>

Livre, Chap.
[4, 6]	δ' ἐκπολεμηθῆναι πρὸς αὐτοὺς αἰτίαν	ἔλαβε	τοιαύτην. (Βάλακος ὁ τῶν Μωαβιτῶν
[4, 6]	πρὸς τὴν ἀναχώρησιν τῶν γυναικῶν	κατέλαβε	καὶ λιπαροῦντες ἐνέκειντο, μὴ σφᾶς
[4, 4]	πρώτους ὁρῶντα κακῶς ἀπολωλότας. ἔτι	γε	μὴν καὶ παρὰ τῶν οἰκείων
[4, 5]	τοῦ ὀνόματος μεταδίδωσι, τὰ μέντοι	γε	πρὸς τῇ δύσει τοῦ χωρίου
[4, 8]	ἅπαντα τὸν βίον κτησαμένοις: αὐτή	γε	τὸ πρῶτον ἀγαθῶν τὸ πρέσβιστόν
[4, 8]	εἰς τὸ μέλλον κατ' αὐτό	γε	τοῦτ' ἀσφαλὲς εἶναι, καὶ μηδὲν
[4, 4]	γένηταί τι μέγα καὶ χαλεπὸν	συνήγαγε	τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν, καὶ>
[4, 6]	ἐκ τοῦ λανθάνειν μετανοῆσαι δυναμένους,	ἔλεγε	δ' ὡς οὐκ ἄξια δρῷεν
[4, 2]	μετ' εὐπρεπείας πρὸς τοὺς φυλέτας	ἔλεγε.	προιόντος δ' εἰς τοὺς πλείονας
[4, 4]	ὁ θεὸς χρωμένῳ, τὴν δύναμιν	ὑπανῆγε	διὰ τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών. (Τότε
[4, 4]	τοῦ στρατηγοῦ κάθαρσιν τοιαύτην γενομένην	ἀπῆγε	τὴν δύναμιν διὰ τῆς ἐρήμου
[4, 5]	πλείους καταραχθέντας, καὶ ὅσον συνεστραμμένον	ἔφευγε,	περιστάντες ἔβαλλον καὶ πάντας αὐτοὺς
[4, 7]	οὗ δράσας τις τὸν φόνον	ἔφυγε.	μεθ' ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα κάθοδον,
[4, 7]	ὅρων τῆς πόλεως εἰς ἣν	ἔφυγε	τὸν πεφονευκότα: ἑτέρῳ δὲ οὐκ
[4, 1]	ἀκόσμως διωκόμενον εἰς τὴν παρεμβολὴν	συνέφυγε,	καὶ τῷ παρ' ἐλπίδας ἀτυχῆσαι
[4, 6]	ἔσοιτο πρὸς τὸ μέλλον. (Βάλακος	δὲ	ἀγανακτήσας ἐπὶ τῷ μὴ καταράτους
[4, 5]	ἐχώρουν εἰς τὸ ἔργον. ὁ	δὲ	Ἀμορραῖος οὐκέτ' ἦν ἐπιόντων ὅμοιος
[4, 4]	σίκλους ἄνδρα δὲ πεντήκοντα. ὅσοι	δὲ	ἂν ἐνδεέστερα τῶν ὡρισμένων ἔχωσι
[4, 8]	πρὸς τὸ ἐναντίον μεταβαλεῖ. ἐπεὶ	δὲ	ἀνάγκη τὸ ἀνθρώπειον καὶ εἰς
[4, 8]	πάλιν εἰ δεηθεῖεν ἕξοντες. ἂν	δὲ	ἀναισχυντῶσι περὶ τὴν ἀπόδοσιν, μὴ
[4, 8]	οὕτως ἀπέλθω τοῦ βίου. πιστεύεσθαι	δὲ	ἄξιός εἰμι διά τε τὰς
[4, 4]	δὲ πρωτοτόκου πέντε σίκλους, εἶναι	δὲ	ἀπαρχὰς αὐτοῖς καὶ τῆς τῶν
[4, 4]	λαμβάνουσι, δεκάτην αὐτοῖς ἀπομερίζειν. ἔτι	δὲ	ἀπαρχὰς τὸν λαὸν δίκαιον τῷ
[4, 6]	Βάλαμον μηδεμιᾶς τιμῆς ἀξιώσας: ὁ	δὲ	ἀπιὼν ἤδη κἀπὶ τῷ περαιοῦν
[4, 2]	τότε βιάσασθαι μὴ θρασυνόμενος, οἷς	δὲ	ἄπορον ἐκ τοῦ δικαίου τιμᾶσθαι,
[4, 8]	τὸ δίκαιον σπουδὴν προησκηκότες: ἑκάστῃ	δὲ	ἀρχῇ δύο ἄνδρες ὑπηρέται διδόσθωσαν
[4, 6]	κελεύσαντος ἥκει πρὸς Βάλακον. δεξαμένου	δὲ	αὐτὸν τοῦ βασιλέως ἐκπρεπῶς ἠξίου
[4, 6]	αὐτὸς ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν εἴργεται. ταραττομένου	δὲ	αὐτοῦ διὰ τὴν τῆς ὄνου
[4, 8]	τὸ μὲν πλῆθος ὤμνυεν. (Ἐδίδασκε	δὲ	αὐτούς, ὡς ἂν αἱ θυσίαι
[4, 6]	πνεύματι πρὸς αὐτὰ νενικημένος. τοῦ	δὲ	Βαλάκου δυσχεραίνοντος καὶ παραβαίνειν αὐτὸν
[4, 6]	πρέσβεις ταῦτα εἰπὼν ἀπέλυσε. (Μαδιηνῖται	δὲ	Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου καὶ δέησιν
[4, 8]	τὸ Ἑβραίων γένος ἕν. (Ὁ	δὲ	βλασφημήσας θεὸν καταλευσθεὶς κρεμάσθω δι'
[4, 3]	καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ μὲν ἐμῇ σῇ	δὲ	βουλῇ, καὶ τοῦτον Ῥαγουήλου μοι
[4, 7]	σκυθρωποῦ ταύτης ἀπολαύειν ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς	δὲ	γηραιὸς ἤδη τυγχάνων διάδοχον ἑαυτοῦ
[4, 8]	πάθους ἀπομερίζειν τοῖς δεομένοις. (Ταῖς	δὲ	δεκάταις ταῖς δυσίν, ἃς ἔτους
[4, 6]	ταύρους καὶ κριοὺς παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος	δὲ	διὰ ταχέων τοῦ βασιλέως ὁλοκαυτεῖ
[4, 8]	θεοῦ μὴ καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης. οἱ	δὲ	δικασταὶ ἀποφήνασθαι κύριοι περὶ τοῦ
[4, 8]	τοῦ βοὸς ἀνῃρημένῳ γεγενημένος. ἐὰν	δὲ	δοῦλον ἢ θεράπαιναν ἀποκτείνῃ βοῦς,
[4, 8]	τῷ δεσπότῃ τοῦ ἀνῃρημένου. βοῦς	δὲ	ἐὰν οὕτως πληγεὶς ἀποθάνῃ, πωλείσθωσαν
[4, 1]	πληθὺν γενναίως αὐτοὺς ἐδέξαντο, τῶν	δὲ	Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί τε πολλοὶ καὶ
[4, 8]	διάταξιν τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην. οἱ	δὲ	ἐδάκρυόν τε καὶ πολλὴν ἐπιζήτησιν
[4, 2]	τοῦ κοινοῦ προνοεῖσθαι δοκεῖν, ἔργῳ	δὲ	εἰς ἑαυτὸν ἐπραγματεύετο τὴν παρὰ
[4, 8]	ἀτίμως καὶ ἀφανῶς θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν	δὲ	εἰς ἣν ἀποφήνωσι πόλιν τὸν
[4, 3]	ἅπασι γένοιτο καὶ διδασκαλία σωφροσύνης	δὲ	εἰς τοὺς ταῦτα πείσεσθαι περὶ
[4, 8]	τῶν αὐτῶν κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο	δὲ	ἐκ μὲν τῆς αὐτῆς ἐπιμιξίας
[4, 5]	τὴν Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν	δὲ	ἐκεῖνον ἤδη προαπολωλότα καὶ οὕτως
[4, 8]	δὲ ὅσα δύναται χαρίζεσθαι. (Γαμείτωσαν	δὲ	ἐν ὥρᾳ γάμου γενόμενοι παρθένους
[4, 8]	ἐνιαυτοῦ ἐνστάντος τοῦ ἰοβήλου, πεντηκοστὸς	δὲ	ἐνιαυτός ἐστιν, ἐλευθερούσθω καὶ τὰ
[4, 7]	μυριάσιν ἑπτὰ καὶ ἑξήκοντα, ὄνους	δὲ	ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ δὲ καὶ ἀργύρου
[4, 5]	Σαβὰ δὲ παρὰ Ἑβραίοις. ~(Πένθος	δὲ	ἐπ' αὐτῷ τοῦ λαοῦ τριακονθήμερον
[4, 3]	τότ' αὐτοῖς παρὼν γινομένοις, ἃ	δὲ	ἐπὶ τούτοις καίπερ ἐπιστάμενοι σαφῶς
[4, 4]	σκηνῇ τοῦ θεοῦ κατατίθησι. τῇ	δὲ	ἐπιούσῃ προεκόμισε τὰς βακτηρίας: γνώριμοι
[4, 4]	καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀπέβαλε, βιοὺς	δὲ	ἔτη τὰ πάντα τρία πρὸς
[4, 8]	ὀρφανῶν καὶ χηρευουσῶν γυναικῶν. πέμπτου	δὲ	ἔτους κύριος ἔστω τὰ φυτὰ
[4, 6]	γνώμης τῆς ἐμῆς ἀποφαινόμενος. (Τοῦ	δὲ	Ζαμβρίου ταῦτα περὶ ὧν αὐτός
[4, 2]	αὐτῶν ἀποθανεῖν. οὐδ' ὁ θεὸς	δὲ	ἠμέλησε τοῦ μηδὲν αὐτοὺς παθεῖν
[4, 6]	πρὸς Μαδιηνίτας ὑπὲρ αὐτῶν. οἱ	δέ,	ἦν γάρ τις ἀπὸ Εὐφράτου
[4, 6]	τε ταῦτα φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν	δὲ	ἣν βούλονται πίστιν δώσειν ὁμολογούντων
[4, 7]	τε βασιλεῖς αὐτῶν ἅπαντες: πέντε	δὲ	ἦσαν, Ὦχός τε καὶ Σούρης
[4, 6]	οὐκ ὢν ἐν ἑαυτῷ τῷ	δὲ	θείῳ πνεύματι πρὸς αὐτὰ νενικημένος.
[4, 6]	εἰς ἃ δέονται τυχεῖν, τὸν	δὲ	θεὸν ἀντιλέγειν αὐτοῦ τῇ προαιρέσει
[4, 5]	εἰ πολεμεῖν αὐτῷ δίδωσι. τοῦ	δὲ	θεοῦ καὶ νίκην ἐπισημήναντος αὐτὸς
[4, 8]	τεθνηξομένῳ πάθος. καὶ οἱ παῖδες	δὲ	θρηνοῦντες ἔτι μᾶλλον ὡς ἀσθενέστεροι
[4, 7]	προστασίαν ἐπιτρέψαι τῶν πραγμάτων. ὁ	δὲ	Ἰησοῦς πᾶσαν ἐπεπαίδευτο τὴν περὶ
[4, 8]	δρᾶσαι μήτε δρωμένῳ παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι	δὲ	ἵλεω τὸν θεὸν καὶ μηκέτι
[4, 8]	αὐτοὺς πρόθυμον τοῦ θεοῦ. (Ἀρχέτωσαν	δὲ	καθ' ἑκάστην πόλιν ἄνδρες ἑπτὰ
[4, 8]	κἀκείνοις ποιεῖσθαι τὸν ἄροτον. εἶναι	δὲ	καθαρὰ τὰ σπέρματα καὶ ἀνεπίμικτα,
[4, 7]	καὶ ἁβροδίαιτοι σφόδρα ἐτύγχανον. ἤχθησαν	δὲ	καὶ αἱ παρθένοι περὶ δισχιλίας
[4, 7]	ἑξήκοντα, ὄνους δὲ ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ	δὲ	καὶ ἀργύρου ἄπειρόν τι πλῆθος
[4, 8]	διαφθείρητε τὴν πάτριον πολιτείαν. ἔτι	δὲ	καὶ βωμοὺς καὶ ἄλση καὶ
[4, 4]	γὰρ αὐτοῖς τοῦτ' εἶναι. (Μωυσῆς	δέ,	καὶ γὰρ ἐκ πολλοῦ συνιστάμενον
[4, 8]	μένοντας ἀλλοτριωτάτους αὑτοῖς νομισθήσεσθαι. (Ἔστω	δὲ	καὶ δεκάτη τῶν καρπῶν ἐξαίρεσις
[4, 2]	ὁ αὐτὸς ὢν Μωυσεῖ, πλούτῳ	δὲ	καὶ ἡλικίᾳ διαφέρων: εἰ δὲ
[4, 8]	ὡς καὶ πρότερον δεδήλωκα. προεφήτευσε	δὲ	καὶ Ἰησοῦς Μωυσέος παρόντος. ἔπειτα
[4, 5]	ἦν οἷος ὀλίγοι σφόδρα, ἦν	δὲ	καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖος ἀνήρ,
[4, 4]	καθαροὶ τὸ λοιπὸν ἦσαν. τοῦτο	δὲ	καὶ κατελθοῦσιν εἰς τὰς κληρουχίας
[4, 6]	ἀγαθῶν ἐν εἰρήνῃ χορηγοῦν, νίκην	δὲ	καὶ κράτος ἐν πολέμῳ. παῖδας
[4, 3]	τὴν γνώμην τρέπων ἐθορύβει. πέμψας	δὲ	καὶ Μωυσῆς πρὸς Ἀβίραμον καὶ
[4, 7]	πονεῖν ἀπέθεντο εἰς αὐτάς. (Οἰκοδομεῖ	δὲ	καὶ Μωυσῆς τὰς δέκα πόλεις
[4, 8]	κατὰ χώραν, καὶ τοὺς μνηστευσαμένους	δὲ	καὶ νεωστὶ γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ
[4, 3]	ἀλλὰ κατ' ἐμὴν χάριν. παράστησον	δὲ	καὶ νῦν, ὅτι πάντα σῇ
[4, 8]	τι τῶν δυσχερεστέρων ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας	δὲ	καὶ ξύλων ἀπορουμένους εἰς ποίησιν
[4, 8]	τροφὴν εὔχρηστος εἶναι κατηξιωμένος, ἐὰν	δὲ	καὶ ὁ δεσπότης ἐλέγχηται προειδὼς
[4, 8]	τῆς τῶν Λευιτῶν φυλῆς. ἔστωσαν	δὲ	καὶ οἱ δικάζειν λαχόντες ταῖς
[4, 8]	τὴν ἁπάντων θαπτέσθω νυκτός. οὕτως	δὲ	καὶ οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν
[4, 8]	ζημίας αὑτοῖς αἴτιοι γεγόνασι. μανθανέτωσαν	δὲ	καὶ οἱ παῖδες πρῶτον τοὺς
[4, 8]	τῶν νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν	δὲ	καὶ οἱ πολέμιοι καὶ νεκρὸς
[4, 8]	τοῦτο καὶ τὸ σῶμα: ὁμοίως	δὲ	καὶ πᾶν τὸ νομιζόμενον τέρας
[4, 8]	περὶ τοῦ μέλλοντος ἀπεθρήνουν, τοῖς	δὲ	καὶ περὶ τούτου τὸ πένθος
[4, 8]	ἀθῷος ἔστω ὁ πλήξας, σωθέντος	δὲ	καὶ πολλὰ δαπανήσαντος εἰς τὴν
[4, 8]	πρότερον γὰρ οὐκ ἐφετέον: εἰ	δὲ	καὶ πρὸς ἐκεῖνον κακωθείη καὶ
[4, 3]	μὲν ἔδεισεν ὁ λαός, πατάγου	δὲ	καὶ σκληροῦ ῥαγέντος ἤχου κατὰ
[4, 7]	πολεμίους, ἀσφαλισάμενοι περιέμενον αὐτούς. ἐλθόντων	δὲ	καὶ συμβολῆς γενομένης πίπτει τῶν
[4, 8]	τοῦ κατ' αὐτοὺς ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας	δὲ	καὶ συναιροῦντας τὰ θέρη μὴ
[4, 8]	τοῖς πενομένοις ἔλεον νέμοντος. μύλην	δὲ	καὶ τὰ περὶ ταύτην σκεύη
[4, 8]	πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον βοηθεῖν. (Μηνύειν	δὲ	καὶ τὰς ὁδοὺς τοῖς ἀγνοοῦσι,
[4, 6]	ἀνδράσιν ἀνήρετο τὸν θεόν, ὁ	δὲ	καὶ τῆς πείρας δυσχεράνας κελεύει
[4, 8]	εἶναι τούτοις> πρὸς διατροφήν: ὁμοίως	δὲ	καὶ τῆς τρύγης ἀπολιπεῖν τὰς
[4, 2]	μὴ βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν	δὲ	καὶ τὸ μὴ προσέσθαι παρέχοντος
[4, 2]	καὶ τοῦτον αὐτὸν ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο	δὲ	καὶ τὸ πλῆθος καὶ βάλλειν
[4, 8]	δὲ προτροπῇ τῶν ἐσομένων: ἐπιγράφειν	δὲ	καὶ τοῖς θυρώμασιν αὐτῶν τὰ
[4, 4]	τούτων ὡς βούλονται δοκιμάσαι. εἶναι	δὲ	καὶ τοῖς κατ' οἶκον θύουσιν
[4, 8]	αὐτοῦ τῷ δεσπότῃ καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω	δὲ	καὶ τοῖς στέγεσιν ἅπερ ὡς
[4, 8]	κατοπτεύειν, ἀπέπεμπε τὴν γερουσίαν. ἀσπαζομένου	δὲ	καὶ τὸν Ἐλεάζαρον αὐτοῦ καὶ
[4, 4]	τειχῶν αὐτοῖς ἀνεῖναι. πρὸς τούτοις	δὲ	καὶ τὸν λαὸν ἐξέταξε τῶν
[4, 8]	χειμῶνος πεπτωκότων ἐν πηλῷ, συνδιασώζειν	δὲ	καὶ τὸν πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον
[4, 8]	δακρυτὴν τὴν ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ	δὲ	καὶ τοῦτ' αὐτῷ χαρίζεσθαι κρίνοντες
[4, 6]	κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀράς, θύσας	δὲ	καὶ τρίτον ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων
[4, 8]	γαστρὶ μειώσας τὸ πλῆθος, διδόσθω	δὲ	καὶ τῷ ἀνδρὶ τῆς γυναικὸς
[4, 6]	τῶν ἀρξαμένων οὐ κολαζομένων, τόλμῃ	δὲ	καὶ ψυχῆς καὶ σώματος ἀνδρείᾳ
[4, 8]	καὶ οὕτως ἀνεπαιτίατος ἀπίτω. χρησάμενος	δὲ	κἂν ἐλαχίστῳ μέρει τῶν πεπιστευμένων
[4, 8]	αὐτῶν ἐνιαύσιος, καὶ φυτεύσαντας οὔπω	δὲ	καρπῶν μετεσχηκότας, ἐᾶν κατὰ χώραν,
[4, 8]	αὐτὴν τὴν ἡλικίαν συνίεσαν. ἦν	δὲ	κατ' ἐπίνοιαν τοῖς τε νέοις
[4, 4]	τοῖς εἴκοσι καὶ ἑκατόν. ἀποθνήσκει	δὲ	κατὰ σελήνην νουμηνίᾳ μηνὸς ὄντος
[4, 8]	Ἰσραηλιτῶν ἐχέτω μηδὲ εἷς: ἐὰν	δὲ	κεκτημένος φωραθῇ τεθνάτω, τοῦτο πάσχων
[4, 6]	τοῖς νεανίαις αὐτῶν προστάξατε. ἐπειδὰν	δὲ	κεχειρωμένους ὁρῶσι ταῖς ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν
[4, 8]	ἀνηκόντων εἰς τὴν πολιτείαν. οὓς	δὲ	κοινοὺς ἡμῖν καὶ πρὸς ἀλλήλους
[4, 8]	ταὐτὸν παθόντος τοῦ πεπληχότος. ἂν	δὲ	κομισθεὶς παρ' ἑαυτὸν καὶ νοσήσας
[4, 2]	καὶ πῦρ πάριτε. καὶ σὺ	δέ,	Κορῆ, παραχώρησον τὴν κρίσιν τῷ
[4, 2]	ποίει τοῦ θεοῦ κρείττονα, παραγίνου	δὲ	κριθησόμενος οὕτως περὶ τοῦ γέρως.
[4, 8]	γενησομένην ἐπὶ τῇ χρηστότητι. (Οἱ	δὲ	λαβόντες εἴτε ἀργύρια εἴτε τινὰ
[4, 7]	ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν μέρος, τὴν	δὲ	λοιπὴν νέμει τῷ λαῷ. καὶ
[4, 6]	τοῦθ' ὑποθέμενος αὐτοῖς ᾤχετο. (Τῶν	δὲ	Μαδιηνιτῶν πεμψάντων τὰς θυγατέρας κατὰ
[4, 8]	γὰρ πανοικὶ χρῆναι ἀφανίσαι. (Φυλάσσειν	δὲ	μάλιστα ἐν ταῖς μάχαις, ὡς
[4, 4]	οὐδ' οὕτως συνέβη παύσασθαι, πολλῷ	δὲ	μᾶλλον αὔξειν καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν
[4, 5]	γῆς καὶ πλῆθος χρημάτων. Ὤγης	δὲ	μέγεθός τε καὶ κάλλος ἦν
[4, 6]	οὐδὲν ἡμῶν εἰδότων ἀφίησιν. ἐγὼ	δὲ	μέμνημαι μὲν ὧντε καὶ σὺ
[4, 2]	μὲν ὄντα τοῦ αὐτοῦ μηδὲν	δὲ	μεμφθῆναι τοῖς παρὰ τὴν ἱερωσύνην
[4, 7]	περὶ δισχιλίας καὶ τρισμυρίας. Μωυσῆς	δὲ	μερίσας τὴν λείαν τῆς μὲν
[4, 6]	μετάνοιαν ἄγειν ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς	δὲ	μετ' αὐτὸν Ζαμβρίας ἀλλὰ σὺ
[4, 8]	τῶν προτέρων ἀνδρῶν συνοικούσαις. ἐὰν	δὲ	μὴ βούληται γαμεῖν ὁ ἀδελφός,
[4, 8]	τὸν πρότερον αὐτῆς ἄνδρα: δούλας	δὲ	μὴ γαμεῖσθαι τοῖς ἐλευθέροις, μηδ'
[4, 8]	τῶν οἰκείων ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα	δὲ	μὴ δι' ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος
[4, 8]	ἀληθῆ ποιήσει τὰ προβεβιωμένα. γυναικῶν	δὲ	μὴ ἔστω μαρτυρία διὰ κουφότητα
[4, 1]	ὑπὸ τῆς ἥττης καταπεπληγότας, φοβούμενος	δὲ	μὴ θαρσήσαντες ἐπὶ τῇ νίκῃ
[4, 8]	παρθένους ἐλευθέρας γονέων ἀγαθῶν, ὁ	δὲ	μὴ μέλλων ἄγεσθαι παρθένον μὴ
[4, 8]	νόμων καὶ μάτην κειμένων, θεοῦ	δὲ	μὴ πειραθείητε χαλεπαίνοντος ὑπὲρ ἀμελουμένων
[4, 8]	γερουσία τὸ δοκοῦν ἀποφαινέσθωσαν. (Εἷς	δὲ	μὴ πιστευέσθω μάρτυς, ἀλλὰ τρεῖς
[4, 8]	θράσος τοῦ γένους αὐτῶν: μαρτυρείτωσαν	δὲ	μηδὲ δοῦλοι διὰ τὴν τῆς
[4, 8]	τούτου θύειν τῷ θεῷ. (Βλασφημείτω	δὲ	μηδεὶς θεοὺς οὓς πόλεις ἄλλαι
[4, 8]	τὰ πλείονα τοῦ φρονεῖν, πρασσέτω	δὲ	μηδὲν δίχα τοῦ ἀρχιερέως καὶ
[4, 8]	τὰ φαῦλα πρότερον λαβοῦσα. δεῖ	δὲ	μηδὲν εἶναι τοιοῦτον συγκεχωρημένον, ἐξ
[4, 8]	οὐδεὶς πονηρὸς ὢν λανθάνει. εἰ	δὲ	μηδὲν ἐπίβουλον δρῶν ὁ πιστευθεὶς
[4, 8]	πολλῆς σπουδῆς μήνυτρα προθέμενοι: μηδενὸς	δὲ	μηνύοντος αἱ ἀρχαὶ τῶν πόλεων
[4, 4]	μὴ παροξύνῃ τὸ πλῆθος, αὐτὸ	δὲ	μόνον τοῖς φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν
[4, 3]	σώματα αὐτῶν ἀφανῆ γεγονέναι. περισώζεται	δὲ	μόνος Ἀαρὼν μηδὲν ὑπὸ τοῦ
[4, 5]	καὶ Σιχὼν ὁ βασιλεύς. Ἑβραῖοι	δὲ	νεκροὺς ἐσκύλευον καὶ λείαν ἔλαβον
[4, 6]	καὶ τὴν Χοσβίαν ἀπέκτεινεν. οἱ	δὲ	νέοι πάντες, οἷς ἀρετῆς ἀντιποίησις
[4, 4]	πρότερον μὲν Ἄρκην λεγομένην Πέτραν	δὲ	νῦν ὀνομαζομένην. ἐνταῦθα ὑψηλοῦ περιέχοντος
[4, 4]	μὲν καὶ γεωργίας ἄπειρον ὁλόκληρον	δέ,	ξανθὴν πᾶσαν, μικρὸν ἄπωθεν τοῦ
[4, 4]	οὗ τὴν Αἴγυπτον κατέλιπε μηνὸς	δὲ	Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ κατὰ σελήνην. θάπτουσι
[4, 6]	ἀδικῆσαί σου τὴν ἐπιθυμίαν. κρείττων	δὲ	ὁ θεὸς ὧν ἐγὼ χαρίζεσθαι
[4, 8]	εἰ πρὸς διορύγματι τειχίου. βόσκημα	δὲ	ὁ κλέψας τετραπλῆν τὴν ζημίαν
[4, 8]	οἷς ἂν ἔχῃ τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω	δὲ	ὁ τῆς κόρης πατὴρ ἢ
[4, 6]	τοῦ κτήνους ὄντος αἰτίου, τὴν	δὲ	ὁδὸν αὐτοῦ διακωλύοντος παρὰ γνώμην
[4, 2]	τούτων ἅπας ὁ στρατός. ἦσαν	δὲ	οἱ συντεταγμένοι τῷ Κορῇ πεντήκοντα
[4, 8]	στρατηγὸς μὲν ἐν ὀλίγοις, προφήτης	δὲ	οἷος οὐκ ἄλλος, ὥσθ' ὅ
[4, 6]	πάντων ὧν ὑπῆρχεν αὐτοῖς. ταῦτα	δὲ	ὀμνύντες ἔλεγον καὶ θεὸν μεσίτην
[4, 8]	δοῦλος ἔστω τοῖς καταδεδικασμένοις. (Πραθεὶς	δὲ	ὁμοφύλῳ τις ἓξ ἔτη δουλευέτω,
[4, 6]	τοῦ μέλλοντος καὶ τὸν νομοθέτην	δὲ	ὁρῶν μὴ περαιτέρω τὴν ἀπόνοιαν
[4, 5]	Ἀρνῶνα κωλύειν ἑτοιμότατος ἦν. (Μωυσῆς	δὲ	ὁρῶν πολεμίως αὐτοῖς τὸν Ἀμοραῖον
[4, 8]	ἃ δέδωκεν αὐτοῖς ἀγαθὰ προσκτήσασθαι	δὲ	ὅσα δύναται χαρίζεσθαι. (Γαμείτωσαν δὲ
[4, 2]	διὰ τοῦτο ταραχῆς παύσασθε, πρωὶ	δὲ	ὅσοι τῆς ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε κομίζων
[4, 4]	καὶ οἶνον οὐ προσφερόμενοι, τούτους	δὲ	ὅταν τὰς τρίχας ἀφιερῶσιν ἐπὶ
[4, 8]	λαὸς ἐφ' ἡμέρας τριάκοντα, λύπη	δὲ	οὐκ ἄλλη κατέσχεν Ἑβραίους τοσαύτη
[4, 7]	ἣν ἔφυγε τὸν πεφονευκότα: ἑτέρῳ	δὲ	οὐκ ἐπετέτραπτο. αἱ δὲ πόλεις
[4, 6]	ἀστέρων ἀριθμὸς ἐν οὐρανῷ. τοσούτοις	δὲ	οὖσιν οὐκ ἀπαγορεύσει τὸ θεῖον
[4, 4]	αὑτοὺς καθιερῶσιν εὐχὴν πεποιημένοι, ναζιραῖοι	δὲ	οὗτοι καλοῦνται, κομῶντες καὶ οἶνον
[4, 8]	ἀρετῆς διὰ παντὸς ἔστω. παραχωροίη	δὲ	οὗτος τοῖς μὲν νόμοις καὶ
[4, 8]	μέμψις ὡς διημαρτηκόσι γένηται. ἔχει	δὲ	οὕτως ἡ διάταξις ἡμῶν τῶν
[4, 8]	ἡμῖν ὁ θεὸς παρέσχεν, ἐλαύνειν	δὲ	οὕτως ὡς ἐπὶ τέκνων σφαγῇ
