>

Livre, Chap.
[4, 5]	ἔκαμνόν τε ἐπὶ δίψει μᾶλλον	ἤ	τινι τῶν πολεμικῶν, καὶ γὰρ
[4, 8]	δὲ ὁ τῆς κόρης πατὴρ	ἢ	ἀδελφὸς ἢ ὃς ἂν μετὰ
[4, 8]	ἐπὶ διαφθορᾷ τοῦ δικαίου ἐνδείξαιτ'	ἢ	ἄλλην τινὰ αἰτίαν προφέροι, καθ'
[4, 8]	(Ἐὰν δέ τις ἢ χρυσίον	ἢ	ἀργύριον εὕρῃ καθ' ὁδόν, ἐπιζητήσας
[4, 8]	ἔστω ζημία, ὁ δὲ χρυσὸν	ἢ	ἄργυρον ὑφελόμενος τὸ διπλοῦν ἀποτινέτω.
[4, 8]	τὴν τιμὴν αὐτοῖς μὴ νέμωσιν	ἢ	δι' αἰσχύνην ἢ διὰ σύνεσιν
[4, 8]	τιμῇ σφόδρα καὶ εὐνοίᾳ κειμένης	ἢ	δι' ἔρωτα καὶ κάλλος ἢ
[4, 8]	τὴν τῆς ψυχῆς ἀγένειαν, οὓς	ἢ	διὰ κέρδος εἰκὸς ἢ διὰ
[4, 8]	παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα δι' ἡδονὴν	ἢ	διὰ κέρδος πρὸς τὴν ὕβριν:
[4, 8]	μὴ νέμωσιν ἢ δι' αἰσχύνην	ἢ	διὰ σύνεσιν ἐξυβρίζοντες εἰς αὐτούς,
[4, 8]	οὓς ἢ διὰ κέρδος εἰκὸς	ἢ	διὰ φόβον μὴ τἀληθῆ μαρτυρῆσαι.
[4, 8]	τὴν οἰκίαν βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν πρὶν	ἢ	δίκη περὶ τούτου γένηται: τὸ
[4, 6]	ἔλεγον ἢ ταὐτὰ πᾶσιν ἡγητέον	ἢ	ζητεῖν ἄλλην οἰκουμένην, ἐν ᾗ
[4, 6]	γενόμενα τοῖς ἀνθρώποις διὰ γῆς	ἢ	θαλάσσης εἰς μνήμην τὴν ἐμήν.
[4, 8]	ἀνῃρημένῳ γεγενημένος. ἐὰν δὲ δοῦλον	ἢ	θεράπαιναν ἀποκτείνῃ βοῦς, αὐτὸς μὲν
[4, 2]	χαρίζεσθαι. ἀλλ' ἐγώ τε κρείττων	ἢ	κακουργεῖν ὅ τε θεὸς οὐκ
[4, 8]	ἢ δι' ἔρωτα καὶ κάλλος	ἢ	κατ' ἄλλην αἰτίαν, τῆς δ'
[4, 8]	τὸ ἀνθρώπειον καὶ εἰς ἀβουλήτους	ἢ	κατὰ προαίρεσιν ταραχὰς καὶ κινδύνους
[4, 6]	συσταίη τῶν δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν	ἢ	καταγωνίσασθαι καὶ νίκην τὴν ἐπ'
[4, 8]	δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ	ἢ	λάκκον ὀρύξαντες ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν ὥστε
[4, 6]	τι περὶ τῶν τοιούτων σιγᾶν	ἢ	λέγειν, ὅταν ἡμᾶς τὸ τοῦ
[4, 8]	ἀξιοῦν, ὅτι μοχθηρῶν ἐγένοντο πατέρων,	ἢ	μίσους φύντας ἐκ φαύλων. οὐ
[4, 8]	ἔργον δ' ὅτι ἂν πολεμικὸν	ἢ	νῦν ὑφ' ὑμῶν ἢ ὕστερον
[4, 8]	εἴτε τινὰ τῶν καρπῶν ὑγρὸν	ἢ	ξηρόν, κατὰ νοῦν αὐτοῖς τῶν
[4, 8]	εὐνῆς ἅψασθαι καὶ κοινωνίας, πρὶν	ἢ	ξυραμένην αὐτὴν καὶ πένθιμον σχῆμα
[4, 8]	τῆς κόρης πατὴρ ἢ ἀδελφὸς	ἢ	ὃς ἂν μετὰ τούτους ἐγγυτέρω
[4, 4]	τοὺς μὲν διεφθάρθαι μηδὲν ἐξαμαρτόντας	ἢ	ὅτι περὶ τὴν τοῦ θεοῦ
[4, 8]	παρ' ἄλλοις αὐτὰ βλέπειν μᾶλλον	ἢ	παρ' αὑτῷ. καὶ στρατηγὸς μὲν
[4, 1]	Χαναναίοις εἰς χεῖρας ἥξειν πρὶν	ἢ	παρὰ τοῦ θεοῦ τὸν εἰς
[4, 8]	καὶ ζηλωτοὶ πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ ποτ'	ἢ	παύσαισθε, ἀλλ' ὧν τε νῦν
[4, 8]	ἐπ' ὀχεύσει κυνὸς ἤτοι θηρευτικοῦ	ἢ	ποιμνίων φύλακος λάβῃ τις μισθόν,
[4, 2]	τἀδελφοῦ, καὶ πρὸς ἐμαυτὸν οἰκειότερον	ἢ	πρὸς ἐκεῖνον διακείμενος: καὶ γὰρ
[4, 6]	γὰρ ἄλλο τι μέχρι νῦν	ἢ	προσχήματι νόμων καὶ τοῦ θεοῦ
[4, 6]	τυγχάνοντος. δεῖν οὖν αὐτοῖς ἔλεγον	ἢ	ταὐτὰ πᾶσιν ἡγητέον ἢ ζητεῖν
[4, 5]	τρέπονται, τοῦτο ἑαυτοῖς σωτηρίαν ὑπολαβόντες	ἢ	τὸ μάχεσθαι παρέξειν: ἐθάρρουν γὰρ
[4, 8]	μὴ πιστευέσθω μάρτυς, ἀλλὰ τρεῖς	ἢ	τὸ τελευταῖον δύο, ὧν τὴν
[4, 6]	ἡμᾶς εὐνοίας καὶ τῆς ἐσομένης	ἢ	τὸ τοὺς αὐτοὺς ἡμῖν θεοὺς
[4, 8]	πλεονάκις ἐκινδύνευσα ὑφ' ὑμῶν ἀποθανεῖν	ἢ	ὑπὸ τῶν πολεμίων. ταῦτα δ'
[4, 8]	πολεμικὸν ἢ νῦν ὑφ' ὑμῶν	ἢ	ὕστερον ἐπὶ παίδων ὑμετέρων γένηται
[4, 6]	θεοῦ κτησαμένους τὴν Χαναναίων, θᾶττον	ἢ	φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν ἔγνω τοῖς λόγοις.
[4, 8]	ἐλευθέραν ἐπαγόμενος. (Ἐὰν δέ τις	ἢ	χρυσίον ἢ ἀργύριον εὕρῃ καθ'
[4, 8]	καταλευέσθω, ἂν δ' ἐξ ἱερέων	ᾖ	γεγενημένη, καιέσθω ζῶσα. δύο γυναικῶν
[4, 4]	τὸ γεννηθὲν πρῶτον, ἂν ἄρσεν	ᾖ,	καταθῦσαι παρασχεῖν τοῖς ἱερεῦσιν, ὥστε
[4, 8]	αὐτὸν ἥκοντι. κἂν μὲν εὔπορος	ᾖ	ὁ ἐνεχυρασμένος, κατεχέτω τοῦτο μέχρι
[4, 8]	ἵνα μηδεὶς κίνδυνος ὡς ἐμπεσουμένοις	ᾖ.	οὗ δ' ἂν εἰς ὄρυγμα
[4, 8]	τὴν χώραν. ἣ δ' ἂν	ᾖ	πλησιαιτάτη πόλις, οἱ ἐν αὐτῇ
[4, 8]	ἱερὰ ξενικά, μηδ' ἂν ἐπωνομασμένον	ᾖ	τινι θεῷ κειμήλιον λαμβάνειν. (Μηδεὶς
[4, 8]	δυσμῶν, καὶ μάλιστ' ἂν ἱμάτιον	ᾖ	τὸ ἐνέχυρον, ὅπως εἰς ὕπνον
[4, 8]	τοῖς τε νέοις καὶ προηβηκόσιν	ἡ	ἅμιλλα τῆς λύπης: οἱ μὲν
[4, 4]	πρὸς ὃν διὰ τὴν ἡλικίαν	ἡ	ἀρχιερωσύνη παραγίνεται, θνήσκει τοῦ πλήθους
[4, 8]	ἐν ἀλλήλοις δακρύοντες. μόνη δ'	ἡ	γερουσία προύπεμψεν αὐτὸν καὶ ὁ
[4, 8]	ᾗ ὁ φόνος ἐπράχθη, καὶ	ἡ	γερουσία συνελθόντες μετρείτωσαν ἀπὸ τοῦ
[4, 8]	ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ	ἡ	γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης καθαρὰς
[4, 8]	ἀρχιερεὺς καὶ ὁ προφήτης καὶ	ἡ	γερουσία τὸ δοκοῦν ἀποφαινέσθωσαν. (Εἷς
[4, 6]	περὶ αὐτῶν κλέους ἐμπλησθήσεται πᾶσα	ἡ	γῆ καὶ θάλασσα, ἀρκέσετε δὲ
[4, 3]	κατὰ τὰς ἐκείνων σκηνὰς συνίζησεν	ἡ	γῆ καὶ πάνθ' ὅσα φίλα
[4, 3]	καὶ δακρύοντος σείεται μὲν αἰφνίδιον	ἡ	γῆ, σάλου δ' ἐπ' αὐτῆς
[4, 8]	λακτίσας ἔγκυον, ἂν μὲν ἐξαμβλώσῃ	ἡ	γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν ὑπὸ τῶν
[4, 8]	ἀδελφός, ἐπὶ τὴν γερουσίαν ἐλθοῦσα	ἡ	γυνὴ μαρτυράσθω τοῦθ' ὅτι βουλομένην
[4, 8]	ταῦτα ῥεπέτω: ὑπολύσασα δ' αὐτὸν	ἡ	γυνὴ τἀδελφοῦ τὰ σάνδαλα, καὶ
[4, 8]	καὶ καθάριοι πρὸς τὴν θέαν.	ἡ	δ' ἐπὶ τοῦτον πρόσβασις ἔστω
[4, 8]	ὄνειδος πρὸς ἅπαντα τὸν βίον,	ἡ	δ' ᾧπερ ἂν βουληθῇ τινι
[4, 8]	τοῦ ἐλευθέρου γάμου τὴν κόρην,	ἡ	δὲ παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα δι'
[4, 4]	χειροτονήσαντος βεβαίως εἶχε τὴν τιμήν,	ἡ	δὲ τῶν Ἑβραίων στάσις πολὺν
[4, 8]	διημαρτηκόσι γένηται. ἔχει δὲ οὕτως	ἡ	διάταξις ἡμῶν τῶν νόμων τῶν
[4, 5]	τε κατεπλάγη τοὺς Ἑβραίους καὶ	ἡ	δύναμις αὐτοῦ παρέχουσα θᾶττον αὑτὴν
[4, 8]	τοῦ γένους. καὶ κριθεῖσα μὲν	ἡ	κόρη μὴ ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ
[4, 8]	τε νῦν ὑμῖν ἐστιν ἀγαθῶν	ἡ	κτῆσις βεβαία μενεῖ τῶν τε
[4, 8]	ὑμῖν τούτων πεῖραν λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς	ἡ	μετάνοια καὶ ἡ τῶν οὐ
[4, 6]	στενὸν χωρίον περιειλημμένον αἱμασιαῖς διπλαῖς	ἡ	ὄνος, ἐφ' ἧς ὁ Βάλαμος
[4, 6]	ὡς δ' ἐγκειμένου τοῦ ἀγγέλου	ἡ	ὄνος τυπτομένη ὤκλασε, κατὰ βούλησιν
[4, 8]	οὐδ' ἂν οἱ λόγοι καὶ	ἡ	παρ' αὐτῶν διδασκαλία τοῦ σωφρονεῖν
[4, 6]	καὶ κτῆσις ἀγαθῶν ἄφθονος καὶ	ἡ	παρὰ τῶν γονέων καὶ τῶν
[4, 8]	διαβῇ καὶ μέχρι τῶν ἀνθρωπείων	ἡ	πρὸς τὸ ὁμόφυλον ἀτιμία τὴν
[4, 2]	πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν, εἰκότως ἂν	ἡ	Ῥουβήλου τὴν τιμὴν ἔχοι λαμβανόντων
[4, 6]	προεληλύθει δ' ἂν ἐπὶ πλεῖον	ἡ	τοῦ κακοῦ πεῖρα μὴ φθάσαντος
[4, 4]	δ' ἐπεὶ πολέμου καὶ στρατείας	ἡ	τῶν Λευιτῶν ἀφεῖτο φυλὴ θεραπεύουσα
[4, 8]	ἂν οὕτως ὑμῖν μόνον ὑπάρξειεν	ἡ	τῶν οἰκείων ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα
[4, 8]	λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια καὶ	ἡ	τῶν οὐ φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις.
