμενός τις ἐκείνους τοῦ
[4, 8]	μισθόν τις ἀποστερήσῃ τῶν ἐπὶ	σώμασι	τοῖς αὐτῶν ἐργαζομένων, μεμισήσθω. ὅθεν
[4, 8]	καὶ τῆς ζημίας αὑτοῖς αἴτιοι	γεγόνασι.	μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ παῖδες
[4, 3]	δρωμένοις μηχανὴν ἐξεπόρισας οἶκτον ἐν	πᾶσι	δεινοῖς Ἑβραίων ποιησάμενος, ἐλθέ μοι
[4, 5]	σφενδονᾶν τε ἄριστοι τυγχάνοντες καὶ	πᾶσι	τοῖς ἑκηβόλοις δεξιοὶ χρῆσθαι, καὶ
[4, 3]	γὰρ σῆς ἐπίδειξις ἂν ἰσχύος	ἅπασι	γένοιτο καὶ διδασκαλία σωφροσύνης δὲ
[4, 8]	γένοιτο ἐξάκουστος, ἀναγινωσκέτω τοὺς νόμους	ἅπασι,	καὶ μήτε γυνὴ μήτε παῖδες
[4, 7]	τετραπόδων εὐδαιμονοῦντες καὶ τοῖς ἄλλοις	ἅπασι,	κοινολογησάμενοι παρεκάλουν τὸν Μωυσῆν ἐξαίρετον
[4, 8]	βούλεται γενέσθαι πικρότερος. (Βοῦν τοῖς	κέρασι	πλήττοντα ὁ δεσπότης ἀποσφαττέτω: εἰ
[4, 8]	κατασχούσης ὑμᾶς, ὑφ' ἧς τἀναντία	πατράσι	τοῖς ἑαυτῶν πράττοντες ἀπολεῖτε τὰ
[4, 6]	τὸν θεὸν κεκελευκέναι συναπῄει τοῖς	πρέσβεσι.	κατὰ δὲ τὴν ὁδὸν ἀγγέλου
[4, 6]	ὑμῖν, ἔφασαν, δέδοκται, τοῖς δ'	ἔθεσι	καὶ τῷ βίῳ πρὸς ἅπαντας
[4, 2]	τὰς κακοπραγίας δυσάρκτοις εἶναι καὶ	δυσπειθέσι,	τοῦτο καὶ τοῖς Ἰουδαίοις συνέπεσεν:
[4, 6]	τε βασιλεῦσιν ἔσται καὶ ὅσα	πόλεσι	ταῖς ἀξιολογωτάταις, ὧν ἐνίαις οὐδ'
[4, 2]	ἦσαν, καὶ μάλιστα παρὰ τοῖς	συγγενέσι	κατεβόα δεινὸν εἶναι λέγων Μωυσῆν
[4, 8]	ἐκλειπόντων καὶ τῶν χρημάτων τοῖς	συγγενέσι	μενόντων, καὶ ταῖς γυναιξὶ κουφισμὸν
[4, 8]	αὑτῷ ποιῇ τοὺς νόμους τοῖς	συνεχέσι	κατὰ τῶν γονέων τολμήμασι, προαχθεὶς
[4, 4]	ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ θεοῦ	κατατίθησι.	τῇ δὲ ἐπιούσῃ προεκόμισε τὰς
[4, 7]	ὄνομα Ῥεκέμης καλεῖται, Πέτρα παρ'	Ἕλλησι	λεγομένη. τραπέντων δὲ τῶν πολεμίων
[4, 8]	τρύγης ἀπολιπεῖν τὰς ἐπιφυλλίδας τοῖς	πένησι	καὶ τῶν ἐλαιῶν παρεῖναί τι
[4, 6]	τοὺς ἄρχοντας τῶν Μαδιηνιτῶν Βάλακε,	φησί,	καὶ Μαδιηνιτῶν οἱ παρόντες, χρὴ
[4, 6]	μακαριωτάτους ἀποφαίνειν ἀνθρώπων, ὦ Βάλακε,	φησί,	περὶ τῶν ὅλων λογίζῃ καὶ
[4, 8]	πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν πληθύν, ἐπεί,	φησί,	πρὸς τοὺς ἡμετέρους ἄπειμι προγόνους
[4, 8]	πλευρὰν ἑκατέραν, ᾗ καὶ στάντα	φησὶ	τὸν λαὸν θῦσαί τε καὶ
[4, 3]	πάσῃ τῇ πληθύι γενέσθαι, δέσποτα,	φησί,	τῶν ἐπ' οὐρανοῦ τε καὶ
[4, 6]	πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους κριθήσεσθε καὶ	παισὶ	βελτίοσιν αὐτῶν ταῦτα καταλείψετε, θεοῦ
[4, 8]	ὑμεῖς τ' ἂν εὐδαιμονήσαιτε καὶ	παισὶ	τοῖς αὑτῶν καταλίποιτε κτῆσιν ἀγαθῶν
[4, 6]	ὦ κράτιστοι νέων, οἶκοί τέ	εἰσι	πατρῷοι καὶ κτῆσις ἀγαθῶν ἄφθονος
[4, 4]	παραλόγῳ τῆς θέας, εἰ καί	τισι	διὰ μίσους ἦν ὁ Μωυσῆς
[4, 6]	ταῦτα μὲν ὡς ἂν αὐτοῖς	τισι	δοκῇ οὕτω σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς δὲ
[4, 7]	εἰ δ' ἐξ ἄλλης γαμοῖντό	τισι	φυλῆς, τὸν κλῆρον ἐν τῇ
[4, 4]	Ἑκατομβαιῶνος καλουμένου Λώου δὲ παρὰ	Μακεδόσι	Σαβὰ δὲ παρὰ Ἑβραίοις. ~(Πένθος
[4, 8]	τῶν τυχόντων ἠμέληται τοῖς νόμοις	εἰδόσι	προνοεῖσθαι τοῦ κατ' αὐτοὺς ἀμέμπτου.