[4, 8]	τῶν ἄλλων τραπέσθαι διήγησιν. γέγραπται	δὲ	πάνθ' ὡς ἐκεῖνος κατέλιπεν οὐδὲν
[4, 2]	ἄξιοι δοκεῖτε, καὶ τὸν ὅμιλον	δὲ	πάντα τῆς ὁμοίας οὐκ ἀποστερῶ
[4, 6]	ἀνδραγαθίας πολλοὶ τῶν παρανομησάντων, ἐφθάρησαν	δὲ	πάντες> καὶ λοιμῷ ταύτην ἐνσκήψαντος
[4, 4]	Λώου δὲ παρὰ Μακεδόσι Σαβὰ	δὲ	παρὰ Ἑβραίοις. ~(Πένθος δὲ ἐπ'
[4, 4]	μὲν Ἀθηναίοις Ἑκατομβαιῶνος καλουμένου Λώου	δὲ	παρὰ Μακεδόσι Σαβὰ δὲ παρὰ
[4, 8]	περιόντος αὐτοῖς κἀκείνοις μεταδιδόντων. ὁ	δὲ	παρὰ ταῦτα ποιήσας πληγὰς μιᾷ
[4, 8]	ἐλευθέρου γάμου τὴν κόρην, ἡ	δὲ	παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα δι' ἡδονὴν
[4, 8]	μὴ νοσφίζεσθαι ἀλλότρια. (Μὴ ἐξεῖναι	δὲ	παριέναι κτηνῶν τινι κακοπαθούντων ὑπὸ
[4, 3]	ὁ κόσμος τῆς καταστάσεως. ὁ	δὲ	πᾶς ὅμιλος φύσει χαίρων τῷ
[4, 8]	τῆς ἀποδόσεως ὁ δεδανεικώς, ἂν	δὲ	πένης, ἀποτιθέτω πρὶν ἡλίου δυσμῶν,
[4, 7]	γὰρ δισχιλίους καὶ πεντακισμυρίους, ὄις	δὲ	πεντακισχιλίας πρὸς μυριάσιν ἑπτὰ καὶ
[4, 3]	θεὸς ἥδιον εἴη κεχειροτονημένος. συνελθόντων	δὲ	πεντήκοντα καὶ διακοσίων ἀνδρῶν, οἳ
[4, 4]	γυναῖκα μὲν τριάκοντα σίκλους ἄνδρα	δὲ	πεντήκοντα. ὅσοι δὲ ἂν ἐνδεέστερα
[4, 3]	δ' οὐδὲν ἀντειπόντες ἠκολούθουν. οἱ	δὲ	περὶ Δαθάμην πυθόμενοι τὸν Μωυσῆν
[4, 5]	τῇ μὲν κατασκευῇ σιδηρέαν, τεσσάρων	δὲ	πηχῶν τὸ εὖρος, μήκει δὲ
[4, 3]	τινὰ προσφέροι Μωυσῆς ἀμυνούμενοι. (Ὁ	δὲ	πλησίον γενόμενος τὰς χεῖρας εἰς
[4, 8]	τέρας τοῖς ὁρῶσι. μὴ ἐξεῖναι	δὲ	ποιεῖν ἐκτομίας μήτε ἀνθρώπους μήτε
[4, 8]	αὐτῷ καταπρανοῦς γενομένης. ἐν ἑτέρᾳ	δὲ	πόλει μήτε βωμὸς μήτε νεὼς
[4, 7]	ἑτέρῳ δὲ οὐκ ἐπετέτραπτο. αἱ	δὲ	πόλεις αἱ πρὸς τὰς φυγὰς
[4, 8]	γένηται τοῦθ' ὑπερόριον πραχθείη. μέλλοντας	δὲ	πολεμεῖν πρεσβείαν καὶ κήρυκας πέμπειν
[4, 8]	ἐπ' αὐτοὺς παρατεταγμένων ἀποφήνασθαι, συμβαίνει	δὲ	πολλὰ τοιαῦτα τοῖς ἀνθρώποις, ἀναπεμπέτωσαν
[4, 8]	κέρδος πρὸς τὴν ὕβριν: ἐὰν	δέ	που μόνῃ περιπεσὼν βιάσηται μηδενὸς
[4, 8]	εἰς ἄλλον μεταστήσησθε τρόπον. ταῦτα	δὲ	πράττοντες ἀλκιμώτατοι μάχας διενεγκεῖν ἁπάντων
[4, 8]	ὁ καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν ἔμελλεν. (Ἂν	δὲ	πραχθέντος φόνου ἔν τινι χώρᾳ
[4, 8]	ἐθελοκακήσωσι περὶ τὰς γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι	δὲ	προνοεῖσθε, μή τι τῶν δυσχερεστέρων
[4, 7]	παρανομοῦντα τούτους Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου. Μαδιηνῖται	δὲ	προπυθόμενοι τὸν στρατὸν ἐπὶ σφᾶς
[4, 5]	ἔφευγον ἐπὶ τῶν πόλεων, οἱ	δὲ	πρὸς τὴν δίωξιν οὐκ ἔκαμνον,
[4, 7]	εἰς κατοικισμὸν Μωυσέος ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς	δὲ	προσελθόντων αὐτῷ τῶν πρώτων τῆς
[4, 8]	μὲν τῶν ἤδη γεγονότων ἐπὶ	δὲ	προτροπῇ τῶν ἐσομένων: ἐπιγράφειν δὲ
[4, 4]	καὶ ἥμισυ αὐτοῖς ἀναφέρειν, ἀνθρώπου	δὲ	πρωτοτόκου πέντε σίκλους, εἶναι δὲ
[4, 3]	θυμιατηρίοις ὁπόσα κομίζοντες ἔτυχον. ἐξέλαμψε	δὲ	πῦρ τοσοῦτον ὅσον οὔτε χειροποίητον
[4, 7]	δὲ Ῥοβέης καὶ Οὔρης, πέμπτος	δὲ	Ῥέκεμος, οὗ πόλις ἐπώνυμος τὸ
[4, 7]	Ὦχός τε καὶ Σούρης ἔτι	δὲ	Ῥοβέης καὶ Οὔρης, πέμπτος δὲ
[4, 6]	θεοῦ δουλείαν μὲν ἡμῖν ἀρχὴν	δὲ	σαυτῷ κακουργεῖς ἀφαιρούμενος ἡμᾶς τὸ
[4, 8]	βοῦς, αὐτὸς μὲν καταλιθούσθω, τριάκοντα	δὲ	σίκλους ὁ κύριος τοῦ βοὸς
[4, 7]	ὑπ' ἀρετῆς γεγενημένης, ὑπὸ μηδενὸς	δὲ	σκυθρωποῦ ταύτης ἀπολαύειν ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς
[4, 8]	τῶν ἀρίστων εἶναι χρησίμου. νῦν	δέ,	συγγνώμην γὰρ χρὴ νέμειν ἐφ'
[4, 7]	ὑπ' αὐτῶν γῆν, μὴ θέλειν	δὲ	συναραμένους τῶν ἐπιλοίπων ἀγώνων γῆν
[4, 8]	Μωυσῆς εἶπε μὴ παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν	δὲ	τὰς ἑτέρας, καὶ τούτων πάλιν
[4, 8]	τῇ κυρώσει τῶν λεγομένων. ἀνέγραψε	δὲ	τὰς εὐλογίας καὶ τὰς κατάρας
[4, 8]	μὲν ἐπὶ τῶν πατρίδων, εἰς	δὲ	τὰς εὐωχίας ὑπηρετείτω καὶ τὰς
[4, 4]	ἄρρενες τῶν ἱερέων αὐθημερόν. (Ὡς	δὲ	ταῦτα μετὰ τὴν στάσιν Μωυσῆς
[4, 8]	αὐτὸς γεννήσας ὑμῖν ἔδωκε. (Μωυσέος	δὲ	ταῦτα πρὸς τελευτῇ τοῦ βίου
[4, 8]	προτέλεια τοῖς ἱερεῦσι διδότωσαν. ἐπειδὰν	δὲ	ταῦτά τις ποιήσας καὶ πάντων
[4, 6]	ἐλάττους τετρακισχιλίων καὶ μυρίων. (Ὑπὸ	δὲ	ταύτης παροξυνθεὶς τῆς αἰτίας Μωυσῆς
[4, 8]	δ' ἑβδόμῳ ἐλεύθερος ἀφείσθω: ἐὰν	δὲ	τέκνων αὐτῷ γενομένων ἐκ δούλης
[4, 8]	ἐν τῇ φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν	δὲ	τεσσαράκοντα ἐτῶν παρὰ τριάκοντα ἡμέρας
[4, 8]	αὐτῷ τῷ δεσπότῃ χρῆσθαι. τῷ	δὲ	τετάρτῳ τρυγάτω πᾶν τὸ γενόμενον,
[4, 8]	πρὸς ἄλλην μεταβάντα γῆν. κρατήσαντες	δὲ	τῇ μάχῃ τοὺς ἀντιταξαμένους κτείνατε,
[4, 2]	δὲ καὶ ἡλικίᾳ διαφέρων: εἰ	δὲ	τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν, εἰκότως
[4, 5]	ἀπὸ μεσημβρίας ὁρίζοντος αὐτό, Ἰοβάκου	δὲ	τὴν ἀρκτῴαν αὐτοῦ πλευρὰν περιγράφοντος,
[4, 6]	ὑπαγορεύει τὸ θεῖον λέγειν, βιάζεσθαι	δὲ	τὴν ἐκείνου βούλησιν: οὐδὲν γὰρ
[4, 5]	κατὰ τὸ ἔργον γεγονότας, Ἑβραῖοι	δὲ	τὴν ἐκείνων παρελάμβανον. ἔστι δὲ
[4, 4]	τὰς κληρουχίας προσέταξε ποιεῖν. (Μετὰ	δὲ	τὴν ἐπὶ τῷ πένθει τῆς
[4, 2]	οὐκ ἐπὶ τἀδελφῷ καταλιπεῖν. (Μωυσῆς	δὲ	τὴν Κορέου διαβολὴν ἐκ πολλοῦ
[4, 6]	κεκελευκέναι συναπῄει τοῖς πρέσβεσι. κατὰ	δὲ	τὴν ὁδὸν ἀγγέλου θείου προσβαλόντος
[4, 8]	τότε μὲν οὕτω διελύθησαν. (Βούλομαι	δὲ	τὴν πολιτείαν πρότερον εἰπὼν τῷ
[4, 8]	ἐκ λαιῶν Βουλῆ προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν	δὲ	τὴν στρατιὰν καθ' ἓξ φυλὰς
[4, 8]	ἀποδώσει καὶ τὸν ναόν: ἔσεσθαι	δὲ	τὴν τούτων ἀποβολὴν οὐχ ἅπαξ,
[4, 8]	ἐρήμου τυγχάνοντας ἐποίησαν κακῶς, ἐξελόντας	δὲ	τὴν Χαναναίων γῆν καὶ πᾶσαν
[4, 4]	ἐπὶ τούτου μεμενηκυίας ἔβλεπον, ἐκ	δὲ	τῆς Ἀαρῶνος βλαστούς τε καὶ
[4, 7]	τοῖς ὁρίοις τῆς Ἀραβίας, Ἀρίμανον	δὲ	τῆς Γαλαδηνῶν γῆς, καὶ Γαυλανὰν
[4, 8]	τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῦ μνήμην. ἐρομένης	δὲ	τῆς γερουσίας, διὰ ποίαν αἰτίαν
[4, 5]	αὐτῶν διάπειραν βουλόμενος λαβεῖν: διαμαρτὼν	δὲ	τῆς ἐλπίδος αὐτός τε ἀποθνήσκει
[4, 8]	πρὸς τοῦτό τινες ἐκβιάζωνται, κρατεῖν	δὲ	τῆς ἐπιθυμίας τὸ εὐπρεπὲς καὶ
[4, 7]	δίδωσι καὶ τοῖς ἱερεῦσι, Λευίταις	δὲ	τῆς ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν μέρος,
[4, 8]	τιμὴν τῆς ὕβρεως καταβαλλέτω. γυναικὸς	δὲ	τῆς συνοικούσης βουλόμενος διαζευχθῆναι καθ'
[4, 8]	τοῦτον ὑπ' αὐτῶν ἐνεχθῆναι, βιασαμένης	δὲ	τῆς φύσεως ἀώρως μήτε τῷ
[4, 8]	τὰ θέρη μὴ καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν	δέ	τινα καὶ τῶν δραγμάτων τοῖς
[4, 8]	τὴν γυναῖκα ἐλευθέραν ἐπαγόμενος. (Ἐὰν	δέ	τις ἢ χρυσίον ἢ ἀργύριον
[4, 8]	φόβον μὴ τἀληθῆ μαρτυρῆσαι. ἂν	δέ	τις ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ, πασχέτω ταῦτ'
[4, 8]	δ' ὑπὲρ τούτου καταβαλλέτω. ὁ	δὲ	τὸ ἐπιτίμιον ἄπορος διαλύσασθαι δοῦλος
[4, 7]	μὲν οὐ καταλιπὼν ἄρσενας θυγατέρας	δέ	τοι, καὶ πυθομένων εἰ τούτων
[4, 4]	τοῦ θεοῦ θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν, τὸν	δὲ	τοιούτων ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ καὶ πάντων
[4, 3]	τῆς εἰς Μωυσῆν ὑποψίας, ἐπένευσαν	δὲ	τοῖς εἰρημένοις: καὶ γὰρ ἦν
[4, 2]	εἰς τοῦτο καιρὸν λάβωσιν. ~(Ὅπερ	δὲ	τοῖς μεγάλοις συμβαίνει στρατοπέδοις καὶ
[4, 1]	ἐξ αὐτοῦ βοηθείας δέωνται, πολεμεῖν	δὲ	τοῖς Χαναναίοις ὡρμήκεσαν λέγοντες τὸν
[4, 8]	ἃς οὐδ' ἀντειπεῖν δυνηθείη. τοῦ	δὲ	τολμηρῶς καὶ προπετῶς ἐπενεγκεῖν αἰτίαν
[4, 8]	ἄλλων ἔπαινον αὐτῷ παρέξει, μάλιστα	δὲ	τὸν θεόν, ὃν οὐδεὶς πονηρὸς
[4, 2]	πλῆθος οὐδένα ἐποιήσατο λόγον, πρὸς	δὲ	τὸν Κορῆ βοῶν ἐφ' ὅσον
[4, 8]	αὐτὸν ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν εἰπεῖν. (Ἐβίωσε	δὲ	τὸν πάντα χρόνον ἐτῶν εἴκοσι
[4, 5]	ὁ στρατὸς αὐτοῦ διαφθείρεται. Μωυσῆς	δὲ	τὸν ποταμὸν Ἰόβακον περαιωσάμενος διεξῄει
[4, 3]	ἀκριβέστερον οὐκ ἀκοῇ μαθὼν ὄψει	δὲ	τότ' αὐτοῖς παρὼν γινομένοις, ἃ
[4, 6]	τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς ἐνδῆσαι. συγχωρήσαντος	δὲ	τοῦ Βαλάκου δὶς μὲν τεθυκότι
[4, 5]	δὲ πηχῶν τὸ εὖρος, μήκει	δὲ	τοῦ διπλασίονος ἑνὶ πήχει μείζονα.