[4, 4]	ἱερεῦσι τελεῖν. καὶ ἃ μὲν	ἡ	φυλὴ παρὰ τοῦ πλήθους λαμβάνει
[4, 8]	μὴ δι' ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος	ἡ	φύσις ὑμῶν πρὸς τὸ χεῖρον
[4, 6]	ἀλλὰ τὸν νῦν ὑμῶν ὀλίγον	ἡ	Χαναναίων χωρήσει γῆ, τὴν δ'
[4, 8]	ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ Ἰησοῦς	ἥ	τε γερουσία καὶ τὰ τέλη
[4, 8]	κεῖται ὁ νεκρὸς τὴν χώραν.	ἣ	δ' ἂν ᾖ πλησιαιτάτη πόλις,
[4, 8]	τοῖς ἱερεῦσι καὶ Λευίταις δεδόσθαι,	ἣ	πιπρασκέσθω μὲν ἐπὶ τῶν πατρίδων,
[4, 6]	ἢ ζητεῖν ἄλλην οἰκουμένην, ἐν	ᾗ	βιώσονται μόνοι κατὰ τοὺς ἰδίους
[4, 8]	τελευτῶν ἐνέγραψε κατὰ πλευρὰν ἑκατέραν,	ᾗ	καὶ στάντα φησὶ τὸν λαὸν
[4, 3]	λαῷ καὶ διὰ τὴν αὐτῶν,	ᾗ	κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον καὶ Ἀαρὼν
[4, 8]	ἐπὶ τούτοις ὀργήν ποτε λαμβάνετε,	ᾗ	κατ' ἐμοῦ πολλάκις ἐτολμήσατε χρῆσθαι:
[4, 7]	ἀργύρου ἄπειρόν τι πλῆθος κατασκευῆς,	ᾗ	κατ' οἶκον ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ
[4, 8]	τῶν πλησίον τῇ χώρᾳ, ἐν	ᾗ	ὁ φόνος ἐπράχθη, καὶ ἡ
[4, 7]	καὶ τὰς εἰσβολὰς τῆς χώρας,	ᾗ	προσεδέχοντο τοὺς πολεμίους, ἀσφαλισάμενοι περιέμενον
[4, 6]	θείᾳ προνοίᾳ, γνώμην δὲ ὑποθέμενον,	ᾗ	χρησαμένων τῶν πολεμίων ὀλίγου τὸ
[4, 8]	δέος γὰρ ἐκ τούτου μὴ	διαβῇ	καὶ μέχρι τῶν ἀνθρωπείων ἡ
[4, 8]	γαμείσθω. ἂν δ' αἰχμάλωτόν τις	λάβῃ	παρθένον ἄν τε καὶ γεγαμημένην,
[4, 6]	ὅταν ἡμᾶς τὸ τοῦ θεοῦ	λάβῃ	πνεῦμα; φωνὰς γὰρ ἃς βούλεται
[4, 8]	κατ' αὐτὴν βίος, καὶ μὴ	λάβῃ	πόθος ὑμᾶς ἄλλης πολιτείας, ἀλλὰ
[4, 8]	ἤτοι θηρευτικοῦ ἢ ποιμνίων φύλακος	λάβῃ	τις μισθόν, ἐκ τούτου θύειν
[4, 3]	πενίαν νικᾶν δυναμένην οὔτε ἐπὶ	βλάβῃ	τοῦ κοινοῦ πολιτευσάμενος εἰς ἀλλοτριωτάτας
[4, 4]	~(Τὴν μέντοι στάσιν οὐδ' οὕτως	συνέβη	παύσασθαι, πολλῷ δὲ μᾶλλον αὔξειν
[4, 8]	τῆς εὐχαριστίας καὶ γενομένης ἐπ'	ἀμοιβῇ	μὲν τῶν ἤδη γεγονότων ἐπὶ
[4, 5]	τήν τε Μωαβῖτιν καὶ Ἀμωρῖτιν.	γῆ	δ' αὕτη καρποφόρος καὶ πλῆθος
[4, 6]	αὐτῶν κλέους ἐμπλησθήσεται πᾶσα ἡ	γῆ	καὶ θάλασσα, ἀρκέσετε δὲ τῷ
[4, 3]	τὰς ἐκείνων σκηνὰς συνίζησεν ἡ	γῆ	καὶ πάνθ' ὅσα φίλα τούτοις
[4, 8]	μηκέτι τοιοῦτον δεινὸν συμβῆναι τῇ	γῇ	πάθος. ~(Ἀριστοκρατία μὲν οὖν κράτιστον
[4, 3]	δακρύοντος σείεται μὲν αἰφνίδιον ἡ	γῆ,	σάλου δ' ἐπ' αὐτῆς κινηθέντος
[4, 6]	ὑμῶν ὀλίγον ἡ Χαναναίων χωρήσει	γῆ,	τὴν δ' οἰκουμένην οἰκητήριον δι'
[4, 6]	δὲ τῷ κόσμῳ παρασχεῖν ἑκάστῃ	γῇ	τῶν ἀφ' ὑμετέρου γένους οἰκήτορας.
[4, 5]	ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ' αὐτός τε	κατεπλάγη	τοὺς Ἑβραίους καὶ ἡ δύναμις
[4, 8]	δὲ οὕτως ὡς ἐπὶ τέκνων	σφαγῇ	καὶ πρὸς τούτῳ ἀπολλύντας τὸ
[4, 8]	τε μικρὰν ἄν τε μείζω	λέγῃ,	πρὸς ταῦτα ῥεπέτω: ὑπολύσασα δ'
[4, 8]	ὃν ἔπασχον αὐτὰ καιρὸν ἐν	ὀργῇ	γενόμενος, ἀλλ' ὥστε τοῦ σωφρονήσειν
[4, 6]	καὶ τῶν οἰκείων εὔνοια καὶ	στοργή,	καὶ κατ' οὐδενὸς τούτων πόρον
[4, 4]	διὰ τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών. (Τότε	δὴ	καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ Μαριάμην
[4, 8]	αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου, ἃς	δὴ	καὶ τῷ βωμῷ τελευτῶν ἐνέγραψε
[4, 6]	πλῆθος διεφθάρη τοῖς ἐπιτηδεύμασι νοσησάντων	δή	τινων περὶ ταῦτα, μεγάλως ἐτίμησεν
[4, 8]	τούτῳ τὴν παρρησίαν τίθεσθε, ὃ	δὴ	τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις ὑμῖν ἄμεινον
[4, 3]	φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ τῶν υἱῶν	ἤδη	βεβαίως ἀπέλαυε τῆς τιμῆς. ~(Τὴν
[4, 8]	γενομένης ἐπ' ἀμοιβῇ μὲν τῶν	ἤδη	γεγονότων ἐπὶ δὲ προτροπῇ τῶν
[4, 8]	ταλαιπωρίας, ἐπεὶ τῷ θεῷ δοκοῦν	ἤδη	καὶ τῷ γήρᾳ χρόνον ἐτῶν
[4, 6]	τιμῆς ἀξιώσας: ὁ δὲ ἀπιὼν	ἤδη	κἀπὶ τῷ περαιοῦν τὸν Εὐφράτην
[4, 6]	ἐχόντων τὸν τρόπον πολλάκις ἂν	ἤδη	κεκολασμένος ἔγνως ἂν οὐκ εὐπαραλογίστους
[4, 8]	ἀγαθῶν ἔχοντες πόλεις τὸ λοιπὸν	ἤδη	κτίζειν προαιρῆσθε, ταῦτα ποιοῦντες τῷ
[4, 4]	παραμενεῖν. οἱ γὰρ ἄνθρωποι πεπιστευκότες	ἤδη	μηδὲν γίνεσθαι δίχα τῆς τοῦ
[4, 5]	φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν δὲ ἐκεῖνον	ἤδη	προαπολωλότα καὶ οὕτως ἔγνω τοῖς
[4, 6]	ποιοῦντες διετέλουν, ὡς διὰ παντὸς	ἤδη	τοῦ στρατοῦ τὴν παρανομίαν χωρεῖν
[4, 2]	τιμὰς οἷς ἂν ἐθελήσῃ χαλεπώτερον	ἤδη	τυγχάνειν τοῦ βιάζεσθαι τό τε
[4, 7]	ἀπολαύειν ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς δὲ γηραιὸς	ἤδη	τυγχάνων διάδοχον ἑαυτοῦ Ἰησοῦν καθίστησιν
[4, 2]	βουλομένοις, οὐκ ἐκ τοῦ προκριθεὶς	ἤδη	τυχεῖν αὐτῆς ἀξιῶν ἐπιτραπῆναι καὶ
[4, 2]	νῦν Ἀαρῶνι τὴν ἱερωσύνην οὐκ	ἐπειδὴ	πλούτῳ προεῖχε, σὺ γὰρ καὶ
[4, 3]	ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων. συνέβαινε δ' εἶναι	θορυβώδη	τὴν ἐκκλησίαν μετεώρου τοῦ πλήθους
[4, 6]	Βάλακε, φησί, περὶ τῶν ὅλων	λογίζῃ	καὶ δοκεῖς ἐφ' ἡμῖν εἶναί
[4, 6]	εὐδαίμων αὕτη φοίνικά τε φέρειν	ἀγαθὴ	καὶ βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο δὲ
[4, 6]	Ἰσραηλίταις, πεσὼν δ' ἐπὶ στόμα	πάθη	προύλεγεν ὅσα τε βασιλεῦσιν ἔσται
[4, 7]	ὃς ἧκεν ἄγων τὸν στρατὸν	ἀπαθῆ	καὶ λείαν ἄφθονον, βόας μὲν
[4, 3]	πληθὺν ἑπομένην τοῖς σοῖς προστάγμασιν,	ἀπαθῆ	τηρῶν αὐτὴν καὶ ἀκοινώνητον τῆς
[4, 8]	μηδὲ εἷς: ἐὰν δὲ κεκτημένος	φωραθῇ	τεθνάτω, τοῦτο πάσχων ὃ διέθηκεν
[4, 8]	τοῖς ὑπὸ τοῦ λαοῦ πραττομένοις	ἐνικήθη	δακρῦσαι. πορευομένῳ δ' ἔνθεν οὗ
[4, 8]	τελευταῖον δύο, ὧν τὴν μαρτυρίαν	ἀληθῆ	ποιήσει τὰ προβεβιωμένα. γυναικῶν δὲ
[4, 8]	εἰκὸς ἢ διὰ φόβον μὴ	τἀληθῆ	μαρτυρῆσαι. ἂν δέ τις ψευδομαρτυρήσας