[4, 8]	ἐντυχόντων τῇ γραφῇ μέμψις ὡς	διημαρτηκόσι	γένηται. ἔχει δὲ οὕτως ἡ
[4, 4]	τὰ πάντα τρία πρὸς τοῖς	εἴκοσι	καὶ ἑκατόν. ἀποθνήσκει δὲ κατὰ
[4, 8]	καὶ τῷ γήρᾳ χρόνον ἐτῶν	εἴκοσι	καὶ ἑκατὸν ἠνυσμένον δεῖ με
[4, 8]	δὲ τὸν πάντα χρόνον ἐτῶν	εἴκοσι	καὶ ἑκατόν, ὧν ἦρξε τὸ
[4, 2]	μηδ' ἐν ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς	κρείττοσι,	τότε μᾶλλον ὑπὸ τῆς ἀπορίας
[4, 8]	τοὺς δέκα λόγους γεγραμμένους ἐν	δυσὶ	πλαξὶ κατέθετο, καὶ τὴν σκηνήν:
[4, 8]	ἐπιτελέσαντες τούτων τὰ προτέλεια τοῖς	ἱερεῦσι	διδότωσαν. ἐπειδὰν δὲ ταῦτά τις
[4, 8]	ὑμῖν χωρὶς ἧς διετάξατε τοῖς	ἱερεῦσι	καὶ Λευίταις δεδόσθαι, ἣ πιπρασκέσθω
[4, 8]	οὖν τὰ βιβλία παραδίδωσι τοῖς	ἱερεῦσι	καὶ τὴν κιβωτόν, εἰς ἣν
[4, 4]	βουλομένους ἀφίεσθαι τῆς λειτουργίας τοῖς	ἱερεῦσι	καταβάλλειν ἀργύριον, γυναῖκα μὲν τριάκοντα
[4, 7]	πεντηκοστὸν Ἐλεαζάρῳ δίδωσι καὶ τοῖς	ἱερεῦσι,	Λευίταις δὲ τῆς ἑτέρας τὸ
[4, 8]	λίνου στολὴν φορείτω: τοῖς γὰρ	ἱερεῦσι	μόνοις ταύτην ἀποδεδεῖχθαι. (Συνελθόντος δὲ
[4, 4]	τοῦ θύματος. καὶ τοῖς μὲν	ἱερεῦσι	Μωυσῆς τοσαύτην, πάρεξ ὧν ὑπὲρ
[4, 4]	αὐτοῖς τε τοῖς Λευίταις καὶ	ἱερεῦσι	τελεῖν. καὶ ἃ μὲν ἡ
[4, 4]	ἐπενόησε. πάντων δὲ τῶν τοῖς	ἱερεῦσι	τελουμένων κοινωνεῖν διέταξε καὶ τοὺς
[4, 3]	Αἰγυπτίων ἐπικυμήνας ὀλέθροις, ὁ γυμνοῖς	οὖσι	τὴν ἐξ ὅπλων ἀσφάλειαν χαρισάμενος,
[4, 2]	οὐ προσφέρουσι, τέχνῃ δ' εἶναι	κακουργοῦσι	δυνατοί. συμφέρειν δὲ τῷ πλήθει
[4, 8]	μηδεὶς θεοὺς οὓς πόλεις ἄλλαι	νομίζουσι.	μηδὲ συλᾶν ἱερὰ ξενικά, μηδ'
[4, 1]	αὐτοὺς ἐδέξαντο, τῶν δὲ Ἑβραίων	ἀποθνήσκουσί	τε πολλοὶ καὶ τὸ λοιπὸν
[4, 4]	πολυτελῶς ὑπέρ τινος ὄρους, ὃ	καλοῦσι	Σίν, καὶ πενθήσαντα ἐπὶ τριάκοντα
[4, 6]	στρατόν, ᾧ καταρασόμενον αὐτὸν ἐλθεῖν	παρακαλοῦσι,	δι' εὐνοίας εἶναι τῷ θεῷ:
[4, 6]	αὕτη ἐστὶν ἐφ' οἷς Μαδιηνῖται	παρακαλοῦσι.	τοῦ δ' ἐμποδὼν στάντος ἀφικνεῖται
[4, 4]	ἐντὸς ξύλον κέδρινον εἰς μέσον	ἐμβάλλουσι	τὸ πῦρ καὶ ὕσσωπον καὶ
[4, 7]	κλῆρος ἔσοιτο, φησίν, εἰ μὲν	μέλλουσί	τινι συνοικεῖν τῶν φυλετῶν, μετὰ
[4, 4]	παρὰ τοῦ λαοῦ κατ' ἔτος	λαμβάνουσι,	δεκάτην αὐτοῖς ἀπομερίζειν. ἔτι δὲ
[4, 8]	δίκαιον. ὃ τοῖς ἐν ἀξιώμασι	τυγχάνουσι	καταχαριζόμενός τις ἐκείνους τοῦ θεοῦ
[4, 8]	ἣν ὁ θεὸς ἔδωκε πόνων	καταφρονοῦσι	καὶ ψυχὰς πρὸς ἀρετὴν ἠσκημένοις