[4, 8]	ἱερεῦσι μόνοις ταύτην ἀποδεδεῖχθαι. (Συνελθόντος	δὲ	τοῦ πλήθους εἰς τὴν ἱερὰν
[4, 1]	πόλεμον τῆς ἐκείνου βουλήσεως. (Μωυσῆς	δὲ	τοὺς μὲν οἰκείους ὁρῶν ὑπὸ
[4, 2]	σὺ καὶ τούτων ἕκαστος, ἀπεδήλου	δὲ	τοὺς πεντήκοντα καὶ διακοσίους ἄνδρας,
[4, 6]	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀρὰς ποιήσηται. παραγενομένους	δὲ	τοὺς πρέσβεις δέχεται ξενίᾳ φιλοφρόνως
[4, 4]	αὑτοὺς ὀνομάσαντες τῷ θεῷ, δῶρον	δὲ	τοῦτο σημαίνει κατὰ Ἑλλήνων γλῶτταν,
[4, 8]	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ, ποιήσαντες	δὲ	τοῦτον ἐχθρὸν τήν τε γῆν,
[4, 3]	οὓς ἔδει καίειν ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς	δὲ	τούτων ἀπολομένων βουλόμενος τὴν τιμωρίαν
[4, 2]	πλήθους ἀλλ' αὐτοῦ ψηφισαμένου, τυράννων	δὲ	τρόπῳ καταχαριζομένου τὰς τιμὰς οἷς
[4, 6]	ἡ γῆ καὶ θάλασσα, ἀρκέσετε	δὲ	τῷ κόσμῳ παρασχεῖν ἑκάστῃ γῇ
[4, 8]	μήπω κατηγγυημένην αὐτὸς γαμείτω: ἢν	δὲ	τῷ πατρὶ τῆς κόρης μὴ
[4, 8]	ἃ ἔλαβεν ἀποδοῦναι κατεγνώσθω. ὁμοίως	δὲ	τῷ περὶ παρακαταθηκῶν κἂν μισθόν
[4, 2]	δ' εἶναι κακουργοῦσι δυνατοί. συμφέρειν	δὲ	τῷ πλήθει τοὺς τοιούτους ἔτι
[4, 8]	μέρος ἑνὶ λείποντι μηνί. ἐτελεύτησε	δὲ	τῷ ὑστάτῳ μηνὶ τοῦ ἔτους,
[4, 4]	βεβαίως εἶχε τὴν τιμήν, ἡ	δὲ	τῶν Ἑβραίων στάσις πολὺν ἀκμάσασα
[4, 4]	καρπῶν ἐπιφέρειν, καὶ τῶν τετραπόδων	δὲ	τῶν εἰς τὰς θυσίας νενομισμένων
[4, 7]	Πέτρα παρ' Ἕλλησι λεγομένη. τραπέντων	δὲ	τῶν πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι διήρπασαν
[4, 4]	βίβλῳ δεδηλώκαμεν, εὐπορίαν ἐπενόησε. πάντων	δὲ	τῶν τοῖς ἱερεῦσι τελουμένων κοινωνεῖν
[4, 7]	τισι δοκῇ οὕτω σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς	δὲ	ὑπὲρ ὧν καὶ προεῖπον ἐπὶ
[4, 6]	οὐ δυνηθέντα θείᾳ προνοίᾳ, γνώμην	δὲ	ὑποθέμενον, ᾗ χρησαμένων τῶν πολεμίων
[4, 8]	τῷ Ἀβαρεῖ καλουμένῳ ἐγένετο, τοῦτο	δὲ	ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ κεῖται γῆν
[4, 3]	ὑπ' ἐμῆς τέχνης νικωμένου. ποιήσεις	δὲ	φανερὰν τὴν ἐπ' αὐτοῖς δίκην
[4, 6]	ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο	δὲ	φρονεῖν ἐφ' ἑαυτοῖς μέγα Ἰσραηλῖται
[4, 3]	εἰ Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν	δὲ	φρονίμων, εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν καὶ
[4, 8]	ἔχειν τὴν εἰρήνην φυλάττειν, εἰ	δὲ	φρονοῦντες ἐφ' ἑαυτοῖς ὡς ἰσχύι
[4, 3]	σὴν εἰς τέλος ἔρχεται, ὅτι	δὲ	φροντίζεις τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν
[4, 6]	τοιούτων ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο. νῦν	δέ,	χαρίζεσθαί τε γὰρ αὐτῷ σοὶ
[4, 8]	αὐτοκράτορι χρώμενοι τῷ θεῷ, ὑποστράτηγον	δὲ	χειροτονήσαντες ἕνα τὸν ἀρετῇ προύχοντα:
[4, 8]	αὐτῆς τὸν κόσμον παρέξεται, γένοιτο	δὲ	χρόνος μηδὲ εἷς, ὃς καινίσει
[4, 8]	κλοπῇ θάνατος ἔστω ζημία, ὁ	δὲ	χρυσὸν ἢ ἄργυρον ὑφελόμενος τὸ
[4, 5]	δὲ τὴν ἐκείνων παρελάμβανον. ἔστι	δὲ	χωρίον, ὃ τριῶν μεταξὺ ποταμῶν
[4, 8]	καὶ πολλὴν ἔδωκε καρποῦσθαι, μαρτυράμενος	δὲ	ὡς τάς τε δεκάτας κατὰ
[4, 8]	ἐάσει τινὰς ἀποκυλισθέντας ἀπολέσθαι. (Παρακαταθήκην	δὲ	ὥσπερ ἱερόν τι καὶ θεῖον
[4, 8]	συνελθόντος τοῦ λαοῦ παντὸς λέγει	τοιάδε:	(Ἄνδρες συστρατιῶται καὶ τῆς μακρᾶς
[4, 8]	ἀπενηνοχὼς ἀπιέναι μέλλῃ πρὸς αὑτὸν	οἴκαδε,	στὰς ἀντικρὺ τοῦ τεμενίσματος εὐχαριστησάτω
[4, 8]	αὐτῷ τοῦτον εἴη παρεσχηκώς: ἀλλὰ	μηδὲ	ἀναβάλλεσθαι τὴν ἀπόδοσιν, ἀλλ' αὐθημερὸν
[4, 8]	πλάνῃ τὴν ἑτέρου χρείαν. Ὁμοίως	μηδὲ	βλασφημείτω τις τὸν ἀπόντα καὶ
[4, 8]	τῶν ἄλλων διατροφῆς λόγον ἐχόντων.	μηδὲ	βοῶν ὁπότε τρίβοιεν τοὺς στάχυας
[4, 7]	ἀπελογοῦντο μὴ διὰ φόβον κινδύνων	μηδὲ	διὰ τὴν πρὸς τὸ πονεῖν
[4, 8]	τοῦ γένους αὐτῶν: μαρτυρείτωσαν δὲ	μηδὲ	δοῦλοι διὰ τὴν τῆς ψυχῆς
[4, 8]	καὶ οἱ πολέμιοι καὶ νεκρὸς	μηδὲ	εἷς ἄμοιρος γῆς κείσθω περαιτέρω
[4, 8]	ἄλλας βλάβας πεποιημένων Ἰσραηλιτῶν ἐχέτω	μηδὲ	εἷς: ἐὰν δὲ κεκτημένος φωραθῇ
[4, 8]	κόσμον παρέξεται, γένοιτο δὲ χρόνος	μηδὲ	εἷς, ὃς καινίσει τι τούτων
[4, 8]	καὶ τῶν παθῶν αὐτοκράτωρ> ὡς	μηδὲ	ἐνεῖναι τούτων τῇ ψυχῇ δοκεῖν
[4, 4]	θεόν, ἵνα μὴ δι' ἀπορίαν	μηδὲ	ζήτησιν τῶν εἰς τὸν βίον
[4, 8]	καὶ τοῖς ἀξιώμασι πρόσφορον. ἔτι	μηδὲ	ἡταιρημένης εἶναι γάμον, ἧς δι'
[4, 8]	ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν φύσιν.	μηδὲ	κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα μὴ συγγενῆ:
[4, 8]	μὴ ζευγνύσθω συνοικοῦσαν ἄλλῳ νοθεύσας	μηδὲ	λυπῶν τὸν πρότερον αὐτῆς ἄνδρα:
[4, 8]	ὑπὸ τοῦ θεοῦ, δίκαιον ἡγησάμην	μηδὲ	νῦν ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν ὑπὲρ τῆς
[4, 8]	παῖδες εἰργέσθωσαν τοῦ ἀκούειν, ἀλλὰ	μηδὲ	οἱ δοῦλοι: καλὸν γὰρ ταῖς
[4, 8]	περὶ τὴν γένεσιν αὐτοῦ πονήσαντας.	μηδὲ	ὀπώρας ἀκμαζούσης κωλύειν ἅπτεσθαι τοὺς
[4, 8]	ἠξίουν εἰς τὴν ἀνάμνησιν φέρων	μηδὲ	παρ' ὃν ἔπασχον αὐτὰ καιρὸν
[4, 8]	γάμοις τε μὴ πολλοῖς χρώμενος	μηδὲ	πλῆθος διώκων χρημάτων μηδ' ἵππων,
[4, 8]	θεοὺς οὓς πόλεις ἄλλαι νομίζουσι.	μηδὲ	συλᾶν ἱερὰ ξενικά, μηδ' ἂν
[4, 2]	ἐξυβρίζειν, ὅτι μὴ μόνον ἄκοντας	μηδὲ	συνιέντας τῆς ἐπιβουλῆς τὴν ἰσχὺν
[4, 8]	ἀξιοῦτε μὴ ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν αὐτοῖς	μηδὲ	τὰ ἐκείνων ἀφαιρουμένους ἀβούλητον αὑτοῖς
[4, 6]	ἐν τοῖς ἀγαθοῖς ὄντας παροινεῖν,	μηδὲ	τὰ κτηθέντα ὑπὸ τῆς ἐνδείας
[4, 8]	ὑμῖν ἄμεινον ἕξει τὰ πράγματα:	μηδὲ	τὴν ἴσην ἐπὶ τούτοις ὀργήν
[4, 6]	τῆς τοῦ κάλλους αὐτῶν ἀπολαύσεως	μηδὲ	τῆς τοῦ πλησιάζειν συνηθείας: αἱ
[4, 8]	ἐξ αὐτῶν ἀνασπᾶν θεμελίων καὶ	μηδὲ	τὸ ἔδαφος τῶν ἀπονοηθέντων εἰ
[4, 8]	ἀποφέρεσθαι δ' αὐτοῖς μηδὲν ἐξέστω.	μηδὲ	τρυγῶντες ὧν ἂν εἰς τὰς
[4, 3]	αὑτήν. ἠφανισμένων δ' οὕτως, ὡς	μηδὲ	φανῆναί τινας γνῶναι, συνῄει τε
[4, 7]	πρὸς τὰς φυγὰς ἀποδεδειγμέναι ἦσαν	αἵδε:	Βοσάρα μὲν ἐπὶ τοῖς ὁρίοις
[4, 6]	βασιλέως ὁλοκαυτεῖ τυθέντας, ὡς τρόπον	εἶδε	σημαινομένην, ὁ λεώς, φησίν, οὗτος
[4, 8]	στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν μὲν οὖν	τοιάνδε	Μωυσῆς κατέλιπε, νόμους δ' ἔτι
[4, 8]	ἡμετέρους ἄπειμι προγόνους καὶ θεὸς	τήνδε	μοι τὴν ἡμέραν τῆς πρὸς
[4, 2]	θεὸς τὸν αὐτὸν δοὺς προπάτορα,	οὐδὲ	διὰ φιλαδελφίαν ὃ δικαίως ἂν
[4, 6]	ὡς παρὰ ἐλευθέρου, καὶ γὰρ	οὐδὲ	λαθεῖν προεθέμην: θύω τε θεοῖς
[4, 8]	φύντας ἐκ φαύλων. οὐ μὴν	οὐδὲ	πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν λογιστέον τῶν
[4, 8]	τὴν πολιτείαν ἔσοιτο, ἀλλ' ὡς	οὐδὲ	περὶ τῶν τυχόντων ἠμέληται τοῖς
[4, 4]	οἷς ἐπρεσβεύσατο Μωυσῆς οὐκ ἀρεσκόμενος	οὐδὲ	συγχωρῶν τὴν δίοδον ἔνοπλον τὴν
[4, 2]	πρὸς ἐκεῖνον διακείμενος: καὶ γὰρ	οὐδὲ	συνετὸν ἦν τοῖς κινδύνοις ἐμαυτὸν
[4, 1]	οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν ἔφοδον	οὐδὲ	τὴν πληθὺν γενναίως αὐτοὺς ἐδέξαντο,
[4, 8]	ἀλλήλοις οὐχ ἡδονῆς ἕνεκα λέγοντες	οὐδὲ	τῆς τῶν χρημάτων αὐξήσεως κοινῶν
[4, 6]	τρίτον ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν	οὐδὲ	τότε μὲν κατηράσατο τοῖς Ἰσραηλίταις,
[4, 3]	πραττόμενον οὔτε νοηθὲν λανθάνει, ὥστ'	οὐδὲ	φθονήσεις μοι τῆς ἀληθείας τὴν
[4, 8]	αὐτοῦ βούλησιν ἀπόλοιτο καὶ κακίαν	οὐδὲ	χρησαμένου τινὶ μέρει αὐτῆς, καὶ
[4, 6]	τινὲς εἰπόντος ὁ μὲν λαὸς	ἡσύχαζε	φόβῳ τε τοῦ μέλλοντος καὶ
[4, 3]	λοιποῦ βραβεύων ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην	σῶζε	τὴν πληθὺν ἑπομένην τοῖς σοῖς
[4, 3]	ἐπίνοιαν ὑποθέμενος καὶ διάταξιν πολιτείας:	ἐλθέ,	δέσποτα τῶν ὅλων, δικαστής μου
[4, 3]	ἐν πᾶσι δεινοῖς Ἑβραίων ποιησάμενος,	ἐλθέ	μοι τούτων ἀκροατὴς τῶν λόγων:
[4, 4]	ἐπὶ τοὺς τῆς Ἰδουμαίας ὅρους	ἦλθε	καὶ πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα
[4, 2]	οὐ μνησικακῶν, ὅτι παρ' ὀλίγον	ἦλθε	καταλευσθεὶς ὑπ' αὐτῶν ἀποθανεῖν. οὐδ'
[4, 8]	τὰ τέλη τῶν φυλῶν, ὧν	ἀκροᾶσθε	μὴ χαλεπῶς, γινώσκοντες ὅτι πάντες
[4, 2]	καὶ τῆς διὰ τοῦτο ταραχῆς	παύσασθε,	πρωὶ δὲ ὅσοι τῆς ἱερωσύνης
[4, 2]	ἀγνοοῦντας ὅτι καὶ ποιοῦντες αὐτῷ	χαρίζεσθε,	ἀλλ' αὐτὸς ἐπιλεξάμενος τὸν ἱερωσόμενον
[4, 8]	ὑβρίζειν ἐν τούτῳ τὴν παρρησίαν	τίθεσθε,	ὃ δὴ τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις
[4, 8]	πρόνοιαν, ἀλλ' ἐφ' ὃν αὐτοὶ	βούλεσθε	χρόνον τοῦτον ἔχειν προστάτην ἐν
[4, 8]	πράττοντες ἀλκιμώτατοι μάχας διενεγκεῖν ἁπάντων	ἔσεσθε	καὶ μηδενὶ τῶν ἐχθρῶν εὐάλωτοι.
[4, 8]	κρατηθέντες ὅπλοις ὑπὸ τῶν αὖθις	ἀφαιρεθήσεσθε	μετὰ μεγίστων ὀνειδῶν καὶ σκεδασθέντες
[4, 6]	καὶ καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους	κριθήσεσθε	καὶ παισὶ βελτίοσιν αὐτῶν ταῦτα
[4, 8]	ἐπιτηδεύμασι μένοντες, ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοῦ	χρήσεσθε	τῇ προμηθείᾳ. γνώμας τε ὑμῖν
[4, 8]	ἐχθρὸν τήν τε γῆν, ἣν	κτήσεσθε,	κρατηθέντες ὅπλοις ὑπὸ τῶν αὖθις
[4, 8]	ὑμῖν μένειν, τῶν πολεμίων μηδένα	ὑπολείπησθε	κρατήσαντες αὐτῶν, ἀλλ' ἀπολλύναι πάντας
[4, 8]	πόλεις τὸ λοιπὸν ἤδη κτίζειν	προαιρῆσθε,	ταῦτα ποιοῦντες τῷ θεῷ φίλα
[4, 6]	τῷ βίῳ πρὸς ἅπαντας ἀλλοτριώτατα	χρῆσθε,	ὡς καὶ τὰς τροφὰς ὑμῖν
[4, 8]	προνοεῖσθε, μή τι τῶν δυσχερεστέρων	ἐργάσησθε.	πολιορκοῦντας δὲ καὶ ξύλων ἀπορουμένους
[4, 8]	θεὸν ἔχοντες καταφρονήσαντες εἰς ἄλλον	μεταστήσησθε	τρόπον. ταῦτα δὲ πράττοντες ἀλκιμώτατοι
[4, 8]	ζηλωτοὶ πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ ποτ' ἢ	παύσαισθε,	ἀλλ' ὧν τε νῦν ὑμῖν
[4, 8]	ἐξουσίαν αὐτοῦ, τήν τ' ἐλευθερίαν	ἡγεῖσθε	μὴ τὸ προσαγανακτεῖν οἷς ἂν
[4, 2]	πρωὶ δὲ ὅσοι τῆς ἱερωσύνης	ἀντιποιεῖσθε	κομίζων ἕκαστος θυμιατήριον οἴκοθεν σὺν
[4, 8]	περὶ τὰς γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι δὲ	προνοεῖσθε,	μή τι τῶν δυσχερεστέρων ἐργάσησθε.