[4, 8]	βίον, ἡ δ' ᾧπερ ἂν	βουληθῇ	τινι τῶν δεομένων γαμείσθω. ἂν
[4, 3]	γάρ, μὴ τῆς στάσεως προιούσης	ἀφανισθῇ	μᾶλλον αὐτοῖς ὁ κόσμος τῆς
[4, 3]	ὕλης πρὸς αὐτὸ παρατριβείσης αὐτομάτως	ἐξεκρούσθη,	ἀλλ' ὁποῖον θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη
[4, 4]	στάσις πολὺν ἀκμάσασα χρόνον τοῦτον	ἐπαύθη	τὸν τρόπον. (Μωυσῆς δ' ἐπεὶ
[4, 8]	μαρτυρῆσαι. ἂν δέ τις ψευδομαρτυρήσας	πιστευθῇ,	πασχέτω ταῦτ' ἐλεγχθεὶς ὅσα ὁ
[4, 8]	τάξαι: σποράδην γὰρ ὑπ' ἐκείνου	κατελείφθη	γραφέντα καὶ ὡς ἕκαστόν τι
[4, 8]	χώρᾳ, ἐν ᾗ ὁ φόνος	ἐπράχθη,	καὶ ἡ γερουσία συνελθόντες μετρείτωσαν
[4, 5]	αὑτὴν εὔψυχον εἶναι δοκεῖν τότ'	ἀπηλέγχθη	πεφοβημένη. τὴν πρώτην οὖν σύνοδον
[4, 6]	ὡς μὴ πρότερον εἴ τινι	συσταίη	τῶν δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ
[4, 8]	ἂν ὅ τε νομοθέτης ἀγαθὸς	εἴη	καὶ οἱ πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ
[4, 8]	ὡς τῷ θεῷ κεχαρισμένον ἂν	εἴη,	κἂν ὑπ' αἰσχύνης τινὰς ὀκνοῦντας
[4, 3]	τὴν θυσίαν ὁ θεὸς ἥδιον	εἴη	κεχειροτονημένος. συνελθόντων δὲ πεντήκοντα καὶ
[4, 8]	κτημάτων ὁ θεὸς αὐτῷ τοῦτον	εἴη	παρεσχηκώς: ἀλλὰ μηδὲ ἀναβάλλεσθαι τὴν
[4, 8]	θεῖον, χείρων δ' οὐκ ἂν	εἴη	τῆς ἐπὶ τοῖς σώμασιν αἰσχύνης:
[4, 3]	καταθέσθαι βωμόν, ὡς ἂν ὑπόμνησις	εἴη	τοῖς αὖθις ὧν ἔπαθον καὶ
[4, 8]	μεμνημένοι τε ὧν κινδυνεύσειε καὶ	προθυμηθείη	τῆς περὶ αὐτῶν σωτηρίας καὶ
[4, 8]	καὶ πρὸς ἃς οὐδ' ἀντειπεῖν	δυνηθείη.	τοῦ δὲ τολμηρῶς καὶ προπετῶς
[4, 8]	φυλακῆς ἀξιούτω, καὶ μηδεὶς ἀποστερῆσαι	θρασυνθείη	τὸν πεπιστευκότα μήτ' ἀνὴρ μήτε
[4, 3]	ἐξεκρούσθη, ἀλλ' ὁποῖον θεοῦ κελεύσαντος	ἁφθείη	λαμπρὸν καὶ φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ
[4, 8]	παίδων ὑμετέρων γένηται τοῦθ' ὑπερόριον	πραχθείη.	μέλλοντας δὲ πολεμεῖν πρεσβείαν καὶ
[4, 3]	εἰς ἡδονὴν λαμβανόντων, εἰ Μωυσῆς	ἐλεγχθείη	κακουργῶν, τῶν δὲ φρονίμων, εἰ
[4, 8]	εἰ δὲ καὶ πρὸς ἐκεῖνον	κακωθείη	καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ θελήσειε γαμεῖν
[4, 6]	ἐλπίδα τοῦ βίου παντὸς ἀνηρτηκότα:	χαρείη	τ' ἂν οὐδεὶς κυριώτερον αὑτὸν
[4, 8]	φανῶσιν, ἐχθροὺς δ' ἀσπόνδους αὑτῷ	ποιῇ	τοὺς νόμους τοῖς συνεχέσι κατὰ
[4, 8]	ἄλλης ἀρετῆς διὰ παντὸς ἔστω.	παραχωροίη	δὲ οὗτος τοῖς μὲν νόμοις
[4, 6]	ποτὰ μὴ κοινὰ τοῖς ἄλλοις,	ἀνάγκη	βουλομένους ἡμῖν συνοικεῖν καὶ θεοὺς
[4, 8]	τὸ ἐναντίον μεταβαλεῖ. ἐπεὶ δὲ	ἀνάγκη	τὸ ἀνθρώπειον καὶ εἰς ἀβουλήτους
[4, 8]	οἰκίαν βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν πρὶν ἢ	δίκη	περὶ τούτου γένηται: τὸ δ'
[4, 6]	αὐτὸς ἀφικνεῖται τὸν μάντιν σὺν	βασιλικῇ	θεραπείᾳ φιλοτίμως ἀγόμενος εἰς ὄρος,
[4, 1]	δὲ μὴ θαρσήσαντες ἐπὶ τῇ	νίκῃ	οἱ πολέμιοι καὶ μειζόνων ὀρεχθέντες
[4, 8]	ζῴων. (Αὕτη μὲν οὖν ὑμῖν	εἰρηνικὴ	τῶν νόμων κατὰ τὴν πολιτείαν
[4, 8]	ταῖς μάχαις, ὡς μήτε γυναῖκα	ἀνδρικῇ	σκευῇ χρῆσθαι μήτ' ἄνδρα στολῇ
[4, 6]	μὲν ὡς ἂν αὐτοῖς τισι	δοκῇ	οὕτω σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς δὲ ὑπὲρ
[4, 8]	ὃς ἂν μετὰ τούτους ἐγγυτέρω	δοκῇ	τοῦ γένους. καὶ κριθεῖσα μὲν
[4, 8]	πρὸ ἐτῶν τεσσάρων ἂν καρπὸν	προβάλῃ	τὰ φυτά, μήτε τῷ θεῷ
[4, 5]	καὶ διὰ τὴν ὅπλισιν οὖσαν	εὐσταλῆ	κοῦφοι πρὸς τὸ διώκειν ὄντες
[4, 8]	ἥ τε γερουσία καὶ τὰ	τέλη	τῶν φυλῶν, ὧν ἀκροᾶσθε μὴ
[4, 8]	ἀφήγησιν αὐτῶν διδοὺς καὶ τὰ	τέλη	χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος ἐμοὶ καὶ
[4, 8]	συναγαγών, ὅπου νῦν πόλις ἐστὶν	Ἀβίλη,	φοινικόφυτον δ' ἐστὶ τὸ χωρίον,
[4, 8]	ἡμέρας τριάκοντα, λύπη δὲ οὐκ	ἄλλη	κατέσχεν Ἑβραίους τοσαύτη τὸ μέγεθος,
[4, 6]	τῶν ἀπὸ γῆς καρπῶν, οὔτ'	ἄλλη	τις αἰτία παράλογος διαφθείρειεν. πρόνοια
[4, 8]	καὶ τὰς εὐωχίας ἀπενηνοχὼς ἀπιέναι	μέλλῃ	πρὸς αὑτὸν οἴκαδε, στὰς ἀντικρὺ
[4, 6]	ἀπαλλαγὴν ἐγίνοντο. τοὺς δ' ἀθυμία	πολλὴ	πρὸς τὴν ἀναχώρησιν τῶν γυναικῶν
[4, 4]	οἰκείων τοῖς διεφθαρμένοις δέησις ἐγένετο	πολλὴ	τοῦ πλήθους μειῶσαί τι τῆς
[4, 8]	ἀνδρικῇ σκευῇ χρῆσθαι μήτ' ἄνδρα	στολῇ	γυναικείᾳ. (Πολιτείαν μὲν οὖν τοιάνδε
[4, 3]	ἀνδραγαθίᾳ μὲν ἐμῇ σῇ δὲ	βουλῇ,	καὶ τοῦτον Ῥαγουήλου μοι τοῦ
[4, 8]	κειμένου, τοῦ δ' ἐκ λαιῶν	Βουλῆ	προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν δὲ τὴν στρατιὰν
[4, 7]	ἑκάστου τὸν κλῆρον ἐν τῇ	φυλῇ	διετάξατο. ~(Τῶν δὲ τεσσαράκοντα ἐτῶν
[4, 4]	στρατείας ἡ τῶν Λευιτῶν ἀφεῖτο	φυλὴ	θεραπεύουσα τὸν θεόν, ἵνα μὴ
[4, 7]	τὸν κλῆρον ἐν τῇ πατρῴᾳ	φυλῇ	καταλιπεῖν. καὶ τότε μένειν ἑκάστου
[4, 4]	τελεῖν. καὶ ἃ μὲν ἡ	φυλὴ	παρὰ τοῦ πλήθους λαμβάνει ταῦτ'
[4, 8]	προσφιλεῖς ὦσι: καλὸν γὰρ εἶναι	μὴ	ἀγνοεῖν ἀλλήλους ὁμοφύλους τε ὄντας
[4, 8]	καὶ κριθεῖσα μὲν ἡ κόρη	μὴ	ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ κατηγορήσαντι μηδεμίαν
[4, 8]	θεὸν καὶ σύμμαχον, ὅμως ἀξιοῦτε	μὴ	ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν αὐτοῖς μηδὲ τὰ
[4, 8]	αὐτῷ πάθος καὶ συγχωροῦντος, εἰ	μὴ	βούλεται γενέσθαι πικρότερος. (Βοῦν τοῖς
[4, 8]	προτέρων ἀνδρῶν συνοικούσαις. ἐὰν δὲ	μὴ	βούληται γαμεῖν ὁ ἀδελφός, ἐπὶ
[4, 6]	οὐδενὸς μὲν κατηγόρει πρὸς ὄνομα	μὴ	βουλόμενος εἰς ἀπόνοιαν περιστῆσαι τοὺς
[4, 2]	θεὸς οὐχ ἡμάρτομεν τοῦτο καὶ	μὴ	βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν δὲ
[4, 8]	πρότερον αὐτῆς ἄνδρα: δούλας δὲ	μὴ	γαμεῖσθαι τοῖς ἐλευθέροις, μηδ' ἂν
[4, 8]	προσωτέρω χωρεῖν βούλεσθαι τῶν ὅρων:	μὴ	γὰρ μακρὰν εἶναι τοῦ καὶ
[4, 8]	τὰς ὁδοὺς τοῖς ἀγνοοῦσι, καὶ	μὴ	γέλωτα θηρωμένους αὑτοῖς ἐμποδίζειν πλάνῃ