[4, 8]	ὧν ἂν δέωνται παρ' αὐτῶν	ἕξουσι,	γενόμενόν τε μετὰ χαρᾶς καὶ
[4, 8]	τε νόμοι πολλὴν πρὸς ἁμαρτάνοντας	ἕξουσι	παρρησίαν, ὡς προλεγόντων αὐτοῖς ἃ
[4, 8]	δὲ καὶ τὰς ὁδοὺς τοῖς	ἀγνοοῦσι,	καὶ μὴ γέλωτα θηρωμένους αὑτοῖς
[4, 3]	τούτοις καίπερ ἐπιστάμενοι σαφῶς ἀδίκως	ὑπονοοῦσι	τούτων μοι γενοῦ μάρτυς. ἐγὼ
[4, 6]	καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐπιτηδείως ἔχων,	πέμπουσι	μετὰ τῶν Βαλάκου πρέσβεων ἄνδρας
[4, 6]	καὶ δέησιν λιπαρὰν προσφέροντος πάλιν	πέμπουσι	πρὸς τὸν Βάλαμον. κἀκεῖνος βουλόμενος
[4, 2]	μὲν ἀγαθοὶ βουλόμενοι δοκεῖν οὐ	προσφέρουσι,	τέχνῃ δ' εἶναι κακουργοῦσι δυνατοί.
[4, 3]	γενεᾷ καὶ τοῖς ὑπάρχουσιν ἣν	πατοῦσι	γῆν: τοῦτο γὰρ σῆς ἐπίδειξις
[4, 4]	δὲ Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ κατὰ σελήνην.	θάπτουσι	δ' αὐτὴν δημοσίᾳ πολυτελῶς ὑπέρ
[4, 3]	τῷ λαῷ. τότε μὲν οὖν	διαλύουσι	τὸν σύλλογον, τῇ δ' ἐπιούσῃ
[4, 8]	συλλογὴν τοῖς ἐξ ἰδίων οὐκ	ἔχουσι	μεταλαβεῖν: οὐ τοσαύτη γὰρ ἂν
[4, 3]	ἡγεμονίαν, ὁ γῆν ἡμῖν ἀμαθῶς	ἔχουσι	τῶν ὁδῶν ποιήσας τὸ πέλαγος
[4, 8]	συνιόντες ἀλλήλοις καὶ συνευωχούμενοι προσφιλεῖς	ὦσι:	καλὸν γὰρ εἶναι μὴ ἀγνοεῖν
[4, 8]	συνεχὲς γὰρ ἐκκλησίασεν, εὐλογίας αὐτοῖς	δίδωσι	καὶ κατάρας ἐπὶ τοὺς μὴ
[4, 7]	μὲν ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν Ἐλεαζάρῳ	δίδωσι	καὶ τοῖς ἱερεῦσι, Λευίταις δὲ
[4, 6]	οὗτος εὐδαίμων, ᾧ ὁ θεὸς	δίδωσι	μυρίων κτῆσιν ἀγαθῶν καὶ σύμμαχον
[4, 5]	τὸν θεόν, εἰ πολεμεῖν αὐτῷ	δίδωσι.	τοῦ δὲ θεοῦ καὶ νίκην
[4, 8]	οὓς ἀγαθοὺς δοκιμάσας ὁ θεὸς	παραδίδωσι	διατελοίητε: ἔργον δ' ὅτι ἂν
[4, 8]	ἔτι πρότερον τεσσαρακοστῷ ἔτει γεγραμμένους	παραδίδωσι,	περὶ ὧν ἐν ἑτέρᾳ γραφῇ
[4, 8]	ἀληθείας. ταῦτ' οὖν τὰ βιβλία	παραδίδωσι	τοῖς ἱερεῦσι καὶ τὴν κιβωτόν,
[4, 5]	ἐκβάλλων ἐκείνῳ καὶ τοῦ ὀνόματος	μεταδίδωσι,	τὰ μέντοι γε πρὸς τῇ
[4, 8]	σιτία ὀργάνων μηδ' ὑπ' ἐνδείας	πάθωσί	τι τῶν χειρόνων. (Ἐπ' ἀνθρώπου
[4, 8]	ἂν ὑμᾶς οἱ ἡγεμόνες πράττειν	ἀξιῶσι:	νῦν μὲν γὰρ ἐν τῷ
[4, 8]	περὶ τῶν εἰς τὸ μέλλον	παρακαλῶσι	καὶ συνιόντες ἀλλήλοις καὶ συνευωχούμενοι
[4, 8]	αὐτοῖς ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι, κἂν ἐγχώριοι	τυγχάνωσι	κἂν ξένοι, χαίροντας ἐπὶ τῷ