[4, 6]	πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν καὶ	λυπεῖσθε	μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ τὴν
[4, 8]	φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ	βούλοισθε	τούτους ὑμῖν μένειν, τῶν πολεμίων
[4, 8]	θεοῦ συνεταξάμην κατήκοοι καὶ φύλακες	γένοισθε	καὶ μελετῴητε τὴν σύνεσιν αὐτῶν.
[4, 6]	ἀνθρώπους ἐφορῶντος καὶ ὅθεν ἂν	γένοισθε	πάντων εὐδαιμονέστεροι τῶν ὑπὸ τὸν
[4, 6]	ἀφῖχθε τοὺς ἰδίους αὐτῆς θεοὺς	προστρέποισθε	καὶ ταῦτα τῶν μὲν ἡμετέρων
[4, 6]	οὐδείς, εἰ γῆς εἰς ἣν	ἀφῖχθε	τοὺς ἰδίους αὐτῆς θεοὺς προστρέποισθε
[4, 8]	ἀποσφαττέτω: εἰ δ' ἐφ' ἅλωος	κτείνειέ	τινα πλήξας, αὐτὸς μὲν καταλευσθεὶς
[4, 8]	ὁ γὰρ θεὸς ἂν οὕτως	δόξειε	καταφρονεῖσθαι καὶ ἀσθενέστερος ἐκείνων οἷς
[4, 8]	τε δεκάτας κατὰ τοὺς Μωυσέος	τελέσειε	νόμους αἰτησάσθω τὸν θεὸν εὐμενῆ
[4, 7]	προφητείαις καὶ στρατηγὸν εἴ που	δεήσειε	γενησόμενον, κελεύσαντος καὶ τοῦ θεοῦ
[4, 6]	ἂν αὐτὸς κατὰ νοῦν αὐτῷ	ποιήσειε	τοῦτο σημαίνειν. (Καὶ ὁ μὲν
[4, 8]	ἐκεῖνον κακωθείη καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ	θελήσειε	γαμεῖν ὁ πρότερος, μὴ ἐξεῖναι
[4, 5]	δίοδον αἰτῶν ἐφ' αἷς ἂν	θελήσειε	πίστεσιν, ὥστε μηδὲν ἀδικηθῆναι μήτε
[4, 8]	τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος οἷς ἂν	ἐπιχειρήσειε,	καὶ πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν πληθύν,
[4, 8]	τοῦ στρατηγοῦ μεμνημένοι τε ὧν	κινδυνεύσειε	καὶ προθυμηθείη τῆς περὶ αὐτῶν
[4, 6]	χεῖρας ἐλθεῖν: οὐ γὰρ ἂν	ὑποστρέψειέ	τις νικηφόρος οὐδ' ὥστε παῖδας
[4, 6]	καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν Μαδιηνιτῶν	Βάλακε,	φησί, καὶ Μαδιηνιτῶν οἱ παρόντες,
[4, 6]	καὶ μακαριωτάτους ἀποφαίνειν ἀνθρώπων, ὦ	Βάλακε,	φησί, περὶ τῶν ὅλων λογίζῃ
[4, 8]	τοῦ θεοῦ τῆς ἐξ ὧν	πεπόνηκε	χρήσεως ὑστερεῖν τὸν ἐργασάμενον. (Παῖδας
[4, 1]	πλήθους ἐπιτρέψαντος ἑαυτὸ πάλιν ἐκείνῳ,	συνῆκε	γὰρ δίχα τῆς αὐτοῦ προνοίας
[4, 8]	γὰρ κέρδει χαριζομένους οὔτ' ἀξιώματι	προσῆκε	φανερὰς ποιεῖσθαι τὰς κρίσεις, ἀλλὰ
[4, 8]	τοὺς νόμους πάντων ὧν τε	παρέσχηκε	καὶ μένων εὐμενὴς ἔτι παρέξει
[4, 8]	καὶ τὸ μὲν πλῆθος ὤμνυεν.	(Ἐδίδασκε	δὲ αὐτούς, ὡς ἂν αἱ
[4, 6]	πρὸς τούτοις δ' οὐδ' εὔλογον	ἔφασκε	σωφρονήσαντας αὐτοὺς ἐπὶ τῆς ἐρήμου
[4, 8]	ἔχουσιν ἐμπόδιον εἶναι καὶ βλάπτειν	πέφυκε	τοὺς χρωμένους. στρατὸν δ' ἄγειν
[4, 6]	τοῦ διελέγξοντος, ἐκείνῳ τὴν μαρτυρίαν	ἔδωκε	καὶ τῆς ἐπ' αὐτῷ μνήμης
[4, 8]	γῆν αὐτοῖς ἀγαθὴν καὶ πολλὴν	ἔδωκε	καρποῦσθαι, μαρτυράμενος δὲ ὡς τάς
[4, 8]	νόμων, οὓς αὐτὸς γεννήσας ὑμῖν	ἔδωκε.	(Μωυσέος δὲ ταῦτα πρὸς τελευτῇ
[4, 8]	~(Γῆν ὑμῖν ἣν ὁ θεὸς	ἔδωκε	πόνων καταφρονοῦσι καὶ ψυχὰς πρὸς
[4, 5]	τὸ παρὸν μόνον τοῖς Ἑβραίοις	ἐπέδωκε	τὰ πράγματα, ἀλλὰ καὶ πρὸς
[4, 4]	ἔτει, ᾧ καὶ τὴν ἀδελφὴν	ἀπέβαλε,	βιοὺς δὲ ἔτη τὰ πάντα
[4, 6]	οὖν ἐφ' ἣν ὑμᾶς αὐτὸς	ἔστειλε	καθέξετε δουλεύσουσαν αἰεὶ παισὶν ὑμετέροις
[4, 5]	τὸν βασιλεύοντα τῆς χώρας ταύτης	ἀπέστειλε	Μωυσῆς τῷ στρατῷ δίοδον αἰτῶν
[4, 6]	σὺ καὶ Μαδιηνῖται δεηθέντες ἐνταυθοῖ	με	προθύμως ἠγάγετε καὶ δι' ἃ
[4, 8]	εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἠνυσμένον δεῖ	με	τοῦ ζῆν ἀπελθεῖν καὶ τῶν
[4, 6]	ἔγνως ἂν οὐκ εὐπαραλογίστους Ἑβραίους.	ἐμὲ	δ' οὐκ ἂν ἀκόλουθον οἷς
[4, 4]	μᾶλλον αὔξειν καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν	ἐλάμβανε	τῆς ἐπὶ τὸ χεῖρον προκοπῆς
[4, 4]	τε καὶ τοῦ αἵματος ἑπτάκις	ἔρρανε	τῷ δακτύλῳ ἀντικρὺ τῆς σκηνῆς
[4, 2]	καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις αὐτοῦ	μένε	ψηφοφορίαν, ἀλλὰ μὴ σαυτὸν ποίει
[4, 3]	τῶν περὶ τῆς ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων.	συνέβαινε	δ' εἶναι θορυβώδη τὴν ἐκκλησίαν
[4, 6]	ὧν ἐνίαις οὐδ' οἰκεῖσθαί πω	συνέβαινε	τὴν ἀρχήν, ἅ τε καὶ
[4, 6]	συνεῖσα τοῦ θείου πνεύματος ὑπαντῶντος	ἀπέκλινε	τὸν Βάλαμον πρὸς τὸν ἕτερον
[4, 6]	ὑπὸ τῆς κακοπραγίας κατειλημμένοις οὐκ	ἔκρινε,	κωλῦσαι δ' εἰ δύναιτο γενέσθαι
[4, 6]	δέχεται ξενίᾳ φιλοφρόνως καὶ δειπνίσας	ἀνέκρινε	τὴν τοῦ θεοῦ διάνοιαν, τίς
[4, 8]	τῶν ἐσομένων, καθ' ἣν καὶ	γέγονε	τὰ πάντα καὶ γίνεται, μηδὲν
[4, 8]	εἶναι νόμιμον. ταῦτ' οὖν Μωυσῆς	διέταξε	καὶ τὸ Ἑβραίων ἔθνος ἀκόλουθα
[4, 4]	τῶν τοῖς ἱερεῦσι τελουμένων κοινωνεῖν	διέταξε	καὶ τοὺς οἰκέτας καὶ θυγατέρας
[4, 4]	τούτοις δὲ καὶ τὸν λαὸν	ἐξέταξε	τῶν ἐπετείων καρπῶν δεκάτην αὐτοῖς
[4, 4]	τρισκαίδεκα παραχωρῆσαι τοὺς Λευίτας αὐτοῖς	προσέταξε	καὶ τῆς δεκάτης, ἧς παρὰ
[4, 4]	καὶ κατελθοῦσιν εἰς τὰς κληρουχίας	προσέταξε	ποιεῖν. (Μετὰ δὲ τὴν ἐπὶ
[4, 7]	καὶ τεσσαράκοντα γενησομένας, ὧν τρεῖς	ἀπέδειξε	τοῖς ἐπ' ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις,
[4, 7]	ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν δ' αὐτῶν	ἀπέδειξε	Φινεές, οὗ μικρῷ πρότερον ἐμνήσθημεν
[4, 8]	ἐτῶν εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν	ἦρξε	τὸ τρίτον μέρος ἑνὶ λείποντι
[4, 5]	μέλλον ἀγαθῶν αὐτοῖς αἴτιος ἀποθανὼν	ὑπῆρξε:	καὶ γὰρ πόλεις ἑξήκοντα λαμπρῶς
[4, 8]	φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν τε Μωυσῆς	εἶπε	μὴ παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν δὲ τὰς
[4, 6]	ἁπάντων λαβόντων τέλος ὁποῖον ἐκεῖνος	προεῖπε	τεκμαίροιτ' ἄν τις, ὅ τι
[4, 4]	πεπληρωκυῖαν ἀφ' οὗ τὴν Αἴγυπτον	κατέλιπε	μηνὸς δὲ Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ κατὰ
[4, 8]	(Πολιτείαν μὲν οὖν τοιάνδε Μωυσῆς	κατέλιπε,	νόμους δ' ἔτι πρότερον τεσσαρακοστῷ
[4, 8]	κοινοὺς ἡμῖν καὶ πρὸς ἀλλήλους	κατέλιπε	τούτους ὑπερεθέμην εἰς τὴν περὶ
[4, 8]	καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ' ὅτι μὴ	κατελέλοιπε	Μωυσῆς. νενεωτέρισται δ' ἡμῖν τὸ
[4, 6]	τὸν Μαδιανιτῶν ὄλεθρον τὴν στρατιὰν	ἐξέπεμπε,	περὶ ὧν τῆς ἐπ' αὐτοὺς
[4, 8]	παρέχον τοῖς ἐπ' αὐτοῦ κατοπτεύειν,	ἀπέπεμπε	τὴν γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ καὶ
[4, 6]	μοι τὴν ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές,	φέρε	βωμούς τε ἑτέρους αὖθις ἐγείρωμεν
[4, 8]	προαίρεσιν ταραχὰς καὶ κινδύνους ἐμπεσεῖν,	φέρε	καὶ περὶ τούτων βραχέα προσδιατάξωμεν,
[4, 8]	ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων.	φέρε	οὖν ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς
[4, 4]	ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας τὸν λαὸν	ἐκάθηρε	Μωυσῆς τούτῳ τῷ τρόπῳ: μόσχον
[4, 3]	μοι τούτων ἀκροατὴς τῶν λόγων:	σὲ	γὰρ οὔτε πραττόμενον οὔτε νοηθὲν
[4, 6]	τοῦ ἀγγέλου ἡ ὄνος τυπτομένη	ὤκλασε,	κατὰ βούλησιν θεοῦ φωνὴν ἀνθρωπίνην
[4, 8]	τὴν σκηνήν: τῷ τε λαῷ	παρῄνεσε	κρατήσαντι τῆς γῆς καὶ ἱδρυθέντι
[4, 5]	ἧς στασιάσαι τε πρότερον αὐτοῖς	συνέπεσε	καὶ τότε δυσκόλως εἶχον, ἀπαλλάξαι
[4, 2]	ἀποθανεῖν. οὐδ' ὁ θεὸς δὲ	ἠμέλησε	τοῦ μηδὲν αὐτοὺς παθεῖν τῶν
[4, 6]	θεὸς αὐτὸν χωρεῖν τὴν προκειμένην	παρώρμησε	προστάξας ὅτιπερ ἂν αὐτὸς κατὰ
[4, 2]	ἂν γενομένων δεινῶν, εἰ μὴ	προενόησε.	τήν τε οὖν στάσιν καὶ
[4, 4]	πρὸ ταύτης βίβλῳ δεδηλώκαμεν, εὐπορίαν	ἐπενόησε.	πάντων δὲ τῶν τοῖς ἱερεῦσι
[4, 8]	τὰ ὅμοια> στερούμενος οὗπερ ἄλλον	ἐστέρησε,	πλὴν εἰ μήτι χρήματα λαβεῖν
[4, 3]	πῦρ τοσοῦτον ὅσον οὔτε χειροποίητον	ἱστόρησέ	τις οὔτε γῆθεν ἀναδοθὲν κατὰ
[4, 8]	τρίτον μέρος ἑνὶ λείποντι μηνί.	ἐτελεύτησε	δὲ τῷ ὑστάτῳ μηνὶ τοῦ
[4, 4]	θεοῦ κατατίθησι. τῇ δὲ ἐπιούσῃ	προεκόμισε	τὰς βακτηρίας: γνώριμοι δ' ἦσαν
[4, 8]	ὑπομενέτω, ὅτι τῷ κέρδει δουλεύσας	ὕβρισε	τὸ ἀξίωμα: καλῶς γὰρ ὑμῖν
[4, 8]	ἡμέραν τῆς πρὸς ἐκείνους ἀφίξεως	ὥρισε,	χάριν μὲν αὐτῷ ζῶν ἔτι
[4, 6]	μὲν τεθυκότι τὸ θεῖον οὐκ	ἐπένευσε	τὰς κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀράς,
[4, 1]	ἔθνους διὰ τοὺς προγόνους ὧν	ἐπετρόπευσε	καὶ διὰ τὴν αὐτῶν ἀρετὴν
[4, 8]	λίθοις, ὡς καὶ πρότερον δεδήλωκα.	προεφήτευσε	δὲ καὶ Ἰησοῦς Μωυσέος παρόντος.
[4, 6]	τοὺς μὲν πρέσβεις ταῦτα εἰπὼν	ἀπέλυσε.	(Μαδιηνῖται δὲ Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου
[4, 8]	θεῖον αὐτὸν ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν εἰπεῖν.	(Ἐβίωσε	δὲ τὸν πάντα χρόνον ἐτῶν
[4, 6]	καὶ τῆς ἐπ' αὐτῷ μνήμης	ἠξίωσε.	καὶ ταῦτα μὲν ὡς ἂν
[4, 8]	παρὰ τὸν χρόνον τῆς κατακλίσεως	ἀνάλωσε	καὶ ὅσα τοῖς ἰατροῖς ἔδωκεν.
[4, 2]	ὑφ' ἧς ἅπαντας ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας	ἔσωσε	Μωυσῆς οὐ μνησικακῶν, ὅτι παρ'
[4, 8]	καὶ πλήθεσιν ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος τά	τε	ἄλλα καὶ τῶν παθῶν αὐτοκράτωρ>
[4, 6]	τοιαύτης αἰτίας. Φινεὲς ἀνὴρ τά	τε	ἄλλα τῶν νεωτέρων κρείττων καὶ
[4, 4]	βακτηρίᾳ. δόξαν οὖν κομίζουσιν οἵ	τε	ἄλλοι καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας Λευῖτιν
[4, 8]	πληθὺν καθὰ πρέπει, τὸν βωμόν	τε	ἀναστῆσαι πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα τετραμμένον
[4, 4]	δ' ἦσαν κατασημηναμένων αὐτὰς τῶν	τε	ἀνδρῶν οἵπερ ἐκόμιζον καὶ τοῦ
[4, 7]	τῶν βοσκημάτων ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους	τε	ἀπεκάλει καὶ δειλίας εὐσχήμονα πρόφασιν
[4, 5]	διαμαρτὼν δὲ τῆς ἐλπίδος αὐτός	τε	ἀποθνήσκει κατὰ τὴν μάχην καὶ
[4, 8]	ἡ κτῆσις βεβαία μενεῖ τῶν	τε	ἀπόντων ταχεῖαν ἕξετε τὴν παρουσίαν.