[4, 6]	ὄντων τῶν πραγμάτων δείσας Μωυσῆς,	μὴ	γένηταί τι χεῖρον, συναγαγὼν εἰς
[4, 8]	γὰρ πεπεισμένος ἅπαντι τῷ χρόνῳ	μὴ	δεῖν ἐπὶ μελλούσῃ τελευτῇ κατηφεῖν,
[4, 8]	οἰκείων ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα δὲ	μὴ	δι' ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος ἡ
[4, 4]	φυλὴ θεραπεύουσα τὸν θεόν, ἵνα	μὴ	δι' ἀπορίαν μηδὲ ζήτησιν τῶν
[4, 8]	ταῖς ἱεραῖς βίβλοις τεθνεῶτα, δείσας	μὴ	δι' ὑπερβολὴν τῆς περὶ αὐτὸν
[4, 8]	δ' ἐπὶ τοῦτον πρόσβασις ἔστω	μὴ	διὰ βαθμίδων, ἀλλὰ προσχώσεως αὐτῷ
[4, 7]	τὴν ἀξίωσιν αὐτῶν ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο	μὴ	διὰ φόβον κινδύνων μηδὲ διὰ
[4, 8]	συγγενῆ: δέος γὰρ ἐκ τούτου	μὴ	διαβῇ καὶ μέχρι τῶν ἀνθρωπείων
[4, 8]	δὲ τῷ πατρὶ τῆς κόρης	μὴ	δόξῃ συνοικίζειν αὐτῷ, πεντήκοντα σίκλους
[4, 8]	δυναμένους. οὕτως γὰρ οὐδὲν ἁμαρτήσονται	μὴ	δυνάμενοι λέγειν ἄγνοιαν τῶν ἐν
[4, 6]	τοὺς νόμους ἀλλ' ἐν τῷ	μὴ	εἴκειν ταῖς ἐπιθυμίαις εἶναι. πρὸς
[4, 8]	αὐτοῦ θελήσειε γαμεῖν ὁ πρότερος,	μὴ	ἐξεῖναι αὐτῇ ἐπανιέναι. τὴν ἄτεκνον
[4, 8]	τὸν θεὸν μὴ νοσφίζεσθαι ἀλλότρια.	(Μὴ	ἐξεῖναι δὲ παριέναι κτηνῶν τινι
[4, 8]	τὸ νομιζόμενον τέρας τοῖς ὁρῶσι.	μὴ	ἐξεῖναι δὲ ποιεῖν ἐκτομίας μήτε
[4, 8]	καὶ τὰ περὶ ταύτην σκεύη	μὴ	ἐξεῖναι λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως μὴ
[4, 8]	συμφέροντος ὑμῖν δυνατώτερος. (Ὅρους γῆς	μὴ	ἐξέστω κινεῖν μήτε οἰκείας μήτ'
[4, 8]	ποιήσει τὰ προβεβιωμένα. γυναικῶν δὲ	μὴ	ἔστω μαρτυρία διὰ κουφότητα καὶ
[4, 8]	ἐντύχῃ τις κατ' ἐρημίαν πλανωμένοις,	μὴ	εὑρεθέντος τοῦ κυρίου παραχρῆμα παρ'
[4, 8]	πραχθέντος φόνου ἔν τινι χώρᾳ	μὴ	εὑρίσκηται ὁ δράσας μηδ' ὑπονοῆταί
[4, 8]	δὲ μὴ μέλλων ἄγεσθαι παρθένον	μὴ	ζευγνύσθω συνοικοῦσαν ἄλλῳ νοθεύσας μηδὲ
[4, 1]	τῆς ἥττης καταπεπληγότας, φοβούμενος δὲ	μὴ	θαρσήσαντες ἐπὶ τῇ νίκῃ οἱ
[4, 7]	τὴν αἰτουμένην ὑπ' αὐτῶν γῆν,	μὴ	θέλειν δὲ συναραμένους τῶν ἐπιλοίπων
[4, 2]	τυγχάνειν αὐτὸν καὶ τότε βιάσασθαι	μὴ	θρασυνόμενος, οἷς δὲ ἄπορον ἐκ
[4, 4]	εὐωχίας ἕνεκα τῆς αὑτῶν ἀλλὰ	μὴ	θρησκείας ἀνάγκην κομίζειν τοῖς ἱερεῦσιν
[4, 6]	ὡς γαμεταὶ διανύσαι. δέος γάρ,	μὴ	καὶ κόρον τῆς ἡμετέρας ὁμιλίας
[4, 8]	τούτου χάριν ἀναγκαῖον ἡγησάμην προδιαστείλασθαι,	μὴ	καί τις ἡμῖν παρὰ τῶν
[4, 8]	δὲ καὶ συναιροῦντας τὰ θέρη	μὴ	καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν δέ τινα καὶ
[4, 6]	οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπινον γένος, οὗ	μὴ	κατ' ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων
[4, 8]	λαβεῖν τὴν τιμωρίαν, αὐτὸ τὸ	μὴ	κατὰ βούλησιν ἰδίαν ταῦτα γίνεσθαι
[4, 2]	ἐξ ἐμῆς χάριτος λαβεῖν ἀλλὰ	μὴ	κατὰ κρίσιν θεοῦ, κατατίθησιν αὐτὴν
[4, 8]	δίδωσι καὶ κατάρας ἐπὶ τοὺς	μὴ	κατὰ τοὺς νόμους ζησομένους ἀλλὰ
[4, 6]	(Βάλακος δὲ ἀγανακτήσας ἐπὶ τῷ	μὴ	καταράτους γενέσθαι τοὺς Ἰσραηλίτας ἀποπέμπει
[4, 8]	αὐτῶν εὐλαβεστέρους, ὥστε τοῦ θεοῦ	μὴ	καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης. οἱ δὲ δικασταὶ
[4, 8]	καὶ βωμὸς εἷς ἐκ λίθων	μὴ	κατειργασμένων, ἀλλὰ λογάδην συγκειμένων, οἳ
[4, 8]	ἐπὶ καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ' ὅτι	μὴ	κατελέλοιπε Μωυσῆς. νενεωτέρισται δ' ἡμῖν
[4, 8]	ξύλων ἀπορουμένους εἰς ποίησιν μηχανημάτων	μὴ	κείρειν τὴν γῆν ἥμερα δένδρα
[4, 8]	δ' ἂν εἰς ὄρυγμα τοιοῦτον	μὴ	κλειστὸν ἐμπεσὸν βόσκημά τινος διαφθαρῇ,
[4, 6]	ἰδιοτρόπους εἶναι καὶ τὰ ποτὰ	μὴ	κοινὰ τοῖς ἄλλοις, ἀνάγκη βουλομένους
[4, 3]	μεμηνότων κατὰ τῆς σῆς δόξης,	μὴ	κοινῶς ἐκ τοῦ ζῆν αὐτοὺς
[4, 8]	ἐργασάμενον. (Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας πατέρων	μὴ	κολάζειν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνων
[4, 8]	ὁ κατ' αὐτὴν βίος, καὶ	μὴ	λάβῃ πόθος ὑμᾶς ἄλλης πολιτείας,
[4, 8]	κρατήσαντι τῆς γῆς καὶ ἱδρυθέντι	μὴ	λήθην λαβεῖν τῆς Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως,
[4, 8]	ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι αὐτήν, πλὴν εἰ	μὴ	μεγάλας αἰτίας αὐτῷ παράσχοι καὶ
[4, 8]	ἐλευθέρας γονέων ἀγαθῶν, ὁ δὲ	μὴ	μέλλων ἄγεσθαι παρθένον μὴ ζευγνύσθω
[4, 2]	τό τε λεληθότως ἐξυβρίζειν, ὅτι	μὴ	μόνον ἄκοντας μηδὲ συνιέντας τῆς
[4, 8]	γονεῖς καὶ τὴν τιμὴν αὐτοῖς	μὴ	νέμωσιν ἢ δι' αἰσχύνην ἢ
[4, 8]	αὑτῷ φυλαττέτω μαρτυράμενος τὸν θεὸν	μὴ	νοσφίζεσθαι ἀλλότρια. (Μὴ ἐξεῖναι δὲ
[4, 8]	ποιεῖ. ἂν δ' οἱ δικασταὶ	μὴ	νοῶσι περὶ τῶν ἐπ' αὐτοὺς
[4, 8]	σπουδάσασιν ὧν τε Μωυσῆς εἶπε	μὴ	παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν δὲ τὰς ἑτέρας,
[4, 6]	τούτου τὴν τοῦ νομοθέτου γνώμην	μὴ	παρελθεῖν ἀνεγκωμίαστον. τὸν γὰρ Βάλαμον
[4, 2]	ἔτι λανθάνειν οἰομένους κολάζειν καὶ	μὴ	παρελθεῖν εἰς δύναμιν ἐάσαντας φανεροὺς
[4, 4]	εἰς ἀπολογίαν οὐ καθιστάμενος, ἵνα	μὴ	παροξύνῃ τὸ πλῆθος, αὐτὸ δὲ
[4, 8]	τῶν τοιούτων ἀπαραίτητος, οὗ σὺ	μὴ	πειραθείης. κἂν μὲν τούτοις θεραπεύηται
[4, 8]	καὶ μάτην κειμένων, θεοῦ δὲ	μὴ	πειραθείητε χαλεπαίνοντος ὑπὲρ ἀμελουμένων νόμων,
[4, 6]	καὶ τὸν νομοθέτην δὲ ὁρῶν	μὴ	περαιτέρω τὴν ἀπόνοιαν αὐτοῦ προαγαγεῖν
[4, 8]	δὲ ἀναισχυντῶσι περὶ τὴν ἀπόδοσιν,	μὴ	περὶ τὴν οἰκίαν βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν
[4, 8]	τὸ δοκοῦν ἀποφαινέσθωσαν. (Εἷς δὲ	μὴ	πιστευέσθω μάρτυς, ἀλλὰ τρεῖς ἢ
[4, 8]	μνηστευσαμένους δὲ καὶ νεωστὶ γεγαμηκότας,	μὴ	πόθῳ τούτων φειδόμενοι τοῦ ζῆν