[4, 8]	θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν δὲ εἰς ἣν	ἀποφήνωσι	πόλιν τὸν νεὼν τρὶς τοῦ
[4, 8]	(Ὅσοι δ' ἂν τῶν νέων	περιφρονῶσι	τοὺς γονεῖς καὶ τὴν τιμὴν
[4, 6]	λόγων ἀσελγείας αὐτοῦ μιμηταὶ γενόμενοι	ταράξωσι	τὸ πλῆθος. καὶ διαλύεται μὲν
[4, 8]	ἂν δ' οἱ δικασταὶ μὴ	νοῶσι	περὶ τῶν ἐπ' αὐτοὺς παρατεταγμένων
[4, 4]	τρίχας ἀφιερῶσιν ἐπὶ θυσίᾳ τε	δρῶσι	τὰς κουρὰς νέμεσθαι πρὸς τοὺς
[4, 3]	τῶν προειρημένων φανερὸν εἶναι τοῖς	ὁρῶσι.	καὶ οἱ μὲν οὕτως ἀπώλοντο
[4, 8]	πᾶν τὸ νομιζόμενον τέρας τοῖς	ὁρῶσι.	μὴ ἐξεῖναι δὲ ποιεῖν ἐκτομίας
[4, 6]	αὐτῶν προστάξατε. ἐπειδὰν δὲ κεχειρωμένους	ὁρῶσι	ταῖς ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν καὶ παρακαλούντων
[4, 8]	αὑτοὺς εἰς τὴν τούτων ἀπόλαυσιν	ἐθελοκακήσωσι	περὶ τὰς γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι δὲ
[4, 4]	τὸν θόρυβον, δείσας μή τι	νεωτερίσωσι	πάλιν καὶ γένηταί τι μέγα
[4, 8]	εἰ δεηθεῖεν ἕξοντες. ἂν δὲ	ἀναισχυντῶσι	περὶ τὴν ἀπόδοσιν, μὴ περὶ
[4, 8]	τῷ θεῷ τῶν μὲν ὑπηργμένων	εὐχαριστῶσι	καὶ περὶ τῶν εἰς τὸ
[4, 4]	δὲ ἂν ἐνδεέστερα τῶν ὡρισμένων	ἔχωσι	χρήματα τοῖς ἱερεῦσιν ἐξεῖναι περὶ
[4, 8]	οἷος οὐκ ἄλλος, ὥσθ' ὅ	τι	ἂν φθέγξαιτο δοκεῖν αὐτοῦ λέγοντος
[4, 8]	ἔσοιτο. κωλυέσθω δ' εἰ τούτων	τι	διὰ σπουδῆς ἔχοι, γίγνεσθαι τοῦ
[4, 6]	προεῖπε τεκμαίροιτ' ἄν τις, ὅ	τι	καὶ ἔσοιτο πρὸς τὸ μέλλον.
[4, 8]	ἀπολέσθαι. (Παρακαταθήκην δὲ ὥσπερ ἱερόν	τι	καὶ θεῖον χρῆμα ὁ παραλαβὼν
[4, 3]	τέκνοις πρὸ τῶν σκηνῶν ἀπέβλεπον,	τί	καὶ μέλλοι ποιεῖν ὁ Μωυσῆς:
[4, 8]	ὀρφανοῖς: τῶν δ' ὡραίων ὅ	τι	καὶ πρῶτον ἑκάστῳ τύχῃ γενόμενον
[4, 4]	τι νεωτερίσωσι πάλιν καὶ γένηταί	τι	μέγα καὶ χαλεπὸν συνήγαγε τὸ
[4, 6]	τυραννικῶς λάβοις: οὐ γὰρ ἄλλο	τι	μέχρι νῦν ἢ προσχήματι νόμων
[4, 4]	ἠκροᾶτο τὸν θόρυβον, δείσας μή	τι	νεωτερίσωσι πάλιν καὶ γένηταί τι
[4, 5]	τριῶν μεταξὺ ποταμῶν κείμενον ὅμοιόν	τι	νήσῳ τὴν φύσιν ὑπάρχει, τοῦ
[4, 8]	κατελείφθη γραφέντα καὶ ὡς ἕκαστόν	τι	παρὰ τοῦ θεοῦ πύθοιτο. τούτου
[4, 6]	καὶ δοκεῖς ἐφ' ἡμῖν εἶναί	τι	περὶ τῶν τοιούτων σιγᾶν ἢ
[4, 7]	χρυσοῦ δὲ καὶ ἀργύρου ἄπειρόν	τι	πλῆθος κατασκευῆς, ᾗ κατ' οἶκον
[4, 8]	γὰρ πρὸς τῷ τοῖς ὀξέως	τι	πράττειν ἀνάγκην ἔχουσιν ἐμπόδιον εἶναι
[4, 6]	ἀγγέλου θείου προσβαλόντος αὐτῷ κατά	τι	στενὸν χωρίον περιειλημμένον αἱμασιαῖς διπλαῖς