[4, 5]	προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι, καὶ σφενδονᾶν	τε	ἄριστοι τυγχάνοντες καὶ πᾶσι τοῖς
[4, 8]	ἱερὰν πόλιν, καὶ συνελθόντες ὅ	τε	ἀρχιερεὺς καὶ ὁ προφήτης καὶ
[4, 8]	(Δίς τε ἑκάστης ἡμέρας ἀρχομένης	τε	αὐτῆς καὶ ὁπότε πρὸς ὕπνον
[4, 8]	θρησκείαν πειραθήσονται κακῶν, ὡς ὅπλων	τε	αὐτοῖς πολεμίων πληρωθῆναι τὴν γῆν
[4, 6]	περαιοῦν τὸν Εὐφράτην γενόμενος τόν	τε	Βάλακον μεταπεμψάμενος καὶ τοὺς ἄρχοντας
[4, 7]	ἀσυλλόγιστον καὶ ἀριθμοῦ κρεῖττον οἵ	τε	βασιλεῖς αὐτῶν ἅπαντες: πέντε δὲ
[4, 6]	ἐπὶ στόμα πάθη προύλεγεν ὅσα	τε	βασιλεῦσιν ἔσται καὶ ὅσα πόλεσι
[4, 8]	ᾧ παρέχοντες ἑαυτοὺς οἵους αὐτός	τε	βούλεται κἀγὼ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ
[4, 8]	εὐεργέτησεν αὐτοὺς ὁ θεὸς ἔν	τε	βραχίοσιν ἕκαστον διαφαίνειν, ὅσα τε
[4, 6]	ἐπιχώριον τοῖς καθιδρυσαμένοις προθέμενοι ξενικοῖς	τε	βρώμασιν ἔχαιρον καὶ πάντ' εἰς
[4, 6]	λόγων ὑπέθετο. νῦν δέ, χαρίζεσθαί	τε	γὰρ αὐτῷ σοὶ διὰ σπουδῆς
[4, 8]	ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ Ἰησοῦς ἥ	τε	γερουσία καὶ τὰ τέλη τῶν
[4, 8]	ποιήσαντες δὲ τοῦτον ἐχθρὸν τήν	τε	γῆν, ἣν κτήσεσθε, κρατηθέντες ὅπλοις
[4, 8]	καρποῦσθαι, μαρτυράμενος δὲ ὡς τάς	τε	δεκάτας κατὰ τοὺς Μωυσέος τελέσειε
[4, 6]	εὐνοίας εἶναι τῷ θεῷ: συνεβούλευέ	τε	διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν χωρεῖν
[4, 3]	φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ πάντες, οἵ	τε	διακόσιοι καὶ πεντήκοντα καὶ Κορῆς,
[4, 4]	τὰς τρίχας ἀφιερῶσιν ἐπὶ θυσίᾳ	τε	δρῶσι τὰς κουρὰς νέμεσθαι πρὸς
[4, 8]	συγκειμένων, οἳ κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς	τε	εἶεν καὶ καθάριοι πρὸς τὴν
[4, 6]	(Ἡμῖν, ὦ κράτιστοι νέων, οἶκοί	τέ	εἰσι πατρῷοι καὶ κτῆσις ἀγαθῶν
[4, 8]	καὶ τῆς εὐδαιμονίας αἴτιον. (Δίς	τε	ἑκάστης ἡμέρας ἀρχομένης τε αὐτῆς
[4, 6]	κατιδὼν δ' αὐτοὺς ἐκεῖνος βωμούς	τε	ἐκέλευσεν ἑπτὰ δείμασθαι τὸν βασιλέα
[4, 2]	βάλλειν τὸν Μωυσῆν ὡρμήκεσαν, εἴς	τε	ἐκκλησίαν ἀκόσμως μετὰ θορύβου καὶ
[4, 7]	τὰς μάχας χωρεῖν δύναιντο, ἑτοίμους	τε	ἔλεγον ἑαυτοὺς κτίσαντας πόλεις εἰς
[4, 5]	τραύμασιν ἐπόνουν οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν	τε	ἐπὶ δίψει μᾶλλον ἤ τινι
[4, 8]	Μωυσῆν εἶναι τὸν παρακαλοῦντα. ὧν	τε	ἐπὶ τῆς ἐρήμου μετ' ὀργῆς
[4, 6]	ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές, φέρε βωμούς	τε	ἑτέρους αὖθις ἐγείρωμεν καὶ θυσίας
[4, 6]	Ζαμβρίου ταῦτα περὶ ὧν αὐτός	τε	ἠδίκει καὶ τῶν ἄλλων τινὲς
[4, 6]	καταδείσας δ' ὁ Βάλαμος οἷός	τε	ἦν ἀναστρέφειν, ἀλλ' ὁ θεὸς
[4, 8]	ἐκ τῶν δεομένων ἔλθοι, τό	τε	θεῖον τὴν γῆν προθυμοτέραν εἰς
[4, 6]	γὰρ οὐδὲ λαθεῖν προεθέμην: θύω	τε	θεοῖς οἷς θύειν μοι νομίζεται
[4, 2]	τε κρείττων ἢ κακουργεῖν ὅ	τε	θεὸς οὐκ ἂν περιεῖδεν ἑαυτὸν
[4, 3]	μέλλοι ποιεῖν ὁ Μωυσῆς: ἔτι	τε	θεράποντες ἦσαν περὶ αὐτούς, ὡς
[4, 8]	αἰχμάλωτόν τις λάβῃ παρθένον ἄν	τε	καὶ γεγαμημένην, βουλομένῳ συνοικεῖν μὴ
[4, 3]	δέσποτα, φησί, τῶν ἐπ' οὐρανοῦ	τε	καὶ γῆς καὶ θαλάσσης: σὺ
[4, 7]	καὶ κτίσαντες πόλεις καρτερὰς τέκνα	τε	καὶ γυναῖκας καὶ τἆλλα ὅσα
[4, 5]	παρέλαβον καὶ λείαν πολλὴν ἰδίᾳ	τε	καὶ δημοσίᾳ πάντες εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς
[4, 4]	ταύτης εἰς πηγὴν ἔρραινον τρίτῃ	τε	καὶ ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν καὶ
[4, 8]	ἀναστῆναι καὶ σὺν αὐτοῖς Λευίτας	τε	καὶ ἱερέας. καὶ πρώτους μὲν
[4, 5]	πλῆθος χρημάτων. Ὤγης δὲ μέγεθός	τε	καὶ κάλλος ἦν οἷος ὀλίγοι
[4, 1]	πονεῖν ἀεὶ παρέσεσθαι σύμμαχον: εἶναί	τε	καὶ κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν
[4, 4]	ἐκ δὲ τῆς Ἀαρῶνος βλαστούς	τε	καὶ κλάδους ἀναφύντας ἑώρων καὶ
[4, 8]	στάντα φησὶ τὸν λαὸν θῦσαί	τε	καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ' ἐκείνην
[4, 6]	μεσίτην ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι δακρύοντές	τε	καὶ πανταχόθεν αὑτοὺς ἐλεεινοὺς ταῖς
[4, 8]	χρησάμενος ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν, εἰπεῖν	τε	καὶ πλήθεσιν ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος τά
[4, 8]	πολιτείας ἀναγεγραμμένην. οἱ δὲ ἐδάκρυόν	τε	καὶ πολλὴν ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο τοῦ
[4, 6]	πάντες: συμπέσοι δ' αὐτοῖς ὀλίγα	τε	καὶ πρὸς ὀλίγον, ὑφ' ὧν
[4, 6]	πω συνέβαινε τὴν ἀρχήν, ἅ	τε	καὶ προυπῆρξεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν
[4, 7]	(Κἀν τούτῳ δύο φυλαὶ Γαδίς	τε	καὶ Ῥουβήλου καὶ τῆς Μανασσίτιδος
[4, 7]	ἅπαντες: πέντε δὲ ἦσαν, Ὦχός	τε	καὶ Σούρης ἔτι δὲ Ῥοβέης
[4, 7]	καὶ ὅσον οὐδέπω παρεσόμενον ἠθροίζοντό	τε	καὶ τὰς εἰσβολὰς τῆς χώρας,
[4, 4]	πηγὴν ἐνιέντες καὶ ὕσσωπον βαπτίσαντές	τε	καὶ τῆς τέφρας ταύτης εἰς
[4, 8]	εἰς μνήμην ὑμῖν τὸ σέβειν	τε	καὶ τιμᾶν προσήκειν τοῦτον ὑμῖν
[4, 4]	χωρίον καθαρώτατον ὁ ἀρχιερεὺς ἔθυέ	τε	καὶ τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἔρρανε
[4, 4]	ἀνάγκην κομίζειν τοῖς ἱερεῦσιν ἔνυστρόν	τε	καὶ χελύνιον καὶ τὸν δεξιὸν
[4, 5]	ἐνοικοῦντας, ὧν Σιχὼν ἐκράτει, τοῖς	τε	κατὰ τὴν ἀγορὰν χρῆσθαι πρὸς
[4, 5]	ἐπιόντων ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ' αὐτός	τε	κατεπλάγη τοὺς Ἑβραίους καὶ ἡ
[4, 8]	ἠσκημένοις ἀπόλεμον μὲν νέμεσθαι παράσχοι	τε	κεκτημένοις αὐτὴν μήτε ἀλλοτρίων εἰς
[4, 2]	τούτου εὐδαιμονίαν χαρίζεσθαι. ἀλλ' ἐγώ	τε	κρείττων ἢ κακουργεῖν ὅ τε
[4, 8]	κατέθετο, καὶ τὴν σκηνήν: τῷ	τε	λαῷ παρῄνεσε κρατήσαντι τῆς γῆς
[4, 2]	ἤδη τυγχάνειν τοῦ βιάζεσθαι τό	τε	λεληθότως ἐξυβρίζειν, ὅτι μὴ μόνον
[4, 8]	γάμον, ἄν τε μικρὰν ἄν	τε	μείζω λέγῃ, πρὸς ταῦτα ῥεπέτω:
[4, 8]	δέωνται παρ' αὐτῶν ἕξουσι, γενόμενόν	τε	μετὰ χαρᾶς καὶ τοῦ τῷ
[4, 8]	τῆς τῶν γερουσιαστῶν γνώμης γάμοις	τε	μὴ πολλοῖς χρώμενος μηδὲ πλῆθος
[4, 8]	ἔχοι πρὸς τὸν γάμον, ἄν	τε	μικρὰν ἄν τε μείζω λέγῃ,
[4, 6]	ἃ τὴν ἄφιξιν ἐποιησάμην, ἦν	τέ	μοι δι' εὐχῆς μηδὲν ἀδικῆσαί
[4, 5]	Ἀσφαλτῖτιν λίμνην ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν	τε	Μωαβῖτιν καὶ Ἀμωρῖτιν. γῆ δ'
[4, 8]	τὴν πολιτείαν πρότερον εἰπὼν τῷ	τε	Μωυσέος ἀξιώματι τῆς ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν
[4, 8]	τῶν νόμων φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν	τε	Μωυσῆς εἶπε μὴ παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν
[4, 8]	ἦν δὲ κατ' ἐπίνοιαν τοῖς	τε	νέοις καὶ προηβηκόσιν ἡ ἅμιλλα
[4, 8]	τραπὲν εἰς φυγὴν ὠφελήσῃ. τούς	τε	νεωστὶ δειμαμένους οἰκίας, οἷς οὔπω
[4, 6]	καὶ τὸ πλῆθος ὑμῶν ἔν	τε	νήσοις καὶ κατ' ἤπειρον βιοτεύσετε
[4, 5]	Ἑβραίοις εἰς μάχην ἐλθεῖν περιέσεσθαί	τε	νομίζων καὶ τῆς ἀρετῆς αὐτῶν
[4, 8]	ὀνειδῶν. οὕτως γὰρ ἂν ὅ	τε	νομοθέτης ἀγαθὸς εἴη καὶ οἱ
[4, 8]	ἐν τοῖς νόμοις διωρισμένων, οἵ	τε	νόμοι πολλὴν πρὸς ἁμαρτάνοντας ἕξουσι
[4, 8]	ἀπολεῖτε τὰ ἐκείνοις νομισθέντα, χρώμενοί	τε	νόμοις οὓς ἀγαθοὺς δοκιμάσας ὁ
[4, 8]	ποτ' ἢ παύσαισθε, ἀλλ' ὧν	τε	νῦν ὑμῖν ἐστιν ἀγαθῶν ἡ
[4, 6]	ἄλλο γένοιτο τεκμήριον ἧς ἔχειν	τε	νῦν φατε πρὸς ἡμᾶς εὐνοίας
[4, 6]	ἐν τούτοις οὐκ ὀκνήσαιμι. γύναιόν	τε	ξενικόν, ὡς φῄς, ἦγμαι: παρ'
[4, 8]	ἕξουσιν ὑμῶν τοῦ συμφέροντος. θεός	τε	ὁ μέχρι νῦν ἡγεμονεύσας ἡμῖν,
[4, 8]	εἶναι μὴ ἀγνοεῖν ἀλλήλους ὁμοφύλους	τε	ὄντας καὶ τῶν αὐτῶν κοινωνοῦντας
[4, 5]	καὶ τοῖς τοξεύμασι κατελάμβανον. φόνος	τε	οὖν γίνεται πολὺς καὶ τραύμασιν
[4, 6]	ὑπὸ τὸν ἥλιον ἐκπορίζοντος. γῆν	τε	οὖν ἐφ' ἣν ὑμᾶς αὐτὸς
[4, 2]	δεινῶν, εἰ μὴ προενόησε. τήν	τε	οὖν στάσιν καὶ ὅσα μετ'
[4, 8]	μεταλαμβάνειν τῆς ὥρας ἐν ἀκμῇ	τε	οὔσης καὶ σπευδούσης ἀπελθεῖν: ὡς
[4, 8]	αὐτῆς ἐπιμιξίας αὐτοῖς ὑπάρξειν, τῇ	τε	ὄψει καὶ τῇ ὁμιλίᾳ μνήμην
[4, 6]	τοῦ Ζαμβρίου σκηνὴν παραγενόμενος αὐτόν	τε	παίων τῇ ῥομφαίᾳ καὶ τὴν
[4, 3]	μηδὲ φανῆναί τινας γνῶναι, συνῄει	τε	πάλιν τῆς γῆς τὸ περὶ
[4, 2]	ὑποδεεστέροις ταύτην φέροντα προσνεῖμαι, κρίνοντά	τε	παρασχεῖν Ἀαρῶνι ταύτην ἐπὶ τῷ
[4, 1]	διὰ τὴν αὐτῶν ἀρετὴν πρότερόν	τε	παρασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν καὶ νῦν
[4, 8]	καὶ τοὺς νόμους πάντων ὧν	τε	παρέσχηκε καὶ μένων εὐμενὴς ἔτι
[4, 4]	τῆς τῶν προβάτων κουρᾶς, τούς	τε	πέττοντας τὸν σῖτον καὶ ἀρτοποιουμένους
[4, 6]	προεκαλοῦντο παρέβησαν τὰ πάτρια, θεούς	τε	πλείονας εἶναι νομίσαντες καὶ θύειν
[4, 5]	διεξῄει τῆς Ὤγου βασιλείας τάς	τε	πόλεις καταστρεφόμενος καὶ κτείνων πάντας
[4, 8]	τῆς τοῦ λαοῦ σωτηρίας ἔν	τε	πολέμοις καὶ κατ' εἰρήνην νόμους
[4, 8]	τὴν κατ' αὐτοὺς πολιτείαν ἄν	τε	πόλις, ἀμύνειν αὐτοῖς καὶ κοινῇ
[4, 8]	θεὸς ὁ κτίσας ὑμᾶς πόλεις	τε	πολίταις ὑμετέροις ἀποδώσει καὶ τὸν
[4, 1]	ἐδέξαντο, τῶν δὲ Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί	τε	πολλοὶ καὶ τὸ λοιπὸν στράτευμα
[4, 8]	καὶ δωρεᾶς τῶν κρειττόνων, ὅτι	τε	πονοῦντί μοι καὶ κατὰ πᾶσαν
[4, 4]	πόλεις ἀγαθὰς καὶ καλὰς τῆς	τε	πρὸ αὐτῶν γῆς περιγράψαντας εἰς
[4, 5]	αὐτὴν ἀπορίας, ὑφ' ἧς στασιάσαι	τε	πρότερον αὐτοῖς συνέπεσε καὶ τότε
[4, 3]	πεπραγμένων μάρτυς ἀξιολογώτατος, ὡς γνώμῃ	τε	σῇ γίνεται πάντα καὶ δρωμένοις
[4, 6]	τοῦ θεοῦ τὴν νόσον ὅσοι	τε>	συγγενεῖς ὄντες κωλύειν δέον ἐξώτρυνον
[4, 1]	Μωυσῆς ἐθελήσῃ τὸν θεόν: ὅλως	τε	συμφέρειν αὐτοῖς τὸ αὐτοκράτορσιν εἶναι,
[4, 1]	μέλλοντα παρ' αὐτοῦ μανθάνοντα: δόξειν	τε	συνετοὺς εἶναι τῆς ἀλαζονείας αὐτοῦ
[4, 8]	πολέμοις καὶ κατ' εἰρήνην νόμους	τε	συντιθεὶς καὶ τὸν τῆς πολιτείας
[4, 8]	ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς νόμων	τε	σωφροσύνῃ καὶ κόσμῳ τῆς πολιτείας
[4, 7]	διάδοχον ἑαυτοῦ Ἰησοῦν καθίστησιν ἐπί	τε	ταῖς προφητείαις καὶ στρατηγὸν εἴ
[4, 8]	πιστεύεσθαι δὲ ἄξιός εἰμι διά	τε	τὰς πρότερον ὑπὲρ ὑμῶν φιλοτιμίας
[4, 8]	εὐμενής: μόνος γὰρ οὗτος δοῦναί	τε	ταῦτα τοῖς ἀξίοις καὶ ἀφελέσθαι
[4, 6]	ἀποπέμψητε πρὸς τοὺς γονεῖς. συγγινώσκειν	τε	ταῦτα φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν δὲ
[4, 8]	ἀπαλλασσόμενος καλῶς ἔχειν ἡγησάμην, αὐτός	τε	ταύτην ὀφειλομένην ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς καὶ
[4, 8]	τε βραχίοσιν ἕκαστον διαφαίνειν, ὅσα	τε	τὴν ἰσχὺν ἀποσημαίνειν δύναται τοῦ
[4, 8]	παρὼν ὑμῖν ἔχειν ὁμολογῶ προνοίας	τε	τῆς ὑπὲρ ὑμῶν, ἣν οὐχ
[4, 8]	ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους, ἀλλ' ἄν	τέ	τις τῶν ἐξ αἵματος συγχεῖν
[4, 4]	τῶν ἐπετείων καρπῶν δεκάτην αὐτοῖς	τε	τοῖς Λευίταις καὶ ἱερεῦσι τελεῖν.