[4, 8]	τὸ δ' ἔγγιον λόγοις παρεκάλει	μὴ	ποιεῖν αὐτῷ δακρυτὴν τὴν ἀπαλλαγὴν
[4, 6]	ἄντικρυς διαμάχης θελήσαντα: περιίστατο γάρ,	μὴ	πολλοὶ τῆς τῶν λόγων ἀσελγείας
[4, 8]	τῶν γερουσιαστῶν γνώμης γάμοις τε	μὴ	πολλοῖς χρώμενος μηδὲ πλῆθος διώκων
[4, 2]	αὐτοῖς ἂν γενομένων δεινῶν, εἰ	μὴ	προενόησε. τήν τε οὖν στάσιν
[4, 8]	μένειν καὶ τεκνοῦν ἐξ αὐτοῦ	μὴ	προσδέχοιτο ὑβρίζων τὴν τοῦ τεθνηκότος
[4, 2]	λαμβάνοντες. ἦν δὲ καὶ τὸ	μὴ	προσέσθαι παρέχοντος ἐκείνου τὴν τιμὴν
[4, 6]	σώματος ἀνδρείᾳ τοσοῦτον προύχων, ὡς	μὴ	πρότερον εἴ τινι συσταίη τῶν
[4, 8]	τε καὶ γεγαμημένην, βουλομένῳ συνοικεῖν	μὴ	πρότερον ἐξέστω εὐνῆς ἅψασθαι καὶ
[4, 6]	ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν καὶ παρακαλούντων μένειν	μὴ	πρότερον ἐπινευέτωσαν, πρὶν ἂν πείσωσιν
[4, 1]	ἐνταῦθα νομίζων ἡσυχάσειν αὐτοὺς καὶ	μὴ	πρότερον τοῖς Χαναναίοις εἰς χεῖρας
[4, 2]	τούτοις αὐτοῦ μένε ψηφοφορίαν, ἀλλὰ	μὴ	σαυτὸν ποίει τοῦ θεοῦ κρείττονα,
[4, 8]	ἐνεόν. (Ἐν μάχῃ τις ὅπου	μὴ	σίδηρος πληγεὶς παραχρῆμα μὲν ἀποθανὼν
[4, 8]	καρποῦσθαι. (Τὴν ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν	μὴ	σπείρειν: ἀρκεῖσθαι γὰρ αὐτὴν τρέφειν
[4, 2]	τοῦ τὸ γέρας ἔχειν τὸ	μὴ	στασιάζοντας ὑμᾶς ὁρᾶν καί τοι
[4, 8]	μὴ ἐξεῖναι λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως	μὴ	στερῶνται καὶ τῶν πρὸς τὰ
[4, 8]	φύσιν. μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα	μὴ	συγγενῆ: δέος γὰρ ἐκ τούτου
[4, 8]	γὰρ ἐν τοῖς νόμοις διεταξάμην,	μὴ	συγκεχωρήσθω: ἄδικον γὰρ τὸν τῇ
[4, 8]	τὰ σπέρματα καὶ ἀνεπίμικτα, καὶ	μὴ	σύνδυο καὶ τρία σπείρειν: οὐ
[4, 6]	ἔχοντα ἐγκαλεῖν αὐτῇ πληγὰς ἐπιφέρειν	μὴ	συνιείς, ὅτι νῦν κατὰ θεοῦ
[4, 6]	γυναικῶν κατέλαβε καὶ λιπαροῦντες ἐνέκειντο,	μὴ	σφᾶς καταλιπεῖν, ἀλλὰ γαμετὰς αὐτῶν
[4, 8]	ἐφθαρμένην, δημότις μὲν οὖσα τοῦ	μὴ	σωφρόνως προστῆναι τῆς παρθενίας ἄχρι
[4, 8]	κέρδος εἰκὸς ἢ διὰ φόβον	μὴ	τἀληθῆ μαρτυρῆσαι. ἂν δέ τις
[4, 6]	ἀνθρωπίνων παρ' ἑαυτῶν ὑπολαμβάνοντες, ὡς	μὴ	ταῦθ' ἅπερ ὑπαγορεύει τὸ θεῖον
[4, 8]	~(Ἐκ μισθοῦ γυναικὸς ἡταιρημένης θυσίας	μὴ	τελεῖν: ἥδεσθαι γὰρ μηδενὶ τῶν
[4, 2]	ἀξιοῦντ' ἔχειν εἰς ἅπαντα χρόνον	μὴ	τὴν ἀσφάλειαν τὴν ἐπ' αὐτῇ
[4, 8]	θεραπεύειν αὐτῆς τὸ βουλητὸν, ἀλλὰ	μὴ	τὴν ἰδίαν ἡδονὴν διώκοντα μόνον
[4, 3]	ἀπαλλαγείησαν καὶ ταραχῆς: ἐδεδίεσαν γάρ,	μὴ	τῆς στάσεως προιούσης ἀφανισθῇ μᾶλλον
[4, 4]	συνιστάμενον ἠκροᾶτο τὸν θόρυβον, δείσας	μή	τι νεωτερίσωσι πάλιν καὶ γένηταί
[4, 8]	τὰς γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι δὲ προνοεῖσθε,	μή	τι τῶν δυσχερεστέρων ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας
[4, 8]	δόξαντος αὐτοῖς ἔστωσαν, πλὴν εἰ	μή	τι χρήματα λαβόντας τις αὐτοὺς
[4, 8]	ἀπολλύναι πάντας κρίνατε συμφέρειν, ἵνα	μή	τινων παραγευσάμενοι τῆς ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως
[4, 8]	αὐτοῦ, τήν τ' ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε	μὴ	τὸ προσαγανακτεῖν οἷς ἂν ὑμᾶς
[4, 8]	τις ὡς παρθένον μνηστευσάμενος ἔπειτα	μὴ	τοιαύτην εὕροι, δίκην λαχὼν αὐτὸς
[4, 8]	χρείᾳ τῶν σωτηρίων εὐπορῆτε καὶ	μὴ	τότε ἃ δεῖ ποιεῖν ἐπιζητοῦντες
[4, 8]	τὴν ἐκτροφὴν τῶν καρπῶν ἀπεργάσεται	μὴ	τοῦ κατ' αὐτοὺς προνοουμένων λυσιτελοῦς,
[4, 8]	εὐτολμίᾳ διαφερόντων τὸ δειλὸν ἀποκρίναντας,	μὴ	τοὺς πολεμίους παρὰ τὸ ἔργον
[4, 6]	τὸ βέβαιον αὐτοῖς παρεσχημένος: ἐπεὶ	μὴ	τοῦτον αὐτῶν ἐχόντων τὸν τρόπον
[4, 8]	καὶ πρὸς ἀρετὴν ὄρθια, εἰ	μὴ	τύχοιεν ἐκ γάμων φύντες αἰσχρῶν,
[4, 1]	ἣν αὐτοῖς ὑπέσχηται θελήσασιν, ἀλλὰ	μὴ	τῷ διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην
[4, 2]	τἀδελφῷ τὴν ἱερωσύνην Ἀαρῶνι δόντα,	μὴ	τῷ κοινῷ δόγματι τοῦ πλήθους
[4, 6]	πλεῖον ἡ τοῦ κακοῦ πεῖρα	μὴ	φθάσαντος Ζαμβρία τελευτῆσαι ἐκ τοιαύτης
[4, 6]	παραγενόμενοι εἰς λόγους αὐταῖς παρεκάλουν	μὴ	φθονεῖν αὐτοῖς τῆς τοῦ κάλλους
[4, 2]	ἔδωκα τἀδελφῷ: καὶ γὰρ εἰ	μὴ	φροντίζων τοῦ θεοῦ καὶ τῶν
[4, 8]	προειδὼς αὐτοῦ τὴν φύσιν καὶ	μὴ	φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς αἴτιος τῷ
[4, 1]	αὐτοῖς τὸ αὐτοκράτορσιν εἶναι, καὶ	μὴ	χαίροντας ἐπὶ τῷ τῆς παρ'
[4, 8]	τέλη τῶν φυλῶν, ὧν ἀκροᾶσθε	μὴ	χαλεπῶς, γινώσκοντες ὅτι πάντες οἱ
[4, 2]	ἂν τῷ πλουτεῖν ἐκείνου μᾶλλον	μὴ	χείρων ὢν κατὰ γένος αὐτὸς
[4, 3]	βίον ἀπράγμονα καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ μὲν	ἐμῇ	σῇ δὲ βουλῇ, καὶ τοῦτον
[4, 3]	ἀπολομένων βουλόμενος τὴν τιμωρίαν αὐτῶν	μνήμῃ	παραδοθῆναι καὶ τοὺς αὖθις ἐσομένους
[4, 8]	ταῖς ψυχαῖς ἐγγραφέντας καὶ τῇ	μνήμῃ	φυλαχθῆναι μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι δυναμένους. οὕτως
[4, 8]	καὶ τῆς μὲν ἑτέρας ἐν	τιμῇ	σφόδρα καὶ εὐνοίᾳ κειμένης ἢ
[4, 2]	ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν ὑπερβαλλούσῃ	τιμῇ	τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν
[4, 8]	θεὸς αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν, ἐπὶ	τιμῇ	τοῦ δεδωκότος ἀπολαύειν. ~(Ἐκ μισθοῦ
[4, 8]	λαχόντες ταῖς πόλεσιν ἐν πάσῃ	τιμῇ,	ὡς μήτε βλασφημεῖν ἐκείνων παρόντων
[4, 8]	αὐτῶν μεταλαμβάνειν τῆς ὥρας ἐν	ἀκμῇ	τε οὔσης καὶ σπευδούσης ἀπελθεῖν:
[4, 6]	πλείονας τῶν ἀρξαμένων οὐ κολαζομένων,	τόλμῃ	δὲ καὶ ψυχῆς καὶ σώματος
[4, 4]	πηγὴν ἔρραινον τρίτῃ τε καὶ	ἑβδόμῃ	τῶν ἡμερῶν καὶ καθαροὶ τὸ
[4, 5]	διεξῄει πᾶσιν ἀδεῶς τὸ στράτευμα	προνομῇ	χρώμενον ἁλισκομένων καὶ τῶν πόλεων:
[4, 3]	ἐμοῦ πεπραγμένων μάρτυς ἀξιολογώτατος, ὡς	γνώμῃ	τε σῇ γίνεται πάντα καὶ
[4, 8]	ἄγειν καθαρὸν ἐκ πάντων τῶν	ῥώμῃ	σωμάτων καὶ ψυχῆς εὐτολμίᾳ διαφερόντων
[4, 8]	συμπεπληρωμένων Μωυσῆς ἐκκλησίαν ἐπὶ τῷ	Ἰορδάνῃ	συναγαγών, ὅπου νῦν πόλις ἐστὶν
[4, 8]	νοσήσας ἐπὶ πλείονας ἡμέρας ἔπειτ'	ἀποθάνῃ,	ἀθῷος ἔστω ὁ πλήξας, σωθέντος
[4, 8]	βοῦς δὲ ἐὰν οὕτως πληγεὶς	ἀποθάνῃ,	πωλείσθωσαν καὶ ὁ τεθνεὼς καὶ
[4, 5]	ἀνθρώπων τοῖς παρ' αὐτῆς ἀγαθοῖς	ἱκανὴ	τρέφειν. πρὸς οὖν Σιχῶνα τὸν
[4, 8]	μὴ γέλωτα θηρωμένους αὑτοῖς ἐμποδίζειν	πλάνῃ	τὴν ἑτέρου χρείαν. Ὁμοίως μηδὲ
[4, 3]	ὡς καὶ τὰ σώματα αὐτῶν	ἀφανῆ	γεγονέναι. περισώζεται δὲ μόνος Ἀαρὼν
[4, 8]	ζεύγλην ἄγοντας, ἀλλὰ κατ' οἰκεῖα	γένη	κἀκείνοις ποιεῖσθαι τὸν ἄροτον. εἶναι
[4, 8]	μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα μὴ	συγγενῆ:	δέος γὰρ ἐκ τούτου μὴ
[4, 5]	εὔψυχον εἶναι δοκεῖν τότ' ἀπηλέγχθη	πεφοβημένη.	τὴν πρώτην οὖν σύνοδον οὐχ
[4, 8]	ἂν δ' ἐξ ἱερέων ᾖ	γεγενημένη,	καιέσθω ζῶσα. δύο γυναικῶν οὐσῶν
[4, 7]	Ῥεκέμης καλεῖται, Πέτρα παρ' Ἕλλησι	λεγομένη.	τραπέντων δὲ τῶν πολεμίων οἱ
[4, 6]	τε φέρειν ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον	νεμομένη.	ἤρχοντο δὲ φρονεῖν ἐφ' ἑαυτοῖς
[4, 3]	τῇ τοῦ θεοῦ κρίσει φανερᾷ	γενομένῃ,	μετὰ τῶν υἱῶν ἤδη βεβαίως
[4, 6]	ἐγκειμένου τοῦ ἀγγέλου ἡ ὄνος	τυπτομένη	ὤκλασε, κατὰ βούλησιν θεοῦ φωνὴν
[4, 8]	τελέσειε νόμους αἰτησάσθω τὸν θεὸν	εὐμενῆ	καὶ ἵλεων αὐτῷ διὰ παντὸς
[4, 8]	παρέσχεν ἐν ἅπασιν αὑτὸν ὑμῖν	εὐμενῆ.	μᾶλλον δ' αὐτὸς ἦν ὁ
[4, 8]	καὶ ὅπλα καὶ πρὸ τούτων	εὐμενῆ	τὸν θεὸν καὶ σύμμαχον, ὅμως
[4, 4]	καὶ ταύτας Μωυσῆς ἐν τῇ	σκηνῇ	τοῦ θεοῦ κατατίθησι. τῇ δὲ
[4, 4]	ἱερωσύνην, οὗπερ ἂν ὁ θεὸς	ἐπισημήνῃ	τῇ βακτηρίᾳ. δόξαν οὖν κομίζουσιν
[4, 8]	ἀλλοτρίας πρὸς οὕς ἐστιν ὑμῖν	εἰρήνη,	φυλαττέσθω δ' ὥσπερ θεοῦ ψῆφον
[4, 6]	ἀφθονίαν μὲν παντοίων ἀγαθῶν ἐν	εἰρήνῃ	χορηγοῦν, νίκην δὲ καὶ κράτος
[4, 6]	συνὼν Μαδιανίτιδι Οὔρου θυγατρὶ τῶν	ἐκείνῃ	δυναστεύοντος ἀνδρὸς κελευσθεὶς ὑπὸ τῆς
[4, 5]	καὶ πλούτῳ διέφερον πάντων τῶν	ἐκείνῃ	ἠπειρωτῶν δι' ἀρετὴν γῆς καὶ
[4, 8]	ἐὰν δὲ δοῦλον ἢ θεράπαιναν	ἀποκτείνῃ	βοῦς, αὐτὸς μὲν καταλιθούσθω, τριάκοντα
[4, 8]	τε πόλις, ἀμύνειν αὐτοῖς καὶ	κοινῇ	καὶ κατ' ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας
[4, 1]	χαριζόμενον ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ	κοινῇ	κηδόμενον αὐτῶν τοῦ ἔθνους διὰ
[4, 3]	δίκαιον ὑπὲρ τῆς ἐκείνων κακίας	κοινῇ	πάντας Ἰσραηλίτας τιμωρίαν ἐκτίνειν. (Ταῦτ'
[4, 8]	αὐτῷ διὰ παντὸς εἶναι καὶ	κοινῇ	πᾶσιν Ἑβραίοις διαμένειν, φυλάττοντα μὲν
[4, 2]	οὗπερ ἂν τὴν θυσίαν ἡδίω	κρίνῃ	ὁ θεός, οὗτος ὑμῖν ἱερεὺς
[4, 8]	κατέχουσιν ἑαυτοὺς ἐν ἀλλήλοις δακρύοντες.	μόνη	δ' ἡ γερουσία προύπεμψεν αὐτὸν
[4, 8]	τὴν ὕβριν: ἐὰν δέ που	μόνῃ	περιπεσὼν βιάσηται μηδενὸς βοηθοῦ παρόντος,
[4, 8]	ἔγκυον, ἂν μὲν ἐξαμβλώσῃ ἡ	γυνὴ	ζημιούσθω χρήμασιν ὑπὸ τῶν δικαστῶν
[4, 8]	ἐπὶ τὴν γερουσίαν ἐλθοῦσα ἡ	γυνὴ	μαρτυράσθω τοῦθ' ὅτι βουλομένην αὐτὴν
[4, 8]	τὸν πεπιστευκότα μήτ' ἀνὴρ μήτε	γυνή,	μηδ' εἰ χρυσὸν ἄπειρον μέλλοι
[4, 8]	τοὺς νόμους ἅπασι, καὶ μήτε	γυνὴ	μήτε παῖδες εἰργέσθωσαν τοῦ ἀκούειν,
[4, 8]	ῥεπέτω: ὑπολύσασα δ' αὐτὸν ἡ	γυνὴ	τἀδελφοῦ τὰ σάνδαλα, καὶ πτύουσα
[4, 4]	ἀπολογίαν οὐ καθιστάμενος, ἵνα μὴ	παροξύνῃ	τὸ πλῆθος, αὐτὸ δὲ μόνον
[4, 8]	ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς νόμων τε	σωφροσύνῃ	καὶ κόσμῳ τῆς πολιτείας καὶ
[4, 4]	ὃν διὰ τὴν ἡλικίαν ἡ	ἀρχιερωσύνη	παραγίνεται, θνήσκει τοῦ πλήθους εἰς
[4, 2]	ἀγαθοὶ βουλόμενοι δοκεῖν οὐ προσφέρουσι,	τέχνῃ	δ' εἶναι κακουργοῦσι δυνατοί. συμφέρειν
[4, 8]	ἀποτινύτω τῷ πατρί. ἂν δ'	ἐξελέγξῃ	τὴν παιδίσκην ἐφθαρμένην, δημότις μὲν
[4, 8]	τῷ πατρὶ τῆς κόρης μὴ	δόξῃ	συνοικίζειν αὐτῷ, πεντήκοντα σίκλους τιμὴν
[4, 3]	γενέσεως αὐτὸς οἶσθ' ἀκριβέστερον οὐκ	ἀκοῇ	μαθὼν ὄψει δὲ τότ' αὐτοῖς
[4, 7]	τὴν πρὸς Χαναναίους μάχην πρόφασιν	εὐπρεπῆ	τὴν τῶν βοσκημάτων ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι
[4, 8]	ἐξουσίαν ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ'	ὅπη	βούλεται χωρεῖν ἀπίτω τοῦτο ἐλεύθερον
[4, 8]	τῶν χειρόνων. (Ἐπ' ἀνθρώπου μὲν	κλοπῇ	θάνατος ἔστω ζημία, ὁ δὲ
[4, 8]	συγκεχωρημένον, ἐξ οὗ κατὰ μίμησιν	παρατροπή	τις τῶν κατὰ τὴν πολιτείαν
[4, 8]	τῶν ἤδη γεγονότων ἐπὶ δὲ	προτροπῇ	τῶν ἐσομένων: ἐπιγράφειν δὲ καὶ
[4, 8]	ὁ λαὸς ἐφ' ἡμέρας τριάκοντα,	λύπη	δὲ οὐκ ἄλλη κατέσχεν Ἑβραίους
[4, 8]	μὴ κλειστὸν ἐμπεσὸν βόσκημά τινος	διαφθαρῇ,	τὴν τιμὴν αὐτοῦ τῷ δεσπότῃ
[4, 6]	ὀλίγου τὸ τῶν Ἑβραίων πλῆθος	διεφθάρη	τοῖς ἐπιτηδεύμασι νοσησάντων δή τινων
[4, 8]	(Ἀμῶντας δὲ καὶ συναιροῦντας τὰ	θέρη	μὴ καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν δέ τινα
[4, 8]	ἐξ αἵματος συγχεῖν καὶ καταλύειν	ἐπιχειρῇ	τὴν κατ' αὐτοὺς πολιτείαν ἄν
[4, 2]	ἐποιήσατο λόγον, πρὸς δὲ τὸν	Κορῆ	βοῶν ἐφ' ὅσον ἐδύνατο, δεξιὸς
[4, 2]	ὁμιλεῖν εὐφυής, ἐμοί, φησίν, ὦ	Κορῆ,	καὶ σὺ καὶ τούτων ἕκαστος,
[4, 8]	γένους. καὶ κριθεῖσα μὲν ἡ	κόρη	μὴ ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ κατηγορήσαντι
[4, 2]	πῦρ πάριτε. καὶ σὺ δέ,	Κορῆ,	παραχώρησον τὴν κρίσιν τῷ θεῷ
[4, 2]	ἦσαν δὲ οἱ συντεταγμένοι τῷ	Κορῇ	πεντήκοντα καὶ διακόσιοι τῶν πρώτων
[4, 8]	τις ἢ χρυσίον ἢ ἀργύριον	εὕρῃ	καθ' ὁδόν, ἐπιζητήσας τὸν ἀπολωλεκότα
[4, 6]	φησί, καὶ Μαδιηνιτῶν οἱ παρόντες,	χρὴ	γὰρ καὶ παρὰ βούλησιν τοῦ