[4, 4]	ἐγένετο πολλὴ τοῦ πλήθους μειῶσαί	τι	τῆς Μωυσέος μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς γὰρ
[4, 6]	τὸν Βάλαμον. κἀκεῖνος βουλόμενος χαρίζεσθαί	τι	τοῖς ἀνδράσιν ἀνήρετο τὸν θεόν,
[4, 8]	πένησι καὶ τῶν ἐλαιῶν παρεῖναί	τι	τοῦ καρποῦ πρὸς συλλογὴν τοῖς
[4, 8]	χρόνος μηδὲ εἷς, ὃς καινίσει	τι	τούτων καὶ πρὸς τὸ ἐναντίον
[4, 8]	γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι δὲ προνοεῖσθε, μή	τι	τῶν δυσχερεστέρων ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας δὲ
[4, 6]	καὶ τὸν λαὸν εὐωχήσας μέρος	τι	τῶν ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε δῃῶσον τὴν
[4, 6]	βασιλέως ἐκπρεπῶς ἠξίου προαχθεὶς ἐπί	τι	τῶν ὀρῶν σκέψασθαι, πῶς τὸ
[4, 3]	καθίστατο, ὡς μηδ' εἰ πάθοι	τι	τῶν προειρημένων φανερὸν εἶναι τοῖς
[4, 8]	ὀργάνων μηδ' ὑπ' ἐνδείας πάθωσί	τι	τῶν χειρόνων. (Ἐπ' ἀνθρώπου μὲν
[4, 6]	πραγμάτων δείσας Μωυσῆς, μὴ γένηταί	τι	χεῖρον, συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸν
[4, 8]	αὐτοῖς ἔστωσαν, πλὴν εἰ μή	τι	χρήματα λαβόντας τις αὐτοὺς ἐπὶ
[4, 8]	κατειργασμένων, ἀλλὰ λογάδην συγκειμένων, οἳ	κονιάματι	χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε εἶεν καὶ
[4, 2]	Ἀαρῶνι δόντα, μὴ τῷ κοινῷ	δόγματι	τοῦ πλήθους ἀλλ' αὐτοῦ ψηφισαμένου,
[4, 8]	ἀθῷος ἔστω κἂν εἰ πρὸς	διορύγματι	τειχίου. βόσκημα δὲ ὁ κλέψας
[4, 6]	ἄλλο τι μέχρι νῦν ἢ	προσχήματι	νόμων καὶ τοῦ θεοῦ δουλείαν
[4, 1]	διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην ἐπ'	ὀνόματι	τοῦ θεοῦ κωλύοντι προσσχοῖεν. τὴν
[4, 8]	γενόμενον τῷ τοῦ τεθνεῶτος καλέσας	ὀνόματι	τρεφέτω τοῦ κλήρου διάδοχον: τοῦτο
[4, 6]	ἐν ἑαυτῷ τῷ δὲ θείῳ	πνεύματι	πρὸς αὐτὰ νενικημένος. τοῦ δὲ
[4, 8]	οὔτε γὰρ κέρδει χαριζομένους οὔτ'	ἀξιώματι	προσῆκε φανερὰς ποιεῖσθαι τὰς κρίσεις,
[4, 8]	πρότερον εἰπὼν τῷ τε Μωυσέος	ἀξιώματι	τῆς ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν καὶ μαθεῖν
[4, 6]	νεωτέρων κρείττων καὶ τοῦ πατρὸς	ἀξιώματι	τοὺς ἡλικιώτας ὑπερέχων, Ἐλεαζάρου γὰρ
[4, 8]	ἐξεῖναι τῆς πρὸς τοὺς ἐν	ἀξιώματι	τῶν ἀνθρώπων αἰδοῦς αὐτῶν εὐλαβεστέρους,
[4, 4]	ἀναμφίλεκτον τἀδελφῷ παρασχεῖν: οὐδένα γὰρ	ἔτι	αὐτῆς ἄλλον ἀντιποιήσεσθαι καὶ τοὺς