[4, 2]	κατὰ γένος αὐτὸς ἀπέλαυε. παρά	τε	τοῖς Λευίταις, φυλέται δ' ἦσαν,
[4, 8]	ἐσομένης ἄλλης ἀρχῆς τοιαύτης, ἧττόν	τε	τοῦ θεοῦ προνοησομένου διὰ τὸ
[4, 6]	ὁ μὲν λαὸς ἡσύχαζε φόβῳ	τε	τοῦ μέλλοντος καὶ τὸν νομοθέτην
[4, 8]	δ' ὑφ' ἡμῶν νουμηνίᾳ, συνέσει	τε	τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν καὶ
[4, 4]	μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι δώσειν ὁμολογῶν, ἀγοράν	τε	τῷ στρατῷ χορηγῆσαι καὶ τιμὴν
[4, 8]	αὐτοῦ χρήσεσθε τῇ προμηθείᾳ. γνώμας	τε	ὑμῖν εἰσηγήσονται τὰς ἀρίστας, αἷς
[4, 8]	ὑμετέρας εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ' ἀίδιόν	τε	ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν τῶν ἀγαθῶν
[4, 6]	δ' ἐστὶν εὐδαίμων αὕτη φοίνικά	τε	φέρειν ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον νεμομένη.
[4, 8]	εἰς διανέμησιν τῶν σπανιζόντων γυναιξί	τε	χήραις καὶ παισὶν ὀρφανοῖς: τῶν
[4, 8]	ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο τοῦ στρατηγοῦ μεμνημένοι	τε	ὧν κινδυνεύσειε καὶ προθυμηθείη τῆς
[4, 8]	δὲ τῇ μάχῃ τοὺς ἀντιταξαμένους	κτείνατε,	τοὺς δ' ἄλλους εἰς τὸ
[4, 8]	κρατήσαντες αὐτῶν, ἀλλ' ἀπολλύναι πάντας	κρίνατε	συμφέρειν, ἵνα μή τινων παραγευσάμενοι
[4, 6]	ὅτι τοσοῦτος ἐξ ἑνὸς πατρὸς	γεγόνατε.	ἀλλὰ τὸν νῦν ὑμῶν ὀλίγον
[4, 8]	καρπῶν ἐξαίρεσις ὑμῖν χωρὶς ἧς	διετάξατε	τοῖς ἱερεῦσι καὶ Λευίταις δεδόσθαι,
[4, 6]	δεομένοις συνεῖναι τοῖς νεανίαις αὐτῶν	προστάξατε.	ἐπειδὰν δὲ κεχειρωμένους ὁρῶσι ταῖς
[4, 8]	λαμβάνετε, ᾗ κατ' ἐμοῦ πολλάκις	ἐτολμήσατε	χρῆσθαι: γινώσκετε γὰρ ὡς πλεονάκις
[4, 6]	τεκμήριον ἧς ἔχειν τε νῦν	φατε	πρὸς ἡμᾶς εὐνοίας καὶ τῆς
[4, 6]	δεομένους ἐπείσθημεν. καὶ νῦν, ἐπεί	φατε	πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν καὶ
[4, 6]	αὐτῶν ἐπὶ τὸ μᾶλλον εὐπρεπὲς	πέμψατε	πλησίον ἐσομένας τοῦ ἐκείνων στρατοπέδου,
[4, 6]	Μαδιηνῖται δεηθέντες ἐνταυθοῖ με προθύμως	ἠγάγετε	καὶ δι' ἃ τὴν ἄφιξιν
[4, 6]	τῶν ἀφ' ὑμετέρου γένους οἰκήτορας.	θαυμάζετε	οὖν, ὦ μακάριος στρατός, ὅτι
[4, 8]	εἰς τὸ τελεῖν ὑμῖν φόρους	σώζετε	πλὴν τοῦ Χαναναίων ἔθνους τούτους
[4, 8]	κατ' ἐμοῦ πολλάκις ἐτολμήσατε χρῆσθαι:	γινώσκετε	γὰρ ὡς πλεονάκις ἐκινδύνευσα ὑφ'
[4, 8]	ἴσην ἐπὶ τούτοις ὀργήν ποτε	λαμβάνετε,	ᾗ κατ' ἐμοῦ πολλάκις ἐτολμήσατε
[4, 8]	ταῦτα ποιοῦντες τῷ θεῷ φίλα	πράξετε	καὶ τὴν εὐδαιμονίαν βεβαίαν ἕξετε:
[4, 8]	πράξετε καὶ τὴν εὐδαιμονίαν βεβαίαν	ἕξετε:	ἱερὰ πόλις ἔστω μία τῆς
[4, 8]	ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι τὴν εὐδαιμονίαν	ἕξετε,	ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ Ἰησοῦς
[4, 8]	μενεῖ τῶν τε ἀπόντων ταχεῖαν	ἕξετε	τὴν παρουσίαν. μόνον οἷς ὁ
[4, 6]	ἐφ' ἣν ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε	καθέξετε	δουλεύσουσαν αἰεὶ παισὶν ὑμετέροις καὶ
[4, 2]	παρὰ τὴν ἱερωσύνην πεπραγμένοις δυνάμενον.	θυμιάσετε	οὖν συνελθόντες ἐν φανερῷ παντὶ
[4, 6]	πᾶσα ἡ γῆ καὶ θάλασσα,	ἀρκέσετε	δὲ τῷ κόσμῳ παρασχεῖν ἑκάστῃ
[4, 8]	σκεδασθέντες διὰ τῆς οἰκουμένης πᾶσαν	ἐμπλήσετε	καὶ γῆν καὶ θάλασσαν τῆς
[4, 6]	τε νήσοις καὶ κατ' ἤπειρον	βιοτεύσετε	ὅσον ἐστὶν οὐδ' ἀστέρων ἀριθμὸς
[4, 8]	ἔχοντες δεσπότας κατ' αὐτοὺς ἕκαστα	πράττετε:	ἀρκεῖ γὰρ ὁ θεὸς ἡγεμὼν
[4, 6]	καὶ παισὶ βελτίοσιν αὐτῶν ταῦτα	καταλείψετε,	θεοῦ μόνους ὑμᾶς ἀνθρώπους ἐφορῶντος
[4, 8]	μάτην κειμένων, θεοῦ δὲ μὴ	πειραθείητε	χαλεπαίνοντος ὑπὲρ ἀμελουμένων νόμων, οὓς
[4, 8]	ὑπάρξαι. τούτων δ' ἂν ἐφικέσθαι	δυνηθείητε,	εἰ τῶν νόμων οὓς ὑπαγορεύσαντός
[4, 8]	κόσμον φυλάξαντες πάντων ἂν εὐδαιμονέστατοι	κριθείητε.	(Ταῦτα εἰπὼν δίδωσιν αὐτοῖς ἐν
[4, 8]	ἀγαθοὺς δοκιμάσας ὁ θεὸς παραδίδωσι	διατελοίητε:	ἔργον δ' ὅτι ἂν πολεμικὸν
[4, 8]	συγγενείᾳ χαριζομένους μήτε εἴκοντας φόβῳ	μήτε	ἄλλην καθάπαξ αἰτίαν κυριωτέραν τῆς
[4, 8]	νέμεσθαι παράσχοι τε κεκτημένοις αὐτὴν	μήτε	ἀλλοτρίων εἰς αὐτὴν ἐπὶ κακώσει
[4, 8]	μὴ ἐξεῖναι δὲ ποιεῖν ἐκτομίας	μήτε	ἀνθρώπους μήτε τῶν ἄλλων ζῴων.
[4, 8]	πόλεσιν ἐν πάσῃ τιμῇ, ὡς	μήτε	βλασφημεῖν ἐκείνων παρόντων μήτε θρασύνεσθαί
[4, 8]	Ἑβραίων ἐπὶ τόκοις ἐξέστω μηδενὶ	μήτε	βρωτὸν μήτε ποτόν: οὐ γὰρ
[4, 8]	γενομένης. ἐν ἑτέρᾳ δὲ πόλει	μήτε	βωμὸς μήτε νεὼς ἔστω: θεὸς
[4, 8]	μάλιστα ἐν ταῖς μάχαις, ὡς	μήτε	γυναῖκα ἀνδρικῇ σκευῇ χρῆσθαι μήτ'
[4, 8]	θρασυνθείη τὸν πεπιστευκότα μήτ' ἀνὴρ	μήτε	γυνή, μηδ' εἰ χρυσὸν ἄπειρον
[4, 8]	ἀναγινωσκέτω τοὺς νόμους ἅπασι, καὶ	μήτε	γυνὴ μήτε παῖδες εἰργέσθωσαν τοῦ
[4, 8]	ἔχειν ἀπὸ τοῦ φόνου καὶ	μήτε	δρᾶσαι μήτε δρωμένῳ παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι
[4, 8]	τοῦ φόνου καὶ μήτε δρᾶσαι	μήτε	δρωμένῳ παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι δὲ ἵλεω
[4, 8]	εἰς αὐτοὺς μήτε συγγενείᾳ χαριζομένους	μήτε	εἴκοντας φόβῳ μήτε ἄλλην καθάπαξ
[4, 8]	καταθέσθαι δικαιοῦντος τοῦ νόμου. ~(Φάρμακον	μήτε	θανάσιμον μήτε τῶν εἰς ἄλλας
[4, 8]	ὡς μήτε βλασφημεῖν ἐκείνων παρόντων	μήτε	θρασύνεσθαί τισιν ἐξεῖναι τῆς πρὸς
[4, 8]	ἑτέρᾳ δὲ πόλει μήτε βωμὸς	μήτε	νεὼς ἔστω: θεὸς γὰρ εἷς
[4, 8]	ἕπεσθαι βούλεται, τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ	μήτε	νομίμων τῶν παρόντων ἄλλην προτιμήσητε
[4, 8]	(Ὅρους γῆς μὴ ἐξέστω κινεῖν	μήτε	οἰκείας μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς οὕς
[4, 8]	νόμους ἅπασι, καὶ μήτε γυνὴ	μήτε	παῖδες εἰργέσθωσαν τοῦ ἀκούειν, ἀλλὰ
[4, 8]	τόκοις ἐξέστω μηδενὶ μήτε βρωτὸν	μήτε	ποτόν: οὐ γὰρ δίκαιον προσοδεύεσθαι
[4, 8]	εἰς αὐτὴν ἐπὶ κακώσει στρατευσάντων	μήτε	στάσεως ἐμφυλίου κατασχούσης ὑμᾶς, ὑφ'
[4, 8]	γινομένους εἰ μηδὲν εἰς αὐτοὺς	μήτε	συγγενείᾳ χαριζομένους μήτε εἴκοντας φόβῳ
[4, 5]	θελήσειε πίστεσιν, ὥστε μηδὲν ἀδικηθῆναι	μήτε	τὴν γῆν μήτε τοὺς ἐνοικοῦντας,
[4, 5]	μηδὲν ἀδικηθῆναι μήτε τὴν γῆν	μήτε	τοὺς ἐνοικοῦντας, ὧν Σιχὼν ἐκράτει,
[4, 8]	ἂν καρπὸν προβάλῃ τὰ φυτά,	μήτε	τῷ θεῷ ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν ἀποφερέτω
[4, 8]	βιασαμένης δὲ τῆς φύσεως ἀώρως	μήτε	τῷ θεῷ ἁρμόζειν μήτ' αὐτῷ
[4, 8]	δὲ ποιεῖν ἐκτομίας μήτε ἀνθρώπους	μήτε	τῶν ἄλλων ζῴων. (Αὕτη μὲν
[4, 8]	τοῦ νόμου. ~(Φάρμακον μήτε θανάσιμον	μήτε	τῶν εἰς ἄλλας βλάβας πεποιημένων
[4, 8]	τινων παραγευσάμενοι τῆς ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως	διαφθείρητε	τὴν πάτριον πολιτείαν. ἔτι δὲ
[4, 8]	ἐν τῇ χρείᾳ τῶν σωτηρίων	εὐπορῆτε	καὶ μὴ τότε ἃ δεῖ
[4, 8]	ποιεῖν ἐπιζητοῦντες ἀπαρασκεύαστοι τοῖς καιροῖς	περιπέσητε.	~(Γῆν ὑμῖν ἣν ὁ θεὸς
[4, 8]	μήτε νομίμων τῶν παρόντων ἄλλην	προτιμήσητε	διάταξιν μήτ' εὐσεβείας ἧς νῦν
[4, 6]	τῆς ἡμετέρας ὁμιλίας λαβόντες ἔπειθ'	ὑβρίσητε	καὶ ἀτίμους ἀποπέμψητε πρὸς τοὺς
[4, 6]	λαβόντες ἔπειθ' ὑβρίσητε καὶ ἀτίμους	ἀποπέμψητε	πρὸς τοὺς γονεῖς. συγγινώσκειν τε
[4, 8]	κατήκοοι καὶ φύλακες γένοισθε καὶ	μελετῴητε	τὴν σύνεσιν αὐτῶν. ἄπειμι δ'
[4, 8]	ὃν τρόπον ὑμεῖς τ' ἂν	εὐδαιμονήσαιτε	καὶ παισὶ τοῖς αὑτῶν καταλίποιτε
[4, 8]	ὄντες μακαριστοὶ καὶ ζηλωτοὶ πᾶσιν	ἀτυχήσαιτέ	ποτ' ἢ παύσαισθε, ἀλλ' ὧν
[4, 8]	τῇ χρηστότητι. (Οἱ δὲ λαβόντες	εἴτε	ἀργύρια εἴτε τινὰ τῶν καρπῶν
[4, 8]	(Οἱ δὲ λαβόντες εἴτε ἀργύρια	εἴτε	τινὰ τῶν καρπῶν ὑγρὸν ἢ
[4, 6]	βραχὺν καιρὸν κατ' αὐτῶν κερδᾶναι	ποθεῖτε,	τύχοιτ' ἂν αὐτῆς ταῦτα ποιήσαντες:
[4, 2]	καὶ διακοσίους ἄνδρας, τιμῆς ἄξιοι	δοκεῖτε,	καὶ τὸν ὅμιλον δὲ πάντα
[4, 8]	αὐτοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς ὀλιγωρίαν	ἀπολεῖτε	καὶ τὴν εὔνοιαν τὴν παρὰ
[4, 8]	τἀναντία πατράσι τοῖς ἑαυτῶν πράττοντες	ἀπολεῖτε	τὰ ἐκείνοις νομισθέντα, χρώμενοί τε
[4, 8]	θεὸς ὑμᾶς ἕπεσθαι βούλεται, τούτοις	πειθαρχεῖτε,	καὶ μήτε νομίμων τῶν παρόντων
[4, 8]	ἀδικεῖν ἐθέλοιεν, στρατὸν ἐπ' αὐτοὺς	ἀγάγοιτε,	στρατηγῷ μὲν αὐτοκράτορι χρώμενοι τῷ
[4, 8]	ὑμᾶς ἄλλης πολιτείας, ἀλλὰ ταύτην	στέργοιτε	καὶ τοὺς νόμους ἔχοντες δεσπότας
[4, 8]	εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ τοῖς αὑτῶν	καταλίποιτε	κτῆσιν ἀγαθῶν ἀίδιον παραθέμενος οὕτως
[4, 2]	οἴκοθεν σὺν θυμιάμασι καὶ πῦρ	πάριτε.	καὶ σὺ δέ, Κορῆ, παραχώρησον
[4, 7]	οἵ τε βασιλεῖς αὐτῶν ἅπαντες:	πέντε	δὲ ἦσαν, Ὦχός τε καὶ
[4, 4]	αὐτοῖς ἀναφέρειν, ἀνθρώπου δὲ πρωτοτόκου	πέντε	σίκλους, εἶναι δὲ ἀπαρχὰς αὐτοῖς
[4, 6]	ἀφίησιν. ἐγὼ δὲ μέμνημαι μὲν	ὧντε	καὶ σὺ καὶ Μαδιηνῖται δεηθέντες
[4, 8]	τὴν ἴσην ἐπὶ τούτοις ὀργήν	ποτε	λαμβάνετε, ᾗ κατ' ἐμοῦ πολλάκις
[4, 8]	καὶ τὰς κατάρας αὐτός, ὡς	μηδέποτε	ἐκλιπεῖν τὴν μάθησιν αὐτῶν ὑπὸ
[4, 8]	ἐγγραφέντας καὶ τῇ μνήμῃ φυλαχθῆναι	μηδέποτε	ἐξαλειφθῆναι δυναμένους. οὕτως γὰρ οὐδὲν
[4, 8]	γίγνοιντο, γράμμασι μὲν περὶ τοῦ	μηδέποτε	συνελθεῖν ἰσχυριζέσθω: λάβοι γὰρ ἂν
[4, 4]	χεῖρον προκοπῆς αἰτίαν, ὑφ' ἧς	οὐδέποτε	λήξειν τὸ δεινὸν ἦν εἰκὸς
[4, 8]	ἡμέρας ἀρχομένης τε αὐτῆς καὶ	ὁπότε	πρὸς ὕπνον ὥρα τρέπεσθαι μαρτυρεῖν
[4, 8]	διατροφῆς λόγον ἐχόντων. μηδὲ βοῶν	ὁπότε	τρίβοιεν τοὺς στάχυας ἀποδεῖν τὰ
[4, 8]	τῶν σωτηρίων εὐπορῆτε καὶ μὴ	τότε	ἃ δεῖ ποιεῖν ἐπιζητοῦντες ἀπαρασκεύαστοι
[4, 2]	ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν αὐτὸν καὶ	τότε	βιάσασθαι μὴ θρασυνόμενος, οἷς δὲ
[4, 8]	τετάρτῳ τρυγάτω πᾶν τὸ γενόμενον,	τότε	γὰρ ὥριον εἶναι, καὶ συναγαγὼν
[4, 4]	ὑπανῆγε διὰ τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών.	(Τότε	δὴ καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ
[4, 5]	τε πρότερον αὐτοῖς συνέπεσε καὶ	τότε	δυσκόλως εἶχον, ἀπαλλάξαι διαγνοὺς ἤρετο
[4, 6]	Εὐφράτου Βάλαμος μάντις ἄριστος τῶν	τότε	καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐπιτηδείως ἔχων,
[4, 3]	καὶ τῆς σαυτοῦ φωνῆς ἀκροατὴν	τότε	καταστήσας καὶ θεατὴν τεράτων ὅσα
[4, 2]	ἐν ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς κρείττοσι,	τότε	μᾶλλον ὑπὸ τῆς ἀπορίας καὶ
[4, 6]	ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν οὐδὲ	τότε	μὲν κατηράσατο τοῖς Ἰσραηλίταις, πεσὼν
[4, 3]	καὶ ἐδόκει χρηστὰ τῷ λαῷ.	τότε	μὲν οὖν διαλύουσι τὸν σύλλογον,
[4, 8]	χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ παρεκάλει. καὶ	τότε	μὲν οὕτω διελύθησαν. (Βούλομαι δὲ
[4, 7]	τῇ πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν. καὶ	τότε	μένειν ἑκάστου τὸν κλῆρον ἐν
[4, 8]	Ἑβραίους τοσαύτη τὸ μέγεθος, ὅση	τότε	Μωυσέος ἀποθανόντος. ἐπόθουν δ' αὐτὸν
[4, 8]	αὗται τῶν φιλτάτων ταῖς φρονίμοις,	τότε	χωρεῖν ἐπὶ τὸν γάμον. εἰ
[4, 6]	δ' οἰκουμένην οἰκητήριον δι' αἰῶνος	ἴστε	προκειμένην ὑμῖν, καὶ τὸ πλῆθος
[4, 4]	ᾖ, καταθῦσαι παρασχεῖν τοῖς ἱερεῦσιν,	ὥστε	αὐτοὺς πανοικὶ σιτεῖσθαι ἐν τῇ
[4, 8]	πατρὸς εὔνοιαν τῶν πρεσβείων τυγχάνειν,	ὥστε	διπλοῦν τὸ μέρος τῆς πατρῴας
[4, 6]	ὑμᾶς πολέμου λάβοι καὶ θρασυνθεῖεν	ὥστε	εἰς ὅπλα καὶ τὰς ὑμετέρας
[4, 5]	ἐφ' αἷς ἂν θελήσειε πίστεσιν,	ὥστε	μηδὲν ἀδικηθῆναι μήτε τὴν γῆν
[4, 6]	ἂν ὑποστρέψειέ τις νικηφόρος οὐδ'	ὥστε	παῖδας εὐφρᾶναι καὶ γυναῖκας. τοσοῦτον
[4, 8]	ἢ λάκκον ὀρύξαντες ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν	ὥστε	σανίδων ἐπιβολαῖς ἔχειν κεκλεισμένα, οὐχ
[4, 8]	τῶν ἀνθρώπων αἰδοῦς αὐτῶν εὐλαβεστέρους,	ὥστε	τοῦ θεοῦ μὴ καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης.
[4, 8]	καιρὸν ἐν ὀργῇ γενόμενος, ἀλλ'	ὥστε	τοῦ σωφρονήσειν ὑμᾶς εἰς τὸ
[4, 5]	πάθος κατέλαβεν οὔτε φρονῆσαι δεινοὺς	οὔτε	ἀγαθοὺς κατὰ τὸ ἔργον γεγονότας,
[4, 8]	οὐ καλῶς ἐλέγχει αὐτοὺς ἀποφηναμένους:	οὔτε	γὰρ κέρδει χαριζομένους οὔτ' ἀξιώματι
[4, 3]	ὅσον οὔτε χειροποίητον ἱστόρησέ τις	οὔτε	γῆθεν ἀναδοθὲν κατὰ ὑποδρομὴν καύματος
[4, 3]	μου καὶ μάρτυς ἀδωροδόκητος, ὡς	οὔτε	δωρεὰν ἐγὼ παρ' Ἑβραίων τινὸς
[4, 3]	πλούτῳ κατέκρινα πενίαν νικᾶν δυναμένην	οὔτε	ἐπὶ βλάβῃ τοῦ κοινοῦ πολιτευσάμενος
[4, 8]	οὐκ ἐπιδόντες οὔτε υἱὸν κολαζόμενον	οὔτε	θυγατέρα. οὐδ' ἂν οἱ λόγοι
[4, 3]	γῆθεν ἀναδοθὲν κατὰ ὑποδρομὴν καύματος	οὔτε	κατὰ βίαν πνευμάτων ὕλης πρὸς
[4, 3]	λόγων: σὲ γὰρ οὔτε πραττόμενον	οὔτε	νοηθὲν λανθάνει, ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις
[4, 2]	στάσις οὖν αὐτοὺς οἵαν ἴσμεν	οὔτε	παρ' Ἕλλησιν οὔτε παρὰ βαρβάροις
[4, 2]	οἵαν ἴσμεν οὔτε παρ' Ἕλλησιν	οὔτε	παρὰ βαρβάροις γενομένην κατέλαβεν, ὑφ'
[4, 6]	οὐκ ἄξια δρῷεν οὔτ' αὐτῶν	οὔτε	πατέρων τὴν ἡδονὴν προτιμήσαντες τοῦ
[4, 5]	πολεμίως αὐτοῖς τὸν Ἀμοραῖον διακείμενον	οὔτε	περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι δεῖν ἔγνω καὶ
[4, 3]	τινὸς κατὰ τοῦ δικαίου προσηκάμην	οὔτε	πλούτῳ κατέκρινα πενίαν νικᾶν δυναμένην
[4, 3]	ἀκροατὴς τῶν λόγων: σὲ γὰρ	οὔτε	πραττόμενον οὔτε νοηθὲν λανθάνει, ὥστ'
[4, 8]	οἱ πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ ἐπιδόντες	οὔτε	υἱὸν κολαζόμενον οὔτε θυγατέρα. οὐδ'
[4, 3]	περιμένειν τὴν ἱερουργίαν. ὡς δ'	οὔτε	ὑπακούσεσθαι τοῖς ἀγγέλοις ἔφασαν καὶ
[4, 5]	μὲν οὖν τοιοῦτο πάθος κατέλαβεν	οὔτε	φρονῆσαι δεινοὺς οὔτε ἀγαθοὺς κατὰ
[4, 3]	ἐξέλαμψε δὲ πῦρ τοσοῦτον ὅσον	οὔτε	χειροποίητον ἱστόρησέ τις οὔτε γῆθεν
[4, 8]	τὸν θεὸν καὶ σύμμαχον, ὅμως	ἀξιοῦτε	μὴ ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν αὐτοῖς μηδὲ
[4, 2]	χείρων ὢν κατὰ γένος αὐτὸς	ἀπέλαυε.	παρά τε τοῖς Λευίταις, φυλέται
[4, 3]	μετὰ τῶν υἱῶν ἤδη βεβαίως	ἀπέλαυε	τῆς τιμῆς. ~(Τὴν μέντοι στάσιν
[4, 4]	τὴν Χαναναίαν κτησαμένους τοὺς Ἑβραίους	ἐκέλευε	κατανεῖμαι τοῖς Λευίταις ὀκτὼ καὶ
[4, 6]	τοὐναντίον οἷς ὁ νόμος αὐτῶν	ἐκέλευε	ποιοῦντες διετέλουν, ὡς διὰ παντὸς
[4, 8]	τῇ χειρὶ κατασείων μένειν ἠρεμοῦντας	ἐκέλευε,	τὸ δ' ἔγγιον λόγοις παρεκάλει
[4, 6]	δι' εὐνοίας εἶναι τῷ θεῷ:	συνεβούλευέ	τε διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν
[4, 4]	εἰς χωρίον καθαρώτατον ὁ ἀρχιερεὺς	ἔθυέ	τε καὶ τοῦ αἵματος ἑπτάκις
[4, 8]	στάντος ἀφανίζεται κατά τινος φάραγγος.	γέγραφε	δ' αὑτὸν ἐν ταῖς ἱεραῖς
[4, 5]	καὶ νίκην ἐπισημήναντος αὐτὸς θαρσαλέως	εἶχε	πρὸς τὸν ἀγῶνα καὶ τοὺς
[4, 4]	αὐτὸν τοῦ θεοῦ χειροτονήσαντος βεβαίως	εἶχε	τὴν τιμήν, ἡ δὲ τῶν
[4, 2]	φιλαδελφίαν ὃ δικαίως ἂν ἕτερος	εἶχε	τοῦτο φέρων ἔδωκα τἀδελφῷ: καὶ
[4, 2]	τὴν ἱερωσύνην οὐκ ἐπειδὴ πλούτῳ	προεῖχε,	σὺ γὰρ καὶ ἀμφοτέρους ἡμᾶς
[4, 3]	οἷς ἐκ τῶν ἐμῶν καμάτων	ὑπῆρχε	τὸ περιεῖναι, εἰκότως ἂν αὐτός,
[4, 8]	αὐτοῖς ἐκ τῆς Αἰγυπτίων γῆς	παρέσχε,	δικαίας οὔσης φύσει τῆς εὐχαριστίας
[4, 8]	ἐπὶ τῇ κυρώσει τῶν λεγομένων.	ἀνέγραψε	δὲ τὰς εὐλογίας καὶ τὰς
[4, 8]	δὴ καὶ τῷ βωμῷ τελευτῶν	ἐνέγραψε	κατὰ πλευρὰν ἑκατέραν, ᾗ καὶ
[4, 3]	τοῖς θυμιατηρίοις ὁπόσα κομίζοντες ἔτυχον.	ἐξέλαμψε	δὲ πῦρ τοσοῦτον ὅσον οὔτε
[4, 6]	εὐωχήσας μέρος τι τῶν ὁπλιτῶν	ἐξέπεμψε	δῃῶσον τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν καὶ