[4, 8]	χρησίμου. νῦν δέ, συγγνώμην γὰρ	χρὴ	νέμειν ἐφ' ἁμαρτήμασι νέων, ἀπόχρη
[4, 8]	προσδιατάξωμεν, ὡς ἂν προειδότες ἃ	χρὴ	ποιεῖν ἐν τῇ χρείᾳ τῶν
[4, 8]	χρὴ νέμειν ἐφ' ἁμαρτήμασι νέων,	ἀπόχρη	σοι ὅσα τῆς εἰς ἡμᾶς
[4, 3]	μάρτυς ἀξιολογώτατος, ὡς γνώμῃ τε	σῇ	γίνεται πάντα καὶ δρωμένοις μηχανὴν
[4, 3]	ἀπράγμονα καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ μὲν ἐμῇ	σῇ	δὲ βουλῇ, καὶ τοῦτον Ῥαγουήλου
[4, 3]	δὲ καὶ νῦν, ὅτι πάντα	σῇ	προνοίᾳ διοικεῖται καὶ μηδὲν αὐτομάτως
[4, 3]	ἀνασχὼν γεγωνότερον ἐκβοήσας, ὡς ἀκουστὸν	πάσῃ	τῇ πληθύι γενέσθαι, δέσποτα, φησί,
[4, 8]	δικάζειν λαχόντες ταῖς πόλεσιν ἐν	πάσῃ	τιμῇ, ὡς μήτε βλασφημεῖν ἐκείνων
[4, 1]	ἔφασκον, κἂν ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς	ἐθελήσῃ	τὸν θεόν: ὅλως τε συμφέρειν
[4, 2]	καταχαριζομένου τὰς τιμὰς οἷς ἂν	ἐθελήσῃ	χαλεπώτερον ἤδη τυγχάνειν τοῦ βιάζεσθαι
[4, 8]	τὸ ἔργον τραπὲν εἰς φυγὴν	ὠφελήσῃ.	τούς τε νεωστὶ δειμαμένους οἰκίας,
[4, 8]	περὶ παρακαταθηκῶν κἂν μισθόν τις	ἀποστερήσῃ	τῶν ἐπὶ σώμασι τοῖς αὐτῶν
[4, 8]	ἔτι δὲ καὶ βωμοὺς καὶ	ἄλση	καὶ νεὼς ὁπόσους ἂν ἔχοιεν
[4, 8]	κατέσχεν Ἑβραίους τοσαύτη τὸ μέγεθος,	ὅση	τότε Μωυσέος ἀποθανόντος. ἐπόθουν δ'
[4, 8]	συλλογῆς εὐπορία τοῖς δεσπόταις γένοιτο,	ὅση	χάρις ἐκ τῶν δεομένων ἔλθοι,
[4, 8]	φύσις ὑμῶν πρὸς τὸ χεῖρον	ἀπονεύσῃ,	συνέθηκα ὑμῖν καὶ νόμους ὑπαγορεύσαντός
[4, 4]	τοῦ θεοῦ κατατίθησι. τῇ δὲ	ἐπιούσῃ	προεκόμισε τὰς βακτηρίας: γνώριμοι δ'
[4, 3]	διαλύουσι τὸν σύλλογον, τῇ δ'	ἐπιούσῃ	συνῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι
[4, 6]	φῄς, ἦγμαι: παρ' ἐμαυτοῦ γὰρ	ἀκούσῃ	τὰς ἐμὰς πράξεις ὡς παρὰ
[4, 2]	δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν	ὑπερβαλλούσῃ	τιμῇ τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς
[4, 8]	τῷ χρόνῳ μὴ δεῖν ἐπὶ	μελλούσῃ	τελευτῇ κατηφεῖν, ὡς κατὰ βούλησιν
[4, 6]	ἀλλὰ σὺ μέν, εἶπεν, ὦ	Μωυσῆ,	χρῶ νόμοις οἷς αὐτὸς ἐσπούδακας
[4, 8]	γυναῖκα λακτίσας ἔγκυον, ἂν μὲν	ἐξαμβλώσῃ	ἡ γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν ὑπὸ
[4, 4]	οὗπερ ἂν ὁ θεὸς ἐπισημήνῃ	τῇ	βακτηρίᾳ. δόξαν οὖν κομίζουσιν οἵ
[4, 4]	καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας Λευῖτιν ἐν	τῇ	βακτηρίᾳ, καὶ ταύτας Μωυσῆς ἐν
[4, 7]	γῆς, καὶ Γαυλανὰν δ' ἐν	τῇ	Βατανίδι. κτησαμένων δ' αὐτῶν καὶ
[4, 8]	ὡς παρὰ τὸ διαφθαρὲν ἐν	τῇ	γαστρὶ μειώσας τὸ πλῆθος, διδόσθω
[4, 3]	ἀλλὰ χάνοι περὶ αὐτοὺς ἅμα	τῇ	γενεᾷ καὶ τοῖς ὑπάρχουσιν ἣν
[4, 8]	μὴ συγκεχωρήσθω: ἄδικον γὰρ τὸν	τῇ	γενέσει πρεσβύτερον, ὅτι τὰ τῆς
[4, 8]	καὶ μηκέτι τοιοῦτον δεινὸν συμβῆναι	τῇ	γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία μὲν οὖν
[4, 8]	ἡμῖν παρὰ τῶν ὁμοφύλων ἐντυχόντων	τῇ	γραφῇ μέμψις ὡς διημαρτηκόσι γένηται.
[4, 3]	μὲν οὖν διαλύουσι τὸν σύλλογον,	τῇ	δ' ἐπιούσῃ συνῆλθον εἰς τὴν
[4, 8]	ἔθνος ἀκόλουθα τούτοις ποιοῦν διατελεῖ.	(Τῇ	δ' ὑστεραίᾳ τὸν λαὸν σὺν
[4, 4]	τῇ σκηνῇ τοῦ θεοῦ κατατίθησι.	τῇ	δὲ ἐπιούσῃ προεκόμισε τὰς βακτηρίας:
[4, 8]	ἱερὰν πόλιν κομιζέτω, καὶ σὺν	τῇ	δεκάτῃ τοῦ ἄλλου καρποῦ μετὰ
[4, 3]	ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι τῇ θυσίᾳ καὶ	τῇ	δι' αὐτῆς κρίσει τῶν περὶ
[4, 8]	τῆς μητρὸς αὐτῷ ἥττονα παρὰ	τῇ	διαθέσει τοῦ πατρός, τῶν ὀφειλομένων
[4, 4]	εἶχεν ὅλης τῆς δαμάλιδος σὺν	τῇ	δορᾷ καὶ τοῖς ἐντὸς ξύλον
[4, 5]	μεταδίδωσι, τὰ μέντοι γε πρὸς	τῇ	δύσει τοῦ χωρίου περίεισιν αὐτὴν
[4, 6]	ὁ Βάλαμος ἐπέφερεν αὐτῇ κακοπαθῶν	τῇ	θλίψει τῇ πρὸς τὸν τριγχόν.
[4, 3]	συνῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι	τῇ	θυσίᾳ καὶ τῇ δι' αὐτῆς
[4, 8]	καὶ τὰς θυσίας τὰς ἐν	τῇ	ἱερᾷ πόλει: δίκαιον γὰρ εἶναι
[4, 4]	ὥστε αὐτοὺς πανοικὶ σιτεῖσθαι ἐν	τῇ	ἱερᾷ πόλει. τῶν δ' οὐ
[4, 8]	κατάρας τίθεσθαι ὑποφωνούσας ἀλλήλαις ἐπὶ	τῇ	κυρώσει τῶν λεγομένων. ἀνέγραψε δὲ
[4, 8]	καὶ φίλους τοὺς ἀπολωλότας ἐν	τῇ	μάχῃ, ὅπως τὸ ἐπ' αὐτοῖς
[4, 8]	ἄλλην μεταβάντα γῆν. κρατήσαντες δὲ	τῇ	μάχῃ τοὺς ἀντιταξαμένους κτείνατε, τοὺς
[4, 5]	πόλει τῶν βασιλείων τῆς Ἀμμανίτιδος,	τῇ	μὲν κατασκευῇ σιδηρέαν, τεσσάρων δὲ
[4, 8]	γὰρ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραφέντας καὶ	τῇ	μνήμῃ φυλαχθῆναι μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι δυναμένους.
[4, 3]	δύνασθαι. καὶ Ἀαρὼν μὲν οὐκέτι	τῇ	Μωυσέος χάριτι τὴν ἀρχιερωσύνην ἔχειν
[4, 1]	φοβούμενος δὲ μὴ θαρσήσαντες ἐπὶ	τῇ	νίκῃ οἱ πολέμιοι καὶ μειζόνων
[4, 8]	ὑπάρξειν, τῇ τε ὄψει καὶ	τῇ	ὁμιλίᾳ μνήμην αὐτῶν ἐντιθέντας: ἀνεπιμίκτους
[4, 7]	τισι φυλῆς, τὸν κλῆρον ἐν	τῇ	πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν. καὶ τότε
[4, 3]	γεγωνότερον ἐκβοήσας, ὡς ἀκουστὸν πάσῃ	τῇ	πληθύι γενέσθαι, δέσποτα, φησί, τῶν
[4, 8]	ἄξιον ὑπολαμβάνειν ἀπάγων αὐτοὺς χρῆσθαι	τῇ	πολιτείᾳ παρεκάλει. καὶ τότε μὲν
[4, 2]	καὶ ἡλικίᾳ διαφέρων: εἰ δὲ	τῇ	πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν, εἰκότως ἂν
[4, 4]	λαὸς δίδωσιν αὐτοῖς, ὡς ἐν	τῇ	πρὸ ταύτης βίβλῳ δεδηλώκαμεν, εὐπορίαν
[4, 6]	τὸν δὲ θεὸν ἀντιλέγειν αὐτοῦ	τῇ	προαιρέσει δηλῶν, ὃς αὐτὸν ἐπὶ
[4, 8]	μένοντες, ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοῦ χρήσεσθε	τῇ	προμηθείᾳ. γνώμας τε ὑμῖν εἰσηγήσονται
[4, 6]	ἐπέφερεν αὐτῇ κακοπαθῶν τῇ θλίψει	τῇ	πρὸς τὸν τριγχόν. ὡς δ'
[4, 6]	σκηνὴν παραγενόμενος αὐτόν τε παίων	τῇ	ῥομφαίᾳ καὶ τὴν Χοσβίαν ἀπέκτεινεν.