[4, 4]	τοὺς πρώτους ὁρῶντα κακῶς ἀπολωλότας.	ἔτι	γε μὴν καὶ παρὰ τῶν
[4, 4]	ἔτος λαμβάνουσι, δεκάτην αὐτοῖς ἀπομερίζειν.	ἔτι	δὲ ἀπαρχὰς τὸν λαὸν δίκαιον
[4, 8]	ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε τὴν πάτριον πολιτείαν.	ἔτι	δὲ καὶ βωμοὺς καὶ ἄλση
[4, 7]	ἦσαν, Ὦχός τε καὶ Σούρης	ἔτι	δὲ Ῥοβέης καὶ Οὔρης, πέμπτος
[4, 6]	τοῦτον βίου. προσήκειν δ' ἕως	ἔτι	καὶ καλῶς αὐτοῖς ἂν ἔχοι
[4, 8]	ὥρισε, χάριν μὲν αὐτῷ ζῶν	ἔτι	καὶ παρὼν ὑμῖν ἔχειν ὁμολογῶ
[4, 4]	πρὸς τῷ μηδεμίαν ὑποσχεῖν δίκην	ἔτι	καὶ τὴν ἱερωσύνην ἀναμφίλεκτον τἀδελφῷ
[4, 2]	δὲ τῷ πλήθει τοὺς τοιούτους	ἔτι	λανθάνειν οἰομένους κολάζειν καὶ μὴ
[4, 8]	καὶ οἱ παῖδες δὲ θρηνοῦντες	ἔτι	μᾶλλον ὡς ἀσθενέστεροι κρατεῖν λύπης
[4, 8]	εὐπρεπὲς καὶ τοῖς ἀξιώμασι πρόσφορον.	ἔτι	μηδὲ ἡταιρημένης εἶναι γάμον, ἧς
[4, 8]	καὶ τὸν Ἰησοῦν καὶ προσομιλοῦντος	ἔτι,	νέφους αἰφνίδιον ὑπὲρ αὐτὸν στάντος
[4, 8]	τε παρέσχηκε καὶ μένων εὐμενὴς	ἔτι	παρέξει δώρημα κάλλιστον φυλάττειν. ὡς
[4, 8]	τοιάνδε Μωυσῆς κατέλιπε, νόμους δ'	ἔτι	πρότερον τεσσαρακοστῷ ἔτει γεγραμμένους παραδίδωσι,
[4, 1]	καὶ τὴν ἐρημίαν, ὑφ' ἧς	ἔτι	ταύτην αὐτοῖς χείρω συνέβαινεν εἶναι
[4, 3]	καὶ μέλλοι ποιεῖν ὁ Μωυσῆς:	ἔτι	τε θεράποντες ἦσαν περὶ αὐτούς,
[4, 5]	ἐκ τῆς γῆς εἶχον μεστῆς	ἔτι	τῶν καρπῶν ὑπαρχούσης, καὶ διεξῄει
[4, 6]	βούλησιν: οὐδὲν γὰρ ἐν ἡμῖν	ἔτι	φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ'
[4, 1]	ἐλπίδας ἀτυχῆσαι παντάπασιν ἀθυμοῦν οὐδὲν	ἔτι	χρηστὸν προσεδόκα λογιζόμενον, ὅτι καὶ
[4, 8]	δὲ ἵλεω τὸν θεὸν καὶ	μηκέτι	τοιοῦτον δεινὸν συμβῆναι τῇ γῇ
[4, 3]	ἀπατᾶσθαι δύνασθαι. καὶ Ἀαρὼν μὲν	οὐκέτι	τῇ Μωυσέος χάριτι τὴν ἀρχιερωσύνην
[4, 8]	οὗπερ ἄλλον ἐστέρησε, πλὴν εἰ	μήτι	χρήματα λαβεῖν ἐθελήσειεν ὁ πεπηρωμένος,
[4, 8]	τοῦ θεοῦ γενησομένην ἐπὶ τῇ	χρηστότητι.	(Οἱ δὲ λαβόντες εἴτε ἀργύρια
[4, 3]	Ἀαρὼν μὲν οὐκέτι τῇ Μωυσέος	χάριτι	τὴν ἀρχιερωσύνην ἔχειν δοκῶν, ἀλλὰ
[4, 8]	ἀνδρὸς πένητος μισθὸν εἰδότας, ὡς	ἀντὶ	γῆς καὶ τῶν ἄλλων κτημάτων
[4, 6]	τὰς συνθήκας ἐφ' αἷς αὐτὸν	ἀντὶ	μεγάλων λάβοι δωρεῶν παρὰ τῶν
[4, 8]	καὶ τοῖς στέγεσιν ἅπερ ὡς	ἀντὶ	τείχους ὄντα οὐκ ἐάσει τινὰς
[4, 8]	πληγῆς καὶ αὐτὸς ἀποθνησκέτω ψυχὴν	ἀντὶ	ψυχῆς καταθέσθαι δικαιοῦντος τοῦ νόμου.