[4, 4]	βακτηρίᾳ, καὶ ταύτας Μωυσῆς ἐν	τῇ	σκηνῇ τοῦ θεοῦ κατατίθησι. τῇ
[4, 8]	τῆς αὐτῆς ἐπιμιξίας αὐτοῖς ὑπάρξειν,	τῇ	τε ὄψει καὶ τῇ ὁμιλίᾳ
[4, 3]	τὴν ἀρχιερωσύνην ἔχειν δοκῶν, ἀλλὰ	τῇ	τοῦ θεοῦ κρίσει φανερᾷ γενομένῃ,
[4, 2]	αὐτοῦ δουλείας ἀπηλλάχθαι τὸ πλῆθος,	τῇ	τοῦ θεοῦ προφάσει βίαια προστάγματα
[4, 8]	καὶ τρία σπείρειν: οὐ γὰρ	τῇ	τῶν ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν
[4, 7]	μένειν ἑκάστου τὸν κλῆρον ἐν	τῇ	φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν δὲ τεσσαράκοντα
[4, 8]	καὶ Μωυσῆς τοὺς μὲν πόρρω	τῇ	χειρὶ κατασείων μένειν ἠρεμοῦντας ἐκέλευε,
[4, 8]	προειδότες ἃ χρὴ ποιεῖν ἐν	τῇ	χρείᾳ τῶν σωτηρίων εὐπορῆτε καὶ
[4, 8]	παρὰ τοῦ θεοῦ γενησομένην ἐπὶ	τῇ	χρηστότητι. (Οἱ δὲ λαβόντες εἴτε
[4, 8]	ἀρχαὶ τῶν πόλεων τῶν πλησίον	τῇ	χώρᾳ, ἐν ᾗ ὁ φόνος
[4, 8]	αὐτοκράτωρ> ὡς μηδὲ ἐνεῖναι τούτων	τῇ	ψυχῇ δοκεῖν αὐτοῦ καὶ γινώσκειν
[4, 8]	πόλιν κομιζέτω, καὶ σὺν τῇ	δεκάτῃ	τοῦ ἄλλου καρποῦ μετὰ τῶν
[4, 8]	αὑτοῖς νομισθήσεσθαι. (Ἔστω δὲ καὶ	δεκάτη	τῶν καρπῶν ἐξαίρεσις ὑμῖν χωρὶς
[4, 6]	πρέσβεσιν. ὁ δ' οὐχ ὑπολαβὼν	ἀπάτῃ	ταῦτα τὸν θεὸν κεκελευκέναι συναπῄει
[4, 8]	χώραν. ἣ δ' ἂν ᾖ	πλησιαιτάτη	πόλις, οἱ ἐν αὐτῇ δημόσιοι
[4, 2]	ἡλικίᾳ διαφέρων: εἰ δὲ τῇ	πρεσβυτάτῃ	τῶν φυλῶν, εἰκότως ἂν ἡ
[4, 8]	(Πραθεὶς δὲ ὁμοφύλῳ τις ἓξ	ἔτη	δουλευέτω, τῷ δ' ἑβδόμῳ ἐλεύθερος
[4, 4]	τὴν ἀδελφὴν ἀπέβαλε, βιοὺς δὲ	ἔτη	τὰ πάντα τρία πρὸς τοῖς
[4, 8]	τις ἐκ τοῦ συμβάντος τῷ	νομοθέτῃ:	καὶ γὰρ πεπεισμένος ἅπαντι τῷ
[4, 8]	ὑποστράτηγον δὲ χειροτονήσαντες ἕνα τὸν	ἀρετῇ	προύχοντα: πολυαρχία γὰρ πρὸς τῷ
[4, 8]	χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος ἐμοὶ καὶ	ὑπηρέτῃ	ὧν τὸν ἡμέτερον λαὸν εὐεργετεῖν
[4, 4]	τέφρας ταύτης εἰς πηγὴν ἔρραινον	τρίτῃ	τε καὶ ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν
[4, 8]	διαφθαρῇ, τὴν τιμὴν αὐτοῦ τῷ	δεσπότῃ	καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω δὲ καὶ τοῖς
[4, 8]	κύριος τοῦ βοὸς ἀποτινέτω τῷ	δεσπότῃ	τοῦ ἀνῃρημένου. βοῦς δὲ ἐὰν
[4, 8]	θεῷ ἁρμόζειν μήτ' αὐτῷ τῷ	δεσπότῃ	χρῆσθαι. τῷ δὲ τετάρτῳ τρυγάτω
[4, 6]	ἀρκέσετε δὲ τῷ κόσμῳ παρασχεῖν	ἑκάστῃ	γῇ τῶν ἀφ' ὑμετέρου γένους
[4, 8]	περὶ τὸ δίκαιον σπουδὴν προησκηκότες:	ἑκάστῃ	δὲ ἀρχῇ δύο ἄνδρες ὑπηρέται
[4, 8]	βίου φήσαντος καὶ μετ' εὐλογίας	ἑκάστῃ	τῶν φυλῶν προφητεύσαντος τὰ καὶ
[4, 2]	μὴ τὴν ἀσφάλειαν τὴν ἐπ'	αὐτῇ	βεβαιοῦντος ἡμῖν τοῦ θεοῦ παντάπασιν
[4, 8]	πρὸς ἅπαντα τὸν βίον κτησαμένοις:	αὐτή	γε τὸ πρῶτον ἀγαθῶν τὸ
[4, 6]	Μωυσεῖ δοχθέντων τὸ πρὸς ἡδονὴν	αὐτῇ	γενησόμενον ἐθεράπευεν. ἐν τούτοις δ'
[4, 8]	ᾖ πλησιαιτάτη πόλις, οἱ ἐν	αὐτῇ	δημόσιοι πριάμενοι δάμαλιν καὶ κομίσαντες
[4, 8]	γαμεῖν ὁ πρότερος, μὴ ἐξεῖναι	αὐτῇ	ἐπανιέναι. τὴν ἄτεκνον τἀνδρὸς αὐτῇ
[4, 6]	πληγῶν, ἃς ὁ Βάλαμος ἐπέφερεν	αὐτῇ	κακοπαθῶν τῇ θλίψει τῇ πρὸς
[4, 8]	καὶ πρὸς ἀλλήλους ὑμῖν χρωμένοις	αὐτῇ	μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν βίον καὶ
[4, 6]	πρότερον διακονίαις μηδὲν ἔχοντα ἐγκαλεῖν	αὐτῇ	πληγὰς ἐπιφέρειν μὴ συνιείς, ὅτι
[4, 8]	καὶ πᾶσαν διαφθείραντας τὴν ἐν	αὐτῇ	πληθὺν καθὰ πρέπει, τὸν βωμόν
[4, 8]	φθορὰν συγκάταινον λαβών, ἀποθνησκέτω σὺν	αὐτῇ:	πονηροὶ γὰρ ὁμοίως ἑκάτεροι, ὁ
[4, 5]	τοῦ πολεμεῖν ἡδονῆς ἀπολαύειν, ὅτ'	αὐτῇ	συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ θεῖον. οἱ
[4, 8]	αὐτῇ ἐπανιέναι. τὴν ἄτεκνον τἀνδρὸς	αὐτῇ	τετελευτηκότος ὁ ἀδελφὸς ἐκείνου γαμείτω
[4, 6]	τὴν τοῦ θεοῦ διάνοιαν, τίς	αὕτη	ἐστὶν ἐφ' οἷς Μαδιηνῖται παρακαλοῦσι.
[4, 5]	Μωαβῖτιν καὶ Ἀμωρῖτιν. γῆ δ'	αὕτη	καρποφόρος καὶ πλῆθος ἀνθρώπων τοῖς
[4, 8]	ἀνθρώπους μήτε τῶν ἄλλων ζῴων.	(Αὕτη	μὲν οὖν ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν
[4, 6]	ἀντικρύ, πόλις δ' ἐστὶν εὐδαίμων	αὕτη	φοίνικά τε φέρειν ἀγαθὴ καὶ
[4, 8]	ἰδίων οὐκ ἔχουσι μεταλαβεῖν: οὐ	τοσαύτη	γὰρ ἂν ἐκ τῆς ἐπ'
[4, 8]	δὲ οὐκ ἄλλη κατέσχεν Ἑβραίους	τοσαύτη	τὸ μέγεθος, ὅση τότε Μωυσέος
[4, 8]	ἕληται, καὶ νεὼς εἷς ἐν	ταύτῃ	ἔστω, καὶ βωμὸς εἷς ἐκ
[4, 8]	διὰ τὸ τὰς ψυχὰς ἐπὶ	τελευτῇ	γιγνομένας μετ' ἀρετῆς πάσης ὁμιλεῖν.
[4, 8]	χρόνῳ μὴ δεῖν ἐπὶ μελλούσῃ	τελευτῇ	κατηφεῖν, ὡς κατὰ βούλησιν αὐτὸ
[4, 4]	καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ Μαριάμην	τελευτὴ	τοῦ βίου καταλαμβάνει τεσσαρακοστὸν ἔτος
[4, 8]	ἔδωκε. (Μωυσέος δὲ ταῦτα πρὸς	τελευτῇ	τοῦ βίου φήσαντος καὶ μετ'
[4, 8]	δὲ καὶ τὰ περὶ ταύτην	σκεύη	μὴ ἐξεῖναι λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως
[4, 8]	μάχαις, ὡς μήτε γυναῖκα ἀνδρικῇ	σκευῇ	χρῆσθαι μήτ' ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ.
[4, 5]	βασιλείων τῆς Ἀμμανίτιδος, τῇ μὲν	κατασκευῇ	σιδηρέαν, τεσσάρων δὲ πηχῶν τὸ
[4, 8]	παραδίδωσι, περὶ ὧν ἐν ἑτέρᾳ	γραφῇ	λέξομεν. ταῖς δ' ἑξῆς ἡμέραις,
[4, 8]	παρὰ τῶν ὁμοφύλων ἐντυχόντων τῇ	γραφῇ	μέμψις ὡς διημαρτηκόσι γένηται. ἔχει
[4, 8]	φίλους τοὺς ἀπολωλότας ἐν τῇ	μάχῃ,	ὅπως τὸ ἐπ' αὐτοῖς κορέσασα
[4, 8]	ἀπόντα καὶ τὸν ἐνεόν. (Ἐν	μάχῃ	τις ὅπου μὴ σίδηρος πληγεὶς
[4, 8]	μεταβάντα γῆν. κρατήσαντες δὲ τῇ	μάχῃ	τοὺς ἀντιταξαμένους κτείνατε, τοὺς δ'
[4, 8]	χρώμενος εἰς ἀπόδειξιν οἷς ἂν	ἔχῃ	τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω δὲ ὁ τῆς
[4, 8]	τὸ ἐνέχυρον, ὅπως εἰς ὕπνον	ἔχῃ	τοῦτο, φύσει τοῦ θεοῦ τοῖς
[4, 8]	δίκαιον σπουδὴν προησκηκότες: ἑκάστῃ δὲ	ἀρχῇ	δύο ἄνδρες ὑπηρέται διδόσθωσαν ἐκ
[4, 2]	τιμῆς τὴν ἐξουσίαν τοῦ τίνι	παράσχῃ	ταύτην ἀφελέσθαι τὸν θεόν. τῆς
[4, 8]	ὅ τι καὶ πρῶτον ἑκάστῳ	τύχῃ	γενόμενον εἰς τὸ ἱερὸν κομιζέτωσαν,
[4, 8]	μέρει τῶν πεπιστευμένων ἂν ἀπολέσας	τύχῃ	τὰ λοιπὰ πάντα ἃ ἔλαβεν
[4, 8]	καὶ περὶ βοσκημάτων οἷς ἂν	ἐντύχῃ	τις κατ' ἐρημίαν πλανωμένοις, μὴ
[4, 8]	ὡς μηδὲ ἐνεῖναι τούτων τῇ	ψυχῇ	δοκεῖν αὐτοῦ καὶ γινώσκειν μόνον