[4, 3]	σωτηρίας μεγάλους ὑπέστην πόνους καὶ	παντὶ	δεινῷ τοὐμὸν ἀντιτάξας πρόθυμον. νῦν
[4, 2]	θυμιάσετε οὖν συνελθόντες ἐν φανερῷ	παντὶ	τῷ λαῷ, καὶ θυμιωμένων ὑμῶν
[4, 8]	τῷ νομοθέτῃ: καὶ γὰρ πεπεισμένος	ἅπαντι	τῷ χρόνῳ μὴ δεῖν ἐπὶ
[4, 8]	κόρη μὴ ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ	κατηγορήσαντι	μηδεμίαν ἐξουσίαν ἔχοντος ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι
[4, 8]	σκηνήν: τῷ τε λαῷ παρῄνεσε	κρατήσαντι	τῆς γῆς καὶ ἱδρυθέντι μὴ
[4, 8]	παρῄνεσε κρατήσαντι τῆς γῆς καὶ	ἱδρυθέντι	μὴ λήθην λαβεῖν τῆς Ἀμαληκιτῶν
[4, 2]	ἀφαιρεῖται: ὅστις γὰρ αὐτῷ σύνοιδεν	ὄντι	λαβεῖν ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν αὐτὸν
[4, 8]	μετὰ νόμου βοηθείας ἐπ' αὐτὸν	ἥκοντι.	κἂν μὲν εὔπορος ᾖ ὁ
[4, 8]	τὸ βέλτιον ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα	λαμβάνοντι	συνηγωνίσατο καὶ παρέσχεν ἐν ἅπασιν
[4, 8]	ἦρξε τὸ τρίτον μέρος ἑνὶ	λείποντι	μηνί. ἐτελεύτησε δὲ τῷ ὑστάτῳ
[4, 1]	ταύτην ἐπ' ὀνόματι τοῦ θεοῦ	κωλύοντι	προσσχοῖεν. τὴν ἀπορίαν οὖν λογιζόμενοι
[4, 8]	δωρεᾶς τῶν κρειττόνων, ὅτι τε	πονοῦντί	μοι καὶ κατὰ πᾶσαν ἐπὶ
[4, 8]	θεὸς παραδίδωσι διατελοίητε: ἔργον δ'	ὅτι	ἂν πολεμικὸν ἢ νῦν ὑφ'
[4, 8]	ἐλθοῦσα ἡ γυνὴ μαρτυράσθω τοῦθ'	ὅτι	βουλομένην αὐτὴν ἐπὶ τοῦ οἴκου
[4, 3]	τὴν σὴν εἰς τέλος ἔρχεται,	ὅτι	δὲ φροντίζεις τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων,
[4, 8]	εἰς πατέρας τολμωμένοις χαλεπῶς ἔχειν,	ὅτι	καὶ αὐτὸς πατὴρ τοῦ παντὸς
[4, 2]	ἑαυτὸν καταφρονούμενον οὐδ' ὑμᾶς ἀγνοοῦντας	ὅτι	καὶ ποιοῦντες αὐτῷ χαρίζεσθε, ἀλλ'
[4, 8]	χρῆσθαι λόγοις πρὸς αὐτοὺς δηλοῦντας,	ὅτι	καὶ στρατιὰν πολλὴν ἔχοντες καὶ
[4, 1]	οὐδὲν ἔτι χρηστὸν προσεδόκα λογιζόμενον,	ὅτι	καὶ ταῦτα κατὰ μῆνιν θεοῦ
[4, 3]	ἑαυτὴν οὔσης ἀξίας οἴκτου, ἀλλ'	ὅτι	καὶ τοιαῦτα παθόντων ἐφήσθησαν οἱ
[4, 4]	ἐπ' αὐτὸ Μωυσέος αὐτῷ δεδηλωκότος,	ὅτι	μέλλοι τελευτᾶν, παντὸς τοῦ στρατεύματος
[4, 8]	ἡμῶν ἐπὶ καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ'	ὅτι	μὴ κατελέλοιπε Μωυσῆς. νενεωτέρισται δ'
[4, 2]	βιάζεσθαι τό τε λεληθότως ἐξυβρίζειν,	ὅτι	μὴ μόνον ἄκοντας μηδὲ συνιέντας
[4, 8]	ἑπτὰ κριτὰς ὀμνύτω τὸν θεόν,	ὅτι	μηδὲν παρὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν
[4, 8]	τούτου τὸ πένθος ἦν καὶ	ὅτι	μήπω καλῶς τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ
[4, 1]	πρὸς τὴν τούτου βούλησιν ἐξαπατωμένους,	ὅτι	μόνῳ τὸ θεῖον αὐτῷ προδηλοῖ
[4, 8]	αὐτῶν ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον ἀξιοῦν,	ὅτι	μοχθηρῶν ἐγένοντο πατέρων, ἢ μίσους
[4, 6]	αὐτῇ πληγὰς ἐπιφέρειν μὴ συνιείς,	ὅτι	νῦν κατὰ θεοῦ προαίρεσιν οἷς
[4, 3]	χάριν. παράστησον δὲ καὶ νῦν,	ὅτι	πάντα σῇ προνοίᾳ διοικεῖται καὶ
[4, 8]	ὧν ἀκροᾶσθε μὴ χαλεπῶς, γινώσκοντες	ὅτι	πάντες οἱ ἄρχεσθαι καλῶς εἰδότες
[4, 2]	κινδυνεύσαντας ἔσωσε Μωυσῆς οὐ μνησικακῶν,	ὅτι	παρ' ὀλίγον ἦλθε καταλευσθεὶς ὑπ'
[4, 8]	ὡς δηλώσειεν αὐτῷ τὸ θεῖον,	ὅτι	παραβάντες τὴν πρὸς αὐτὸν θρησκείαν
[4, 4]	μὲν διεφθάρθαι μηδὲν ἐξαμαρτόντας ἢ	ὅτι	περὶ τὴν τοῦ θεοῦ θρησκείαν
[4, 8]	γὰρ τὸν τῇ γενέσει πρεσβύτερον,	ὅτι	τὰ τῆς μητρὸς αὐτῷ ἥττονα
[4, 2]	ἐτύγχανεν αὐτοῦ καὶ συγγενής, ἀχθόμενος	ὅτι	ταύτης τῆς δόξης δικαιότερον ἂν
[4, 8]	ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς τῶν κρειττόνων,	ὅτι	τε πονοῦντί μοι καὶ κατὰ
[4, 3]	τοῖς αὖθις ὧν ἔπαθον καὶ	ὅτι	τὴν ἰσχὺν τοῦ θεοῦ νομίσειαν
[4, 8]	τεμενίσματος εὐχαριστησάτω μὲν τῷ θεῷ,	ὅτι	τῆς ἀπ' Αἰγυπτίων αὐτοὺς ὕβρεως
[4, 8]	ὡς ἀσθενέστεροι κρατεῖν λύπης ἐδήλουν,	ὅτι	τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ καὶ μεγαλουργίας
[4, 6]	θαυμάζετε οὖν, ὦ μακάριος στρατός,	ὅτι	τοσοῦτος ἐξ ἑνὸς πατρὸς γεγόνατε.
[4, 8]	τιμωρίαν ταύτην αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω,	ὅτι	τῷ κέρδει δουλεύσας ὕβρισε τὸ
[4, 6]	δὲ τοῦ Βαλάκου δὶς μὲν	τεθυκότι	τὸ θεῖον οὐκ ἐπένευσε τὰς
[4, 6]	βίον αὐτεξούσιον, ὃ τῶν ἐλευθέρων	ἐστὶ	καὶ δεσπότην οὐκ ἐχόντων. χαλεπώτερος
[4, 8]	πατὴρ τοῦ παντὸς ἀνθρώπων γένους	ἐστὶ	καὶ συνατιμοῦσθαι δοκεῖ τοῖς τὴν
[4, 6]	γὰρ αὐτῷ σοὶ διὰ σπουδῆς	ἐστί	μοι καὶ Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί
[4, 8]	κεκρίσθαι: τοῦ θεοῦ γὰρ ἰσχύς	ἐστι	τὸ δίκαιον. ὃ τοῖς ἐν
[4, 8]	πόλις ἐστὶν Ἀβίλη, φοινικόφυτον δ'	ἐστὶ	τὸ χωρίον, συνελθόντος τοῦ λαοῦ
[4, 5]	Ἑβραῖοι δὲ τὴν ἐκείνων παρελάμβανον.	ἔστι	δὲ χωρίον, ὃ τριῶν μεταξὺ
[4, 8]	καὶ τοὺς μνηστευσαμένους δὲ καὶ	νεωστὶ	γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ τούτων φειδόμενοι
[4, 8]	εἰς φυγὴν ὠφελήσῃ. τούς τε	νεωστὶ	δειμαμένους οἰκίας, οἷς οὔπω χρόνος
[4, 6]	δ' αὐτοὺς τῷ πρὸς αὐτὰς	ἔρωτι	καὶ τῆς ἐπιθυμίας ἀκμαζούσης περὶ
[4, 3]	ἐκβοήσας, ὡς ἀκουστὸν πάσῃ τῇ	πληθύι	γενέσθαι, δέσποτα, φησί, τῶν ἐπ'
[4, 8]	δὲ φρονοῦντες ἐφ' ἑαυτοῖς ὡς	ἰσχύι	διαφέρουσιν ἀδικεῖν ἐθέλοιεν, στρατὸν ἐπ'
[4, 1]	Χαναναίοις ὡρμήκεσαν λέγοντες τὸν θεὸν	οὐχὶ	Μωυσεῖ χαριζόμενον ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ
[4, 3]	ἐμῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπινοίας πάρειμι, ὡς	οὐχὶ	σοῦ κελεύσαντος Ἀαρῶνι δοὺς τὴν
[4, 1]	τὸν θεὸν προστησάμενοι στρατηγὸν ἀλλ'	οὐχὶ	τὴν παρὰ τοῦ νομοθέτου συνεργίαν
[4, 2]	ἂν εἰς τὴν τιμὴν παράγειν,	οὐχὶ	τοῖς πολλῶν ὑποδεεστέροις ταύτην φέροντα
[4, 6]	ἐναργὴς ἐνεκάλει τῶν πληγῶν, ὡς	οὐχὶ	τοῦ κτήνους ὄντος αἰτίου, τὴν
[4, 2]	τῆς διὰ τοῦτο ταραχῆς παύσασθε,	πρωὶ	δὲ ὅσοι τῆς ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε