>

Livre, Chap.
[4, 8]	δ' αἰχμάλωτόν τις λάβῃ παρθένον	ἄν	τε καὶ γεγαμημένην, βουλομένῳ συνοικεῖν
[4, 8]	τὸν γάμον, ἄν τε μικρὰν	ἄν	τε μείζω λέγῃ, πρὸς ταῦτα
[4, 8]	ἀλλοτρίως ἔχοι πρὸς τὸν γάμον,	ἄν	τε μικρὰν ἄν τε μείζω
[4, 8]	ἐπιχειρῇ τὴν κατ' αὐτοὺς πολιτείαν	ἄν	τε πόλις, ἀμύνειν αὐτοῖς καὶ
[4, 8]	φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους, ἀλλ'	ἄν	τέ τις τῶν ἐξ αἵματος
[4, 8]	οἰμωγῆς καὶ τῶν ὀδυρμῶν τεκμαίροιτο	ἄν	τις ἐκ τοῦ συμβάντος τῷ
[4, 8]	καταφρονεῖσθαι καὶ ἀσθενέστερος ἐκείνων οἷς	ἄν	τις κατὰ φόβον ἰσχύος προσνέμοι
[4, 6]	τέλος ὁποῖον ἐκεῖνος προεῖπε τεκμαίροιτ'	ἄν	τις, ὅ τι καὶ ἔσοιτο
[4, 3]	τῆς ἰσχύος γενόμενοι: ὀδύραιτο δ'	ἄν	τις οὐ μόνον τῆς συμφορᾶς
[4, 8]	ὤμνυεν. (Ἐδίδασκε δὲ αὐτούς, ὡς	ἂν	αἱ θυσίαι τῷ θεῷ μᾶλλον
[4, 6]	εὐπαραλογίστους Ἑβραίους. ἐμὲ δ' οὐκ	ἂν	ἀκόλουθον οἷς σὺ προστάττεις τυραννικῶς
[4, 6]	τοὺς ἡμετέρους σέβειν, καὶ οὐκ	ἂν	ἄλλο γένοιτο τεκμήριον ἧς ἔχειν
[4, 8]	κἂν ἐλαχίστῳ μέρει τῶν πεπιστευμένων	ἂν	ἀπολέσας τύχῃ τὰ λοιπὰ πάντα
[4, 4]	θυσίας νενομισμένων τὸ γεννηθὲν πρῶτον,	ἂν	ἄρσεν ᾖ, καταθῦσαι παρασχεῖν τοῖς
[4, 6]	κατ' αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ'	ἂν	αὐτῆς ταῦτα ποιήσαντες: τῶν θυγατέρων
[4, 6]	ἠξίωσε. καὶ ταῦτα μὲν ὡς	ἂν	αὐτοῖς τισι δοκῇ οὕτω σκοπείτωσαν.
[4, 6]	τὴν προκειμένην παρώρμησε προστάξας ὅτιπερ	ἂν	αὐτὸς κατὰ νοῦν αὐτῷ ποιήσειε
[4, 3]	καμάτων ὑπῆρχε τὸ περιεῖναι, εἰκότως	ἂν	αὐτός, ὁ τὸ πῦρ ἐκεῖνό
[4, 4]	αὐτοῖς τινα χορηγεῖν. ὅσοι δ'	ἂν	αὑτοὺς καθιερῶσιν εὐχὴν πεποιημένοι, ναζιραῖοι
[4, 8]	τὸν βίον, ἡ δ' ᾧπερ	ἂν	βουληθῇ τινι τῶν δεομένων γαμείσθω.
[4, 6]	ὑμᾶς ἀνθρώπους ἐφορῶντος καὶ ὅθεν	ἂν	γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι τῶν ὑπὸ
[4, 6]	αὐτοῖς δόξαν καὶ ἐξιδιώσασθαι μηδενὸς	ἂν	γενομένου μάρτυρος τοῦ διελέγξοντος, ἐκείνῳ
[4, 2]	τῶν ἐκ τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς	ἂν	γενομένων δεινῶν, εἰ μὴ προενόησε.
[4, 8]	βουληθῇ τινι τῶν δεομένων γαμείσθω.	ἂν	δ' αἰχμάλωτόν τις λάβῃ παρθένον
[4, 8]	παρθενίας ἄχρι νομίμων γάμων καταλευέσθω,	ἂν	δ' ἐξ ἱερέων ᾖ γεγενημένη,
[4, 8]	πεντήκοντα σίκλους ἀποτινύτω τῷ πατρί.	ἂν	δ' ἐξελέγξῃ τὴν παιδίσκην ἐφθαρμένην,
[4, 8]	ἐκείνους τοῦ θεοῦ δυνατωτέρους ποιεῖ.	ἂν	δ' οἱ δικασταὶ μὴ νοῶσι
[4, 8]	καὶ πάλιν εἰ δεηθεῖεν ἕξοντες.	ἂν	δὲ ἀναισχυντῶσι περὶ τὴν ἀπόδοσιν,
[4, 8]	ἐκδικείσθω ταὐτὸν παθόντος τοῦ πεπληχότος.	ἂν	δὲ κομισθεὶς παρ' ἑαυτὸν καὶ
[4, 8]	μέχρι τῆς ἀποδόσεως ὁ δεδανεικώς,	ἂν	δὲ πένης, ἀποτιθέτω πρὶν ἡλίου
[4, 8]	ὅσα ὁ καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν ἔμελλεν.	(Ἂν	δὲ πραχθέντος φόνου ἔν τινι
[4, 8]	διὰ φόβον μὴ τἀληθῆ μαρτυρῆσαι.	ἂν	δέ τις ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ, πασχέτω
[4, 6]	κεχαρισμένον αὐτῷ βούλησιν. πολὺ δ'	ἂν	δικαιότερον αὐτὸς τιμωρίαν ὑπομένοις τὰ
[4, 8]	τῶν περάτων τῆς γῆς, ἧς	ἂν	Ἑβραῖοι κρατῶσιν, ὅπως τῷ θεῷ
[4, 2]	τρόπῳ καταχαριζομένου τὰς τιμὰς οἷς	ἂν	ἐθελήσῃ χαλεπώτερον ἤδη τυγχάνειν τοῦ
[4, 8]	ἀπελθεῖν: ὡς τῷ θεῷ κεχαρισμένον	ἂν	εἴη, κἂν ὑπ' αἰσχύνης τινὰς
[4, 8]	τὸ θεῖον, χείρων δ' οὐκ	ἂν	εἴη τῆς ἐπὶ τοῖς σώμασιν
[4, 8]	ὡς ἐμπεσουμένοις ᾖ. οὗ δ'	ἂν	εἰς ὄρυγμα τοιοῦτον μὴ κλειστὸν
[4, 2]	τὸν ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος, τὸν ἄξιον	ἂν	εἰς τὴν τιμὴν παράγειν, οὐχὶ
[4, 8]	ἔχουσι μεταλαβεῖν: οὐ τοσαύτη γὰρ	ἂν	ἐκ τῆς ἐπ' ἀκριβὲς αὐτῶν
[4, 8]	τεθνάτω, τοῦτο πάσχων ὃ διέθηκεν	ἂν	ἐκείνους καθ' ὧν τὸ φάρμακον
[4, 2]	νόμων τὴν τιμὴν ἐχαριζόμην, οὐκ	ἂν	ἐμαυτῷ παρεὶς δοῦναι παρέσχον ἑτέρῳ
[4, 7]	ὅσα συμπεριάγειν μέλλουσιν αὐτοῖς ἂν	ἦν	ἐμπόδια τοῦ πονεῖν ἀπέθεντο εἰς
[4, 4]	ἄνδρα δὲ πεντήκοντα. ὅσοι δὲ	ἂν	ἐνδεέστερα τῶν ὡρισμένων ἔχωσι χρήματα
[4, 8]	ὁμοίως καὶ περὶ βοσκημάτων οἷς	ἂν	ἐντύχῃ τις κατ' ἐρημίαν πλανωμένοις,
[4, 8]	τοῖς σώμασιν αἰσχύνης: ὁμοίως μηδ'	ἂν	ἐπ' ὀχεύσει κυνὸς ἤτοι θηρευτικοῦ
[4, 6]	τούτοις ὁ σύλλογος. προεληλύθει δ'	ἂν	ἐπὶ πλεῖον ἡ τοῦ κακοῦ
[4, 8]	ὡς τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος οἷς	ἂν	ἐπιχειρήσειε, καὶ πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν
[4, 8]	μηδὲ συλᾶν ἱερὰ ξενικά, μηδ'	ἂν	ἐπωνομασμένον ᾖ τινι θεῷ κειμήλιον
[4, 2]	οὐδὲ διὰ φιλαδελφίαν ὃ δικαίως	ἂν	ἕτερος εἶχε τοῦτο φέρων ἔδωκα
[4, 8]	ἧς τὸν κόσμον φυλάξαντες πάντων	ἂν	εὐδαιμονέστατοι κριθείητε. (Ταῦτα εἰπὼν δίδωσιν
[4, 8]	ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς τ'	ἂν	εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ τοῖς αὑτῶν
[4, 8]	τῶν ἀνθρώπων γεγονέναι, καὶ φωνῆς	ἂν	εὐπορήσαντα δικαιολογήσασθαι πρὸς ὑμᾶς, ὡς
[4, 8]	εὔκλειαν ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων δ'	ἂν	ἐφικέσθαι δυνηθείητε, εἰ τῶν νόμων
[4, 8]	κατηγορείτω χρώμενος εἰς ἀπόδειξιν οἷς	ἂν	ἔχῃ τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω δὲ ὁ
[4, 6]	ἕως ἔτι καὶ καλῶς αὐτοῖς	ἂν	ἔχοι μεταβαλέσθαι, τὴν ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν
[4, 8]	καὶ ἄλση καὶ νεὼς ὁπόσους	ἂν	ἔχοιεν κατερείπειν παραινῶ καὶ δαπανᾶν
[4, 8]	νεκρὸς τὴν χώραν. ἣ δ'	ἂν	ᾖ πλησιαιτάτη πόλις, οἱ ἐν
[4, 2]	τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν, εἰκότως	ἂν	ἡ Ῥουβήλου τὴν τιμὴν ἔχοι
[4, 6]	αὐτῶν ἐχόντων τὸν τρόπον πολλάκις	ἂν	ἤδη κεκολασμένος ἔγνως ἂν οὐκ
[4, 7]	τἆλλα ὅσα συμπεριάγειν μέλλουσιν αὐτοῖς	ἂν	ἦν ἐμπόδια τοῦ πονεῖν ἀπέθεντο
[4, 5]	στρατῷ δίοδον αἰτῶν ἐφ' αἷς	ἂν	θελήσειε πίστεσιν, ὥστε μηδὲν ἀδικηθῆναι
[4, 8]	πρὶν ἡλίου δυσμῶν, καὶ μάλιστ'	ἂν	ἱμάτιον ᾖ τὸ ἐνέχυρον, ὅπως
[4, 3]	γῆν: τοῦτο γὰρ σῆς ἐπίδειξις	ἂν	ἰσχύος ἅπασι γένοιτο καὶ διδασκαλία
[4, 8]	δύναμις αὐτοῖς ἦν καὶ μετοικήσαντα	ἂν	καὶ πρὸς ἄλλην μεταβάντα γῆν.
[4, 8]	ὁ φυτεύσας, πρὸ ἐτῶν τεσσάρων	ἂν	καρπὸν προβάλῃ τὰ φυτά, μήτε
[4, 7]	τῷ συμμαχῆσαι τοῖς συγγενέσιν, ἕως	ἂν	καταστήσωνται τὰ πάντα. λαβόντες οὖν
[4, 8]	ἔδωκεν. ὁ γυναῖκα λακτίσας ἔγκυον,	ἂν	μὲν ἐξαμβλώσῃ ἡ γυνὴ ζημιούσθω
[4, 8]	πατὴρ ἢ ἀδελφὸς ἢ ὃς	ἂν	μετὰ τούτους ἐγγυτέρω δοκῇ τοῦ
[4, 2]	καὶ διὰ τὸ πλῆθος ἴσως	ἂν	μηδ' ἐν ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς
[4, 8]	ἑτέρας ἐν ἐλάττονι μοίρᾳ τυγχανούσης,	ἂν	ὁ ἐκ τῆς ἀγαπωμένης παῖς
[4, 4]	γὰρ ἐκεῖνον τὴν ἱερωσύνην, οὗπερ	ἂν	ὁ θεὸς ἐπισημήνῃ τῇ βακτηρίᾳ.
[4, 8]	τοῖς ἠγνοημένοις ὀνειδῶν. οὕτως γὰρ	ἂν	ὅ τε νομοθέτης ἀγαθὸς εἴη
[4, 8]	υἱὸν κολαζόμενον οὔτε θυγατέρα. οὐδ'	ἂν	οἱ λόγοι καὶ ἡ παρ'
[4, 8]	μᾶλλον κεχαρισμέναι γένοιντο καὶ ὅπως	ἂν	οἱ στρατεύοντες ἐξίοιεν τεκμηρίῳ χρώμενοι
[4, 6]	τὸ μὲν Ἑβραίων γένος οὐκ	ἂν	ὄλεθρος παντελὴς καταλάβοι οὔτ' ἐν
[4, 8]	αὐτοῦ σαφῶς ἐξεπιστάμενος παραινῶ, οὐκ	ἂν	ὄντες μακαριστοὶ καὶ ζηλωτοὶ πᾶσιν
[4, 6]	ἡμῖν θεοὺς προσκυνεῖν. μέμψαιτο δ'	ἂν	οὐδείς, εἰ γῆς εἰς ἣν
[4, 6]	βίου παντὸς ἀνηρτηκότα: χαρείη τ'	ἂν	οὐδεὶς κυριώτερον αὑτὸν περὶ ὧν
[4, 6]	πολλάκις ἂν ἤδη κεκολασμένος ἔγνως	ἂν	οὐκ εὐπαραλογίστους Ἑβραίους. ἐμὲ δ'
[4, 8]	οὐκ ἂν προσοῖτο: γένοιτο γὰρ	ἂν	οὕτω τῶν παίδων τὰ φρονήματα
[4, 3]	δοξάζοντας οὐχ ὅσια: εὑρεθείην γὰρ	ἂν	οὕτως ἀγαθὸς ὑπηρέτης ὧν σὺ
[4, 6]	δεσπότην οὐκ ἐχόντων. χαλεπώτερος δ'	ἂν	οὕτως Αἰγυπτίων Ἑβραίοις γένοιο τιμωρεῖν
[4, 8]	πάντων τιθεμένους. ὁ γὰρ θεὸς	ἂν	οὕτως δόξειε καταφρονεῖσθαι καὶ ἀσθενέστερος
[4, 8]	μηδέποτε συνελθεῖν ἰσχυριζέσθω: λάβοι γὰρ	ἂν	οὕτως ἐξουσίαν συνοικεῖν ἑτέρῳ, πρότερον
[4, 8]	καὶ τὴν μνήμην: βεβαία γὰρ	ἂν	οὕτως ὑμῖν μόνον ὑπάρξειεν ἡ
[4, 6]	μένειν μὴ πρότερον ἐπινευέτωσαν, πρὶν	ἂν	πείσωσιν αὐτοὺς ἀφέντας τοὺς πατρίους
[4, 2]	κακουργεῖν ὅ τε θεὸς οὐκ	ἂν	περιεῖδεν ἑαυτὸν καταφρονούμενον οὐδ' ὑμᾶς
[4, 8]	παραδίδωσι διατελοίητε: ἔργον δ' ὅτι	ἂν	πολεμικὸν ἢ νῦν ὑφ' ὑμῶν
[4, 8]	περὶ τούτων βραχέα προσδιατάξωμεν, ὡς	ἂν	προειδότες ἃ χρὴ ποιεῖν ἐν
[4, 8]	γάμῳ θυσίας ὁ θεὸς οὐκ	ἂν	προσοῖτο: γένοιτο γὰρ ἂν οὕτω
[4, 6]	σεαυτοῦ κατεσκευακὼς ἀτοπίαν: ἐγὼ δ'	ἂν	στεροίμην εἰκότως ὧν πράττω νυνὶ
[4, 2]	λαῷ, καὶ θυμιωμένων ὑμῶν οὗπερ	ἂν	τὴν θυσίαν ἡδίω κρίνῃ ὁ
[4, 8]	καθ' ἁσδηποτοῦν αἰτίας, πολλαὶ δ'	ἂν	τοῖς ἀνθρώποις τοιαῦται γίγνοιντο, γράμμασι
[4, 2]	ὅτι ταύτης τῆς δόξης δικαιότερον	ἂν	τῷ πλουτεῖν ἐκείνου μᾶλλον μὴ
[4, 8]	τοῦτο ἐλεύθερον ἔχουσα. (Ὅσοι δ'	ἂν	τῶν νέων περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς
[4, 8]	ἵππων, ὧν αὐτῷ παραγενομένων ὑπερήφανος	ἂν	τῶν νόμων ἔσοιτο. κωλυέσθω δ'
[4, 8]	ἡγεῖσθε μὴ τὸ προσαγανακτεῖν οἷς	ἂν	ὑμᾶς οἱ ἡγεμόνες πράττειν ἀξιῶσι:
[4, 8]	μὴ γαμεῖσθαι τοῖς ἐλευθέροις, μηδ'	ἂν	ὑπ' ἔρωτος πρὸς τοῦτό τινες
[4, 3]	τὸν χάλκεον καταθέσθαι βωμόν, ὡς	ἂν	ὑπόμνησις εἴη τοῖς αὖθις ὧν
[4, 6]	ὑμετέρας χεῖρας ἐλθεῖν: οὐ γὰρ	ἂν	ὑποστρέψειέ τις νικηφόρος οὐδ' ὥστε
[4, 8]	οὐκ ἄλλος, ὥσθ' ὅ τι	ἂν	φθέγξαιτο δοκεῖν αὐτοῦ λέγοντος ἀκροᾶσθαι
[4, 4]	πρὸς τοὺς ἱερέας. καὶ οἱ	κορβᾶν	αὑτοὺς ὀνομάσαντες τῷ θεῷ, δῶρον
[4, 6]	εἶναί τι περὶ τῶν τοιούτων	σιγᾶν	ἢ λέγειν, ὅταν ἡμᾶς τὸ
[4, 6]	συνεῖναι τοῖς νεανίαις αὐτῶν προστάξατε.	ἐπειδὰν	δὲ κεχειρωμένους ὁρῶσι ταῖς ἐπιθυμίαις,
[4, 8]	τὰ προτέλεια τοῖς ἱερεῦσι διδότωσαν.	ἐπειδὰν	δὲ ταῦτά τις ποιήσας καὶ
[4, 8]	ἡμῖν τὴν πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται.	(Ἐπειδὰν	τὴν Χαναναίων γῆν κτησάμενοι καὶ
[4, 8]	ὑπὸ τοῦ βοὸς ἀνῃρημένῳ γεγενημένος.	ἐὰν	δὲ δοῦλον ἢ θεράπαιναν ἀποκτείνῃ
[4, 8]	εἰς τροφὴν εὔχρηστος εἶναι κατηξιωμένος,	ἐὰν	δὲ καὶ ὁ δεσπότης ἐλέγχηται
[4, 8]	πεποιημένων Ἰσραηλιτῶν ἐχέτω μηδὲ εἷς:	ἐὰν	δὲ κεκτημένος φωραθῇ τεθνάτω, τοῦτο
[4, 8]	ἔγγιστα τῶν προτέρων ἀνδρῶν συνοικούσαις.	ἐὰν	δὲ μὴ βούληται γαμεῖν ὁ
[4, 8]	διὰ κέρδος πρὸς τὴν ὕβριν:	ἐὰν	δέ που μόνῃ περιπεσὼν βιάσηται
[4, 8]	τῷ δ' ἑβδόμῳ ἐλεύθερος ἀφείσθω:	ἐὰν	δὲ τέκνων αὐτῷ γενομένων ἐκ
[4, 8]	καὶ τὴν γυναῖκα ἐλευθέραν ἐπαγόμενος.	(Ἐὰν	δέ τις ἢ χρυσίον ἢ
[4, 8]	φυτεύσαντας οὔπω δὲ καρπῶν μετεσχηκότας,	ἐᾶν	κατὰ χώραν, καὶ τοὺς μνηστευσαμένους
[4, 8]	δεσπότῃ τοῦ ἀνῃρημένου. βοῦς δὲ	ἐὰν	οὕτως πληγεὶς ἀποθάνῃ, πωλείσθωσαν καὶ
[4, 8]	εἶεν καὶ καθάριοι πρὸς τὴν	θέαν.	ἡ δ' ἐπὶ τοῦτον πρόσβασις
[4, 8]	δι' ὅλης τῆς ἡμέρας εἰς	θέαν	τὴν ἁπάντων θαπτέσθω νυκτός. οὕτως
[4, 5]	τῆς Ἀμμανίτιδος, τῇ μὲν κατασκευῇ	σιδηρέαν,	τεσσάρων δὲ πηχῶν τὸ εὖρος,
[4, 3]	καὶ μάρτυς ἀδωροδόκητος, ὡς οὔτε	δωρεὰν	ἐγὼ παρ' Ἑβραίων τινὸς κατὰ
[4, 8]	φυλαττέσθω δ' ὥσπερ θεοῦ ψῆφον	βεβαίαν	εἰς αἰῶνα κειμένην ἀναιρεῖν, ὡς
[4, 8]	φίλα πράξετε καὶ τὴν εὐδαιμονίαν	βεβαίαν	ἕξετε: ἱερὰ πόλις ἔστω μία
[4, 8]	διαβᾶσι τὸν Ἰορδάνην καὶ τὴν	Χαναναίαν	κτησαμέναις περιστήσεται. ἐπεὶ προαχθέντες εἰς
[4, 4]	κατὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ τὴν	Χαναναίαν	κτησαμένους τοὺς Ἑβραίους ἐκέλευε κατανεῖμαι
[4, 2]	ἄπορον ἐκ τοῦ δικαίου τιμᾶσθαι,	βίαν	μὲν ἀγαθοὶ βουλόμενοι δοκεῖν οὐ
[4, 3]	κατὰ ὑποδρομὴν καύματος οὔτε κατὰ	βίαν	πνευμάτων ὕλης πρὸς αὐτὸ παρατριβείσης
[4, 3]	ἦσαν περὶ αὐτούς, ὡς εἰ	βίαν	τινὰ προσφέροι Μωυσῆς ἀμυνούμενοι. (Ὁ
[4, 6]	παίων τῇ ῥομφαίᾳ καὶ τὴν	Χοσβίαν	ἀπέκτεινεν. οἱ δὲ νέοι πάντες,
[4, 8]	Ἰσραηλιτῶν λαὸν εὔνοιαν καὶ τὴν	χορηγίαν	τῆς εὐδαιμονίας καὶ τοῖς ἄλλοις
[4, 4]	περὶ μὲν ὧν ἠκροᾶτο εἰς	ἀπολογίαν	οὐ καθιστάμενος, ἵνα μὴ παροξύνῃ
[4, 1]	οὐχὶ τὴν παρὰ τοῦ νομοθέτου	συνεργίαν	περιμένοντες. (Ὡς οὖν ταῦτ' ἄμεινον
[4, 8]	καὶ τὴν πρὸς τὰ οἰκεῖα	φιλοστοργίαν	βούληται δουλεύειν, ἐνιαυτοῦ ἐνστάντος τοῦ
[4, 3]	τὰ συγκείμενα καὶ περιμένειν τὴν	ἱερουργίαν.	ὡς δ' οὔτε ὑπακούσεσθαι τοῖς
[4, 6]	προθυμίαν μὲν καὶ σπουδὴν τὴν	ἰδίαν	ἐμφανίζων αὐτοῖς εἰς ἃ δέονται
[4, 8]	κατὰ βούλησιν ἀπελθεῖν αὐτῷ τὴν	ἰδίαν	ἐφεῖναι κατέχουσιν ἑαυτοὺς ἐν ἀλλήλοις
[4, 8]	τὸ βουλητὸν, ἀλλὰ μὴ τὴν	ἰδίαν	ἡδονὴν διώκοντα μόνον τοῦ κατ'
[4, 8]	αὐτοῖς καὶ κοινῇ καὶ κατ'	ἰδίαν,	καὶ κρατήσαντας μὲν ἐξ αὐτῶν
[4, 8]	βουλομένου τῷ τρόπῳ τούτῳ τὴν	ἰδίαν	περὶ τὸν Ἰσραηλιτῶν λαὸν εὔνοιαν
[4, 8]	αὐτὸ τὸ μὴ κατὰ βούλησιν	ἰδίαν	ταῦτα γίνεσθαι δεικνύναι. καὶ τὸ
[4, 8]	ὑπερόριον πραχθείη. μέλλοντας δὲ πολεμεῖν	πρεσβείαν	καὶ κήρυκας πέμπειν παρὰ τοὺς
[4, 7]	ἐπεπαίδευτο τὴν περὶ τοὺς νόμους	παιδείαν	καὶ τὸ θεῖον Μωυσέος ἐκδιδάξαντος.
[4, 8]	εἰς σωτηρίαν τὴν σὴν καὶ	παιδείαν	τῶν ἀρίστων εἶναι χρησίμου. νῦν
[4, 6]	παρὰ πολλῶν ἐμαυτῷ πραγματεύεσθαι τὴν	ἀλήθειαν,	καὶ οὐχ ὥσπερ ἐν τυραννίδι
[4, 6]	αὐτὸν ἐπὶ τοσοῦτον κλέος δι'	ἀλήθειαν	καὶ τὴν ταύτης πρόρρησιν ἀγάγοι:
[4, 4]	ὅτι περὶ τὴν τοῦ θεοῦ	θρησκείαν	ἐσπουδάκεσαν, τὸν δὲ τοιούτων ἀνδρῶν>
[4, 8]	ὅτι παραβάντες τὴν πρὸς αὐτὸν	θρησκείαν	πειραθήσονται κακῶν, ὡς ὅπλων τε
[4, 8]	τὰ κάλλιστα τοῖς περὶ τὴν	θρησκείαν	τοῦ θεοῦ καὶ τὴν τῶν
[4, 7]	ἄγων τὸν στρατὸν ἀπαθῆ καὶ	λείαν	ἄφθονον, βόας μὲν γὰρ δισχιλίους
[4, 5]	Ἑβραῖοι δὲ νεκροὺς ἐσκύλευον καὶ	λείαν	ἔλαβον καὶ πολλὴν ἀφθονίαν τῶν
[4, 7]	τὴν αἴτησιν, ἀλλ' ὅπως τὴν	λείαν	ἐν ἐπιτηδείοις καταλιπόντες εὔζωνοι πρὸς
[4, 7]	αὐτῶν τὴν χώραν καὶ πολλὴν	λείαν	λαβόντες καὶ τοὺς οἰκήτορας γυναιξὶν
[4, 5]	τετειχισμένας ὑποτελεῖς ἐκείνῳ παρέλαβον καὶ	λείαν	πολλὴν ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ
[4, 7]	τρισμυρίας. Μωυσῆς δὲ μερίσας τὴν	λείαν	τῆς μὲν ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν
[4, 2]	εἰς ἅπαντα χρόνον μὴ τὴν	ἀσφάλειαν	τὴν ἐπ' αὐτῇ βεβαιοῦντος ἡμῖν
[4, 3]	γυμνοῖς οὖσι τὴν ἐξ ὅπλων	ἀσφάλειαν	χαρισάμενος, ὁ ποτίμους ἡμῖν διεφθαρμένας
[4, 7]	πρόφασιν εὐπρεπῆ τὴν τῶν βοσκημάτων	ἐπιμέλειαν	εὑρῆσθαι κακίστους τε ἀπεκάλει καὶ
[4, 8]	τὴν ἐκ τῆς ἑτέρου ζημίας	ὠφέλειαν	οὐκ ἀγαθὴν ὑπολαμβάνων. ὁμοίως καὶ
[4, 4]	Μωυσῆς τούτῳ τῷ τρόπῳ: μόσχον	θήλειαν,	ἀρότρου μὲν καὶ γεωργίας ἄπειρον
[4, 8]	καὶ πολλὰ δαπανήσαντος εἰς τὴν	νοσηλείαν	ἀποτινέτω πάνθ' ὅσα παρὰ τὸν
[4, 8]	καὶ παρὰ τοῖς αὖθις τὴν	εὔκλειαν	ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων δ' ἂν
[4, 6]	προσχήματι νόμων καὶ τοῦ θεοῦ	δουλείαν	μὲν ἡμῖν ἀρχὴν δὲ σαυτῷ
[4, 8]	δοῦλοι διὰ τὴν τῆς ψυχῆς	ἀγένειαν,	οὓς ἢ διὰ κέρδος εἰκὸς
[4, 8]	κοινωνοὺς καὶ δεσπότας διὰ τὴν	συγγένειαν,	ἀφιγμένους δ' ἀλλαχόθεν ἀνθρώπους ξενίων
[4, 6]	αὐτοῖς ἂν ἔχοι μεταβαλέσθαι, τὴν	ἀνδρείαν	ὑπολαμβάνουσιν οὐκ ἐν τῷ βιάζεσθαι
[4, 8]	αὑτοῖς ἐμποδίζειν πλάνῃ τὴν ἑτέρου	χρείαν.	Ὁμοίως μηδὲ βλασφημείτω τις τὸν
[4, 8]	ἐπὶ τῆς ἐρήμου μετ' ὀργῆς	ὁμιλήσειαν	αὐτῷ μετανοοῦντες ἤλγουν, ὡς ἅπαντα
[4, 3]	ὅτι τὴν ἰσχὺν τοῦ θεοῦ	νομίσειαν	ἀπατᾶσθαι δύνασθαι. καὶ Ἀαρὼν μὲν
[4, 8]	θεοῦ μετὰ ταύτην ἡμῖν τὴν	πραγματείαν	συντάξασθαι πρόκειται. (Ἐπειδὰν τὴν Χαναναίων
[4, 8]	καταλύειν ἐπιχειρῇ τὴν κατ' αὐτοὺς	πολιτείαν	ἄν τε πόλις, ἀμύνειν αὐτοῖς
[4, 8]	εἰρηνικὴ τῶν νόμων κατὰ τὴν	πολιτείαν	διάταξις ἔστω: καὶ ὁ θεὸς
[4, 8]	παρατροπή τις τῶν κατὰ τὴν	πολιτείαν	ἔσοιτο, ἀλλ' ὡς οὐδὲ περὶ
[4, 8]	ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε τὴν πάτριον	πολιτείαν.	ἔτι δὲ καὶ βωμοὺς καὶ
[4, 8]	ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ καὶ	πολιτείαν,	ἧς τὸν κόσμον φυλάξαντες πάντων
[4, 8]	χρῆσθαι μήτ' ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ.	(Πολιτείαν	μὲν οὖν τοιάνδε Μωυσῆς κατέλιπε,
[4, 8]	νόμων τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν	πολιτείαν.	οὓς δὲ κοινοὺς ἡμῖν καὶ
[4, 8]	οὕτω διελύθησαν. (Βούλομαι δὲ τὴν	πολιτείαν	πρότερον εἰπὼν τῷ τε Μωυσέος
[4, 8]	βεβαία μενεῖ τῶν τε ἀπόντων	ταχεῖαν	ἕξετε τὴν παρουσίαν. μόνον οἷς
[4, 8]	ἀσφάλεια. ἵνα δὲ μὴ δι'	ἀμαθίαν	τοῦ κρείττονος ἡ φύσις ὑμῶν
[4, 8]	τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἀπόλοιτο καὶ	κακίαν	οὐδὲ χρησαμένου τινὶ μέρει αὐτῆς,
[4, 7]	διὰ τὴν πρὸς τὸ πονεῖν	μαλακίαν	πεποιῆσθαι τὴν αἴτησιν, ἀλλ' ὅπως
[4, 4]	οὕτω διὰ τὴν τῶν κολασθέντων	ἀδικίαν,	ὡς Μωυσέος πραγματευσαμένου: καὶ τοὺς
[4, 4]	παιδί, πρὸς ὃν διὰ τὴν	ἡλικίαν	ἡ ἀρχιερωσύνη παραγίνεται, θνήσκει τοῦ
[4, 8]	καὶ μεγαλουργίας παρ' αὐτὴν τὴν	ἡλικίαν	συνίεσαν. ἦν δὲ κατ' ἐπίνοιαν
[4, 8]	τὴν ἀπόδοσιν, μὴ περὶ τὴν	οἰκίαν	βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν πρὶν ἢ δίκη
[4, 6]	καὶ περὶ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων	λίαν	εὐλαβεῖτο, καὶ γὰρ οὐδὲν πέπυστο
[4, 8]	νέων πολλὰ παρὰ τὴν ἡμετέραν	διδασκαλίαν	αὐτοῖς ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ τοῦ διδάσκεσθαι.
[4, 6]	κλέος αἰώνιον παρασχεῖν ἐμοὶ τοιούτων	ἀπαγγελίαν	λόγων ὑπέθετο. νῦν δέ, χαρίζεσθαί
[4, 6]	πόρον ἐνθάδ' ἥκουσαι ἡμεῖς εἰς	ὁμιλίαν	ἥκομεν, οὐδ' ἐμπορευσόμεναι τὴν ὥραν
[4, 8]	μὴ ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ κατηγορήσαντι	μηδεμίαν	ἐξουσίαν ἔχοντος ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι αὐτήν,
[4, 4]	ἐζημιωκότα τὸν λαὸν πρὸς τῷ	μηδεμίαν	ὑποσχεῖν δίκην ἔτι καὶ τὴν
[4, 8]	δὲ ὁ κλέψας τετραπλῆν τὴν	ζημίαν	ἀποτινέτω πλὴν βοός, πενταπλῆν δ'
[4, 1]	~(Ἑβραίους δ' ὁ κατὰ τὴν	ἐρημίαν	βίος ἀηδὴς καὶ χαλεπὸς ὢν
[4, 8]	οἷς ἂν ἐντύχῃ τις κατ'	ἐρημίαν	πλανωμένοις, μὴ εὑρεθέντος τοῦ κυρίου
[4, 8]	Αἰγύπτῳ συμφορῶν καὶ κατὰ τὴν	ἐρημίαν	πρόνοιαν τῶν ἐν τοῖς ὁμοίοις
[4, 1]	ἀπορίαν οὖν λογιζόμενοι καὶ τὴν	ἐρημίαν,	ὑφ' ἧς ἔτι ταύτην αὐτοῖς
[4, 6]	διαγνοὺς καὶ κωλῦσαι διαβῆναι τὴν	παρανομίαν	εἰς πλείονας τῶν ἀρξαμένων οὐ
[4, 6]	παντὸς ἤδη τοῦ στρατοῦ τὴν	παρανομίαν	χωρεῖν τῶν νέων καὶ στάσιν
[4, 6]	εὐχῆς μηδὲν ἀδικῆσαί σου τὴν	ἐπιθυμίαν.	κρείττων δὲ ὁ θεὸς ὧν
[4, 6]	καὶ τὴν πρὸς τοὺς πολέμους	ἐπιθυμίαν	ὑπερέτεινον. καὶ Μωυσῆς ὀλίγων ἡμερῶν
[4, 6]	στάντος ἀφικνεῖται πρὸς τοὺς πρέσβεις,	προθυμίαν	μὲν καὶ σπουδὴν τὴν ἰδίαν
[4, 3]	δικαίου προσηκάμην οὔτε πλούτῳ κατέκρινα	πενίαν	νικᾶν δυναμένην οὔτε ἐπὶ βλάβῃ
[4, 6]	οὖσιν οὐκ ἀπαγορεύσει τὸ θεῖον	ἀφθονίαν	μὲν παντοίων ἀγαθῶν ἐν εἰρήνῃ
[4, 8]	ἀνθρώποις λαμβάνειν, τοῦ θεοῦ τὴν	ἀφθονίαν	τῶν ἀγαθῶν χορηγοῦντος οὐκ ἐπὶ
[4, 5]	καὶ λείαν ἔλαβον καὶ πολλὴν	ἀφθονίαν	τῶν ἐκ τῆς γῆς εἶχον
[4, 3]	μικροτέραν ἐμοῦ τὴν Φαραώθου ποιήσας	ἡγεμονίαν,	ὁ γῆν ἡμῖν ἀμαθῶς ἔχουσι
[4, 8]	θεῷ φίλα πράξετε καὶ τὴν	εὐδαιμονίαν	βεβαίαν ἕξετε: ἱερὰ πόλις ἔστω
[4, 8]	τὰς ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι τὴν	εὐδαιμονίαν	ἕξετε, ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ
[4, 3]	τούτοις ἐμφανίσαι, ὁ τὴν Αἰγυπτίων	εὐδαιμονίαν	σείσας καὶ τῆς ὑπ' αὐτοὺς
[4, 2]	παρανομεῖν ἄλλῳ τὴν διὰ τούτου	εὐδαιμονίαν	χαρίζεσθαι. ἀλλ' ἐγώ τε κρείττων
[4, 2]	τὸν ἡγεμόνα. στάσις οὖν αὐτοὺς	οἵαν	ἴσμεν οὔτε παρ' Ἕλλησιν οὔτε
[4, 8]	αὐτός τε βούλεται κἀγὼ τὴν	διάνοιαν	αὐτοῦ σαφῶς ἐξεπιστάμενος παραινῶ, οὐκ
[4, 6]	δειπνίσας ἀνέκρινε τὴν τοῦ θεοῦ	διάνοιαν,	τίς αὕτη ἐστὶν ἐφ' οἷς
[4, 6]	τοὺς νέους ἐπανορθοῦν καὶ εἰς	μετάνοιαν	ἄγειν ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς δὲ
[4, 8]	οὐδὲν ἁμαρτήσονται μὴ δυνάμενοι λέγειν	ἄγνοιαν	τῶν ἐν τοῖς νόμοις διωρισμένων,
[4, 8]	ἡλικίαν συνίεσαν. ἦν δὲ κατ'	ἐπίνοιαν	τοῖς τε νέοις καὶ προηβηκόσιν
[4, 3]	πρότερον ἱστορηθεῖσαν, ὁ νόμων ἡμῖν	ἐπίνοιαν	ὑποθέμενος καὶ διάταξιν πολιτείας: ἐλθέ,
[4, 3]	θελήσαντος λαὸν τοῦ λοιποῦ βραβεύων	ὁμόνοιαν	καὶ εἰρήνην σῶζε τὴν πληθὺν
[4, 6]	δὲ ὁρῶν μὴ περαιτέρω τὴν	ἀπόνοιαν	αὐτοῦ προαγαγεῖν ἐκ τῆς ἄντικρυς
[4, 6]	πρὸς ὄνομα μὴ βουλόμενος εἰς	ἀπόνοιαν	περιστῆσαι τοὺς ἐκ τοῦ λανθάνειν
[4, 8]	τοῦ δεῦρο στήσει τὴν αὑτοῦ	πρόνοιαν,	ἀλλ' ἐφ' ὃν αὐτοὶ βούλεσθε
[4, 8]	ταῖς τῶν στρατηγῶν ἀρεταῖς, οἳ	πρόνοιαν	ἕξουσιν ὑμῶν τοῦ συμφέροντος. θεός
[4, 6]	ἅπαντα καὶ ἡγεμόνα τὴν ἑαυτοῦ	πρόνοιαν	ἐπένευσεν. ὡς οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπινον
[4, 8]	συμφορῶν καὶ κατὰ τὴν ἐρημίαν	πρόνοιαν	τῶν ἐν τοῖς ὁμοίοις ὑπαρχόντων
[4, 8]	παρὰ τῷ πριαμένῳ διὰ τὴν	εὔνοιαν	καὶ τὴν πρὸς τὰ οἰκεῖα
[4, 8]	ἰδίαν περὶ τὸν Ἰσραηλιτῶν λαὸν	εὔνοιαν	καὶ τὴν χορηγίαν τῆς εὐδαιμονίας
[4, 8]	ἀρετῆς ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε καὶ τὴν	εὔνοιαν	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ, ποιήσαντες
[4, 8]	πρὸς τὴν μητέρα τοῦ πατρὸς	εὔνοιαν	τῶν πρεσβείων τυγχάνειν, ὥστε διπλοῦν
[4, 8]	θεοῦ καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς	εὔνοιαν	φέρειν ἐγγεγραμμένα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς
[4, 1]	ἡμετέρων κατὰ τὴν πρὸς αὐτὸν	εὔνοιαν,	ὡς οὐχ ἁπάντων ἐκ τῆς
[4, 8]	ἐρομένης δὲ τῆς γερουσίας, διὰ	ποίαν	αἰτίαν ἀλλοτρίως ἔχοι πρὸς τὸν
[4, 6]	δόξης ἰσχυρὰν τὴν σεαυτοῦ κατεσκευακὼς	ἀτοπίαν:	ἐγὼ δ' ἂν στεροίμην εἰκότως
[4, 7]	νόμους καὶ τὸν παρανομοῦντα τούτους	Ζαμβρίαν	τιμωρησαμένου. Μαδιηνῖται δὲ προπυθόμενοι τὸν
[4, 8]	εἰς ἐξουσίαν αὐτοῦ, τήν τ'	ἐλευθερίαν	ἡγεῖσθε μὴ τὸ προσαγανακτεῖν οἷς
[4, 1]	ἀρετὴν πρότερόν τε παρασχεῖν τὴν	ἐλευθερίαν	καὶ νῦν βουλομένοις πονεῖν ἀεὶ
[4, 8]	ποιούμενοι τοῦ καὶ δόξαντος εἰς	σωτηρίαν	τὴν σὴν καὶ παιδείαν τῶν
[4, 5]	τοὺς Ἑβραίους τρέπονται, τοῦτο ἑαυτοῖς	σωτηρίαν	ὑπολαβόντες ἢ τὸ μάχεσθαι παρέξειν:
[4, 8]	καὶ γινώσκειν μόνον αὐτῶν τὴν	προσηγορίαν	ἐκ τοῦ παρ' ἄλλοις αὐτὰ
[4, 8]	δοκεῖ τοῖς τὴν αὐτὴν αὐτῷ	προσηγορίαν	ἔχουσιν οὐχ ὧν προσῆκεν αὐτοῖς
[4, 4]	τὸν θεόν, ἵνα μὴ δι'	ἀπορίαν	μηδὲ ζήτησιν τῶν εἰς τὸν
[4, 1]	τοῦ θεοῦ κωλύοντι προσσχοῖεν. τὴν	ἀπορίαν	οὖν λογιζόμενοι καὶ τὴν ἐρημίαν,
[4, 6]	κτηθέντα ὑπὸ τῆς ἐνδείας δι'	εὐπορίαν	αὐτῶν ἀπολέσθαι. καὶ ὁ μὲν
[4, 4]	τῇ πρὸ ταύτης βίβλῳ δεδηλώκαμεν,	εὐπορίαν	ἐπενόησε. πάντων δὲ τῶν τοῖς
[4, 2]	τὴν ἐπὶ τούτοις αὐτοῦ μένε	ψηφοφορίαν,	ἀλλὰ μὴ σαυτὸν ποίει τοῦ
[4, 8]	τὸ τελευταῖον δύο, ὧν τὴν	μαρτυρίαν	ἀληθῆ ποιήσει τὰ προβεβιωμένα. γυναικῶν
[4, 6]	μάρτυρος τοῦ διελέγξοντος, ἐκείνῳ τὴν	μαρτυρίαν	ἔδωκε καὶ τῆς ἐπ' αὐτῷ
[4, 8]	ὑπ' αὐτοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς	ὀλιγωρίαν	ἀπολεῖτε καὶ τὴν εὔνοιαν τὴν
[4, 8]	ὕβρεως, ἀλλὰ στρατεύσαντας ἐπ' αὐτοὺς	τιμωρίαν	ἀπολαβεῖν ὧν ἐπὶ τῆς ἐρήμου
[4, 8]	εἰ δ' ἀσθενοῖεν λαβεῖν τὴν	τιμωρίαν,	αὐτὸ τὸ μὴ κατὰ βούλησιν
[4, 3]	δὲ τούτων ἀπολομένων βουλόμενος τὴν	τιμωρίαν	αὐτῶν μνήμῃ παραδοθῆναι καὶ τοὺς
[4, 3]	ἐκείνων κακίας κοινῇ πάντας Ἰσραηλίτας	τιμωρίαν	ἐκτίνειν. (Ταῦτ' εἰπόντος καὶ δακρύοντος
[4, 8]	γῆς κείσθω περαιτέρω τοῦ δικαίου	τιμωρίαν	ἐκτίνων. ~(Δανείζειν δ' Ἑβραίων ἐπὶ
[4, 8]	τεσσαράκοντα τῷ δημοσίῳ σκύτει λαβὼν	τιμωρίαν	ταύτην αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω, ὅτι
[4, 6]	πολὺ δ' ἂν δικαιότερον αὐτὸς	τιμωρίαν	ὑπομένοις τὰ παρ' ἑκάστοις ὁμολογούμενα
[4, 3]	ἁμιλλωμένους διὰ τὴν τῶν ἱερέων	δοκιμασίαν,	ἵν' οὗ προσδέξηται τὴν θυσίαν
[4, 7]	καὶ τοῦ θεοῦ τούτῳ τὴν	προστασίαν	ἐπιτρέψαι τῶν πραγμάτων. ὁ δὲ
[4, 3]	καὶ Δαθάμην, οἵ σου καταδικάζουσιν	ἀναισθησίαν	ὡς ὑπ' ἐμῆς τέχνης νικωμένου.
[4, 2]	τὸν Μωυσῆν ὡρμήκεσαν, εἴς τε	ἐκκλησίαν	ἀκόσμως μετὰ θορύβου καὶ ταραχῆς
[4, 8]	παρὰ τριάκοντα ἡμέρας συμπεπληρωμένων Μωυσῆς	ἐκκλησίαν	ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ συναγαγών, ὅπου
[4, 4]	χαλεπὸν συνήγαγε τὸ πλῆθος εἰς	ἐκκλησίαν,	καὶ> περὶ μὲν ὧν ἠκροᾶτο
[4, 2]	αὐτοῦ χάριν, ἧκεν εἰς τὴν	ἐκκλησίαν.	καὶ πρὸς μὲν τὸ πλῆθος
[4, 3]	συνέβαινε δ' εἶναι θορυβώδη τὴν	ἐκκλησίαν	μετεώρου τοῦ πλήθους ὄντος ἐπ'
[4, 3]	δ' ἐπιούσῃ συνῆλθον εἰς τὴν	ἐκκλησίαν	παρατευξόμενοι τῇ θυσίᾳ καὶ τῇ
[4, 8]	γυναιξὶν ἅμα καὶ τέκνοις εἰς	ἐκκλησίαν	συναγαγών, ὡς παρεῖναι καὶ τὰ
[4, 6]	γένηταί τι χεῖρον, συναγαγὼν εἰς	ἐκκλησίαν	τὸν λαὸν οὐδενὸς μὲν κατηγόρει
[4, 8]	εὐεργέτας ὑβρίζειν ἐν τούτῳ τὴν	παρρησίαν	τίθεσθε, ὃ δὴ τοῦ λοιποῦ
[4, 8]	νόμοι πολλὴν πρὸς ἁμαρτάνοντας ἕξουσι	παρρησίαν,	ὡς προλεγόντων αὐτοῖς ἃ πείσονται
[4, 2]	θυμιωμένων ὑμῶν οὗπερ ἂν τὴν	θυσίαν	ἡδίω κρίνῃ ὁ θεός, οὗτος
[4, 3]	δοκιμασίαν, ἵν' οὗ προσδέξηται τὴν	θυσίαν	ὁ θεὸς ἥδιον εἴη κεχειροτονημένος.
[4, 8]	καὶ τὴν τῶν ἄλλων χαρίζεται	περιουσίαν,	ὡς καὶ πρὸς ἀλλήλους ὑμῖν
[4, 8]	καὶ ἄρχειν εἴσονται παρελθόντες εἰς	ἐξουσίαν	αὐτοῦ, τήν τ' ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε
[4, 8]	ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ'	ἐξουσίαν	ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ' ὅπη
[4, 8]	ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ κατηγορήσαντι μηδεμίαν	ἐξουσίαν	ἔχοντος ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι αὐτήν, πλὴν
[4, 8]	ἰσχυριζέσθω: λάβοι γὰρ ἂν οὕτως	ἐξουσίαν	συνοικεῖν ἑτέρῳ, πρότερον γὰρ οὐκ
[4, 2]	Κορῆν ἐφιέμενον τῆς τιμῆς τὴν	ἐξουσίαν	τοῦ τίνι παράσχῃ ταύτην ἀφελέσθαι
[4, 7]	ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα κάθοδον, ἐχόντων	ἐξουσίαν	τῶν τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν κτείνειν,
[4, 8]	τε ἀπόντων ταχεῖαν ἕξετε τὴν	παρουσίαν.	μόνον οἷς ὁ θεὸς ὑμᾶς
[4, 8]	ἐπ' αὐτοῦ κατοπτεύειν, ἀπέπεμπε τὴν	γερουσίαν.	ἀσπαζομένου δὲ καὶ τὸν Ἐλεάζαρον
[4, 8]	γαμεῖν ὁ ἀδελφός, ἐπὶ τὴν	γερουσίαν	ἐλθοῦσα ἡ γυνὴ μαρτυράσθω τοῦθ'
[4, 4]	συγχωρῶν τὴν δίοδον ἔνοπλον τὴν	στρατιὰν	ἀγαγὼν προαπήντα τῷ Μωυσεῖ, κωλύσων
[4, 1]	αὐτοὺς ἔλθοιεν, ἔγνω δεῖν τὴν	στρατιὰν	ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω τῶν Χαναναίων εἰς
[4, 8]	τὸν Ἰησοῦν ἐπὶ τοὺς Χαναναίους	στρατιὰν	ἐξάγειν, ὡς τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος
[4, 6]	ἐπὶ τὸν Μαδιανιτῶν ὄλεθρον τὴν	στρατιὰν	ἐξέπεμπε, περὶ ὧν τῆς ἐπ'
[4, 8]	Βουλῆ προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν δὲ τὴν	στρατιὰν	καθ' ἓξ φυλὰς ἐπὶ τοῖν
[4, 8]	πρὸς αὐτοὺς δηλοῦντας, ὅτι καὶ	στρατιὰν	πολλὴν ἔχοντες καὶ ἵππους καὶ
[4, 7]	ἐπὶ τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν ἔπεμψεν	στρατιὰν	τοὺς πάντας εἰς δισχιλίους καὶ
[4, 8]	δὲ τῆς γερουσίας, διὰ ποίαν	αἰτίαν	ἀλλοτρίως ἔχοι πρὸς τὸν γάμον,
[4, 2]	Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι προδιελθὼν τὴν	αἰτίαν	ἀφ' ἧς ἐγένετο. (Κορῆς τις
[4, 6]	ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ τὴν	αἰτίαν	εἰληφότας. ἀπόλλυνται μὲν οὖν καὶ
[4, 6]	τοῦ δ' ἐκπολεμηθῆναι πρὸς αὐτοὺς	αἰτίαν	ἔλαβε τοιαύτην. (Βάλακος ὁ τῶν
[4, 8]	δὲ τολμηρῶς καὶ προπετῶς ἐπενεγκεῖν	αἰτίαν	καὶ διαβολὴν πρόστιμον ἐκτινύτω πληγὰς
[4, 8]	εἴκοντας φόβῳ μήτε ἄλλην καθάπαξ	αἰτίαν	κυριωτέραν τῆς τῶν νόμων φυλακῆς
[4, 8]	δικαίου ἐνδείξαιτ' ἢ ἄλλην τινὰ	αἰτίαν	προφέροι, καθ' ἣν οὐ καλῶς
[4, 1]	ἀλλὰ μὴ τῷ διὰ τὴν	αἰτίαν	ταύτην ἐπ' ὀνόματι τοῦ θεοῦ
[4, 8]	καὶ κάλλος ἢ κατ' ἄλλην	αἰτίαν,	τῆς δ' ἑτέρας ἐν ἐλάττονι
[4, 4]	τῆς ἐπὶ τὸ χεῖρον προκοπῆς	αἰτίαν,	ὑφ' ἧς οὐδέποτε λήξειν τὸ
[4, 6]	συνεβούλευέ τε διὰ ταύτην τὴν	αἰτίαν	χωρεῖν παρ' αὐτοὺς τὴν ἔχθραν
[4, 8]	οὐ μὴν οὐδὲ πατράσιν υἱῶν	ἁμαρτίαν	λογιστέον τῶν νέων πολλὰ παρὰ
[4, 3]	μοι τῆς ἀληθείας τὴν τούτων	ἀχαριστίαν	ἐπίπροσθεν θέμενος. τὰ μὲν οὖν
[4, 8]	εἶναι νομίζειν τήν τ' ἐκείνων	εὐχαριστίαν	καὶ τὴν ἀμοιβὴν τὴν παρὰ
[4, 4]	τοῦ βίου καταλαμβάνει τεσσαρακοστὸν ἔτος	πεπληρωκυῖαν	ἀφ' οὗ τὴν Αἴγυπτον κατέλιπε
[4, 2]	αὐτὸν δοὺς προπάτορα, οὐδὲ διὰ	φιλαδελφίαν	ὃ δικαίως ἂν ἕτερος εἶχε
[4, 6]	διὰ τὸ κάλλος ἀσκήσαντες τὴν	εὐμορφίαν	αὐτῶν ἐπὶ τὸ μᾶλλον εὐπρεπὲς
[4, 5]	καὶ σπεύδων μὲν ὡς ἐπὶ	συμμαχίαν	τὴν Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν
[4, 7]	καὶ τὸ θεῖον Μωυσέος ἐκδιδάξαντος.	(Κἀν	τούτῳ δύο φυλαὶ Γαδίς τε
[4, 1]	ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν ἐθνῶν ἔφασκον,	κἂν	ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς ἐθελήσῃ τὸν
[4, 6]	τοιοῦτον πάθος> ἐλθεῖν, ὑφ' οὗ	κἂν	ἀπόλοιντο πάντες: συμπέσοι δ' αὐτοῖς
[4, 8]	ἐξ οἰκείων αὐτοῖς ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι,	κἂν	ἐγχώριοι τυγχάνωσι κἂν ξένοι, χαίροντας
[4, 8]	οἶκον κλεπτομένοις τις ἀθῷος ἔστω	κἂν	εἰ πρὸς διορύγματι τειχίου. βόσκημα
[4, 8]	οὕτως ἀνεπαιτίατος ἀπίτω. χρησάμενος δὲ	κἂν	ἐλαχίστῳ μέρει τῶν πεπιστευμένων ἂν
[4, 8]	νόμου βοηθείας ἐπ' αὐτὸν ἥκοντι.	κἂν	μὲν εὔπορος ᾖ ὁ ἐνεχυρασμένος,
[4, 8]	ἀπαραίτητος, οὗ σὺ μὴ πειραθείης.	κἂν	μὲν τούτοις θεραπεύηται τὸ τῶν
[4, 8]	ὁμοίως δὲ τῷ περὶ παρακαταθηκῶν	κἂν	μισθόν τις ἀποστερήσῃ τῶν ἐπὶ
[4, 8]	ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι, κἂν ἐγχώριοι τυγχάνωσι	κἂν	ξένοι, χαίροντας ἐπὶ τῷ παρέχειν
[4, 8]	τῷ θεῷ κεχαρισμένον ἂν εἴη,	κἂν	ὑπ' αἰσχύνης τινὰς ὀκνοῦντας ἅψασθαι
[4, 2]	τῆς ὁμοίας οὐκ ἀποστερῶ τιμῆς,	κἂν	ὑστερῶσιν ὧν ὑμῖν ἐκ πλούτου
[4, 3]	προσηκάμην οὔτε πλούτῳ κατέκρινα πενίαν	νικᾶν	δυναμένην οὔτε ἐπὶ βλάβῃ τοῦ
[4, 8]	οὓς πόλεις ἄλλαι νομίζουσι. μηδὲ	συλᾶν	ἱερὰ ξενικά, μηδ' ἂν ἐπωνομασμένον
[4, 6]	καὶ τὸν τούτους αὐτοῖς θέμενον	τιμᾶν	θεὸν τοὺς Μαδιηνιτῶν καὶ Μωαβιτῶν
[4, 8]	ὑμῖν τὸ σέβειν τε καὶ	τιμᾶν	προσήκειν τοῦτον ὑμῖν καὶ τοὺς
[4, 7]	δὲ τῆς Γαλαδηνῶν γῆς, καὶ	Γαυλανὰν	δ' ἐν τῇ Βατανίδι. κτησαμένων
[4, 8]	ἂν ἔχοιεν κατερείπειν παραινῶ καὶ	δαπανᾶν	πυρὶ τὸ γένος αὐτῶν καὶ
[4, 8]	γεγενημένος. ἐὰν δὲ δοῦλον ἢ	θεράπαιναν	ἀποκτείνῃ βοῦς, αὐτὸς μὲν καταλιθούσθω,
[4, 1]	οὖν ταῦτ' ἄμεινον αὐτοῖς ἕξειν	ἔκριναν	καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπῆλθον, οἱ
[4, 5]	οἷς προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι, καὶ	σφενδονᾶν	τε ἄριστοι τυγχάνοντες καὶ πᾶσι
[4, 2]	κατεβόα δεινὸν εἶναι λέγων Μωυσῆν	δόξαν	αὑτῷ θηρώμενον κατασκευάσαι καὶ κακουργοῦντα
[4, 6]	αὐτῷ σφετερίσασθαι τὴν ἐπ' αὐτοῖς	δόξαν	καὶ ἐξιδιώσασθαι μηδενὸς ἂν γενομένου
[4, 4]	ὁ θεὸς ἐπισημήνῃ τῇ βακτηρίᾳ.	δόξαν	οὖν κομίζουσιν οἵ τε ἄλλοι
[4, 3]	πᾶς ὅμιλος φύσει χαίρων τῷ	καταβοᾶν	τῶν ἐν τέλει καὶ πρὸς
[4, 7]	Ῥέκεμος, οὗ πόλις ἐπώνυμος τὸ	πᾶν	ἀξίωμα τῆς Ἀράβων ἔχουσα γῆς
[4, 8]	χρῆσθαι. τῷ δὲ τετάρτῳ τρυγάτω	πᾶν	τὸ γενόμενον, τότε γὰρ ὥριον
[4, 8]	τὸ σῶμα: ὁμοίως δὲ καὶ	πᾶν	τὸ νομιζόμενον τέρας τοῖς ὁρῶσι.
[4, 8]	καὶ κρατήσαντας μὲν ἐξ αὐτῶν	ἀνασπᾶν	θεμελίων καὶ μηδὲ τὸ ἔδαφος
[4, 6]	Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου καὶ δέησιν	λιπαρὰν	προσφέροντος πάλιν πέμπουσι πρὸς τὸν
[4, 8]	τὰ τέκνα καὶ τὴν γυναῖκα	ἐλευθέραν	ἐπαγόμενος. (Ἐὰν δέ τις ἢ
[4, 8]	δὲ τοῦ πλήθους εἰς τὴν	ἱερὰν	πόλιν ἐπὶ ταῖς θυσίαις δι'
[4, 8]	ἀναπεμπέτωσαν τὴν δίκην εἰς τὴν	ἱερὰν	πόλιν, καὶ συνελθόντες ὅ τε
[4, 8]	εἶναι, καὶ συναγαγὼν εἰς τὴν	ἱερὰν	πόλιν κομιζέτω, καὶ σὺν τῇ
[4, 8]	ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ' ἐκείνην τὴν	ἡμέραν	οὐκ ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον ἕτερον, οὐ
[4, 8]	καὶ θεὸς τήνδε μοι τὴν	ἡμέραν	τῆς πρὸς ἐκείνους ἀφίξεως ὥρισε,
[4, 3]	ἐμῆς τέχνης νικωμένου. ποιήσεις δὲ	φανερὰν	τὴν ἐπ' αὐτοῖς δίκην οὕτως
[4, 8]	βωμῷ τελευτῶν ἐνέγραψε κατὰ πλευρὰν	ἑκατέραν,	ᾗ καὶ στάντα φησὶ τὸν
[4, 8]	μὲν τοῖς Λευίταις, τὴν δ'	ἑτέραν	πρὸς τὰς εὐωχίας, τρίτην πρὸς
[4, 8]	τῶν νέων πολλὰ παρὰ τὴν	ἡμετέραν	διδασκαλίαν αὐτοῖς ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ τοῦ
[4, 6]	ὥραν τοῦ σώματος προσηκάμεθα τὴν	ὑμετέραν	ἀξίωσιν, ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ
[4, 2]	ὁρᾶν καί τοι κατὰ τὴν	ὑμετέραν	γνώμην αὐτοῦ τυγχάνων: ὃ γὰρ
[4, 8]	τό τε θεῖον τὴν γῆν	προθυμοτέραν	εἰς τὴν ἐκτροφὴν τῶν καρπῶν
[4, 3]	δουλείας δρασμὸν ἡμῖν παρασχὼν καὶ	μικροτέραν	ἐμοῦ τὴν Φαραώθου ποιήσας ἡγεμονίαν,
[4, 6]	ὑπὸ τοῦ Ζαμβρίου, καὶ πρὶν	ἰσχυροτέραν	γενέσθαι τὴν ὕβριν ὑπὸ τῆς
[4, 8]	φόβῳ μήτε ἄλλην καθάπαξ αἰτίαν	κυριωτέραν	τῆς τῶν νόμων φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας
[4, 4]	δὲ μᾶλλον αὔξειν καὶ φύεσθαι:	χαλεπωτέραν	ἐλάμβανε τῆς ἐπὶ τὸ χεῖρον
[4, 6]	αἰτίαν χωρεῖν παρ' αὐτοὺς τὴν	ἔχθραν	τὴν πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καταλυσαμένους.
[4, 5]	αὐτοὺς ἀκοντίζοντες ἅμα καὶ τοξεύοντες	διέφθειραν.	ἀποθνήσκει δ' αὐτῶν καὶ Σιχὼν
[4, 1]	κωλύοντος τοῦ θεοῦ τῶν Χαναναίων	πεῖραν	λαμβάνειν: οὐ γὰρ ἠξίουν τοῖς
[4, 8]	δουλείας. ἔσται δ' ὑμῖν τούτων	πεῖραν	λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια καὶ
[4, 5]	νομίζων καὶ τῆς ἀρετῆς αὐτῶν	διάπειραν	βουλόμενος λαβεῖν: διαμαρτὼν δὲ τῆς
[4, 8]	βούλεσθαι τῶν ὅρων: μὴ γὰρ	μακρὰν	εἶναι τοῦ καὶ τοὺς νόμους
[4, 8]	πρὸς τὸν γάμον, ἄν τε	μικρὰν	ἄν τε μείζω λέγῃ, πρὸς
[4, 2]	ἔχειν τὸ μὴ στασιάζοντας ὑμᾶς	ὁρᾶν	καί τοι κατὰ τὴν ὑμετέραν
[4, 4]	τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι δώσειν ὁμολογῶν,	ἀγοράν	τε τῷ στρατῷ χορηγῆσαι καὶ
[4, 5]	ἐκράτει, τοῖς τε κατὰ τὴν	ἀγορὰν	χρῆσθαι πρὸς τὸ ἐκείνων λυσιτελές,
[4, 8]	μὲν πείσας καὶ πρὸς τὴν	φθορὰν	συγκάταινον λαβών, ἀποθνησκέτω σὺν αὐτῇ:
[4, 2]	ταύτην ἐπὶ προφάσει τοῦ θεοῦ	περιορᾶν,	παρὰ τοὺς νόμους μὲν τἀδελφῷ
[4, 4]	νενομίκασι, πρότερον μὲν Ἄρκην λεγομένην	Πέτραν	δὲ νῦν ὀνομαζομένην. ἐνταῦθα ὑψηλοῦ
[4, 8]	τῷ βωμῷ τελευτῶν ἐνέγραψε κατὰ	πλευρὰν	ἑκατέραν, ᾗ καὶ στάντα φησὶ
[4, 5]	Ἰοβάκου δὲ τὴν ἀρκτῴαν αὐτοῦ	πλευρὰν	περιγράφοντος, ὃς εἰς τὸν Ἰόρδανον
[4, 6]	καὶ κατὰ τῆς ἁπάντων δόξης	ἰσχυρὰν	τὴν σεαυτοῦ κατεσκευακὼς ἀτοπίαν: ἐγὼ
[4, 4]	συναγαγὼν δ' αὐτῆς ἅπασαν τὴν	τέφραν	ἁγνὸς ἀνὴρ κατατίθησιν εἰς χωρίον
[4, 8]	ἀξιοῦντας ὧν ὁ θεὸς καθ'	ὥραν	αὐτοῖς παρέσχεν. ἀναλώματα γὰρ οὐχ
[4, 6]	ὁμιλίαν ἥκομεν, οὐδ' ἐμπορευσόμεναι τὴν	ὥραν	τοῦ σώματος προσηκάμεθα τὴν ὑμετέραν
[4, 8]	ὅπου κεῖται ὁ νεκρὸς τὴν	χώραν.	ἣ δ' ἂν ᾖ πλησιαιτάτη
[4, 7]	λαβόντες οὖν ἐπὶ τούτοις τὴν	χώραν	καὶ κτίσαντες πόλεις καρτερὰς τέκνα
[4, 7]	οἱ Ἑβραῖοι διήρπασαν αὐτῶν τὴν	χώραν	καὶ πολλὴν λείαν λαβόντες καὶ
[4, 8]	δὲ καρπῶν μετεσχηκότας, ἐᾶν κατὰ	χώραν,	καὶ τοὺς μνηστευσαμένους δὲ καὶ
[4, 8]	δὲ τὴν Χαναναίων γῆν καὶ	πᾶσαν	διαφθείραντας τὴν ἐν αὐτῇ πληθὺν
[4, 8]	καὶ σκεδασθέντες διὰ τῆς οἰκουμένης	πᾶσαν	ἐμπλήσετε καὶ γῆν καὶ θάλασσαν
[4, 7]	τῶν πραγμάτων. ὁ δὲ Ἰησοῦς	πᾶσαν	ἐπεπαίδευτο τὴν περὶ τοὺς νόμους
[4, 8]	συνεργοῦντος οἷς ἂν ἐπιχειρήσειε, καὶ	πᾶσαν	ἐπευφημήσας τὴν πληθύν, ἐπεί, φησί,
[4, 8]	τε πονοῦντί μοι καὶ κατὰ	πᾶσαν	ἐπὶ νοῦν τῆς ἐπὶ τὸ
[4, 4]	γεωργίας ἄπειρον ὁλόκληρον δέ, ξανθὴν	πᾶσαν,	μικρὸν ἄπωθεν τοῦ στρατοπέδου προαγαγὼν
[4, 4]	φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν δ' αὐτῆς	ἅπασαν	τὴν τέφραν ἁγνὸς ἀνὴρ κατατίθησιν
[4, 7]	δὲ τῶν πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι	διήρπασαν	αὐτῶν τὴν χώραν καὶ πολλὴν
[4, 6]	αὐτὰς πάθους ἐπεὶ ταῦτα ὑμῖν,	ἔφασαν,	δέδοκται, τοῖς δ' ἔθεσι καὶ
[4, 3]	δ' οὔτε ὑπακούσεσθαι τοῖς ἀγγέλοις	ἔφασαν	καὶ Μωυσῆν οὐ περιόψεσθαι κατὰ
[4, 6]	δ' ἀσμένως δεξάμεναι τοὺς λόγους	συνῄεσαν	αὐτοῖς. ἐνδησάμεναι δ' αὐτοὺς τῷ
[4, 3]	εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν καὶ ταραχῆς:	ἐδεδίεσαν	γάρ, μὴ τῆς στάσεως προιούσης
[4, 8]	μεγαλουργίας παρ' αὐτὴν τὴν ἡλικίαν	συνίεσαν.	ἦν δὲ κατ' ἐπίνοιαν τοῖς
[4, 4]	περὶ τὴν τοῦ θεοῦ θρησκείαν	ἐσπουδάκεσαν,	τὸν δὲ τοιούτων ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ
[4, 2]	πλῆθος καὶ βάλλειν τὸν Μωυσῆν	ὡρμήκεσαν,	εἴς τε ἐκκλησίαν ἀκόσμως μετὰ
[4, 1]	δέωνται, πολεμεῖν δὲ τοῖς Χαναναίοις	ὡρμήκεσαν	λέγοντες τὸν θεὸν οὐχὶ Μωυσεῖ
[4, 5]	δίωξιν οὐκ ἔκαμνον, ἀλλ' οἷς	προπεπονήκεσαν	προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι, καὶ σφενδονᾶν τε
[4, 7]	αἱ πρὸς τὰς φυγὰς ἀποδεδειγμέναι	ἦσαν	αἵδε: Βοσάρα μὲν ἐπὶ τοῖς
[4, 2]	ἀναπίμπλαται τούτων ἅπας ὁ στρατός.	ἦσαν	δὲ οἱ συντεταγμένοι τῷ Κορῇ
[4, 2]	τε τοῖς Λευίταις, φυλέται δ'	ἦσαν,	καὶ μάλιστα παρὰ τοῖς συγγενέσι
[4, 4]	προεκόμισε τὰς βακτηρίας: γνώριμοι δ'	ἦσαν	κατασημηναμένων αὐτὰς τῶν τε ἀνδρῶν
[4, 3]	ὁ Μωυσῆς: ἔτι τε θεράποντες	ἦσαν	περὶ αὐτούς, ὡς εἰ βίαν
[4, 6]	ἀνδρῶν διὰ πατέρων ἀρετὰς ἐπιφανεῖς	ἦσαν	συνδιεφθείροντο, (καὶ Ζαμβρίας ὁ τῆς
[4, 4]	ἡμερῶν καὶ καθαροὶ τὸ λοιπὸν	ἦσαν.	τοῦτο δὲ καὶ κατελθοῦσιν εἰς
[4, 1]	τὴν πρὸς τοὺς Χαναναίους μάχην	ἦσαν	ὡρμημένοι, τὸν θεὸν προστησάμενοι στρατηγὸν
[4, 7]	βασιλεῖς αὐτῶν ἅπαντες: πέντε δὲ	ἦσαν,	Ὦχός τε καὶ Σούρης ἔτι
[4, 6]	παραδόντες αὑτοὺς εἰς ἃ προεκαλοῦντο	παρέβησαν	τὰ πάτρια, θεούς τε πλείονας
[4, 3]	ἀλλ' ὅτι καὶ τοιαῦτα παθόντων	ἐφήσθησαν	οἱ συγγενεῖς: τῶν γὰρ συντεταγμένων
[4, 8]	παρεκάλει. καὶ τότε μὲν οὕτω	διελύθησαν.	(Βούλομαι δὲ τὴν πολιτείαν πρότερον
[4, 7]	εὐδαιμονίας καὶ ἁβροδίαιτοι σφόδρα ἐτύγχανον.	ἤχθησαν	δὲ καὶ αἱ παρθένοι περὶ
[4, 3]	τῶν δὲ φρονίμων, εἰ πραγμάτων	ἀπαλλαγείησαν	καὶ ταραχῆς: ἐδεδίεσαν γάρ, μὴ
[4, 8]	ὧν ἐπὶ τῆς ἐρήμου τυγχάνοντας	ἐποίησαν	κακῶς, ἐξελόντας δὲ τὴν Χαναναίων
[4, 8]	τὴν προαίρεσιν αὐτῶν ἧς ὀλιγωρήσαντες	ἠδίκησαν	καὶ τῆς ζημίας αὑτοῖς αἴτιοι
[4, 6]	αἱ δ' ὡς δεδουλωμένους αὐτοὺς	κατενόησαν	καὶ τελέως ὑπὸ τῆς συνηθείας
[4, 6]	τούτων ἀνδραγαθίας πολλοὶ τῶν παρανομησάντων,	ἐφθάρησαν	δὲ πάντες> καὶ λοιμῷ ταύτην
[4, 3]	καὶ Κορῆς, ᾄξαντος ἐπ' αὐτοὺς	ἐφθάρησαν,	ὡς καὶ τὰ σώματα αὐτῶν
[4, 5]	ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ πάντες	εὐπόρησαν.	~(Μωυσῆς μὲν οὖν στρατοπεδεύει καὶ
[4, 5]	αὐτῶν τὸν κόσμον εἰς φόβον	κατέστησαν.	καὶ οἱ μὲν ἀπορραγέντες ἔφευγον
[4, 3]	οὐρανοῦ τροφὴν καταπέμψας οὐ πρότερον	ἱστορηθεῖσαν,	ὁ νόμων ἡμῖν ἐπίνοιαν ὑποθέμενος
[4, 6]	λαβοῦσαι τὴν μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον	νομισθεῖσαν	ἀγαπήσομεν τὸν μεθ' ὑμῶν βίον
[4, 8]	δ' ἐκ λαιῶν Βουλῆ προσαγορευομένου,	μερισθεῖσαν	δὲ τὴν στρατιὰν καθ' ἓξ
[4, 3]	καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς πάντες	καθήγνισαν	ἐπὶ τοῖς θυμιατηρίοις ὁπόσα κομίζοντες
[4, 8]	πᾶσαν ἐμπλήσετε καὶ γῆν καὶ	θάλασσαν	τῆς αὑτῶν δουλείας. ἔσται δ'
[4, 3]	τὸ πέλαγος καὶ τὴν ἀνακεκομμένην	θάλασσαν	τοῖς Αἰγυπτίων ἐπικυμήνας ὀλέθροις, ὁ
[4, 3]	καὶ τῆς εἰς Μωυσῆν ὑποψίας,	ἐπένευσαν	δὲ τοῖς εἰρημένοις: καὶ γὰρ
[4, 7]	αὐτοῖς τὴν Ἀμορῖτιν παρασχεῖν δορίκτητον	οὖσαν:	ἀγαθὴν γὰρ εἶναι βοσκήματα τρέφειν.
[4, 6]	τὴν τῆς ὄνου φωνὴν ἀνθρωπίνην	οὖσαν	ἐπιφανεὶς καὶ ὁ ἄγγελος ἐναργὴς
[4, 5]	χρῆσθαι, καὶ διὰ τὴν ὅπλισιν	οὖσαν	εὐσταλῆ κοῦφοι πρὸς τὸ διώκειν
[4, 8]	ξυραμένην αὐτὴν καὶ πένθιμον σχῆμα	ἀναλαβοῦσαν	ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς καὶ φίλους τοὺς
[4, 8]	τε Μωυσέος ἀξιώματι τῆς ἀρετῆς	ἀναλογοῦσαν	καὶ μαθεῖν παρέξων δι' αὐτῆς
[4, 8]	μέλλων ἄγεσθαι παρθένον μὴ ζευγνύσθω	συνοικοῦσαν	ἄλλῳ νοθεύσας μηδὲ λυπῶν τὸν
[4, 6]	ἣν ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε καθέξετε	δουλεύσουσαν	αἰεὶ παισὶν ὑμετέροις καὶ τοῦ
[4, 8]	βίβλῳ ἐν τῷ ἱερῷ πρόρρησιν	περιέχουσαν	τῶν ἐσομένων, καθ' ἣν καὶ
[4, 8]	καὶ μήτε γυνὴ μήτε παῖδες	εἰργέσθωσαν	τοῦ ἀκούειν, ἀλλὰ μηδὲ οἱ
[4, 8]	τὴν ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται αὐτῶν	διανεμέσθωσαν.	(Οἱ φρέαρ ἢ λάκκον ὀρύξαντες
[4, 8]	καὶ ἡ γερουσία τὸ δοκοῦν	ἀποφαινέσθωσαν.	(Εἷς δὲ μὴ πιστευέσθω μάρτυς,
[4, 8]	ὑπὸ τῶν νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες.	θαπτέσθωσαν	δὲ καὶ οἱ πολέμιοι καὶ
[4, 8]	θεραπεύηται τὸ τῶν νέων αὔθαδες,	ἀπαλλαττέσθωσαν	τῶν ἐπὶ τοῖς ἠγνοημένοις ὀνειδῶν.
[4, 8]	καὶ ἀτίμως καὶ ἀφανῶς θαπτέσθω.	(Συνερχέσθωσαν	δὲ εἰς ἣν ἀποφήνωσι πόλιν
[4, 8]	φρέαρ ἢ λάκκον ὀρύξαντες ἐπιμελὲς	ποιείσθωσαν	ὥστε σανίδων ἐπιβολαῖς ἔχειν κεκλεισμένα,
[4, 8]	δὲ ἐὰν οὕτως πληγεὶς ἀποθάνῃ,	πωλείσθωσαν	καὶ ὁ τεθνεὼς καὶ ὁ
[4, 8]	δὲ ἀρχῇ δύο ἄνδρες ὑπηρέται	διδόσθωσαν	ἐκ τῆς τῶν Λευιτῶν φυλῆς.
[4, 8]	γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης καθαρὰς	ἀναβοησάτωσαν	τὰς χεῖρας ἔχειν ἀπὸ τοῦ
[4, 8]	καὶ φυτοῖς χωρίον τοὺς τένοντας	κοψάτωσαν	τῆς βοός, καὶ χέρνιβας ἑλόμενοι
[4, 8]	ἂν εἰς τὰς ληνοὺς κομίζωσιν	εἰργέτωσαν	τοὺς ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν: ἄδικον γὰρ
[4, 8]	τύχῃ γενόμενον εἰς τὸ ἱερὸν	κομιζέτωσαν,	καὶ τὸν θεὸν ὑπὲρ τῆς
[4, 8]	τῆς ζημίας αὑτοῖς αἴτιοι γεγόνασι.	μανθανέτωσαν	δὲ καὶ οἱ παῖδες πρῶτον
[4, 6]	δὲ κεχειρωμένους ὁρῶσι ταῖς ἐπιθυμίαις,	καταλιπέτωσαν	καὶ παρακαλούντων μένειν μὴ πρότερον
[4, 8]	δὲ πολλὰ τοιαῦτα τοῖς ἀνθρώποις,	ἀναπεμπέτωσαν	τὴν δίκην εἰς τὴν ἱερὰν
[4, 6]	καὶ παρακαλούντων μένειν μὴ πρότερον	ἐπινευέτωσαν,	πρὶν ἂν πείσωσιν αὐτοὺς ἀφέντας
[4, 8]	περὶ αὐτοὺς πρόθυμον τοῦ θεοῦ.	(Ἀρχέτωσαν	δὲ καθ' ἑκάστην πόλιν ἄνδρες
[4, 8]	προσκτήσασθαι δὲ ὅσα δύναται χαρίζεσθαι.	(Γαμείτωσαν	δὲ ἐν ὥρᾳ γάμου γενόμενοι
[4, 6]	ἂν αὐτοῖς τισι δοκῇ οὕτω	σκοπείτωσαν.	~(Μωυσῆς δὲ ὑπὲρ ὧν καὶ
[4, 8]	ἐπράχθη, καὶ ἡ γερουσία συνελθόντες	μετρείτωσαν	ἀπὸ τοῦ τόπου ὅπου κεῖται
[4, 8]	καὶ θράσος τοῦ γένους αὐτῶν:	μαρτυρείτωσαν	δὲ μηδὲ δοῦλοι διὰ τὴν
[4, 8]	αὐτούς, πρῶτον μὲν λόγοις αὐτοὺς	νουθετείτωσαν	οἱ πατέρες, αὐτάρκεις γὰρ ἐφ'
[4, 8]	τις ὡς διὰ μῖσος ἀπεκτονηκώς,	ζητείτωσαν	μὲν αὐτὸν μετὰ πολλῆς σπουδῆς
[4, 8]	τούτων τὰ προτέλεια τοῖς ἱερεῦσι	διδότωσαν.	ἐπειδὰν δὲ ταῦτά τις ποιήσας
[4, 8]	θεοῦ χωρησάντων κομίζοντες μεθ' ἡδονῆς	ἀποδιδότωσαν	τοῖς δοῦσιν ὥσπερ ἀποθέμενοι εἰς
[4, 8]	ἐκ τῆς τῶν Λευιτῶν φυλῆς.	ἔστωσαν	δὲ καὶ οἱ δικάζειν λαχόντες
[4, 8]	κύριοι περὶ τοῦ δόξαντος αὐτοῖς	ἔστωσαν,	πλὴν εἰ μή τι χρήματα
[4, 6]	τῶν τοιούτων σιγᾶν ἢ λέγειν,	ὅταν	ἡμᾶς τὸ τοῦ θεοῦ λάβῃ
[4, 4]	οἶνον οὐ προσφερόμενοι, τούτους δὲ	ὅταν	τὰς τρίχας ἀφιερῶσιν ἐπὶ θυσίᾳ
[4, 4]	δὲ τοῦτο σημαίνει κατὰ Ἑλλήνων	γλῶτταν,	βουλομένους ἀφίεσθαι τῆς λειτουργίας τοῖς
[4, 4]	Μωυσέος αὐτῷ δεδηλωκότος, ὅτι μέλλοι	τελευτᾶν,	παντὸς τοῦ στρατεύματος ὁρῶντος, κάταντες
[4, 7]	πρόφασιν ἐπινοήσαντας αὐτοὺς μὲν βούλεσθαι	τρυφᾶν	ἀπόνως διάγοντας πάντων τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ
[4, 5]	ὁρίζοντος αὐτό, Ἰοβάκου δὲ τὴν	ἀρκτῴαν	αὐτοῦ πλευρὰν περιγράφοντος, ὃς εἰς
[4, 2]	τὸ πλῆθος ἴσως ἂν μηδ'	ἐν	ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς κρείττοσι, τότε
[4, 8]	καλῶς γὰρ ὑμῖν ἔχει πεπειραμένοις	ἐν	Αἰγύπτῳ συμφορῶν καὶ κατὰ τὴν
[4, 8]	ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν μεταλαμβάνειν τῆς ὥρας	ἐν	ἀκμῇ τε οὔσης καὶ σπευδούσης
[4, 8]	τὴν ἰδίαν ἐφεῖναι κατέχουσιν ἑαυτοὺς	ἐν	ἀλλήλοις δακρύοντες. μόνη δ' ἡ
[4, 8]	ἐστι τὸ δίκαιον. ὃ τοῖς	ἐν	ἀξιώμασι τυγχάνουσι καταχαριζόμενός τις ἐκείνους
[4, 8]	τισιν ἐξεῖναι τῆς πρὸς τοὺς	ἐν	ἀξιώματι τῶν ἀνθρώπων αἰδοῦς αὐτῶν
[4, 8]	φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο καὶ παρέσχεν	ἐν	ἅπασιν αὑτὸν ὑμῖν εὐμενῆ. μᾶλλον
[4, 8]	ἂν ᾖ πλησιαιτάτη πόλις, οἱ	ἐν	αὐτῇ δημόσιοι πριάμενοι δάμαλιν καὶ
[4, 8]	γῆν καὶ πᾶσαν διαφθείραντας τὴν	ἐν	αὐτῇ πληθὺν καθὰ πρέπει, τὸν
[4, 8]	νόμους ζησομένους ἀλλὰ παραβησομένους τὰ	ἐν	αὐτοῖς διωρισμένα. ἔπειτα ποίησιν ἑξάμετρον
[4, 8]	καὶ μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν	ἐν	ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων. φέρε οὖν
[4, 8]	κριθείητε. (Ταῦτα εἰπὼν δίδωσιν αὐτοῖς	ἐν	βιβλίῳ τοὺς νόμους καὶ τὴν
[4, 8]	αὐτοῖς ἀνέγνω, ἣν καὶ καταλέλοιπεν	ἐν	βίβλῳ ἐν τῷ ἱερῷ πρόρρησιν
[4, 8]	καὶ τοὺς δέκα λόγους γεγραμμένους	ἐν	δυσὶ πλαξὶ κατέθετο, καὶ τὴν
[4, 6]	θεῖον ἀφθονίαν μὲν παντοίων ἀγαθῶν	ἐν	εἰρήνῃ χορηγοῦν, νίκην δὲ καὶ
[4, 8]	ἄλλην αἰτίαν, τῆς δ' ἑτέρας	ἐν	ἐλάττονι μοίρᾳ τυγχανούσης, ἂν ὁ
[4, 7]	αἴτησιν, ἀλλ' ὅπως τὴν λείαν	ἐν	ἐπιτηδείοις καταλιπόντες εὔζωνοι πρὸς τοὺς
[4, 8]	ἀλλὰ προσχώσεως αὐτῷ καταπρανοῦς γενομένης.	ἐν	ἑτέρᾳ δὲ πόλει μήτε βωμὸς
[4, 6]	ἡγητέον ἢ ζητεῖν ἄλλην οἰκουμένην,	ἐν	ᾗ βιώσονται μόνοι κατὰ τοὺς
[4, 8]	πόλεων τῶν πλησίον τῇ χώρᾳ,	ἐν	ᾗ ὁ φόνος ἐπράχθη, καὶ
[4, 6]	τὴν ἐκείνου βούλησιν: οὐδὲν γὰρ	ἐν	ἡμῖν ἔτι φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου
[4, 6]	καταλάβοι οὔτ' ἐν πολέμῳ οὔτ'	ἐν	λοιμῷ καὶ σπάνει τῶν ἀπὸ
[4, 8]	τὸν ἀπόντα καὶ τὸν ἐνεόν.	(Ἐν	μάχῃ τις ὅπου μὴ σίδηρος
[4, 8]	παρ' αὑτῷ. καὶ στρατηγὸς μὲν	ἐν	ὀλίγοις, προφήτης δὲ οἷος οὐκ
[4, 8]	παρ' ὃν ἔπασχον αὐτὰ καιρὸν	ἐν	ὀργῇ γενόμενος, ἀλλ' ὥστε τοῦ
[4, 6]	ὅσον ἐστὶν οὐδ' ἀστέρων ἀριθμὸς	ἐν	οὐρανῷ. τοσούτοις δὲ οὖσιν οὐκ
[4, 8]	οἱ δικάζειν λαχόντες ταῖς πόλεσιν	ἐν	πάσῃ τιμῇ, ὡς μήτε βλασφημεῖν
[4, 3]	καὶ δρωμένοις μηχανὴν ἐξεπόρισας οἶκτον	ἐν	πᾶσι δεινοῖς Ἑβραίων ποιησάμενος, ἐλθέ
[4, 8]	τινι κακοπαθούντων ὑπὸ χειμῶνος πεπτωκότων	ἐν	πηλῷ, συνδιασώζειν δὲ καὶ τὸν
[4, 6]	ἂν ὄλεθρος παντελὴς καταλάβοι οὔτ'	ἐν	πολέμῳ οὔτ' ἐν λοιμῷ καὶ
[4, 6]	χορηγοῦν, νίκην δὲ καὶ κράτος	ἐν	πολέμῳ. παῖδας ἐχθρῶν ἔρως τοῦ
[4, 5]	μέγεθος ἐτεκμηριώσαντο κλίνην αὐτοῦ λαβόντες	ἐν	Ῥαβαθᾶ πόλει τῶν βασιλείων τῆς
[4, 8]	τινος φάραγγος. γέγραφε δ' αὑτὸν	ἐν	ταῖς ἱεραῖς βίβλοις τεθνεῶτα, δείσας
[4, 8]	χρῆναι ἀφανίσαι. (Φυλάσσειν δὲ μάλιστα	ἐν	ταῖς μάχαις, ὡς μήτε γυναῖκα
[4, 8]	προφητείας ἕληται, καὶ νεὼς εἷς	ἐν	ταύτῃ ἔστω, καὶ βωμὸς εἷς
[4, 3]	φύσει χαίρων τῷ καταβοᾶν τῶν	ἐν	τέλει καὶ πρὸς ὅ τις
[4, 7]	ἀρχιερέα καὶ Ἰησοῦν καὶ τοὺς	ἐν	τέλει πάντας συνεχώρει τὴν Ἀμορρῖτιν
[4, 4]	ἄλλοι καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας Λευῖτιν	ἐν	τῇ βακτηρίᾳ, καὶ ταύτας Μωυσῆς
[4, 7]	Γαλαδηνῶν γῆς, καὶ Γαυλανὰν δ'	ἐν	τῇ Βατανίδι. κτησαμένων δ' αὐτῶν
[4, 8]	δικαστῶν ὡς παρὰ τὸ διαφθαρὲν	ἐν	τῇ γαστρὶ μειώσας τὸ πλῆθος,
[4, 8]	ὑπηρετείτω καὶ τὰς θυσίας τὰς	ἐν	τῇ ἱερᾷ πόλει: δίκαιον γὰρ
[4, 4]	ἱερεῦσιν, ὥστε αὐτοὺς πανοικὶ σιτεῖσθαι	ἐν	τῇ ἱερᾷ πόλει. τῶν δ'
[4, 8]	συγγενεῖς καὶ φίλους τοὺς ἀπολωλότας	ἐν	τῇ μάχῃ, ὅπως τὸ ἐπ'
[4, 7]	γαμοῖντό τισι φυλῆς, τὸν κλῆρον	ἐν	τῇ πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν. καὶ
[4, 4]	ὁ λαὸς δίδωσιν αὐτοῖς, ὡς	ἐν	τῇ πρὸ ταύτης βίβλῳ δεδηλώκαμεν,
[4, 4]	τῇ βακτηρίᾳ, καὶ ταύτας Μωυσῆς	ἐν	τῇ σκηνῇ τοῦ θεοῦ κατατίθησι.
[4, 7]	τότε μένειν ἑκάστου τὸν κλῆρον	ἐν	τῇ φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν δὲ
[4, 8]	ἂν προειδότες ἃ χρὴ ποιεῖν	ἐν	τῇ χρείᾳ τῶν σωτηρίων εὐπορῆτε
[4, 8]	τινι, καὶ τῆς μὲν ἑτέρας	ἐν	τιμῇ σφόδρα καὶ εὐνοίᾳ κειμένης
[4, 6]	αὐτοὺς ἐπὶ τῆς ἐρήμου νῦν	ἐν	τοῖς ἀγαθοῖς ὄντας παροινεῖν, μηδὲ
[4, 6]	ἀρχήν, ἅ τε καὶ προυπῆρξεν	ἐν	τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις γενόμενα τοῖς
[4, 2]	ἧς ἐγένετο. (Κορῆς τις Ἑβραίων	ἐν	τοῖς μάλιστα καὶ γένει καὶ
[4, 8]	πατρῴας οὐσίας ἐκλαμβάνειν, τοῦτο γὰρ	ἐν	τοῖς νόμοις διεταξάμην, μὴ συγκεχωρήσθω:
[4, 8]	μὴ δυνάμενοι λέγειν ἄγνοιαν τῶν	ἐν	τοῖς νόμοις διωρισμένων, οἵ τε
[4, 8]	κατὰ τὴν ἐρημίαν πρόνοιαν τῶν	ἐν	τοῖς ὁμοίοις ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι, καὶ
[4, 8]	βούλεσθε χρόνον τοῦτον ἔχειν προστάτην	ἐν	τοῖς τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδεύμασι μένοντες,
[4, 6]	πρὸς ἡδονὴν αὐτῇ γενησόμενον ἐθεράπευεν.	ἐν	τούτοις δ' ὄντων τῶν πραγμάτων
[4, 6]	ταῦτ' ἔπειτα περὶ αὐτῶν ὁμολογεῖν	ἐν	τούτοις οὐκ ὀκνήσαιμι. γύναιόν τε
[4, 8]	ἐν τῷ τοὺς εὐεργέτας ὑβρίζειν	ἐν	τούτῳ τὴν παρρησίαν τίθεσθε, ὃ
[4, 6]	τὴν ἀλήθειαν, καὶ οὐχ ὥσπερ	ἐν	τυραννίδι ζῆν τὴν ὅλην ἐξ
[4, 6]	μεταβαλέσθαι, τὴν ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ	ἐν	τῷ βιάζεσθαι τοὺς νόμους ἀλλ'
[4, 4]	ἁμαρτημάτων ἐπιφερομένων θυσιῶν: ταύτας γὰρ	ἐν	τῷ ἱερῷ μόνοι δαπανῶσιν οἱ
[4, 8]	ἣν καὶ καταλέλοιπεν ἐν βίβλῳ	ἐν	τῷ ἱερῷ πρόρρησιν περιέχουσαν τῶν
[4, 8]	ἔστω μία τῆς Χαναναίων γῆς	ἐν	τῷ καλλίστῳ καὶ δι' ἀρετὴν
[4, 6]	τῷ βιάζεσθαι τοὺς νόμους ἀλλ'	ἐν	τῷ μὴ εἴκειν ταῖς ἐπιθυμίαις
[4, 8]	πράττειν ἀξιῶσι: νῦν μὲν γὰρ	ἐν	τῷ τοὺς εὐεργέτας ὑβρίζειν ἐν
[4, 2]	καὶ δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν	ἐν	ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα
[4, 2]	πεπραγμένοις δυνάμενον. θυμιάσετε οὖν συνελθόντες	ἐν	φανερῷ παντὶ τῷ λαῷ, καὶ
[4, 8]	Χαναναίων γῆν κτησάμενοι καὶ σχολὴν	ἐν	χρήσει τῶν ἀγαθῶν ἔχοντες πόλεις
[4, 8]	ἀπολωλεκότα καὶ κηρύξας τὸν τόπον	ἐν	ᾧ εὗρεν ἀποδότω, τὴν ἐκ
[4, 8]	ὅσα δύναται χαρίζεσθαι. (Γαμείτωσαν δὲ	ἐν	ὥρᾳ γάμου γενόμενοι παρθένους ἐλευθέρας
[4, 8]	ὧν εὐεργέτησεν αὐτοὺς ὁ θεὸς	ἔν	τε βραχίοσιν ἕκαστον διαφαίνειν, ὅσα
[4, 6]	ὑμῖν, καὶ τὸ πλῆθος ὑμῶν	ἔν	τε νήσοις καὶ κατ' ἤπειρον
[4, 8]	ὑπὲρ τῆς τοῦ λαοῦ σωτηρίας	ἔν	τε πολέμοις καὶ κατ' εἰρήνην
[4, 8]	ἔμελλεν. (Ἂν δὲ πραχθέντος φόνου	ἔν	τινι χώρᾳ μὴ εὑρίσκηται ὁ
[4, 8]	εἷς καὶ τὸ Ἑβραίων γένος	ἕν.	(Ὁ δὲ βλασφημήσας θεὸν καταλευσθεὶς
[4, 8]	τύχῃ τὰ λοιπὰ πάντα ἃ	ἔλαβεν	ἀποδοῦναι κατεγνώσθω. ὁμοίως δὲ τῷ
[4, 4]	ἐφ' οὗπερ αὐτὰς σχήματος Μωυσῆς	παρέλαβεν	ἐπὶ τούτου μεμενηκυίας ἔβλεπον, ἐκ
[4, 5]	Ἀμορραίους μὲν οὖν τοιοῦτο πάθος	κατέλαβεν	οὔτε φρονῆσαι δεινοὺς οὔτε ἀγαθοὺς
[4, 2]	Ἕλλησιν οὔτε παρὰ βαρβάροις γενομένην	κατέλαβεν,	ὑφ' ἧς ἅπαντας ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας
[4, 6]	πεσὼν δ' ἐπὶ στόμα πάθη	προύλεγεν	ὅσα τε βασιλεῦσιν ἔσται καὶ
[4, 5]	αἷς ἂν θελήσειε πίστεσιν, ὥστε	μηδὲν	ἀδικηθῆναι μήτε τὴν γῆν μήτε
[4, 4]	αὐτὸς ἐθέλοι λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ	μηδὲν	ἀδικηθήσεσθαι δώσειν ὁμολογῶν, ἀγοράν τε
[4, 6]	ἦν τέ μοι δι' εὐχῆς	μηδὲν	ἀδικῆσαί σου τὴν ἐπιθυμίαν. κρείττων
[4, 6]	καὶ τῆς πείρας δυσχεράνας κελεύει	μηδὲν	ἀντιλέγειν τοῖς πρέσβεσιν. ὁ δ'
[4, 8]	τὸν ὀφείλοντα κομίζειν δι' αὐτοῦ	μηδὲν	ἀντιλέγοντα τῷ μετὰ νόμου βοηθείας
[4, 6]	δώσειν ὁμολογούντων καὶ πρὸς τὸ	μηδὲν	ἀντιλεγόντων ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς
[4, 3]	πάντα σῇ προνοίᾳ διοικεῖται καὶ	μηδὲν	αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ βούλησιν βραβευόμενον
[4, 2]	ὁ θεὸς δὲ ἠμέλησε τοῦ	μηδὲν	αὐτοὺς παθεῖν τῶν δεινῶν, ἀλλὰ
[4, 4]	οἱ γὰρ ἄνθρωποι πεπιστευκότες ἤδη	μηδὲν	γίνεσθαι δίχα τῆς τοῦ θεοῦ
[4, 2]	γένους μὲν ὄντα τοῦ αὐτοῦ	μηδὲν	δὲ μεμφθῆναι τοῖς παρὰ τὴν
[4, 8]	πλείονα τοῦ φρονεῖν, πρασσέτω δὲ	μηδὲν	δίχα τοῦ ἀρχιερέως καὶ τῆς
[4, 8]	φαῦλα πρότερον λαβοῦσα. δεῖ δὲ	μηδὲν	εἶναι τοιοῦτον συγκεχωρημένον, ἐξ οὗ
[4, 8]	αὐτῶν διδασκαλία τοῦ σωφρονεῖν τὸ	μηδὲν	εἶναι φανῶσιν, ἐχθροὺς δ' ἀσπόνδους
[4, 8]	διανοίας ἀκριβεῖς λογιστὰς γινομένους εἰ	μηδὲν	εἰς αὐτοὺς μήτε συγγενείᾳ χαριζομένους
[4, 8]	γε τοῦτ' ἀσφαλὲς εἶναι, καὶ	μηδὲν	εἰς τοὺς προεστηκότας ἐξυβρίσαι διὰ
[4, 8]	γέγονε τὰ πάντα καὶ γίνεται,	μηδὲν	ἐκείνου διημαρτηκότος τῆς ἀληθείας. ταῦτ'
[4, 4]	πραγματευσαμένου: καὶ τοὺς μὲν διεφθάρθαι	μηδὲν	ἐξαμαρτόντας ἢ ὅτι περὶ τὴν
[4, 8]	ὡραίων μεταλαμβάνειν: ἀποφέρεσθαι δ' αὐτοῖς	μηδὲν	ἐξέστω. μηδὲ τρυγῶντες ὧν ἂν
[4, 6]	σώζειν ἀπὸ παντὸς κακοῦ καὶ	μηδὲν	ἐπ' αὐτοὺς ἐᾶσαι τοιοῦτον πάθος>
[4, 8]	πονηρὸς ὢν λανθάνει. εἰ δὲ	μηδὲν	ἐπίβουλον δρῶν ὁ πιστευθεὶς ἀπολέσειεν,
[4, 6]	ἄδικον ἐπὶ ταῖς πρότερον διακονίαις	μηδὲν	ἔχοντα ἐγκαλεῖν αὐτῇ πληγὰς ἐπιφέρειν
[4, 8]	κριτὰς ὀμνύτω τὸν θεόν, ὅτι	μηδὲν	παρὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἀπόλοιτο
[4, 8]	βουσὶν ἀροῦν τὴν γῆν, καὶ	μηδὲν	τῶν ἑτέρων ζῴων σὺν αὐτοῖς>
[4, 3]	γεγονέναι. περισώζεται δὲ μόνος Ἀαρὼν	μηδὲν	ὑπὸ τοῦ πυρὸς βλαβεὶς τῷ
[4, 2]	ὅ τε θεὸς οὐκ ἂν	περιεῖδεν	ἑαυτὸν καταφρονούμενον οὐδ' ὑμᾶς ἀγνοοῦντας
[4, 2]	ἰσχὺν ἀφαιρεῖται: ὅστις γὰρ αὐτῷ	σύνοιδεν	ὄντι λαβεῖν ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν
[4, 8]	εὐπορήσαντα δικαιολογήσασθαι πρὸς ὑμᾶς, ὡς	οὐδὲν	αἴτια τοῦ πολέμου γεγονότα πάσχοι
[4, 8]	μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι δυναμένους. οὕτως γὰρ	οὐδὲν	ἁμαρτήσονται μὴ δυνάμενοι λέγειν ἄγνοιαν
[4, 3]	πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας: οἱ δ'	οὐδὲν	ἀντειπόντες ἠκολούθουν. οἱ δὲ περὶ
[4, 5]	πόλεσιν οὔσαις ὀχυραῖς. παρ' ὧν	οὐδὲν	αὐτοῖς ὄφελος ἦν εἰς ταύτας
[4, 6]	βιάζεσθαι δὲ τὴν ἐκείνου βούλησιν:	οὐδὲν	γὰρ ἐν ἡμῖν ἔτι φθάσαντος
[4, 5]	χρώμενον ἁλισκομένων καὶ τῶν πόλεων:	οὐδὲν	γὰρ παρὰ τούτων ἦν ἐμπόδιον
[4, 6]	τὴν ἑαυτοῦ πρόνοιαν ἐπένευσεν. ὡς	οὐδέν	ἐστιν ἀνθρώπινον γένος, οὗ μὴ
[4, 1]	παρ' ἐλπίδας ἀτυχῆσαι παντάπασιν ἀθυμοῦν	οὐδὲν	ἔτι χρηστὸν προσεδόκα λογιζόμενον, ὅτι
[4, 6]	ἃς βούλεται τοῦτο καὶ λόγους	οὐδὲν	ἡμῶν εἰδότων ἀφίησιν. ἐγὼ δὲ
[4, 8]	δὲ πάνθ' ὡς ἐκεῖνος κατέλιπεν	οὐδὲν	ἡμῶν ἐπὶ καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ'
[4, 6]	πραγμάτων λίαν εὐλαβεῖτο, καὶ γὰρ	οὐδὲν	πέπυστο γῆν ἄλλω πολυπραγμονεῖν τοὺς
[4, 6]	διδόναι. (Καὶ ὁ μὲν τοιαῦτα	ἐπεθείαζεν	οὐκ ὢν ἐν ἑαυτῷ τῷ
[4, 3]	οὔτε χειροποίητον ἱστόρησέ τις οὔτε	γῆθεν	ἀναδοθὲν κατὰ ὑποδρομὴν καύματος οὔτε
[4, 3]	ἡμῖν ποτὸν μηχανησάμενος, ὁ τῶν	γῆθεν	ἀπορουμένους εἰς τροφὴν διασώσας τοῖς
[4, 4]	εἰς τὰς θυσίας νενομισμένων τὸ	γεννηθὲν	πρῶτον, ἂν ἄρσεν ᾖ, καταθῦσαι
[4, 3]	σὲ γὰρ οὔτε πραττόμενον οὔτε	νοηθὲν	λανθάνει, ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις μοι
[4, 8]	ἐντευξομένοις. οἷα τὰ καθ' ἡμᾶς	ἀρχῆθεν	ἦν, ἐπὶ τὴν τῶν ἄλλων
[4, 5]	ἄγοντος, ἐπεὶ τοῦτ' ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν	ἐκεῖθεν	Μωυσῆς τὸν στρατὸν παρῆν ἐπὶ
[4, 1]	τοῖς πράγμασιν, ἀναστήσας τὸ στράτευμα	προῆλθεν	εἰς τὴν ἔρημον, ἐνταῦθα νομίζων
[4, 8]	ἀγαθῶν, ἃ κατὰ βούλησιν θεοῦ	παρῆλθεν	εἰς τὸν βίον, φθονεῖν τοῖς
[4, 8]	πραττομένοις ἐνικήθη δακρῦσαι. πορευομένῳ δ'	ἔνθεν	οὗ ἔμελλεν ἀφανισθήσεσθαι πάντες εἵποντο
[4, 6]	μόνους ὑμᾶς ἀνθρώπους ἐφορῶντος καὶ	ὅθεν	ἂν γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι τῶν
[4, 8]	τῶν οὐ φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις.	ὅθεν	εἰ βούλοισθε τούτους ὑμῖν μένειν,
[4, 8]	σώμασι τοῖς αὐτῶν ἐργαζομένων, μεμισήσθω.	ὅθεν	οὐκ ἀποστερητέον ἀνδρὸς πένητος μισθὸν
[4, 3]	χειροποίητον ἱστόρησέ τις οὔτε γῆθεν	ἀναδοθὲν	κατὰ ὑποδρομὴν καύματος οὔτε κατὰ
[4, 2]	ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε κομίζων ἕκαστος θυμιατήριον	οἴκοθεν	σὺν θυμιάμασι καὶ πῦρ πάριτε.
[4, 8]	διὰ τὴν συγγένειαν, ἀφιγμένους δ'	ἀλλαχόθεν	ἀνθρώπους ξενίων τυχεῖν ἀξιοῦντας ὧν
[4, 6]	ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι δακρύοντές τε καὶ	πανταχόθεν	αὑτοὺς ἐλεεινοὺς ταῖς γυναιξὶ κατασκευάζοντες
[4, 8]	καὶ τοῦ βραχίονος, ὡς περίβλεπτον	πανταχόθεν	τὸ περὶ αὐτοὺς πρόθυμον τοῦ
[4, 3]	τῆς ἀληθείας τὴν τούτων ἀχαριστίαν	ἐπίπροσθεν	θέμενος. τὰ μὲν οὖν πρεσβύτερα
[4, 6]	τε καὶ προυπῆρξεν ἐν τοῖς	ἔμπροσθεν	χρόνοις γενόμενα τοῖς ἀνθρώποις διὰ
[4, 8]	φυτά, μήτε τῷ θεῷ ἀπαρχὰς	ἐντεῦθεν	ἀποφερέτω μήτ' αὐτὸς χρήσθω: οὐ
[4, 8]	αἰῶνα κειμένην ἀναιρεῖν, ὡς πολέμων	ἐντεῦθεν	καὶ στάσεων γινομένων ἐκ τοῦ
[4, 4]	ὁλόκληρον δέ, ξανθὴν πᾶσαν, μικρὸν	ἄπωθεν	τοῦ στρατοπέδου προαγαγὼν εἰς χωρίον
[4, 4]	τῷ Μωυσεῖ, κωλύσων αὐτοὺς εἰ	τολμήσαιεν	βίᾳ περαιοῦσθαι. καὶ Μωυσῆς, ἄρχειν
[4, 8]	οἳ κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε	εἶεν	καὶ καθάριοι πρὸς τὴν θέαν.
[4, 8]	τὰ αὑτῶν καὶ πάλιν εἰ	δεηθεῖεν	ἕξοντες. ἂν δὲ ἀναισχυντῶσι περὶ
[4, 6]	πρὸς ὑμᾶς πολέμου λάβοι καὶ	θρασυνθεῖεν	ὥστε εἰς ὅπλα καὶ τὰς
[4, 8]	γὰρ ἂν οὕτως ὑμῖν μόνον	ὑπάρξειεν	ἡ τῶν οἰκείων ἀγαθῶν ἀσφάλεια.
[4, 6]	οὔτ' ἄλλη τις αἰτία παράλογος	διαφθείρειεν.	πρόνοια γάρ ἐστιν αὐτῶν τῷ
[4, 8]	μηδὲν ἐπίβουλον δρῶν ὁ πιστευθεὶς	ἀπολέσειεν,	ἀφικόμενος ἐπὶ τοὺς ἑπτὰ κριτὰς
[4, 8]	Μωυσέος παρόντος. ἔπειτα πάνθ' ὅσα	ποιήσειεν	ὑπὲρ τῆς τοῦ λαοῦ σωτηρίας
[4, 8]	πλὴν εἰ μήτι χρήματα λαβεῖν	ἐθελήσειεν	ὁ πεπηρωμένος, αὐτὸν τὸν πεπονθότα
[4, 8]	εἰ δ' ἐμπλησθεὶς τῆς ἐπιθυμίας	ὑπερηφανεύσειεν	αὐτὴν γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν
[4, 8]	κόσμον συμπορίζων ἀναλογιζόμενος προεῖπεν, ὡς	δηλώσειεν	αὐτῷ τὸ θεῖον, ὅτι παραβάντες
[4, 7]	τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν κτείνειν, εἰ	λάβοιεν	ἔξω τῶν ὅρων τῆς πόλεως
[4, 8]	λόγον ἐχόντων. μηδὲ βοῶν ὁπότε	τρίβοιεν	τοὺς στάχυας ἀποδεῖν τὰ στόματα
[4, 1]	καὶ ταῦτα κατὰ μῆνιν θεοῦ	πάθοιεν	προεξορμήσαντες ἐπὶ τὸν πόλεμον τῆς
[4, 1]	καὶ μειζόνων ὀρεχθέντες ἐπ' αὐτοὺς	ἔλθοιεν,	ἔγνω δεῖν τὴν στρατιὰν ἀπαγαγεῖν
[4, 8]	καὶ ὅπως ἂν οἱ στρατεύοντες	ἐξίοιεν	τεκμηρίῳ χρώμενοι τοῖς λίθοις, ὡς
[4, 5]	καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῖς πιπράσκειν	ἐθέλοιεν.	Σιχὼν δ' ἀρνούμενος ὁπλίζει τὸν
[4, 8]	ἑαυτοῖς ὡς ἰσχύι διαφέρουσιν ἀδικεῖν	ἐθέλοιεν,	στρατὸν ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγοιτε, στρατηγῷ
[4, 4]	τῶν εἰς τὸν βίον ἀναγκαίων	ἀμελοῖεν	τοῦ ἱεροῦ, κατὰ βούλησιν τοῦ
[4, 8]	εἰ δυνατὸν καταλιπεῖν, εἰ δ'	ἀσθενοῖεν	λαβεῖν τὴν τιμωρίαν, αὐτὸ τὸ
[4, 8]	ἄλση καὶ νεὼς ὁπόσους ἂν	ἔχοιεν	κατερείπειν παραινῶ καὶ δαπανᾶν πυρὶ
[4, 1]	ἐπ' ὀνόματι τοῦ θεοῦ κωλύοντι	προσσχοῖεν.	τὴν ἀπορίαν οὖν λογιζόμενοι καὶ
[4, 8]	πρὸς ἀρετὴν ὄρθια, εἰ μὴ	τύχοιεν	ἐκ γάμων φύντες αἰσχρῶν, μηδ'
[4, 3]	πάνθ' ὅσα φίλα τούτοις ἦν	ὑπήνεγκεν	εἰς αὑτήν. ἠφανισμένων δ' οὕτως,
[4, 7]	τοῦτο Μωυσέος Φινέει κελεύσαντος. ὃς	ἧκεν	ἄγων τὸν στρατὸν ἀπαθῆ καὶ
[4, 2]	οὐ κατὰ τὴν αὐτοῦ χάριν,	ἧκεν	εἰς τὴν ἐκκλησίαν. καὶ πρὸς
[4, 8]	φωραθῇ τεθνάτω, τοῦτο πάσχων ὃ	διέθηκεν	ἂν ἐκείνους καθ' ὧν τὸ
[4, 8]	αὐτῷ προσηγορίαν ἔχουσιν οὐχ ὧν	προσῆκεν	αὐτοῖς παρὰ τῶν παίδων τυγχανόντων,
[4, 8]	τὸ συνειδὸς ἐπιστάμενον τὸ αὐτοῦ	προσῆκεν	ἕκαστον εὖ πράττειν, καὶ μάρτυρι
[4, 8]	ἀνάλωσε καὶ ὅσα τοῖς ἰατροῖς	ἔδωκεν.	ὁ γυναῖκα λακτίσας ἔγκυον, ἂν
[4, 2]	γνώμην αὐτοῦ τυγχάνων: ὃ γὰρ	ἔδωκεν	ὁ θεὸς οὐχ ἡμάρτομεν τοῦτο
[4, 8]	Ἑβραίοις διαμένειν, φυλάττοντα μὲν ἃ	δέδωκεν	αὐτοῖς ἀγαθὰ προσκτήσασθαι δὲ ὅσα
[4, 2]	τοῖς υἱέσιν αὐτοῦ τὴν ἱερωσύνην	παρέδωκεν;	εἰ μὲν γὰρ ἐκ τῆς
[4, 2]	ἃς αὐτὸς διὰ Μωυσέος αὐτοῖς	ἐπέστειλεν,	ἐρρύσατο τῶν ἐκ τοῦ στασιάζειν
[4, 8]	ἐλεγχθεὶς ὅσα ὁ καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν	ἔμελλεν.	(Ἂν δὲ πραχθέντος φόνου ἔν
[4, 8]	δακρῦσαι. πορευομένῳ δ' ἔνθεν οὗ	ἔμελλεν	ἀφανισθήσεσθαι πάντες εἵποντο δεδακρυμένοι, καὶ
[4, 8]	κοινῇ πᾶσιν Ἑβραίοις διαμένειν, φυλάττοντα	μὲν	ἃ δέδωκεν αὐτοῖς ἀγαθὰ προσκτήσασθαι
[4, 2]	ἐκ τοῦ δικαίου τιμᾶσθαι, βίαν	μὲν	ἀγαθοὶ βουλόμενοι δοκεῖν οὐ προσφέρουσι,
[4, 7]	διῆγον τὸ λοιπὸν εὐδαιμόνως, ἀφθονίας	μὲν	ἀγαθῶν αὐτοῖς ὑπ' ἀρετῆς γεγενημένης,
[4, 4]	νουμηνίᾳ μηνὸς ὄντος τοῦ παρὰ	μὲν	Ἀθηναίοις Ἑκατομβαιῶνος καλουμένου Λώου δὲ
[4, 3]	(Ταῦτ' εἰπόντος καὶ δακρύοντος σείεται	μὲν	αἰφνίδιον ἡ γῆ, σάλου δ'
[4, 4]	καὶ τοῦ πλήθους. καὶ τὰς	μὲν	ἄλλας ἐφ' οὗπερ αὐτὰς σχήματος
[4, 8]	ἐφ' υἱάσιν οὗτοι δικασταί, συνελθεῖν	μὲν	ἀλλήλοις οὐχ ἡδονῆς ἕνεκα λέγοντες
[4, 3]	τὰς κατ' ἐμοῦ διαβολάς, τοὺς	μὲν	ἀπαθεῖς ἀπὸ παντὸς φυλάξεις κακοῦ,
[4, 8]	ὅπου μὴ σίδηρος πληγεὶς παραχρῆμα	μὲν	ἀποθανὼν ἐκδικείσθω ταὐτὸν παθόντος τοῦ
[4, 5]	εἰς φόβον κατέστησαν. καὶ οἱ	μὲν	ἀπορραγέντες ἔφευγον ἐπὶ τῶν πόλεων,
[4, 4]	μητρόπολιν αὑτῶν Ἄραβες νενομίκασι, πρότερον	μὲν	Ἄρκην λεγομένην Πέτραν δὲ νῦν
[4, 5]	νήσῳ τὴν φύσιν ὑπάρχει, τοῦ	μὲν	Ἀρνῶνος ἀπὸ μεσημβρίας ὁρίζοντος αὐτό,
[4, 8]	στρατὸν ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγοιτε, στρατηγῷ	μὲν	αὐτοκράτορι χρώμενοι τῷ θεῷ, ὑποστράτηγον
[4, 8]	ὡς διὰ μῖσος ἀπεκτονηκώς, ζητείτωσαν	μὲν	αὐτὸν μετὰ πολλῆς σπουδῆς μήνυτρα
[4, 1]	αὐτοὶ τῶν πολεμίων νομίζοντες κατηγόρουν	μὲν	αὐτοῦ καὶ πραγματεύεσθαι μένειν αὐτοὺς
[4, 8]	πρὸς ἐκείνους ἀφίξεως ὥρισε, χάριν	μὲν	αὐτῷ ζῶν ἔτι καὶ παρὼν
[4, 4]	πλήθους εἰς αὐτὸν ἀφορῶντος, τῷ	μὲν	αὐτῷ τελευτήσας ἔτει, ᾧ καὶ
[4, 7]	δειλίας εὐσχήμονα πρόφασιν ἐπινοήσαντας αὐτοὺς	μὲν	βούλεσθαι τρυφᾶν ἀπόνως διάγοντας πάντων
[4, 7]	ἀπαθῆ καὶ λείαν ἄφθονον, βόας	μὲν	γὰρ δισχιλίους καὶ πεντακισμυρίους, ὄις
[4, 8]	ἡ ἅμιλλα τῆς λύπης: οἱ	μὲν	γὰρ εἰδότες οἵου ἐστέρηνται κηδεμόνος
[4, 2]	αὐτοῦ τὴν ἱερωσύνην παρέδωκεν; εἰ	μὲν	γὰρ ἐκ τῆς Λευίτιδος φυλῆς
[4, 8]	οἱ ἡγεμόνες πράττειν ἀξιῶσι: νῦν	μὲν	γὰρ ἐν τῷ τοὺς εὐεργέτας
[4, 8]	μηδένα εἶναι τὸν ἐξελέγξοντα. καθόλου	μὲν	γὰρ τὸ συνειδὸς ἐπιστάμενον τὸ
[4, 4]	ὡς Μωυσέος πραγματευσαμένου: καὶ τοὺς	μὲν	διεφθάρθαι μηδὲν ἐξαμαρτόντας ἢ ὅτι
[4, 6]	τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι ὑμῖν, τὸ	μὲν	Ἑβραίων γένος οὐκ ἂν ὄλεθρος
[4, 3]	ἀνέμου βίας σαλευομένου κύματος πᾶς	μὲν	ἔδεισεν ὁ λαός, πατάγου δὲ
[4, 6]	μετ' αὐτὸν Ζαμβρίας ἀλλὰ σὺ	μέν,	εἶπεν, ὦ Μωυσῆ, χρῶ νόμοις
[4, 3]	ἐλπίδι τῶν ἐσομένων, καὶ τῶν	μὲν	εἰς ἡδονὴν λαμβανόντων, εἰ Μωυσῆς
[4, 8]	τοῦ κατοιχομένου μνήμην. καὶ ὁ	μὲν	ἐκ τῆς γερουσίας ἀπίτω τοῦτ'
[4, 3]	ἐγὼ βίον ἀπράγμονα καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ	μὲν	ἐμῇ σῇ δὲ βουλῇ, καὶ
[4, 8]	ἢ παρ' αὑτῷ. καὶ στρατηγὸς	μὲν	ἐν ὀλίγοις, προφήτης δὲ οἷος
[4, 8]	καὶ κατ' ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας	μὲν	ἐξ αὐτῶν ἀνασπᾶν θεμελίων καὶ
[4, 8]	ὁ γυναῖκα λακτίσας ἔγκυον, ἂν	μὲν	ἐξαμβλώσῃ ἡ γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν
[4, 6]	ἔγνω τοῖς λόγοις. καὶ πολεμεῖν	μὲν	ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις θρασύτερον ὑπὸ
[4, 7]	φυγὰς ἀποδεδειγμέναι ἦσαν αἵδε: Βοσάρα	μὲν	ἐπὶ τοῖς ὁρίοις τῆς Ἀραβίας,
[4, 6]	ταράξωσι τὸ πλῆθος. καὶ διαλύεται	μὲν	ἐπὶ τούτοις ὁ σύλλογος. προεληλύθει
[4, 8]	καὶ Λευίταις δεδόσθαι, ἣ πιπρασκέσθω	μὲν	ἐπὶ τῶν πατρίδων, εἰς δὲ
[4, 8]	γυναικῶν οὐσῶν τινι, καὶ τῆς	μὲν	ἑτέρας ἐν τιμῇ σφόδρα καὶ
[4, 7]	δὲ μερίσας τὴν λείαν τῆς	μὲν	ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν Ἐλεαζάρῳ δίδωσι
[4, 8]	βοηθείας ἐπ' αὐτὸν ἥκοντι. κἂν	μὲν	εὔπορος ᾖ ὁ ἐνεχυρασμένος, κατεχέτω
[4, 8]	δώρημα κάλλιστον φυλάττειν. ὡς δεινὸς	μὲν	ἐχθρὸς καὶ ἄνθρωπος νομοθέτης ὑβριζομένων
[4, 8]	δοκῇ τοῦ γένους. καὶ κριθεῖσα	μὲν	ἡ κόρη μὴ ἀδικεῖν συνοικείτω
[4, 4]	καὶ ἱερεῦσι τελεῖν. καὶ ἃ	μὲν	ἡ φυλὴ παρὰ τοῦ πλήθους
[4, 6]	θεοὺς προστρέποισθε καὶ ταῦτα τῶν	μὲν	ἡμετέρων κοινῶν ὄντων πρὸς ἅπαντας,
[4, 6]	νόμων καὶ τοῦ θεοῦ δουλείαν	μὲν	ἡμῖν ἀρχὴν δὲ σαυτῷ κακουργεῖς
[4, 4]	βραχίονα τοῦ θύματος. καὶ τοῖς	μὲν	ἱερεῦσι Μωυσῆς τοσαύτην, πάρεξ ὧν
[4, 8]	ὀκνοῦντας ἅψασθαι λαβεῖν παρακαλῶσιν, ὄντας	μὲν	Ἰσραηλίτας ὡς κοινωνοὺς καὶ δεσπότας
[4, 4]	τῷ τρόπῳ: μόσχον θήλειαν, ἀρότρου	μὲν	καὶ γεωργίας ἄπειρον ὁλόκληρον δέ,
[4, 6]	ἀφικνεῖται πρὸς τοὺς πρέσβεις, προθυμίαν	μὲν	καὶ σπουδὴν τὴν ἰδίαν ἐμφανίζων
[4, 8]	αὑτοῖς κέρδος προσλαμβάνειν. καὶ πειθομένων	μὲν	καλῶς ὑμᾶς ἔχειν τὴν εἰρήνην
[4, 8]	ἐκ τούτων λογιζόμενοι. καὶ τὸ	μὲν	κατὰ Μωυσῆν τέλος τοιοῦτον ἡμῖν
[4, 8]	ἅλωος κτείνειέ τινα πλήξας, αὐτὸς	μὲν	καταλευσθεὶς ἀποθνησκέτω μηδ' εἰς τροφὴν
[4, 8]	ἢ θεράπαιναν ἀποκτείνῃ βοῦς, αὐτὸς	μὲν	καταλιθούσθω, τριάκοντα δὲ σίκλους ὁ
[4, 5]	τῶν βασιλείων τῆς Ἀμμανίτιδος, τῇ	μὲν	κατασκευῇ σιδηρέαν, τεσσάρων δὲ πηχῶν
[4, 6]	εἰς ἐκκλησίαν τὸν λαὸν οὐδενὸς	μὲν	κατηγόρει πρὸς ὄνομα μὴ βουλόμενος
[4, 8]	τοιαύτην εὕροι, δίκην λαχὼν αὐτὸς	μὲν	κατηγορείτω χρώμενος εἰς ἀπόδειξιν οἷς
[4, 6]	πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν οὐδὲ τότε	μὲν	κατηράσατο τοῖς Ἰσραηλίταις, πεσὼν δ'
[4, 8]	τι τῶν χειρόνων. (Ἐπ' ἀνθρώπου	μὲν	κλοπῇ θάνατος ἔστω ζημία, ὁ
[4, 6]	τῶν ἄλλων τινὲς εἰπόντος ὁ	μὲν	λαὸς ἡσύχαζε φόβῳ τε τοῦ
[4, 8]	σύνεσιν ἐξυβρίζοντες εἰς αὐτούς, πρῶτον	μὲν	λόγοις αὐτοὺς νουθετείτωσαν οἱ πατέρες,
[4, 8]	ὑστάτῳ μηνὶ τοῦ ἔτους, ὑπὸ	μὲν	Μακεδόνων Δύστρου καλουμένου Ἀδάρου δ'
[4, 7]	ὁ κλῆρος ἔσοιτο, φησίν, εἰ	μὲν	μέλλουσί τινι συνοικεῖν τῶν φυλετῶν,
[4, 8]	ψυχὰς πρὸς ἀρετὴν ἠσκημένοις ἀπόλεμον	μὲν	νέμεσθαι παράσχοι τε κεκτημένοις αὐτὴν
[4, 8]	ἔστω. παραχωροίη δὲ οὗτος τοῖς	μὲν	νόμοις καὶ τῷ θεῷ τὰ
[4, 2]	ἐγὼ ταύτης δικαιότερος τυγχάνειν γένει	μὲν	ὁ αὐτὸς ὢν Μωυσεῖ, πλούτῳ
[4, 1]	ἐκείνου βουλήσεως. (Μωυσῆς δὲ τοὺς	μὲν	οἰκείους ὁρῶν ὑπὸ τῆς ἥττης
[4, 2]	καὶ Ἀαρῶνα προσδέξασθαι συγκριθησόμενον, γένους	μὲν	ὄντα τοῦ αὐτοῦ μηδὲν δὲ
[4, 6]	ἐπαράσηται τοῖς Ἑβραίοις, καὶ τοῦτο	μὲν	οὐ δυνηθέντα θείᾳ προνοίᾳ, γνώμην
[4, 7]	ἐπίσημος ἀνὴρ Σωλοφάντης ὄνομα, παῖδας	μὲν	οὐ καταλιπὼν ἄρσενας θυγατέρας δέ
[4, 1]	καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπῆλθον, οἱ	μὲν	οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν ἔφοδον
[4, 3]	νομίσειαν ἀπατᾶσθαι δύνασθαι. καὶ Ἀαρὼν	μὲν	οὐκέτι τῇ Μωυσέος χάριτι τὴν
[4, 8]	λέγοντος ἀκροᾶσθαι τοῦ θεοῦ. πενθεῖ	μὲν	οὖν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐφ'
[4, 3]	ἐδόκει χρηστὰ τῷ λαῷ. τότε	μὲν	οὖν διαλύουσι τὸν σύλλογον, τῇ
[4, 6]	τῷ θεῷ δοκοῦντες ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται	μὲν	οὖν ἐκ τῶν τάξεων ἄνδρες
[4, 6]	Ζαμβρίᾳ τὴν αἰτίαν εἰληφότας. ἀπόλλυνται	μὲν	οὖν καὶ ὑπὸ τῆς τούτων
[4, 8]	συμβῆναι τῇ γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία	μὲν	οὖν κράτιστον καὶ ὁ κατ'
[4, 3]	τούτων ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν θέμενος. τὰ	μὲν	οὖν πρεσβύτερα τῆς ἐμῆς γενέσεως
[4, 6]	καὶ δημοσίᾳ πάντες εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς	μὲν	οὖν στρατοπεδεύει καὶ ἀγαγὼν τὴν
[4, 2]	καὶ δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο	μὲν	οὖν ταῦτα λέγων ὁ Κορῆς
[4, 8]	μήτ' ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν	μὲν	οὖν τοιάνδε Μωυσῆς κατέλιπε, νόμους
[4, 5]	τοῦ μαχίμου παντὸς ἀπολωλότος. Ἀμορραίους	μὲν	οὖν τοιοῦτο πάθος κατέλαβεν οὔτε
[4, 8]	μήτε τῶν ἄλλων ζῴων. (Αὕτη	μὲν	οὖν ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν νόμων
[4, 8]	ἐξελέγξῃ τὴν παιδίσκην ἐφθαρμένην, δημότις	μὲν	οὖσα τοῦ μὴ σωφρόνως προστῆναι
[4, 8]	εἰ γένοιτο ἔρως ὑμῖν, ἔστω	μὲν	οὗτος ὁμόφυλος, πρόνοια δ' αὐτῷ
[4, 8]	τῇ πολιτείᾳ παρεκάλει. καὶ τότε	μὲν	οὕτω διελύθησαν. (Βούλομαι δὲ τὴν
[4, 3]	εἶναι τοῖς ὁρῶσι. καὶ οἱ	μὲν	οὕτως ἀπώλοντο ἐπίδειξις τοῦ θεοῦ
[4, 6]	οὐκ ἀπαγορεύσει τὸ θεῖον ἀφθονίαν	μὲν	παντοίων ἀγαθῶν ἐν εἰρήνῃ χορηγοῦν,
[4, 8]	κόρην ἄλλῳ κατηγγυημένην φθείρας, εἰ	μὲν	πείσας καὶ πρὸς τὴν φθορὰν
[4, 8]	τοῖς ἀνθρώποις τοιαῦται γίγνοιντο, γράμμασι	μὲν	περὶ τοῦ μηδέποτε συνελθεῖν ἰσχυριζέσθω:
[4, 8]	ταῦτα γίνεσθαι δεικνύναι. καὶ τὸ	μὲν	πλῆθος ὤμνυεν. (Ἐδίδασκε δὲ αὐτούς,
[4, 8]	εἵποντο δεδακρυμένοι, καὶ Μωυσῆς τοὺς	μὲν	πόρρω τῇ χειρὶ κατασείων μένειν
[4, 6]	τοὺς Ἰσραηλίτας καταλυσαμένους. καὶ τοὺς	μὲν	πρέσβεις ταῦτα εἰπὼν ἀπέλυσε. (Μαδιηνῖται
[4, 2]	θεοῦ περιορᾶν, παρὰ τοὺς νόμους	μὲν	τἀδελφῷ τὴν ἱερωσύνην Ἀαρῶνι δόντα,
[4, 2]	πλήθους τιμὴν μεταστῆσαι. καὶ ὁ	μὲν	ταῦτα κακοήθως μετ' εὐπρεπείας πρὸς
[4, 6]	εὐπορίαν αὐτῶν ἀπολέσθαι. καὶ ὁ	μὲν	ταῦτα λέγων ἐπειρᾶτο τοὺς νέους
[4, 6]	ποιήσειε τοῦτο σημαίνειν. (Καὶ ὁ	μὲν	ταῦτα τοῦ θεοῦ κελεύσαντος ἥκει
[4, 6]	συγχωρήσαντος δὲ τοῦ Βαλάκου δὶς	μὲν	τεθυκότι τὸ θεῖον οὐκ ἐπένευσε
[4, 4]	παρὰ πάντων γίνεται δηλῶσαι. (Τῶν	μὲν	τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ πόλεων τρισκαίδεκα
[4, 8]	κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο δὲ ἐκ	μὲν	τῆς αὐτῆς ἐπιμιξίας αὐτοῖς ὑπάρξειν,
[4, 8]	πονηροὶ γὰρ ὁμοίως ἑκάτεροι, ὁ	μὲν	τὸ αἴσχιστον πείσας ἑκουσίως ὑπομεῖναι
[4, 2]	εἰς τὴν ἐκκλησίαν. καὶ πρὸς	μὲν	τὸ πλῆθος οὐδένα ἐποιήσατο λόγον,
[4, 6]	τὰ λείποντα διδόναι. (Καὶ ὁ	μὲν	τοιαῦτα ἐπεθείαζεν οὐκ ὢν ἐν
[4, 8]	ἔτους ἑκάστου προεῖπον τελεῖν, τὴν	μὲν	τοῖς Λευίταις, τὴν δ' ἑτέραν
[4, 8]	ἐμπεριάγειν μεταξὺ δυοῖν ὀροῖν, Γριζαίου	μὲν	τοῦ ἐκ δεξιῶν κειμένου, τοῦ
[4, 6]	τὸν θεὸν ὀργισθήσεσθαι. καὶ ὁ	μὲν	τοῦθ' ὑποθέμενος αὐτοῖς ᾤχετο. (Τῶν
[4, 8]	τε καὶ ἱερέας. καὶ πρώτους	μὲν	τοὺς ἐπὶ τῷ Γρίζειν γενομένους
[4, 8]	οὗ σὺ μὴ πειραθείης. κἂν	μὲν	τούτοις θεραπεύηται τὸ τῶν νέων
[4, 4]	τοῖς ἱερεῦσι καταβάλλειν ἀργύριον, γυναῖκα	μὲν	τριάκοντα σίκλους ἄνδρα δὲ πεντήκοντα.
[4, 4]	ἔχειν τὴν ἀρχιερωσύνην. καὶ ὁ	μὲν	τρὶς αὐτὸν τοῦ θεοῦ χειροτονήσαντος
[4, 8]	στὰς ἀντικρὺ τοῦ τεμενίσματος εὐχαριστησάτω	μὲν	τῷ θεῷ, ὅτι τῆς ἀπ'
[4, 8]	εὐχαριστίας καὶ γενομένης ἐπ' ἀμοιβῇ	μὲν	τῶν ἤδη γεγονότων ἐπὶ δὲ
[4, 3]	ὑπὲρ τούτων ταλαιπωρίαις. καὶ πρότερον	μὲν	ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας αὐτῶν, νῦν
[4, 8]	κρατῶσιν, ὅπως τῷ θεῷ τῶν	μὲν	ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι καὶ περὶ τῶν
[4, 4]	πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν, καὶ> περὶ	μὲν	ὧν ἠκροᾶτο εἰς ἀπολογίαν οὐ
[4, 6]	εἰδότων ἀφίησιν. ἐγὼ δὲ μέμνημαι	μὲν	ὧντε καὶ σὺ καὶ Μαδιηνῖται
[4, 6]	αὐτῷ μνήμης ἠξίωσε. καὶ ταῦτα	μὲν	ὡς ἂν αὐτοῖς τισι δοκῇ
[4, 5]	βασιλεὺς στρατὸν ἄγων, καὶ σπεύδων	μὲν	ὡς ἐπὶ συμμαχίαν τὴν Σιχῶνος
[4, 7]	τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς καὶ δηλούντων	μὲν	ὡς τεθνήκοι τις τῶν φυλετῶν
[4, 4]	ἐν τῇ πρὸ ταύτης βίβλῳ	δεδηλώκαμεν,	εὐπορίαν ἐπενόησε. πάντων δὲ τῶν
[4, 8]	τὴν μεγίστην ἀράμενοι διὰ σπουδῆς	ἀνεθρέψαμεν	μηδενὸς φειδὼ ποιούμενοι τοῦ καὶ
[4, 7]	ἀπέδειξε Φινεές, οὗ μικρῷ πρότερον	ἐμνήσθημεν	φυλάξαντος τοῖς Ἑβραίοις τοὺς νόμους
[4, 6]	τοιούτοις ὑμᾶς τιμῆσαι ξενίοις δεομένους	ἐπείσθημεν.	καὶ νῦν, ἐπεί φατε πρὸς
[4, 6]	ἐνθάδ' ἥκουσαι ἡμεῖς εἰς ὁμιλίαν	ἥκομεν,	οὐδ' ἐμπορευσόμεναι τὴν ὥραν τοῦ
[4, 8]	περὶ ὧν ἐν ἑτέρᾳ γραφῇ	λέξομεν.	ταῖς δ' ἑξῆς ἡμέραις, συνεχὲς
[4, 6]	μικρὸν ἀπαγγελοῦμεν προδιηγησάμενοι πρῶτον ὃ	παρελίπομεν:	δίκαιον γὰρ> ἐπὶ τούτου τὴν
[4, 6]	τὴν μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν	ἀγαπήσομεν	τὸν μεθ' ὑμῶν βίον ὡς
[4, 2]	γὰρ ἔδωκεν ὁ θεὸς οὐχ	ἡμάρτομεν	τοῦτο καὶ μὴ βουλομένων ὑμῶν
[4, 2]	ἡγεμόνα. στάσις οὖν αὐτοὺς οἵαν	ἴσμεν	οὔτε παρ' Ἕλλησιν οὔτε παρὰ
[4, 6]	ἐπ' αὐτοὺς ἐξόδου μετὰ μικρὸν	ἀπαγγελοῦμεν	προδιηγησάμενοι πρῶτον ὃ παρελίπομεν: δίκαιον
[4, 8]	φέρε καὶ περὶ τούτων βραχέα	προσδιατάξωμεν,	ὡς ἂν προειδότες ἃ χρὴ
[4, 6]	φέρε βωμούς τε ἑτέρους αὖθις	ἐγείρωμεν	καὶ θυσίας ταῖς πρὶν παραπλησίας
[4, 6]	καὶ θυσίας ταῖς πρὶν παραπλησίας	ἐπιτελέσωμεν,	εἰ πεῖσαι τὸν θεὸν δυνηθείην
[4, 2]	φθόνου, καὶ γὰρ φυλέτης ὢν	ἐτύγχανεν	αὐτοῦ καὶ συγγενής, ἀχθόμενος ὅτι
[4, 8]	τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ γεγευμένοις ἀπολείπεσθαι	συνέβαινεν	αὐτοῦ. τὴν δ' ὑπερβολὴν τῆς
[4, 1]	ἧς ἔτι ταύτην αὐτοῖς χείρω	συνέβαινεν	εἶναι δοκεῖν, ἐπὶ τὴν πρὸς
[4, 6]	τῇ ῥομφαίᾳ καὶ τὴν Χοσβίαν	ἀπέκτεινεν.	οἱ δὲ νέοι πάντες, οἷς
[4, 2]	τιμὴν ὁ θεός τινι παρασχεῖν	ἔκρινεν,	ἐγὼ ταύτης δικαιότερος τυγχάνειν γένει
[4, 7]	ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις, καὶ χρόνον	ἔταξεν	εἶναι τῆς φυγῆς τὸν αὐτὸν
[4, 4]	ταῦτα μετὰ τὴν στάσιν Μωυσῆς	διέταξεν,	ἄρας μετὰ πάσης τῆς στρατιᾶς
[4, 7]	ταύτην λαβεῖν καταστρεψαμένους οὓς ἐκεῖνος	ἀπέδειξεν	ἡμῖν πολεμίους. οἱ δ' ὁρῶντες
[4, 6]	τὴν ἀρχήν, ἅ τε καὶ	προυπῆρξεν	ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις γενόμενα
[4, 8]	τοὺς πολεμίους παρὰ τὸ ἔργον	τραπὲν	εἰς φυγὴν ὠφελήσῃ. τούς τε
[4, 6]	αὐτὸν Ζαμβρίας ἀλλὰ σὺ μέν,	εἶπεν,	ὦ Μωυσῆ, χρῶ νόμοις οἷς
[4, 8]	τῆς πολιτείας κόσμον συμπορίζων ἀναλογιζόμενος	προεῖπεν,	ὡς δηλώσειεν αὐτῷ τὸ θεῖον,
[4, 8]	γέγραπται δὲ πάνθ' ὡς ἐκεῖνος	κατέλιπεν	οὐδὲν ἡμῶν ἐπὶ καλλωπισμῷ προσθέντων
[4, 8]	ἑξάμετρον αὐτοῖς ἀνέγνω, ἣν καὶ	καταλέλοιπεν	ἐν βίβλῳ ἐν τῷ ἱερῷ
[4, 8]	τῶν δικαστῶν ὡς παρὰ τὸ	διαφθαρὲν	ἐν τῇ γαστρὶ μειώσας τὸ
[4, 6]	τῶν πληγῶν, ἃς ὁ Βάλαμος	ἐπέφερεν	αὐτῇ κακοπαθῶν τῇ θλίψει τῇ
[4, 8]	μετ' αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ	ἄρρεν	καὶ τὸν τῆς παιδοποιίας καρπόν,
[4, 8]	κηρύξας τὸν τόπον ἐν ᾧ	εὗρεν	ἀποδότω, τὴν ἐκ τῆς ἑτέρου
[4, 8]	δ' ἑξῆς ἡμέραις, συνεχὲς γὰρ	ἐκκλησίασεν,	εὐλογίας αὐτοῖς δίδωσι καὶ κατάρας
[4, 2]	δυσπειθέσι, τοῦτο καὶ τοῖς Ἰουδαίοις	συνέπεσεν:	ἑξήκοντα γὰρ ὄντες μυριάδες καὶ
[4, 8]	γενόμενα τὸ πλῆθος εἰς δάκρυα	προύπεσεν,	ὡς καὶ τὰς γυναῖκας στερνοτυπουμένας
[4, 3]	ἤχου κατὰ τὰς ἐκείνων σκηνὰς	συνίζησεν	ἡ γῆ καὶ πάνθ' ὅσα
[4, 2]	εὐγενείᾳ, κοινὸν γὰρ ἡμῖν τοῦτο	ἐποίησεν	ὁ θεὸς τὸν αὐτὸν δοὺς
[4, 8]	ὧν τὸν ἡμέτερον λαὸν εὐεργετεῖν	ἠθέλησεν.	ἀνθ' ὧν προευλογῆσαι τὴν τοῦ
[4, 6]	δή τινων περὶ ταῦτα, μεγάλως	ἐτίμησεν	ἀναγράψας αὐτοῦ τὰς μαντείας, καὶ
[4, 8]	θυρώμασιν αὐτῶν τὰ μέγιστα ὧν	εὐεργέτησεν	αὐτοὺς ὁ θεὸς ἔν τε
[4, 5]	λαοῦ τριακονθήμερον ἄγοντος, ἐπεὶ τοῦτ'	ἐλώφησεν,	ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν στρατὸν
[4, 2]	τὸν λαὸν παροξυνόμενον ἰδὼν οὐκ	ἔδεισεν,	ἀλλὰ θαρρῶν οἷς περὶ τῶν
[4, 3]	βίας σαλευομένου κύματος πᾶς μὲν	ἔδεισεν	ὁ λαός, πατάγου δὲ καὶ
[4, 4]	νενομισμένων τὸ γεννηθὲν πρῶτον, ἂν	ἄρσεν	ᾖ, καταθῦσαι παρασχεῖν τοῖς ἱερεῦσιν,
[4, 3]	τοὺς αὖθις ἐσομένους αὐτὴν μαθεῖν,	ἐκέλευσεν	Ἐλεάζαρον τὸν Ἀαρῶνος υἱὸν τὰ
[4, 6]	δ' αὐτοὺς ἐκεῖνος βωμούς τε	ἐκέλευσεν	ἑπτὰ δείμασθαι τὸν βασιλέα καὶ
[4, 3]	πρὸς Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην ὑπηρέτας	ἐκέλευσεν	ἥκειν κατὰ τὰ συγκείμενα καὶ
[4, 4]	Μωυσῆς, ἄρχειν γὰρ μάχης οὐ	συνεβούλευσεν	ὁ θεὸς χρωμένῳ, τὴν δύναμιν
[4, 6]	καὶ ἡγεμόνα τὴν ἑαυτοῦ πρόνοιαν	ἐπένευσεν.	ὡς οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπινον γένος,
[4, 6]	κατὰ θεοῦ προαίρεσιν οἷς αὐτὸς	ἔσπευσεν	ὑπηρετεῖν εἴργεται. ταραττομένου δὲ αὐτοῦ
[4, 2]	τῆς κατὰ τοῦτ' αἰτίας ἡμᾶς	ἠλευθέρωσεν.	οὐ μὴν ἐξ ἐμῆς χάριτος
[4, 6]	τὸ πρὸς ἡδονὴν αὐτῇ γενησόμενον	ἐθεράπευεν.	ἐν τούτοις δ' ὄντων τῶν
[4, 8]	δεικνύναι. καὶ τὸ μὲν πλῆθος	ὤμνυεν.	(Ἐδίδασκε δὲ αὐτούς, ὡς ἂν
[4, 4]	τοῦ θεοῦ. ἔπειτα καιομένης ὡς	εἶχεν	ὅλης τῆς δαμάλιδος σὺν τῇ
[4, 2]	τιμῇ τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς	εἶχεν	ὑπὸ φθόνου, καὶ γὰρ φυλέτης
[4, 6]	καὶ δεσποίνας ἀποδειχθησομένας πάντων ὧν	ὑπῆρχεν	αὐτοῖς. ταῦτα δὲ ὀμνύντες ἔλεγον
[4, 8]	ὁ θεὸς καθ' ὥραν αὐτοῖς	παρέσχεν.	ἀναλώματα γὰρ οὐχ ἡγητέον ὅσα
[4, 8]	τοῦ γένους ἡμῖν ὁ θεὸς	παρέσχεν,	ἐλαύνειν δὲ οὕτως ὡς ἐπὶ
[4, 8]	μεταβολῆς φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο καὶ	παρέσχεν	ἐν ἅπασιν αὑτὸν ὑμῖν εὐμενῆ.
[4, 8]	ἣν ὁ θεὸς αὐτοῖς κτήσασθαι	παρέσχεν,	ἐπὶ τιμῇ τοῦ δεδωκότος ἀπολαύειν.
[4, 8]	αὐτὸ γῆς, ἣν αὐτοῖς κτήσασθαι	παρέσχεν,	εὐλογήσαντες θυσίας ἃς ὁ νόμος
[4, 3]	καὶ θεατὴν τεράτων ὅσα μοι	παρέσχεν	ἰδεῖν ἐκεῖνος ὁ τόπος ποιήσας,
[4, 8]	τριάκοντα, λύπη δὲ οὐκ ἄλλη	κατέσχεν	Ἑβραίους τοσαύτη τὸ μέγεθος, ὅση
[4, 7]	προεῖπον ἐπὶ τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν	ἔπεμψεν	στρατιὰν τοὺς πάντας εἰς δισχιλίους
[4, 8]	δακρύοντες. μόνη δ' ἡ γερουσία	προύπεμψεν	αὐτὸν καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος
[4, 6]	ἔλεγε δ' ὡς οὐκ ἄξια	δρῷεν	οὔτ' αὐτῶν οὔτε πατέρων τὴν
[4, 8]	παρθένον μήπω κατηγγυημένην αὐτὸς γαμείτω:	ἢν	δὲ τῷ πατρὶ τῆς κόρης
[4, 6]	δ' ὁ Βάλαμος οἷός τε	ἦν	ἀναστρέφειν, ἀλλ' ὁ θεὸς αὐτὸν
[4, 6]	Μαδιηνίτας ὑπὲρ αὐτῶν. οἱ δέ,	ἦν	γάρ τις ἀπὸ Εὐφράτου Βάλαμος
[4, 5]	κάλλος ἦν οἷος ὀλίγοι σφόδρα,	ἦν	δὲ καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖος
[4, 2]	καὶ μὴ βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες.	ἦν	δὲ καὶ τὸ μὴ προσέσθαι
[4, 8]	παρ' αὐτὴν τὴν ἡλικίαν συνίεσαν.	ἦν	δὲ κατ' ἐπίνοιαν τοῖς τε
[4, 4]	ἧς οὐδέποτε λήξειν τὸ δεινὸν	ἦν	εἰκὸς ἀλλ' εἰς χρόνον παραμενεῖν.
[4, 5]	παρ' ὧν οὐδὲν αὐτοῖς ὄφελος	ἦν	εἰς ταύτας συνδιωχθεῖσιν: Ἑβραῖοι γὰρ
[4, 4]	καὶ καρπὸν ὡραῖον, ἀμύγδαλα δ'	ἦν,	ἐκ τοιούτου ξύλου τῆς βακτηρίας
[4, 5]	πόλεων: οὐδὲν γὰρ παρὰ τούτων	ἦν	ἐμπόδιον τοῦ μαχίμου παντὸς ἀπολωλότος.
[4, 8]	οἷα τὰ καθ' ἡμᾶς ἀρχῆθεν	ἦν,	ἐπὶ τὴν τῶν ἄλλων τραπέσθαι
[4, 5]	ἔργον. ὁ δὲ Ἀμορραῖος οὐκέτ'	ἦν	ἐπιόντων ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ' αὐτός
[4, 3]	δὲ τοῖς εἰρημένοις: καὶ γὰρ	ἦν	καὶ ἐδόκει χρηστὰ τῷ λαῷ.
[4, 5]	πολεμικῶν, καὶ γὰρ ὥρα θέρους	ἦν,	καὶ ἐπιθυμίᾳ τοῦ πιεῖν. ἐπὶ
[4, 8]	παρὰ δίκην, εἰ δύναμις αὐτοῖς	ἦν	καὶ μετοικήσαντα ἂν καὶ πρὸς
[4, 8]	καὶ περὶ τούτου τὸ πένθος	ἦν	καὶ ὅτι μήπω καλῶς τῆς
[4, 6]	νέοι πάντες, οἷς ἀρετῆς ἀντιποίησις	ἦν	καὶ τοῦ φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ γενόμενοι
[4, 5]	διαβαίνειν τὸν Ἀρνῶνα κωλύειν ἑτοιμότατος	ἦν.	(Μωυσῆς δὲ ὁρῶν πολεμίως αὐτοῖς
[4, 8]	ὑμῖν εὐμενῆ. μᾶλλον δ' αὐτὸς	ἦν	ὁ καὶ τὴν ἀφήγησιν αὐτῶν
[4, 4]	εἰ καί τισι διὰ μίσους	ἦν	ὁ Μωυσῆς καὶ Ἀαρών, ἀφέντες
[4, 2]	τὸν γὰρ θεόν, εἴπερ αὐτὸς	ἦν	ὁ τὸν ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος, τὸν
[4, 5]	δὲ μέγεθός τε καὶ κάλλος	ἦν	οἷος ὀλίγοι σφόδρα, ἦν δὲ
[4, 8]	ἐκείνους καθ' ὧν τὸ φάρμακον	ἦν	παρεσκευασμένον. (Πηρώσας πασχέτω τὰ ὅμοια>
[4, 6]	ὑπερέχων, Ἐλεαζάρου γὰρ τοῦ ἀρχιερέως	ἦν,	περιαλγήσας τοῖς πεπραγμένοις ὑπὸ τοῦ
[4, 6]	δι' ἃ τὴν ἄφιξιν ἐποιησάμην,	ἦν	τέ μοι δι' εὐχῆς μηδὲν
[4, 4]	τοῦ στρατεύματος ὁρῶντος, κάταντες γὰρ	ἦν	τὸ χωρίον, ἀποδύεται τὴν ἀρχιερατικὴν
[4, 2]	διακείμενος: καὶ γὰρ οὐδὲ συνετὸν	ἦν	τοῖς κινδύνοις ἐμαυτὸν ὑποτιθέντα τοῖς
[4, 3]	καὶ πάνθ' ὅσα φίλα τούτοις	ἦν	ὑπήνεγκεν εἰς αὑτήν. ἠφανισμένων δ'
[4, 8]	καλλίστῳ καὶ δι' ἀρετὴν ἐπιφανεῖ,	ἣν	ἂν ὁ θεὸς ἑαυτῷ διὰ
[4, 8]	ἀφανῶς θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν δὲ εἰς	ἣν	ἀποφήνωσι πόλιν τὸν νεὼν τρὶς
[4, 8]	ὑπὲρ τῆς ἐνεγκαμένης αὐτὸ γῆς,	ἣν	αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν, εὐλογήσαντες θυσίας
[4, 1]	τῷ θεῷ πιστεύσαντες κτήσασθαι γῆν	ἣν	αὐτοῖς ὑπέσχηται θελήσασιν, ἀλλὰ μὴ
[4, 6]	ἂν οὐδείς, εἰ γῆς εἰς	ἣν	ἀφῖχθε τοὺς ἰδίους αὐτῆς θεοὺς
[4, 6]	ταῦτα φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν δὲ	ἣν	βούλονται πίστιν δώσειν ὁμολογούντων καὶ
[4, 7]	συναραμένους τῶν ἐπιλοίπων ἀγώνων γῆν	ἣν	διαβᾶσιν αὐτοῖς τὸν Ἰορδάνην ὁ
[4, 7]	τῶν ὅρων τῆς πόλεως εἰς	ἣν	ἔφυγε τὸν πεφονευκότα: ἑτέρῳ δὲ
[4, 8]	πρόρρησιν περιέχουσαν τῶν ἐσομένων, καθ'	ἣν	καὶ γέγονε τὰ πάντα καὶ
[4, 8]	ἔπειτα ποίησιν ἑξάμετρον αὐτοῖς ἀνέγνω,	ἣν	καὶ καταλέλοιπεν ἐν βίβλῳ ἐν
[4, 8]	ἱερεῦσι καὶ τὴν κιβωτόν, εἰς	ἣν	καὶ τοὺς δέκα λόγους γεγραμμένους
[4, 8]	τοῦτον ἐχθρὸν τήν τε γῆν,	ἣν	κτήσεσθε, κρατηθέντες ὅπλοις ὑπὸ τῶν
[4, 8]	τῶν ἐκ τῆς γῆς ἀναδιδομένων,	ἣν	ὁ θεὸς αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν,
[4, 8]	καὶ δι' ἀρετὴν ἐπιφανεῖ, ἣν	ἂν	ὁ θεὸς ἑαυτῷ διὰ προφητείας
[4, 8]	τοῖς καιροῖς περιπέσητε. ~(Γῆν ὑμῖν	ἣν	ὁ θεὸς ἔδωκε πόνων καταφρονοῦσι
[4, 8]	ἄλλην τινὰ αἰτίαν προφέροι, καθ'	ἣν	οὐ καλῶς ἐλέγχει αὐτοὺς ἀποφηναμένους:
[4, 8]	προνοίας τε τῆς ὑπὲρ ὑμῶν,	ἣν	οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον τῶν
[4, 3]	τῇ γενεᾷ καὶ τοῖς ὑπάρχουσιν	ἣν	πατοῦσι γῆν: τοῦτο γὰρ σῆς
[4, 8]	περὶ ἐθῶν καὶ αἰτιῶν ἀπόδοσιν,	ἣν	συλλαμβανομένου τοῦ θεοῦ μετὰ ταύτην
[4, 6]	ἐκπορίζοντος. γῆν τε οὖν ἐφ'	ἣν	ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε καθέξετε δουλεύσουσαν
[4, 8]	ἡγησάμην, αὐτός τε ταύτην ὀφειλομένην	ἀμοιβὴν	ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων εἰς μνήμην
[4, 8]	τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ τὴν	ἀμοιβὴν	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ γενησομένην
[4, 6]	εὐλαβεῖτο, καὶ γὰρ οὐδὲν πέπυστο	γῆν	ἄλλω πολυπραγμονεῖν τοὺς Ἑβραίους ἀπηγορευκότος
[4, 8]	δὲ ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ κεῖται	γῆν	ἀρίστην τῶν Χαναναίων καὶ πλείστην
[4, 8]	ἀπ' Αἰγυπτίων αὐτοὺς ὕβρεως ἀπαλλάξας	γῆν	αὐτοῖς ἀγαθὴν καὶ πολλὴν ἔδωκε
[4, 7]	καὶ προεῖπον ἐπὶ τὴν Μαδιηνιτῶν	γῆν	ἔπεμψεν στρατιὰν τοὺς πάντας εἰς
[4, 8]	ποίησιν μηχανημάτων μὴ κείρειν τὴν	γῆν	ἥμερα δένδρα κόπτοντας ἀλλὰ φείδεσθαι,
[4, 3]	τὴν Φαραώθου ποιήσας ἡγεμονίαν, ὁ	γῆν	ἡμῖν ἀμαθῶς ἔχουσι τῶν ὁδῶν
[4, 1]	καὶ τῷ θεῷ πιστεύσαντες κτήσασθαι	γῆν	ἣν αὐτοῖς ὑπέσχηται θελήσασιν, ἀλλὰ
[4, 7]	δὲ συναραμένους τῶν ἐπιλοίπων ἀγώνων	γῆν	ἣν διαβᾶσιν αὐτοῖς τὸν Ἰορδάνην
[4, 8]	δὲ τοῦτον ἐχθρὸν τήν τε	γῆν,	ἣν κτήσεσθε, κρατηθέντες ὅπλοις ὑπὸ
[4, 8]	τῆς οἰκουμένης πᾶσαν ἐμπλήσετε καὶ	γῆν	καὶ θάλασσαν τῆς αὑτῶν δουλείας.
[4, 8]	τε αὐτοῖς πολεμίων πληρωθῆναι τὴν	γῆν	καὶ κατασκαφῆναι πόλεις καὶ τὸν
[4, 8]	πόνων ἀπηλλάχθαι. βουσὶν ἀροῦν τὴν	γῆν,	καὶ μηδὲν τῶν ἑτέρων ζῴων
[4, 8]	κακῶς, ἐξελόντας δὲ τὴν Χαναναίων	γῆν	καὶ πᾶσαν διαφθείραντας τὴν ἐν
[4, 6]	ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε δῃῶσον τὴν Μαδιηνιτῶν	γῆν	καὶ τὰς πατρίδας αὐτῶν ἐκπολιορκῆσον.
[4, 8]	ἂν καὶ πρὸς ἄλλην μεταβάντα	γῆν.	κρατήσαντες δὲ τῇ μάχῃ τοὺς
[4, 8]	συντάξασθαι πρόκειται. (Ἐπειδὰν τὴν Χαναναίων	γῆν	κτησάμενοι καὶ σχολὴν ἐν χρήσει
[4, 7]	κτήσασθαι τὴν αἰτουμένην ὑπ' αὐτῶν	γῆν,	μὴ θέλειν δὲ συναραμένους τῶν
[4, 8]	φυτὰ καρποῦσθαι. (Τὴν ἀμπέλοις κατάφυτον	γῆν	μὴ σπείρειν: ἀρκεῖσθαι γὰρ αὐτὴν
[4, 5]	ὥστε μηδὲν ἀδικηθῆναι μήτε τὴν	γῆν	μήτε τοὺς ἐνοικοῦντας, ὧν Σιχὼν
[4, 8]	ὑπερβαίνειν τοὺς τὸν ὅρον μετακινοῦντας.	(Γῆν	ὁ φυτεύσας, πρὸ ἐτῶν τεσσάρων
[4, 8]	ἔλθοι, τό τε θεῖον τὴν	γῆν	προθυμοτέραν εἰς τὴν ἐκτροφὴν τῶν
[4, 6]	τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον ἐκπορίζοντος.	γῆν	τε οὖν ἐφ' ἣν ὑμᾶς
[4, 3]	καὶ τοῖς ὑπάρχουσιν ἣν πατοῦσι	γῆν:	τοῦτο γὰρ σῆς ἐπίδειξις ἂν
[4, 7]	δ' αὐτῶν καὶ τὴν Χαναναίων	γῆν	τρεῖς ἕτεραι πόλεις ἔμελλον ἀνατεθήσεσθαι
[4, 8]	ἐπιζητοῦντες ἀπαρασκεύαστοι τοῖς καιροῖς περιπέσητε.	~(Γῆν	ὑμῖν ἣν ὁ θεὸς ἔδωκε
[4, 6]	καὶ τῆς ἐπιθυμίας ἀκμαζούσης περὶ	ἀπαλλαγὴν	ἐγίνοντο. τοὺς δ' ἀθυμία πολλὴ
[4, 8]	μὴ ποιεῖν αὐτῷ δακρυτὴν τὴν	ἀπαλλαγὴν	ἑπομένους. οἱ δὲ καὶ τοῦτ'
[4, 4]	μεμιασμένους τῆς τέφρας ὀλίγον εἰς	πηγὴν	ἐνιέντες καὶ ὕσσωπον βαπτίσαντές τε
[4, 4]	καὶ τῆς τέφρας ταύτης εἰς	πηγὴν	ἔρραινον τρίτῃ τε καὶ ἑβδόμῃ
[4, 8]	παρεῖναί τι τοῦ καρποῦ πρὸς	συλλογὴν	τοῖς ἐξ ἰδίων οὐκ ἔχουσι
[4, 8]	μηδὲ τὴν ἴσην ἐπὶ τούτοις	ὀργήν	ποτε λαμβάνετε, ᾗ κατ' ἐμοῦ
[4, 4]	πεπρᾶχθαι, κατηγόρουν δ' αὐτοῦ τὴν	ὀργὴν	τοῦ θεοῦ γίνεσθαι τοσαύτην οὐχ
[4, 8]	παρὰ τὸ ἔργον τραπὲν εἰς	φυγὴν	ὠφελήσῃ. τούς τε νεωστὶ δειμαμένους
[4, 8]	ἐκ λίθων μὴ κατειργασμένων, ἀλλὰ	λογάδην	συγκειμένων, οἳ κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς
[4, 8]	τὸ κατὰ γένος ἕκαστα τάξαι:	σποράδην	γὰρ ὑπ' ἐκείνου κατελείφθη γραφέντα
[4, 8]	καὶ τὴν περὶ τὸ δίκαιον	σπουδὴν	προησκηκότες: ἑκάστῃ δὲ ἀρχῇ δύο
[4, 6]	τοὺς πρέσβεις, προθυμίαν μὲν καὶ	σπουδὴν	τὴν ἰδίαν ἐμφανίζων αὐτοῖς εἰς
[4, 8]	ἑκατὸν ἠνυσμένον δεῖ με τοῦ	ζῆν	ἀπελθεῖν καὶ τῶν πέρα τοῦ
[4, 3]	δόξης, μὴ κοινῶς ἐκ τοῦ	ζῆν	αὐτοὺς μεταστήσας μηδ' ὡς ἀποθανόντας
[4, 8]	οὐ γὰρ ἐπ' ἐξόδου τοῦ	ζῆν	δυσχεραίνοντας καταλιπεῖν ἠξίουν εἰς τὴν
[4, 8]	μὴ πόθῳ τούτων φειδόμενοι τοῦ	ζῆν	καὶ τηροῦντες αὑτοὺς εἰς τὴν
[4, 1]	ὕβρεως Μωυσῆν τύραννον ἀνέχεσθαι καὶ	ζῆν	πρὸς τὴν τούτου βούλησιν ἐξαπατωμένους,
[4, 6]	καὶ οὐχ ὥσπερ ἐν τυραννίδι	ζῆν	τὴν ὅλην ἐξ ἑνὸς ἐλπίδα
[4, 7]	τὴν Ἀμορῖτιν παρασχεῖν δορίκτητον οὖσαν:	ἀγαθὴν	γὰρ εἶναι βοσκήματα τρέφειν. ὁ
[4, 8]	αὐτοὺς ὕβρεως ἀπαλλάξας γῆν αὐτοῖς	ἀγαθὴν	καὶ πολλὴν ἔδωκε καρποῦσθαι, μαρτυράμενος
[4, 8]	τῆς ἑτέρου ζημίας ὠφέλειαν οὐκ	ἀγαθὴν	ὑπολαμβάνων. ὁμοίως καὶ περὶ βοσκημάτων
[4, 8]	τῆς γῆς καὶ ἱδρυθέντι μὴ	λήθην	λαβεῖν τῆς Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως, ἀλλὰ
[4, 4]	καὶ γεωργίας ἄπειρον ὁλόκληρον δέ,	ξανθὴν	πᾶσαν, μικρὸν ἄπωθεν τοῦ στρατοπέδου
[4, 3]	περὶ σοῦ δοξάζοντας οὐχ ὅσια:	εὑρεθείην	γὰρ ἂν οὕτως ἀγαθὸς ὑπηρέτης
[4, 6]	ἐπιτελέσωμεν, εἰ πεῖσαι τὸν θεὸν	δυνηθείην	ἐπιτρέψαι μοι τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς
[4, 8]	ἀνδράποδα, ὥρκου τῶν νόμων αὐτοὺς	φυλακὴν	ποιήσασθαι καὶ τῆς τοῦ θεοῦ
[4, 8]	θεοῦ καὶ τὴν τῶν νόμων	φυλακὴν	σπουδάσασιν ὧν τε Μωυσῆς εἶπε
[4, 7]	ἔλεγον ἑαυτοὺς κτίσαντας πόλεις εἰς	φυλακὴν	τέκνων καὶ γυναικῶν καὶ κτήσεως
[4, 8]	τῷ τοῖς ὀξέως τι πράττειν	ἀνάγκην	ἔχουσιν ἐμπόδιον εἶναι καὶ βλάπτειν
[4, 4]	τῆς αὑτῶν ἀλλὰ μὴ θρησκείας	ἀνάγκην	κομίζειν τοῖς ἱερεῦσιν ἔνυστρόν τε
[4, 8]	οὐκ ἐάσει τινὰς ἀποκυλισθέντας ἀπολέσθαι.	(Παρακαταθήκην	δὲ ὥσπερ ἱερόν τι καὶ
[4, 6]	ὑπὸ τῆς ἀδείας ἔργῳ τὴν	δίκην	αὐτὸν εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ κωλῦσαι
[4, 8]	πολέμου γεγονότα πάσχοι κακῶς παρὰ	δίκην,	εἰ δύναμις αὐτοῖς ἦν καὶ
[4, 8]	τοιαῦτα τοῖς ἀνθρώποις, ἀναπεμπέτωσαν τὴν	δίκην	εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν, καὶ
[4, 3]	αὐτοῖς τοῦτον ποιήσεις ἐμόν, καὶ	δίκην	εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ τὸν σὸν
[4, 4]	λαὸν πρὸς τῷ μηδεμίαν ὑποσχεῖν	δίκην	ἔτι καὶ τὴν ἱερωσύνην ἀναμφίλεκτον
[4, 8]	μνηστευσάμενος ἔπειτα μὴ τοιαύτην εὕροι,	δίκην	λαχὼν αὐτὸς μὲν κατηγορείτω χρώμενος
[4, 3]	δὲ φανερὰν τὴν ἐπ' αὐτοῖς	δίκην	οὕτως μεμηνότων κατὰ τῆς σῆς
[4, 6]	παντοίων ἀγαθῶν ἐν εἰρήνῃ χορηγοῦν,	νίκην	δὲ καὶ κράτος ἐν πολέμῳ.
[4, 5]	δίδωσι. τοῦ δὲ θεοῦ καὶ	νίκην	ἐπισημήναντος αὐτὸς θαρσαλέως εἶχε πρὸς
[4, 6]	ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι καὶ	νίκην	τὴν ἐπ' αὐτῷ λαβεῖν, ἐπὶ
[4, 6]	τὰς βλάβας. ὑμεῖς δ' εἰ	νίκην	τινὰ πρὸς βραχὺν καιρὸν κατ'
[4, 4]	ἦν τὸ χωρίον, ἀποδύεται τὴν	ἀρχιερατικὴν	στολὴν καὶ παραδοὺς αὐτὴν Ἐλεαζάρῳ
[4, 4]	αὑτῶν Ἄραβες νενομίκασι, πρότερον μὲν	Ἄρκην	λεγομένην Πέτραν δὲ νῦν ὀνομαζομένην.
[4, 8]	πατρί. ἂν δ' ἐξελέγξῃ τὴν	παιδίσκην	ἐφθαρμένην, δημότις μὲν οὖσα τοῦ
[4, 8]	ἑτέρων ζῴων σὺν αὐτοῖς> ὑπὸ	ζεύγλην	ἄγοντας, ἀλλὰ κατ' οἰκεῖα γένη
[4, 8]	ἔρωτα καὶ κάλλος ἢ κατ'	ἄλλην	αἰτίαν, τῆς δ' ἑτέρας ἐν
[4, 8]	χαριζομένους μήτε εἴκοντας φόβῳ μήτε	ἄλλην	καθάπαξ αἰτίαν κυριωτέραν τῆς τῶν
[4, 8]	καὶ μετοικήσαντα ἂν καὶ πρὸς	ἄλλην	μεταβάντα γῆν. κρατήσαντες δὲ τῇ
[4, 6]	ταὐτὰ πᾶσιν ἡγητέον ἢ ζητεῖν	ἄλλην	οἰκουμένην, ἐν ᾗ βιώσονται μόνοι
[4, 8]	καὶ μήτε νομίμων τῶν παρόντων	ἄλλην	προτιμήσητε διάταξιν μήτ' εὐσεβείας ἧς
[4, 8]	διαφθορᾷ τοῦ δικαίου ἐνδείξαιτ' ἢ	ἄλλην	τινὰ αἰτίαν προφέροι, καθ' ἣν
[4, 5]	ἐσκύλευον καὶ λείαν ἔλαβον καὶ	πολλὴν	ἀφθονίαν τῶν ἐκ τῆς γῆς
[4, 8]	ἀπαλλάξας γῆν αὐτοῖς ἀγαθὴν καὶ	πολλὴν	ἔδωκε καρποῦσθαι, μαρτυράμενος δὲ ὡς
[4, 8]	οἱ δὲ ἐδάκρυόν τε καὶ	πολλὴν	ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο τοῦ στρατηγοῦ μεμνημένοι
[4, 8]	αὐτοὺς δηλοῦντας, ὅτι καὶ στρατιὰν	πολλὴν	ἔχοντες καὶ ἵππους καὶ ὅπλα
[4, 5]	ὑποτελεῖς ἐκείνῳ παρέλαβον καὶ λείαν	πολλὴν	ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ πάντες
[4, 7]	διήρπασαν αὐτῶν τὴν χώραν καὶ	πολλὴν	λείαν λαβόντες καὶ τοὺς οἰκήτορας
[4, 8]	νόμοις διωρισμένων, οἵ τε νόμοι	πολλὴν	πρὸς ἁμαρτάνοντας ἕξουσι παρρησίαν, ὡς
[4, 6]	ὥσπερ ἐν τυραννίδι ζῆν τὴν	ὅλην	ἐξ ἑνὸς ἐλπίδα τοῦ βίου
[4, 2]	καταλιπεῖν. (Μωυσῆς δὲ τὴν Κορέου	διαβολὴν	ἐκ πολλοῦ προειδὼς καὶ τὸν
[4, 8]	καὶ προπετῶς ἐπενεγκεῖν αἰτίαν καὶ	διαβολὴν	πρόστιμον ἐκτινύτω πληγὰς τεσσαράκοντα μιᾷ
[4, 1]	διαλυθείσης ἀκόσμως διωκόμενον εἰς τὴν	παρεμβολὴν	συνέφυγε, καὶ τῷ παρ' ἐλπίδας
[4, 8]	ναόν: ἔσεσθαι δὲ τὴν τούτων	ἀποβολὴν	οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις. (Παρορμήσας
[4, 8]	βίβλοις τεθνεῶτα, δείσας μὴ δι'	ὑπερβολὴν	τῆς περὶ αὐτὸν ἀρετῆς πρὸς
[4, 8]	ἀπολείπεσθαι συνέβαινεν αὐτοῦ. τὴν δ'	ὑπερβολὴν	τῆς τοῦ πλήθους οἰμωγῆς καὶ
[4, 4]	τὸ χωρίον, ἀποδύεται τὴν ἀρχιερατικὴν	στολὴν	καὶ παραδοὺς αὐτὴν Ἐλεαζάρῳ τῷ
[4, 8]	κλωστὴν ἐξ ἐρίου καὶ λίνου	στολὴν	φορείτω: τοῖς γὰρ ἱερεῦσι μόνοις
[4, 8]	τὴν Χαναναίων γῆν κτησάμενοι καὶ	σχολὴν	ἐν χρήσει τῶν ἀγαθῶν ἔχοντες
[4, 8]	κλέψας τετραπλῆν τὴν ζημίαν ἀποτινέτω	πλὴν	βοός, πενταπλῆν δ' ὑπὲρ τούτου
[4, 8]	ἐξουσίαν ἔχοντος ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι αὐτήν,	πλὴν	εἰ μὴ μεγάλας αἰτίας αὐτῷ
[4, 8]	περὶ τοῦ δόξαντος αὐτοῖς ἔστωσαν,	πλὴν	εἰ μή τι χρήματα λαβόντας
[4, 8]	ὅμοια> στερούμενος οὗπερ ἄλλον ἐστέρησε,	πλὴν	εἰ μήτι χρήματα λαβεῖν ἐθελήσειεν
[4, 8]	τὸ τελεῖν ὑμῖν φόρους σώζετε	πλὴν	τοῦ Χαναναίων ἔθνους τούτους γὰρ
[4, 8]	τειχίου. βόσκημα δὲ ὁ κλέψας	τετραπλῆν	τὴν ζημίαν ἀποτινέτω πλὴν βοός,
[4, 8]	τὴν ζημίαν ἀποτινέτω πλὴν βοός,	πενταπλῆν	δ' ὑπὲρ τούτου καταβαλλέτω. ὁ
[4, 8]	θεοῦ τοῖς πενομένοις ἔλεον νέμοντος.	μύλην	δὲ καὶ τὰ περὶ ταύτην
[4, 2]	γὰρ οὗτοι τῶν ταύτην τὴν	φυλὴν	νεμομένων καὶ δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ.
[4, 2]	τοῦτ' αἰτίας ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν. οὐ	μὴν	ἐξ ἐμῆς χάριτος λαβεῖν ἀλλὰ
[4, 4]	ὁρῶντα κακῶς ἀπολωλότας. ἔτι γε	μὴν	καὶ παρὰ τῶν οἰκείων τοῖς
[4, 2]	ἡμᾶς μεγέθει χρημάτων ὑπερβάλλεις, οὐ	μὴν	οὐδ' εὐγενείᾳ, κοινὸν γὰρ ἡμῖν
[4, 8]	μίσους φύντας ἐκ φαύλων. οὐ	μὴν	οὐδὲ πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν λογιστέον
[4, 3]	Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν Ἀβίραμον καὶ	Δαθάμην,	οἵ σου καταδικάζουσιν ἀναισθησίαν ὡς
[4, 3]	ὡς ἀλιτηρίους ἀπολωλέναι τοὺς περὶ	Δαθάμην	οὐδ' ἐλυποῦντο. (Μωυσῆς δ' ἐκάλει
[4, 3]	ἀξιώσας ἀπῄει πρὸς τοὺς περὶ	Δαθάμην,	οὐχ ἡγούμενος εἶναι δεινὸν βαδίζειν
[4, 3]	ἀντειπόντες ἠκολούθουν. οἱ δὲ περὶ	Δαθάμην	πυθόμενοι τὸν Μωυσῆν μετὰ τῶν
[4, 3]	καὶ Μωυσῆς πρὸς Ἀβίραμον καὶ	Δαθάμην	ὑπηρέτας ἐκέλευσεν ἥκειν κατὰ τὰ
[4, 4]	δὴ καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ	Μαριάμην	τελευτὴ τοῦ βίου καταλαμβάνει τεσσαρακοστὸν
[4, 3]	Ἑβραίων τινὸς κατὰ τοῦ δικαίου	προσηκάμην	οὔτε πλούτῳ κατέκρινα πενίαν νικᾶν
[4, 8]	τοῦτο γὰρ ἐν τοῖς νόμοις	διεταξάμην,	μὴ συγκεχωρήσθω: ἄδικον γὰρ τὸν
[4, 8]	οὓς ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ	συνεταξάμην	κατήκοοι καὶ φύλακες γένοισθε καὶ
[4, 3]	παντὸς φυλάξεις κακοῦ, ὃν δ'	ἐπηρασάμην	ὄλεθρον αὐτοῖς τοῦτον ποιήσεις ἐμόν,
[4, 4]	λαμβάνει ταῦτ' ἐστίν: ἀναγκαῖον δ'	ἡγησάμην	ἃ τοῖς ἱερεῦσιν ἰδίᾳ παρὰ
[4, 8]	μέλλον ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος καλῶς ἔχειν	ἡγησάμην,	αὐτός τε ταύτην ὀφειλομένην ἀμοιβὴν
[4, 8]	κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ, δίκαιον	ἡγησάμην	μηδὲ νῦν ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν ὑπὲρ
[4, 8]	θεοῦ πύθοιτο. τούτου χάριν ἀναγκαῖον	ἡγησάμην	προδιαστείλασθαι, μὴ καί τις ἡμῖν
[4, 6]	καὶ δι' ἃ τὴν ἄφιξιν	ἐποιησάμην,	ἦν τέ μοι δι' εὐχῆς
[4, 6]	ἢ θαλάσσης εἰς μνήμην τὴν	ἐμήν.	ἐξ ὧν ἁπάντων λαβόντων τέλος
[4, 3]	δοὺς τὴν ἱερωσύνην ἀλλὰ κατ'	ἐμὴν	χάριν. παράστησον δὲ καὶ νῦν,
[4, 6]	ἐλευθέρου, καὶ γὰρ οὐδὲ λαθεῖν	προεθέμην:	θύω τε θεοῖς οἷς θύειν
[4, 8]	ταῦτα δ' οὐκ ὀνειδίζειν ὑμᾶς	προεθέμην,	οὐ γὰρ ἐπ' ἐξόδου τοῦ
[4, 6]	τὸν στρατὸν τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι	προεθέμην	οὔτ' ἐφ' οἷς τὸ γένος
[4, 8]	καὶ πρὸς ἀλλήλους κατέλιπε τούτους	ὑπερεθέμην	εἰς τὴν περὶ ἐθῶν καὶ
[4, 8]	τε ὄψει καὶ τῇ ὁμιλίᾳ	μνήμην	αὐτῶν ἐντιθέντας: ἀνεπιμίκτους γὰρ ἀλλήλοις
[4, 8]	τὸ γένος αὐτῶν καὶ τὴν	μνήμην:	βεβαία γὰρ ἂν οὕτως ὑμῖν
[4, 8]	τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν, καὶ	μνήμην	ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ
[4, 8]	ὑβρίζων τὴν τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῦ	μνήμην.	ἐρομένης δὲ τῆς γερουσίας, διὰ
[4, 8]	τυγχάνειν ὑβρίσαντα τὴν τοῦ κατοιχομένου	μνήμην.	καὶ ὁ μὲν ἐκ τῆς
[4, 6]	διὰ γῆς ἢ θαλάσσης εἰς	μνήμην	τὴν ἐμήν. ἐξ ὧν ἁπάντων
[4, 8]	ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων εἰς	μνήμην	ὑμῖν τὸ σέβειν τε καὶ
[4, 6]	κατεσκευακὼς ἀτοπίαν: ἐγὼ δ' ἂν	στεροίμην	εἰκότως ὧν πράττω νυνὶ κρίνας
[4, 2]	μὴ προσέσθαι παρέχοντος ἐκείνου τὴν	τιμὴν	ἀσεβές, καὶ πάλιν ἀξιοῦντ' ἔχειν
[4, 8]	περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς καὶ τὴν	τιμὴν	αὐτοῖς μὴ νέμωσιν ἢ δι'
[4, 8]	ἐμπεσὸν βόσκημά τινος διαφθαρῇ, τὴν	τιμὴν	αὐτοῦ τῷ δεσπότῃ καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω
[4, 2]	τἀδελφῷ διαβολῆς ὡς κεχαρισμένου τὴν	τιμὴν	αὐτῷ ῥυόμενος. ~(Ταῦτα Μωυσέος εἰπόντος
[4, 2]	θεοῦ καὶ τῶν νόμων τὴν	τιμὴν	ἐχαριζόμην, οὐκ ἂν ἐμαυτῷ παρεὶς
[4, 2]	εἰκότως ἂν ἡ Ῥουβήλου τὴν	τιμὴν	ἔχοι λαμβανόντων αὐτὴν Δαθάμου καὶ
[4, 4]	θεοῦ χειροτονήσαντος βεβαίως εἶχε τὴν	τιμήν,	ἡ δὲ τῶν Ἑβραίων στάσις
[4, 2]	ἐπραγματεύετο τὴν παρὰ τοῦ πλήθους	τιμὴν	μεταστῆσαι. καὶ ὁ μὲν ταῦτα
[4, 2]	ἐκ τῆς Λευίτιδος φυλῆς τὴν	τιμὴν	ὁ θεός τινι παρασχεῖν ἔκρινεν,
[4, 2]	τὸν ἄξιον ἂν εἰς τὴν	τιμὴν	παράγειν, οὐχὶ τοῖς πολλῶν ὑποδεεστέροις
[4, 8]	καὶ ὁ πλήξας καὶ τὴν	τιμὴν	τὴν ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται αὐτῶν
[4, 8]	δόξῃ συνοικίζειν αὐτῷ, πεντήκοντα σίκλους	τιμὴν	τῆς ὕβρεως καταβαλλέτω. γυναικὸς δὲ
[4, 4]	τε τῷ στρατῷ χορηγῆσαι καὶ	τιμὴν	τοῦ ὕδατος αὐτοὺς κελεῦσαι καταβαλεῖν.
[4, 2]	καὶ τῶν νόμων τὴν τιμὴν	ἐχαριζόμην,	οὐκ ἂν ἐμαυτῷ παρεὶς δοῦναι
[4, 8]	οὗ βούλησιν κἀγὼ χρήσιμος ὑμῖν	ἐγενόμην,	οὐ μέχρι τοῦ δεῦρο στήσει
[4, 3]	τις οὔτε γῆθεν ἀναδοθὲν κατὰ	ὑποδρομὴν	καύματος οὔτε κατὰ βίαν πνευμάτων
[4, 2]	καί τοι κατὰ τὴν ὑμετέραν	γνώμην	αὐτοῦ τυγχάνων: ὃ γὰρ ἔδωκεν
[4, 6]	μὲν οὐ δυνηθέντα θείᾳ προνοίᾳ,	γνώμην	δὲ ὑποθέμενον, ᾗ χρησαμένων τῶν
[4, 6]	ἐπὶ τούτου τὴν τοῦ νομοθέτου	γνώμην	μὴ παρελθεῖν ἀνεγκωμίαστον. τὸν γὰρ
[4, 6]	δὲ ὁδὸν αὐτοῦ διακωλύοντος παρὰ	γνώμην	τοῦ θεοῦ γενομένην. καταδείσας δ'
[4, 3]	Αἰγύπτου σταλῆναι καὶ τὴν σὴν	γνώμην	τούτοις ἐμφανίσαι, ὁ τὴν Αἰγυπτίων
[4, 3]	τις εἴποι πρὸς τοῦτο τὴν	γνώμην	τρέπων ἐθορύβει. πέμψας δὲ καὶ
[4, 8]	ἀρίστων εἶναι χρησίμου. νῦν δέ,	συγγνώμην	γὰρ χρὴ νέμειν ἐφ' ἁμαρτήμασι
[4, 8]	ὃς ὑμῖν πολὺς διαβᾶσι τὸν	Ἰορδάνην	καὶ τὴν Χαναναίαν κτησαμέναις περιστήσεται.
[4, 7]	γῆν ἣν διαβᾶσιν αὐτοῖς τὸν	Ἰορδάνην	ὁ θεὸς παραδώσειν ὑπέσχηται ταύτην
[4, 3]	σῇ γίνεται πάντα καὶ δρωμένοις	μηχανὴν	ἐξεπόρισας οἶκτον ἐν πᾶσι δεινοῖς
[4, 3]	οὔτε πλούτῳ κατέκρινα πενίαν νικᾶν	δυναμένην	οὔτε ἐπὶ βλάβῃ τοῦ κοινοῦ
[4, 8]	ἅψασθαι καὶ κοινωνίας, πρὶν ἢ	ξυραμένην	αὐτὴν καὶ πένθιμον σχῆμα ἀναλαβοῦσαν
[4, 8]	λάβῃ παρθένον ἄν τε καὶ	γεγαμημένην,	βουλομένῳ συνοικεῖν μὴ πρότερον ἐξέστω
[4, 8]	ἀποθνησκέτω. ὁ φθείρας παρθένον μήπω	κατηγγυημένην	αὐτὸς γαμείτω: ἢν δὲ τῷ
[4, 8]	αὐτῷ στερεῖσθαι. ὁ κόρην ἄλλῳ	κατηγγυημένην	φθείρας, εἰ μὲν πείσας καὶ
[4, 8]	θεοῦ ψῆφον βεβαίαν εἰς αἰῶνα	κειμένην	ἀναιρεῖν, ὡς πολέμων ἐντεῦθεν καὶ
[4, 6]	ὁ θεὸς αὐτὸν χωρεῖν τὴν	προκειμένην	παρώρμησε προστάξας ὅτιπερ ἂν αὐτὸς
[4, 6]	οἰκουμένην οἰκητήριον δι' αἰῶνος ἴστε	προκειμένην	ὑμῖν, καὶ τὸ πλῆθος ὑμῶν
[4, 8]	καὶ τὴν διάταξιν τῆς πολιτείας	ἀναγεγραμμένην.	οἱ δὲ ἐδάκρυόν τε καὶ
[4, 3]	ποιήσας τὸ πέλαγος καὶ τὴν	ἀνακεκομμένην	θάλασσαν τοῖς Αἰγυπτίων ἐπικυμήνας ὀλέθροις,
[4, 4]	Ἄραβες νενομίκασι, πρότερον μὲν Ἄρκην	λεγομένην	Πέτραν δὲ νῦν ὀνομαζομένην. ἐνταῦθα
[4, 4]	Ἄρκην λεγομένην Πέτραν δὲ νῦν	ὀνομαζομένην.	ἐνταῦθα ὑψηλοῦ περιέχοντος ὄρους αὐτὸ
[4, 8]	ἔχειν ἡγησάμην, αὐτός τε ταύτην	ὀφειλομένην	ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων εἰς
[4, 8]	ἡ γυνὴ μαρτυράσθω τοῦθ' ὅτι	βουλομένην	αὐτὴν ἐπὶ τοῦ οἴκου μένειν
[4, 4]	ἀδελφῆς τοῦ στρατηγοῦ κάθαρσιν τοιαύτην	γενομένην	ἀπῆγε τὴν δύναμιν διὰ τῆς
[4, 6]	διακωλύοντος παρὰ γνώμην τοῦ θεοῦ	γενομένην.	καταδείσας δ' ὁ Βάλαμος οἷός
[4, 2]	παρ' Ἕλλησιν οὔτε παρὰ βαρβάροις	γενομένην	κατέλαβεν, ὑφ' ἧς ἅπαντας ἀπολέσθαι
[4, 6]	ὁλοκαυτεῖ τυθέντας, ὡς τρόπον εἶδε	σημαινομένην,	ὁ λεώς, φησίν, οὗτος εὐδαίμων,
[4, 3]	καὶ εἰρήνην σῶζε τὴν πληθὺν	ἑπομένην	τοῖς σοῖς προστάγμασιν, ἀπαθῆ τηρῶν
[4, 8]	ἀμοιβὴν τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ	γενησομένην	ἐπὶ τῇ χρηστότητι. (Οἱ δὲ
[4, 8]	ἂν δ' ἐξελέγξῃ τὴν παιδίσκην	ἐφθαρμένην,	δημότις μὲν οὖσα τοῦ μὴ
[4, 6]	πᾶσιν ἡγητέον ἢ ζητεῖν ἄλλην	οἰκουμένην,	ἐν ᾗ βιώσονται μόνοι κατὰ
[4, 6]	Χαναναίων χωρήσει γῆ, τὴν δ'	οἰκουμένην	οἰκητήριον δι' αἰῶνος ἴστε προκειμένην
[4, 7]	τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ τοῦ κτήσασθαι τὴν	αἰτουμένην	ὑπ' αὐτῶν γῆν, μὴ θέλειν
[4, 6]	λαβεῖν, ἐπὶ τὴν τοῦ Ζαμβρίου	σκηνὴν	παραγενόμενος αὐτόν τε παίων τῇ
[4, 8]	δυσὶ πλαξὶ κατέθετο, καὶ τὴν	σκηνήν:	τῷ τε λαῷ παρῄνεσε κρατήσαντι
[4, 4]	μηνὸς δὲ Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ κατὰ	σελήνην.	θάπτουσι δ' αὐτὴν δημοσίᾳ πολυτελῶς
[4, 4]	καὶ ἑκατόν. ἀποθνήσκει δὲ κατὰ	σελήνην	νουμηνίᾳ μηνὸς ὄντος τοῦ παρὰ
[4, 8]	ἔν τε πολέμοις καὶ κατ'	εἰρήνην	νόμους τε συντιθεὶς καὶ τὸν
[4, 3]	τοῦ λοιποῦ βραβεύων ὁμόνοιαν καὶ	εἰρήνην	σῶζε τὴν πληθὺν ἑπομένην τοῖς
[4, 8]	μὲν καλῶς ὑμᾶς ἔχειν τὴν	εἰρήνην	φυλάττειν, εἰ δὲ φρονοῦντες ἐφ'
[4, 8]	οἱ τοῖς νόμοις ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ	δεινὴν	ἐποιοῦντο τὴν ἐπιζήτησιν, τὸ περιὸν
[4, 8]	τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ'	ἐκείνην	τὴν ἡμέραν οὐκ ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον
[4, 5]	αὐτοῦ καὶ τὸ μέγεθος ἐτεκμηριώσαντο	κλίνην	αὐτοῦ λαβόντες ἐν Ῥαβαθᾶ πόλει
[4, 6]	ὤκλασε, κατὰ βούλησιν θεοῦ φωνὴν	ἀνθρωπίνην	ἀφεῖσα κατεμέμφετο τὸν Βάλαμον ὡς
[4, 6]	διὰ τὴν τῆς ὄνου φωνὴν	ἀνθρωπίνην	οὖσαν ἐπιφανεὶς καὶ ὁ ἄγγελος
[4, 5]	ἐρήμου ῥέων εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν	λίμνην	ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν τε Μωαβῖτιν
[4, 6]	τῶν Μωυσεῖ δοχθέντων τὸ πρὸς	ἡδονὴν	αὐτῇ γενησόμενον ἐθεράπευεν. ἐν τούτοις
[4, 8]	βουλητὸν, ἀλλὰ μὴ τὴν ἰδίαν	ἡδονὴν	διώκοντα μόνον τοῦ κατ' αὐτὴν
[4, 8]	δὲ παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα δι'	ἡδονὴν	ἢ διὰ κέρδος πρὸς τὴν
[4, 3]	ἐσομένων, καὶ τῶν μὲν εἰς	ἡδονὴν	λαμβανόντων, εἰ Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν,
[4, 6]	οὔτ' αὐτῶν οὔτε πατέρων τὴν	ἡδονὴν	προτιμήσαντες τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ
[4, 6]	βρώμασιν ἔχαιρον καὶ πάντ' εἰς	ἡδονὴν	τῶν γυναικῶν ἐπὶ τοὐναντίον οἷς
[4, 6]	πίστιν δ' εὐνοίας λαβοῦσαι τὴν	μόνην	ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν
[4, 6]	καὶ νικῆσαι τὴν τῶν ὁρώντων	σωφροσύνην	ἱκανὰς διὰ τὸ κάλλος ἀσκήσαντες
[4, 2]	τοὺς νόμους μὲν τἀδελφῷ τὴν	ἱερωσύνην	Ἀαρῶνι δόντα, μὴ τῷ κοινῷ
[4, 3]	σοῦ κελεύσαντος Ἀαρῶνι δοὺς τὴν	ἱερωσύνην	ἀλλὰ κατ' ἐμὴν χάριν. παράστησον
[4, 4]	ὑποσχεῖν δίκην ἔτι καὶ τὴν	ἱερωσύνην	ἀναμφίλεκτον τἀδελφῷ παρασχεῖν: οὐδένα γὰρ
[4, 2]	ὑπάρχει. καὶ νῦν Ἀαρῶνι τὴν	ἱερωσύνην	οὐκ ἐπειδὴ πλούτῳ προεῖχε, σὺ
[4, 4]	ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι γὰρ ἐκεῖνον τὴν	ἱερωσύνην,	οὗπερ ἂν ὁ θεὸς ἐπισημήνῃ
[4, 2]	καὶ τοῖς υἱέσιν αὐτοῦ τὴν	ἱερωσύνην	παρέδωκεν; εἰ μὲν γὰρ ἐκ
[4, 2]	δὲ μεμφθῆναι τοῖς παρὰ τὴν	ἱερωσύνην	πεπραγμένοις δυνάμενον. θυμιάσετε οὖν συνελθόντες
[4, 2]	πρώτων ἄνδρες σπεύδοντες ἀφελέσθαι τὴν	ἱερωσύνην	τὸν Μωυσέος ἀδελφὸν καὶ τοῦτον
[4, 3]	οὐκέτι τῇ Μωυσέος χάριτι τὴν	ἀρχιερωσύνην	ἔχειν δοκῶν, ἀλλὰ τῇ τοῦ
[4, 4]	συνεχώρουν Ἀαρῶνι καλῶς ἔχειν τὴν	ἀρχιερωσύνην.	καὶ ὁ μὲν τρὶς αὐτὸν
[4, 8]	αὐτοῖς μὴ νέμωσιν ἢ δι'	αἰσχύνην	ἢ διὰ σύνεσιν ἐξυβρίζοντες εἰς
[4, 6]	τυπτομένη ὤκλασε, κατὰ βούλησιν θεοῦ	φωνὴν	ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα κατεμέμφετο τὸν Βάλαμον
[4, 6]	αὐτοῦ διὰ τὴν τῆς ὄνου	φωνὴν	ἀνθρωπίνην οὖσαν ἐπιφανεὶς καὶ ὁ
[4, 7]	τὸ πεντηκοστὸν μέρος, τὴν δὲ	λοιπὴν	νέμει τῷ λαῷ. καὶ διῆγον
[4, 5]	ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν στρατὸν	παρῆν	ἐπὶ τὸν ποταμὸν Ἀρνῶν' ὃς
[4, 8]	τῶν ὀφειλομένων αὐτῷ στερεῖσθαι. ὁ	κόρην	ἄλλῳ κατηγγυημένην φθείρας, εἰ μὲν
[4, 2]	προεστάναι τῆς εὐσεβείας: ἄτοπον γὰρ	Κορῆν	ἐφιέμενον τῆς τιμῆς τὴν ἐξουσίαν
[4, 8]	τοῦτο τοῦ ἐλευθέρου γάμου τὴν	κόρην,	ἡ δὲ παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα
[4, 3]	ἐπ' Αἰγύπτου σταλῆναι καὶ τὴν	σὴν	γνώμην τούτοις ἐμφανίσαι, ὁ τὴν
[4, 3]	ἀλλὰ κατὰ βούλησιν βραβευόμενον τὴν	σὴν	εἰς τέλος ἔρχεται, ὅτι δὲ
[4, 8]	καὶ δόξαντος εἰς σωτηρίαν τὴν	σὴν	καὶ παιδείαν τῶν ἀρίστων εἶναι
[4, 8]	ἕξει τὰ πράγματα: μηδὲ τὴν	ἴσην	ἐπὶ τούτοις ὀργήν ποτε λαμβάνετε,
[4, 2]	συγγενέσι κατεβόα δεινὸν εἶναι λέγων	Μωυσῆν	δόξαν αὑτῷ θηρώμενον κατασκευάσαι καὶ
[4, 8]	τοῦ θεοῦ προνοησομένου διὰ τὸ	Μωυσῆν	εἶναι τὸν παρακαλοῦντα. ὧν τε
[4, 7]	ἄλλοις ἅπασι, κοινολογησάμενοι παρεκάλουν τὸν	Μωυσῆν	ἐξαίρετον αὐτοῖς τὴν Ἀμορῖτιν παρασχεῖν
[4, 2]	ὁρῶν ἐν ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ τὸν	Μωυσῆν	καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν ὑπὸ φθόνου,
[4, 3]	δὲ περὶ Δαθάμην πυθόμενοι τὸν	Μωυσῆν	μετὰ τῶν ἀξιολόγων τῆς πληθύος
[4, 3]	ὑπακούσεσθαι τοῖς ἀγγέλοις ἔφασαν καὶ	Μωυσῆν	οὐ περιόψεσθαι κατὰ τοῦ λαοῦ
[4, 8]	λογιζόμενοι. καὶ τὸ μὲν κατὰ	Μωυσῆν	τέλος τοιοῦτον ἡμῖν δεδηλώσθω.
[4, 1]	τῆς παρ' Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν ὕβρεως	Μωυσῆν	τύραννον ἀνέχεσθαι καὶ ζῆν πρὸς
[4, 3]	τὸ πλῆθος καὶ τῆς εἰς	Μωυσῆν	ὑποψίας, ἐπένευσαν δὲ τοῖς εἰρημένοις:
[4, 4]	ἐβούλοντο ταῦτα χωρὶς τῆς εἰς	Μωυσῆν	χάριτος τοῦ θεοῦ πεπρᾶχθαι, κατηγόρουν
[4, 2]	τὸ πλῆθος καὶ βάλλειν τὸν	Μωυσῆν	ὡρμήκεσαν, εἴς τε ἐκκλησίαν ἀκόσμως
[4, 8]	ἀίδιόν τε ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν	τῶν	ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν, καὶ μνήμην ἐμαυτῷ
[4, 5]	Σιχὼν ἐκράτει, τοῖς τε κατὰ	τὴν	ἀγορὰν χρῆσθαι πρὸς τὸ ἐκείνων
[4, 4]	αὐτῷ τελευτήσας ἔτει, ᾧ καὶ	τὴν	ἀδελφὴν ἀπέβαλε, βιοὺς δὲ ἔτη
[4, 4]	ἐρήμου ἐκπεριιών. (Τότε δὴ καὶ	τὴν	ἀδελφὴν αὐτοῦ Μαριάμην τελευτὴ τοῦ
[4, 3]	σὴν γνώμην τούτοις ἐμφανίσαι, ὁ	τὴν	Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν σείσας καὶ τῆς
[4, 4]	τεσσαρακοστὸν ἔτος πεπληρωκυῖαν ἀφ' οὗ	τὴν	Αἴγυπτον κατέλιπε μηνὸς δὲ Ξανθικοῦ
[4, 7]	πρὸς τὸ πονεῖν μαλακίαν πεποιῆσθαι	τὴν	αἴτησιν, ἀλλ' ὅπως τὴν λείαν
[4, 2]	αὐτὴν Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι προδιελθὼν	τὴν	αἰτίαν ἀφ' ἧς ἐγένετο. (Κορῆς
[4, 6]	τοὺς ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ	τὴν	αἰτίαν εἰληφότας. ἀπόλλυνται μὲν οὖν
[4, 1]	θελήσασιν, ἀλλὰ μὴ τῷ διὰ	τὴν	αἰτίαν ταύτην ἐπ' ὀνόματι τοῦ
[4, 6]	θεῷ: συνεβούλευέ τε διὰ ταύτην	τὴν	αἰτίαν χωρεῖν παρ' αὐτοὺς τὴν
[4, 7]	πάντων τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ τοῦ κτήσασθαι	τὴν	αἰτουμένην ὑπ' αὐτῶν γῆν, μὴ
[4, 6]	ἡγούμενος παρὰ πολλῶν ἐμαυτῷ πραγματεύεσθαι	τὴν	ἀλήθειαν, καὶ οὐχ ὥσπερ ἐν
[4, 8]	ἡμᾶς ἀρχῆθεν ἦν, ἐπὶ τὴν	τῶν	ἄλλων τραπέσθαι διήγησιν. γέγραπται δὲ
[4, 8]	πρέσβιστόν ἐστιν, ἔπειτα καὶ τὴν	τῶν	ἄλλων χαρίζεται περιουσίαν, ὡς καὶ
[4, 8]	τήν τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ	τὴν	ἀμοιβὴν τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ
[4, 7]	παρεκάλουν τὸν Μωυσῆν ἐξαίρετον αὐτοῖς	τὴν	Ἀμορῖτιν παρασχεῖν δορίκτητον οὖσαν: ἀγαθὴν
[4, 7]	τοὺς ἐν τέλει πάντας συνεχώρει	τὴν	Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς ἐπὶ τῷ συμμαχῆσαι
[4, 8]	κύριος ἔστω τὰ φυτὰ καρποῦσθαι.	(Τὴν	ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν μὴ σπείρειν:
[4, 8]	ὁ πλήξας καὶ τὴν τιμὴν	τὴν	ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν.
[4, 3]	ὁδῶν ποιήσας τὸ πέλαγος καὶ	τὴν	ἀνακεκομμένην θάλασσαν τοῖς Αἰγυπτίων ἐπικυμήνας
[4, 8]	ζῆν δυσχεραίνοντας καταλιπεῖν ἠξίουν εἰς	τὴν	ἀνάμνησιν φέρων μηδὲ παρ' ὃν
[4, 6]	τοὺς δ' ἀθυμία πολλὴ πρὸς	τὴν	ἀναχώρησιν τῶν γυναικῶν κατέλαβε καὶ
[4, 6]	καλῶς αὐτοῖς ἂν ἔχοι μεταβαλέσθαι,	τὴν	ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ ἐν τῷ
[4, 7]	αὐτὸν καὶ δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς	τὴν	ἀξίωσιν αὐτῶν ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ
[4, 6]	καὶ Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί μοι	τὴν	ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές, φέρε βωμούς
[4, 8]	παρεκάλει μὴ ποιεῖν αὐτῷ δακρυτὴν	τὴν	ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ δὲ καὶ
[4, 8]	ὅλης τῆς ἡμέρας εἰς θέαν	τὴν	ἁπάντων θαπτέσθω νυκτός. οὕτως δὲ
[4, 8]	εἴη παρεσχηκώς: ἀλλὰ μηδὲ ἀναβάλλεσθαι	τὴν	ἀπόδοσιν, ἀλλ' αὐθημερὸν ἐκτίνειν ὡς
[4, 8]	ἕξοντες. ἂν δὲ ἀναισχυντῶσι περὶ	τὴν	ἀπόδοσιν, μὴ περὶ τὴν οἰκίαν
[4, 6]	νομοθέτην δὲ ὁρῶν μὴ περαιτέρω	τὴν	ἀπόνοιαν αὐτοῦ προαγαγεῖν ἐκ τῆς
[4, 1]	ὀνόματι τοῦ θεοῦ κωλύοντι προσσχοῖεν.	τὴν	ἀπορίαν οὖν λογιζόμενοι καὶ τὴν
[4, 8]	πόλιν ἄνδρες ἑπτὰ οἱ καὶ	τὴν	ἀρετὴν καὶ τὴν περὶ τὸ
[4, 5]	μεσημβρίας ὁρίζοντος αὐτό, Ἰοβάκου δὲ	τὴν	ἀρκτῴαν αὐτοῦ πλευρὰν περιγράφοντος, ὃς
[4, 6]	ἐνίαις οὐδ' οἰκεῖσθαί πω συνέβαινε	τὴν	ἀρχήν, ἅ τε καὶ προυπῆρξεν
[4, 8]	ἡ πρὸς τὸ ὁμόφυλον ἀτιμία	τὴν	ἀρχὴν ἀπὸ τῶν περὶ τὰ
[4, 4]	γὰρ ἦν τὸ χωρίον, ἀποδύεται	τὴν	ἀρχιερατικὴν στολὴν καὶ παραδοὺς αὐτὴν
[4, 3]	μὲν οὐκέτι τῇ Μωυσέος χάριτι	τὴν	ἀρχιερωσύνην ἔχειν δοκῶν, ἀλλὰ τῇ
[4, 4]	θεῷ συνεχώρουν Ἀαρῶνι καλῶς ἔχειν	τὴν	ἀρχιερωσύνην. καὶ ὁ μὲν τρὶς
[4, 2]	ἔχειν εἰς ἅπαντα χρόνον μὴ	τὴν	ἀσφάλειαν τὴν ἐπ' αὐτῇ βεβαιοῦντος
[4, 5]	διὰ πάσης ἐρήμου ῥέων εἰς	τὴν	Ἀσφαλτῖτιν λίμνην ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν
[4, 8]	πρότερος, μὴ ἐξεῖναι αὐτῇ ἐπανιέναι.	τὴν	ἄτεκνον τἀνδρὸς αὐτῇ τετελευτηκότος ὁ
[4, 8]	ἐστὶ καὶ συνατιμοῦσθαι δοκεῖ τοῖς	τὴν	αὐτὴν αὐτῷ προσηγορίαν ἔχουσιν οὐχ
[4, 8]	ἐλέου καὶ προνοίας τοῦ θεοῦ	τὴν	αὐτὴν ταύτην ἐξ ὁμοίου πάθους
[4, 8]	τὸν θεόν, ὅτι μηδὲν παρὰ	τὴν	αὐτοῦ βούλησιν ἀπόλοιτο καὶ κακίαν
[4, 2]	ἱερωσύνης τυχεῖν, ἀλλ' οὐ κατὰ	τὴν	αὐτοῦ χάριν, ἧκεν εἰς τὴν
[4, 8]	οὐ μέχρι τοῦ δεῦρο στήσει	τὴν	αὑτοῦ πρόνοιαν, ἀλλ' ἐφ' ὃν
[4, 1]	προγόνους ὧν ἐπετρόπευσε καὶ διὰ	τὴν	αὐτῶν ἀρετὴν πρότερόν τε παρασχεῖν
[4, 3]	παρὰ τῷ λαῷ καὶ διὰ	τὴν	αὐτῶν, ᾗ κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον
[4, 8]	δ' αὐτὸς ἦν ὁ καὶ	τὴν	ἀφήγησιν αὐτῶν διδοὺς καὶ τὰ
[4, 8]	παρίησιν ἀνθρώποις λαμβάνειν, τοῦ θεοῦ	τὴν	ἀφθονίαν τῶν ἀγαθῶν χορηγοῦντος οὐκ
[4, 6]	προθύμως ἠγάγετε καὶ δι' ἃ	τὴν	ἄφιξιν ἐποιησάμην, ἦν τέ μοι
[4, 7]	Χαναναίους μάχην πρόφασιν εὐπρεπῆ τὴν	τῶν	βοσκημάτων ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους τε
[4, 8]	συνειργασμένους τοῦ καρποῦ καὶ περὶ	τὴν	γένεσιν αὐτοῦ πονήσαντας. μηδὲ ὀπώρας
[4, 8]	τοῖς ἐπ' αὐτοῦ κατοπτεύειν, ἀπέπεμπε	τὴν	γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ καὶ τὸν
[4, 8]	βούληται γαμεῖν ὁ ἀδελφός, ἐπὶ	τὴν	γερουσίαν ἐλθοῦσα ἡ γυνὴ μαρτυράσθω
[4, 8]	εἰς ποίησιν μηχανημάτων μὴ κείρειν	τὴν	γῆν ἥμερα δένδρα κόπτοντας ἀλλὰ
[4, 8]	ὅπλων τε αὐτοῖς πολεμίων πληρωθῆναι	τὴν	γῆν καὶ κατασκαφῆναι πόλεις καὶ
[4, 8]	ἀρότρου πόνων ἀπηλλάχθαι. βουσὶν ἀροῦν	τὴν	γῆν, καὶ μηδὲν τῶν ἑτέρων
[4, 5]	πίστεσιν, ὥστε μηδὲν ἀδικηθῆναι μήτε	τὴν	γῆν μήτε τοὺς ἐνοικοῦντας, ὧν
[4, 8]	δεομένων ἔλθοι, τό τε θεῖον	τὴν	γῆν προθυμοτέραν εἰς τὴν ἐκτροφὴν
[4, 3]	ὅ τις εἴποι πρὸς τοῦτο	τὴν	γνώμην τρέπων ἐθορύβει. πέμψας δὲ
[4, 8]	ἐλευθερούσθω καὶ τὰ τέκνα καὶ	τὴν	γυναῖκα ἐλευθέραν ἐπαγόμενος. (Ἐὰν δέ
[4, 8]	τελεῖν, τὴν μὲν τοῖς Λευίταις,	τὴν	δ' ἑτέραν πρὸς τὰς εὐωχίας,
[4, 5]	μεγέθους καὶ τῆς εὐπρεπείας πλεονεκτήμασι.	τὴν	δ' ἰσχὺν αὐτοῦ καὶ τὸ
[4, 6]	ὀλίγον ἡ Χαναναίων χωρήσει γῆ,	τὴν	δ' οἰκουμένην οἰκητήριον δι' αἰῶνος
[4, 8]	αὐτοῦ γεγευμένοις ἀπολείπεσθαι συνέβαινεν αὐτοῦ.	τὴν	δ' ὑπερβολὴν τῆς τοῦ πλήθους
[4, 7]	τῆς ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν μέρος,	τὴν	δὲ λοιπὴν νέμει τῷ λαῷ.
[4, 6]	οὐχὶ τοῦ κτήνους ὄντος αἰτίου,	τὴν	δὲ ὁδὸν αὐτοῦ διακωλύοντος παρὰ
[4, 6]	λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ	τὴν	δέησιν ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ'
[4, 2]	τοῖς ἐκ τοῦ παρανομεῖν ἄλλῳ	τὴν	διὰ τούτου εὐδαιμονίαν χαρίζεσθαι. ἀλλ'
[4, 8]	οἵους αὐτός τε βούλεται κἀγὼ	τὴν	διάνοιαν αὐτοῦ σαφῶς ἐξεπιστάμενος παραινῶ,
[4, 8]	ἐν βιβλίῳ τοὺς νόμους καὶ	τὴν	διάταξιν τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην. οἱ
[4, 6]	ὕβριν ὑπὸ τῆς ἀδείας ἔργῳ	τὴν	δίκην αὐτὸν εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ
[4, 8]	πολλὰ τοιαῦτα τοῖς ἀνθρώποις, ἀναπεμπέτωσαν	τὴν	δίκην εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν,
[4, 4]	Μωυσῆς οὐκ ἀρεσκόμενος οὐδὲ συγχωρῶν	τὴν	δίοδον ἔνοπλον τὴν στρατιὰν ἀγαγὼν
[4, 5]	τῶν πόλεων, οἱ δὲ πρὸς	τὴν	δίωξιν οὐκ ἔκαμνον, ἀλλ' οἷς
[4, 2]	ταύτην ἐπὶ τῷ πλήθει ποιήσασθαι	τὴν	δόσιν, ἀλλ' οὐκ ἐπὶ τἀδελφῷ
[4, 4]	στρατηγοῦ κάθαρσιν τοιαύτην γενομένην ἀπῆγε	τὴν	δύναμιν διὰ τῆς ἐρήμου καὶ
[4, 6]	μὲν οὖν στρατοπεδεύει καὶ ἀγαγὼν	τὴν	δύναμιν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῳ κατὰ
[4, 4]	οὐ συνεβούλευσεν ὁ θεὸς χρωμένῳ,	τὴν	δύναμιν ὑπανῆγε διὰ τῆς ἐρήμου
[4, 6]	σύμμαχον εἰς ἅπαντα καὶ ἡγεμόνα	τὴν	ἑαυτοῦ πρόνοιαν ἐπένευσεν. ὡς οὐδέν
[4, 8]	πειθομένων μὲν καλῶς ὑμᾶς ἔχειν	τὴν	εἰρήνην φυλάττειν, εἰ δὲ φρονοῦντες
[4, 8]	τόπον ἐν ᾧ εὗρεν ἀποδότω,	τὴν	ἐκ τῆς ἑτέρου ζημίας ὠφέλειαν
[4, 6]	τιμωρεῖν ἀξιῶν κατὰ τοὺς> νόμους	τὴν	ἑκάστου πρὸς τὸ κεχαρισμένον αὐτῷ
[4, 6]	τὸ θεῖον λέγειν, βιάζεσθαι δὲ	τὴν	ἐκείνου βούλησιν: οὐδὲν γὰρ ἐν
[4, 6]	Μαδιηνιτῶν πεμψάντων τὰς θυγατέρας κατὰ	τὴν	ἐκείνου παραίνεσιν οἱ τῶν Ἑβραίων
[4, 3]	μοι τοῦ πενθεροῦ καταλιπόντος ἀφεὶς	τὴν	ἐκείνων ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν ἐμαυτὸν
[4, 8]	πατέρων μὴ κολάζειν, ἀλλὰ διὰ	τὴν	ἐκείνων αὐτῶν ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον
[4, 5]	τὸ ἔργον γεγονότας, Ἑβραῖοι δὲ	τὴν	ἐκείνων παρελάμβανον. ἔστι δὲ χωρίον,
[4, 2]	τὴν αὐτοῦ χάριν, ἧκεν εἰς	τὴν	ἐκκλησίαν. καὶ πρὸς μὲν τὸ
[4, 3]	ἀγωνιζομένων. συνέβαινε δ' εἶναι θορυβώδη	τὴν	ἐκκλησίαν μετεώρου τοῦ πλήθους ὄντος
[4, 3]	τῇ δ' ἐπιούσῃ συνῆλθον εἰς	τὴν	ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι τῇ θυσίᾳ καὶ
[4, 8]	θεῖον τὴν γῆν προθυμοτέραν εἰς	τὴν	ἐκτροφὴν τῶν καρπῶν ἀπεργάσεται μὴ
[4, 1]	αὐτῶν ἀρετὴν πρότερόν τε παρασχεῖν	τὴν	ἐλευθερίαν καὶ νῦν βουλομένοις πονεῖν
[4, 6]	γῆς ἢ θαλάσσης εἰς μνήμην	τὴν	ἐμήν. ἐξ ὧν ἁπάντων λαβόντων
[4, 8]	Χαναναίων γῆν καὶ πᾶσαν διαφθείραντας	τὴν	ἐν αὐτῇ πληθὺν καθὰ πρέπει,
[4, 3]	ἐπικυμήνας ὀλέθροις, ὁ γυμνοῖς οὖσι	τὴν	ἐξ ὅπλων ἀσφάλειαν χαρισάμενος, ὁ
[4, 2]	γὰρ Κορῆν ἐφιέμενον τῆς τιμῆς	τὴν	ἐξουσίαν τοῦ τίνι παράσχῃ ταύτην
[4, 2]	ἅπαντα χρόνον μὴ τὴν ἀσφάλειαν	τὴν	ἐπ' αὐτῇ βεβαιοῦντος ἡμῖν τοῦ
[4, 3]	τέχνης νικωμένου. ποιήσεις δὲ φανερὰν	τὴν	ἐπ' αὐτοῖς δίκην οὕτως μεμηνότων
[4, 6]	μαντείας, καὶ παρὸν αὐτῷ σφετερίσασθαι	τὴν	ἐπ' αὐτοῖς δόξαν καὶ ἐξιδιώσασθαι
[4, 6]	πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι καὶ νίκην	τὴν	ἐπ' αὐτῷ λαβεῖν, ἐπὶ τὴν
[4, 2]	τὴν κρίσιν τῷ θεῷ καὶ	τὴν	ἐπὶ τούτοις αὐτοῦ μένε ψηφοφορίαν,
[4, 4]	κληρουχίας προσέταξε ποιεῖν. (Μετὰ δὲ	τὴν	ἐπὶ τῷ πένθει τῆς ἀδελφῆς
[4, 8]	νόμοις ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ δεινὴν ἐποιοῦντο	τὴν	ἐπιζήτησιν, τὸ περιὸν αὐτοῦ τῆς
[4, 6]	δι' εὐχῆς μηδὲν ἀδικῆσαί σου	τὴν	ἐπιθυμίαν. κρείττων δὲ ὁ θεὸς
[4, 1]	~(Ἑβραίους δ' ὁ κατὰ	τὴν	ἐρημίαν βίος ἀηδὴς καὶ χαλεπὸς
[4, 8]	ἐν Αἰγύπτῳ συμφορῶν καὶ κατὰ	τὴν	ἐρημίαν πρόνοιαν τῶν ἐν τοῖς
[4, 1]	τὴν ἀπορίαν οὖν λογιζόμενοι καὶ	τὴν	ἐρημίαν, ὑφ' ἧς ἔτι ταύτην
[4, 1]	ἀναστήσας τὸ στράτευμα προῆλθεν εἰς	τὴν	ἔρημον, ἐνταῦθα νομίζων ἡσυχάσειν αὐτοὺς
[4, 1]	ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω τῶν Χαναναίων εἰς	τὴν	ἔρημον. καὶ τοῦ πλήθους ἐπιτρέψαντος
[4, 8]	γέλωτα θηρωμένους αὑτοῖς ἐμποδίζειν πλάνῃ	τὴν	ἑτέρου χρείαν. Ὁμοίως μηδὲ βλασφημείτω
[4, 8]	τῷ θεῷ φίλα πράξετε καὶ	τὴν	εὐδαιμονίαν βεβαίαν ἕξετε: ἱερὰ πόλις
[4, 8]	εἰσηγήσονται τὰς ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι	τὴν	εὐδαιμονίαν ἕξετε, ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος
[4, 8]	ἀδήριτον καὶ παρὰ τοῖς αὖθις	τὴν	εὔκλειαν ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων δ'
[4, 6]	ἱκανὰς διὰ τὸ κάλλος ἀσκήσαντες	τὴν	εὐμορφίαν αὐτῶν ἐπὶ τὸ μᾶλλον
[4, 8]	δούλης παρὰ τῷ πριαμένῳ διὰ	τὴν	εὔνοιαν καὶ τὴν πρὸς τὰ
[4, 8]	τῆς ἀρετῆς ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε καὶ	τὴν	εὔνοιαν τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ,
[4, 1]	οἱ μὲν οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν	τὴν	ἔφοδον οὐδὲ τὴν πληθὺν γενναίως
[4, 6]	τὴν αἰτίαν χωρεῖν παρ' αὐτοὺς	τὴν	ἔχθραν τὴν πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας
[4, 8]	βόσκημα δὲ ὁ κλέψας τετραπλῆν	τὴν	ζημίαν ἀποτινέτω πλὴν βοός, πενταπλῆν
[4, 6]	δρῷεν οὔτ' αὐτῶν οὔτε πατέρων	τὴν	ἡδονὴν προτιμήσαντες τοῦ θεοῦ καὶ
[4, 4]	τῷ παιδί, πρὸς ὃν διὰ	τὴν	ἡλικίαν ἡ ἀρχιερωσύνη παραγίνεται, θνήσκει
[4, 8]	αὐτοῦ καὶ μεγαλουργίας παρ' αὐτὴν	τὴν	ἡλικίαν συνίεσαν. ἦν δὲ κατ'
[4, 8]	καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ' ἐκείνην	τὴν	ἡμέραν οὐκ ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον ἕτερον,
[4, 8]	προγόνους καὶ θεὸς τήνδε μοι	τὴν	ἡμέραν τῆς πρὸς ἐκείνους ἀφίξεως
[4, 8]	λογιστέον τῶν νέων πολλὰ παρὰ	τὴν	ἡμετέραν διδασκαλίαν αὐτοῖς ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ
[4, 8]	τε εἶεν καὶ καθάριοι πρὸς	τὴν	θέαν. ἡ δ' ἐπὶ τοῦτον
[4, 8]	εὔχεσθαι τὰ κάλλιστα τοῖς περὶ	τὴν	θρησκείαν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν
[4, 2]	καὶ θυμιωμένων ὑμῶν οὗπερ ἂν	τὴν	θυσίαν ἡδίω κρίνῃ ὁ θεός,
[4, 3]	ἱερέων δοκιμασίαν, ἵν' οὗ προσδέξηται	τὴν	θυσίαν ὁ θεὸς ἥδιον εἴη
[4, 6]	πρέσβεις, προθυμίαν μὲν καὶ σπουδὴν	τὴν	ἰδίαν ἐμφανίζων αὐτοῖς εἰς ἃ
[4, 8]	τὸ κατὰ βούλησιν ἀπελθεῖν αὐτῷ	τὴν	ἰδίαν ἐφεῖναι κατέχουσιν ἑαυτοὺς ἐν
[4, 8]	αὐτῆς τὸ βουλητὸν, ἀλλὰ μὴ	τὴν	ἰδίαν ἡδονὴν διώκοντα μόνον τοῦ
[4, 8]	καὶ βουλομένου τῷ τρόπῳ τούτῳ	τὴν	ἰδίαν περὶ τὸν Ἰσραηλιτῶν λαὸν
[4, 8]	(Συνελθόντος δὲ τοῦ πλήθους εἰς	τὴν	ἱερὰν πόλιν ἐπὶ ταῖς θυσίαις
[4, 8]	ἀνθρώποις, ἀναπεμπέτωσαν τὴν δίκην εἰς	τὴν	ἱερὰν πόλιν, καὶ συνελθόντες ὅ
[4, 8]	ὥριον εἶναι, καὶ συναγαγὼν εἰς	τὴν	ἱερὰν πόλιν κομιζέτω, καὶ σὺν
[4, 3]	τῆς ἱερωσύνης ἁμιλλωμένους διὰ τὴν	τῶν	ἱερέων δοκιμασίαν, ἵν' οὗ προσδέξηται
[4, 3]	κατὰ τὰ συγκείμενα καὶ περιμένειν	τὴν	ἱερουργίαν. ὡς δ' οὔτε ὑπακούσεσθαι
[4, 2]	παρὰ τοὺς νόμους μὲν τἀδελφῷ	τὴν	ἱερωσύνην Ἀαρῶνι δόντα, μὴ τῷ
[4, 3]	οὐχὶ σοῦ κελεύσαντος Ἀαρῶνι δοὺς	τὴν	ἱερωσύνην ἀλλὰ κατ' ἐμὴν χάριν.
[4, 4]	μηδεμίαν ὑποσχεῖν δίκην ἔτι καὶ	τὴν	ἱερωσύνην ἀναμφίλεκτον τἀδελφῷ παρασχεῖν: οὐδένα
[4, 2]	ἀξιώσεως ὑπάρχει. καὶ νῦν Ἀαρῶνι	τὴν	ἱερωσύνην οὐκ ἐπειδὴ πλούτῳ προεῖχε,
[4, 4]	βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι γὰρ ἐκεῖνον	τὴν	ἱερωσύνην, οὗπερ ἂν ὁ θεὸς
[4, 2]	Ἀαρῶνι καὶ τοῖς υἱέσιν αὐτοῦ	τὴν	ἱερωσύνην παρέδωκεν; εἰ μὲν γὰρ
[4, 2]	μηδὲν δὲ μεμφθῆναι τοῖς παρὰ	τὴν	ἱερωσύνην πεπραγμένοις δυνάμενον. θυμιάσετε οὖν
[4, 2]	τῶν πρώτων ἄνδρες σπεύδοντες ἀφελέσθαι	τὴν	ἱερωσύνην τὸν Μωυσέος ἀδελφὸν καὶ
[4, 8]	ἄμεινον ἕξει τὰ πράγματα: μηδὲ	τὴν	ἴσην ἐπὶ τούτοις ὀργήν ποτε
[4, 8]	βραχίοσιν ἕκαστον διαφαίνειν, ὅσα τε	τὴν	ἰσχὺν ἀποσημαίνειν δύναται τοῦ θεοῦ
[4, 2]	ἄκοντας μηδὲ συνιέντας τῆς ἐπιβουλῆς	τὴν	ἰσχὺν ἀφαιρεῖται: ὅστις γὰρ αὐτῷ
[4, 3]	αὖθις ὧν ἔπαθον καὶ ὅτι	τὴν	ἰσχὺν τοῦ θεοῦ νομίσειαν ἀπατᾶσθαι
[4, 8]	αἵματος συγχεῖν καὶ καταλύειν ἐπιχειρῇ	τὴν	κατ' αὐτοὺς πολιτείαν ἄν τε
[4, 8]	βιβλία παραδίδωσι τοῖς ἱερεῦσι καὶ	τὴν	κιβωτόν, εἰς ἣν καὶ τοὺς
[4, 4]	τοσαύτην οὐχ οὕτω διὰ τὴν	τῶν	κολασθέντων ἀδικίαν, ὡς Μωυσέος πραγματευσαμένου:
[4, 2]	ἐπὶ τἀδελφῷ καταλιπεῖν. (Μωυσῆς δὲ	τὴν	Κορέου διαβολὴν ἐκ πολλοῦ προειδὼς
[4, 8]	προτιμῆσαι τοῦτο τοῦ ἐλευθέρου γάμου	τὴν	κόρην, ἡ δὲ παρασχεῖν ἑαυτὴν
[4, 3]	τὴν ὄψιν τοῦ συμβεβηκότος ἐβεβαίουν	τὴν	κρίσιν, καὶ νομίζοντες ὡς ἀλιτηρίους
[4, 2]	καὶ σὺ δέ, Κορῆ, παραχώρησον	τὴν	κρίσιν τῷ θεῷ καὶ τὴν
[4, 7]	πεποιῆσθαι τὴν αἴτησιν, ἀλλ' ὅπως	τὴν	λείαν ἐν ἐπιτηδείοις καταλιπόντες εὔζωνοι
[4, 7]	καὶ τρισμυρίας. Μωυσῆς δὲ μερίσας	τὴν	λείαν τῆς μὲν ἑτέρας τὸ
[4, 7]	ὑπὲρ ὧν καὶ προεῖπον ἐπὶ	τὴν	Μαδιηνιτῶν γῆν ἔπεμψεν στρατιὰν τοὺς
[4, 6]	τι τῶν ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε δῃῶσον	τὴν	Μαδιηνιτῶν γῆν καὶ τὰς πατρίδας
[4, 8]	κατάρας αὐτός, ὡς μηδέποτε ἐκλιπεῖν	τὴν	μάθησιν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου,
[4, 8]	ἢ τὸ τελευταῖον δύο, ὧν	τὴν	μαρτυρίαν ἀληθῆ ποιήσει τὰ προβεβιωμένα.
[4, 6]	γενομένου μάρτυρος τοῦ διελέγξοντος, ἐκείνῳ	τὴν	μαρτυρίαν ἔδωκε καὶ τῆς ἐπ'
[4, 5]	ἐλπίδος αὐτός τε ἀποθνήσκει κατὰ	τὴν	μάχην καὶ σύμπας ὁ στρατὸς
[4, 8]	τοῦ τῷ θεῷ χάριν εἰδέναι	τὴν	μεγίστην ἀράμενοι διὰ σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν
[4, 8]	ἃς ἔτους ἑκάστου προεῖπον τελεῖν,	τὴν	μὲν τοῖς Λευίταις, τὴν δ'
[4, 4]	ἤδη βεβαίως ἀπέλαυε τῆς τιμῆς.	~(Τὴν	μέντοι στάσιν οὐδ' οὕτως συνέβη
[4, 8]	(Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ σύνοδον φεύγειν	τὴν	μετ' αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ
[4, 8]	φύντος ἀξιοῖ διὰ τὴν πρὸς	τὴν	μητέρα τοῦ πατρὸς εὔνοιαν τῶν
[4, 8]	πυρὶ τὸ γένος αὐτῶν καὶ	τὴν	μνήμην: βεβαία γὰρ ἂν οὕτως
[4, 6]	ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ' εὐνοίας λαβοῦσαι	τὴν	μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν
[4, 8]	θρησκείαν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν	τῶν	νόμων φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν τε
[4, 8]	δὲ καὶ πολλὰ δαπανήσαντος εἰς	τὴν	νοσηλείαν ἀποτινέτω πάνθ' ὅσα παρὰ
[4, 6]	ταύτην ἐνσκήψαντος αὐτοῖς τοῦ θεοῦ	τὴν	νόσον ὅσοι τε> συγγενεῖς ὄντες
[4, 6]	συναπῄει τοῖς πρέσβεσι. κατὰ δὲ	τὴν	ὁδὸν ἀγγέλου θείου προσβαλόντος αὐτῷ
[4, 8]	περὶ τὴν ἀπόδοσιν, μὴ περὶ	τὴν	οἰκίαν βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν πρὶν ἢ
[4, 6]	οὐχ ὥσπερ ἐν τυραννίδι ζῆν	τὴν	ὅλην ἐξ ἑνὸς ἐλπίδα τοῦ
[4, 5]	ἑκηβόλοις δεξιοὶ χρῆσθαι, καὶ διὰ	τὴν	ὅπλισιν οὖσαν εὐσταλῆ κοῦφοι πρὸς
[4, 4]	θεοῦ πεπρᾶχθαι, κατηγόρουν δ' αὐτοῦ	τὴν	ὀργὴν τοῦ θεοῦ γίνεσθαι τοσαύτην
[4, 6]	καὶ βιάσασθαι καὶ νικῆσαι τὴν	τῶν	ὁρώντων σωφροσύνην ἱκανὰς διὰ τὸ
[4, 3]	τῶν γὰρ συντεταγμένων ἐκλαθόμενοι πρὸς	τὴν	ὄψιν τοῦ συμβεβηκότος ἐβεβαίουν τὴν
[4, 8]	τῷ πατρί. ἂν δ' ἐξελέγξῃ	τὴν	παιδίσκην ἐφθαρμένην, δημότις μὲν οὖσα
[4, 8]	ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ τὴν ἀμοιβὴν	τὴν	παρὰ τοῦ θεοῦ γενησομένην ἐπὶ
[4, 8]	ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε καὶ τὴν εὔνοιαν	τὴν	παρὰ τοῦ θεοῦ, ποιήσαντες δὲ
[4, 1]	θεὸν προστησάμενοι στρατηγὸν ἀλλ' οὐχὶ	τὴν	παρὰ τοῦ νομοθέτου συνεργίαν περιμένοντες.
[4, 2]	ἔργῳ δὲ εἰς ἑαυτὸν ἐπραγματεύετο	τὴν	παρὰ τοῦ πλήθους τιμὴν μεταστῆσαι.
[4, 6]	εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ κωλῦσαι διαβῆναι	τὴν	παρανομίαν εἰς πλείονας τῶν ἀρξαμένων
[4, 6]	διὰ παντὸς ἤδη τοῦ στρατοῦ	τὴν	παρανομίαν χωρεῖν τῶν νέων καὶ
[4, 1]	αὐτῶν διαλυθείσης ἀκόσμως διωκόμενον εἰς	τὴν	παρεμβολὴν συνέφυγε, καὶ τῷ παρ'
[4, 8]	τῶν τε ἀπόντων ταχεῖαν ἕξετε	τὴν	παρουσίαν. μόνον οἷς ὁ θεὸς
[4, 8]	τοὺς εὐεργέτας ὑβρίζειν ἐν τούτῳ	τὴν	παρρησίαν τίθεσθε, ὃ δὴ τοῦ
[4, 8]	παραγευσάμενοι τῆς ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε	τὴν	πάτριον πολιτείαν. ἔτι δὲ καὶ
[4, 8]	ἀλλήλους κατέλιπε τούτους ὑπερεθέμην εἰς	τὴν	περὶ ἐθῶν καὶ αἰτιῶν ἀπόδοσιν,
[4, 8]	οἱ καὶ τὴν ἀρετὴν καὶ	τὴν	περὶ τὸ δίκαιον σπουδὴν προησκηκότες:
[4, 7]	ὁ δὲ Ἰησοῦς πᾶσαν ἐπεπαίδευτο	τὴν	περὶ τοὺς νόμους παιδείαν καὶ
[4, 1]	καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν ἔφοδον οὐδὲ	τὴν	πληθὺν γενναίως αὐτοὺς ἐδέξαντο, τῶν
[4, 8]	ἂν ἐπιχειρήσειε, καὶ πᾶσαν ἐπευφημήσας	τὴν	πληθύν, ἐπεί, φησί, πρὸς τοὺς
[4, 3]	βραβεύων ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην σῶζε	τὴν	πληθὺν ἑπομένην τοῖς σοῖς προστάγμασιν,
[4, 8]	ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν νόμων κατὰ	τὴν	πολιτείαν διάταξις ἔστω: καὶ ὁ
[4, 8]	μίμησιν παρατροπή τις τῶν κατὰ	τὴν	πολιτείαν ἔσοιτο, ἀλλ' ὡς οὐδὲ
[4, 8]	τῶν νόμων τῶν ἀνηκόντων εἰς	τὴν	πολιτείαν. οὓς δὲ κοινοὺς ἡμῖν
[4, 8]	μὲν οὕτω διελύθησαν. (Βούλομαι δὲ	τὴν	πολιτείαν πρότερον εἰπὼν τῷ τε
[4, 8]	τοῦ θεοῦ μετὰ ταύτην ἡμῖν	τὴν	πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται. (Ἐπειδὰν τὴν
[4, 8]	εἶναι διὰ παντὸς ἔνδον αὐτοῖς	τὴν	προαίρεσιν αὐτῶν ἧς ὀλιγωρήσαντες ἠδίκησαν
[4, 6]	ἀλλ' ὁ θεὸς αὐτὸν χωρεῖν	τὴν	προκειμένην παρώρμησε προστάξας ὅτιπερ ἂν
[4, 1]	προδηλοῖ περὶ τῶν ἡμετέρων κατὰ	τὴν	πρὸς αὐτὸν εὔνοιαν, ὡς οὐχ
[4, 8]	αὐτῷ τὸ θεῖον, ὅτι παραβάντες	τὴν	πρὸς αὐτὸν θρησκείαν πειραθήσονται κακῶν,
[4, 8]	ἀποσημαίνειν δύναται τοῦ θεοῦ καὶ	τὴν	πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν φέρειν ἐγγεγραμμένα
[4, 8]	πριαμένῳ διὰ τὴν εὔνοιαν καὶ	τὴν	πρὸς τὰ οἰκεῖα φιλοστοργίαν βούληται
[4, 8]	τῆς ἑτέρας φύντος ἀξιοῖ διὰ	τὴν	πρὸς τὴν μητέρα τοῦ πατρὸς
[4, 7]	διὰ φόβον κινδύνων μηδὲ διὰ	τὴν	πρὸς τὸ πονεῖν μαλακίαν πεποιῆσθαι
[4, 6]	χωρεῖν παρ' αὐτοὺς τὴν ἔχθραν	τὴν	πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καταλυσαμένους. καὶ
[4, 6]	ἐφ' ἑαυτοῖς μέγα Ἰσραηλῖται καὶ	τὴν	πρὸς τοὺς πολέμους ἐπιθυμίαν ὑπερέτεινον.
[4, 1]	χείρω συνέβαινεν εἶναι δοκεῖν, ἐπὶ	τὴν	πρὸς τοὺς Χαναναίους μάχην ἦσαν
[4, 7]	ὁ δ' ὑπολαβὼν αὐτοὺς δείσαντας	τὴν	πρὸς Χαναναίους μάχην πρόφασιν εὐπρεπῆ
[4, 8]	αὐτοῦ καὶ γινώσκειν μόνον αὐτῶν	τὴν	προσηγορίαν ἐκ τοῦ παρ' ἄλλοις
[4, 7]	κελεύσαντος καὶ τοῦ θεοῦ τούτῳ	τὴν	προστασίαν ἐπιτρέψαι τῶν πραγμάτων. ὁ
[4, 5]	εἶναι δοκεῖν τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη.	τὴν	πρώτην οὖν σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες
[4, 6]	κατὰ τῆς ἁπάντων δόξης ἰσχυρὰν	τὴν	σεαυτοῦ κατεσκευακὼς ἀτοπίαν: ἐγὼ δ'
[4, 3]	κελεύσας ἐπ' Αἰγύπτου σταλῆναι καὶ	τὴν	σὴν γνώμην τούτοις ἐμφανίσαι, ὁ
[4, 3]	αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ βούλησιν βραβευόμενον	τὴν	σὴν εἰς τέλος ἔρχεται, ὅτι
[4, 8]	τοῦ καὶ δόξαντος εἰς σωτηρίαν	τὴν	σὴν καὶ παιδείαν τῶν ἀρίστων
[4, 5]	σπεύδων μὲν ὡς ἐπὶ συμμαχίαν	τὴν	Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν δὲ
[4, 8]	ἐν δυσὶ πλαξὶ κατέθετο, καὶ	τὴν	σκηνήν: τῷ τε λαῷ παρῄνεσε
[4, 4]	αὐθημερόν. (Ὡς δὲ ταῦτα μετὰ	τὴν	στάσιν Μωυσῆς διέταξεν, ἄρας μετὰ
[4, 4]	οὐδὲ συγχωρῶν τὴν δίοδον ἔνοπλον	τὴν	στρατιὰν ἀγαγὼν προαπήντα τῷ Μωυσεῖ,
[4, 1]	ἐπ' αὐτοὺς ἔλθοιεν, ἔγνω δεῖν	τὴν	στρατιὰν ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω τῶν Χαναναίων
[4, 6]	Μωυσῆς ἐπὶ τὸν Μαδιανιτῶν ὄλεθρον	τὴν	στρατιὰν ἐξέπεμπε, περὶ ὧν τῆς
[4, 8]	λαιῶν Βουλῆ προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν δὲ	τὴν	στρατιὰν καθ' ἓξ φυλὰς ἐπὶ
[4, 8]	ὡς κοινωνοὺς καὶ δεσπότας διὰ	τὴν	συγγένειαν, ἀφιγμένους δ' ἀλλαχόθεν ἀνθρώπους
[4, 8]	καὶ φύλακες γένοισθε καὶ μελετῴητε	τὴν	σύνεσιν αὐτῶν. ἄπειμι δ' αὐτὸς
[4, 8]	χρείαις αὐτοῦ κέρδος εἶναι νομίζειν	τήν	τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ τὴν
[4, 8]	εἴσονται παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν αὐτοῦ,	τήν	τ' ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε μὴ τὸ
[4, 6]	τοσοῦτον κλέος δι' ἀλήθειαν καὶ	τὴν	ταύτης πρόρρησιν ἀγάγοι: τὸν γὰρ
[4, 8]	θεοῦ, ποιήσαντες δὲ τοῦτον ἐχθρὸν	τήν	τε γῆν, ἣν κτήσεσθε, κρατηθέντες
[4, 5]	τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην ἐκδίδωσιν ὁρίζων	τήν	τε Μωαβῖτιν καὶ Ἀμωρῖτιν. γῆ
[4, 2]	γενομένων δεινῶν, εἰ μὴ προενόησε.	τήν	τε οὖν στάσιν καὶ ὅσα
[4, 4]	ἔριον: συναγαγὼν δ' αὐτῆς ἅπασαν	τὴν	τέφραν ἁγνὸς ἀνὴρ κατατίθησιν εἰς
[4, 6]	εἴργεται. ταραττομένου δὲ αὐτοῦ διὰ	τὴν	τῆς ὄνου φωνὴν ἀνθρωπίνην οὖσαν
[4, 8]	μαρτυρείτωσαν δὲ μηδὲ δοῦλοι διὰ	τὴν	τῆς ψυχῆς ἀγένειαν, οὓς ἢ
[4, 2]	τὸ μὴ προσέσθαι παρέχοντος ἐκείνου	τὴν	τιμὴν ἀσεβές, καὶ πάλιν ἀξιοῦντ'
[4, 8]	νέων περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς καὶ	τὴν	τιμὴν αὐτοῖς μὴ νέμωσιν ἢ
[4, 8]	κλειστὸν ἐμπεσὸν βόσκημά τινος διαφθαρῇ,	τὴν	τιμὴν αὐτοῦ τῷ δεσπότῃ καταβαλλέτω.
[4, 2]	ἐπὶ τἀδελφῷ διαβολῆς ὡς κεχαρισμένου	τὴν	τιμὴν αὐτῷ ῥυόμενος. ~(Ταῦτα Μωυσέος
[4, 2]	τοῦ θεοῦ καὶ τῶν νόμων	τὴν	τιμὴν ἐχαριζόμην, οὐκ ἂν ἐμαυτῷ
[4, 2]	φυλῶν, εἰκότως ἂν ἡ Ῥουβήλου	τὴν	τιμὴν ἔχοι λαμβανόντων αὐτὴν Δαθάμου
[4, 4]	τοῦ θεοῦ χειροτονήσαντος βεβαίως εἶχε	τὴν	τιμήν, ἡ δὲ τῶν Ἑβραίων
[4, 2]	γὰρ ἐκ τῆς Λευίτιδος φυλῆς	τὴν	τιμὴν ὁ θεός τινι παρασχεῖν
[4, 2]	ἐκλεγόμενος, τὸν ἄξιον ἂν εἰς	τὴν	τιμὴν παράγειν, οὐχὶ τοῖς πολλῶν
[4, 8]	τεθνεὼς καὶ ὁ πλήξας καὶ	τὴν	τιμὴν τὴν ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται
[4, 8]	καταλιπεῖν, εἰ δ' ἀσθενοῖεν λαβεῖν	τὴν	τιμωρίαν, αὐτὸ τὸ μὴ κατὰ
[4, 3]	Μωυσῆς δὲ τούτων ἀπολομένων βουλόμενος	τὴν	τιμωρίαν αὐτῶν μνήμῃ παραδοθῆναι καὶ
[4, 6]	τὴν ἐπ' αὐτῷ λαβεῖν, ἐπὶ	τὴν	τοῦ Ζαμβρίου σκηνὴν παραγενόμενος αὐτόν
[4, 6]	ξενίᾳ φιλοφρόνως καὶ δειπνίσας ἀνέκρινε	τὴν	τοῦ θεοῦ διάνοιαν, τίς αὕτη
[4, 8]	εὐεργετεῖν ἠθέλησεν. ἀνθ' ὧν προευλογῆσαι	τὴν	τοῦ θεοῦ δύναμιν, ᾧ μελήσει
[4, 4]	μηδὲν ἐξαμαρτόντας ἢ ὅτι περὶ	τὴν	τοῦ θεοῦ θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν, τὸν
[4, 4]	Ἀαρών, ἀφέντες τοῦτο θαυμάζειν ἤρξαντο	τὴν	τοῦ θεοῦ περὶ αὐτῶν κρίσιν
[4, 2]	καὶ τὸν ἀδελφὸν εἰδὼς κατὰ	τὴν	τοῦ θεοῦ προαίρεσιν τῆς ἱερωσύνης
[4, 8]	παρ' αὐτῆς λεγέτω τυγχάνειν ὑβρίσαντα	τὴν	τοῦ κατοιχομένου μνήμην. καὶ ὁ
[4, 6]	παρελίπομεν: δίκαιον γὰρ> ἐπὶ τούτου	τὴν	τοῦ νομοθέτου γνώμην μὴ παρελθεῖν
[4, 8]	ἐξ αὐτοῦ μὴ προσδέχοιτο ὑβρίζων	τὴν	τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῦ μνήμην. ἐρομένης
[4, 1]	τύραννον ἀνέχεσθαι καὶ ζῆν πρὸς	τὴν	τούτου βούλησιν ἐξαπατωμένους, ὅτι μόνῳ
[4, 8]	καὶ τὸν ναόν: ἔσεσθαι δὲ	τὴν	τούτων ἀποβολὴν οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ
[4, 8]	ζῆν καὶ τηροῦντες αὑτοὺς εἰς	τὴν	τούτων ἀπόλαυσιν ἐθελοκακήσωσι περὶ τὰς
[4, 3]	οὐδὲ φθονήσεις μοι τῆς ἀληθείας	τὴν	τούτων ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν θέμενος. τὰ
[4, 8]	ἀλλ' ἀίδιόν τε ὑμῖν πραγματεύσασθαι	τὴν	τῶν ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν, καὶ μνήμην
[4, 8]	καθ' ἡμᾶς ἀρχῆθεν ἦν, ἐπὶ	τὴν	τῶν ἄλλων τραπέσθαι διήγησιν. γέγραπται
[4, 8]	τὸ πρέσβιστόν ἐστιν, ἔπειτα καὶ	τὴν	τῶν ἄλλων χαρίζεται περιουσίαν, ὡς
[4, 7]	πρὸς Χαναναίους μάχην πρόφασιν εὐπρεπῆ	τὴν	τῶν βοσκημάτων ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους
[4, 3]	περὶ τῆς ἱερωσύνης ἁμιλλωμένους διὰ	τὴν	τῶν ἱερέων δοκιμασίαν, ἵν' οὗ
[4, 4]	γίνεσθαι τοσαύτην οὐχ οὕτω διὰ	τὴν	τῶν κολασθέντων ἀδικίαν, ὡς Μωυσέος
[4, 8]	τὴν θρησκείαν τοῦ θεοῦ καὶ	τὴν	τῶν νόμων φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν
[4, 6]	εὐπρεπεῖς καὶ βιάσασθαι καὶ νικῆσαι	τὴν	τῶν ὁρώντων σωφροσύνην ἱκανὰς διὰ
[4, 8]	ἡδονὴν ἢ διὰ κέρδος πρὸς	τὴν	ὕβριν: ἐὰν δέ που μόνῃ
[4, 6]	Ζαμβρίου, καὶ πρὶν ἰσχυροτέραν γενέσθαι	τὴν	ὕβριν ὑπὸ τῆς ἀδείας ἔργῳ
[4, 6]	τὴν ὥραν τοῦ σώματος προσηκάμεθα	τὴν	ὑμετέραν ἀξίωσιν, ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς
[4, 2]	ὑμᾶς ὁρᾶν καί τοι κατὰ	τὴν	ὑμετέραν γνώμην αὐτοῦ τυγχάνων: ὃ
[4, 3]	ἡμῖν παρασχὼν καὶ μικροτέραν ἐμοῦ	τὴν	Φαραώθου ποιήσας ἡγεμονίαν, ὁ γῆν
[4, 8]	εἰ μὲν πείσας καὶ πρὸς	τὴν	φθορὰν συγκάταινον λαβών, ἀποθνησκέτω σὺν
[4, 2]	πρεσβύτατοι γὰρ οὗτοι τῶν ταύτην	τὴν	φυλὴν νεμομένων καὶ δυνατοὶ χρημάτων
[4, 8]	ὁ δεσπότης ἐλέγχηται προειδὼς αὐτοῦ	τὴν	φύσιν καὶ μὴ φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω
[4, 8]	τῇ τῶν ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν	τὴν	φύσιν. μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα
[4, 5]	ποταμῶν κείμενον ὅμοιόν τι νήσῳ	τὴν	φύσιν ὑπάρχει, τοῦ μὲν Ἀρνῶνος
[4, 8]	πολὺς διαβᾶσι τὸν Ἰορδάνην καὶ	τὴν	Χαναναίαν κτησαμέναις περιστήσεται. ἐπεὶ προαχθέντες
[4, 4]	ἱεροῦ, κατὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ	τὴν	Χαναναίαν κτησαμένους τοὺς Ἑβραίους ἐκέλευε
[4, 8]	τυγχάνοντας ἐποίησαν κακῶς, ἐξελόντας δὲ	τὴν	Χαναναίων γῆν καὶ πᾶσαν διαφθείραντας
[4, 8]	τὴν πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται. (Ἐπειδὰν	τὴν	Χαναναίων γῆν κτησάμενοι καὶ σχολὴν
[4, 7]	Βατανίδι. κτησαμένων δ' αὐτῶν καὶ	τὴν	Χαναναίων γῆν τρεῖς ἕτεραι πόλεις
[4, 6]	Ἑβραίους ἀπηγορευκότος τοῦ θεοῦ κτησαμένους	τὴν	Χαναναίων, θᾶττον ἢ φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν
[4, 8]	τὸν Ἰσραηλιτῶν λαὸν εὔνοιαν καὶ	τὴν	χορηγίαν τῆς εὐδαιμονίας καὶ τοῖς
[4, 6]	τε παίων τῇ ῥομφαίᾳ καὶ	τὴν	Χοσβίαν ἀπέκτεινεν. οἱ δὲ νέοι
[4, 8]	τόπου ὅπου κεῖται ὁ νεκρὸς	τὴν	χώραν. ἣ δ' ἂν ᾖ
[4, 7]	πάντα. λαβόντες οὖν ἐπὶ τούτοις	τὴν	χώραν καὶ κτίσαντες πόλεις καρτερὰς
[4, 7]	πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι διήρπασαν αὐτῶν	τὴν	χώραν καὶ πολλὴν λείαν λαβόντες
[4, 8]	τις κατὰ φόβον ἰσχύος προσνέμοι	τὴν	ψῆφον κεκρίσθαι: τοῦ θεοῦ γὰρ
[4, 6]	εἰς ὁμιλίαν ἥκομεν, οὐδ' ἐμπορευσόμεναι	τὴν	ὥραν τοῦ σώματος προσηκάμεθα τὴν
[4, 3]	φωνῆς ἀκροατὴν τότε καταστήσας καὶ	θεατὴν	τεράτων ὅσα μοι παρέσχεν ἰδεῖν
[4, 4]	τοῦ λαοῦ κατ' ἔτος λαμβάνουσι,	δεκάτην	αὐτοῖς ἀπομερίζειν. ἔτι δὲ ἀπαρχὰς
[4, 4]	λαὸν ἐξέταξε τῶν ἐπετείων καρπῶν	δεκάτην	αὐτοῖς τε τοῖς Λευίταις καὶ
[4, 8]	ὑβριζομένων αὐτῷ τῶν νόμων καὶ	μάτην	κειμένων, θεοῦ δὲ μὴ πειραθείητε
[4, 3]	Σιναῖον καὶ τῆς σαυτοῦ φωνῆς	ἀκροατὴν	τότε καταστήσας καὶ θεατὴν τεράτων
[4, 6]	ἤδη κἀπὶ τῷ περαιοῦν τὸν	Εὐφράτην	γενόμενος τόν τε Βάλακον μεταπεμψάμενος
[4, 8]	αὐτοὶ βούλεσθε χρόνον τοῦτον ἔχειν	προστάτην	ἐν τοῖς τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδεύμασι
[4, 2]	δεινῶν, ἀλλὰ καίπερ εἰς τὸν	νομοθέτην	αὐτῶν ἐξυβρισάντων καὶ τὰς ἐντολάς,
[4, 6]	τε τοῦ μέλλοντος καὶ τὸν	νομοθέτην	δὲ ὁρῶν μὴ περαιτέρω τὴν
[4, 8]	ἐμπλησθεὶς τῆς ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν	γαμετὴν	ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν ἐχέτω καταδουλοῦν
[4, 5]	πάντων τῶν ἐκείνῃ ἠπειρωτῶν δι'	ἀρετὴν	γῆς καὶ πλῆθος χρημάτων. Ὤγης
[4, 8]	ἐν τῷ καλλίστῳ καὶ δι'	ἀρετὴν	ἐπιφανεῖ, ἣν ἂν ὁ θεὸς
[4, 3]	ἀνδρῶν, οἳ καὶ διὰ πατέρων	ἀρετὴν	ἐτιμῶντο παρὰ τῷ λαῷ καὶ
[4, 8]	πόνων καταφρονοῦσι καὶ ψυχὰς πρὸς	ἀρετὴν	ἠσκημένοις ἀπόλεμον μὲν νέμεσθαι παράσχοι
[4, 6]	ἀνθρώπινον γένος, οὗ μὴ κατ'	ἀρετὴν	καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων καὶ
[4, 8]	ἄνδρες ἑπτὰ οἱ καὶ τὴν	ἀρετὴν	καὶ τὴν περὶ τὸ δίκαιον
[4, 8]	ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνων αὐτῶν	ἀρετὴν	οἴκτου μᾶλλον ἀξιοῦν, ὅτι μοχθηρῶν
[4, 8]	τὰ φρονήματα ἐλευθέρια καὶ πρὸς	ἀρετὴν	ὄρθια, εἰ μὴ τύχοιεν ἐκ
[4, 1]	ἐπετρόπευσε καὶ διὰ τὴν αὐτῶν	ἀρετὴν	πρότερόν τε παρασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν
[4, 8]	δ' ἑτέραν πρὸς τὰς εὐωχίας,	τρίτην	πρὸς αὐταῖς κατὰ τὸ ἔτος
[4, 6]	δὲ ὀμνύντες ἔλεγον καὶ θεὸν	μεσίτην	ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι δακρύοντές τε
[4, 6]	ὃ τῶν ἐλευθέρων ἐστὶ καὶ	δεσπότην	οὐκ ἐχόντων. χαλεπώτερος δ' ἂν
[4, 8]	τοῦ θεοῦ. (Ἀρχέτωσαν δὲ καθ'	ἑκάστην	πόλιν ἄνδρες ἑπτὰ οἱ καὶ
[4, 3]	δ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας μεγάλους	ὑπέστην	πόνους καὶ παντὶ δεινῷ τοὐμὸν
[4, 8]	τῷ θεῷ χάριν εἰδέναι τὴν	μεγίστην	ἀράμενοι διὰ σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς
[4, 8]	γῆν ἀρίστην τῶν Χαναναίων καὶ	πλείστην	παρέχον τοῖς ἐπ' αὐτοῦ κατοπτεύειν,
[4, 8]	ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ κεῖται γῆν	ἀρίστην	τῶν Χαναναίων καὶ πλείστην παρέχον
[4, 8]	δημοσίῳ σκύτει λαβὼν τιμωρίαν ταύτην	αἰσχίστην	ἐλεύθερος ὑπομενέτω, ὅτι τῷ κέρδει
[4, 8]	λαμβάνειν. (Μηδεὶς δ' ἐξ ὑμῶν	κλωστὴν	ἐξ ἐρίου καὶ λίνου στολὴν
[4, 8]	ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν ἐχέτω καταδουλοῦν	αὐτήν,	ἀλλ' ὅπη βούλεται χωρεῖν ἀπίτω
[4, 8]	ἡδονὴν διώκοντα μόνον τοῦ κατ'	αὐτὴν	ἀμελεῖν κεχαρισμένου. τριάκοντα δ' ἡμερῶν
[4, 5]	τῆς ἀπραξίας καὶ τῆς δι'	αὐτὴν	ἀπορίας, ὑφ' ἧς στασιάσαι τε
[4, 8]	καὶ συνατιμοῦσθαι δοκεῖ τοῖς τὴν	αὐτὴν	αὐτῷ προσηγορίαν ἔχουσιν οὐχ ὧν
[4, 8]	οὖν κράτιστον καὶ ὁ κατ'	αὐτὴν	βίος, καὶ μὴ λάβῃ πόθος
[4, 8]	δ' ἐμπλησθεὶς τῆς ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν	αὐτὴν	γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν ἐχέτω
[4, 2]	Ῥουβήλου τὴν τιμὴν ἔχοι λαμβανόντων	αὐτὴν	Δαθάμου καὶ Ἀβιράμου καὶ Φαλαοῦς:
[4, 4]	νουμηνίᾳ κατὰ σελήνην. θάπτουσι δ'	αὐτὴν	δημοσίᾳ πολυτελῶς ὑπέρ τινος ὄρους,
[4, 2]	μὴ κατὰ κρίσιν θεοῦ, κατατίθησιν	αὐτὴν	εἰς μέσον ἐπιδικάσιμον τοῖς βουλομένοις,
[4, 4]	τὴν ἀρχιερατικὴν στολὴν καὶ παραδοὺς	αὐτὴν	Ἐλεαζάρῳ τῷ παιδί, πρὸς ὃν
[4, 8]	κεκτημένοις αὐτὴν μήτε ἀλλοτρίων εἰς	αὐτὴν	ἐπὶ κακώσει στρατευσάντων μήτε στάσεως
[4, 8]	γυνὴ μαρτυράσθω τοῦθ' ὅτι βουλομένην	αὐτὴν	ἐπὶ τοῦ οἴκου μένειν καὶ
[4, 5]	τῇ δύσει τοῦ χωρίου περίεισιν	αὐτὴν	Ἰόρδανος. (Οὕτως οὖν ἐχόντων τῶν
[4, 3]	τοῖς σοῖς προστάγμασιν, ἀπαθῆ τηρῶν	αὐτὴν	καὶ ἀκοινώνητον τῆς τῶν ἡμαρτηκότων
[4, 8]	καὶ κοινωνίας, πρὶν ἢ ξυραμένην	αὐτὴν	καὶ πένθιμον σχῆμα ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι
[4, 3]	παραδοθῆναι καὶ τοὺς αὖθις ἐσομένους	αὐτὴν	μαθεῖν, ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον τὸν Ἀαρῶνος
[4, 8]	μὲν νέμεσθαι παράσχοι τε κεκτημένοις	αὐτὴν	μήτε ἀλλοτρίων εἰς αὐτὴν ἐπὶ
[4, 2]	οὖν στάσιν καὶ ὅσα μετ'	αὐτὴν	Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι προδιελθὼν τὴν
[4, 8]	μηδεμίαν ἐξουσίαν ἔχοντος ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι	αὐτήν,	πλὴν εἰ μὴ μεγάλας αἰτίας
[4, 8]	καὶ προνοίας τοῦ θεοῦ τὴν	αὐτὴν	ταύτην ἐξ ὁμοίου πάθους ἀπομερίζειν
[4, 8]	ἀρετῆς αὐτοῦ καὶ μεγαλουργίας παρ'	αὐτὴν	τὴν ἡλικίαν συνίεσαν. ἦν δὲ
[4, 8]	γῆν μὴ σπείρειν: ἀρκεῖσθαι γὰρ	αὐτὴν	τρέφειν τοῦτο τὸ φυτὸν καὶ
[4, 5]	ἡ δύναμις αὐτοῦ παρέχουσα θᾶττον	αὑτὴν	εὔψυχον εἶναι δοκεῖν τότ' ἀπηλέγχθη
[4, 3]	φίλα τούτοις ἦν ὑπήνεγκεν εἰς	αὑτήν.	ἠφανισμένων δ' οὕτως, ὡς μηδὲ
[4, 3]	τῆς συμφορᾶς αὐτοὺς καὶ καθ'	ἑαυτὴν	οὔσης ἀξίας οἴκτου, ἀλλ' ὅτι
[4, 8]	τὴν κόρην, ἡ δὲ παρασχεῖν	ἑαυτὴν	πεισθεῖσα δι' ἡδονὴν ἢ διὰ
[4, 6]	ἐκπολεμηθῆναι πρὸς αὐτοὺς αἰτίαν ἔλαβε	τοιαύτην.	(Βάλακος ὁ τῶν Μωαβιτῶν βασιλεὺς
[4, 4]	τῆς ἀδελφῆς τοῦ στρατηγοῦ κάθαρσιν	τοιαύτην	γενομένην ἀπῆγε τὴν δύναμιν διὰ
[4, 8]	ὡς παρθένον μνηστευσάμενος ἔπειτα μὴ	τοιαύτην	εὕροι, δίκην λαχὼν αὐτὸς μὲν
[4, 4]	τὴν ὀργὴν τοῦ θεοῦ γίνεσθαι	τοσαύτην	οὐχ οὕτω διὰ τὴν τῶν
[4, 4]	καὶ τοῖς μὲν ἱερεῦσι Μωυσῆς	τοσαύτην,	πάρεξ ὧν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων θύων
[4, 8]	τῷ δημοσίῳ σκύτει λαβὼν τιμωρίαν	ταύτην	αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω, ὅτι τῷ
[4, 8]	φορείτω: τοῖς γὰρ ἱερεῦσι μόνοις	ταύτην	ἀποδεδεῖχθαι. (Συνελθόντος δὲ τοῦ πλήθους
[4, 1]	τὴν ἐρημίαν, ὑφ' ἧς ἔτι	ταύτην	αὐτοῖς χείρω συνέβαινεν εἶναι δοκεῖν,
[4, 2]	τὴν ἐξουσίαν τοῦ τίνι παράσχῃ	ταύτην	ἀφελέσθαι τὸν θεόν. τῆς οὖν
[4, 6]	ἐφθάρησαν δὲ πάντες> καὶ λοιμῷ	ταύτην	ἐνσκήψαντος αὐτοῖς τοῦ θεοῦ τὴν
[4, 8]	προνοίας τοῦ θεοῦ τὴν αὐτὴν	ταύτην	ἐξ ὁμοίου πάθους ἀπομερίζειν τοῖς
[4, 1]	μὴ τῷ διὰ τὴν αἰτίαν	ταύτην	ἐπ' ὀνόματι τοῦ θεοῦ κωλύοντι
[4, 2]	θηρώμενον κατασκευάσαι καὶ κακουργοῦντα κτήσασθαι	ταύτην	ἐπὶ προφάσει τοῦ θεοῦ περιορᾶν,
[4, 2]	προσνεῖμαι, κρίνοντά τε παρασχεῖν Ἀαρῶνι	ταύτην	ἐπὶ τῷ πλήθει ποιήσασθαι τὴν
[4, 8]	ἣν συλλαμβανομένου τοῦ θεοῦ μετὰ	ταύτην	ἡμῖν τὴν πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται.
[4, 7]	Ἰορδάνην ὁ θεὸς παραδώσειν ὑπέσχηται	ταύτην	λαβεῖν καταστρεψαμένους οὓς ἐκεῖνος ἀπέδειξεν
[4, 8]	καλῶς ἔχειν ἡγησάμην, αὐτός τε	ταύτην	ὀφειλομένην ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων
[4, 8]	μύλην δὲ καὶ τὰ περὶ	ταύτην	σκεύη μὴ ἐξεῖναι λαμβάνειν ἐνέχυρον,
[4, 8]	πόθος ὑμᾶς ἄλλης πολιτείας, ἀλλὰ	ταύτην	στέργοιτε καὶ τοὺς νόμους ἔχοντες
[4, 6]	τῷ θεῷ: συνεβούλευέ τε διὰ	ταύτην	τὴν αἰτίαν χωρεῖν παρ' αὐτοὺς
[4, 2]	Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ οὗτοι τῶν	ταύτην	τὴν φυλὴν νεμομένων καὶ δυνατοὶ
[4, 2]	παράγειν, οὐχὶ τοῖς πολλῶν ὑποδεεστέροις	ταύτην	φέροντα προσνεῖμαι, κρίνοντά τε παρασχεῖν
[4, 8]	λόγοις παρεκάλει μὴ ποιεῖν αὐτῷ	δακρυτὴν	τὴν ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ δὲ
[4, 5]	δοκεῖν τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν	πρώτην	οὖν σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες ἀντιστῆναι
[4, 4]	τελευτήσας ἔτει, ᾧ καὶ τὴν	ἀδελφὴν	ἀπέβαλε, βιοὺς δὲ ἔτη τὰ
[4, 4]	ἐκπεριιών. (Τότε δὴ καὶ τὴν	ἀδελφὴν	αὐτοῦ Μαριάμην τελευτὴ τοῦ βίου
[4, 3]	ὁ τῶν γῆθεν ἀπορουμένους εἰς	τροφὴν	διασώσας τοῖς ἀπὸ θαλάσσης, ὁ
[4, 8]	μὲν καταλευσθεὶς ἀποθνησκέτω μηδ' εἰς	τροφὴν	εὔχρηστος εἶναι κατηξιωμένος, ἐὰν δὲ
[4, 3]	θαλάσσης, ὁ καὶ ἀπ' οὐρανοῦ	τροφὴν	καταπέμψας οὐ πρότερον ἱστορηθεῖσαν, ὁ
[4, 8]	σπανίζουσιν ἕρμαιον εἶναι τούτοις> πρὸς	διατροφήν:	ὁμοίως δὲ καὶ τῆς τρύγης
[4, 8]	τὴν γῆν προθυμοτέραν εἰς τὴν	ἐκτροφὴν	τῶν καρπῶν ἀπεργάσεται μὴ τοῦ
[4, 5]	οὕτως ἔγνω τοῖς Ἑβραίοις εἰς	μάχην	ἐλθεῖν περιέσεσθαί τε νομίζων καὶ
[4, 1]	ἐπὶ τὴν πρὸς τοὺς Χαναναίους	μάχην	ἦσαν ὡρμημένοι, τὸν θεὸν προστησάμενοι
[4, 5]	αὐτός τε ἀποθνήσκει κατὰ τὴν	μάχην	καὶ σύμπας ὁ στρατὸς αὐτοῦ
[4, 7]	αὐτοὺς δείσαντας τὴν πρὸς Χαναναίους	μάχην	πρόφασιν εὐπρεπῆ τὴν τῶν βοσκημάτων
[4, 6]	οὐδ' οἰκεῖσθαί πω συνέβαινε τὴν	ἀρχήν,	ἅ τε καὶ προυπῆρξεν ἐν
[4, 8]	πρὸς τὸ ὁμόφυλον ἀτιμία τὴν	ἀρχὴν	ἀπὸ τῶν περὶ τὰ μικρὰ
[4, 6]	τοῦ θεοῦ δουλείαν μὲν ἡμῖν	ἀρχὴν	δὲ σαυτῷ κακουργεῖς ἀφαιρούμενος ἡμᾶς
[4, 4]	ὅσοι δ' ἂν αὑτοὺς καθιερῶσιν	εὐχὴν	πεποιημένοι, ναζιραῖοι δὲ οὗτοι καλοῦνται,
[4, 8]	τῆς πληγῆς καὶ αὐτὸς ἀποθνησκέτω	ψυχὴν	ἀντὶ ψυχῆς καταθέσθαι δικαιοῦντος τοῦ
[4, 1]	πραγματεύεσθαι μένειν αὐτοὺς ἀπόρους ὑπενόουν,	ἵν'	ἀεὶ τῆς ἐξ αὐτοῦ βοηθείας
[4, 3]	διὰ τὴν τῶν ἱερέων δοκιμασίαν,	ἵν'	οὗ προσδέξηται τὴν θυσίαν ὁ
[4, 2]	οὐ μὴν ἐξ ἐμῆς χάριτος	λαβεῖν	ἀλλὰ μὴ κατὰ κρίσιν θεοῦ,
[4, 2]	ὅστις γὰρ αὐτῷ σύνοιδεν ὄντι	λαβεῖν	ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν αὐτὸν καὶ
[4, 5]	τῆς ἀρετῆς αὐτῶν διάπειραν βουλόμενος	λαβεῖν:	διαμαρτὼν δὲ τῆς ἐλπίδος αὐτός
[4, 8]	ἐστέρησε, πλὴν εἰ μήτι χρήματα	λαβεῖν	ἐθελήσειεν ὁ πεπηρωμένος, αὐτὸν τὸν
[4, 6]	καὶ νίκην τὴν ἐπ' αὐτῷ	λαβεῖν,	ἐπὶ τὴν τοῦ Ζαμβρίου σκηνὴν
[4, 7]	ὁ θεὸς παραδώσειν ὑπέσχηται ταύτην	λαβεῖν	καταστρεψαμένους οὓς ἐκεῖνος ἀπέδειξεν ἡμῖν
[4, 8]	ὑπ' αἰσχύνης τινὰς ὀκνοῦντας ἅψασθαι	λαβεῖν	παρακαλῶσιν, ὄντας μὲν Ἰσραηλίτας ὡς
[4, 8]	δυνατὸν καταλιπεῖν, εἰ δ' ἀσθενοῖεν	λαβεῖν	τὴν τιμωρίαν, αὐτὸ τὸ μὴ
[4, 8]	γῆς καὶ ἱδρυθέντι μὴ λήθην	λαβεῖν	τῆς Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως, ἀλλὰ στρατεύσαντας
[4, 4]	παρασχεῖν, πίστεις ἃς αὐτὸς ἐθέλοι	λαβεῖν	ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι δώσειν
[4, 8]	τοῖς ἐξ ἰδίων οὐκ ἔχουσι	μεταλαβεῖν:	οὐ τοσαύτη γὰρ ἂν ἐκ
[4, 8]	ἀλλὰ στρατεύσαντας ἐπ' αὐτοὺς τιμωρίαν	ἀπολαβεῖν	ὧν ἐπὶ τῆς ἐρήμου τυγχάνοντας
[4, 6]	συνοικεῖν καὶ θεοὺς τοὺς ἡμετέρους	σέβειν,	καὶ οὐκ ἂν ἄλλο γένοιτο
[4, 8]	καταλείπων εἰς μνήμην ὑμῖν τὸ	σέβειν	τε καὶ τιμᾶν προσήκειν τοῦτον
[4, 8]	πέφυκε τοὺς χρωμένους. στρατὸν δ'	ἄγειν	καθαρὸν ἐκ πάντων τῶν ῥώμῃ
[4, 6]	νέους ἐπανορθοῦν καὶ εἰς μετάνοιαν	ἄγειν	ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς δὲ μετ'
[4, 6]	μὴ περαιτέρω τὴν ἀπόνοιαν αὐτοῦ	προαγαγεῖν	ἐκ τῆς ἄντικρυς διαμάχης θελήσαντα:
[4, 1]	ἔλθοιεν, ἔγνω δεῖν τὴν στρατιὰν	ἀπαγαγεῖν	πορρωτέρω τῶν Χαναναίων εἰς τὴν
[4, 8]	οὐ πόρρω τῆς Σικιμίων πόλεως	ἐμπεριάγειν	μεταξὺ δυοῖν ὀροῖν, Γριζαίου μὲν
[4, 7]	καὶ γυναῖκας καὶ τἆλλα ὅσα	συμπεριάγειν	μέλλουσιν αὐτοῖς ἂν ἦν ἐμπόδια
[4, 8]	Ἰησοῦν ἐπὶ τοὺς Χαναναίους στρατιὰν	ἐξάγειν,	ὡς τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος οἷς
[4, 8]	χαίρειν τὴν φύσιν. μηδὲ κτήνεσιν	ἐπάγειν	ὅσα μὴ συγγενῆ: δέος γὰρ
[4, 2]	ἄξιον ἂν εἰς τὴν τιμὴν	παράγειν,	οὐχὶ τοῖς πολλῶν ὑποδεεστέροις ταύτην
[4, 8]	γὰρ οὐδὲν ἁμαρτήσονται μὴ δυνάμενοι	λέγειν	ἄγνοιαν τῶν ἐν τοῖς νόμοις
[4, 6]	ταῦθ' ἅπερ ὑπαγορεύει τὸ θεῖον	λέγειν,	βιάζεσθαι δὲ τὴν ἐκείνου βούλησιν:
[4, 6]	συνηθείας ἐχομένους, ἤρξαντο πρὸς αὐτοὺς	λέγειν:	(Ἡμῖν, ὦ κράτιστοι νέων, οἶκοί
[4, 6]	περὶ τῶν τοιούτων σιγᾶν ἢ	λέγειν,	ὅταν ἡμᾶς τὸ τοῦ θεοῦ
[4, 6]	δέονται τυχεῖν, τὸν δὲ θεὸν	ἀντιλέγειν	αὐτοῦ τῇ προαιρέσει δηλῶν, ὃς
[4, 6]	τῆς πείρας δυσχεράνας κελεύει μηδὲν	ἀντιλέγειν	τοῖς πρέσβεσιν. ὁ δ' οὐχ
[4, 4]	ἀρτοποιουμένους τῶν πεμμάτων αὐτοῖς τινα	χορηγεῖν.	ὅσοι δ' ἂν αὑτοὺς καθιερῶσιν
[4, 6]	ἀγαθὰ ταῦτ' ἔπειτα περὶ αὐτῶν	ὁμολογεῖν	ἐν τούτοις οὐκ ὀκνήσαιμι. γύναιόν
[4, 8]	ἅλωος: οὐ γὰρ εἶναι δίκαιον	εἴργειν	τοὺς συνειργασμένους τοῦ καρποῦ καὶ
[4, 2]	ἀλλ' ἐγώ τε κρείττων ἢ	κακουργεῖν	ὅ τε θεὸς οὐκ ἂν
[4, 3]	ἀντιτάξας πρόθυμον. νῦν οὖν ἐπεὶ	κακουργεῖν	ὑποπτεύομαι παρ' ἀνδράσιν, οἷς ἐκ
[4, 8]	διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ σύνοδον	φεύγειν	τὴν μετ' αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς
[4, 5]	Ἀμοραῖον διακείμενον οὔτε περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι	δεῖν	ἔγνω καὶ τοὺς Ἑβραίους τῆς
[4, 8]	πεπεισμένος ἅπαντι τῷ χρόνῳ μὴ	δεῖν	ἐπὶ μελλούσῃ τελευτῇ κατηφεῖν, ὡς
[4, 6]	ὑμετέρου πρὸς μηδένα τοιούτου τυγχάνοντος.	δεῖν	οὖν αὐτοῖς ἔλεγον ἢ ταὐτὰ
[4, 1]	ὀρεχθέντες ἐπ' αὐτοὺς ἔλθοιεν, ἔγνω	δεῖν	τὴν στρατιὰν ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω τῶν
[4, 3]	θεατὴν τεράτων ὅσα μοι παρέσχεν	ἰδεῖν	ἐκεῖνος ὁ τόπος ποιήσας, ὁ
[4, 8]	βοῶν ὁπότε τρίβοιεν τοὺς στάχυας	ἀποδεῖν	τὰ στόματα ἐπὶ τῆς ἅλωος:
[4, 8]	μὴ περὶ τὴν οἰκίαν βαδίσαντας	ἐνεχυριάζειν	πρὶν ἢ δίκη περὶ τούτου
[4, 2]	ἐπέστειλεν, ἐρρύσατο τῶν ἐκ τοῦ	στασιάζειν	αὐτοῖς ἂν γενομένων δεινῶν, εἰ
[4, 6]	αὐτῶν ἀπολαύσεως μηδὲ τῆς τοῦ	πλησιάζειν	συνηθείας: αἱ δ' ἀσμένως δεξάμεναι
[4, 8]	φυλῆς. ἔστωσαν δὲ καὶ οἱ	δικάζειν	λαχόντες ταῖς πόλεσιν ἐν πάσῃ
[4, 8]	(Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας πατέρων μὴ	κολάζειν,	ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνων αὐτῶν
[4, 2]	τοὺς τοιούτους ἔτι λανθάνειν οἰομένους	κολάζειν	καὶ μὴ παρελθεῖν εἰς δύναμιν
[4, 4]	Μωυσῆς καὶ Ἀαρών, ἀφέντες τοῦτο	θαυμάζειν	ἤρξαντο τὴν τοῦ θεοῦ περὶ
[4, 3]	Δαθάμην, οὐχ ἡγούμενος εἶναι δεινὸν	βαδίζειν	πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας: οἱ δ'
[4, 8]	τῶν πολεμίων. ταῦτα δ' οὐκ	ὀνειδίζειν	ὑμᾶς προεθέμην, οὐ γὰρ ἐπ'
[4, 8]	καὶ μὴ γέλωτα θηρωμένους αὑτοῖς	ἐμποδίζειν	πλάνῃ τὴν ἑτέρου χρείαν. Ὁμοίως
[4, 8]	περαιτέρω τοῦ δικαίου τιμωρίαν ἐκτίνων.	~(Δανείζειν	δ' Ἑβραίων ἐπὶ τόκοις ἐξέστω
[4, 8]	πατρὶ τῆς κόρης μὴ δόξῃ	συνοικίζειν	αὐτῷ, πεντήκοντα σίκλους τιμὴν τῆς
[4, 8]	αἰτεῖν ἔξω καὶ τὸν ὀφείλοντα	κομίζειν	δι' αὐτοῦ μηδὲν ἀντιλέγοντα τῷ
[4, 4]	δὲ μόνον τοῖς φυλάρχοις προειπὼν	κομίζειν	τὰ τῶν φυλῶν ὀνόματα βακτηρίαις
[4, 4]	αὑτῶν ἀλλὰ μὴ θρησκείας ἀνάγκην	κομίζειν	τοῖς ἱερεῦσιν ἔνυστρόν τε καὶ
[4, 8]	ταῖς χρείαις αὐτοῦ κέρδος εἶναι	νομίζειν	τήν τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ
[4, 8]	ὡς καὶ τὰς γυναῖκας στερνοτυπουμένας	ἐμφανίζειν	τὸ ἐπ' αὐτῷ τεθνηξομένῳ πάθος.
[4, 8]	γὰρ ἐν τῷ τοὺς εὐεργέτας	ὑβρίζειν	ἐν τούτῳ τὴν παρρησίαν τίθεσθε,
[4, 2]	τοῦ βιάζεσθαι τό τε λεληθότως	ἐξυβρίζειν,	ὅτι μὴ μόνον ἄκοντας μηδὲ
[4, 8]	πρώτους μὲν τοὺς ἐπὶ τῷ	Γρίζειν	γενομένους εὔχεσθαι τὰ κάλλιστα τοῖς
[4, 4]	κατ' ἔτος λαμβάνουσι, δεκάτην αὐτοῖς	ἀπομερίζειν.	ἔτι δὲ ἀπαρχὰς τὸν λαὸν
[4, 8]	αὐτὴν ταύτην ἐξ ὁμοίου πάθους	ἀπομερίζειν	τοῖς δεομένοις. (Ταῖς δὲ δεκάταις
[4, 8]	ἔχοντες πόλεις τὸ λοιπὸν ἤδη	κτίζειν	προαιρῆσθε, ταῦτα ποιοῦντες τῷ θεῷ
[4, 8]	φύσεως ἀώρως μήτε τῷ θεῷ	ἁρμόζειν	μήτ' αὐτῷ τῷ δεσπότῃ χρῆσθαι.
[4, 6]	γάρ ἐστιν αὐτῶν τῷ θεῷ	σώζειν	ἀπὸ παντὸς κακοῦ καὶ μηδὲν
[4, 8]	ὑπὸ χειμῶνος πεπτωκότων ἐν πηλῷ,	συνδιασώζειν	δὲ καὶ τὸν πόνον οἰκεῖον
[4, 6]	παρὰ ἐλευθέρου, καὶ γὰρ οὐδὲ	λαθεῖν	προεθέμην: θύω τε θεοῖς οἷς
[4, 3]	καὶ τοὺς αὖθις ἐσομένους αὐτὴν	μαθεῖν,	ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον τὸν Ἀαρῶνος υἱὸν
[4, 8]	ἀξιώματι τῆς ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν καὶ	μαθεῖν	παρέξων δι' αὐτῆς τοῖς ἐντευξομένοις.
[4, 2]	δὲ ἠμέλησε τοῦ μηδὲν αὐτοὺς	παθεῖν	τῶν δεινῶν, ἀλλὰ καίπερ εἰς
[4, 8]	καὶ τὸν πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον	βοηθεῖν.	(Μηνύειν δὲ καὶ τὰς ὁδοὺς
[4, 3]	καὶ τελέως ἀποροῦσιν ἐκ πετρῶν	ἐλθεῖν	ἡμῖν ποτὸν μηχανησάμενος, ὁ τῶν
[4, 6]	αὐτοῖς ἀξιολόγων παρακαλέσοντας τὸν μάντιν	ἐλθεῖν,	ὅπως ἐπ' ἐξωλείᾳ τῶν Ἰσραηλιτῶν
[4, 6]	ὅπλα καὶ τὰς ὑμετέρας χεῖρας	ἐλθεῖν:	οὐ γὰρ ἂν ὑποστρέψειέ τις
[4, 6]	γὰρ στρατόν, ᾧ καταρασόμενον αὐτὸν	ἐλθεῖν	παρακαλοῦσι, δι' εὐνοίας εἶναι τῷ
[4, 5]	ἔγνω τοῖς Ἑβραίοις εἰς μάχην	ἐλθεῖν	περιέσεσθαί τε νομίζων καὶ τῆς
[4, 6]	ἐπ' αὐτοὺς ἐᾶσαι τοιοῦτον πάθος>	ἐλθεῖν,	ὑφ' οὗ κἂν ἀπόλοιντο πάντες:
[4, 6]	αὐτῶν ὁ θεὸς ἀγαθοῖς ἐμηχανήσατο	διελθεῖν,	ἀλλ' εὐμενὴς αὐτοῖς οὗτος ὢν
[4, 8]	γράμμασι μὲν περὶ τοῦ μηδέποτε	συνελθεῖν	ἰσχυριζέσθω: λάβοι γὰρ ἂν οὕτως
[4, 8]	γὰρ ἐφ' υἱάσιν οὗτοι δικασταί,	συνελθεῖν	μὲν ἀλλήλοις οὐχ ἡδονῆς ἕνεκα
[4, 1]	ἐπὶ τῷ τῆς παρ' Αἰγυπτίων	ἐξελθεῖν	ὕβρεως Μωυσῆν τύραννον ἀνέχεσθαι καὶ
[4, 8]	χαρίζεσθαι κρίνοντες τὸ κατὰ βούλησιν	ἀπελθεῖν	αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐφεῖναι κατέχουσιν
[4, 8]	ἠνυσμένον δεῖ με τοῦ ζῆν	ἀπελθεῖν	καὶ τῶν πέρα τοῦ Ἰορδάνου
[4, 8]	ἀκμῇ τε οὔσης καὶ σπευδούσης	ἀπελθεῖν:	ὡς τῷ θεῷ κεχαρισμένον ἂν
[4, 6]	τὴν τοῦ νομοθέτου γνώμην μὴ	παρελθεῖν	ἀνεγκωμίαστον. τὸν γὰρ Βάλαμον παραληφθέντα
[4, 2]	λανθάνειν οἰομένους κολάζειν καὶ μὴ	παρελθεῖν	εἰς δύναμιν ἐάσαντας φανεροὺς ἔχειν
[4, 6]	γὰρ ἐν ἡμῖν ἔτι φθάσαντος	εἰσελθεῖν	ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ' οὖν τὸν
[4, 3]	τὰ παρ' αὐτῶν ὁ Μωυσῆς	ἀκολουθεῖν	αὐτῷ τοὺς προβούλους ἀξιώσας ἀπῄει
[4, 3]	θεὸν εἶναι> τὸν οὓς ἔδει	καίειν	ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς δὲ τούτων ἀπολομένων
[4, 4]	πόλει. τῶν δ' οὐ νενομισμένων	ἐσθίειν	παρ' αὐτοῖς κατὰ τοὺς πατρίους
[4, 8]	ληνοὺς κομίζωσιν εἰργέτωσαν τοὺς ὑπαντιάζοντας	ἐπεσθίειν:	ἄδικον γὰρ ἀγαθῶν, ἃ κατὰ
[4, 8]	δ' ἔγγιον λόγοις παρεκάλει μὴ	ποιεῖν	αὐτῷ δακρυτὴν τὴν ἀπαλλαγὴν ἑπομένους.
[4, 8]	τοῖς ὁρῶσι. μὴ ἐξεῖναι δὲ	ποιεῖν	ἐκτομίας μήτε ἀνθρώπους μήτε τῶν
[4, 8]	ὡς ἂν προειδότες ἃ χρὴ	ποιεῖν	ἐν τῇ χρείᾳ τῶν σωτηρίων
[4, 8]	καὶ μὴ τότε ἃ δεῖ	ποιεῖν	ἐπιζητοῦντες ἀπαρασκεύαστοι τοῖς καιροῖς περιπέσητε.
[4, 4]	κατελθοῦσιν εἰς τὰς κληρουχίας προσέταξε	ποιεῖν.	(Μετὰ δὲ τὴν ἐπὶ τῷ
[4, 3]	σκηνῶν ἀπέβλεπον, τί καὶ μέλλοι	ποιεῖν	ὁ Μωυσῆς: ἔτι τε θεράποντες
[4, 5]	θέρους ἦν, καὶ ἐπιθυμίᾳ τοῦ	πιεῖν.	ἐπὶ ποταμὸν οὖν τοὺς πλείους
[4, 8]	ταῦτα δὲ πράττοντες ἀλκιμώτατοι μάχας	διενεγκεῖν	ἁπάντων ἔσεσθε καὶ μηδενὶ τῶν
[4, 8]	τοῦ δὲ τολμηρῶς καὶ προπετῶς	ἐπενεγκεῖν	αἰτίαν καὶ διαβολὴν πρόστιμον ἐκτινύτω
[4, 8]	μετ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν οὐκ	ἐπενεγκεῖν	ἱερεῖον ἕτερον, οὐ γὰρ εἶναι
[4, 3]	Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην ὑπηρέτας ἐκέλευσεν	ἥκειν	κατὰ τὰ συγκείμενα καὶ περιμένειν
[4, 2]	σκηνῆς τοῦ θεοῦ στάντες ἐβόων	ἥκειν	τὸν τύραννον καὶ τῆς ἀπ'
[4, 6]	καὶ τοῦ κατὰ τοῦτον βίου.	προσήκειν	δ' ἕως ἔτι καὶ καλῶς
[4, 8]	τὸ σέβειν τε καὶ τιμᾶν	προσήκειν	τοῦτον ὑμῖν καὶ τοὺς νόμους
[4, 8]	ἐφ' ἑαυτοῖς ὡς ἰσχύι διαφέρουσιν	ἀδικεῖν	ἐθέλοιεν, στρατὸν ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγοιτε,
[4, 8]	κριθεῖσα μὲν ἡ κόρη μὴ	ἀδικεῖν	συνοικείτω τῷ κατηγορήσαντι μηδεμίαν ἐξουσίαν
[4, 6]	δέον ἐξώτρυνον αὐτοὺς ἐπὶ ταῦτα	ἀδικεῖν	τῷ θεῷ δοκοῦντες ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται
[4, 6]	νόμους ἀλλ' ἐν τῷ μὴ	εἴκειν	ταῖς ἐπιθυμίαις εἶναι. πρὸς τούτοις
[4, 8]	λάβοι γὰρ ἂν οὕτως ἐξουσίαν	συνοικεῖν	ἑτέρῳ, πρότερον γὰρ οὐκ ἐφετέον:
[4, 6]	τοῖς ἄλλοις, ἀνάγκη βουλομένους ἡμῖν	συνοικεῖν	καὶ θεοὺς τοὺς ἡμετέρους σέβειν,
[4, 8]	ἄν τε καὶ γεγαμημένην, βουλομένῳ	συνοικεῖν	μὴ πρότερον ἐξέστω εὐνῆς ἅψασθαι
[4, 7]	φησίν, εἰ μὲν μέλλουσί τινι	συνοικεῖν	τῶν φυλετῶν, μετὰ τοῦ κλήρου
[4, 8]	μηδὲ ἐνεῖναι τούτων τῇ ψυχῇ	δοκεῖν	αὐτοῦ καὶ γινώσκειν μόνον αὐτῶν
[4, 8]	ὥσθ' ὅ τι ἂν φθέγξαιτο	δοκεῖν	αὐτοῦ λέγοντος ἀκροᾶσθαι τοῦ θεοῦ.
[4, 1]	ταύτην αὐτοῖς χείρω συνέβαινεν εἶναι	δοκεῖν,	ἐπὶ τὴν πρὸς τοὺς Χαναναίους
[4, 2]	ὁ Κορῆς τοῦ κοινοῦ προνοεῖσθαι	δοκεῖν,	ἔργῳ δὲ εἰς ἑαυτὸν ἐπραγματεύετο
[4, 2]	τιμᾶσθαι, βίαν μὲν ἀγαθοὶ βουλόμενοι	δοκεῖν	οὐ προσφέρουσι, τέχνῃ δ' εἶναι
[4, 5]	παρέχουσα θᾶττον αὑτὴν εὔψυχον εἶναι	δοκεῖν	τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν πρώτην
[4, 5]	εἰ καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῖς	πιπράσκειν	ἐθέλοιεν. Σιχὼν δ' ἀρνούμενος ὁπλίζει
[4, 8]	τῇ ψυχῇ δοκεῖν αὐτοῦ καὶ	γινώσκειν	μόνον αὐτῶν τὴν προσηγορίαν ἐκ
[4, 6]	ἀτίμους ἀποπέμψητε πρὸς τοὺς γονεῖς.	συγγινώσκειν	τε ταῦτα φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν
[4, 6]	διεγνώκειν: καὶ παντελῶς ἀσθενεῖς οἱ	προγινώσκειν	περὶ τῶν ἀνθρωπίνων παρ' ἑαυτῶν
[4, 5]	οὖσαν εὐσταλῆ κοῦφοι πρὸς τὸ	διώκειν	ὄντες μετέθεον τοὺς πολεμίους καὶ
[4, 6]	ὁ θεὸς ὧν ἐγὼ χαρίζεσθαι	διεγνώκειν:	καὶ παντελῶς ἀσθενεῖς οἱ προγινώσκειν
[4, 4]	τιμὴν τοῦ ὕδατος αὐτοὺς κελεῦσαι	καταβαλεῖν.	ὁ δ' οἷς ἐπρεσβεύσατο Μωυσῆς
[4, 6]	ταῖς πρότερον διακονίαις μηδὲν ἔχοντα	ἐγκαλεῖν	αὐτῇ πληγὰς ἐπιφέρειν μὴ συνιείς,
[4, 6]	ἀρετῆς ἀντιποίησις ἦν καὶ τοῦ	φιλοκαλεῖν,	μιμηταὶ γενόμενοι τῆς Φινεέσσου τόλμης
[4, 7]	αἰτουμένην ὑπ' αὐτῶν γῆν, μὴ	θέλειν	δὲ συναραμένους τῶν ἐπιλοίπων ἀγώνων
[4, 8]	διώκοντα μόνον τοῦ κατ' αὐτὴν	ἀμελεῖν	κεχαρισμένου. τριάκοντα δ' ἡμερῶν τῷ
[4, 8]	μισθοῦ γυναικὸς ἡταιρημένης θυσίας μὴ	τελεῖν:	ἥδεσθαι γὰρ μηδενὶ τῶν ἀφ'
[4, 4]	τε τοῖς Λευίταις καὶ ἱερεῦσι	τελεῖν.	καὶ ἃ μὲν ἡ φυλὴ
[4, 8]	δυσίν, ἃς ἔτους ἑκάστου προεῖπον	τελεῖν,	τὴν μὲν τοῖς Λευίταις, τὴν
[4, 8]	τοὺς δ' ἄλλους εἰς τὸ	τελεῖν	ὑμῖν φόρους σώζετε πλὴν τοῦ
[4, 2]	τὰς ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῷ θυσίας	ἐπιτελεῖν	καὶ προεστάναι τῆς εὐσεβείας: ἄτοπον
[4, 2]	καὶ κατὰ τἆλλα καὶ πλήθεσιν	ὁμιλεῖν	εὐφυής, ἐμοί, φησίν, ὦ Κορῆ,
[4, 2]	ἱκανὸς δ' εἰπεῖν καὶ δήμοις	ὁμιλεῖν	πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ
[4, 8]	τελευτῇ γιγνομένας μετ' ἀρετῆς πάσης	ὁμιλεῖν.	ὦ παῖδες Ἰσραήλου, μία πᾶσιν
[4, 2]	δὲ καὶ τὸ πλῆθος καὶ	βάλλειν	τὸν Μωυσῆν ὡρμήκεσαν, εἴς τε
[4, 4]	ἀφίεσθαι τῆς λειτουργίας τοῖς ἱερεῦσι	καταβάλλειν	ἀργύριον, γυναῖκα μὲν τριάκοντα σίκλους
[4, 8]	συνοικούσαις. ἐὰν δὲ μὴ βούληται	γαμεῖν	ὁ ἀδελφός, ἐπὶ τὴν γερουσίαν
[4, 8]	κακωθείη καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ θελήσειε	γαμεῖν	ὁ πρότερος, μὴ ἐξεῖναι αὐτῇ
[4, 8]	σύμμαχον, ὅμως ἀξιοῦτε μὴ ἀναγκάζεσθαι	πολεμεῖν	αὐτοῖς μηδὲ τὰ ἐκείνων ἀφαιρουμένους
[4, 5]	διαγνοὺς ἤρετο τὸν θεόν, εἰ	πολεμεῖν	αὐτῷ δίδωσι. τοῦ δὲ θεοῦ
[4, 1]	τῆς ἐξ αὐτοῦ βοηθείας δέωνται,	πολεμεῖν	δὲ τοῖς Χαναναίοις ὡρμήκεσαν λέγοντες
[4, 5]	νῦν αὐτοὺς ἀξιῶν τῆς τοῦ	πολεμεῖν	ἡδονῆς ἀπολαύειν, ὅτ' αὐτῇ συγχωρεῖ
[4, 6]	ἐγχειρεῖν ἔγνω τοῖς λόγοις. καὶ	πολεμεῖν	μὲν ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις θρασύτερον
[4, 8]	τοῦθ' ὑπερόριον πραχθείη. μέλλοντας δὲ	πολεμεῖν	πρεσβείαν καὶ κήρυκας πέμπειν παρὰ
[4, 8]	νῦν δέ, συγγνώμην γὰρ χρὴ	νέμειν	ἐφ' ἁμαρτήμασι νέων, ἀπόχρη σοι
[4, 1]	ἠξίουν τοῖς Μωυσέος πειθαρχοῦντες λόγοις	ἠρεμεῖν,	ἀλλὰ καὶ δίχα τῆς παρ'
[4, 8]	ἐν πάσῃ τιμῇ, ὡς μήτε	βλασφημεῖν	ἐκείνων παρόντων μήτε θρασύνεσθαί τισιν
[4, 8]	τε Μωυσῆς εἶπε μὴ παρακουσαμένοις,	εὐφημεῖν	δὲ τὰς ἑτέρας, καὶ τούτων
[4, 2]	ἐμαυτὸν ὑποτιθέντα τοῖς ἐκ τοῦ	παρανομεῖν	ἄλλῳ τὴν διὰ τούτου εὐδαιμονίαν
[4, 8]	περὶ ταύτην σκεύη μὴ ἐξεῖναι	λαμβάνειν	ἐνέχυρον, ὅπως μὴ στερῶνται καὶ
[4, 8]	ἐπωνομασμένον ᾖ τινι θεῷ κειμήλιον	λαμβάνειν.	(Μηδεὶς δ' ἐξ ὑμῶν κλωστὴν
[4, 1]	τοῦ θεοῦ τῶν Χαναναίων πεῖραν	λαμβάνειν:	οὐ γὰρ ἠξίουν τοῖς Μωυσέος
[4, 8]	τις κατὰ χρηστότητα παρίησιν ἀνθρώποις	λαμβάνειν,	τοῦ θεοῦ τὴν ἀφθονίαν τῶν
[4, 8]	τῷ παρέχειν αὐτοῖς τῶν ὡραίων	μεταλαμβάνειν:	ἀποφέρεσθαι δ' αὐτοῖς μηδὲν ἐξέστω.
[4, 8]	βίον, φθονεῖν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν	μεταλαμβάνειν	τῆς ὥρας ἐν ἀκμῇ τε
[4, 8]	τὸ μέρος τῆς πατρῴας οὐσίας	ἐκλαμβάνειν,	τοῦτο γὰρ ἐν τοῖς νόμοις
[4, 8]	καὶ τοῦ δακρύων αὐτὸν ἄξιον	ὑπολαμβάνειν	ἀπάγων αὐτοὺς χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ
[4, 8]	ἐκείνων ἀφαιρουμένους ἀβούλητον αὑτοῖς κέρδος	προσλαμβάνειν.	καὶ πειθομένων μὲν καλῶς ὑμᾶς
[4, 6]	ἀπόνοιαν περιστῆσαι τοὺς ἐκ τοῦ	λανθάνειν	μετανοῆσαι δυναμένους, ἔλεγε δ' ὡς
[4, 2]	τῷ πλήθει τοὺς τοιούτους ἔτι	λανθάνειν	οἰομένους κολάζειν καὶ μὴ παρελθεῖν
[4, 8]	ὡς πλεονάκις ἐκινδύνευσα ὑφ' ὑμῶν	ἀποθανεῖν	ἢ ὑπὸ τῶν πολεμίων. ταῦτα
[4, 2]	ὀλίγον ἦλθε καταλευσθεὶς ὑπ' αὐτῶν	ἀποθανεῖν.	οὐδ' ὁ θεὸς δὲ ἠμέλησε
[4, 2]	σύνοιδεν ὄντι λαβεῖν ἀξίῳ πείθει	τυγχάνειν	αὐτὸν καὶ τότε βιάσασθαι μὴ
[4, 2]	παρασχεῖν ἔκρινεν, ἐγὼ ταύτης δικαιότερος	τυγχάνειν	γένει μὲν ὁ αὐτὸς ὢν
[4, 2]	οἷς ἂν ἐθελήσῃ χαλεπώτερον ἤδη	τυγχάνειν	τοῦ βιάζεσθαι τό τε λεληθότως
[4, 8]	ἄξιον εἶναι παρ' αὐτῆς λεγέτω	τυγχάνειν	ὑβρίσαντα τὴν τοῦ κατοιχομένου μνήμην.
[4, 8]	τοῦ πατρὸς εὔνοιαν τῶν πρεσβείων	τυγχάνειν,	ὥστε διπλοῦν τὸ μέρος τῆς
[4, 1]	κατηγόρουν μὲν αὐτοῦ καὶ πραγματεύεσθαι	μένειν	αὐτοὺς ἀπόρους ὑπενόουν, ἵν' ἀεὶ
[4, 7]	πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν. καὶ τότε	μένειν	ἑκάστου τὸν κλῆρον ἐν τῇ
[4, 8]	μὲν πόρρω τῇ χειρὶ κατασείων	μένειν	ἠρεμοῦντας ἐκέλευε, τὸ δ' ἔγγιον
[4, 6]	ἀλλὰ γαμετὰς αὐτῶν ἐσομένας αὐτόθι	μένειν	καὶ δεσποίνας ἀποδειχθησομένας πάντων ὧν
[4, 8]	βουλομένην αὐτὴν ἐπὶ τοῦ οἴκου	μένειν	καὶ τεκνοῦν ἐξ αὐτοῦ μὴ
[4, 6]	ταῖς ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν καὶ παρακαλούντων	μένειν	μὴ πρότερον ἐπινευέτωσαν, πρὶν ἂν
[4, 8]	ὅθεν εἰ βούλοισθε τούτους ὑμῖν	μένειν,	τῶν πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε κρατήσαντες
[4, 8]	εἶναι καὶ κοινῇ πᾶσιν Ἑβραίοις	διαμένειν,	φυλάττοντα μὲν ἃ δέδωκεν αὐτοῖς
[4, 4]	ἦν εἰκὸς ἀλλ' εἰς χρόνον	παραμενεῖν.	οἱ γὰρ ἄνθρωποι πεπιστευκότες ἤδη
[4, 3]	ἥκειν κατὰ τὰ συγκείμενα καὶ	περιμένειν	τὴν ἱερουργίαν. ὡς δ' οὔτε
[4, 5]	οἰκεῖον στρατὸν καὶ τοὺς Ἑβραίους	διαβαίνειν	τὸν Ἀρνῶνα κωλύειν ἑτοιμότατος ἦν.
[4, 6]	τοῦ δὲ Βαλάκου δυσχεραίνοντος καὶ	παραβαίνειν	αὐτὸν τὰς συνθήκας ἐφ' αἷς
[4, 8]	εἶναι τοῦ καὶ τοὺς νόμους	ὑπερβαίνειν	τοὺς τὸν ὅρον μετακινοῦντας. (Γῆν
[4, 8]	μηδ' εἰ χρυσὸν ἄπειρον μέλλοι	κερδαίνειν,	καταφρονῶν τῷ μηδένα εἶναι τὸν
[4, 6]	κατὰ νοῦν αὐτῷ ποιήσειε τοῦτο	σημαίνειν.	(Καὶ ὁ μὲν ταῦτα τοῦ
[4, 8]	διαφαίνειν, ὅσα τε τὴν ἰσχὺν	ἀποσημαίνειν	δύναται τοῦ θεοῦ καὶ τὴν
[4, 8]	τούτων πάλιν εὐχομένων τὰς προηγμένας	ἐπαινεῖν:	ἔπειτα κατὰ ταὐτὰ τοῖς παραβησομένοις
[4, 8]	θεὸς ἔν τε βραχίοσιν ἕκαστον	διαφαίνειν,	ὅσα τε τὴν ἰσχὺν ἀποσημαίνειν
[4, 6]	ὑμνεῖν αὐτοὺς ἐκείνους καὶ μακαριωτάτους	ἀποφαίνειν	ἀνθρώπων, ὦ Βάλακε, φησί, περὶ
[4, 7]	ἐξουσίαν τῶν τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν	κτείνειν,	εἰ λάβοιεν ἔξω τῶν ὅρων
[4, 8]	δυνατώτερος. (Ὅρους γῆς μὴ ἐξέστω	κινεῖν	μήτε οἰκείας μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς
[4, 6]	νῦν ἐν τοῖς ἀγαθοῖς ὄντας	παροινεῖν,	μηδὲ τὰ κτηθέντα ὑπὸ τῆς
[4, 3]	κακίας κοινῇ πάντας Ἰσραηλίτας τιμωρίαν	ἐκτίνειν.	(Ταῦτ' εἰπόντος καὶ δακρύοντος σείεται
[4, 8]	ἀναβάλλεσθαι τὴν ἀπόδοσιν, ἀλλ' αὐθημερὸν	ἐκτίνειν	ὡς οὐ βουλομένου τοῦ θεοῦ
[4, 6]	γὰρ ἐπὶ κατάρᾳ τῶν πολεμίων	ὑμνεῖν	αὐτοὺς ἐκείνους καὶ μακαριωτάτους ἀποφαίνειν
[4, 6]	εἰς λόγους αὐταῖς παρεκάλουν μὴ	φθονεῖν	αὐτοῖς τῆς τοῦ κάλλους αὐτῶν
[4, 8]	θεοῦ παρῆλθεν εἰς τὸν βίον,	φθονεῖν	τοῖς ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν μεταλαμβάνειν τῆς
[4, 6]	γὰρ οὐδὲν πέπυστο γῆν ἄλλω	πολυπραγμονεῖν	τοὺς Ἑβραίους ἀπηγορευκότος τοῦ θεοῦ
[4, 1]	τὴν ἐλευθερίαν καὶ νῦν βουλομένοις	πονεῖν	ἀεὶ παρέσεσθαι σύμμαχον: εἶναί τε
[4, 7]	αὐτοῖς ἂν ἦν ἐμπόδια τοῦ	πονεῖν	ἀπέθεντο εἰς αὐτάς. (Οἰκοδομεῖ δὲ
[4, 7]	μηδὲ διὰ τὴν πρὸς τὸ	πονεῖν	μαλακίαν πεποιῆσθαι τὴν αἴτησιν, ἀλλ'
[4, 6]	καὶ βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο δὲ	φρονεῖν	ἐφ' ἑαυτοῖς μέγα Ἰσραηλῖται καὶ
[4, 8]	τῷ θεῷ τὰ πλείονα τοῦ	φρονεῖν,	πρασσέτω δὲ μηδὲν δίχα τοῦ
[4, 8]	εὐλαβεστέρους, ὥστε τοῦ θεοῦ μὴ	καταφρονεῖν,	ἀπεργαζομένης. οἱ δὲ δικασταὶ ἀποφήνασθαι
[4, 8]	γὰρ παρόντος ὑμῖν βοηθοῦ πάντων	περιφρονεῖν	εὔλογον. τῆς δ' ἀρετῆς ἔπαθλα
[4, 8]	ἡ παρ' αὐτῶν διδασκαλία τοῦ	σωφρονεῖν	τὸ μηδὲν εἶναι φανῶσιν, ἐχθροὺς
[4, 8]	γένους ἡμῖν ὁ θεὸς παρέσχεν,	ἐλαύνειν	δὲ οὕτως ὡς ἐπὶ τέκνων
[4, 6]	τὸ τοὺς αὐτοὺς ἡμῖν θεοὺς	προσκυνεῖν.	μέμψαιτο δ' ἂν οὐδείς, εἰ
[4, 8]	αὐτοὺς πολιτείαν ἄν τε πόλις,	ἀμύνειν	αὐτοῖς καὶ κοινῇ καὶ κατ'
[4, 4]	δὲ τῶν τοῖς ἱερεῦσι τελουμένων	κοινωνεῖν	διέταξε καὶ τοὺς οἰκέτας καὶ
[4, 1]	(Ὡς οὖν ταῦτ' ἄμεινον αὐτοῖς	ἕξειν	ἔκριναν καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπῆλθον,
[4, 5]	σωτηρίαν ὑπολαβόντες ἢ τὸ μάχεσθαι	παρέξειν:	ἐθάρρουν γὰρ ταῖς πόλεσιν οὔσαις
[4, 1]	πρότερον τοῖς Χαναναίοις εἰς χεῖρας	ἥξειν	πρὶν ἢ παρὰ τοῦ θεοῦ
[4, 4]	προκοπῆς αἰτίαν, ὑφ' ἧς οὐδέποτε	λήξειν	τὸ δεινὸν ἦν εἰκὸς ἀλλ'
[4, 1]	τὰ μέλλοντα παρ' αὐτοῦ μανθάνοντα:	δόξειν	τε συνετοὺς εἶναι τῆς ἀλαζονείας
[4, 8]	μὲν τῆς αὐτῆς ἐπιμιξίας αὐτοῖς	ὑπάρξειν,	τῇ τε ὄψει καὶ τῇ
[4, 4]	συνέβη παύσασθαι, πολλῷ δὲ μᾶλλον	αὔξειν	καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς
[4, 8]	ὦσι: καλὸν γὰρ εἶναι μὴ	ἀγνοεῖν	ἀλλήλους ὁμοφύλους τε ὄντας καὶ
[4, 8]	ἐκ τοῦ παρ' ἄλλοις αὐτὰ	βλέπειν	μᾶλλον ἢ παρ' αὑτῷ. καὶ
[4, 8]	ἀλλ' ὡς ἐξ οἰκείων αὐτοῖς	ἐπιτρέπειν	ἐμπίπλασθαι, κἂν ἐγχώριοι τυγχάνωσι κἂν
[4, 8]	τὸ θεῖον αὐτὸν ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν	εἰπεῖν.	(Ἐβίωσε δὲ τὸν πάντα χρόνον
[4, 2]	καὶ πλούτῳ διαφόρων ἱκανὸς δ'	εἰπεῖν	καὶ δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν
[4, 8]	καὶ χρησάμενος ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν,	εἰπεῖν	τε καὶ πλήθεσιν ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος
[4, 8]	καὶ νεὼς ὁπόσους ἂν ἔχοιεν	κατερείπειν	παραινῶ καὶ δαπανᾶν πυρὶ τὸ
[4, 8]	παράσχοι καὶ πρὸς ἃς οὐδ'	ἀντειπεῖν	δυνηθείη. τοῦ δὲ τολμηρῶς καὶ
[4, 6]	καὶ λιπαροῦντες ἐνέκειντο, μὴ σφᾶς	καταλιπεῖν,	ἀλλὰ γαμετὰς αὐτῶν ἐσομένας αὐτόθι
[4, 8]	συναιροῦντας τὰ θέρη μὴ καλαμᾶσθαι,	καταλιπεῖν	δέ τινα καὶ τῶν δραγμάτων
[4, 8]	ἔδαφος τῶν ἀπονοηθέντων εἰ δυνατὸν	καταλιπεῖν,	εἰ δ' ἀσθενοῖεν λαβεῖν τὴν
[4, 8]	ἐπ' ἐξόδου τοῦ ζῆν δυσχεραίνοντας	καταλιπεῖν	ἠξίουν εἰς τὴν ἀνάμνησιν φέρων
[4, 7]	κλῆρον ἐν τῇ πατρῴᾳ φυλῇ	καταλιπεῖν.	καὶ τότε μένειν ἑκάστου τὸν
[4, 2]	δόσιν, ἀλλ' οὐκ ἐπὶ τἀδελφῷ	καταλιπεῖν.	(Μωυσῆς δὲ τὴν Κορέου διαβολὴν
[4, 8]	θεοῦ, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲ νῦν	ἐγκαταλιπεῖν	τοὐμὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας εὐδαιμονίας
[4, 8]	τὰς κατάρας αὐτός, ὡς μηδέποτε	ἐκλιπεῖν	τὴν μάθησιν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ
[4, 8]	ὁμοίως δὲ καὶ τῆς τρύγης	ἀπολιπεῖν	τὰς ἐπιφυλλίδας τοῖς πένησι καὶ
[4, 8]	δὲ πολεμεῖν πρεσβείαν καὶ κήρυκας	πέμπειν	παρὰ τοὺς ἑκουσίως πολεμίους: πρὸ
[4, 8]	τῆς ἐξ ὧν πεπόνηκε χρήσεως	ὑστερεῖν	τὸν ἐργασάμενον. (Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας
[4, 6]	ἐστὶν εὐδαίμων αὕτη φοίνικά τε	φέρειν	ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο
[4, 8]	καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν	φέρειν	ἐγγεγραμμένα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καὶ
[4, 4]	δεσπότας σίκλον καὶ ἥμισυ αὐτοῖς	ἀναφέρειν,	ἀνθρώπου δὲ πρωτοτόκου πέντε σίκλους,
[4, 4]	ἐκ τῆς γῆς φυομένων καρπῶν	ἐπιφέρειν,	καὶ τῶν τετραπόδων δὲ τῶν
[4, 8]	θυσίας ἃς ὁ νόμος αὐτοῖς	ἐπιφέρειν	κελεύει ἐπιτελέσαντες τούτων τὰ προτέλεια
[4, 6]	μηδὲν ἔχοντα ἐγκαλεῖν αὐτῇ πληγὰς	ἐπιφέρειν	μὴ συνιείς, ὅτι νῦν κατὰ
[4, 1]	ἐθελήσῃ τὸν θεόν: ὅλως τε	συμφέρειν	αὐτοῖς τὸ αὐτοκράτορσιν εἶναι, καὶ
[4, 2]	τέχνῃ δ' εἶναι κακουργοῦσι δυνατοί.	συμφέρειν	δὲ τῷ πλήθει τοὺς τοιούτους
[4, 8]	αὐταῖς κατὰ τὸ ἔτος τρίτον	συμφέρειν	εἰς διανέμησιν τῶν σπανιζόντων γυναιξί
[4, 8]	αὐτῶν, ἀλλ' ἀπολλύναι πάντας κρίνατε	συμφέρειν,	ἵνα μή τινων παραγευσάμενοι τῆς
[4, 8]	ψῆφον βεβαίαν εἰς αἰῶνα κειμένην	ἀναιρεῖν,	ὡς πολέμων ἐντεῦθεν καὶ στάσεων
[4, 8]	γὰρ τῇ τῶν ἀνομοίων κοινωνίᾳ	χαίρειν	τὴν φύσιν. μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν
[4, 8]	ἀπορουμένους εἰς ποίησιν μηχανημάτων μὴ	κείρειν	τὴν γῆν ἥμερα δένδρα κόπτοντας
[4, 8]	(Τὴν ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν μὴ	σπείρειν:	ἀρκεῖσθαι γὰρ αὐτὴν τρέφειν τοῦτο
[4, 8]	καὶ μὴ σύνδυο καὶ τρία	σπείρειν:	οὐ γὰρ τῇ τῶν ἀνομοίων
[4, 6]	τὴν Χαναναίων, θᾶττον ἢ φρονιμώτερον	ἐγχειρεῖν	ἔγνω τοῖς λόγοις. καὶ πολεμεῖν
[4, 1]	τὸν θεὸν οὐχὶ Μωυσεῖ χαριζόμενον	ἐπικουρεῖν	αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ κοινῇ κηδόμενον
[4, 8]	ὁπότε πρὸς ὕπνον ὥρα τρέπεσθαι	μαρτυρεῖν	τῷ θεῷ τὰς δωρεάς, ἃς
[4, 6]	ἂν οὕτως Αἰγυπτίων Ἑβραίοις γένοιο	τιμωρεῖν	ἀξιῶν κατὰ τοὺς> νόμους τὴν
[4, 8]	καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ' ὅπη βούλεται	χωρεῖν	ἀπίτω τοῦτο ἐλεύθερον ἔχουσα. (Ὅσοι
[4, 8]	γινομένων ἐκ τοῦ πλεονεκτοῦντας προσωτέρω	χωρεῖν	βούλεσθαι τῶν ὅρων: μὴ γὰρ
[4, 7]	τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς μάχας	χωρεῖν	δύναιντο, ἑτοίμους τε ἔλεγον ἑαυτοὺς
[4, 8]	τῶν φιλτάτων ταῖς φρονίμοις, τότε	χωρεῖν	ἐπὶ τὸν γάμον. εἰ δ'
[4, 6]	τε διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν	χωρεῖν	παρ' αὐτοὺς τὴν ἔχθραν τὴν
[4, 6]	ἀναστρέφειν, ἀλλ' ὁ θεὸς αὐτὸν	χωρεῖν	τὴν προκειμένην παρώρμησε προστάξας ὅτιπερ
[4, 6]	ἤδη τοῦ στρατοῦ τὴν παρανομίαν	χωρεῖν	τῶν νέων καὶ στάσιν αὐτοῖς
[4, 6]	φιλοστόργως ἔχειν καὶ λυπεῖσθε μελλουσῶν	ἀναχωρεῖν,	οὐδ' αὐταὶ τὴν δέησιν ὑμῶν
[4, 1]	εἰς τὴν ἔρημον, ἐνταῦθα νομίζων	ἡσυχάσειν	αὐτοὺς καὶ μὴ πρότερον τοῖς
[4, 6]	αὐτοῖς πολὺ χείρω τῆς προτέρας	ἐμπεσεῖν	καὶ κίνδυνον παντελοῦς τῶν ἰδίων
[4, 8]	κατὰ προαίρεσιν ταραχὰς καὶ κινδύνους	ἐμπεσεῖν,	φέρε καὶ περὶ τούτων βραχέα
[4, 8]	ὀργῇ γενόμενος, ἀλλ' ὥστε τοῦ	σωφρονήσειν	ὑμᾶς εἰς τὸ μέλλον κατ'
[4, 8]	οἶκτον ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς αὐτῶν,	μετανοήσειν	δ' αὐτοὺς ἐπὶ μηδενὶ χρησίμῳ
[4, 1]	δίχα τῆς παρ' ἐκείνου προθυμίας	κρατήσειν	αὐτοὶ τῶν πολεμίων νομίζοντες κατηγόρουν
[4, 8]	τούτους γὰρ πανοικὶ χρῆναι ἀφανίσαι.	(Φυλάσσειν	δὲ μάλιστα ἐν ταῖς μάχαις,
[4, 6]	τῶν δὲ ἣν βούλονται πίστιν	δώσειν	ὁμολογούντων καὶ πρὸς τὸ μηδὲν
[4, 4]	λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι	δώσειν	ὁμολογῶν, ἀγοράν τε τῷ στρατῷ
[4, 7]	αὐτοῖς τὸν Ἰορδάνην ὁ θεὸς	παραδώσειν	ὑπέσχηται ταύτην λαβεῖν καταστρεψαμένους οὓς
[4, 8]	ἔρωτος πρὸς τοῦτό τινες ἐκβιάζωνται,	κρατεῖν	δὲ τῆς ἐπιθυμίας τὸ εὐπρεπὲς
[4, 8]	θρηνοῦντες ἔτι μᾶλλον ὡς ἀσθενέστεροι	κρατεῖν	λύπης ἐδήλουν, ὅτι τῆς ἀρετῆς
[4, 1]	τε καὶ κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ	κρατεῖν	τῶν ἐθνῶν ἔφασκον, κἂν ἀπαλλοτριοῦν
[4, 8]	ὑπηρέτῃ ὧν τὸν ἡμέτερον λαὸν	εὐεργετεῖν	ἠθέλησεν. ἀνθ' ὧν προευλογῆσαι τὴν
[4, 6]	θεοῦ προαίρεσιν οἷς αὐτὸς ἔσπευσεν	ὑπηρετεῖν	εἴργεται. ταραττομένου δὲ αὐτοῦ διὰ
[4, 6]	ἢ ταὐτὰ πᾶσιν ἡγητέον ἢ	ζητεῖν	ἄλλην οἰκουμένην, ἐν ᾗ βιώσονται
[4, 8]	τούτου γένηται: τὸ δ' ἐνέχυρον	αἰτεῖν	ἔξω καὶ τὸν ὀφείλοντα κομίζειν
[4, 8]	τ' ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε μὴ τὸ	προσαγανακτεῖν	οἷς ἂν ὑμᾶς οἱ ἡγεμόνες
[4, 8]	ἀνάγκην ἔχουσιν ἐμπόδιον εἶναι καὶ	βλάπτειν	πέφυκε τοὺς χρωμένους. στρατὸν δ'
[4, 8]	καλῶς ὑμᾶς ἔχειν τὴν εἰρήνην	φυλάττειν,	εἰ δὲ φρονοῦντες ἐφ' ἑαυτοῖς
[4, 8]	εὐμενὴς ἔτι παρέξει δώρημα κάλλιστον	φυλάττειν.	ὡς δεινὸς μὲν ἐχθρὸς καὶ
[4, 8]	πρὸς τῷ τοῖς ὀξέως τι	πράττειν	ἀνάγκην ἔχουσιν ἐμπόδιον εἶναι καὶ
[4, 8]	οἷς ἂν ὑμᾶς οἱ ἡγεμόνες	πράττειν	ἀξιῶσι: νῦν μὲν γὰρ ἐν
[4, 8]	τὸ αὐτοῦ προσῆκεν ἕκαστον εὖ	πράττειν,	καὶ μάρτυρι ἀρκούμενος αὐτῷ πάντα
[4, 2]	τῆς δόξης δικαιότερον ἂν τῷ	πλουτεῖν	ἐκείνου μᾶλλον μὴ χείρων ὢν
[4, 8]	παρέσχεν, ἐπὶ τιμῇ τοῦ δεδωκότος	ἀπολαύειν.	~(Ἐκ μισθοῦ γυναικὸς ἡταιρημένης θυσίας
[4, 7]	ὑπὸ μηδενὸς δὲ σκυθρωποῦ ταύτης	ἀπολαύειν	ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς δὲ γηραιὸς ἤδη
[4, 5]	ἀξιῶν τῆς τοῦ πολεμεῖν ἡδονῆς	ἀπολαύειν,	ὅτ' αὐτῇ συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ
[4, 8]	τὸν νεὼν καταπρησθῆναι καὶ πραθέντας	δουλεύειν	ἀνδράσιν οὐδένα ληψομένοις οἶκτον ἐπὶ
[4, 8]	πρὸς τὰ οἰκεῖα φιλοστοργίαν βούληται	δουλεύειν,	ἐνιαυτοῦ ἐνστάντος τοῦ ἰοβήλου, πεντηκοστὸς
[4, 8]	εἶναι καὶ δίκαιον παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα	θεραπεύειν	αὐτῆς τὸ βουλητὸν, ἀλλὰ μὴ
[4, 8]	πλείστην παρέχον τοῖς ἐπ' αὐτοῦ	κατοπτεύειν,	ἀπέπεμπε τὴν γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ
[4, 6]	τε πλείονας εἶναι νομίσαντες καὶ	θύειν	αὐτοῖς κατὰ νόμον τὸν ἐπιχώριον
[4, 6]	προεθέμην: θύω τε θεοῖς οἷς	θύειν	μοι νομίζεται δίκαιον ἡγούμενος παρὰ
[4, 8]	λάβῃ τις μισθόν, ἐκ τούτου	θύειν	τῷ θεῷ. (Βλασφημείτω δὲ μηδεὶς
[4, 8]	τῶν ἐξ αἵματος συγχεῖν καὶ	καταλύειν	ἐπιχειρῇ τὴν κατ' αὐτοὺς πολιτείαν
[4, 8]	αὐτοῦ πονήσαντας. μηδὲ ὀπώρας ἀκμαζούσης	κωλύειν	ἅπτεσθαι τοὺς ὁδῷ βαδίζοντας, ἀλλ'
[4, 6]	νόσον ὅσοι τε> συγγενεῖς ὄντες	κωλύειν	δέον ἐξώτρυνον αὐτοὺς ἐπὶ ταῦτα
[4, 5]	τοὺς Ἑβραίους διαβαίνειν τὸν Ἀρνῶνα	κωλύειν	ἑτοιμότατος ἦν. (Μωυσῆς δὲ ὁρῶν
[4, 8]	τὸν πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον βοηθεῖν.	(Μηνύειν	δὲ καὶ τὰς ὁδοὺς τοῖς
[4, 8]	γυνὴ μήτε παῖδες εἰργέσθωσαν τοῦ	ἀκούειν,	ἀλλὰ μηδὲ οἱ δοῦλοι: καλὸν
[4, 8]	ἐπὶ δὲ προτροπῇ τῶν ἐσομένων:	ἐπιγράφειν	δὲ καὶ τοῖς θυρώμασιν αὐτῶν
[4, 7]	οὖσαν: ἀγαθὴν γὰρ εἶναι βοσκήματα	τρέφειν.	ὁ δ' ὑπολαβὼν αὐτοὺς δείσαντας
[4, 5]	τοῖς παρ' αὐτῆς ἀγαθοῖς ἱκανὴ	τρέφειν.	πρὸς οὖν Σιχῶνα τὸν βασιλεύοντα
[4, 8]	μὴ σπείρειν: ἀρκεῖσθαι γὰρ αὐτὴν	τρέφειν	τοῦτο τὸ φυτὸν καὶ τῶν
[4, 6]	ὁ Βάλαμος οἷός τε ἦν	ἀναστρέφειν,	ἀλλ' ὁ θεὸς αὐτὸν χωρεῖν
[4, 8]	μὴ δεῖν ἐπὶ μελλούσῃ τελευτῇ	κατηφεῖν,	ὡς κατὰ βούλησιν αὐτὸ πάσχοντας
[4, 8]	τέ τις τῶν ἐξ αἵματος	συγχεῖν	καὶ καταλύειν ἐπιχειρῇ τὴν κατ'
[4, 8]	ἐκείνης καθαρὰς ἀναβοησάτωσαν τὰς χεῖρας	ἔχειν	ἀπὸ τοῦ φόνου καὶ μήτε
[4, 6]	τὰ παρ' ἑκάστοις ὁμολογούμενα καλῶς	ἔχειν	ἀφανίσαι προῃρημένος καὶ κατὰ τῆς
[4, 3]	τῇ Μωυσέος χάριτι τὴν ἀρχιερωσύνην	ἔχειν	δοκῶν, ἀλλὰ τῇ τοῦ θεοῦ
[4, 2]	τιμὴν ἀσεβές, καὶ πάλιν ἀξιοῦντ'	ἔχειν	εἰς ἅπαντα χρόνον μὴ τὴν
[4, 8]	τὸ μέλλον ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος καλῶς	ἔχειν	ἡγησάμην, αὐτός τε ταύτην ὀφειλομένην
[4, 6]	ἐπεί φατε πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως	ἔχειν	καὶ λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ'
[4, 8]	ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν ὥστε σανίδων ἐπιβολαῖς	ἔχειν	κεκλεισμένα, οὐχ ὅπως τινὲς εἴργοιντο
[4, 8]	τῆς ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν γαμετὴν	ἔχειν,	μηκέτ' ἐξουσίαν ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν,
[4, 8]	ζῶν ἔτι καὶ παρὼν ὑμῖν	ἔχειν	ὁμολογῶ προνοίας τε τῆς ὑπὲρ
[4, 8]	τοῖς εἰς πατέρας τολμωμένοις χαλεπῶς	ἔχειν,	ὅτι καὶ αὐτὸς πατὴρ τοῦ
[4, 2]	παρελθεῖν εἰς δύναμιν ἐάσαντας φανεροὺς	ἔχειν	πολεμίους. τίνα γὰρ καὶ λόγον
[4, 8]	ὃν αὐτοὶ βούλεσθε χρόνον τοῦτον	ἔχειν	προστάτην ἐν τοῖς τῆς ἀρετῆς
[4, 6]	ἂν ἄλλο γένοιτο τεκμήριον ἧς	ἔχειν	τε νῦν φατε πρὸς ἡμᾶς
[4, 4]	τῷ θεῷ συνεχώρουν Ἀαρῶνι καλῶς	ἔχειν	τὴν ἀρχιερωσύνην. καὶ ὁ μὲν
[4, 8]	καὶ πειθομένων μὲν καλῶς ὑμᾶς	ἔχειν	τὴν εἰρήνην φυλάττειν, εἰ δὲ
[4, 2]	σπουδάσαι, προτιμῶν τοῦ τὸ γέρας	ἔχειν	τὸ μὴ στασιάζοντας ὑμᾶς ὁρᾶν
[4, 8]	κἂν ξένοι, χαίροντας ἐπὶ τῷ	παρέχειν	αὐτοῖς τῶν ὡραίων μεταλαμβάνειν: ἀποφέρεσθαι
[4, 4]	τολμήσαιεν βίᾳ περαιοῦσθαι. καὶ Μωυσῆς,	ἄρχειν	γὰρ μάχης οὐ συνεβούλευσεν ὁ
[4, 8]	οἱ ἄρχεσθαι καλῶς εἰδότες καὶ	ἄρχειν	εἴσονται παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν αὐτοῦ,
[4, 8]	ταῦτ' ἐλεγχθεὶς ὅσα ὁ καταμαρτυρηθεὶς	πάσχειν	ἔμελλεν. (Ἂν δὲ πραχθέντος φόνου
[4, 2]	ταύτην φέροντα προσνεῖμαι, κρίνοντά τε	παρασχεῖν	Ἀαρῶνι ταύτην ἐπὶ τῷ πλήθει
[4, 7]	Μωυσῆν ἐξαίρετον αὐτοῖς τὴν Ἀμορῖτιν	παρασχεῖν	δορίκτητον οὖσαν: ἀγαθὴν γὰρ εἶναι
[4, 8]	γάμου τὴν κόρην, ἡ δὲ	παρασχεῖν	ἑαυτὴν πεισθεῖσα δι' ἡδονὴν ἢ
[4, 6]	θάλασσα, ἀρκέσετε δὲ τῷ κόσμῳ	παρασχεῖν	ἑκάστῃ γῇ τῶν ἀφ' ὑμετέρου
[4, 2]	τὴν τιμὴν ὁ θεός τινι	παρασχεῖν	ἔκρινεν, ἐγὼ ταύτης δικαιότερος τυγχάνειν
[4, 6]	εὐδαίμονα βίον καὶ κλέος αἰώνιον	παρασχεῖν	ἐμοὶ τοιούτων ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο.
[4, 4]	καὶ τὴν ἱερωσύνην ἀναμφίλεκτον τἀδελφῷ	παρασχεῖν:	οὐδένα γὰρ ἔτι αὐτῆς ἄλλον
[4, 4]	Ἰδουμαίων πέμψας ἠξίου δίοδον αὐτῷ	παρασχεῖν,	πίστεις ἃς αὐτὸς ἐθέλοι λαβεῖν
[4, 1]	τὴν αὐτῶν ἀρετὴν πρότερόν τε	παρασχεῖν	τὴν ἐλευθερίαν καὶ νῦν βουλομένοις
[4, 4]	πρῶτον, ἂν ἄρσεν ᾖ, καταθῦσαι	παρασχεῖν	τοῖς ἱερεῦσιν, ὥστε αὐτοὺς πανοικὶ
[4, 4]	τὸν λαὸν πρὸς τῷ μηδεμίαν	ὑποσχεῖν	δίκην ἔτι καὶ τὴν ἱερωσύνην
[4, 2]	τοῦ θεοῦ προαίρεσιν τῆς ἱερωσύνης	τυχεῖν,	ἀλλ' οὐ κατὰ τὴν αὐτοῦ
[4, 8]	ἀφιγμένους δ' ἀλλαχόθεν ἀνθρώπους ξενίων	τυχεῖν	ἀξιοῦντας ὧν ὁ θεὸς καθ'
[4, 2]	οὐκ ἐκ τοῦ προκριθεὶς ἤδη	τυχεῖν	αὐτῆς ἀξιῶν ἐπιτραπῆναι καὶ τοῦτο
[4, 6]	ἐμφανίζων αὐτοῖς εἰς ἃ δέονται	τυχεῖν,	τὸν δὲ θεὸν ἀντιλέγειν αὐτοῦ
[4, 8]	καὶ μήτε δρᾶσαι μήτε δρωμένῳ	παρατυχεῖν,	ἐπικαλεῖσθαι δὲ ἵλεω τὸν θεὸν
[4, 8]	οἱ ἐν αὐτῇ δημόσιοι πριάμενοι	δάμαλιν	καὶ κομίσαντες εἰς φάραγγα καὶ
[4, 6]	θύσας δὲ καὶ τρίτον ἄλλων	πάλιν	ἀνασταθέντων βωμῶν οὐδὲ τότε μὲν
[4, 2]	ἐκείνου τὴν τιμὴν ἀσεβές, καὶ	πάλιν	ἀξιοῦντ' ἔχειν εἰς ἅπαντα χρόνον
[4, 2]	θεοῦ παντάπασιν ἀλόγιστον. κρινεῖ τοίνυν	πάλιν	αὐτός, τίνας βούλεται τὰς ὑπὲρ
[4, 8]	ἀποθέμενοι εἰς τὰ αὑτῶν καὶ	πάλιν	εἰ δεηθεῖεν ἕξοντες. ἂν δὲ
[4, 1]	καὶ τοῦ πλήθους ἐπιτρέψαντος ἑαυτὸ	πάλιν	ἐκείνῳ, συνῆκε γὰρ δίχα τῆς
[4, 8]	δὲ τὰς ἑτέρας, καὶ τούτων	πάλιν	εὐχομένων τὰς προηγμένας ἐπαινεῖν: ἔπειτα
[4, 4]	θόρυβον, δείσας μή τι νεωτερίσωσι	πάλιν	καὶ γένηταί τι μέγα καὶ
[4, 6]	ἐγκειμένου καὶ δέησιν λιπαρὰν προσφέροντος	πάλιν	πέμπουσι πρὸς τὸν Βάλαμον. κἀκεῖνος
[4, 3]	φανῆναί τινας γνῶναι, συνῄει τε	πάλιν	τῆς γῆς τὸ περὶ ἐκείνοις
[4, 8]	θεοῦ. (Ἀρχέτωσαν δὲ καθ' ἑκάστην	πόλιν	ἄνδρες ἑπτὰ οἱ καὶ τὴν
[4, 8]	τοῦ πλήθους εἰς τὴν ἱερὰν	πόλιν	ἐπὶ ταῖς θυσίαις δι' ἐτῶν
[4, 8]	τὴν δίκην εἰς τὴν ἱερὰν	πόλιν,	καὶ συνελθόντες ὅ τε ἀρχιερεὺς
[4, 8]	καὶ συναγαγὼν εἰς τὴν ἱερὰν	πόλιν	κομιζέτω, καὶ σὺν τῇ δεκάτῃ
[4, 8]	(Συνερχέσθωσαν δὲ εἰς ἣν ἀποφήνωσι	πόλιν	τὸν νεὼν τρὶς τοῦ ἔτους
[4, 4]	Ἀραβίας ἐλθὼν εἰς χωρίον, ὃ	μητρόπολιν	αὑτῶν Ἄραβες νενομίκασι, πρότερον μὲν
[4, 4]	κάθαρσιν τοιαύτην γενομένην ἀπῆγε τὴν	δύναμιν	διὰ τῆς ἐρήμου καὶ τῆς
[4, 2]	κολάζειν καὶ μὴ παρελθεῖν εἰς	δύναμιν	ἐάσαντας φανεροὺς ἔχειν πολεμίους. τίνα
[4, 6]	οὖν στρατοπεδεύει καὶ ἀγαγὼν τὴν	δύναμιν	ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῳ κατὰ τὸ
[4, 4]	συνεβούλευσεν ὁ θεὸς χρωμένῳ, τὴν	δύναμιν	ὑπανῆγε διὰ τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών.
[4, 8]	ὧν προευλογῆσαι τὴν τοῦ θεοῦ	δύναμιν,	ᾧ μελήσει καὶ πρὸς τὸ
[4, 3]	Φαραώθου ποιήσας ἡγεμονίαν, ὁ γῆν	ἡμῖν	ἀμαθῶς ἔχουσι τῶν ὁδῶν ποιήσας
[4, 6]	δ' εὐνοίας λαβοῦσαι τὴν μόνην	ἡμῖν	ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν μεθ'
[4, 6]	καὶ τοῦ θεοῦ δουλείαν μὲν	ἡμῖν	ἀρχὴν δὲ σαυτῷ κακουργεῖς ἀφαιρούμενος
[4, 8]	μὲν κατὰ Μωυσῆν τέλος τοιοῦτον	ἡμῖν	δεδηλώσθω.
[4, 3]	ὅπλων ἀσφάλειαν χαρισάμενος, ὁ ποτίμους	ἡμῖν	διεφθαρμένας πηγὰς ῥεῦσαι παρασκευάσας καὶ
[4, 6]	ὅλων λογίζῃ καὶ δοκεῖς ἐφ'	ἡμῖν	εἶναί τι περὶ τῶν τοιούτων
[4, 3]	οὐ πρότερον ἱστορηθεῖσαν, ὁ νόμων	ἡμῖν	ἐπίνοιαν ὑποθέμενος καὶ διάταξιν πολιτείας:
[4, 6]	ἐκείνου βούλησιν: οὐδὲν γὰρ ἐν	ἡμῖν	ἔτι φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου ἡμέτερον.
[4, 6]	ἐσομένης ἢ τὸ τοὺς αὐτοὺς	ἡμῖν	θεοὺς προσκυνεῖν. μέμψαιτο δ' ἂν
[4, 8]	τε ὁ μέχρι νῦν ἡγεμονεύσας	ἡμῖν,	καθ' οὗ βούλησιν κἀγὼ χρήσιμος
[4, 8]	τὴν πολιτείαν. οὓς δὲ κοινοὺς	ἡμῖν	καὶ πρὸς ἀλλήλους κατέλιπε τούτους
[4, 8]	ἀνθρώποις ἐπ' αὐξήσει τοῦ γένους	ἡμῖν	ὁ θεὸς παρέσχεν, ἐλαύνειν δὲ
[4, 8]	ἡγησάμην προδιαστείλασθαι, μὴ καί τις	ἡμῖν	παρὰ τῶν ὁμοφύλων ἐντυχόντων τῇ
[4, 3]	τῆς ὑπ' αὐτοὺς δουλείας δρασμὸν	ἡμῖν	παρασχὼν καὶ μικροτέραν ἐμοῦ τὴν
[4, 7]	λαβεῖν καταστρεψαμένους οὓς ἐκεῖνος ἀπέδειξεν	ἡμῖν	πολεμίους. οἱ δ' ὁρῶντες ὀργιζόμενον
[4, 3]	τελέως ἀποροῦσιν ἐκ πετρῶν ἐλθεῖν	ἡμῖν	ποτὸν μηχανησάμενος, ὁ τῶν γῆθεν
[4, 6]	κοινὰ τοῖς ἄλλοις, ἀνάγκη βουλομένους	ἡμῖν	συνοικεῖν καὶ θεοὺς τοὺς ἡμετέρους
[4, 8]	συλλαμβανομένου τοῦ θεοῦ μετὰ ταύτην	ἡμῖν	τὴν πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται. (Ἐπειδὰν
[4, 8]	μὴ κατελέλοιπε Μωυσῆς. νενεωτέρισται δ'	ἡμῖν	τὸ κατὰ γένος ἕκαστα τάξαι:
[4, 2]	ἀσφάλειαν τὴν ἐπ' αὐτῇ βεβαιοῦντος	ἡμῖν	τοῦ θεοῦ παντάπασιν ἀλόγιστον. κρινεῖ
[4, 2]	μὴν οὐδ' εὐγενείᾳ, κοινὸν γὰρ	ἡμῖν	τοῦτο ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν
[4, 6]	ἐχομένους, ἤρξαντο πρὸς αὐτοὺς λέγειν:	(Ἡμῖν,	ὦ κράτιστοι νέων, οἶκοί τέ
[4, 8]	ὃ δὴ τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις	ὑμῖν	ἄμεινον ἕξει τὰ πράγματα: μηδὲ
[4, 6]	παῖδας εὐφρᾶναι καὶ γυναῖκας. τοσοῦτον	ὑμῖν	ἀνδρείας τὸ περιὸν ἐκ θεοῦ
[4, 8]	ἐχθρῶν εὐάλωτοι. θεοῦ γὰρ παρόντος	ὑμῖν	βοηθοῦ πάντων περιφρονεῖν εὔλογον. τῆς
[4, 8]	σπουδῆς ἔχοι, γίγνεσθαι τοῦ συμφέροντος	ὑμῖν	δυνατώτερος. (Ὅρους γῆς μὴ ἐξέστω
[4, 8]	καθ' οὗ βούλησιν κἀγὼ χρήσιμος	ὑμῖν	ἐγενόμην, οὐ μέχρι τοῦ δεῦρο
[4, 8]	ἀμελουμένων νόμων, οὓς αὐτὸς γεννήσας	ὑμῖν	ἔδωκε. (Μωυσέος δὲ ταῦτα πρὸς
[4, 8]	μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς οὕς ἐστιν	ὑμῖν	εἰρήνη, φυλαττέσθω δ' ὥσπερ θεοῦ
[4, 8]	ἄλλων ζῴων. (Αὕτη μὲν οὖν	ὑμῖν	εἰρηνικὴ τῶν νόμων κατὰ τὴν
[4, 8]	χρήσεσθε τῇ προμηθείᾳ. γνώμας τε	ὑμῖν	εἰσηγήσονται τὰς ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι
[4, 2]	ἀποστερῶ τιμῆς, κἂν ὑστερῶσιν ὧν	ὑμῖν	ἐκ πλούτου καὶ τῆς ἄλλης
[4, 8]	Ἰορδάνου πραχθησομένων οὐ μέλλω βοηθὸς	ὑμῖν	ἔσεσθαι καὶ σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ
[4, 8]	παύσαισθε, ἀλλ' ὧν τε νῦν	ὑμῖν	ἐστιν ἀγαθῶν ἡ κτῆσις βεβαία
[4, 8]	βασιλέως δ' εἰ γένοιτο ἔρως	ὑμῖν,	ἔστω μὲν οὗτος ὁμόφυλος, πρόνοια
[4, 8]	καὶ παρέσχεν ἐν ἅπασιν αὑτὸν	ὑμῖν	εὐμενῆ. μᾶλλον δ' αὐτὸς ἦν
[4, 6]	πρὸς αὐτὰς πάθους ἐπεὶ ταῦτα	ὑμῖν,	ἔφασαν, δέδοκται, τοῖς δ' ἔθεσι
[4, 8]	ὕβρισε τὸ ἀξίωμα: καλῶς γὰρ	ὑμῖν	ἔχει πεπειραμένοις ἐν Αἰγύπτῳ συμφορῶν
[4, 8]	αὐτῷ ζῶν ἔτι καὶ παρὼν	ὑμῖν	ἔχειν ὁμολογῶ προνοίας τε τῆς
[4, 8]	ἀπαρασκεύαστοι τοῖς καιροῖς περιπέσητε. ~(Γῆν	ὑμῖν	ἣν ὁ θεὸς ἔδωκε πόνων
[4, 6]	χρῆσθε, ὡς καὶ τὰς τροφὰς	ὑμῖν	ἰδιοτρόπους εἶναι καὶ τὰ ποτὰ
[4, 2]	ἡδίω κρίνῃ ὁ θεός, οὗτος	ὑμῖν	ἱερεὺς κεχειροτονήσεται, τῆς ἐπὶ τἀδελφῷ
[4, 8]	πρὸς τὸ χεῖρον ἀπονεύσῃ, συνέθηκα	ὑμῖν	καὶ νόμους ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ
[4, 6]	οἰκητήριον δι' αἰῶνος ἴστε προκειμένην	ὑμῖν,	καὶ τὸ πλῆθος ὑμῶν ἔν
[4, 8]	τε καὶ τιμᾶν προσήκειν τοῦτον	ὑμῖν	καὶ τοὺς νόμους πάντων ὧν
[4, 8]	εὔλογον. τῆς δ' ἀρετῆς ἔπαθλα	ὑμῖν	μεγάλα κεῖται πρὸς ἅπαντα τὸν
[4, 8]	ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ βούλοισθε τούτους	ὑμῖν	μένειν, τῶν πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε
[4, 8]	μνήμην: βεβαία γὰρ ἂν οὕτως	ὑμῖν	μόνον ὑπάρξειεν ἡ τῶν οἰκείων
[4, 8]	προεστηκότας ἐξυβρίσαι διὰ πλοῦτον, ὃς	ὑμῖν	πολὺς διαβᾶσι τὸν Ἰορδάνην καὶ
[4, 8]	εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ' ἀίδιόν τε	ὑμῖν	πραγματεύσασθαι τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν,
[4, 6]	παρὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι	ὑμῖν,	τὸ μὲν Ἑβραίων γένος οὐκ
[4, 8]	ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων εἰς μνήμην	ὑμῖν	τὸ σέβειν τε καὶ τιμᾶν
[4, 8]	τῆς αὑτῶν δουλείας. ἔσται δ'	ὑμῖν	τούτων πεῖραν λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς ἡ
[4, 8]	παρὰ τοῖς αὖθις τὴν εὔκλειαν	ὑμῖν	ὑπάρξαι. τούτων δ' ἂν ἐφικέσθαι
[4, 8]	δ' ἄλλους εἰς τὸ τελεῖν	ὑμῖν	φόρους σώζετε πλὴν τοῦ Χαναναίων
[4, 8]	περιουσίαν, ὡς καὶ πρὸς ἀλλήλους	ὑμῖν	χρωμένοις αὐτῇ μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν
[4, 8]	καὶ δεκάτη τῶν καρπῶν ἐξαίρεσις	ὑμῖν	χωρὶς ἧς διετάξατε τοῖς ἱερεῦσι
[4, 1]	λογιζόμενον, ὅτι καὶ ταῦτα κατὰ	μῆνιν	θεοῦ πάθοιεν προεξορμήσαντες ἐπὶ τὸν
[4, 8]	νομίμων τῶν παρόντων ἄλλην προτιμήσητε	διάταξιν	μήτ' εὐσεβείας ἧς νῦν περὶ
[4, 3]	νόμων ἡμῖν ἐπίνοιαν ὑποθέμενος καὶ	διάταξιν	πολιτείας: ἐλθέ, δέσποτα τῶν ὅλων,
[4, 8]	βιβλίῳ τοὺς νόμους καὶ τὴν	διάταξιν	τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην. οἱ δὲ
[4, 7]	λείαν λαβόντες καὶ τοὺς οἰκήτορας	γυναιξὶν	ἅμα διαφθείραντες μόνας τὰς παρθένους
[4, 8]	δ' ὑστεραίᾳ τὸν λαὸν σὺν	γυναιξὶν	ἅμα καὶ τέκνοις εἰς ἐκκλησίαν
[4, 3]	πληθύος πρὸς αὐτοὺς παραγινόμενον προελθόντες	γυναιξὶν	ἅμα καὶ τέκνοις πρὸ τῶν
[4, 8]	αὐτὸς μὲν κατηγορείτω χρώμενος εἰς	ἀπόδειξιν	οἷς ἂν ἔχῃ τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω
[4, 6]	ἠγάγετε καὶ δι' ἃ τὴν	ἄφιξιν	ἐποιησάμην, ἦν τέ μοι δι'
[4, 5]	πόλεων, οἱ δὲ πρὸς τὴν	δίωξιν	οὐκ ἔκαμνον, ἀλλ' οἷς προπεπονήκεσαν
[4, 8]	ἓξ φυλὰς ἐπὶ τοῖν δυοῖν	ὀροῖν	ἀναστῆναι καὶ σὺν αὐτοῖς Λευίτας
[4, 8]	Σικιμίων πόλεως ἐμπεριάγειν μεταξὺ δυοῖν	ὀροῖν,	Γριζαίου μὲν τοῦ ἐκ δεξιῶν
[4, 8]	στρατιὰν καθ' ἓξ φυλὰς ἐπὶ	τοῖν	δυοῖν ὀροῖν ἀναστῆναι καὶ σὺν
[4, 8]	καθ' ἓξ φυλὰς ἐπὶ τοῖν	δυοῖν	ὀροῖν ἀναστῆναι καὶ σὺν αὐτοῖς
[4, 8]	τῆς Σικιμίων πόλεως ἐμπεριάγειν μεταξὺ	δυοῖν	ὀροῖν, Γριζαίου μὲν τοῦ ἐκ
[4, 8]	παρὰ τοῦ θεοῦ πύθοιτο. τούτου	χάριν	ἀναγκαῖον ἡγησάμην προδιαστείλασθαι, μὴ καί
[4, 8]	χαρᾶς καὶ τοῦ τῷ θεῷ	χάριν	εἰδέναι τὴν μεγίστην ἀράμενοι διὰ
[4, 2]	ἀλλ' οὐ κατὰ τὴν αὐτοῦ	χάριν,	ἧκεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν. καὶ
[4, 8]	τῆς πρὸς ἐκείνους ἀφίξεως ὥρισε,	χάριν	μὲν αὐτῷ ζῶν ἔτι καὶ
[4, 3]	τὴν ἱερωσύνην ἀλλὰ κατ' ἐμὴν	χάριν.	παράστησον δὲ καὶ νῦν, ὅτι
[4, 8]	ἢ διὰ κέρδος πρὸς τὴν	ὕβριν:	ἐὰν δέ που μόνῃ περιπεσὼν
[4, 8]	ἡταιρημένης εἶναι γάμον, ἧς δι'	ὕβριν	τοῦ σώματος τὰς ἐπὶ τῷ
[4, 6]	καὶ πρὶν ἰσχυροτέραν γενέσθαι τὴν	ὕβριν	ὑπὸ τῆς ἀδείας ἔργῳ τὴν
[4, 6]	παρακαλούντων μένειν μὴ πρότερον ἐπινευέτωσαν,	πρὶν	ἂν πείσωσιν αὐτοὺς ἀφέντας τοὺς
[4, 8]	περὶ τὴν οἰκίαν βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν	πρὶν	ἢ δίκη περὶ τούτου γένηται:
[4, 6]	τινι συσταίη τῶν δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι,	πρὶν	ἢ καταγωνίσασθαι καὶ νίκην τὴν
[4, 8]	ἐξέστω εὐνῆς ἅψασθαι καὶ κοινωνίας,	πρὶν	ἢ ξυραμένην αὐτὴν καὶ πένθιμον
[4, 1]	τοῖς Χαναναίοις εἰς χεῖρας ἥξειν	πρὶν	ἢ παρὰ τοῦ θεοῦ τὸν
[4, 8]	δεδανεικώς, ἂν δὲ πένης, ἀποτιθέτω	πρὶν	ἡλίου δυσμῶν, καὶ μάλιστ' ἂν
[4, 6]	πεπραγμένοις ὑπὸ τοῦ Ζαμβρίου, καὶ	πρὶν	ἰσχυροτέραν γενέσθαι τὴν ὕβριν ὑπὸ
[4, 6]	αὖθις ἐγείρωμεν καὶ θυσίας ταῖς	πρὶν	παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν, εἰ πεῖσαι τὸν
[4, 4]	ὑπέρ τινος ὄρους, ὃ καλοῦσι	Σίν,	καὶ πενθήσαντα ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας
[4, 7]	τῶν ἐπιλοίπων ἀγώνων γῆν ἣν	διαβᾶσιν	αὐτοῖς τὸν Ἰορδάνην ὁ θεὸς
[4, 7]	ἀνατεθήσεσθαι τῶν Λευίτιδων πόλεων τοῖς	φυγάσιν	εἰς κατοικισμὸν Μωυσέος ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς
[4, 7]	πεντακισμυρίους, ὄις δὲ πεντακισχιλίας πρὸς	μυριάσιν	ἑπτὰ καὶ ἑξήκοντα, ὄνους δὲ
[4, 8]	οἱ πατέρες, αὐτάρκεις γὰρ ἐφ'	υἱάσιν	οὗτοι δικασταί, συνελθεῖν μὲν ἀλλήλοις
[4, 1]	προνοίας οὐ δυνησόμενον ἐρρῶσθαι τοῖς	πράγμασιν,	ἀναστήσας τὸ στράτευμα προῆλθεν εἰς
[4, 3]	τὴν πληθὺν ἑπομένην τοῖς σοῖς	προστάγμασιν,	ἀπαθῆ τηρῶν αὐτὴν καὶ ἀκοινώνητον
[4, 8]	μὲν ἐξαμβλώσῃ ἡ γυνὴ ζημιούσθω	χρήμασιν	ὑπὸ τῶν δικαστῶν ὡς παρὰ
[4, 5]	τε οὖν γίνεται πολὺς καὶ	τραύμασιν	ἐπόνουν οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε
[4, 6]	τοῖς καθιδρυσαμένοις προθέμενοι ξενικοῖς τε	βρώμασιν	ἔχαιρον καὶ πάντ' εἰς ἡδονὴν
[4, 8]	ἐσομένων: ἐπιγράφειν δὲ καὶ τοῖς	θυρώμασιν	αὐτῶν τὰ μέγιστα ὧν εὐεργέτησεν
[4, 8]	ἂν εἴη τῆς ἐπὶ τοῖς	σώμασιν	αἰσχύνης: ὁμοίως μηδ' ἂν ἐπ'
[4, 5]	τῶν καρπῶν ὑπαρχούσης, καὶ διεξῄει	πᾶσιν	ἀδεῶς τὸ στράτευμα προνομῇ χρώμενον
[4, 8]	ὁμιλεῖν. ὦ παῖδες Ἰσραήλου, μία	πᾶσιν	ἀνθρώποις ἀγαθῶν κτήσεως αἰτία ὁ
[4, 8]	ἂν ὄντες μακαριστοὶ καὶ ζηλωτοὶ	πᾶσιν	ἀτυχήσαιτέ ποτ' ἢ παύσαισθε, ἀλλ'
[4, 8]	διὰ παντὸς εἶναι καὶ κοινῇ	πᾶσιν	Ἑβραίοις διαμένειν, φυλάττοντα μὲν ἃ
[4, 6]	οὖν αὐτοῖς ἔλεγον ἢ ταὐτὰ	πᾶσιν	ἡγητέον ἢ ζητεῖν ἄλλην οἰκουμένην,
[4, 8]	λαμβάνοντι συνηγωνίσατο καὶ παρέσχεν ἐν	ἅπασιν	αὑτὸν ὑμῖν εὐμενῆ. μᾶλλον δ'
[4, 1]	καὶ τῷ παρ' ἐλπίδας ἀτυχῆσαι	παντάπασιν	ἀθυμοῦν οὐδὲν ἔτι χρηστὸν προσεδόκα
[4, 2]	αὐτῇ βεβαιοῦντος ἡμῖν τοῦ θεοῦ	παντάπασιν	ἀλόγιστον. κρινεῖ τοίνυν πάλιν αὐτός,
[4, 6]	κἀκεῖνος βουλόμενος χαρίζεσθαί τι τοῖς	ἀνδράσιν	ἀνήρετο τὸν θεόν, ὁ δὲ
[4, 3]	οὖν ἐπεὶ κακουργεῖν ὑποπτεύομαι παρ'	ἀνδράσιν,	οἷς ἐκ τῶν ἐμῶν καμάτων
[4, 8]	νεὼν καταπρησθῆναι καὶ πραθέντας δουλεύειν	ἀνδράσιν	οὐδένα ληψομένοις οἶκτον ἐπὶ ταῖς
[4, 8]	ἐκ φαύλων. οὐ μὴν οὐδὲ	πατράσιν	υἱῶν ἁμαρτίαν λογιστέον τῶν νέων
[4, 8]	καὶ τὴν τῶν νόμων φυλακὴν	σπουδάσασιν	ὧν τε Μωυσῆς εἶπε μὴ
[4, 1]	κτήσασθαι γῆν ἣν αὐτοῖς ὑπέσχηται	θελήσασιν,	ἀλλὰ μὴ τῷ διὰ τὴν
[4, 6]	παρανομίαν χωρεῖν τῶν νέων καὶ	στάσιν	αὐτοῖς πολὺ χείρω τῆς προτέρας
[4, 2]	μὴ προενόησε. τήν τε οὖν	στάσιν	καὶ ὅσα μετ' αὐτὴν Μωυσῆς
[4, 4]	(Ὡς δὲ ταῦτα μετὰ τὴν	στάσιν	Μωυσῆς διέταξεν, ἄρας μετὰ πάσης
[4, 4]	ἀπέλαυε τῆς τιμῆς. ~(Τὴν μέντοι	στάσιν	οὐδ' οὕτως συνέβη παύσασθαι, πολλῷ
[4, 7]	τε ἀπεκάλει καὶ δειλίας εὐσχήμονα	πρόφασιν	ἐπινοήσαντας αὐτοὺς μὲν βούλεσθαι τρυφᾶν
[4, 7]	δείσαντας τὴν πρὸς Χαναναίους μάχην	πρόφασιν	εὐπρεπῆ τὴν τῶν βοσκημάτων ἐπιμέλειαν
[4, 6]	δυσχεράνας κελεύει μηδὲν ἀντιλέγειν τοῖς	πρέσβεσιν.	ὁ δ' οὐχ ὑπολαβὼν ἀπάτῃ
[4, 8]	καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω δὲ καὶ τοῖς	στέγεσιν	ἅπερ ὡς ἀντὶ τείχους ὄντα
[4, 2]	ὢν καὶ κατὰ τἆλλα καὶ	πλήθεσιν	ὁμιλεῖν εὐφυής, ἐμοί, φησίν, ὦ
[4, 8]	τοῖς νοηθεῖσιν, εἰπεῖν τε καὶ	πλήθεσιν	ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος τά τε ἄλλα
[4, 2]	δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι καὶ τοῖς	υἱέσιν	αὐτοῦ τὴν ἱερωσύνην παρέδωκεν; εἰ
[4, 8]	καὶ οἱ δικάζειν λαχόντες ταῖς	πόλεσιν	ἐν πάσῃ τιμῇ, ὡς μήτε
[4, 5]	μάχεσθαι παρέξειν: ἐθάρρουν γὰρ ταῖς	πόλεσιν	οὔσαις ὀχυραῖς. παρ' ὧν οὐδὲν
[4, 8]	τοῦ καρποῦ καὶ περὶ τὴν	γένεσιν	αὐτοῦ πονήσαντας. μηδὲ ὀπώρας ἀκμαζούσης
[4, 7]	αὐτοῖς ἐπὶ τῷ συμμαχῆσαι τοῖς	συγγενέσιν,	ἕως ἂν καταστήσωνται τὰ πάντα.
[4, 8]	κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν φύσιν. μηδὲ	κτήνεσιν	ἐπάγειν ὅσα μὴ συγγενῆ: δέος
[4, 6]	τὰς θυγατέρας κατὰ τὴν ἐκείνου	παραίνεσιν	οἱ τῶν Ἑβραίων ἁλίσκονται νέοι
[4, 8]	φύλακες γένοισθε καὶ μελετῴητε τὴν	σύνεσιν	αὐτῶν. ἄπειμι δ' αὐτὸς χαίρων
[4, 8]	ἢ δι' αἰσχύνην ἢ διὰ	σύνεσιν	ἐξυβρίζοντες εἰς αὐτούς, πρῶτον μὲν
[4, 8]	διὰ παντὸς ἔνδον αὐτοῖς τὴν	προαίρεσιν	αὐτῶν ἧς ὀλιγωρήσαντες ἠδίκησαν καὶ
[4, 6]	συνιείς, ὅτι νῦν κατὰ θεοῦ	προαίρεσιν	οἷς αὐτὸς ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν εἴργεται.
[4, 8]	καὶ εἰς ἀβουλήτους ἢ κατὰ	προαίρεσιν	ταραχὰς καὶ κινδύνους ἐμπεσεῖν, φέρε
[4, 2]	εἰδὼς κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ	προαίρεσιν	τῆς ἱερωσύνης τυχεῖν, ἀλλ' οὐ
[4, 5]	αἰτῶν ἐφ' αἷς ἂν θελήσειε	πίστεσιν,	ὥστε μηδὲν ἀδικηθῆναι μήτε τὴν
[4, 8]	ἐπὶ τὴν τῶν ἄλλων τραπέσθαι	διήγησιν.	γέγραπται δὲ πάνθ' ὡς ἐκεῖνος
[4, 8]	αὐτὸς ἦν ὁ καὶ τὴν	ἀφήγησιν	αὐτῶν διδοὺς καὶ τὰ τέλη
[4, 6]	δὲ Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου καὶ	δέησιν	λιπαρὰν προσφέροντος πάλιν πέμπουσι πρὸς
[4, 6]	μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ τὴν	δέησιν	ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ' εὐνοίας
[4, 8]	αὐτός, ὡς μηδέποτε ἐκλιπεῖν τὴν	μάθησιν	αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου, ἃς
[4, 2]	ἀλλὰ μὴ κατὰ κρίσιν θεοῦ,	κατατίθησιν	αὐτὴν εἰς μέσον ἐπιδικάσιμον τοῖς
[4, 4]	ἅπασαν τὴν τέφραν ἁγνὸς ἀνὴρ	κατατίθησιν	εἰς χωρίον καθαρώτατον. τοὺς οὖν
[4, 8]	τὰ ἐν αὐτοῖς διωρισμένα. ἔπειτα	ποίησιν	ἑξάμετρον αὐτοῖς ἀνέγνω, ἣν καὶ
[4, 8]	δὲ καὶ ξύλων ἀπορουμένους εἰς	ποίησιν	μηχανημάτων μὴ κείρειν τὴν γῆν
[4, 8]	ἡγητέον ὅσα τις κατὰ χρηστότητα	παρίησιν	ἀνθρώποις λαμβάνειν, τοῦ θεοῦ τὴν
[4, 6]	καὶ λόγους οὐδὲν ἡμῶν εἰδότων	ἀφίησιν.	ἐγὼ δὲ μέμνημαι μὲν ὧντε
[4, 2]	αὐτοὺς οἵαν ἴσμεν οὔτε παρ'	Ἕλλησιν	οὔτε παρὰ βαρβάροις γενομένην κατέλαβεν,
[4, 8]	αὐτῷ χαρίζεσθαι κρίνοντες τὸ κατὰ	βούλησιν	ἀπελθεῖν αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐφεῖναι
[4, 8]	ὅτι μηδὲν παρὰ τὴν αὐτοῦ	βούλησιν	ἀπόλοιτο καὶ κακίαν οὐδὲ χρησαμένου
[4, 8]	μελλούσῃ τελευτῇ κατηφεῖν, ὡς κατὰ	βούλησιν	αὐτὸ πάσχοντας θεοῦ καὶ φύσεως
[4, 3]	καὶ μηδὲν αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ	βούλησιν	βραβευόμενον τὴν σὴν εἰς τέλος
[4, 1]	καὶ ζῆν πρὸς τὴν τούτου	βούλησιν	ἐξαπατωμένους, ὅτι μόνῳ τὸ θεῖον
[4, 8]	ἄδικον γὰρ ἀγαθῶν, ἃ κατὰ	βούλησιν	θεοῦ παρῆλθεν εἰς τὸν βίον,
[4, 6]	ἡ ὄνος τυπτομένη ὤκλασε, κατὰ	βούλησιν	θεοῦ φωνὴν ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα κατεμέμφετο
[4, 8]	τιμωρίαν, αὐτὸ τὸ μὴ κατὰ	βούλησιν	ἰδίαν ταῦτα γίνεσθαι δεικνύναι. καὶ
[4, 8]	νῦν ἡγεμονεύσας ἡμῖν, καθ' οὗ	βούλησιν	κἀγὼ χρήσιμος ὑμῖν ἐγενόμην, οὐ
[4, 6]	λέγειν, βιάζεσθαι δὲ τὴν ἐκείνου	βούλησιν:	οὐδὲν γὰρ ἐν ἡμῖν ἔτι
[4, 6]	ἑκάστου πρὸς τὸ κεχαρισμένον αὐτῷ	βούλησιν.	πολὺ δ' ἂν δικαιότερον αὐτὸς
[4, 4]	ἀναγκαίων ἀμελοῖεν τοῦ ἱεροῦ, κατὰ	βούλησιν	τοῦ θεοῦ τὴν Χαναναίαν κτησαμένους
[4, 6]	παρόντες, χρὴ γὰρ καὶ παρὰ	βούλησιν	τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι ὑμῖν, τὸ
[4, 8]	τὸ ἔτος τρίτον συμφέρειν εἰς	διανέμησιν	τῶν σπανιζόντων γυναιξί τε χήραις
[4, 8]	τοιοῦτον συγκεχωρημένον, ἐξ οὗ κατὰ	μίμησιν	παρατροπή τις τῶν κατὰ τὴν
[4, 8]	δυσχεραίνοντας καταλιπεῖν ἠξίουν εἰς τὴν	ἀνάμνησιν	φέρων μηδὲ παρ' ὃν ἔπασχον
[4, 8]	κτησαμέναις περιστήσεται. ἐπεὶ προαχθέντες εἰς	καταφρόνησιν	ὑπ' αὐτοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς
[4, 6]	δι' ἀλήθειαν καὶ τὴν ταύτης	πρόρρησιν	ἀγάγοι: τὸν γὰρ στρατόν, ᾧ
[4, 8]	ἐν βίβλῳ ἐν τῷ ἱερῷ	πρόρρησιν	περιέχουσαν τῶν ἐσομένων, καθ' ἣν
[4, 6]	δ' ἀθυμία πολλὴ πρὸς τὴν	ἀναχώρησιν	τῶν γυναικῶν κατέλαβε καὶ λιπαροῦντες
[4, 4]	ἵνα μὴ δι' ἀπορίαν μηδὲ	ζήτησιν	τῶν εἰς τὸν βίον ἀναγκαίων
[4, 8]	δὲ ἐδάκρυόν τε καὶ πολλὴν	ἐπιζήτησιν	ἐποιοῦντο τοῦ στρατηγοῦ μεμνημένοι τε
[4, 8]	ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ δεινὴν ἐποιοῦντο τὴν	ἐπιζήτησιν,	τὸ περιὸν αὐτοῦ τῆς ἀρετῆς
[4, 7]	τὸ πονεῖν μαλακίαν πεποιῆσθαι τὴν	αἴτησιν,	ἀλλ' ὅπως τὴν λείαν ἐν
[4, 8]	καὶ παισὶ τοῖς αὑτῶν καταλίποιτε	κτῆσιν	ἀγαθῶν ἀίδιον παραθέμενος οὕτως ἀπέλθω
[4, 6]	ᾧ ὁ θεὸς δίδωσι μυρίων	κτῆσιν	ἀγαθῶν καὶ σύμμαχον εἰς ἅπαντα
[4, 7]	ἤδη τυγχάνων διάδοχον ἑαυτοῦ Ἰησοῦν	καθίστησιν	ἐπί τε ταῖς προφητείαις καὶ
[4, 7]	εἰ τούτων ὁ κλῆρος ἔσοιτο,	φησίν,	εἰ μὲν μέλλουσί τινι συνοικεῖν
[4, 6]	τρόπον εἶδε σημαινομένην, ὁ λεώς,	φησίν,	οὗτος εὐδαίμων, ᾧ ὁ θεὸς
[4, 2]	καὶ πλήθεσιν ὁμιλεῖν εὐφυής, ἐμοί,	φησίν,	ὦ Κορῆ, καὶ σὺ καὶ
[4, 8]	σπανιζόντων γυναιξί τε χήραις καὶ	παισὶν	ὀρφανοῖς: τῶν δ' ὡραίων ὅ
[4, 6]	αὐτὸς ἔστειλε καθέξετε δουλεύσουσαν αἰεὶ	παισὶν	ὑμετέροις καὶ τοῦ περὶ αὐτῶν
[4, 8]	τῷ θεῷ τὰς δωρεάς, ἃς	ἀπαλλαγεῖσιν	αὐτοῖς ἐκ τῆς Αἰγυπτίων γῆς
[4, 8]	ὑπερβαλὼν καὶ χρησάμενος ἄριστα τοῖς	νοηθεῖσιν,	εἰπεῖν τε καὶ πλήθεσιν ὁμιλῆσαι
[4, 5]	αὐτοῖς ὄφελος ἦν εἰς ταύτας	συνδιωχθεῖσιν:	Ἑβραῖοι γὰρ ὡς ἐνδόντας αὐτοὺς
[4, 5]	πρὸς τῇ δύσει τοῦ χωρίου	περίεισιν	αὐτὴν Ἰόρδανος. (Οὕτως οὖν ἐχόντων
[4, 5]	δεξιοὶ χρῆσθαι, καὶ διὰ τὴν	ὅπλισιν	οὖσαν εὐσταλῆ κοῦφοι πρὸς τὸ
[4, 2]	χάριτος λαβεῖν ἀλλὰ μὴ κατὰ	κρίσιν	θεοῦ, κατατίθησιν αὐτὴν εἰς μέσον
[4, 3]	ὄψιν τοῦ συμβεβηκότος ἐβεβαίουν τὴν	κρίσιν,	καὶ νομίζοντες ὡς ἀλιτηρίους ἀπολωλέναι
[4, 4]	τὴν τοῦ θεοῦ περὶ αὐτῶν	κρίσιν	καὶ τὸ λοιπὸν ἐπευφημοῦντες τοῖς
[4, 2]	σὺ δέ, Κορῆ, παραχώρησον τὴν	κρίσιν	τῷ θεῷ καὶ τὴν ἐπὶ
[4, 8]	βλασφημεῖν ἐκείνων παρόντων μήτε θρασύνεσθαί	τισιν	ἐξεῖναι τῆς πρὸς τοὺς ἐν
[4, 2]	ἐπὶ τῷ πλήθει ποιήσασθαι τὴν	δόσιν,	ἀλλ' οὐκ ἐπὶ τἀδελφῷ καταλιπεῖν.
[4, 8]	παρεσχηκώς: ἀλλὰ μηδὲ ἀναβάλλεσθαι τὴν	ἀπόδοσιν,	ἀλλ' αὐθημερὸν ἐκτίνειν ὡς οὐ
[4, 8]	τὴν περὶ ἐθῶν καὶ αἰτιῶν	ἀπόδοσιν,	ἣν συλλαμβανομένου τοῦ θεοῦ μετὰ
[4, 8]	ἂν δὲ ἀναισχυντῶσι περὶ τὴν	ἀπόδοσιν,	μὴ περὶ τὴν οἰκίαν βαδίσαντας
[4, 6]	ὑμεῖς ἀμείνους κριθήσεσθε καὶ παισὶ	βελτίοσιν	αὐτῶν ταῦτα καταλείψετε, θεοῦ μόνους
[4, 8]	αὐτοὺς ὁ θεὸς ἔν τε	βραχίοσιν	ἕκαστον διαφαίνειν, ὅσα τε τὴν
[4, 8]	ἐπίνοιαν τοῖς τε νέοις καὶ	προηβηκόσιν	ἡ ἅμιλλα τῆς λύπης: οἱ
[4, 4]	πένθει τῆς ἀδελφῆς τοῦ στρατηγοῦ	κάθαρσιν	τοιαύτην γενομένην ἀπῆγε τὴν δύναμιν
[4, 1]	ὅλως τε συμφέρειν αὐτοῖς τὸ	αὐτοκράτορσιν	εἶναι, καὶ μὴ χαίροντας ἐπὶ
[4, 8]	τηροῦντες αὑτοὺς εἰς τὴν τούτων	ἀπόλαυσιν	ἐθελοκακήσωσι περὶ τὰς γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι
[4, 8]	ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν τῶν ἀγαθῶν	ἀπόλαυσιν,	καὶ μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν
[4, 3]	πενθεροῦ καταλιπόντος ἀφεὶς τὴν ἐκείνων	ἀπόλαυσιν	τῶν ἀγαθῶν ἐμαυτὸν ἐπέδωκα ταῖς
[4, 8]	δεομένοις. (Ταῖς δὲ δεκάταις ταῖς	δυσίν,	ἃς ἔτους ἑκάστου προεῖπον τελεῖν,
[4, 6]	στόμα πάθη προύλεγεν ὅσα τε	βασιλεῦσιν	ἔσται καὶ ὅσα πόλεσι ταῖς
[4, 4]	μὴ θρησκείας ἀνάγκην κομίζειν τοῖς	ἱερεῦσιν	ἔνυστρόν τε καὶ χελύνιον καὶ
[4, 4]	τῶν ὡρισμένων ἔχωσι χρήματα τοῖς	ἱερεῦσιν	ἐξεῖναι περὶ τούτων ὡς βούλονται
[4, 4]	ἀναγκαῖον δ' ἡγησάμην ἃ τοῖς	ἱερεῦσιν	ἰδίᾳ παρὰ πάντων γίνεται δηλῶσαι.
[4, 4]	ἄρσεν ᾖ, καταθῦσαι παρασχεῖν τοῖς	ἱερεῦσιν,	ὥστε αὐτοὺς πανοικὶ σιτεῖσθαι ἐν
[4, 6]	ἀριθμὸς ἐν οὐρανῷ. τοσούτοις δὲ	οὖσιν	οὐκ ἀπαγορεύσει τὸ θεῖον ἀφθονίαν
[4, 8]	τῶν ἐξ ἀρότρου πόνων ἀπηλλάχθαι.	βουσὶν	ἀροῦν τὴν γῆν, καὶ μηδὲν
[4, 8]	κομίζοντες μεθ' ἡδονῆς ἀποδιδότωσαν τοῖς	δοῦσιν	ὥσπερ ἀποθέμενοι εἰς τὰ αὑτῶν
[4, 3]	Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην, οἵ σου	καταδικάζουσιν	ἀναισθησίαν ὡς ὑπ' ἐμῆς τέχνης
[4, 4]	ἐπισημήνῃ τῇ βακτηρίᾳ. δόξαν οὖν	κομίζουσιν	οἵ τε ἄλλοι καὶ Ἀαρὼν
[4, 8]	καὶ τῶν δραγμάτων τοῖς βίου	σπανίζουσιν	ἕρμαιον εἶναι τούτοις> πρὸς διατροφήν:
[4, 4]	λοιπὸν ἦσαν. τοῦτο δὲ καὶ	κατελθοῦσιν	εἰς τὰς κληρουχίας προσέταξε ποιεῖν.
[4, 7]	γυναῖκας καὶ τἆλλα ὅσα συμπεριάγειν	μέλλουσιν	αὐτοῖς ἂν ἦν ἐμπόδια τοῦ
[4, 8]	εἰς τὸν βίον, φθονεῖν τοῖς	ἐπιθυμοῦσιν	αὐτῶν μεταλαμβάνειν τῆς ὥρας ἐν
[4, 8]	ἔσται δ' ὑμῖν τούτων πεῖραν	λαμβάνουσιν	ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια καὶ ἡ
[4, 6]	ἂν ἔχοι μεταβαλέσθαι, τὴν ἀνδρείαν	ὑπολαμβάνουσιν	οὐκ ἐν τῷ βιάζεσθαι τοὺς
[4, 8]	τῶν στρατηγῶν ἀρεταῖς, οἳ πρόνοιαν	ἕξουσιν	ὑμῶν τοῦ συμφέροντος. θεός τε
[4, 8]	φρονοῦντες ἐφ' ἑαυτοῖς ὡς ἰσχύι	διαφέρουσιν	ἀδικεῖν ἐθέλοιεν, στρατὸν ἐπ' αὐτοὺς
[4, 3]	πηγὰς ῥεῦσαι παρασκευάσας καὶ τελέως	ἀποροῦσιν	ἐκ πετρῶν ἐλθεῖν ἡμῖν ποτὸν
[4, 6]	ὑφ' ὧν ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ'	ἀνθήσουσιν	ἐπὶ φόβῳ τῶν ἐπαγαγόντων αὐτοῖς
[4, 8]	ἀλλ' ὅπως παίδων τύχωσιν, οἳ	γηρωκομήσουσιν	αὐτοὺς καὶ ὧν ἂν δέωνται
[4, 8]	ἐγγραψάντων διὰ τῆς ἀκοῆς ἃ	κελεύουσιν,	ὥστ' εἶναι διὰ παντὸς ἔνδον
[4, 4]	δὲ καὶ τοῖς κατ' οἶκον	θύουσιν	εὐωχίας ἕνεκα τῆς αὑτῶν ἀλλὰ
[4, 8]	τοῖς ὀξέως τι πράττειν ἀνάγκην	ἔχουσιν	ἐμπόδιον εἶναι καὶ βλάπτειν πέφυκε
[4, 8]	τοῖς τὴν αὐτὴν αὐτῷ προσηγορίαν	ἔχουσιν	οὐχ ὧν προσῆκεν αὐτοῖς παρὰ
[4, 8]	ἀπελθεῖν αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐφεῖναι	κατέχουσιν	ἑαυτοὺς ἐν ἀλλήλοις δακρύοντες. μόνη
[4, 3]	ἅμα τῇ γενεᾷ καὶ τοῖς	ὑπάρχουσιν	ἣν πατοῦσι γῆν: τοῦτο γὰρ
[4, 8]	δεσπότης ἐλέγχηται προειδὼς αὐτοῦ τὴν	φύσιν	καὶ μὴ φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς
[4, 8]	τῶν ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν	φύσιν.	μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα μὴ
[4, 5]	κείμενον ὅμοιόν τι νήσῳ τὴν	φύσιν	ὑπάρχει, τοῦ μὲν Ἀρνῶνος ἀπὸ
[4, 1]	θεοῦ τὸν εἰς τοῦτο καιρὸν	λάβωσιν.	~(Ὅπερ δὲ τοῖς μεγάλοις συμβαίνει
[4, 6]	θεὸν τοὺς Μαδιηνιτῶν καὶ Μωαβιτῶν	σέβωσιν:	οὕτως γὰρ αὐτοῖς τὸν θεὸν
[4, 8]	ἂν εὐδαιμονέστατοι κριθείητε. (Ταῦτα εἰπὼν	δίδωσιν	αὐτοῖς ἐν βιβλίῳ τοὺς νόμους
[4, 4]	ὑπὲρ ἁμαρτημάτων θύων ὁ λαὸς	δίδωσιν	αὐτοῖς, ὡς ἐν τῇ πρὸ
[4, 5]	ῥέων εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην	ἐκδίδωσιν	ὁρίζων τήν τε Μωαβῖτιν καὶ
[4, 8]	ὧν ἂν εἰς τὰς ληνοὺς	κομίζωσιν	εἰργέτωσαν τοὺς ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν: ἄδικον
[4, 6]	τοῦ σώματος προσηκάμεθα τὴν ὑμετέραν	ἀξίωσιν,	ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ δικαίους
[4, 7]	καὶ δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς τὴν	ἀξίωσιν	αὐτῶν ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ διὰ
[4, 6]	Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί μοι τὴν	ἀξίωσιν	οὐκ εὐπρεπές, φέρε βωμούς τε
[4, 8]	αἰσχύνης τινὰς ὀκνοῦντας ἅψασθαι λαβεῖν	παρακαλῶσιν,	ὄντας μὲν Ἰσραηλίτας ὡς κοινωνοὺς
[4, 6]	οὗ μὴ κατ' ἀρετὴν καὶ	ζήλωσιν	ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων καὶ καθαρῶν πονηρίας
[4, 8]	καὶ τὴν τιμὴν αὐτοῖς μὴ	νέμωσιν	ἢ δι' αἰσχύνην ἢ διὰ
[4, 4]	γὰρ ἐν τῷ ἱερῷ μόνοι	δαπανῶσιν	οἱ ἄρρενες τῶν ἱερέων αὐθημερόν.
[4, 8]	τοῦ σωφρονεῖν τὸ μηδὲν εἶναι	φανῶσιν,	ἐχθροὺς δ' ἀσπόνδους αὑτῷ ποιῇ
[4, 4]	χορηγεῖν. ὅσοι δ' ἂν αὑτοὺς	καθιερῶσιν	εὐχὴν πεποιημένοι, ναζιραῖοι δὲ οὗτοι
[4, 4]	τούτους δὲ ὅταν τὰς τρίχας	ἀφιερῶσιν	ἐπὶ θυσίᾳ τε δρῶσι τὰς
[4, 2]	ὁμοίας οὐκ ἀποστερῶ τιμῆς, κἂν	ὑστερῶσιν	ὧν ὑμῖν ἐκ πλούτου καὶ
[4, 8]	πρὸς τὸ θεῖον αὐτὸν ἀναχωρῆσαι	τολμήσωσιν	εἰπεῖν. (Ἐβίωσε δὲ τὸν πάντα
[4, 6]	μὴ πρότερον ἐπινευέτωσαν, πρὶν ἂν	πείσωσιν	αὐτοὺς ἀφέντας τοὺς πατρίους νόμους
[4, 8]	τῆς γῆς, ἧς ἂν Ἑβραῖοι	κρατῶσιν,	ὅπως τῷ θεῷ τῶν μὲν
[4, 8]	ὑπαρχόντων γενομένων, ἀλλ' ὅπως παίδων	τύχωσιν,	οἳ γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς καὶ ὧν
[4, 5]	λίμνην ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν τε	Μωαβῖτιν	καὶ Ἀμωρῖτιν. γῆ δ' αὕτη
[4, 7]	τὸν Μωυσῆν ἐξαίρετον αὐτοῖς τὴν	Ἀμορῖτιν	παρασχεῖν δορίκτητον οὖσαν: ἀγαθὴν γὰρ
[4, 7]	ἐν τέλει πάντας συνεχώρει τὴν	Ἀμορρῖτιν	αὐτοῖς ἐπὶ τῷ συμμαχῆσαι τοῖς
[4, 5]	ὁρίζων τήν τε Μωαβῖτιν καὶ	Ἀμωρῖτιν.	γῆ δ' αὕτη καρποφόρος καὶ
[4, 5]	πάσης ἐρήμου ῥέων εἰς τὴν	Ἀσφαλτῖτιν	λίμνην ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν τε
[4, 4]	τε ἄλλοι καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας	Λευῖτιν	ἐν τῇ βακτηρίᾳ, καὶ ταύτας
[4, 6]	παρ' αὐτοῖς ἀξιολόγων παρακαλέσοντας τὸν	μάντιν	ἐλθεῖν, ὅπως ἐπ' ἐξωλείᾳ τῶν
[4, 6]	Βάλακος δ' αὐτὸς ἀφικνεῖται τὸν	μάντιν	σὺν βασιλικῇ θεραπείᾳ φιλοτίμως ἀγόμενος
[4, 8]	Ἰορδάνῃ συναγαγών, ὅπου νῦν πόλις	ἐστὶν	Ἀβίλη, φοινικόφυτον δ' ἐστὶ τὸ
[4, 8]	ἀλλ' ὧν τε νῦν ὑμῖν	ἐστιν	ἀγαθῶν ἡ κτῆσις βεβαία μενεῖ
[4, 4]	παρὰ τοῦ πλήθους λαμβάνει ταῦτ'	ἐστίν:	ἀναγκαῖον δ' ἡγησάμην ἃ τοῖς
[4, 6]	ἑαυτοῦ πρόνοιαν ἐπένευσεν. ὡς οὐδέν	ἐστιν	ἀνθρώπινον γένος, οὗ μὴ κατ'
[4, 6]	αἰτία παράλογος διαφθείρειεν. πρόνοια γάρ	ἐστιν	αὐτῶν τῷ θεῷ σώζειν ἀπὸ
[4, 8]	τοῦ ἰοβήλου, πεντηκοστὸς δὲ ἐνιαυτός	ἐστιν,	ἐλευθερούσθω καὶ τὰ τέκνα καὶ
[4, 8]	τὸ πρῶτον ἀγαθῶν τὸ πρέσβιστόν	ἐστιν,	ἔπειτα καὶ τὴν τῶν ἄλλων
[4, 6]	πεδίον Ἱεριχοῦντος ἀντικρύ, πόλις δ'	ἐστὶν	εὐδαίμων αὕτη φοίνικά τε φέρειν
[4, 6]	τοῦ θεοῦ διάνοιαν, τίς αὕτη	ἐστὶν	ἐφ' οἷς Μαδιηνῖται παρακαλοῦσι. τοῦ
[4, 6]	καὶ κατ' ἤπειρον βιοτεύσετε ὅσον	ἐστὶν	οὐδ' ἀστέρων ἀριθμὸς ἐν οὐρανῷ.
[4, 8]	οἰκείας μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς οὕς	ἐστιν	ὑμῖν εἰρήνη, φυλαττέσθω δ' ὥσπερ
[4, 6]	αὐταὶ τὴν δέησιν ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα,	πίστιν	δ' εὐνοίας λαβοῦσαι τὴν μόνην
[4, 6]	ἠξίουν. τῶν δὲ ἣν βούλονται	πίστιν	δώσειν ὁμολογούντων καὶ πρὸς τὸ
[4, 3]	γὰρ συντεταγμένων ἐκλαθόμενοι πρὸς τὴν	ὄψιν	τοῦ συμβεβηκότος ἐβεβαίουν τὴν κρίσιν,
[4, 8]	καὶ τὸν τῆς παιδοποιίας καρπόν,	ὃν	ἀνθρώποις ἐπ' αὐξήσει τοῦ γένους
[4, 8]	τὴν αὑτοῦ πρόνοιαν, ἀλλ' ἐφ'	ὃν	αὐτοὶ βούλεσθε χρόνον τοῦτον ἔχειν
[4, 3]	ἀπαθεῖς ἀπὸ παντὸς φυλάξεις κακοῦ,	ὃν	δ' ἐπηρασάμην ὄλεθρον αὐτοῖς τοῦτον
[4, 4]	αὐτὴν Ἐλεαζάρῳ τῷ παιδί, πρὸς	ὃν	διὰ τὴν ἡλικίαν ἡ ἀρχιερωσύνη
[4, 8]	τὴν ἀνάμνησιν φέρων μηδὲ παρ'	ὃν	ἔπασχον αὐτὰ καιρὸν ἐν ὀργῇ
[4, 8]	παρέξει, μάλιστα δὲ τὸν θεόν,	ὃν	οὐδεὶς πονηρὸς ὢν λανθάνει. εἰ
[4, 7]	τις τὸν φόνον ἔφυγε. μεθ'	ὃν	συνεχώρει τελευτήσαντα κάθοδον, ἐχόντων ἐξουσίαν
[4, 8]	τῶν κρειττόνων. φέρε οὖν ὑποθέμενος	ὃν	τρόπον ὑμεῖς τ' ἂν εὐδαιμονήσαιτε
[4, 4]	ἀπομερίζειν. ἔτι δὲ ἀπαρχὰς τὸν	λαὸν	δίκαιον τῷ θεῷ πάντων τῶν
[4, 8]	μετανοοῦντες ἤλγουν, ὡς ἅπαντα τὸν	λαὸν	εἰς δάκρυα προπεσόντα κρεῖττον καὶ
[4, 4]	πενθήσαντα ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας τὸν	λαὸν	ἐκάθηρε Μωυσῆς τούτῳ τῷ τρόπῳ:
[4, 4]	πρὸς τούτοις δὲ καὶ τὸν	λαὸν	ἐξέταξε τῶν ἐπετείων καρπῶν δεκάτην
[4, 8]	καὶ ὑπηρέτῃ ὧν τὸν ἡμέτερον	λαὸν	εὐεργετεῖν ἠθέλησεν. ἀνθ' ὧν προευλογῆσαι
[4, 8]	τὴν ἰδίαν περὶ τὸν Ἰσραηλιτῶν	λαὸν	εὔνοιαν καὶ τὴν χορηγίαν τῆς
[4, 6]	πρῶτον τῷ θεῷ καὶ τὸν	λαὸν	εὐωχήσας μέρος τι τῶν ὁπλιτῶν
[4, 8]	ᾗ καὶ στάντα φησὶ τὸν	λαὸν	θῦσαί τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ
[4, 6]	χεῖρον, συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸν	λαὸν	οὐδενὸς μὲν κατηγόρει πρὸς ὄνομα
[4, 2]	ἐκ πολλοῦ προειδὼς καὶ τὸν	λαὸν	παροξυνόμενον ἰδὼν οὐκ ἔδεισεν, ἀλλὰ
[4, 4]	καὶ πάντων ἀρίστων ἐζημιωκότα τὸν	λαὸν	πρὸς τῷ μηδεμίαν ὑποσχεῖν δίκην
[4, 8]	διατελεῖ. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ τὸν	λαὸν	σὺν γυναιξὶν ἅμα καὶ τέκνοις
[4, 3]	τοῦ τὸν σὸν ἀδικῆσαι θελήσαντος	λαὸν	τοῦ λοιποῦ βραβεύων ὁμόνοιαν καὶ
[4, 8]	πολίταις ὑμετέροις ἀποδώσει καὶ τὸν	ναόν:	ἔσεσθαι δὲ τὴν τούτων ἀποβολὴν
[4, 5]	δὲ νεκροὺς ἐσκύλευον καὶ λείαν	ἔλαβον	καὶ πολλὴν ἀφθονίαν τῶν ἐκ
[4, 5]	λαμπρῶς πάνυ τετειχισμένας ὑποτελεῖς ἐκείνῳ	παρέλαβον	καὶ λείαν πολλὴν ἰδίᾳ τε
[4, 8]	ἐκείνων οἷς ἄν τις κατὰ	φόβον	ἰσχύος προσνέμοι τὴν ψῆφον κεκρίσθαι:
[4, 5]	παραλύσαντες αὐτῶν τὸν κόσμον εἰς	φόβον	κατέστησαν. καὶ οἱ μὲν ἀπορραγέντες
[4, 7]	αὐτῶν ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ διὰ	φόβον	κινδύνων μηδὲ διὰ τὴν πρὸς
[4, 8]	διὰ κέρδος εἰκὸς ἢ διὰ	φόβον	μὴ τἀληθῆ μαρτυρῆσαι. ἂν δέ
[4, 4]	ἐκ πολλοῦ συνιστάμενον ἠκροᾶτο τὸν	θόρυβον,	δείσας μή τι νεωτερίσωσι πάλιν
[4, 7]	μάχας χωρεῖν δύναιντο, ἑτοίμους τε	ἔλεγον	ἑαυτοὺς κτίσαντας πόλεις εἰς φυλακὴν
[4, 6]	τοιούτου τυγχάνοντος. δεῖν οὖν αὐτοῖς	ἔλεγον	ἢ ταὐτὰ πᾶσιν ἡγητέον ἢ
[4, 6]	ὑπῆρχεν αὐτοῖς. ταῦτα δὲ ὀμνύντες	ἔλεγον	καὶ θεὸν μεσίτην ὧν ὑπισχνοῦντο
[4, 7]	λοιπὴν νέμει τῷ λαῷ. καὶ	διῆγον	τὸ λοιπὸν εὐδαιμόνως, ἀφθονίας μὲν
[4, 1]	ἦσαν ὡρμημένοι, τὸν θεὸν προστησάμενοι	στρατηγὸν	ἀλλ' οὐχὶ τὴν παρὰ τοῦ
[4, 7]	φυλῆς τὸν ἴσον ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος,	στρατηγὸν	δ' αὐτῶν ἀπέδειξε Φινεές, οὗ
[4, 7]	ἐπί τε ταῖς προφητείαις καὶ	στρατηγὸν	εἴ που δεήσειε γενησόμενον, κελεύσαντος
[4, 8]	μὲν αὐτοκράτορι χρώμενοι τῷ θεῷ,	ὑποστράτηγον	δὲ χειροτονήσαντες ἕνα τὸν ἀρετῇ
[4, 4]	ἀπὸ νεκροῦ μεμιασμένους τῆς τέφρας	ὀλίγον	εἰς πηγὴν ἐνιέντες καὶ ὕσσωπον
[4, 6]	γεγόνατε. ἀλλὰ τὸν νῦν ὑμῶν	ὀλίγον	ἡ Χαναναίων χωρήσει γῆ, τὴν
[4, 2]	Μωυσῆς οὐ μνησικακῶν, ὅτι παρ'	ὀλίγον	ἦλθε καταλευσθεὶς ὑπ' αὐτῶν ἀποθανεῖν.
[4, 2]	δ' εἰς τοὺς πλείονας κατ'	ὀλίγον	τοῦ λόγου καὶ τῶν ἀκροωμένων
[4, 6]	αὐτοῖς ὀλίγα τε καὶ πρὸς	ὀλίγον,	ὑφ' ὧν ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ'
[4, 2]	ἔχειν πολεμίους. τίνα γὰρ καὶ	λόγον	ἀποδοῦναι δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι καὶ
[4, 8]	καὶ τῆς τῶν ἄλλων διατροφῆς	λόγον	ἐχόντων. μηδὲ βοῶν ὁπότε τρίβοιεν
[4, 2]	μὲν τὸ πλῆθος οὐδένα ἐποιήσατο	λόγον,	πρὸς δὲ τὸν Κορῆ βοῶν
[4, 3]	τότε μὲν οὖν διαλύουσι τὸν	σύλλογον,	τῇ δ' ἐπιούσῃ συνῆλθον εἰς
[4, 6]	εὐνοίας λαβοῦσαι τὴν μόνην ἡμῖν	ἀξιόλογον	νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν μεθ' ὑμῶν
[4, 6]	εἶναι. πρὸς τούτοις δ' οὐδ'	εὔλογον	ἔφασκε σωφρονήσαντας αὐτοὺς ἐπὶ τῆς
[4, 8]	παρόντος ὑμῖν βοηθοῦ πάντων περιφρονεῖν	εὔλογον.	τῆς δ' ἀρετῆς ἔπαθλα ὑμῖν
[4, 5]	δεινοὺς οὔτε ἀγαθοὺς κατὰ τὸ	ἔργον	γεγονότας, Ἑβραῖοι δὲ τὴν ἐκείνων
[4, 8]	δοκιμάσας ὁ θεὸς παραδίδωσι διατελοίητε:	ἔργον	δ' ὅτι ἂν πολεμικὸν ἢ
[4, 5]	ἀναλαβόντες εὐθέως ἐχώρουν εἰς τὸ	ἔργον.	ὁ δὲ Ἀμορραῖος οὐκέτ' ἦν
[4, 8]	μὴ τοὺς πολεμίους παρὰ τὸ	ἔργον	τραπὲν εἰς φυγὴν ὠφελήσῃ. τούς
[4, 5]	κατέστησαν. καὶ οἱ μὲν ἀπορραγέντες	ἔφευγον	ἐπὶ τῶν πόλεων, οἱ δὲ
[4, 6]	πῶς τὸ τῶν Ἑβραίων ἔχοι	στρατόπεδον.	Βάλακος δ' αὐτὸς ἀφικνεῖται τὸν
[4, 5]	γὰρ ὡς ἐνδόντας αὐτοὺς εὐθὺς	εἶδον,	ἐνέκειντο καὶ παραλύσαντες αὐτῶν τὸν
[4, 8]	κελεύουσιν, ὥστ' εἶναι διὰ παντὸς	ἔνδον	αὐτοῖς τὴν προαίρεσιν αὐτῶν ἧς
[4, 6]	τοῖς πρέσβεσι. κατὰ δὲ τὴν	ὁδὸν	ἀγγέλου θείου προσβαλόντος αὐτῷ κατά
[4, 6]	κτήνους ὄντος αἰτίου, τὴν δὲ	ὁδὸν	αὐτοῦ διακωλύοντος παρὰ γνώμην τοῦ
[4, 8]	χρυσίον ἢ ἀργύριον εὕρῃ καθ'	ὁδόν,	ἐπιζητήσας τὸν ἀπολωλεκότα καὶ κηρύξας
[4, 7]	ἔφυγε. μεθ' ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα	κάθοδον,	ἐχόντων ἐξουσίαν τῶν τοῦ πεφονευμένου
[4, 5]	ταύτης ἀπέστειλε Μωυσῆς τῷ στρατῷ	δίοδον	αἰτῶν ἐφ' αἷς ἂν θελήσειε
[4, 4]	βασιλέα τῶν Ἰδουμαίων πέμψας ἠξίου	δίοδον	αὐτῷ παρασχεῖν, πίστεις ἃς αὐτὸς
[4, 4]	οὐκ ἀρεσκόμενος οὐδὲ συγχωρῶν τὴν	δίοδον	ἔνοπλον τὴν στρατιὰν ἀγαγὼν προαπήντα
[4, 5]	ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν πρώτην οὖν	σύνοδον	οὐχ ὑπομείναντες ἀντιστῆναι καὶ δέξασθαι
[4, 8]	τοῦ διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ	σύνοδον	φεύγειν τὴν μετ' αὐτῶν ἀφελομένων
[4, 1]	μὲν οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν	ἔφοδον	οὐδὲ τὴν πληθὺν γενναίως αὐτοὺς
[4, 6]	ὅσοι τε> συγγενεῖς ὄντες κωλύειν	δέον	ἐξώτρυνον αὐτοὺς ἐπὶ ταῦτα ἀδικεῖν
[4, 6]	ἃ δέονται τυχεῖν, τὸν δὲ	θεὸν	ἀντιλέγειν αὐτοῦ τῇ προαιρέσει δηλῶν,
[4, 6]	παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν, εἰ πεῖσαι τὸν	θεὸν	δυνηθείην ἐπιτρέψαι μοι τοὺς ἀνθρώπους
[4, 5]	εἶχον, ἀπαλλάξαι διαγνοὺς ἤρετο τὸν	θεόν,	εἰ πολεμεῖν αὐτῷ δίδωσι. τοῦ
[4, 3]	τοῦ πυρὸς βλαβεὶς τῷ τὸν	θεὸν	εἶναι> τὸν οὓς ἔδει καίειν
[4, 2]	βίαια προστάγματα κελεύοντος: τὸν γὰρ	θεόν,	εἴπερ αὐτὸς ἦν ὁ τὸν
[4, 8]	τὸ σωφρονέστερον λογισάμενος καὶ τὸν	θεὸν	ἐπὶ τοῖς εἰς πατέρας τολμωμένοις
[4, 8]	Μωυσέος τελέσειε νόμους αἰτησάσθω τὸν	θεὸν	εὐμενῆ καὶ ἵλεων αὐτῷ διὰ
[4, 8]	εὐσεβείας ἧς νῦν περὶ τὸν	θεὸν	ἔχοντες καταφρονήσαντες εἰς ἄλλον μεταστήσησθε
[4, 4]	Λευιτῶν ἀφεῖτο φυλὴ θεραπεύουσα τὸν	θεόν,	ἵνα μὴ δι' ἀπορίαν μηδὲ
[4, 8]	παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι δὲ ἵλεω τὸν	θεὸν	καὶ μηκέτι τοιοῦτον δεινὸν συμβῆναι
[4, 8]	καὶ πρὸ τούτων εὐμενῆ τὸν	θεὸν	καὶ σύμμαχον, ὅμως ἀξιοῦτε μὴ
[4, 8]	γένος ἕν. (Ὁ δὲ βλασφημήσας	θεὸν	καταλευσθεὶς κρεμάσθω δι' ἡμέρας καὶ
[4, 6]	οὐχ ὑπολαβὼν ἀπάτῃ ταῦτα τὸν	θεὸν	κεκελευκέναι συναπῄει τοῖς πρέσβεσι. κατὰ
[4, 6]	ταῦτα δὲ ὀμνύντες ἔλεγον καὶ	θεὸν	μεσίτην ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι δακρύοντές
[4, 8]	παρ' αὑτῷ φυλαττέτω μαρτυράμενος τὸν	θεὸν	μὴ νοσφίζεσθαι ἀλλότρια. (Μὴ ἐξεῖναι
[4, 6]	τι τοῖς ἀνδράσιν ἀνήρετο τὸν	θεόν,	ὁ δὲ καὶ τῆς πείρας
[4, 1]	ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς ἐθελήσῃ τὸν	θεόν:	ὅλως τε συμφέρειν αὐτοῖς τὸ
[4, 8]	αὐτῷ παρέξει, μάλιστα δὲ τὸν	θεόν,	ὃν οὐδεὶς πονηρὸς ὢν λανθάνει.
[4, 6]	σέβωσιν: οὕτως γὰρ αὐτοῖς τὸν	θεὸν	ὀργισθήσεσθαι. καὶ ὁ μὲν τοῦθ'
[4, 8]	τοὺς ἑπτὰ κριτὰς ὀμνύτω τὸν	θεόν,	ὅτι μηδὲν παρὰ τὴν αὐτοῦ
[4, 1]	τοῖς Χαναναίοις ὡρμήκεσαν λέγοντες τὸν	θεὸν	οὐχὶ Μωυσεῖ χαριζόμενον ἐπικουρεῖν αὐτοῖς,
[4, 1]	Χαναναίους μάχην ἦσαν ὡρμημένοι, τὸν	θεὸν	προστησάμενοι στρατηγὸν ἀλλ' οὐχὶ τὴν
[4, 2]	τίνι παράσχῃ ταύτην ἀφελέσθαι τὸν	θεόν.	τῆς οὖν στάσεως καὶ τῆς
[4, 6]	τὸν τούτους αὐτοῖς θέμενον τιμᾶν	θεὸν	τοὺς Μαδιηνιτῶν καὶ Μωαβιτῶν σέβωσιν:
[4, 8]	τὸ ἱερὸν κομιζέτωσαν, καὶ τὸν	θεὸν	ὑπὲρ τῆς ἐνεγκαμένης αὐτὸ γῆς,
[4, 5]	κοῦφοι πρὸς τὸ διώκειν ὄντες	μετέθεον	τοὺς πολεμίους καὶ τοὺς πορρωτάτω
[4, 3]	τὰ θυμιατήρια αὐτῶν παρὰ τὸν	χάλκεον	καταθέσθαι βωμόν, ὡς ἂν ὑπόμνησις
[4, 8]	φύσει τοῦ θεοῦ τοῖς πενομένοις	ἔλεον	νέμοντος. μύλην δὲ καὶ τὰ
[4, 8]	τὸν βίον καὶ τῶν ἀλλοφύλων	πλέον	δοξαζομένους ἀδήριτον καὶ παρὰ τοῖς
[4, 6]	ἐθισμῶν ἀπωλείας. ἅπαξ γὰρ τὸ	νέον	γευσάμενον ξενικῶν ἐθισμῶν ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο,
[4, 8]	τις τὸν ἀπόντα καὶ τὸν	ἐνεόν.	(Ἐν μάχῃ τις ὅπου μὴ
[4, 8]	συνοικεῖν ἑτέρῳ, πρότερον γὰρ οὐκ	ἐφετέον:	εἰ δὲ καὶ πρὸς ἐκεῖνον
[4, 6]	αὐτοῖς ἔλεγον ἢ ταὐτὰ πᾶσιν	ἡγητέον	ἢ ζητεῖν ἄλλην οἰκουμένην, ἐν
[4, 8]	αὐτοῖς παρέσχεν. ἀναλώματα γὰρ οὐχ	ἡγητέον	ὅσα τις κατὰ χρηστότητα παρίησιν
[4, 8]	αὐτῶν ἐργαζομένων, μεμισήσθω. ὅθεν οὐκ	ἀποστερητέον	ἀνδρὸς πένητος μισθὸν εἰδότας, ὡς
[4, 8]	μὴν οὐδὲ πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν	λογιστέον	τῶν νέων πολλὰ παρὰ τὴν
[4, 4]	αὐτὰς τῶν τε ἀνδρῶν οἵπερ	ἐκόμιζον	καὶ τοῦ πλήθους. καὶ τὰς
[4, 3]	ὑπόμνησις εἴη τοῖς αὖθις ὧν	ἔπαθον	καὶ ὅτι τὴν ἰσχὺν τοῦ
[4, 3]	τὸν σύλλογον, τῇ δ' ἐπιούσῃ	συνῆλθον	εἰς τὴν ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι τῇ
[4, 3]	τὴν αὐτῶν, ᾗ κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο,	προῆλθον	καὶ Ἀαρὼν καὶ Κορῆς, καὶ
[4, 1]	ἕξειν ἔκριναν καὶ τοῖς πολεμίοις	ἐπῆλθον,	οἱ μὲν οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν
[4, 8]	ὅθεν οὐκ ἀποστερητέον ἀνδρὸς πένητος	μισθὸν	εἰδότας, ὡς ἀντὶ γῆς καὶ
[4, 8]	ἢ ποιμνίων φύλακος λάβῃ τις	μισθόν,	ἐκ τούτου θύειν τῷ θεῷ.
[4, 8]	δὲ τῷ περὶ παρακαταθηκῶν κἂν	μισθόν	τις ἀποστερήσῃ τῶν ἐπὶ σώμασι
[4, 6]	Ἑβραίους. ἐμὲ δ' οὐκ ἂν	ἀκόλουθον	οἷς σὺ προστάττεις τυραννικῶς λάβοις:
[4, 6]	ἐκ τῆς τούτων εὐηθείας τὸ	βέβαιον	αὐτοῖς παρεσχημένος: ἐπεὶ μὴ τοῦτον
[4, 4]	τοῦ πλήθους λαμβάνει ταῦτ' ἐστίν:	ἀναγκαῖον	δ' ἡγησάμην ἃ τοῖς ἱερεῦσιν
[4, 8]	τοῦ θεοῦ πύθοιτο. τούτου χάριν	ἀναγκαῖον	ἡγησάμην προδιαστείλασθαι, μὴ καί τις
[4, 8]	τὰς ἐν τῇ ἱερᾷ πόλει:	δίκαιον	γὰρ εἶναι τῶν ἐκ τῆς
[4, 6]	ἀπαγγελοῦμεν προδιηγησάμενοι πρῶτον ὃ παρελίπομεν:	δίκαιον	γὰρ> ἐπὶ τούτου τὴν τοῦ
[4, 8]	τῆς ἅλωος: οὐ γὰρ εἶναι	δίκαιον	εἴργειν τοὺς συνειργασμένους τοῦ καρποῦ
[4, 8]	ποιεῖσθαι τὰς κρίσεις, ἀλλὰ τὸ	δίκαιον	ἐπάνω πάντων τιθεμένους. ὁ γὰρ
[4, 8]	σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ,	δίκαιον	ἡγησάμην μηδὲ νῦν ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν
[4, 6]	θεοῖς οἷς θύειν μοι νομίζεται	δίκαιον	ἡγούμενος παρὰ πολλῶν ἐμαυτῷ πραγματεύεσθαι
[4, 8]	θεοῦ γὰρ ἰσχύς ἐστι τὸ	δίκαιον.	ὃ τοῖς ἐν ἀξιώμασι τυγχάνουσι
[4, 8]	γάμους: καλὸν γὰρ εἶναι καὶ	δίκαιον	παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα θεραπεύειν αὐτῆς τὸ
[4, 8]	βρωτὸν μήτε ποτόν: οὐ γὰρ	δίκαιον	προσοδεύεσθαι τοῦ ὁμοφύλου τὰς τύχας,
[4, 8]	ἀρετὴν καὶ τὴν περὶ τὸ	δίκαιον	σπουδὴν προησκηκότες: ἑκάστῃ δὲ ἀρχῇ
[4, 4]	ἔτι δὲ ἀπαρχὰς τὸν λαὸν	δίκαιον	τῷ θεῷ πάντων τῶν ἐκ
[4, 3]	γὰρ αὐτὸς οἶσθα, ὡς οὐ	δίκαιον	ὑπὲρ τῆς ἐκείνων κακίας κοινῇ
[4, 8]	τῶν δραγμάτων τοῖς βίου σπανίζουσιν	ἕρμαιον	εἶναι τούτοις> πρὸς διατροφήν: ὁμοίως
[4, 3]	ἐκεῖνό μοι φήνας κατὰ τὸ	Σιναῖον	καὶ τῆς σαυτοῦ φωνῆς ἀκροατὴν
[4, 6]	ὁμολογεῖν ἐν τούτοις οὐκ ὀκνήσαιμι.	γύναιόν	τε ξενικόν, ὡς φῄς, ἦγμαι:
[4, 5]	δὲ ὁρῶν πολεμίως αὐτοῖς τὸν	Ἀμοραῖον	διακείμενον οὔτε περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι δεῖν
[4, 4]	κλάδους ἀναφύντας ἑώρων καὶ καρπὸν	ὡραῖον,	ἀμύγδαλα δ' ἦν, ἐκ τοιούτου
[4, 8]	μάρτυς, ἀλλὰ τρεῖς ἢ τὸ	τελευταῖον	δύο, ὧν τὴν μαρτυρίαν ἀληθῆ
[4, 4]	μηδὲ ζήτησιν τῶν εἰς τὸν	βίον	ἀναγκαίων ἀμελοῖεν τοῦ ἱεροῦ, κατὰ
[4, 3]	τούτων μοι γενοῦ μάρτυς. ἐγὼ	βίον	ἀπράγμονα καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ μὲν ἐμῇ
[4, 6]	ἡδὺ καὶ τὸ κατὰ τὸν	βίον	αὐτεξούσιον, ὃ τῶν ἐλευθέρων ἐστὶ
[4, 8]	ἔχων ὄνειδος πρὸς ἅπαντα τὸν	βίον,	ἡ δ' ᾧπερ ἂν βουληθῇ
[4, 6]	ὢν καὶ σπεύδων αὐτοῖς εὐδαίμονα	βίον	καὶ κλέος αἰώνιον παρασχεῖν ἐμοὶ
[4, 8]	χρωμένοις αὐτῇ μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν	βίον	καὶ τῶν ἀλλοφύλων πλέον δοξαζομένους
[4, 8]	μεγάλα κεῖται πρὸς ἅπαντα τὸν	βίον	κτησαμένοις: αὐτή γε τὸ πρῶτον
[4, 8]	βούλησιν θεοῦ παρῆλθεν εἰς τὸν	βίον,	φθονεῖν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν μεταλαμβάνειν
[4, 6]	νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν μεθ' ὑμῶν	βίον	ὡς γαμεταὶ διανύσαι. δέος γάρ,
[4, 8]	μένειν ἠρεμοῦντας ἐκέλευε, τὸ δ'	ἔγγιον	λόγοις παρεκάλει μὴ ποιεῖν αὐτῷ
[4, 6]	τῷ Ἰορδάνῳ κατὰ τὸ μέγα	πεδίον	Ἱεριχοῦντος ἀντικρύ, πόλις δ' ἐστὶν
[4, 3]	προσδέξηται τὴν θυσίαν ὁ θεὸς	ἥδιον	εἴη κεχειροτονημένος. συνελθόντων δὲ πεντήκοντα
[4, 8]	τοῖς αὑτῶν καταλίποιτε κτῆσιν ἀγαθῶν	ἀίδιον	παραθέμενος οὕτως ἀπέλθω τοῦ βίου.
[4, 8]	τῆς ὑμετέρας εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ'	ἀίδιόν	τε ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν τῶν
[4, 3]	εἰπόντος καὶ δακρύοντος σείεται μὲν	αἰφνίδιον	ἡ γῆ, σάλου δ' ἐπ'
[4, 8]	Ἰησοῦν καὶ προσομιλοῦντος ἔτι, νέφους	αἰφνίδιον	ὑπὲρ αὐτὸν στάντος ἀφανίζεται κατά
[4, 8]	ὀξέως τι πράττειν ἀνάγκην ἔχουσιν	ἐμπόδιον	εἶναι καὶ βλάπτειν πέφυκε τοὺς
[4, 5]	οὐδὲν γὰρ παρὰ τούτων ἦν	ἐμπόδιον	τοῦ μαχίμου παντὸς ἀπολωλότος. Ἀμορραίους
[4, 8]	καὶ κομίσαντες εἰς φάραγγα καὶ	ἀνεπιτήδειον	ἀρότρῳ καὶ φυτοῖς χωρίον τοὺς
[4, 8]	περὶ αὐτὸν ἀρετῆς πρὸς τὸ	θεῖον	αὐτὸν ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν εἰπεῖν. (Ἐβίωσε
[4, 1]	βούλησιν ἐξαπατωμένους, ὅτι μόνῳ τὸ	θεῖον	αὐτῷ προδηλοῖ περὶ τῶν ἡμετέρων
[4, 6]	δὲ οὖσιν οὐκ ἀπαγορεύσει τὸ	θεῖον	ἀφθονίαν μὲν παντοίων ἀγαθῶν ἐν
[4, 6]	μὴ ταῦθ' ἅπερ ὑπαγορεύει τὸ	θεῖον	λέγειν, βιάζεσθαι δὲ τὴν ἐκείνου
[4, 7]	τοὺς νόμους παιδείαν καὶ τὸ	θεῖον	Μωυσέος ἐκδιδάξαντος. (Κἀν τούτῳ δύο
[4, 5]	ὅτ' αὐτῇ συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ	θεῖον.	οἱ δ' ἧς ἐπόθουν ἐξουσίας
[4, 8]	προεῖπεν, ὡς δηλώσειεν αὐτῷ τὸ	θεῖον,	ὅτι παραβάντες τὴν πρὸς αὐτὸν
[4, 6]	Βαλάκου δὶς μὲν τεθυκότι τὸ	θεῖον	οὐκ ἐπένευσε τὰς κατὰ τῶν
[4, 8]	τῶν δεομένων ἔλθοι, τό τε	θεῖον	τὴν γῆν προθυμοτέραν εἰς τὴν
[4, 8]	μηδενὶ τῶν ἀφ' ὕβρεως τὸ	θεῖον,	χείρων δ' οὐκ ἂν εἴη
[4, 8]	δὲ ὥσπερ ἱερόν τι καὶ	θεῖον	χρῆμα ὁ παραλαβὼν φυλακῆς ἀξιούτω,
[4, 8]	συνδιασώζειν δὲ καὶ τὸν πόνον	οἰκεῖον	ἡγησάμενον βοηθεῖν. (Μηνύειν δὲ καὶ
[4, 5]	Σιχὼν δ' ἀρνούμενος ὁπλίζει τὸν	οἰκεῖον	στρατὸν καὶ τοὺς Ἑβραίους διαβαίνειν
[4, 6]	σύλλογος. προεληλύθει δ' ἂν ἐπὶ	πλεῖον	ἡ τοῦ κακοῦ πεῖρα μὴ
[4, 8]	μεταβαλεῖ. ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη τὸ	ἀνθρώπειον	καὶ εἰς ἀβουλήτους ἢ κατὰ
[4, 8]	ἐκείνην τὴν ἡμέραν οὐκ ἐπενεγκεῖν	ἱερεῖον	ἕτερον, οὐ γὰρ εἶναι νόμιμον.
[4, 8]	τὸν βωμόν τε ἀναστῆσαι πρὸς	ἥλιον	ἀνίσχοντα τετραμμένον οὐ πόρρω τῆς
[4, 6]	πάντων εὐδαιμονέστεροι τῶν ὑπὸ τὸν	ἥλιον	ἐκπορίζοντος. γῆν τε οὖν ἐφ'
[4, 8]	ἂν ἐπωνομασμένον ᾖ τινι θεῷ	κειμήλιον	λαμβάνειν. (Μηδεὶς δ' ἐξ ὑμῶν
[4, 8]	τούτου καταβαλλέτω. ὁ δὲ τὸ	ἐπιτίμιον	ἄπορος διαλύσασθαι δοῦλος ἔστω τοῖς
[4, 4]	τοῖς ἱερεῦσιν ἔνυστρόν τε καὶ	χελύνιον	καὶ τὸν δεξιὸν βραχίονα τοῦ
[4, 6]	αὐτοῖς εὐδαίμονα βίον καὶ κλέος	αἰώνιον	παρασχεῖν ἐμοὶ τοιούτων ἀπαγγελίαν λόγων
[4, 2]	ὁ τὸν ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος, τὸν	ἄξιον	ἂν εἰς τὴν τιμὴν παράγειν,
[4, 8]	εἰς τὸ πρόσωπον τούτων αὐτὸν	ἄξιον	εἶναι παρ' αὐτῆς λεγέτω τυγχάνειν
[4, 8]	παρηγόρει, καὶ τοῦ δακρύων αὐτὸν	ἄξιον	ὑπολαμβάνειν ἀπάγων αὐτοὺς χρῆσθαι τῇ
[4, 4]	τε καὶ χελύνιον καὶ τὸν	δεξιὸν	βραχίονα τοῦ θύματος. καὶ τοῖς
[4, 5]	ὃ τριῶν μεταξὺ ποταμῶν κείμενον	ὅμοιόν	τι νήσῳ τὴν φύσιν ὑπάρχει,
[4, 6]	ἐξ ὧν ἁπάντων λαβόντων τέλος	ὁποῖον	ἐκεῖνος προεῖπε τεκμαίροιτ' ἄν τις,
[4, 3]	αὐτὸ παρατριβείσης αὐτομάτως ἐξεκρούσθη, ἀλλ'	ὁποῖον	θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη λαμπρὸν καὶ
[4, 8]	καλὸν γὰρ εἶναι καὶ δίκαιον	παιδοποιὸν	παραλαμβάνοντα θεραπεύειν αὐτῆς τὸ βουλητὸν,
[4, 4]	πῦρ καὶ ὕσσωπον καὶ φοινικτὸν	ἔριον:	συναγαγὼν δ' αὐτῆς ἅπασαν τὴν
[4, 8]	δεινὴν ἐποιοῦντο τὴν ἐπιζήτησιν, τὸ	περιὸν	αὐτοῦ τῆς ἀρετῆς ἐκ τούτων
[4, 6]	γυναῖκας. τοσοῦτον ὑμῖν ἀνδρείας τὸ	περιὸν	ἐκ θεοῦ προνοίας ἀνῄρηται, ᾧ
[4, 6]	καὶ οὐκ ἂν ἄλλο γένοιτο	τεκμήριον	ἧς ἔχειν τε νῦν φατε
[4, 2]	τῆς ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε κομίζων ἕκαστος	θυμιατήριον	οἴκοθεν σὺν θυμιάμασι καὶ πῦρ
[4, 6]	χωρήσει γῆ, τὴν δ' οἰκουμένην	οἰκητήριον	δι' αἰῶνος ἴστε προκειμένην ὑμῖν,
[4, 8]	ἐπὶ παίδων ὑμετέρων γένηται τοῦθ'	ὑπερόριον	πραχθείη. μέλλοντας δὲ πολεμεῖν πρεσβείαν
[4, 8]	τῆς ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε τὴν	πάτριον	πολιτείαν. ἔτι δὲ καὶ βωμοὺς
[4, 4]	τῆς λειτουργίας τοῖς ἱερεῦσι καταβάλλειν	ἀργύριον,	γυναῖκα μὲν τριάκοντα σίκλους ἄνδρα
[4, 8]	δέ τις ἢ χρυσίον ἢ	ἀργύριον	εὕρῃ καθ' ὁδόν, ἐπιζητήσας τὸν
[4, 8]	ὁ πεπηρωμένος, αὐτὸν τὸν πεπονθότα	κύριον	τοῦ νόμου ποιοῦντος τιμήσασθαι τὸ
[4, 8]	πᾶν τὸ γενόμενον, τότε γὰρ	ὥριον	εἶναι, καὶ συναγαγὼν εἰς τὴν
[4, 4]	ὁρῶντος, κάταντες γὰρ ἦν τὸ	χωρίον,	ἀποδύεται τὴν ἀρχιερατικὴν στολὴν καὶ
[4, 4]	ἄπωθεν τοῦ στρατοπέδου προαγαγὼν εἰς	χωρίον	καθαρώτατον ὁ ἀρχιερεὺς ἔθυέ τε
[4, 4]	τέφραν ἁγνὸς ἀνὴρ κατατίθησιν εἰς	χωρίον	καθαρώτατον. τοὺς οὖν ἀπὸ νεκροῦ
[4, 4]	καὶ τῆς Ἀραβίας ἐλθὼν εἰς	χωρίον,	ὃ μητρόπολιν αὑτῶν Ἄραβες νενομίκασι,
[4, 5]	τὴν ἐκείνων παρελάμβανον. ἔστι δὲ	χωρίον,	ὃ τριῶν μεταξὺ ποταμῶν κείμενον
[4, 6]	προσβαλόντος αὐτῷ κατά τι στενὸν	χωρίον	περιειλημμένον αἱμασιαῖς διπλαῖς ἡ ὄνος,
[4, 8]	Ἀβίλη, φοινικόφυτον δ' ἐστὶ τὸ	χωρίον,	συνελθόντος τοῦ λαοῦ παντὸς λέγει
[4, 8]	καὶ ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ καὶ φυτοῖς	χωρίον	τοὺς τένοντας κοψάτωσαν τῆς βοός,
[4, 6]	θύειν αὐτοῖς κατὰ νόμον τὸν	ἐπιχώριον	τοῖς καθιδρυσαμένοις προθέμενοι ξενικοῖς τε
[4, 3]	προσφέροι Μωυσῆς ἀμυνούμενοι. (Ὁ δὲ	πλησίον	γενόμενος τὰς χεῖρας εἰς τὸν
[4, 6]	ἐπὶ τὸ μᾶλλον εὐπρεπὲς πέμψατε	πλησίον	ἐσομένας τοῦ ἐκείνων στρατοπέδου, καὶ
[4, 8]	αἱ ἀρχαὶ τῶν πόλεων τῶν	πλησίον	τῇ χώρᾳ, ἐν ᾗ ὁ
[4, 6]	καὶ τὸ κατὰ τὸν βίον	αὐτεξούσιον,	ὃ τῶν ἐλευθέρων ἐστὶ καὶ
[4, 8]	ἐπαγόμενος. (Ἐὰν δέ τις ἢ	χρυσίον	ἢ ἀργύριον εὕρῃ καθ' ὁδόν,
[4, 8]	ἡλίου δυσμῶν, καὶ μάλιστ' ἂν	ἱμάτιον	ᾖ τὸ ἐνέχυρον, ὅπως εἰς
[4, 8]	πρὸς τούτῳ ἀπολλύντας τὸ ἐκείνων	αἴτιον:	δῆλον γάρ, ὡς τῆς ψυχῆς
[4, 8]	μάθημα κάλλιστον καὶ τῆς εὐδαιμονίας	αἴτιον.	(Δίς τε ἑκάστης ἡμέρας ἀρχομένης
[4, 1]	τῆς Ἁβράμου γενεᾶς ὄντων, ἀλλ'	αἴτιον	ἕνα τούτων τοῦ θεοῦ παρεσχηκότος
[4, 8]	ἐπὶ νοῦν τῆς ἐπὶ τὸ	βέλτιον	ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο
[4, 8]	τι τούτων καὶ πρὸς τὸ	ἐναντίον	μεταβαλεῖ. ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη τὸ
[4, 6]	εἰς ἡδονὴν τῶν γυναικῶν ἐπὶ	τοὐναντίον	οἷς ὁ νόμος αὐτῶν ἐκέλευε
[4, 8]	πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ ἐπιδόντες οὔτε	υἱὸν	κολαζόμενον οὔτε θυγατέρα. οὐδ' ἂν
[4, 3]	μαθεῖν, ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον τὸν Ἀαρῶνος	υἱὸν	τὰ θυμιατήρια αὐτῶν παρὰ τὸν
[4, 5]	διαφθείρεται. Μωυσῆς δὲ τὸν ποταμὸν	Ἰόβακον	περαιωσάμενος διεξῄει τῆς Ὤγου βασιλείας
[4, 6]	τοῦ θεοῦ κελεύσαντος ἥκει πρὸς	Βάλακον.	δεξαμένου δὲ αὐτὸν τοῦ βασιλέως
[4, 6]	τὸν Εὐφράτην γενόμενος τόν τε	Βάλακον	μεταπεμψάμενος καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν
[4, 8]	ἂν ἐκείνους καθ' ὧν τὸ	φάρμακον	ἦν παρεσκευασμένον. (Πηρώσας πασχέτω τὰ
[4, 8]	ψυχῆς καταθέσθαι δικαιοῦντος τοῦ νόμου.	~(Φάρμακον	μήτε θανάσιμον μήτε τῶν εἰς
[4, 8]	κομίζωσιν εἰργέτωσαν τοὺς ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν:	ἄδικον	γὰρ ἀγαθῶν, ἃ κατὰ βούλησιν
[4, 8]	τοῖς νόμοις διεταξάμην, μὴ συγκεχωρήσθω:	ἄδικον	γὰρ τὸν τῇ γενέσει πρεσβύτερον,
[4, 6]	ἀφεῖσα κατεμέμφετο τὸν Βάλαμον ὡς	ἄδικον	ἐπὶ ταῖς πρότερον διακονίαις μηδὲν
[4, 8]	διατελοίητε: ἔργον δ' ὅτι ἂν	πολεμικὸν	ἢ νῦν ὑφ' ὑμῶν ἢ
[4, 6]	τούτοις οὐκ ὀκνήσαιμι. γύναιόν τε	ξενικόν,	ὡς φῄς, ἦγμαι: παρ' ἐμαυτοῦ
[4, 7]	τι πλῆθος κατασκευῆς, ᾗ κατ'	οἶκον	ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας καὶ
[4, 4]	εἶναι δὲ καὶ τοῖς κατ'	οἶκον	θύουσιν εὐωχίας ἕνεκα τῆς αὑτῶν
[4, 8]	κτείνας δ' ἐπὶ τοῖς κατ'	οἶκον	κλεπτομένοις τις ἀθῷος ἔστω κἂν
[4, 8]	αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ ἢ	λάκκον	ὀρύξαντες ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν ὥστε σανίδων
[4, 1]	αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν ἐθνῶν	ἔφασκον,	κἂν ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς ἐθελήσῃ
[4, 6]	ταῦτα ἀδικεῖν τῷ θεῷ δοκοῦντες	ἀπέθνησκον.	ἀπόλλυνται μὲν οὖν ἐκ τῶν
[4, 8]	ἐπ' εὐωχίας τράπηται καὶ γάμους:	καλὸν	γὰρ εἶναι καὶ δίκαιον παιδοποιὸν
[4, 8]	ἀλλήλοις καὶ συνευωχούμενοι προσφιλεῖς ὦσι:	καλὸν	γὰρ εἶναι μὴ ἀγνοεῖν ἀλλήλους
[4, 8]	ἀκούειν, ἀλλὰ μηδὲ οἱ δοῦλοι:	καλὸν	γὰρ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραφέντας καὶ
[4, 8]	πολεμίους: πρὸ γὰρ τῶν ὅπλων	καλὸν	εἶναι χρῆσθαι λόγοις πρὸς αὐτοὺς
[4, 8]	τούτῳ ἀπολλύντας τὸ ἐκείνων αἴτιον:	δῆλον	γάρ, ὡς τῆς ψυχῆς αὐτοῖς
[4, 8]	Ἀβαρεῖ καλουμένῳ ἐγένετο, τοῦτο δὲ	ὑψηλὸν	Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ κεῖται γῆν ἀρίστην
[4, 8]	καὶ ψυχῆς εὐτολμίᾳ διαφερόντων τὸ	δειλὸν	ἀποκρίναντας, μὴ τοὺς πολεμίους παρὰ
[4, 2]	τιμῆς ἄξιοι δοκεῖτε, καὶ τὸν	ὅμιλον	δὲ πάντα τῆς ὁμοίας οὐκ
[4, 4]	τοὺς πατρίους νόμους τοὺς δεσπότας	σίκλον	καὶ ἥμισυ αὐτοῖς ἀναφέρειν, ἀνθρώπου
[4, 4]	παρασχεῖν: οὐδένα γὰρ ἔτι αὐτῆς	ἄλλον	ἀντιποιήσεσθαι καὶ τοὺς πρώτους ὁρῶντα
[4, 8]	πασχέτω τὰ ὅμοια> στερούμενος οὗπερ	ἄλλον	ἐστέρησε, πλὴν εἰ μήτι χρήματα
[4, 8]	τὸν θεὸν ἔχοντες καταφρονήσαντες εἰς	ἄλλον	μεταστήσησθε τρόπον. ταῦτα δὲ πράττοντες
[4, 5]	καὶ ὅσον συνεστραμμένον ἔφευγε, περιστάντες	ἔβαλλον	καὶ πάντας αὐτοὺς ἀκοντίζοντες ἅμα
[4, 8]	τὴν ἐκείνων αὐτῶν ἀρετὴν οἴκτου	μᾶλλον	ἀξιοῦν, ὅτι μοχθηρῶν ἐγένοντο πατέρων,
[4, 4]	οὕτως συνέβη παύσασθαι, πολλῷ δὲ	μᾶλλον	αὔξειν καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν ἐλάμβανε
[4, 3]	μὴ τῆς στάσεως προιούσης ἀφανισθῇ	μᾶλλον	αὐτοῖς ὁ κόσμος τῆς καταστάσεως.
[4, 8]	ἐν ἅπασιν αὑτὸν ὑμῖν εὐμενῆ.	μᾶλλον	δ' αὐτὸς ἦν ὁ καὶ
[4, 6]	τὴν εὐμορφίαν αὐτῶν ἐπὶ τὸ	μᾶλλον	εὐπρεπὲς πέμψατε πλησίον ἐσομένας τοῦ
[4, 5]	διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε ἐπὶ δίψει	μᾶλλον	ἤ τινι τῶν πολεμικῶν, καὶ
[4, 8]	τοῦ παρ' ἄλλοις αὐτὰ βλέπειν	μᾶλλον	ἢ παρ' αὑτῷ. καὶ στρατηγὸς
[4, 8]	ἂν αἱ θυσίαι τῷ θεῷ	μᾶλλον	κεχαρισμέναι γένοιντο καὶ ὅπως ἂν
[4, 2]	δικαιότερον ἂν τῷ πλουτεῖν ἐκείνου	μᾶλλον	μὴ χείρων ὢν κατὰ γένος
[4, 2]	ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς κρείττοσι, τότε	μᾶλλον	ὑπὸ τῆς ἀπορίας καὶ συμφορᾶς
[4, 8]	οἱ παῖδες δὲ θρηνοῦντες ἔτι	μᾶλλον	ὡς ἀσθενέστεροι κρατεῖν λύπης ἐδήλουν,
[4, 5]	πράγματα, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ	μέλλον	ἀγαθῶν αὐτοῖς αἴτιος ἀποθανὼν ὑπῆρξε:
[4, 6]	τι καὶ ἔσοιτο πρὸς τὸ	μέλλον.	(Βάλακος δὲ ἀγανακτήσας ἐπὶ τῷ
[4, 8]	τοῦ σωφρονήσειν ὑμᾶς εἰς τὸ	μέλλον	κατ' αὐτό γε τοῦτ' ἀσφαλὲς
[4, 8]	καὶ περὶ τῶν εἰς τὸ	μέλλον	παρακαλῶσι καὶ συνιόντες ἀλλήλοις καὶ
[4, 8]	ᾧ μελήσει καὶ πρὸς τὸ	μέλλον	ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος καλῶς ἔχειν ἡγησάμην,
[4, 7]	Χαναναίων γῆν τρεῖς ἕτεραι πόλεις	ἔμελλον	ἀνατεθήσεσθαι τῶν Λευίτιδων πόλεων τοῖς
[4, 4]	ἀρεσκόμενος οὐδὲ συγχωρῶν τὴν δίοδον	ἔνοπλον	τὴν στρατιὰν ἀγαγὼν προαπήντα τῷ
[4, 4]	τῇ δορᾷ καὶ τοῖς ἐντὸς	ξύλον	κέδρινον εἰς μέσον ἐμβάλλουσι τὸ
[4, 8]	ὢν λανθάνει. εἰ δὲ μηδὲν	ἐπίβουλον	δρῶν ὁ πιστευθεὶς ἀπολέσειεν, ἀφικόμενος
[4, 8]	βοὸς ἀνῃρημένῳ γεγενημένος. ἐὰν δὲ	δοῦλον	ἢ θεράπαιναν ἀποκτείνῃ βοῦς, αὐτὸς
[4, 8]	τῶν ἀνθρωπείων ἡ πρὸς τὸ	ὁμόφυλον	ἀτιμία τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τῶν
[4, 8]	αἰτίαν ἀλλοτρίως ἔχοι πρὸς τὸν	γάμον,	ἄν τε μικρὰν ἄν τε
[4, 8]	φρονίμοις, τότε χωρεῖν ἐπὶ τὸν	γάμον.	εἰ δ' ἐμπλησθεὶς τῆς ἐπιθυμίας
[4, 8]	πρόσφορον. ἔτι μηδὲ ἡταιρημένης εἶναι	γάμον,	ἧς δι' ὕβριν τοῦ σώματος
[4, 6]	προσφέροντος πάλιν πέμπουσι πρὸς τὸν	Βάλαμον.	κἀκεῖνος βουλόμενος χαρίζεσθαί τι τοῖς
[4, 6]	γενέσθαι τοὺς Ἰσραηλίτας ἀποπέμπει τὸν	Βάλαμον	μηδεμιᾶς τιμῆς ἀξιώσας: ὁ δὲ
[4, 6]	μὴ παρελθεῖν ἀνεγκωμίαστον. τὸν γὰρ	Βάλαμον	παραληφθέντα ὑπὸ τῶν Μαδιηνιτῶν, ὅπως
[4, 6]	θείου πνεύματος ὑπαντῶντος ἀπέκλινε τὸν	Βάλαμον	πρὸς τὸν ἕτερον τῶν τριγχῶν
[4, 6]	φωνὴν ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα κατεμέμφετο τὸν	Βάλαμον	ὡς ἄδικον ἐπὶ ταῖς πρότερον
[4, 3]	φροντίζεις τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν	Ἀβίραμον	καὶ Δαθάμην, οἵ σου καταδικάζουσιν
[4, 3]	πέμψας δὲ καὶ Μωυσῆς πρὸς	Ἀβίραμον	καὶ Δαθάμην ὑπηρέτας ἐκέλευσεν ἥκειν
[4, 6]	φοίνικά τε φέρειν ἀγαθὴ καὶ	βάλσαμον	νεμομένη. ἤρχοντο δὲ φρονεῖν ἐφ'
[4, 5]	τὸν στρατὸν παρῆν ἐπὶ τὸν	ποταμὸν	Ἀρνῶν' ὃς ἐκ τῶν τῆς
[4, 5]	περιγράφοντος, ὃς εἰς τὸν Ἰόρδανον	ποταμὸν	ἐκβάλλων ἐκείνῳ καὶ τοῦ ὀνόματος
[4, 5]	αὐτοῦ διαφθείρεται. Μωυσῆς δὲ τὸν	ποταμὸν	Ἰόβακον περαιωσάμενος διεξῄει τῆς Ὤγου
[4, 5]	καὶ ἐπιθυμίᾳ τοῦ πιεῖν. ἐπὶ	ποταμὸν	οὖν τοὺς πλείους καταραχθέντας, καὶ
[4, 3]	ἐπηρασάμην ὄλεθρον αὐτοῖς τοῦτον ποιήσεις	ἐμόν,	καὶ δίκην εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ
[4, 1]	θεοῦ πάθοιεν προεξορμήσαντες ἐπὶ τὸν	πόλεμον	τῆς ἐκείνου βουλήσεως. (Μωυσῆς δὲ
[4, 8]	καὶ ψυχὰς πρὸς ἀρετὴν ἠσκημένοις	ἀπόλεμον	μὲν νέμεσθαι παράσχοι τε κεκτημένοις
[4, 1]	τὸ στράτευμα προῆλθεν εἰς τὴν	ἔρημον,	ἐνταῦθα νομίζων ἡσυχάσειν αὐτοὺς καὶ
[4, 1]	πορρωτέρω τῶν Χαναναίων εἰς τὴν	ἔρημον.	καὶ τοῦ πλήθους ἐπιτρέψαντος ἑαυτὸ
[4, 7]	ἐξ ἑκάστης φυλῆς τὸν ἴσον	ἀριθμὸν	ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν δ' αὐτῶν ἀπέδειξε
[4, 7]	δέκα πόλεις τὰς εἰς τὸν	ἀριθμὸν	τῶν ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα γενησομένας,
[4, 8]	πρὶν ἢ ξυραμένην αὐτὴν καὶ	πένθιμον	σχῆμα ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς καὶ
[4, 8]	ἱερεῖον ἕτερον, οὐ γὰρ εἶναι	νόμιμον.	ταῦτ' οὖν Μωυσῆς διέταξε καὶ
[4, 2]	θεοῦ, κατατίθησιν αὐτὴν εἰς μέσον	ἐπιδικάσιμον	τοῖς βουλομένοις, οὐκ ἐκ τοῦ
[4, 8]	δικαιοῦντος τοῦ νόμου. ~(Φάρμακον μήτε	θανάσιμον	μήτε τῶν εἰς ἄλλας βλάβας
[4, 8]	προπετῶς ἐπενεγκεῖν αἰτίαν καὶ διαβολὴν	πρόστιμον	ἐκτινύτω πληγὰς τεσσαράκοντα μιᾷ λειπούσας
[4, 3]	ἀνθρώπινον ἐξεληλυθότας τοῦ βίου φανέντας	νόμον,	ἀλλὰ χάνοι περὶ αὐτοὺς ἅμα
[4, 6]	νομίσαντες καὶ θύειν αὐτοῖς κατὰ	νόμον	τὸν ἐπιχώριον τοῖς καθιδρυσαμένοις προθέμενοι
[4, 3]	καὶ τῆς ὑπ' αὐτοὺς δουλείας	δρασμὸν	ἡμῖν παρασχὼν καὶ μικροτέραν ἐμοῦ
[4, 7]	Λευίτιδων πόλεων τοῖς φυγάσιν εἰς	κατοικισμὸν	Μωυσέος ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς δὲ προσελθόντων
[4, 8]	συγγενέσι μενόντων, καὶ ταῖς γυναιξὶ	κουφισμὸν	οἴσει τῆς συμφορᾶς τοῖς ἔγγιστα
[4, 5]	ἐνέκειντο καὶ παραλύσαντες αὐτῶν τὸν	κόσμον	εἰς φόβον κατέστησαν. καὶ οἱ
[4, 8]	θεὸς εὐμενὴς ἀστασίαστον αὐτῆς τὸν	κόσμον	παρέξεται, γένοιτο δὲ χρόνος μηδὲ
[4, 8]	συντιθεὶς καὶ τὸν τῆς πολιτείας	κόσμον	συμπορίζων ἀναλογιζόμενος προεῖπεν, ὡς δηλώσειεν
[4, 8]	θεοῦ καὶ πολιτείαν, ἧς τὸν	κόσμον	φυλάξαντες πάντων ἂν εὐδαιμονέστατοι κριθείητε.
[4, 8]	τοὐμὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας εὐδαιμονίας	πρόθυμον,	ἀλλ' ἀίδιόν τε ὑμῖν πραγματεύσασθαι
[4, 3]	καὶ παντὶ δεινῷ τοὐμὸν ἀντιτάξας	πρόθυμον.	νῦν οὖν ἐπεὶ κακουργεῖν ὑποπτεύομαι
[4, 8]	περίβλεπτον πανταχόθεν τὸ περὶ αὐτοὺς	πρόθυμον	τοῦ θεοῦ. (Ἀρχέτωσαν δὲ καθ'
[4, 3]	ὑπέστην πόνους καὶ παντὶ δεινῷ	τοὐμὸν	ἀντιτάξας πρόθυμον. νῦν οὖν ἐπεὶ
[4, 8]	δίκαιον ἡγησάμην μηδὲ νῦν ἐγκαταλιπεῖν	τοὐμὸν	ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας εὐδαιμονίας πρόθυμον,
[4, 8]	αὐτῇ πληθὺν καθὰ πρέπει, τὸν	βωμόν	τε ἀναστῆσαι πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα
[4, 3]	αὐτῶν παρὰ τὸν χάλκεον καταθέσθαι	βωμόν,	ὡς ἂν ὑπόμνησις εἴη τοῖς
[4, 5]	γεγονότας, Ἑβραῖοι δὲ τὴν ἐκείνων	παρελάμβανον.	ἔστι δὲ χωρίον, ὃ τριῶν
[4, 5]	ταῖς σφενδόναις καὶ τοῖς τοξεύμασι	κατελάμβανον.	φόνος τε οὖν γίνεται πολὺς
[4, 5]	πλευρὰν περιγράφοντος, ὃς εἰς τὸν	Ἰόρδανον	ποταμὸν ἐκβάλλων ἐκείνῳ καὶ τοῦ
[4, 7]	ἐπὶ τοῖς ὁρίοις τῆς Ἀραβίας,	Ἀρίμανον	δὲ τῆς Γαλαδηνῶν γῆς, καὶ
[4, 3]	γενόμενος τὰς χεῖρας εἰς τὸν	οὐρανὸν	ἀνασχὼν γεγωνότερον ἐκβοήσας, ὡς ἀκουστὸν
[4, 7]	γὰρ εὐδαιμονίας καὶ ἁβροδίαιτοι σφόδρα	ἐτύγχανον.	ἤχθησαν δὲ καὶ αἱ παρθένοι
[4, 8]	ἂν δ' αἰχμάλωτόν τις λάβῃ	παρθένον	ἄν τε καὶ γεγαμημένην, βουλομένῳ
[4, 8]	ὁ δὲ μὴ μέλλων ἄγεσθαι	παρθένον	μὴ ζευγνύσθω συνοικοῦσαν ἄλλῳ νοθεύσας
[4, 8]	παρόντος, μόνος ἀποθνησκέτω. ὁ φθείρας	παρθένον	μήπω κατηγγυημένην αὐτὸς γαμείτω: ἢν
[4, 8]	ἐλευθερίας συνελθόντων. εἴ τις ὡς	παρθένον	μνηστευσάμενος ἔπειτα μὴ τοιαύτην εὕροι,
[4, 2]	τοῖς παρὰ τὴν ἱερωσύνην πεπραγμένοις	δυνάμενον.	θυμιάσετε οὖν συνελθόντες ἐν φανερῷ
[4, 8]	ὧν πεπόνηκε χρήσεως ὑστερεῖν τὸν	ἐργασάμενον.	(Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας πατέρων μὴ
[4, 8]	δὲ καὶ τὸν πόνον οἰκεῖον	ἡγησάμενον	βοηθεῖν. (Μηνύειν δὲ καὶ τὰς
[4, 6]	ἀπωλείας. ἅπαξ γὰρ τὸ νέον	γευσάμενον	ξενικῶν ἐθισμῶν ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο, καὶ
[4, 4]	δέ, καὶ γὰρ ἐκ πολλοῦ	συνιστάμενον	ἠκροᾶτο τὸν θόρυβον, δείσας μή
[4, 8]	καθόλου μὲν γὰρ τὸ συνειδὸς	ἐπιστάμενον	τὸ αὐτοῦ προσῆκεν ἕκαστον εὖ
[4, 6]	νόμους καὶ τὸν τούτους αὐτοῖς	θέμενον	τιμᾶν θεὸν τοὺς Μαδιηνιτῶν καὶ
[4, 6]	δυνηθέντα θείᾳ προνοίᾳ, γνώμην δὲ	ὑποθέμενον,	ᾗ χρησαμένων τῶν πολεμίων ὀλίγου
[4, 7]	ᾗ προσεδέχοντο τοὺς πολεμίους, ἀσφαλισάμενοι	περιέμενον	αὐτούς. ἐλθόντων δὲ καὶ συμβολῆς
[4, 2]	τῆς εὐσεβείας: ἄτοπον γὰρ Κορῆν	ἐφιέμενον	τῆς τιμῆς τὴν ἐξουσίαν τοῦ
[4, 8]	δεῖ δὲ μηδὲν εἶναι τοιοῦτον	συγκεχωρημένον,	ἐξ οὗ κατὰ μίμησιν παρατροπή
[4, 5]	χωρίον, ὃ τριῶν μεταξὺ ποταμῶν	κείμενον	ὅμοιόν τι νήσῳ τὴν φύσιν
[4, 5]	ὁρῶν πολεμίως αὐτοῖς τὸν Ἀμοραῖον	διακείμενον	οὔτε περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι δεῖν ἔγνω
[4, 8]	τε ἀναστῆσαι πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα	τετραμμένον	οὐ πόρρω τῆς Σικιμίων πόλεως
[4, 5]	τοὺς πλείους καταραχθέντας, καὶ ὅσον	συνεστραμμένον	ἔφευγε, περιστάντες ἔβαλλον καὶ πάντας
[4, 6]	αὐτῷ κατά τι στενὸν χωρίον	περιειλημμένον	αἱμασιαῖς διπλαῖς ἡ ὄνος, ἐφ'
[4, 1]	ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ κοινῇ	κηδόμενον	αὐτῶν τοῦ ἔθνους διὰ τοὺς
[4, 8]	εὐτυχεῖς οὐκ ἐπιδόντες οὔτε υἱὸν	κολαζόμενον	οὔτε θυγατέρα. οὐδ' ἂν οἱ
[4, 1]	ἀθυμοῦν οὐδὲν ἔτι χρηστὸν προσεδόκα	λογιζόμενον,	ὅτι καὶ ταῦτα κατὰ μῆνιν
[4, 7]	ἡμῖν πολεμίους. οἱ δ' ὁρῶντες	ὀργιζόμενον	αὐτὸν καὶ δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς
[4, 8]	ὁμοίως δὲ καὶ πᾶν τὸ	νομιζόμενον	τέρας τοῖς ὁρῶσι. μὴ ἐξεῖναι
[4, 1]	λέγοντες τὸν θεὸν οὐχὶ Μωυσεῖ	χαριζόμενον	ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ κοινῇ
[4, 1]	τῆς φάλαγγος αὐτῶν διαλυθείσης ἀκόσμως	διωκόμενον	εἰς τὴν παρεμβολὴν συνέφυγε, καὶ
[4, 3]	τοῦ λαοῦ παντὸς ἐκ κακουργίας	αὐξανόμενον,	ἀκούσας τὰ παρ' αὐτῶν ὁ
[4, 8]	γὰρ καὶ τοῖς δημοσίοις λυσιτελήσει	γιγνόμενον	τῶν οἴκων οὐκ ἐκλειπόντων καὶ
[4, 8]	τι καὶ πρῶτον ἑκάστῳ τύχῃ	γενόμενον	εἰς τὸ ἱερὸν κομιζέτωσαν, καὶ
[4, 8]	ἂν δέωνται παρ' αὐτῶν ἕξουσι,	γενόμενόν	τε μετὰ χαρᾶς καὶ τοῦ
[4, 8]	δὲ τετάρτῳ τρυγάτω πᾶν τὸ	γενόμενον,	τότε γὰρ ὥριον εἶναι, καὶ
[4, 8]	γαμείτω καὶ τὸν παῖδα τὸν	γενόμενον	τῷ τοῦ τεθνεῶτος καλέσας ὀνόματι
[4, 3]	ἀξιολόγων τῆς πληθύος πρὸς αὐτοὺς	παραγινόμενον	προελθόντες γυναιξὶν ἅμα καὶ τέκνοις
[4, 2]	πολλοῦ προειδὼς καὶ τὸν λαὸν	παροξυνόμενον	ἰδὼν οὐκ ἔδεισεν, ἀλλὰ θαρρῶν
[4, 6]	ἀγάγοι: τὸν γὰρ στρατόν, ᾧ	καταρασόμενον	αὐτὸν ἐλθεῖν παρακαλοῦσι, δι' εὐνοίας
[4, 7]	σφᾶς ἐλαύνοντα καὶ ὅσον οὐδέπω	παρεσόμενον	ἠθροίζοντό τε καὶ τὰς εἰσβολὰς
[4, 2]	δ' οἶμαι καὶ Ἀαρῶνα προσδέξασθαι	συγκριθησόμενον,	γένους μὲν ὄντα τοῦ αὐτοῦ
[4, 6]	δοχθέντων τὸ πρὸς ἡδονὴν αὐτῇ	γενησόμενον	ἐθεράπευεν. ἐν τούτοις δ' ὄντων
[4, 7]	καὶ στρατηγὸν εἴ που δεήσειε	γενησόμενον,	κελεύσαντος καὶ τοῦ θεοῦ τούτῳ
[4, 1]	δίχα τῆς αὐτοῦ προνοίας οὐ	δυνησόμενον	ἐρρῶσθαι τοῖς πράγμασιν, ἀναστήσας τὸ
[4, 2]	χαρίζεσθε, ἀλλ' αὐτὸς ἐπιλεξάμενος τὸν	ἱερωσόμενον	αὐτῷ τῆς κατὰ τοῦτ' αἰτίας
[4, 2]	εἴπερ αὐτὸς ἦν ὁ τὸν	ἱερωσόμενον	ἐκλεγόμενος, τὸν ἄξιον ἂν εἰς
[4, 3]	τῶν λόγων: σὲ γὰρ οὔτε	πραττόμενον	οὔτε νοηθὲν λανθάνει, ὥστ' οὐδὲ
[4, 3]	μηδὲν αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ βούλησιν	βραβευόμενον	τὴν σὴν εἰς τέλος ἔρχεται,
[4, 8]	συλᾶν ἱερὰ ξενικά, μηδ' ἂν	ἐπωνομασμένον	ᾖ τινι θεῷ κειμήλιον λαμβάνειν.
[4, 8]	καθ' ὧν τὸ φάρμακον ἦν	παρεσκευασμένον.	(Πηρώσας πασχέτω τὰ ὅμοια> στερούμενος
[4, 8]	σπευδούσης ἀπελθεῖν: ὡς τῷ θεῷ	κεχαρισμένον	ἂν εἴη, κἂν ὑπ' αἰσχύνης
[4, 6]	νόμους τὴν ἑκάστου πρὸς τὸ	κεχαρισμένον	αὐτῷ βούλησιν. πολὺ δ' ἂν
[4, 8]	χρόνον ἐτῶν εἴκοσι καὶ ἑκατὸν	ἠνυσμένον	δεῖ με τοῦ ζῆν ἀπελθεῖν
[4, 2]	θεὸς οὐκ ἂν περιεῖδεν ἑαυτὸν	καταφρονούμενον	οὐδ' ὑμᾶς ἀγνοοῦντας ὅτι καὶ
[4, 2]	εἶναι λέγων Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ	θηρώμενον	κατασκευάσαι καὶ κακουργοῦντα κτήσασθαι ταύτην
[4, 5]	πᾶσιν ἀδεῶς τὸ στράτευμα προνομῇ	χρώμενον	ἁλισκομένων καὶ τῶν πόλεων: οὐδὲν
[4, 6]	θείου προσβαλόντος αὐτῷ κατά τι	στενὸν	χωρίον περιειλημμένον αἱμασιαῖς διπλαῖς ἡ
[4, 8]	πάντα ποιείτω ἃ παρ' ἄλλων	ἔπαινον	αὐτῷ παρέξει, μάλιστα δὲ τὸν
[4, 4]	τῆς τέφρας ταύτης εἰς πηγὴν	ἔρραινον	τρίτῃ τε καὶ ἑβδόμῃ τῶν
[4, 8]	πείσας καὶ πρὸς τὴν φθορὰν	συγκάταινον	λαβών, ἀποθνησκέτω σὺν αὐτῇ: πονηροὶ
[4, 3]	περὶ Δαθάμην, οὐχ ἡγούμενος εἶναι	δεινὸν	βαδίζειν πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας: οἱ
[4, 2]	μάλιστα παρὰ τοῖς συγγενέσι κατεβόα	δεινὸν	εἶναι λέγων Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ
[4, 4]	ὑφ' ἧς οὐδέποτε λήξειν τὸ	δεινὸν	ἦν εἰκὸς ἀλλ' εἰς χρόνον
[4, 8]	τὸν θεὸν καὶ μηκέτι τοιοῦτον	δεινὸν	συμβῆναι τῇ γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία
[4, 2]	πρὸς ἐμαυτὸν οἰκειότερον ἢ πρὸς	ἐκεῖνον	διακείμενος: καὶ γὰρ οὐδὲ συνετὸν
[4, 5]	Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν δὲ	ἐκεῖνον	ἤδη προαπολωλότα καὶ οὕτως ἔγνω
[4, 8]	ἐφετέον: εἰ δὲ καὶ πρὸς	ἐκεῖνον	κακωθείη καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ θελήσειε
[4, 4]	ὀνόματα βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι γὰρ	ἐκεῖνον	τὴν ἱερωσύνην, οὗπερ ἂν ὁ
[4, 1]	συνεργίαν περιμένοντες. (Ὡς οὖν ταῦτ'	ἄμεινον	αὐτοῖς ἕξειν ἔκριναν καὶ τοῖς
[4, 8]	δὴ τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις ὑμῖν	ἄμεινον	ἕξει τὰ πράγματα: μηδὲ τὴν
[4, 6]	τὴν πρὸς τοὺς πολέμους ἐπιθυμίαν	ὑπερέτεινον.	καὶ Μωυσῆς ὀλίγων ἡμερῶν θύσας
[4, 4]	δὲ οὗτοι καλοῦνται, κομῶντες καὶ	οἶνον	οὐ προσφερόμενοι, τούτους δὲ ὅταν
[4, 2]	ὑπερβάλλεις, οὐ μὴν οὐδ' εὐγενείᾳ,	κοινὸν	γὰρ ἡμῖν τοῦτο ἐποίησεν ὁ
[4, 6]	πρόνοιαν ἐπένευσεν. ὡς οὐδέν ἐστιν	ἀνθρώπινον	γένος, οὗ μὴ κατ' ἀρετὴν
[4, 3]	μεταστήσας μηδ' ὡς ἀποθανόντας κατ'	ἀνθρώπινον	ἐξεληλυθότας τοῦ βίου φανέντας νόμον,
[4, 4]	δορᾷ καὶ τοῖς ἐντὸς ξύλον	κέδρινον	εἰς μέσον ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ
[4, 8]	μὴ ἐξεῖναι αὐτῇ ἐπανιέναι. τὴν	ἄτεκνον	τἀνδρὸς αὐτῇ τετελευτηκότος ὁ ἀδελφὸς
[4, 5]	δὲ πρὸς τὴν δίωξιν οὐκ	ἔκαμνον,	ἀλλ' οἷς προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι,
[4, 5]	καὶ τραύμασιν ἐπόνουν οἱ διαφεύγοντες,	ἔκαμνόν	τε ἐπὶ δίψει μᾶλλον ἤ
[4, 1]	παρ' Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν ὕβρεως Μωυσῆν	τύραννον	ἀνέχεσθαι καὶ ζῆν πρὸς τὴν
[4, 2]	θεοῦ στάντες ἐβόων ἥκειν τὸν	τύραννον	καὶ τῆς ἀπ' αὐτοῦ δουλείας
[4, 7]	τὸν στρατὸν ἀπαθῆ καὶ λείαν	ἄφθονον,	βόας μὲν γὰρ δισχιλίους καὶ
[4, 2]	τε λεληθότως ἐξυβρίζειν, ὅτι μὴ	μόνον	ἄκοντας μηδὲ συνιέντας τῆς ἐπιβουλῆς
[4, 8]	αὐτὸν οὐχ οἱ πειραθέντες αὐτοῦ	μόνον,	ἀλλὰ καὶ οἱ τοῖς νόμοις
[4, 8]	ψυχῇ δοκεῖν αὐτοῦ καὶ γινώσκειν	μόνον	αὐτῶν τὴν προσηγορίαν ἐκ τοῦ
[4, 8]	ἀπόντων ταχεῖαν ἕξετε τὴν παρουσίαν.	μόνον	οἷς ὁ θεὸς ὑμᾶς ἕπεσθαι
[4, 3]	ὀδύραιτο δ' ἄν τις οὐ	μόνον	τῆς συμφορᾶς αὐτοὺς καὶ καθ'
[4, 5]	πταίσαντος οὐκ εἰς τὸ παρὸν	μόνον	τοῖς Ἑβραίοις ἐπέδωκε τὰ πράγματα,
[4, 4]	παροξύνῃ τὸ πλῆθος, αὐτὸ δὲ	μόνον	τοῖς φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν τὰ
[4, 8]	μὴ τὴν ἰδίαν ἡδονὴν διώκοντα	μόνον	τοῦ κατ' αὐτὴν ἀμελεῖν κεχαρισμένου.
[4, 8]	ὑμῶν, ἣν οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς	μόνον	τῶν ὑμετέρων ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ
[4, 8]	βεβαία γὰρ ἂν οὕτως ὑμῖν	μόνον	ὑπάρξειεν ἡ τῶν οἰκείων ἀγαθῶν
[4, 8]	πηλῷ, συνδιασώζειν δὲ καὶ τὸν	πόνον	οἰκεῖον ἡγησάμενον βοηθεῖν. (Μηνύειν δὲ
[4, 7]	ἐπ' ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις, καὶ	χρόνον	ἔταξεν εἶναι τῆς φυγῆς τὸν
[4, 8]	δοκοῦν ἤδη καὶ τῷ γήρᾳ	χρόνον	ἐτῶν εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἠνυσμένον
[4, 8]	εἰπεῖν. (Ἐβίωσε δὲ τὸν πάντα	χρόνον	ἐτῶν εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν
[4, 2]	πάλιν ἀξιοῦντ' ἔχειν εἰς ἅπαντα	χρόνον	μὴ τὴν ἀσφάλειαν τὴν ἐπ'
[4, 4]	δεινὸν ἦν εἰκὸς ἀλλ' εἰς	χρόνον	παραμενεῖν. οἱ γὰρ ἄνθρωποι πεπιστευκότες
[4, 8]	ἀποτινέτω πάνθ' ὅσα παρὰ τὸν	χρόνον	τῆς κατακλίσεως ἀνάλωσε καὶ ὅσα
[4, 4]	τῶν Ἑβραίων στάσις πολὺν ἀκμάσασα	χρόνον	τοῦτον ἐπαύθη τὸν τρόπον. (Μωυσῆς
[4, 8]	ἀλλ' ἐφ' ὃν αὐτοὶ βούλεσθε	χρόνον	τοῦτον ἔχειν προστάτην ἐν τοῖς
[4, 7]	ἐφ' οὗ δράσας τις τὸν	φόνον	ἔφυγε. μεθ' ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα
[4, 8]	ᾖ τὸ ἐνέχυρον, ὅπως εἰς	ὕπνον	ἔχῃ τοῦτο, φύσει τοῦ θεοῦ
[4, 8]	τε αὐτῆς καὶ ὁπότε πρὸς	ὕπνον	ὥρα τρέπεσθαι μαρτυρεῖν τῷ θεῷ
[4, 6]	χείρω τῆς προτέρας ἐμπεσεῖν καὶ	κίνδυνον	παντελοῦς τῶν ἰδίων ἐθισμῶν ἀπωλείας.
[4, 6]	τε> συγγενεῖς ὄντες κωλύειν δέον	ἐξώτρυνον	αὐτοὺς ἐπὶ ταῦτα ἀδικεῖν τῷ
[4, 4]	καὶ γένηταί τι μέγα καὶ	χαλεπὸν	συνήγαγε τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν,
[4, 4]	Μωυσῆς παρέλαβεν ἐπὶ τούτου μεμενηκυίας	ἔβλεπον,	ἐκ δὲ τῆς Ἀαρῶνος βλαστούς
[4, 3]	καὶ τέκνοις πρὸ τῶν σκηνῶν	ἀπέβλεπον,	τί καὶ μέλλοι ποιεῖν ὁ
[4, 7]	~(Μωυσῆς δὲ ὑπὲρ ὧν καὶ	προεῖπον	ἐπὶ τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν ἔπεμψεν
[4, 8]	ταῖς δυσίν, ἃς ἔτους ἑκάστου	προεῖπον	τελεῖν, τὴν μὲν τοῖς Λευίταις,
[4, 7]	ἅμα διαφθείραντες μόνας τὰς παρθένους	κατέλιπον,	τοῦτο Μωυσέος Φινέει κελεύσαντος. ὃς
[4, 4]	περὶ αὐτῶν κρίσιν καὶ τὸ	λοιπὸν	ἐπευφημοῦντες τοῖς δεδογμένοις τῷ θεῷ
[4, 7]	τῷ λαῷ. καὶ διῆγον τὸ	λοιπὸν	εὐδαιμόνως, ἀφθονίας μὲν ἀγαθῶν αὐτοῖς
[4, 8]	τῶν ἀγαθῶν ἔχοντες πόλεις τὸ	λοιπὸν	ἤδη κτίζειν προαιρῆσθε, ταῦτα ποιοῦντες
[4, 4]	τῶν ἡμερῶν καὶ καθαροὶ τὸ	λοιπὸν	ἦσαν. τοῦτο δὲ καὶ κατελθοῦσιν
[4, 1]	ἀποθνήσκουσί τε πολλοὶ καὶ τὸ	λοιπὸν	στράτευμα τῆς φάλαγγος αὐτῶν διαλυθείσης
[4, 6]	τοῦ βασιλέως ὁλοκαυτεῖ τυθέντας, ὡς	τρόπον	εἶδε σημαινομένην, ὁ λεώς, φησίν,
[4, 4]	ἀκμάσασα χρόνον τοῦτον ἐπαύθη τὸν	τρόπον.	(Μωυσῆς δ' ἐπεὶ πολέμου καὶ
[4, 6]	μὴ τοῦτον αὐτῶν ἐχόντων τὸν	τρόπον	πολλάκις ἂν ἤδη κεκολασμένος ἔγνως
[4, 8]	ἔχοντες καταφρονήσαντες εἰς ἄλλον μεταστήσησθε	τρόπον.	ταῦτα δὲ πράττοντες ἀλκιμώτατοι μάχας
[4, 8]	κρειττόνων. φέρε οὖν ὑποθέμενος ὃν	τρόπον	ὑμεῖς τ' ἂν εὐδαιμονήσαιτε καὶ
[4, 8]	τὸν ἀπολωλεκότα καὶ κηρύξας τὸν	τόπον	ἐν ᾧ εὗρεν ἀποδότω, τὴν
[4, 2]	ἐπιτελεῖν καὶ προεστάναι τῆς εὐσεβείας:	ἄτοπον	γὰρ Κορῆν ἐφιέμενον τῆς τιμῆς
[4, 8]	ἄρρεν καὶ τὸν τῆς παιδοποιίας	καρπόν,	ὃν ἀνθρώποις ἐπ' αὐξήσει τοῦ
[4, 8]	φυτεύσας, πρὸ ἐτῶν τεσσάρων ἂν	καρπὸν	προβάλῃ τὰ φυτά, μήτε τῷ
[4, 4]	καὶ κλάδους ἀναφύντας ἑώρων καὶ	καρπὸν	ὡραῖον, ἀμύγδαλα δ' ἦν, ἐκ
[4, 8]	καὶ πτύουσα αὐτοῦ εἰς τὸ	πρόσωπον	τούτων αὐτὸν ἄξιον εἶναι παρ'
[4, 4]	ὀλίγον εἰς πηγὴν ἐνιέντες καὶ	ὕσσωπον	βαπτίσαντές τε καὶ τῆς τέφρας
[4, 4]	μέσον ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ καὶ	ὕσσωπον	καὶ φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν δ'
[4, 8]	γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ καὶ τὸν	Ἐλεάζαρον	αὐτοῦ καὶ τὸν Ἰησοῦν καὶ
[4, 3]	αὖθις ἐσομένους αὐτὴν μαθεῖν, ἐκέλευσεν	Ἐλεάζαρον	τὸν Ἀαρῶνος υἱὸν τὰ θυμιατήρια
[4, 7]	Μωυσῆς ἀρεσθεὶς τῷ λόγῳ καλέσας	Ἐλεάζαρον	τὸν ἀρχιερέα καὶ Ἰησοῦν καὶ
[4, 8]	τοὺς χρωμένους. στρατὸν δ' ἄγειν	καθαρὸν	ἐκ πάντων τῶν ῥώμῃ σωμάτων
[4, 6]	ἀναγράψας αὐτοῦ τὰς μαντείας, καὶ	παρὸν	αὐτῷ σφετερίσασθαι τὴν ἐπ' αὐτοῖς
[4, 5]	τοίνυν πταίσαντος οὐκ εἰς τὸ	παρὸν	μόνον τοῖς Ἑβραίοις ἐπέδωκε τὰ
[4, 8]	ἀργύρια εἴτε τινὰ τῶν καρπῶν	ὑγρὸν	ἢ ξηρόν, κατὰ νοῦν αὐτοῖς
[4, 8]	ὅπη βούλεται χωρεῖν ἀπίτω τοῦτο	ἐλεύθερον	ἔχουσα. (Ὅσοι δ' ἂν τῶν
[4, 8]	ἑκάστῳ τύχῃ γενόμενον εἰς τὸ	ἱερὸν	κομιζέτωσαν, καὶ τὸν θεὸν ὑπὲρ
[4, 8]	ἀποκυλισθέντας ἀπολέσθαι. (Παρακαταθήκην δὲ ὥσπερ	ἱερόν	τι καὶ θεῖον χρῆμα ὁ
[4, 5]	δὲ ἐπ' αὐτῷ τοῦ λαοῦ	τριακονθήμερον	ἄγοντος, ἐπεὶ τοῦτ' ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν
[4, 8]	μηδὲ ἀναβάλλεσθαι τὴν ἀπόδοσιν, ἀλλ'	αὐθημερὸν	ἐκτίνειν ὡς οὐ βουλομένου τοῦ
[4, 4]	δαπανῶσιν οἱ ἄρρενες τῶν ἱερέων	αὐθημερόν.	(Ὡς δὲ ταῦτα μετὰ τὴν
[4, 3]	εἰ πάθοι τι τῶν προειρημένων	φανερὸν	εἶναι τοῖς ὁρῶσι. καὶ οἱ
[4, 8]	τὴν ἡμέραν οὐκ ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον	ἕτερον,	οὐ γὰρ εἶναι νόμιμον. ταῦτ'
[4, 6]	ἀπέκλινε τὸν Βάλαμον πρὸς τὸν	ἕτερον	τῶν τριγχῶν ἀναισθήτως ἔχουσα τῶν
[4, 6]	ἡμῖν ἔτι φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου	ἡμέτερον.	ἔγωγ' οὖν τὸν στρατὸν τοῦτον
[4, 8]	ἐμοὶ καὶ ὑπηρέτῃ ὧν τὸν	ἡμέτερον	λαὸν εὐεργετεῖν ἠθέλησεν. ἀνθ' ὧν
[4, 2]	ἀχθόμενος ὅτι ταύτης τῆς δόξης	δικαιότερον	ἂν τῷ πλουτεῖν ἐκείνου μᾶλλον
[4, 6]	αὐτῷ βούλησιν. πολὺ δ' ἂν	δικαιότερον	αὐτὸς τιμωρίαν ὑπομένοις τὰ παρ'
[4, 2]	ἐμαυτῷ τἀδελφοῦ, καὶ πρὸς ἐμαυτὸν	οἰκειότερον	ἢ πρὸς ἐκεῖνον διακείμενος: καὶ
[4, 3]	χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνασχὼν	γεγωνότερον	ἐκβοήσας, ὡς ἀκουστὸν πάσῃ τῇ
[4, 8]	ἄλλῳ νοθεύσας μηδὲ λυπῶν τὸν	πρότερον	αὐτῆς ἄνδρα: δούλας δὲ μὴ
[4, 5]	ἀπορίας, ὑφ' ἧς στασιάσαι τε	πρότερον	αὐτοῖς συνέπεσε καὶ τότε δυσκόλως
[4, 8]	ἂν οὕτως ἐξουσίαν συνοικεῖν ἑτέρῳ,	πρότερον	γὰρ οὐκ ἐφετέον: εἰ δὲ
[4, 8]	χρώμενοι τοῖς λίθοις, ὡς καὶ	πρότερον	δεδήλωκα. προεφήτευσε δὲ καὶ Ἰησοῦς
[4, 6]	Βάλαμον ὡς ἄδικον ἐπὶ ταῖς	πρότερον	διακονίαις μηδὲν ἔχοντα ἐγκαλεῖν αὐτῇ
[4, 6]	ἀνδρείᾳ τοσοῦτον προύχων, ὡς μὴ	πρότερον	εἴ τινι συσταίη τῶν δεινῶν
[4, 8]	διελύθησαν. (Βούλομαι δὲ τὴν πολιτείαν	πρότερον	εἰπὼν τῷ τε Μωυσέος ἀξιώματι
[4, 7]	αὐτῶν ἀπέδειξε Φινεές, οὗ μικρῷ	πρότερον	ἐμνήσθημεν φυλάξαντος τοῖς Ἑβραίοις τοὺς
[4, 8]	καὶ γεγαμημένην, βουλομένῳ συνοικεῖν μὴ	πρότερον	ἐξέστω εὐνῆς ἅψασθαι καὶ κοινωνίας,
[4, 6]	καταλιπέτωσαν καὶ παρακαλούντων μένειν μὴ	πρότερον	ἐπινευέτωσαν, πρὶν ἂν πείσωσιν αὐτοὺς
[4, 3]	ἀπ' οὐρανοῦ τροφὴν καταπέμψας οὐ	πρότερον	ἱστορηθεῖσαν, ὁ νόμων ἡμῖν ἐπίνοιαν
[4, 8]	τὰ μικρὰ καὶ τὰ φαῦλα	πρότερον	λαβοῦσα. δεῖ δὲ μηδὲν εἶναι
[4, 4]	ὃ μητρόπολιν αὑτῶν Ἄραβες νενομίκασι,	πρότερον	μὲν Ἄρκην λεγομένην Πέτραν δὲ
[4, 3]	ταῖς ὑπὲρ τούτων ταλαιπωρίαις. καὶ	πρότερον	μὲν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας αὐτῶν,
[4, 1]	καὶ διὰ τὴν αὐτῶν ἀρετὴν	πρότερόν	τε παρασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν καὶ
[4, 8]	Μωυσῆς κατέλιπε, νόμους δ' ἔτι	πρότερον	τεσσαρακοστῷ ἔτει γεγραμμένους παραδίδωσι, περὶ
[4, 1]	νομίζων ἡσυχάσειν αὐτοὺς καὶ μὴ	πρότερον	τοῖς Χαναναίοις εἰς χεῖρας ἥξειν
[4, 8]	ἄξιός εἰμι διά τε τὰς	πρότερον	ὑπὲρ ὑμῶν φιλοτιμίας καὶ διὰ
[4, 3]	τῆς ἐμῆς γενέσεως αὐτὸς οἶσθ'	ἀκριβέστερον	οὐκ ἀκοῇ μαθὼν ὄψει δὲ
[4, 8]	ὠλιγώρησας, καὶ μεταβαλοῦ πρὸς τὸ	σωφρονέστερον	λογισάμενος καὶ τὸν θεὸν ἐπὶ
[4, 8]	ἢ νῦν ὑφ' ὑμῶν ἢ	ὕστερον	ἐπὶ παίδων ὑμετέρων γένηται τοῦθ'
[4, 8]	ἄδικον γὰρ τὸν τῇ γενέσει	πρεσβύτερον,	ὅτι τὰ τῆς μητρὸς αὐτῷ
[4, 6]	πολεμεῖν μὲν ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις	θρασύτερον	ὑπὸ τῆς κακοπραγίας κατειλημμένοις οὐκ
[4, 6]	ἀνηρτηκότα: χαρείη τ' ἂν οὐδεὶς	κυριώτερον	αὑτὸν περὶ ὧν πράξαιμι γνώμης
[4, 6]	κτησαμένους τὴν Χαναναίων, θᾶττον ἢ	φρονιμώτερον	ἐγχειρεῖν ἔγνω τοῖς λόγοις. καὶ
[4, 2]	τὰς τιμὰς οἷς ἂν ἐθελήσῃ	χαλεπώτερον	ἤδη τυγχάνειν τοῦ βιάζεσθαι τό
[4, 5]	τοὺς ἐνοικοῦντας, οἳ καὶ πλούτῳ	διέφερον	πάντων τῶν ἐκείνῃ ἠπειρωτῶν δι'
[4, 7]	ἄλλης γαμοῖντό τισι φυλῆς, τὸν	κλῆρον	ἐν τῇ πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν.
[4, 7]	καὶ τότε μένειν ἑκάστου τὸν	κλῆρον	ἐν τῇ φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν
[4, 4]	ἀρότρου μὲν καὶ γεωργίας ἄπειρον	ὁλόκληρον	δέ, ξανθὴν πᾶσαν, μικρὸν ἄπωθεν
[4, 8]	τινὰ τῶν καρπῶν ὑγρὸν ἢ	ξηρόν,	κατὰ νοῦν αὐτοῖς τῶν παρὰ
[4, 8]	ὅπως τὸ ἐπ' αὐτοῖς κορέσασα	λυπηρὸν	ἔπειθ' οὕτως ἐπ' εὐωχίας τράπηται
[4, 3]	φυλάξεις κακοῦ, ὃν δ' ἐπηρασάμην	ὄλεθρον	αὐτοῖς τοῦτον ποιήσεις ἐμόν, καὶ
[4, 6]	αἰτίας Μωυσῆς ἐπὶ τὸν Μαδιανιτῶν	ὄλεθρον	τὴν στρατιὰν ἐξέπεμπε, περὶ ὧν
[4, 8]	τοῦ θεοῦ, ποιήσαντες δὲ τοῦτον	ἐχθρὸν	τήν τε γῆν, ἣν κτήσεσθε,
[4, 8]	μηδὲ παρ' ὃν ἔπασχον αὐτὰ	καιρὸν	ἐν ὀργῇ γενόμενος, ἀλλ' ὥστε
[4, 6]	εἰ νίκην τινὰ πρὸς βραχὺν	καιρὸν	κατ' αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ'
[4, 1]	τοῦ θεοῦ τὸν εἰς τοῦτο	καιρὸν	λάβωσιν. ~(Ὅπερ δὲ τοῖς μεγάλοις
[4, 8]	αὐτὸς χρήσθω: οὐ γὰρ κατὰ	καιρὸν	τοῦτον ὑπ' αὐτῶν ἐνεχθῆναι, βιασαμένης
[4, 6]	καθιδρυσαμένοις προθέμενοι ξενικοῖς τε βρώμασιν	ἔχαιρον	καὶ πάντ' εἰς ἡδονὴν τῶν
[4, 8]	μήτε γυνή, μηδ' εἰ χρυσὸν	ἄπειρον	μέλλοι κερδαίνειν, καταφρονῶν τῷ μηδένα
[4, 4]	θήλειαν, ἀρότρου μὲν καὶ γεωργίας	ἄπειρον	ὁλόκληρον δέ, ξανθὴν πᾶσαν, μικρὸν
[4, 7]	ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ δὲ καὶ ἀργύρου	ἄπειρόν	τι πλῆθος κατασκευῆς, ᾗ κατ'
[4, 6]	ἔν τε νήσοις καὶ κατ'	ἤπειρον	βιοτεύσετε ὅσον ἐστὶν οὐδ' ἀστέρων
[4, 8]	ἡ φύσις ὑμῶν πρὸς τὸ	χεῖρον	ἀπονεύσῃ, συνέθηκα ὑμῖν καὶ νόμους
[4, 4]	χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς ἐπὶ τὸ	χεῖρον	προκοπῆς αἰτίαν, ὑφ' ἧς οὐδέποτε
[4, 6]	δείσας Μωυσῆς, μὴ γένηταί τι	χεῖρον,	συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸν λαὸν
[4, 6]	τῆς ἐπ' αὐτοὺς ἐξόδου μετὰ	μικρὸν	ἀπαγγελοῦμεν προδιηγησάμενοι πρῶτον ὃ παρελίπομεν:
[4, 4]	ἄπειρον ὁλόκληρον δέ, ξανθὴν πᾶσαν,	μικρὸν	ἄπωθεν τοῦ στρατοπέδου προαγαγὼν εἰς
[4, 8]	τοὺς νόμους ὑπερβαίνειν τοὺς τὸν	ὅρον	μετακινοῦντας. (Γῆν ὁ φυτεύσας, πρὸ
[4, 6]	διανύσαι. δέος γάρ, μὴ καὶ	κόρον	τῆς ἡμετέρας ὁμιλίας λαβόντες ἔπειθ'
[4, 6]	στοργή, καὶ κατ' οὐδενὸς τούτων	πόρον	ἐνθάδ' ἥκουσαι ἡμεῖς εἰς ὁμιλίαν
[4, 2]	βιάσασθαι μὴ θρασυνόμενος, οἷς δὲ	ἄπορον	ἐκ τοῦ δικαίου τιμᾶσθαι, βίαν
[4, 8]	τὸ εὐπρεπὲς καὶ τοῖς ἀξιώμασι	πρόσφορον.	ἔτι μηδὲ ἡταιρημένης εἶναι γάμον,
[4, 3]	ἀλλ' ὁποῖον θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη	λαμπρὸν	καὶ φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ πάντες,
[4, 8]	ἐν αὐτοῖς διωρισμένα. ἔπειτα ποίησιν	ἑξάμετρον	αὐτοῖς ἀνέγνω, ἣν καὶ καταλέλοιπεν
[4, 4]	θρησκείας ἀνάγκην κομίζειν τοῖς ἱερεῦσιν	ἔνυστρόν	τε καὶ χελύνιον καὶ τὸν
[4, 8]	ζημία, ὁ δὲ χρυσὸν ἢ	ἄργυρον	ὑφελόμενος τὸ διπλοῦν ἀποτινέτω. κτείνας
[4, 8]	περὶ τούτου γένηται: τὸ δ'	ἐνέχυρον	αἰτεῖν ἔξω καὶ τὸν ὀφείλοντα
[4, 8]	μάλιστ' ἂν ἱμάτιον ᾖ τὸ	ἐνέχυρον,	ὅπως εἰς ὕπνον ἔχῃ τοῦτο,
[4, 8]	ταύτην σκεύη μὴ ἐξεῖναι λαμβάνειν	ἐνέχυρον,	ὅπως μὴ στερῶνται καὶ τῶν
[4, 4]	κορβᾶν αὑτοὺς ὀνομάσαντες τῷ θεῷ,	δῶρον	δὲ τοῦτο σημαίνει κατὰ Ἑλλήνων
[4, 3]	δίκην εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ τὸν	σὸν	ἀδικῆσαι θελήσαντος λαὸν τοῦ λοιποῦ
[4, 4]	τοῖς ἐντὸς ξύλον κέδρινον εἰς	μέσον	ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ καὶ ὕσσωπον
[4, 2]	κρίσιν θεοῦ, κατατίθησιν αὐτὴν εἰς	μέσον	ἐπιδικάσιμον τοῖς βουλομένοις, οὐκ ἐκ
[4, 8]	εἰς ὄρυγμα τοιοῦτον μὴ κλειστὸν	ἐμπεσὸν	βόσκημά τινος διαφθαρῇ, τὴν τιμὴν
[4, 6]	γῆν καὶ τὰς πατρίδας αὐτῶν	ἐκπολιορκῆσον.	τοῦ δ' ἐκπολεμηθῆναι πρὸς αὐτοὺς
[4, 2]	πάριτε. καὶ σὺ δέ, Κορῆ,	παραχώρησον	τὴν κρίσιν τῷ θεῷ καὶ
[4, 3]	ἱερωσύνην ἀλλὰ κατ' ἐμὴν χάριν.	παράστησον	δὲ καὶ νῦν, ὅτι πάντα
[4, 7]	μυρίους ἐξ ἑκάστης φυλῆς τὸν	ἴσον	ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν δ' αὐτῶν
[4, 2]	δὲ τὸν Κορῆ βοῶν ἐφ'	ὅσον	ἐδύνατο, δεξιὸς ὢν καὶ κατὰ
[4, 6]	νήσοις καὶ κατ' ἤπειρον βιοτεύσετε	ὅσον	ἐστὶν οὐδ' ἀστέρων ἀριθμὸς ἐν
[4, 7]	στρατὸν ἐπὶ σφᾶς ἐλαύνοντα καὶ	ὅσον	οὐδέπω παρεσόμενον ἠθροίζοντό τε καὶ
[4, 3]	ἔτυχον. ἐξέλαμψε δὲ πῦρ τοσοῦτον	ὅσον	οὔτε χειροποίητον ἱστόρησέ τις οὔτε
[4, 5]	οὖν τοὺς πλείους καταραχθέντας, καὶ	ὅσον	συνεστραμμένον ἔφευγε, περιστάντες ἔβαλλον καὶ
[4, 6]	ἐνσκήψαντος αὐτοῖς τοῦ θεοῦ τὴν	νόσον	ὅσοι τε> συγγενεῖς ὄντες κωλύειν
[4, 8]	ἀνὴρ μήτε γυνή, μηδ' εἰ	χρυσὸν	ἄπειρον μέλλοι κερδαίνειν, καταφρονῶν τῷ
[4, 8]	θάνατος ἔστω ζημία, ὁ δὲ	χρυσὸν	ἢ ἄργυρον ὑφελόμενος τὸ διπλοῦν
[4, 6]	μέρος τι τῶν ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε	δῃῶσον	τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν καὶ τὰς
[4, 3]	ἐσομένους αὐτὴν μαθεῖν, ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον	τὸν	Ἀαρῶνος υἱὸν τὰ θυμιατήρια αὐτῶν
[4, 5]	ἐπισημήναντος αὐτὸς θαρσαλέως εἶχε πρὸς	τὸν	ἀγῶνα καὶ τοὺς στρατιώτας παρώρμα,
[4, 2]	τῶν πραγμάτων καλῶς ἐβουλεύετο καὶ	τὸν	ἀδελφὸν εἰδὼς κατὰ τὴν τοῦ
[4, 5]	(Μωυσῆς δὲ ὁρῶν πολεμίως αὐτοῖς	τὸν	Ἀμοραῖον διακείμενον οὔτε περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι
[4, 2]	ἦν ὁ τὸν ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος,	τὸν	ἄξιον ἂν εἰς τὴν τιμὴν
[4, 8]	ἀργύριον εὕρῃ καθ' ὁδόν, ἐπιζητήσας	τὸν	ἀπολωλεκότα καὶ κηρύξας τὸν τόπον
[4, 8]	χρείαν. Ὁμοίως μηδὲ βλασφημείτω τις	τὸν	ἀπόντα καὶ τὸν ἐνεόν. (Ἐν
[4, 8]	θεῷ, ὑποστράτηγον δὲ χειροτονήσαντες ἕνα	τὸν	ἀρετῇ προύχοντα: πολυαρχία γὰρ πρὸς
[4, 7]	τὰς δέκα πόλεις τὰς εἰς	τὸν	ἀριθμὸν τῶν ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα
[4, 5]	στρατὸν καὶ τοὺς Ἑβραίους διαβαίνειν	τὸν	Ἀρνῶνα κωλύειν ἑτοιμότατος ἦν. (Μωυσῆς
[4, 8]	κατ' οἰκεῖα γένη κἀκείνοις ποιεῖσθαι	τὸν	ἄροτον. εἶναι δὲ καθαρὰ τὰ
[4, 7]	ἀρεσθεὶς τῷ λόγῳ καλέσας Ἐλεάζαρον	τὸν	ἀρχιερέα καὶ Ἰησοῦν καὶ τοὺς
[4, 2]	ἡμῖν τοῦτο ἐποίησεν ὁ θεὸς	τὸν	αὐτὸν δοὺς προπάτορα, οὐδὲ διὰ
[4, 7]	χρόνον ἔταξεν εἶναι τῆς φυγῆς	τὸν	αὐτὸν τῷ ἀρχιερεῖ, ἐφ' οὗ
[4, 6]	λιπαρὰν προσφέροντος πάλιν πέμπουσι πρὸς	τὸν	Βάλαμον. κἀκεῖνος βουλόμενος χαρίζεσθαί τι
[4, 6]	καταράτους γενέσθαι τοὺς Ἰσραηλίτας ἀποπέμπει	τὸν	Βάλαμον μηδεμιᾶς τιμῆς ἀξιώσας: ὁ
[4, 6]	τοῦ θείου πνεύματος ὑπαντῶντος ἀπέκλινε	τὸν	Βάλαμον πρὸς τὸν ἕτερον τῶν
[4, 6]	θεοῦ φωνὴν ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα κατεμέμφετο	τὸν	Βάλαμον ὡς ἄδικον ἐπὶ ταῖς
[4, 6]	βωμούς τε ἐκέλευσεν ἑπτὰ δείμασθαι	τὸν	βασιλέα καὶ τοσούτους ταύρους καὶ
[4, 4]	ὅρους ἦλθε καὶ πρέσβεις πρὸς	τὸν	βασιλέα τῶν Ἰδουμαίων πέμψας ἠξίου
[4, 5]	ἱκανὴ τρέφειν. πρὸς οὖν Σιχῶνα	τὸν	βασιλεύοντα τῆς χώρας ταύτης ἀπέστειλε
[4, 4]	ἀπορίαν μηδὲ ζήτησιν τῶν εἰς	τὸν	βίον ἀναγκαίων ἀμελοῖεν τοῦ ἱεροῦ,
[4, 6]	τὸ ἡδὺ καὶ τὸ κατὰ	τὸν	βίον αὐτεξούσιον, ὃ τῶν ἐλευθέρων
[4, 8]	τοῦτ' ἔχων ὄνειδος πρὸς ἅπαντα	τὸν	βίον, ἡ δ' ᾧπερ ἂν
[4, 8]	ὑμῖν χρωμένοις αὐτῇ μακαριστὸν ποιῆσαι	τὸν	βίον καὶ τῶν ἀλλοφύλων πλέον
[4, 8]	ὑμῖν μεγάλα κεῖται πρὸς ἅπαντα	τὸν	βίον κτησαμένοις: αὐτή γε τὸ
[4, 8]	κατὰ βούλησιν θεοῦ παρῆλθεν εἰς	τὸν	βίον, φθονεῖν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν
[4, 8]	ἐν αὐτῇ πληθὺν καθὰ πρέπει,	τὸν	βωμόν τε ἀναστῆσαι πρὸς ἥλιον
[4, 8]	ποίαν αἰτίαν ἀλλοτρίως ἔχοι πρὸς	τὸν	γάμον, ἄν τε μικρὰν ἄν
[4, 8]	ταῖς φρονίμοις, τότε χωρεῖν ἐπὶ	τὸν	γάμον. εἰ δ' ἐμπλησθεὶς τῆς
[4, 6]	νομοθέτου γνώμην μὴ παρελθεῖν ἀνεγκωμίαστον.	τὸν	γὰρ Βάλαμον παραληφθέντα ὑπὸ τῶν
[4, 2]	θεοῦ προφάσει βίαια προστάγματα κελεύοντος:	τὸν	γὰρ θεόν, εἴπερ αὐτὸς ἦν
[4, 6]	καὶ τὴν ταύτης πρόρρησιν ἀγάγοι:	τὸν	γὰρ στρατόν, ᾧ καταρασόμενον αὐτὸν
[4, 8]	ἐκείνου γαμείτω καὶ τὸν παῖδα	τὸν	γενόμενον τῷ τοῦ τεθνεῶτος καλέσας
[4, 6]	αὐτοῖς εἰς ἃ δέονται τυχεῖν,	τὸν	δὲ θεὸν ἀντιλέγειν αὐτοῦ τῇ
[4, 4]	τὴν τοῦ θεοῦ θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν,	τὸν	δὲ τοιούτων ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ καὶ
[4, 4]	ἔνυστρόν τε καὶ χελύνιον καὶ	τὸν	δεξιὸν βραχίονα τοῦ θύματος. καὶ
[4, 1]	πρὶν ἢ παρὰ τοῦ θεοῦ	τὸν	εἰς τοῦτο καιρὸν λάβωσιν. ~(Ὅπερ
[4, 8]	τὴν γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ καὶ	τὸν	Ἐλεάζαρον αὐτοῦ καὶ τὸν Ἰησοῦν
[4, 8]	βλασφημείτω τις τὸν ἀπόντα καὶ	τὸν	ἐνεόν. (Ἐν μάχῃ τις ὅπου
[4, 8]	κερδαίνειν, καταφρονῶν τῷ μηδένα εἶναι	τὸν	ἐξελέγξοντα. καθόλου μὲν γὰρ τὸ
[4, 6]	καὶ θύειν αὐτοῖς κατὰ νόμον	τὸν	ἐπιχώριον τοῖς καθιδρυσαμένοις προθέμενοι ξενικοῖς
[4, 8]	ἐξ ὧν πεπόνηκε χρήσεως ὑστερεῖν	τὸν	ἐργασάμενον. (Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας πατέρων
[4, 6]	ὑπαντῶντος ἀπέκλινε τὸν Βάλαμον πρὸς	τὸν	ἕτερον τῶν τριγχῶν ἀναισθήτως ἔχουσα
[4, 6]	ἀπιὼν ἤδη κἀπὶ τῷ περαιοῦν	τὸν	Εὐφράτην γενόμενος τόν τε Βάλακον
[4, 2]	καὶ πρὸς ἀλλήλους καὶ πρὸς	τὸν	ἡγεμόνα. στάσις οὖν αὐτοὺς οἵαν
[4, 6]	γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι τῶν ὑπὸ	τὸν	ἥλιον ἐκπορίζοντος. γῆν τε οὖν
[4, 8]	χρώμενος ἐμοὶ καὶ ὑπηρέτῃ ὧν	τὸν	ἡμέτερον λαὸν εὐεργετεῖν ἠθέλησεν. ἀνθ'
[4, 6]	πρὶν παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν, εἰ πεῖσαι	τὸν	θεὸν δυνηθείην ἐπιτρέψαι μοι τοὺς
[4, 5]	δυσκόλως εἶχον, ἀπαλλάξαι διαγνοὺς ἤρετο	τὸν	θεόν, εἰ πολεμεῖν αὐτῷ δίδωσι.
[4, 3]	ὑπὸ τοῦ πυρὸς βλαβεὶς τῷ	τὸν	θεὸν εἶναι> τὸν οὓς ἔδει
[4, 8]	πρὸς τὸ σωφρονέστερον λογισάμενος καὶ	τὸν	θεὸν ἐπὶ τοῖς εἰς πατέρας
[4, 8]	τοὺς Μωυσέος τελέσειε νόμους αἰτησάσθω	τὸν	θεὸν εὐμενῆ καὶ ἵλεων αὐτῷ
[4, 8]	μήτ' εὐσεβείας ἧς νῦν περὶ	τὸν	θεὸν ἔχοντες καταφρονήσαντες εἰς ἄλλον
[4, 4]	τῶν Λευιτῶν ἀφεῖτο φυλὴ θεραπεύουσα	τὸν	θεόν, ἵνα μὴ δι' ἀπορίαν
[4, 8]	δρωμένῳ παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι δὲ ἵλεω	τὸν	θεὸν καὶ μηκέτι τοιοῦτον δεινὸν
[4, 8]	ὅπλα καὶ πρὸ τούτων εὐμενῆ	τὸν	θεὸν καὶ σύμμαχον, ὅμως ἀξιοῦτε
[4, 6]	δ' οὐχ ὑπολαβὼν ἀπάτῃ ταῦτα	τὸν	θεὸν κεκελευκέναι συναπῄει τοῖς πρέσβεσι.
[4, 8]	παραχρῆμα παρ' αὑτῷ φυλαττέτω μαρτυράμενος	τὸν	θεὸν μὴ νοσφίζεσθαι ἀλλότρια. (Μὴ
[4, 6]	χαρίζεσθαί τι τοῖς ἀνδράσιν ἀνήρετο	τὸν	θεόν, ὁ δὲ καὶ τῆς
[4, 1]	κἂν ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς ἐθελήσῃ	τὸν	θεόν: ὅλως τε συμφέρειν αὐτοῖς
[4, 8]	ἔπαινον αὐτῷ παρέξει, μάλιστα δὲ	τὸν	θεόν, ὃν οὐδεὶς πονηρὸς ὢν
[4, 6]	Μωαβιτῶν σέβωσιν: οὕτως γὰρ αὐτοῖς	τὸν	θεὸν ὀργισθήσεσθαι. καὶ ὁ μὲν
[4, 8]	ἐπὶ τοὺς ἑπτὰ κριτὰς ὀμνύτω	τὸν	θεόν, ὅτι μηδὲν παρὰ τὴν
[4, 1]	δὲ τοῖς Χαναναίοις ὡρμήκεσαν λέγοντες	τὸν	θεὸν οὐχὶ Μωυσεῖ χαριζόμενον ἐπικουρεῖν
[4, 1]	τοὺς Χαναναίους μάχην ἦσαν ὡρμημένοι,	τὸν	θεὸν προστησάμενοι στρατηγὸν ἀλλ' οὐχὶ
[4, 2]	τοῦ τίνι παράσχῃ ταύτην ἀφελέσθαι	τὸν	θεόν. τῆς οὖν στάσεως καὶ
[4, 8]	εἰς τὸ ἱερὸν κομιζέτωσαν, καὶ	τὸν	θεὸν ὑπὲρ τῆς ἐνεγκαμένης αὐτὸ
[4, 4]	γὰρ ἐκ πολλοῦ συνιστάμενον ἠκροᾶτο	τὸν	θόρυβον, δείσας μή τι νεωτερίσωσι
[4, 2]	αὐτῷ χαρίζεσθε, ἀλλ' αὐτὸς ἐπιλεξάμενος	τὸν	ἱερωσόμενον αὐτῷ τῆς κατὰ τοῦτ'
[4, 2]	θεόν, εἴπερ αὐτὸς ἦν ὁ	τὸν	ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος, τὸν ἄξιον ἂν
[4, 8]	ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις. (Παρορμήσας οὖν	τὸν	Ἰησοῦν ἐπὶ τοὺς Χαναναίους στρατιὰν
[4, 8]	καὶ τὸν Ἐλεάζαρον αὐτοῦ καὶ	τὸν	Ἰησοῦν καὶ προσομιλοῦντος ἔτι, νέφους
[4, 8]	πλοῦτον, ὃς ὑμῖν πολὺς διαβᾶσι	τὸν	Ἰορδάνην καὶ τὴν Χαναναίαν κτησαμέναις
[4, 7]	ἀγώνων γῆν ἣν διαβᾶσιν αὐτοῖς	τὸν	Ἰορδάνην ὁ θεὸς παραδώσειν ὑπέσχηται
[4, 5]	αὐτοῦ πλευρὰν περιγράφοντος, ὃς εἰς	τὸν	Ἰόρδανον ποταμὸν ἐκβάλλων ἐκείνῳ καὶ
[4, 7]	καὶ μυρίους ἐξ ἑκάστης φυλῆς	τὸν	ἴσον ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν δ'
[4, 8]	τρόπῳ τούτῳ τὴν ἰδίαν περὶ	τὸν	Ἰσραηλιτῶν λαὸν εὔνοιαν καὶ τὴν
[4, 7]	ἐξ ἄλλης γαμοῖντό τισι φυλῆς,	τὸν	κλῆρον ἐν τῇ πατρῴᾳ φυλῇ
[4, 7]	καταλιπεῖν. καὶ τότε μένειν ἑκάστου	τὸν	κλῆρον ἐν τῇ φυλῇ διετάξατο.
[4, 2]	οὐδένα ἐποιήσατο λόγον, πρὸς δὲ	τὸν	Κορῆ βοῶν ἐφ' ὅσον ἐδύνατο,
[4, 5]	εἶδον, ἐνέκειντο καὶ παραλύσαντες αὐτῶν	τὸν	κόσμον εἰς φόβον κατέστησαν. καὶ
[4, 8]	ὁ θεὸς εὐμενὴς ἀστασίαστον αὐτῆς	τὸν	κόσμον παρέξεται, γένοιτο δὲ χρόνος
[4, 8]	τοῦ θεοῦ καὶ πολιτείαν, ἧς	τὸν	κόσμον φυλάξαντες πάντων ἂν εὐδαιμονέστατοι
[4, 4]	αὐτοῖς ἀπομερίζειν. ἔτι δὲ ἀπαρχὰς	τὸν	λαὸν δίκαιον τῷ θεῷ πάντων
[4, 8]	αὐτῷ μετανοοῦντες ἤλγουν, ὡς ἅπαντα	τὸν	λαὸν εἰς δάκρυα προπεσόντα κρεῖττον
[4, 4]	καὶ πενθήσαντα ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας	τὸν	λαὸν ἐκάθηρε Μωυσῆς τούτῳ τῷ
[4, 4]	ἀνεῖναι. πρὸς τούτοις δὲ καὶ	τὸν	λαὸν ἐξέταξε τῶν ἐπετείων καρπῶν
[4, 6]	χαριστήρια πρῶτον τῷ θεῷ καὶ	τὸν	λαὸν εὐωχήσας μέρος τι τῶν
[4, 8]	ἑκατέραν, ᾗ καὶ στάντα φησὶ	τὸν	λαὸν θῦσαί τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι
[4, 6]	τι χεῖρον, συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν	τὸν	λαὸν οὐδενὸς μὲν κατηγόρει πρὸς
[4, 2]	διαβολὴν ἐκ πολλοῦ προειδὼς καὶ	τὸν	λαὸν παροξυνόμενον ἰδὼν οὐκ ἔδεισεν,
[4, 4]	ὀλέθρῳ καὶ πάντων ἀρίστων ἐζημιωκότα	τὸν	λαὸν πρὸς τῷ μηδεμίαν ὑποσχεῖν
[4, 8]	ποιοῦν διατελεῖ. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ	τὸν	λαὸν σὺν γυναιξὶν ἅμα καὶ
[4, 6]	παροξυνθεὶς τῆς αἰτίας Μωυσῆς ἐπὶ	τὸν	Μαδιανιτῶν ὄλεθρον τὴν στρατιὰν ἐξέπεμπε,
[4, 6]	τῶν παρ' αὐτοῖς ἀξιολόγων παρακαλέσοντας	τὸν	μάντιν ἐλθεῖν, ὅπως ἐπ' ἐξωλείᾳ
[4, 6]	στρατόπεδον. Βάλακος δ' αὐτὸς ἀφικνεῖται	τὸν	μάντιν σὺν βασιλικῇ θεραπείᾳ φιλοτίμως
[4, 6]	μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν	τὸν	μεθ' ὑμῶν βίον ὡς γαμεταὶ
[4, 2]	ἄνδρες σπεύδοντες ἀφελέσθαι τὴν ἱερωσύνην	τὸν	Μωυσέος ἀδελφὸν καὶ τοῦτον αὐτὸν
[4, 7]	τοῖς ἄλλοις ἅπασι, κοινολογησάμενοι παρεκάλουν	τὸν	Μωυσῆν ἐξαίρετον αὐτοῖς τὴν Ἀμορῖτιν
[4, 2]	πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ	τὸν	Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν ὑπὸ
[4, 3]	οἱ δὲ περὶ Δαθάμην πυθόμενοι	τὸν	Μωυσῆν μετὰ τῶν ἀξιολόγων τῆς
[4, 2]	καὶ τὸ πλῆθος καὶ βάλλειν	τὸν	Μωυσῆν ὡρμήκεσαν, εἴς τε ἐκκλησίαν
[4, 8]	τε πολίταις ὑμετέροις ἀποδώσει καὶ	τὸν	ναόν: ἔσεσθαι δὲ τὴν τούτων
[4, 8]	γῆν καὶ κατασκαφῆναι πόλεις καὶ	τὸν	νεὼν καταπρησθῆναι καὶ πραθέντας δουλεύειν
[4, 8]	δὲ εἰς ἣν ἀποφήνωσι πόλιν	τὸν	νεὼν τρὶς τοῦ ἔτους οἱ
[4, 2]	τῶν δεινῶν, ἀλλὰ καίπερ εἰς	τὸν	νομοθέτην αὐτῶν ἐξυβρισάντων καὶ τὰς
[4, 6]	φόβῳ τε τοῦ μέλλοντος καὶ	τὸν	νομοθέτην δὲ ὁρῶν μὴ περαιτέρω
[4, 6]	ἐξ ἑνὸς πατρὸς γεγόνατε. ἀλλὰ	τὸν	νῦν ὑμῶν ὀλίγον ἡ Χαναναίων
[4, 5]	ἐθέλοιεν. Σιχὼν δ' ἀρνούμενος ὁπλίζει	τὸν	οἰκεῖον στρατὸν καὶ τοὺς Ἑβραίους
[4, 2]	ἄνδρας, τιμῆς ἄξιοι δοκεῖτε, καὶ	τὸν	ὅμιλον δὲ πάντα τῆς ὁμοίας
[4, 8]	καὶ τοὺς νόμους ὑπερβαίνειν τοὺς	τὸν	ὅρον μετακινοῦντας. (Γῆν ὁ φυτεύσας,
[4, 3]	πλησίον γενόμενος τὰς χεῖρας εἰς	τὸν	οὐρανὸν ἀνασχὼν γεγωνότερον ἐκβοήσας, ὡς
[4, 3]	βλαβεὶς τῷ τὸν θεὸν εἶναι>	τὸν	οὓς ἔδει καίειν ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς
[4, 8]	δ' ἐνέχυρον αἰτεῖν ἔξω καὶ	τὸν	ὀφείλοντα κομίζειν δι' αὐτοῦ μηδὲν
[4, 8]	ὁ ἀδελφὸς ἐκείνου γαμείτω καὶ	τὸν	παῖδα τὸν γενόμενον τῷ τοῦ
[4, 8]	ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν εἰπεῖν. (Ἐβίωσε δὲ	τὸν	πάντα χρόνον ἐτῶν εἴκοσι καὶ
[4, 8]	προνοησομένου διὰ τὸ Μωυσῆν εἶναι	τὸν	παρακαλοῦντα. ὧν τε ἐπὶ τῆς
[4, 7]	τοῖς Ἑβραίοις τοὺς νόμους καὶ	τὸν	παρανομοῦντα τούτους Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου. Μαδιηνῖται
[4, 8]	ἀξιούτω, καὶ μηδεὶς ἀποστερῆσαι θρασυνθείη	τὸν	πεπιστευκότα μήτ' ἀνὴρ μήτε γυνή,
[4, 8]	λαβεῖν ἐθελήσειεν ὁ πεπηρωμένος, αὐτὸν	τὸν	πεπονθότα κύριον τοῦ νόμου ποιοῦντος
[4, 7]	τῆς πόλεως εἰς ἣν ἔφυγε	τὸν	πεφονευκότα: ἑτέρῳ δὲ οὐκ ἐπετέτραπτο.
[4, 1]	μῆνιν θεοῦ πάθοιεν προεξορμήσαντες ἐπὶ	τὸν	πόλεμον τῆς ἐκείνου βουλήσεως. (Μωυσῆς
[4, 8]	ἐν πηλῷ, συνδιασώζειν δὲ καὶ	τὸν	πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον βοηθεῖν. (Μηνύειν
[4, 5]	Μωυσῆς τὸν στρατὸν παρῆν ἐπὶ	τὸν	ποταμὸν Ἀρνῶν' ὃς ἐκ τῶν
[4, 5]	στρατὸς αὐτοῦ διαφθείρεται. Μωυσῆς δὲ	τὸν	ποταμὸν Ἰόβακον περαιωσάμενος διεξῄει τῆς
[4, 8]	συνοικοῦσαν ἄλλῳ νοθεύσας μηδὲ λυπῶν	τὸν	πρότερον αὐτῆς ἄνδρα: δούλας δὲ
[4, 4]	προβάτων κουρᾶς, τούς τε πέττοντας	τὸν	σῖτον καὶ ἀρτοποιουμένους τῶν πεμμάτων
[4, 3]	καὶ δίκην εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ	τὸν	σὸν ἀδικῆσαι θελήσαντος λαὸν τοῦ
[4, 7]	Φινέει κελεύσαντος. ὃς ἧκεν ἄγων	τὸν	στρατὸν ἀπαθῆ καὶ λείαν ἄφθονον,
[4, 7]	Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου. Μαδιηνῖται δὲ προπυθόμενοι	τὸν	στρατὸν ἐπὶ σφᾶς ἐλαύνοντα καὶ
[4, 5]	τοῦτ' ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς	τὸν	στρατὸν παρῆν ἐπὶ τὸν ποταμὸν
[4, 6]	εἰσελθεῖν ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ' οὖν	τὸν	στρατὸν τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην
[4, 3]	λαῷ. τότε μὲν οὖν διαλύουσι	τὸν	σύλλογον, τῇ δ' ἐπιούσῃ συνῆλθον
[4, 6]	τῷ περαιοῦν τὸν Εὐφράτην γενόμενος	τόν	τε Βάλακον μεταπεμψάμενος καὶ τοὺς
[4, 8]	διεταξάμην, μὴ συγκεχωρήσθω: ἄδικον γὰρ	τὸν	τῇ γενέσει πρεσβύτερον, ὅτι τὰ
[4, 8]	ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ ἄρρεν καὶ	τὸν	τῆς παιδοποιίας καρπόν, ὃν ἀνθρώποις
[4, 8]	εἰρήνην νόμους τε συντιθεὶς καὶ	τὸν	τῆς πολιτείας κόσμον συμπορίζων ἀναλογιζόμενος
[4, 8]	ἐπιζητήσας τὸν ἀπολωλεκότα καὶ κηρύξας	τὸν	τόπον ἐν ᾧ εὗρεν ἀποδότω,
[4, 6]	ἀφέντας τοὺς πατρίους νόμους καὶ	τὸν	τούτους αὐτοῖς θέμενον τιμᾶν θεὸν
[4, 6]	κακοπαθῶν τῇ θλίψει τῇ πρὸς	τὸν	τριγχόν. ὡς δ' ἐγκειμένου τοῦ
[4, 4]	πολὺν ἀκμάσασα χρόνον τοῦτον ἐπαύθη	τὸν	τρόπον. (Μωυσῆς δ' ἐπεὶ πολέμου
[4, 6]	ἐπεὶ μὴ τοῦτον αὐτῶν ἐχόντων	τὸν	τρόπον πολλάκις ἂν ἤδη κεκολασμένος
[4, 2]	τοῦ θεοῦ στάντες ἐβόων ἥκειν	τὸν	τύραννον καὶ τῆς ἀπ' αὐτοῦ
[4, 7]	ἀρχιερεῖ, ἐφ' οὗ δράσας τις	τὸν	φόνον ἔφυγε. μεθ' ὃν συνεχώρει
[4, 3]	υἱὸν τὰ θυμιατήρια αὐτῶν παρὰ	τὸν	χάλκεον καταθέσθαι βωμόν, ὡς ἂν
[4, 8]	νοσηλείαν ἀποτινέτω πάνθ' ὅσα παρὰ	τὸν	χρόνον τῆς κατακλίσεως ἀνάλωσε καὶ
[4, 4]	τρία πρὸς τοῖς εἴκοσι καὶ	ἑκατόν.	ἀποθνήσκει δὲ κατὰ σελήνην νουμηνίᾳ
[4, 8]	γήρᾳ χρόνον ἐτῶν εἴκοσι καὶ	ἑκατὸν	ἠνυσμένον δεῖ με τοῦ ζῆν
[4, 8]	πάντα χρόνον ἐτῶν εἴκοσι καὶ	ἑκατόν,	ὧν ἦρξε τὸ τρίτον μέρος
[4, 8]	τὸ ἔδαφος τῶν ἀπονοηθέντων εἰ	δυνατὸν	καταλιπεῖν, εἰ δ' ἀσθενοῖεν λαβεῖν
[4, 5]	τῆς Γαλαδηνῆς καὶ Γαυλανίτιδος βασιλεὺς	στρατὸν	ἄγων, καὶ σπεύδων μὲν ὡς
[4, 7]	κελεύσαντος. ὃς ἧκεν ἄγων τὸν	στρατὸν	ἀπαθῆ καὶ λείαν ἄφθονον, βόας
[4, 8]	καὶ βλάπτειν πέφυκε τοὺς χρωμένους.	στρατὸν	δ' ἄγειν καθαρὸν ἐκ πάντων
[4, 8]	ὡς ἰσχύι διαφέρουσιν ἀδικεῖν ἐθέλοιεν,	στρατὸν	ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγοιτε, στρατηγῷ μὲν
[4, 7]	τιμωρησαμένου. Μαδιηνῖται δὲ προπυθόμενοι τὸν	στρατὸν	ἐπὶ σφᾶς ἐλαύνοντα καὶ ὅσον
[4, 5]	δ' ἀρνούμενος ὁπλίζει τὸν οἰκεῖον	στρατὸν	καὶ τοὺς Ἑβραίους διαβαίνειν τὸν
[4, 5]	ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν	στρατὸν	παρῆν ἐπὶ τὸν ποταμὸν Ἀρνῶν'
[4, 6]	ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ' οὖν τὸν	στρατὸν	τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην οὔτ'
[4, 6]	ταύτης πρόρρησιν ἀγάγοι: τὸν γὰρ	στρατόν,	ᾧ καταρασόμενον αὐτὸν ἐλθεῖν παρακαλοῦσι,
[4, 3]	θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη λαμπρὸν καὶ	φλογωδέστατον:	ὑφ' οὗ πάντες, οἵ τε
[4, 4]	τοῦ στρατοπέδου προαγαγὼν εἰς χωρίον	καθαρώτατον	ὁ ἀρχιερεὺς ἔθυέ τε καὶ
[4, 4]	ἁγνὸς ἀνὴρ κατατίθησιν εἰς χωρίον	καθαρώτατον.	τοὺς οὖν ἀπὸ νεκροῦ μεμιασμένους
[4, 2]	ἐκεῖνον διακείμενος: καὶ γὰρ οὐδὲ	συνετὸν	ἦν τοῖς κινδύνοις ἐμαυτὸν ὑποτιθέντα
[4, 7]	ἅπασι, κοινολογησάμενοι παρεκάλουν τὸν Μωυσῆν	ἐξαίρετον	αὐτοῖς τὴν Ἀμορῖτιν παρασχεῖν δορίκτητον
[4, 3]	δὲ πῦρ τοσοῦτον ὅσον οὔτε	χειροποίητον	ἱστόρησέ τις οὔτε γῆθεν ἀναδοθὲν
[4, 8]	παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα θεραπεύειν αὐτῆς τὸ	βουλητὸν,	ἀλλὰ μὴ τὴν ἰδίαν ἡδονὴν
[4, 8]	αὐτοῖς μηδὲ τὰ ἐκείνων ἀφαιρουμένους	ἀβούλητον	αὑτοῖς κέρδος προσλαμβάνειν. καὶ πειθομένων
[4, 3]	προστάγμασιν, ἀπαθῆ τηρῶν αὐτὴν καὶ	ἀκοινώνητον	τῆς τῶν ἡμαρτηκότων κολάσεως: σὺ
[4, 2]	κριθησόμενος οὕτως περὶ τοῦ γέρως.	ἀνεμέσητον	δ' οἶμαι καὶ Ἀαρῶνα προσδέξασθαι
[4, 7]	ἐξαίρετον αὐτοῖς τὴν Ἀμορῖτιν παρασχεῖν	δορίκτητον	οὖσαν: ἀγαθὴν γὰρ εἶναι βοσκήματα
[4, 8]	καὶ τῶν ἀλλοφύλων πλέον δοξαζομένους	ἀδήριτον	καὶ παρὰ τοῖς αὖθις τὴν
[4, 6]	Ἰσραηλιτῶν ἀράς, θύσας δὲ καὶ	τρίτον	ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν οὐδὲ
[4, 8]	καὶ ἑκατόν, ὧν ἦρξε τὸ	τρίτον	μέρος ἑνὶ λείποντι μηνί. ἐτελεύτησε
[4, 8]	πρὸς αὐταῖς κατὰ τὸ ἔτος	τρίτον	συμφέρειν εἰς διανέμησιν τῶν σπανιζόντων
[4, 4]	κουρᾶς, τούς τε πέττοντας τὸν	σῖτον	καὶ ἀρτοποιουμένους τῶν πεμμάτων αὐτοῖς
[4, 4]	δίκην ἔτι καὶ τὴν ἱερωσύνην	ἀναμφίλεκτον	τἀδελφῷ παρασχεῖν: οὐδένα γὰρ ἔτι
[4, 4]	τὸ πῦρ καὶ ὕσσωπον καὶ	φοινικτὸν	ἔριον: συναγαγὼν δ' αὐτῆς ἅπασαν
[4, 3]	πάντα καὶ δρωμένοις μηχανὴν ἐξεπόρισας	οἶκτον	ἐν πᾶσι δεινοῖς Ἑβραίων ποιησάμενος,
[4, 8]	πραθέντας δουλεύειν ἀνδράσιν οὐδένα ληψομένοις	οἶκτον	ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς αὐτῶν, μετανοήσειν
[4, 3]	ἀποροῦσιν ἐκ πετρῶν ἐλθεῖν ἡμῖν	ποτὸν	μηχανησάμενος, ὁ τῶν γῆθεν ἀπορουμένους
[4, 8]	ἐξέστω μηδενὶ μήτε βρωτὸν μήτε	ποτόν:	οὐ γὰρ δίκαιον προσοδεύεσθαι τοῦ
[4, 8]	οἰκεῖα γένη κἀκείνοις ποιεῖσθαι τὸν	ἄροτον.	εἶναι δὲ καθαρὰ τὰ σπέρματα
[4, 8]	κεφαλῆς καὶ τοῦ βραχίονος, ὡς	περίβλεπτον	πανταχόθεν τὸ περὶ αὐτοὺς πρόθυμον
[4, 4]	ἔτος πεπληρωκυῖαν ἀφ' οὗ τὴν	Αἴγυπτον	κατέλιπε μηνὸς δὲ Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ
[4, 6]	τοῦ νομοθέτου γνώμην μὴ παρελθεῖν	ἀνεγκωμίαστον.	τὸν γὰρ Βάλαμον παραληφθέντα ὑπὸ
[4, 8]	ἔστω: καὶ ὁ θεὸς εὐμενὴς	ἀστασίαστον	αὐτῆς τὸν κόσμον παρέξεται, γένοιτο
[4, 8]	ὁ θεὸς ἔν τε βραχίοσιν	ἕκαστον	διαφαίνειν, ὅσα τε τὴν ἰσχὺν
[4, 8]	συνειδὸς ἐπιστάμενον τὸ αὐτοῦ προσῆκεν	ἕκαστον	εὖ πράττειν, καὶ μάρτυρι ἀρκούμενος
[4, 8]	ἐκείνου κατελείφθη γραφέντα καὶ ὡς	ἕκαστόν	τι παρὰ τοῦ θεοῦ πύθοιτο.
[4, 1]	ἀτυχῆσαι παντάπασιν ἀθυμοῦν οὐδὲν ἔτι	χρηστὸν	προσεδόκα λογιζόμενον, ὅτι καὶ ταῦτα
[4, 8]	γε τὸ πρῶτον ἀγαθῶν τὸ	πρέσβιστόν	ἐστιν, ἔπειτα καὶ τὴν τῶν
[4, 2]	βεβαιοῦντος ἡμῖν τοῦ θεοῦ παντάπασιν	ἀλόγιστον.	κρινεῖ τοίνυν πάλιν αὐτός, τίνας
[4, 7]	γενομένης πίπτει τῶν Μαδιηνιτῶν πλῆθος	ἀσυλλόγιστον	καὶ ἀριθμοῦ κρεῖττον οἵ τε
[4, 8]	ἂν εἰς ὄρυγμα τοιοῦτον μὴ	κλειστὸν	ἐμπεσὸν βόσκημά τινος διαφθαρῇ, τὴν
[4, 8]	παῖδες πρῶτον τοὺς νόμους μάθημα	κάλλιστον	καὶ τῆς εὐδαιμονίας αἴτιον. (Δίς
[4, 8]	μένων εὐμενὴς ἔτι παρέξει δώρημα	κάλλιστον	φυλάττειν. ὡς δεινὸς μὲν ἐχθρὸς
[4, 8]	πρὸς ἀλλήλους ὑμῖν χρωμένοις αὐτῇ	μακαριστὸν	ποιῆσαι τὸν βίον καὶ τῶν
[4, 8]	γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία μὲν οὖν	κράτιστον	καὶ ὁ κατ' αὐτὴν βίος,
[4, 8]	ὁμοίως ἑκάτεροι, ὁ μὲν τὸ	αἴσχιστον	πείσας ἑκουσίως ὑπομεῖναι καὶ προτιμῆσαι
[4, 4]	Μαριάμην τελευτὴ τοῦ βίου καταλαμβάνει	τεσσαρακοστὸν	ἔτος πεπληρωκυῖαν ἀφ' οὗ τὴν
[4, 7]	λείαν τῆς μὲν ἑτέρας τὸ	πεντηκοστὸν	Ἐλεαζάρῳ δίδωσι καὶ τοῖς ἱερεῦσι,
[4, 7]	Λευίταις δὲ τῆς ἑτέρας τὸ	πεντηκοστὸν	μέρος, τὴν δὲ λοιπὴν νέμει
[4, 3]	οὐρανὸν ἀνασχὼν γεγωνότερον ἐκβοήσας, ὡς	ἀκουστὸν	πάσῃ τῇ πληθύι γενέσθαι, δέσποτα,
[4, 5]	καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ παρέχουσα	θᾶττον	αὑτὴν εὔψυχον εἶναι δοκεῖν τότ'
[4, 6]	τοῦ θεοῦ κτησαμένους τὴν Χαναναίων,	θᾶττον	ἢ φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν ἔγνω τοῖς
[4, 6]	καὶ εἰς μετάνοιαν ἄγειν ὧν	ἔπραττον.	(Ἀναστὰς δὲ μετ' αὐτὸν Ζαμβρίας
[4, 8]	οὐκ ἐσομένης ἄλλης ἀρχῆς τοιαύτης,	ἧττόν	τε τοῦ θεοῦ προνοησομένου διὰ
[4, 8]	τὸν λαὸν εἰς δάκρυα προπεσόντα	κρεῖττον	καὶ τῆς ἐκ λόγου παρηγορίας
[4, 7]	Μαδιηνιτῶν πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ ἀριθμοῦ	κρεῖττον	οἵ τε βασιλεῖς αὐτῶν ἅπαντες:
[4, 8]	αὐτὸν ἀρετῆς πρὸς τὸ θεῖον	αὐτὸν	ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν εἰπεῖν. (Ἐβίωσε δὲ
[4, 6]	αὐτὸν τὰς συνθήκας ἐφ' αἷς	αὐτὸν	ἀντὶ μεγάλων λάβοι δωρεῶν παρὰ
[4, 8]	αὐτοῦ εἰς τὸ πρόσωπον τούτων	αὐτὸν	ἄξιον εἶναι παρ' αὐτῆς λεγέτω
[4, 8]	αὐτοὺς παρηγόρει, καὶ τοῦ δακρύων	αὐτὸν	ἄξιον ὑπολαμβάνειν ἀπάγων αὐτοὺς χρῆσθαι
[4, 8]	μὴ δι' ὑπερβολὴν τῆς περὶ	αὐτὸν	ἀρετῆς πρὸς τὸ θεῖον αὐτὸν
[4, 2]	τὸν Μωυσέος ἀδελφὸν καὶ τοῦτον	αὐτὸν	ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο δὲ καὶ τὸ
[4, 4]	παραγίνεται, θνήσκει τοῦ πλήθους εἰς	αὐτὸν	ἀφορῶντος, τῷ μὲν αὐτῷ τελευτήσας
[4, 2]	τοῦτο ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν	αὐτὸν	δοὺς προπάτορα, οὐδὲ διὰ φιλαδελφίαν
[4, 1]	θεοῦ παρεσχηκότος εἰς τὸ πάντ'	αὐτὸν	εἰδέναι τὰ μέλλοντα παρ' αὐτοῦ
[4, 6]	τῆς ἀδείας ἔργῳ τὴν δίκην	αὐτὸν	εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ κωλῦσαι διαβῆναι
[4, 6]	τὸν γὰρ στρατόν, ᾧ καταρασόμενον	αὐτὸν	ἐλθεῖν παρακαλοῦσι, δι' εὐνοίας εἶναι
[4, 6]	αὐτοῦ τῇ προαιρέσει δηλῶν, ὃς	αὐτὸν	ἐπὶ τοσοῦτον κλέος δι' ἀλήθειαν
[4, 1]	τῶν ἡμετέρων κατὰ τὴν πρὸς	αὐτὸν	εὔνοιαν, ὡς οὐχ ἁπάντων ἐκ
[4, 6]	ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς δὲ μετ'	αὐτὸν	Ζαμβρίας ἀλλὰ σὺ μέν, εἶπεν,
[4, 8]	πρὸς ταῦτα ῥεπέτω: ὑπολύσασα δ'	αὐτὸν	ἡ γυνὴ τἀδελφοῦ τὰ σάνδαλα,
[4, 8]	τῷ μετὰ νόμου βοηθείας ἐπ'	αὐτὸν	ἥκοντι. κἂν μὲν εὔπορος ᾖ
[4, 8]	θεῖον, ὅτι παραβάντες τὴν πρὸς	αὐτὸν	θρησκείαν πειραθήσονται κακῶν, ὡς ὅπλων
[4, 8]	καὶ ἀφελέσθαι τῶν ἁμαρτανόντων εἰς	αὐτὸν	ἱκανός, ᾧ παρέχοντες ἑαυτοὺς οἵους
[4, 7]	πολεμίους. οἱ δ' ὁρῶντες ὀργιζόμενον	αὐτὸν	καὶ δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς τὴν
[4, 8]	μόνη δ' ἡ γερουσία προύπεμψεν	αὐτὸν	καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ
[4, 2]	ὄντι λαβεῖν ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν	αὐτὸν	καὶ τότε βιάσασθαι μὴ θρασυνόμενος,
[4, 8]	διὰ μῖσος ἀπεκτονηκώς, ζητείτωσαν μὲν	αὐτὸν	μετὰ πολλῆς σπουδῆς μήνυτρα προθέμενοι:
[4, 8]	τοῦ θεοῦ. πενθεῖ μὲν οὖν	αὐτὸν	ὁ λαὸς ἐφ' ἡμέρας τριάκοντα,
[4, 8]	τότε Μωυσέος ἀποθανόντος. ἐπόθουν δ'	αὐτὸν	οὐχ οἱ πειραθέντες αὐτοῦ μόνον,
[4, 8]	προσομιλοῦντος ἔτι, νέφους αἰφνίδιον ὑπὲρ	αὐτὸν	στάντος ἀφανίζεται κατά τινος φάραγγος.
[4, 6]	δὲ Βαλάκου δυσχεραίνοντος καὶ παραβαίνειν	αὐτὸν	τὰς συνθήκας ἐφ' αἷς αὐτὸν
[4, 6]	τὴν τοῦ Ζαμβρίου σκηνὴν παραγενόμενος	αὐτόν	τε παίων τῇ ῥομφαίᾳ καὶ
[4, 8]	χρήματα λαβεῖν ἐθελήσειεν ὁ πεπηρωμένος,	αὐτὸν	τὸν πεπονθότα κύριον τοῦ νόμου
[4, 6]	ἥκει πρὸς Βάλακον. δεξαμένου δὲ	αὐτὸν	τοῦ βασιλέως ἐκπρεπῶς ἠξίου προαχθεὶς
[4, 4]	ἀρχιερωσύνην. καὶ ὁ μὲν τρὶς	αὐτὸν	τοῦ θεοῦ χειροτονήσαντος βεβαίως εἶχε
[4, 7]	ἔταξεν εἶναι τῆς φυγῆς τὸν	αὐτὸν	τῷ ἀρχιερεῖ, ἐφ' οὗ δράσας
[4, 6]	ἦν ἀναστρέφειν, ἀλλ' ὁ θεὸς	αὐτὸν	χωρεῖν τὴν προκειμένην παρώρμησε προστάξας
[4, 8]	κατά τινος φάραγγος. γέγραφε δ'	αὑτὸν	ἐν ταῖς ἱεραῖς βίβλοις τεθνεῶτα,
[4, 8]	εὐωχίας ἀπενηνοχὼς ἀπιέναι μέλλῃ πρὸς	αὑτὸν	οἴκαδε, στὰς ἀντικρὺ τοῦ τεμενίσματος
[4, 6]	χαρείη τ' ἂν οὐδεὶς κυριώτερον	αὑτὸν	περὶ ὧν πράξαιμι γνώμης τῆς
[4, 8]	συνηγωνίσατο καὶ παρέσχεν ἐν ἅπασιν	αὑτὸν	ὑμῖν εὐμενῆ. μᾶλλον δ' αὐτὸς
[4, 2]	προνοεῖσθαι δοκεῖν, ἔργῳ δὲ εἰς	ἑαυτὸν	ἐπραγματεύετο τὴν παρὰ τοῦ πλήθους
[4, 8]	πεπληχότος. ἂν δὲ κομισθεὶς παρ'	ἑαυτὸν	καὶ νοσήσας ἐπὶ πλείονας ἡμέρας
[4, 2]	τε θεὸς οὐκ ἂν περιεῖδεν	ἑαυτὸν	καταφρονούμενον οὐδ' ὑμᾶς ἀγνοοῦντας ὅτι
[4, 3]	τὴν ἐκείνων ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν	ἐμαυτὸν	ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ τούτων ταλαιπωρίαις.
[4, 2]	ὢν ἐμαυτῷ τἀδελφοῦ, καὶ πρὸς	ἐμαυτὸν	οἰκειότερον ἢ πρὸς ἐκεῖνον διακείμενος:
[4, 2]	οὐδὲ συνετὸν ἦν τοῖς κινδύνοις	ἐμαυτὸν	ὑποτιθέντα τοῖς ἐκ τοῦ παρανομεῖν
[4, 2]	αὐτοῦ μένε ψηφοφορίαν, ἀλλὰ μὴ	σαυτὸν	ποίει τοῦ θεοῦ κρείττονα, παραγίνου
[4, 8]	πληγεὶς παραχρῆμα μὲν ἀποθανὼν ἐκδικείσθω	ταὐτὸν	παθόντος τοῦ πεπληχότος. ἂν δὲ
[4, 8]	ἵλεω τὸν θεὸν καὶ μηκέτι	τοιοῦτον	δεινὸν συμβῆναι τῇ γῇ πάθος.
[4, 8]	τὸ μὲν κατὰ Μωυσῆν τέλος	τοιοῦτον	ἡμῖν δεδηλώσθω.
[4, 8]	οὗ δ' ἂν εἰς ὄρυγμα	τοιοῦτον	μὴ κλειστὸν ἐμπεσὸν βόσκημά τινος
[4, 6]	καὶ μηδὲν ἐπ' αὐτοὺς ἐᾶσαι	τοιοῦτον	πάθος> ἐλθεῖν, ὑφ' οὗ κἂν
[4, 8]	λαβοῦσα. δεῖ δὲ μηδὲν εἶναι	τοιοῦτον	συγκεχωρημένον, ἐξ οὗ κατὰ μίμησιν
[4, 8]	εἰς τοὺς προεστηκότας ἐξυβρίσαι διὰ	πλοῦτον,	ὃς ὑμῖν πολὺς διαβᾶσι τὸν
[4, 8]	τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδεύμασι μένοντες, ἐπὶ	τοσοῦτον	αὐτοῦ χρήσεσθε τῇ προμηθείᾳ. γνώμας
[4, 6]	προαιρέσει δηλῶν, ὃς αὐτὸν ἐπὶ	τοσοῦτον	κλέος δι' ἀλήθειαν καὶ τὴν
[4, 3]	κομίζοντες ἔτυχον. ἐξέλαμψε δὲ πῦρ	τοσοῦτον	ὅσον οὔτε χειροποίητον ἱστόρησέ τις
[4, 6]	καὶ ψυχῆς καὶ σώματος ἀνδρείᾳ	τοσοῦτον	προύχων, ὡς μὴ πρότερον εἴ
[4, 6]	ὥστε παῖδας εὐφρᾶναι καὶ γυναῖκας.	τοσοῦτον	ὑμῖν ἀνδρείας τὸ περιὸν ἐκ
[4, 6]	πρὸς Μαδιηνίτας, ἐπεὶ τοὺς Ἰσραηλίτας	τοσοῦτον	φυομένους ἑώρα καὶ περὶ τῶν
[4, 2]	ἱερωσύνην τὸν Μωυσέος ἀδελφὸν καὶ	τοῦτον	αὐτὸν ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο δὲ καὶ
[4, 6]	βέβαιον αὐτοῖς παρεσχημένος: ἐπεὶ μὴ	τοῦτον	αὐτῶν ἐχόντων τὸν τρόπον πολλάκις
[4, 6]	τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ κατὰ	τοῦτον	βίου. προσήκειν δ' ἕως ἔτι
[4, 8]	ἄλλων κτημάτων ὁ θεὸς αὐτῷ	τοῦτον	εἴη παρεσχηκώς: ἀλλὰ μηδὲ ἀναβάλλεσθαι
[4, 4]	Ἑβραίων στάσις πολὺν ἀκμάσασα χρόνον	τοῦτον	ἐπαύθη τὸν τρόπον. (Μωυσῆς δ'
[4, 8]	ἐφ' ὃν αὐτοὶ βούλεσθε χρόνον	τοῦτον	ἔχειν προστάτην ἐν τοῖς τῆς
[4, 8]	παρὰ τοῦ θεοῦ, ποιήσαντες δὲ	τοῦτον	ἐχθρὸν τήν τε γῆν, ἣν
[4, 6]	ἡμέτερον. ἔγωγ' οὖν τὸν στρατὸν	τοῦτον	οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην οὔτ' ἐφ'
[4, 3]	ὃν δ' ἐπηρασάμην ὄλεθρον αὐτοῖς	τοῦτον	ποιήσεις ἐμόν, καὶ δίκην εἰσπραξάμενος
[4, 8]	τὴν θέαν. ἡ δ' ἐπὶ	τοῦτον	πρόσβασις ἔστω μὴ διὰ βαθμίδων,
[4, 3]	ἐμῇ σῇ δὲ βουλῇ, καὶ	τοῦτον	Ῥαγουήλου μοι τοῦ πενθεροῦ καταλιπόντος
[4, 8]	σέβειν τε καὶ τιμᾶν προσήκειν	τοῦτον	ὑμῖν καὶ τοὺς νόμους πάντων
[4, 8]	χρήσθω: οὐ γὰρ κατὰ καιρὸν	τοῦτον	ὑπ' αὐτῶν ἐνεχθῆναι, βιασαμένης δὲ
[4, 8]	γὰρ αὐτὴν τρέφειν τοῦτο τὸ	φυτὸν	καὶ τῶν ἐξ ἀρότρου πόνων
[4, 8]	τὰ φυτὰ καρποῦσθαι. (Τὴν ἀμπέλοις	κατάφυτον	γῆν μὴ σπείρειν: ἀρκεῖσθαι γὰρ
[4, 8]	ὅπου νῦν πόλις ἐστὶν Ἀβίλη,	φοινικόφυτον	δ' ἐστὶ τὸ χωρίον, συνελθόντος
[4, 8]	παραδίδωσι τοῖς ἱερεῦσι καὶ τὴν	κιβωτόν,	εἰς ἣν καὶ τοὺς δέκα
[4, 8]	τῶν δεομένων γαμείσθω. ἂν δ'	αἰχμάλωτόν	τις λάβῃ παρθένον ἄν τε
[4, 8]	ἐπὶ τόκοις ἐξέστω μηδενὶ μήτε	βρωτὸν	μήτε ποτόν: οὐ γὰρ δίκαιον
[4, 8]	βίον κτησαμένοις: αὐτή γε τὸ	πρῶτον	ἀγαθῶν τὸ πρέσβιστόν ἐστιν, ἔπειτα
[4, 4]	τὰς θυσίας νενομισμένων τὸ γεννηθὲν	πρῶτον,	ἂν ἄρσεν ᾖ, καταθῦσαι παρασχεῖν
[4, 8]	δ' ὡραίων ὅ τι καὶ	πρῶτον	ἑκάστῳ τύχῃ γενόμενον εἰς τὸ
[4, 8]	διὰ σύνεσιν ἐξυβρίζοντες εἰς αὐτούς,	πρῶτον	μὲν λόγοις αὐτοὺς νουθετείτωσαν οἱ
[4, 6]	ἐξόδου μετὰ μικρὸν ἀπαγγελοῦμεν προδιηγησάμενοι	πρῶτον	ὃ παρελίπομεν: δίκαιον γὰρ> ἐπὶ
[4, 8]	μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ παῖδες	πρῶτον	τοὺς νόμους μάθημα κάλλιστον καὶ
[4, 6]	Μωυσῆς ὀλίγων ἡμερῶν θύσας χαριστήρια	πρῶτον	τῷ θεῷ καὶ τὸν λαὸν
[4, 5]	ὁ βασιλεύς. Ἑβραῖοι δὲ νεκροὺς	ἐσκύλευον	καὶ λείαν ἔλαβον καὶ πολλὴν
[4, 8]	ἰατροῖς ἔδωκεν. ὁ γυναῖκα λακτίσας	ἔγκυον,	ἂν μὲν ἐξαμβλώσῃ ἡ γυνὴ
[4, 8]	τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην. οἱ δὲ	ἐδάκρυόν	τε καὶ πολλὴν ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο
[4, 8]	εἰρήνη, φυλαττέσθω δ' ὥσπερ θεοῦ	ψῆφον	βεβαίαν εἰς αἰῶνα κειμένην ἀναιρεῖν,
[4, 8]	κατὰ φόβον ἰσχύος προσνέμοι τὴν	ψῆφον	κεκρίσθαι: τοῦ θεοῦ γὰρ ἰσχύς
[4, 2]	πραγμάτων καλῶς ἐβουλεύετο καὶ τὸν	ἀδελφὸν	εἰδὼς κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ
[4, 2]	ἀφελέσθαι τὴν ἱερωσύνην τὸν Μωυσέος	ἀδελφὸν	καὶ τοῦτον αὐτὸν ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο
[4, 1]	νῦν βουλομένοις πονεῖν ἀεὶ παρέσεσθαι	σύμμαχον:	εἶναί τε καὶ κατ' αὐτοὺς
[4, 6]	δίδωσι μυρίων κτῆσιν ἀγαθῶν καὶ	σύμμαχον	εἰς ἅπαντα καὶ ἡγεμόνα τὴν
[4, 8]	τούτων εὐμενῆ τὸν θεὸν καὶ	σύμμαχον,	ὅμως ἀξιοῦτε μὴ ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν
[4, 6]	τῇ θλίψει τῇ πρὸς τὸν	τριγχόν.	ὡς δ' ἐγκειμένου τοῦ ἀγγέλου
[4, 6]	αὐτῶν ἔκειτο τοῦ στρατοπέδου σταδίους	ἀπέχον	ἑξήκοντα. κατιδὼν δ' αὐτοὺς ἐκεῖνος
[4, 8]	ἀρίστην τῶν Χαναναίων καὶ πλείστην	παρέχον	τοῖς ἐπ' αὐτοῦ κατοπτεύειν, ἀπέπεμπε
[4, 5]	αὐτοῖς συνέπεσε καὶ τότε δυσκόλως	εἶχον,	ἀπαλλάξαι διαγνοὺς ἤρετο τὸν θεόν,
[4, 5]	ἀφθονίαν τῶν ἐκ τῆς γῆς	εἶχον	μεστῆς ἔτι τῶν καρπῶν ὑπαρχούσης,
[4, 7]	(Μωυσῆς δὲ γηραιὸς ἤδη τυγχάνων	διάδοχον	ἑαυτοῦ Ἰησοῦν καθίστησιν ἐπί τε
[4, 8]	καλέσας ὀνόματι τρεφέτω τοῦ κλήρου	διάδοχον:	τοῦτο γὰρ καὶ τοῖς δημοσίοις
[4, 8]	ἀνάμνησιν φέρων μηδὲ παρ' ὃν	ἔπασχον	αὐτὰ καιρὸν ἐν ὀργῇ γενόμενος,
[4, 2]	οὐκ ἂν ἐμαυτῷ παρεὶς δοῦναι	παρέσχον	ἑτέρῳ συγγενέστερος ὢν ἐμαυτῷ τἀδελφοῦ,
[4, 4]	ἐκάθηρε Μωυσῆς τούτῳ τῷ τρόπῳ:	μόσχον	θήλειαν, ἀρότρου μὲν καὶ γεωργίας
[4, 3]	ἐπὶ τοῖς θυμιατηρίοις ὁπόσα κομίζοντες	ἔτυχον.	ἐξέλαμψε δὲ πῦρ τοσοῦτον ὅσον
[4, 5]	δύναμις αὐτοῦ παρέχουσα θᾶττον αὑτὴν	εὔψυχον	εἶναι δοκεῖν τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη.
[4, 1]	αὐτῶν τὴν ἔφοδον οὐδὲ τὴν	πληθὺν	γενναίως αὐτοὺς ἐδέξαντο, τῶν δὲ
[4, 8]	ἐπιχειρήσειε, καὶ πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν	πληθύν,	ἐπεί, φησί, πρὸς τοὺς ἡμετέρους
[4, 3]	ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην σῶζε τὴν	πληθὺν	ἑπομένην τοῖς σοῖς προστάγμασιν, ἀπαθῆ
[4, 8]	πᾶσαν διαφθείραντας τὴν ἐν αὐτῇ	πληθὺν	καθὰ πρέπει, τὸν βωμόν τε
[4, 4]	ἡ δὲ τῶν Ἑβραίων στάσις	πολὺν	ἀκμάσασα χρόνον τοῦτον ἐπαύθη τὸν
[4, 2]	τῆς ἄλλης ἀξιώσεως ὑπάρχει. καὶ	νῦν	Ἀαρῶνι τὴν ἱερωσύνην οὐκ ἐπειδὴ
[4, 5]	ἀγῶνα καὶ τοὺς στρατιώτας παρώρμα,	νῦν	αὐτοὺς ἀξιῶν τῆς τοῦ πολεμεῖν
[4, 2]	αὐτῆς ἀξιῶν ἐπιτραπῆναι καὶ τοῦτο	νῦν	αὐτῷ συγχωρηθῆναι> περὶ αὐτῆς σπουδάσαι,
[4, 1]	τε παρασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν καὶ	νῦν	βουλομένοις πονεῖν ἀεὶ παρέσεσθαι σύμμαχον:
[4, 3]	μὲν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας αὐτῶν,	νῦν	δ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας μεγάλους
[4, 8]	παιδείαν τῶν ἀρίστων εἶναι χρησίμου.	νῦν	δέ, συγγνώμην γὰρ χρὴ νέμειν
[4, 6]	ἐμοὶ τοιούτων ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο.	νῦν	δέ, χαρίζεσθαί τε γὰρ αὐτῷ
[4, 8]	τοῦ θεοῦ, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲ	νῦν	ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας
[4, 6]	σωφρονήσαντας αὐτοὺς ἐπὶ τῆς ἐρήμου	νῦν	ἐν τοῖς ἀγαθοῖς ὄντας παροινεῖν,
[4, 6]	τιμῆσαι ξενίοις δεομένους ἐπείσθημεν. καὶ	νῦν,	ἐπεί φατε πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως
[4, 6]	οὐ γὰρ ἄλλο τι μέχρι	νῦν	ἢ προσχήματι νόμων καὶ τοῦ
[4, 8]	συμφέροντος. θεός τε ὁ μέχρι	νῦν	ἡγεμονεύσας ἡμῖν, καθ' οὗ βούλησιν
[4, 6]	πληγὰς ἐπιφέρειν μὴ συνιείς, ὅτι	νῦν	κατὰ θεοῦ προαίρεσιν οἷς αὐτὸς
[4, 8]	ὑμᾶς οἱ ἡγεμόνες πράττειν ἀξιῶσι:	νῦν	μὲν γὰρ ἐν τῷ τοὺς
[4, 4]	μὲν Ἄρκην λεγομένην Πέτραν δὲ	νῦν	ὀνομαζομένην. ἐνταῦθα ὑψηλοῦ περιέχοντος ὄρους
[4, 3]	ἐμὴν χάριν. παράστησον δὲ καὶ	νῦν,	ὅτι πάντα σῇ προνοίᾳ διοικεῖται
[4, 3]	παντὶ δεινῷ τοὐμὸν ἀντιτάξας πρόθυμον.	νῦν	οὖν ἐπεὶ κακουργεῖν ὑποπτεύομαι παρ'
[4, 8]	προτιμήσητε διάταξιν μήτ' εὐσεβείας ἧς	νῦν	περὶ τὸν θεὸν ἔχοντες καταφρονήσαντες
[4, 8]	ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ συναγαγών, ὅπου	νῦν	πόλις ἐστὶν Ἀβίλη, φοινικόφυτον δ'
[4, 8]	ἢ παύσαισθε, ἀλλ' ὧν τε	νῦν	ὑμῖν ἐστιν ἀγαθῶν ἡ κτῆσις
[4, 6]	ἑνὸς πατρὸς γεγόνατε. ἀλλὰ τὸν	νῦν	ὑμῶν ὀλίγον ἡ Χαναναίων χωρήσει
[4, 7]	Ἀράβων ἔχουσα γῆς καὶ μέχρι	νῦν	ὑπὸ παντὸς τοῦ Ἀραβίου τοῦ
[4, 8]	δ' ὅτι ἂν πολεμικὸν ἢ	νῦν	ὑφ' ὑμῶν ἢ ὕστερον ἐπὶ
[4, 6]	γένοιτο τεκμήριον ἧς ἔχειν τε	νῦν	φατε πρὸς ἡμᾶς εὐνοίας καὶ
[4, 2]	τοῦ θεοῦ παντάπασιν ἀλόγιστον. κρινεῖ	τοίνυν	πάλιν αὐτός, τίνας βούλεται τὰς
[4, 5]	διπλασίονος ἑνὶ πήχει μείζονα. τούτου	τοίνυν	πταίσαντος οὐκ εἰς τὸ παρὸν
[4, 4]	κατατίθησιν εἰς χωρίον καθαρώτατον. τοὺς	οὖν	ἀπὸ νεκροῦ μεμιασμένους τῆς τέφρας
[4, 6]	πρὸς μηδένα τοιούτου τυγχάνοντος. δεῖν	οὖν	αὐτοῖς ἔλεγον ἢ ταὐτὰ πᾶσιν
[4, 8]	ἀκροᾶσθαι τοῦ θεοῦ. πενθεῖ μὲν	οὖν	αὐτὸν ὁ λαὸς ἐφ' ἡμέρας
[4, 2]	καὶ πρὸς τὸν ἡγεμόνα. στάσις	οὖν	αὐτοὺς οἵαν ἴσμεν οὔτε παρ'
[4, 5]	τοῖς τοξεύμασι κατελάμβανον. φόνος τε	οὖν	γίνεται πολὺς καὶ τραύμασιν ἐπόνουν
[4, 3]	χρηστὰ τῷ λαῷ. τότε μὲν	οὖν	διαλύουσι τὸν σύλλογον, τῇ δ'
[4, 6]	θεῷ δοκοῦντες ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται μὲν	οὖν	ἐκ τῶν τάξεων ἄνδρες οὐκ
[4, 3]	δεινῷ τοὐμὸν ἀντιτάξας πρόθυμον. νῦν	οὖν	ἐπεὶ κακουργεῖν ὑποπτεύομαι παρ' ἀνδράσιν,
[4, 7]	ἂν καταστήσωνται τὰ πάντα. λαβόντες	οὖν	ἐπὶ τούτοις τὴν χώραν καὶ
[4, 6]	τὸν ἥλιον ἐκπορίζοντος. γῆν τε	οὖν	ἐφ' ἣν ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε
[4, 5]	χωρίου περίεισιν αὐτὴν Ἰόρδανος. (Οὕτως	οὖν	ἐχόντων τῶν πραγμάτων ἐπιτίθεται τοῖς
[4, 6]	τὴν αἰτίαν εἰληφότας. ἀπόλλυνται μὲν	οὖν	καὶ ὑπὸ τῆς τούτων ἀνδραγαθίας
[4, 4]	θεὸς ἐπισημήνῃ τῇ βακτηρίᾳ. δόξαν	οὖν	κομίζουσιν οἵ τε ἄλλοι καὶ
[4, 8]	τῇ γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία μὲν	οὖν	κράτιστον καὶ ὁ κατ' αὐτὴν
[4, 1]	θεοῦ κωλύοντι προσσχοῖεν. τὴν ἀπορίαν	οὖν	λογιζόμενοι καὶ τὴν ἐρημίαν, ὑφ'
[4, 8]	οὐ γὰρ εἶναι νόμιμον. ταῦτ'	οὖν	Μωυσῆς διέταξε καὶ τὸ Ἑβραίων
[4, 3]	ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν θέμενος. τὰ μὲν	οὖν	πρεσβύτερα τῆς ἐμῆς γενέσεως αὐτὸς
[4, 5]	αὐτῆς ἀγαθοῖς ἱκανὴ τρέφειν. πρὸς	οὖν	Σιχῶνα τὸν βασιλεύοντα τῆς χώρας
[4, 2]	ταύτην ἀφελέσθαι τὸν θεόν. τῆς	οὖν	στάσεως καὶ τῆς διὰ τοῦτο
[4, 2]	εἰ μὴ προενόησε. τήν τε	οὖν	στάσιν καὶ ὅσα μετ' αὐτὴν
[4, 6]	δημοσίᾳ πάντες εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς μὲν	οὖν	στρατοπεδεύει καὶ ἀγαγὼν τὴν δύναμιν
[4, 2]	τὴν ἱερωσύνην πεπραγμένοις δυνάμενον. θυμιάσετε	οὖν	συνελθόντες ἐν φανερῷ παντὶ τῷ
[4, 5]	τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν πρώτην	οὖν	σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες ἀντιστῆναι καὶ
[4, 8]	ἐκείνου διημαρτηκότος τῆς ἀληθείας. ταῦτ'	οὖν	τὰ βιβλία παραδίδωσι τοῖς ἱερεῦσι
[4, 1]	τοῦ νομοθέτου συνεργίαν περιμένοντες. (Ὡς	οὖν	ταῦτ' ἄμεινον αὐτοῖς ἕξειν ἔκριναν
[4, 2]	δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο μὲν	οὖν	ταῦτα λέγων ὁ Κορῆς τοῦ
[4, 8]	ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν μὲν	οὖν	τοιάνδε Μωυσῆς κατέλιπε, νόμους δ'
[4, 5]	μαχίμου παντὸς ἀπολωλότος. Ἀμορραίους μὲν	οὖν	τοιοῦτο πάθος κατέλαβεν οὔτε φρονῆσαι
[4, 8]	οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις. (Παρορμήσας	οὖν	τὸν Ἰησοῦν ἐπὶ τοὺς Χαναναίους
[4, 6]	φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ'	οὖν	τὸν στρατὸν τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι
[4, 5]	ἐπιθυμίᾳ τοῦ πιεῖν. ἐπὶ ποταμὸν	οὖν	τοὺς πλείους καταραχθέντας, καὶ ὅσον
[4, 8]	τῶν ἄλλων ζῴων. (Αὕτη μὲν	οὖν	ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν νόμων κατὰ
[4, 8]	ἐν ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων. φέρε	οὖν	ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς τ'
[4, 6]	ἀφ' ὑμετέρου γένους οἰκήτορας. θαυμάζετε	οὖν,	ὦ μακάριος στρατός, ὅτι τοσοῦτος
[4, 8]	εἰ μὴ βούλεται γενέσθαι πικρότερος.	(Βοῦν	τοῖς κέρασι πλήττοντα ὁ δεσπότης
[4, 6]	μὲν παντοίων ἀγαθῶν ἐν εἰρήνῃ	χορηγοῦν,	νίκην δὲ καὶ κράτος ἐν
[4, 8]	μετ' ὀργῆς ὁμιλήσειαν αὐτῷ μετανοοῦντες	ἤλγουν,	ὡς ἅπαντα τὸν λαὸν εἰς
[4, 8]	μέγεθος, ὅση τότε Μωυσέος ἀποθανόντος.	ἐπόθουν	δ' αὐτὸν οὐχ οἱ πειραθέντες
[4, 5]	τὸ θεῖον. οἱ δ' ἧς	ἐπόθουν	ἐξουσίας λαβόμενοι καὶ τὰς πανοπλίας
[4, 6]	ταῦτα λέγων ἐπειρᾶτο τοὺς νέους	ἐπανορθοῦν	καὶ εἰς μετάνοιαν ἄγειν ὧν
[4, 3]	ὑπερηφανήσαντας: οἱ δ' οὐδὲν ἀντειπόντες	ἠκολούθουν.	οἱ δὲ περὶ Δαθάμην πυθόμενοι
[4, 3]	πρὸς τὴν ὄψιν τοῦ συμβεβηκότος	ἐβεβαίουν	τὴν κρίσιν, καὶ νομίζοντες ὡς
[4, 6]	δὲ ἀπιὼν ἤδη κἀπὶ τῷ	περαιοῦν	τὸν Εὐφράτην γενόμενος τόν τε
[4, 6]	ἀνῄρηται, ᾧ καὶ τὰ περιττὰ	μειοῦν	ἰσχὺς καὶ τὰ λείποντα διδόναι.
[4, 8]	ἐκείνων αὐτῶν ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον	ἀξιοῦν,	ὅτι μοχθηρῶν ἐγένοντο πατέρων, ἢ
[4, 8]	ἐξόδου τοῦ ζῆν δυσχεραίνοντας καταλιπεῖν	ἠξίουν	εἰς τὴν ἀνάμνησιν φέρων μηδὲ
[4, 1]	Χαναναίων πεῖραν λαμβάνειν: οὐ γὰρ	ἠξίουν	τοῖς Μωυσέος πειθαρχοῦντες λόγοις ἠρεμεῖν,
[4, 6]	γονεῖς. συγγινώσκειν τε ταῦτα φυλαττομέναις	ἠξίουν.	τῶν δὲ ἣν βούλονται πίστιν
[4, 8]	τὸ Ἑβραίων ἔθνος ἀκόλουθα τούτοις	ποιοῦν	διατελεῖ. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ τὸν
[4, 1]	κρατεῖν τῶν ἐθνῶν ἔφασκον, κἂν	ἀπαλλοτριοῦν	αὐτῶν Μωυσῆς ἐθελήσῃ τὸν θεόν:
[4, 8]	προφήτης καὶ ἡ γερουσία τὸ	δοκοῦν	ἀποφαινέσθωσαν. (Εἷς δὲ μὴ πιστευέσθω
[4, 8]	κοινωνοὶ ταλαιπωρίας, ἐπεὶ τῷ θεῷ	δοκοῦν	ἤδη καὶ τῷ γήρᾳ χρόνον
[4, 6]	καὶ παραγενόμενοι εἰς λόγους αὐταῖς	παρεκάλουν	μὴ φθονεῖν αὐτοῖς τῆς τοῦ
[4, 7]	καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι, κοινολογησάμενοι	παρεκάλουν	τὸν Μωυσῆν ἐξαίρετον αὐτοῖς τὴν
[4, 6]	ὁ νόμος αὐτῶν ἐκέλευε ποιοῦντες	διετέλουν,	ὡς διὰ παντὸς ἤδη τοῦ
[4, 8]	μᾶλλον ὡς ἀσθενέστεροι κρατεῖν λύπης	ἐδήλουν,	ὅτι τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ καὶ
[4, 8]	χρυσὸν ἢ ἄργυρον ὑφελόμενος τὸ	διπλοῦν	ἀποτινέτω. κτείνας δ' ἐπὶ τοῖς
[4, 8]	εὔνοιαν τῶν πρεσβείων τυγχάνειν, ὥστε	διπλοῦν	τὸ μέρος τῆς πατρῴας οὐσίας
[4, 8]	γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν ἐχέτω	καταδουλοῦν	αὐτήν, ἀλλ' ὅπη βούλεται χωρεῖν
[4, 2]	Μωυσέος ἀδελφὸν καὶ τοῦτον αὐτὸν	ἀτιμοῦν.	ἀνηρέθιστο δὲ καὶ τὸ πλῆθος
[4, 1]	τῷ παρ' ἐλπίδας ἀτυχῆσαι παντάπασιν	ἀθυμοῦν	οὐδὲν ἔτι χρηστὸν προσεδόκα λογιζόμενον,
[4, 8]	καρπῶν ὑγρὸν ἢ ξηρόν, κατὰ	νοῦν	αὐτοῖς τῶν παρὰ τοῦ θεοῦ
[4, 6]	προστάξας ὅτιπερ ἂν αὐτὸς κατὰ	νοῦν	αὐτῷ ποιήσειε τοῦτο σημαίνειν. (Καὶ
[4, 8]	μοι καὶ κατὰ πᾶσαν ἐπὶ	νοῦν	τῆς ἐπὶ τὸ βέλτιον ὑμῶν
[4, 8]	ἐστέρηνται κηδεμόνος περὶ τοῦ μέλλοντος	ἀπεθρήνουν,	τοῖς δὲ καὶ περὶ τούτου
[4, 8]	ἐπὶ τοῦ οἴκου μένειν καὶ	τεκνοῦν	ἐξ αὐτοῦ μὴ προσδέχοιτο ὑβρίζων
[4, 5]	οὖν γίνεται πολὺς καὶ τραύμασιν	ἐπόνουν	οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε ἐπὶ
[4, 1]	καὶ πραγματεύεσθαι μένειν αὐτοὺς ἀπόρους	ὑπενόουν,	ἵν' ἀεὶ τῆς ἐξ αὐτοῦ
[4, 8]	ἐξ ἀρότρου πόνων ἀπηλλάχθαι. βουσὶν	ἀροῦν	τὴν γῆν, καὶ μηδὲν τῶν
[4, 6]	μιμηταὶ γενόμενοι τῆς Φινεέσσου τόλμης	ἀνῄρουν	τοὺς ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ
[4, 4]	Μωυσῆν χάριτος τοῦ θεοῦ πεπρᾶχθαι,	κατηγόρουν	δ' αὐτοῦ τὴν ὀργὴν τοῦ
[4, 1]	κρατήσειν αὐτοὶ τῶν πολεμίων νομίζοντες	κατηγόρουν	μὲν αὐτοῦ καὶ πραγματεύεσθαι μένειν
[4, 5]	ὑπολαβόντες ἢ τὸ μάχεσθαι παρέξειν:	ἐθάρρουν	γὰρ ταῖς πόλεσιν οὔσαις ὀχυραῖς.
[4, 5]	καὶ τὰς πανοπλίας ἀναλαβόντες εὐθέως	ἐχώρουν	εἰς τὸ ἔργον. ὁ δὲ
[4, 4]	ἐπευφημοῦντες τοῖς δεδογμένοις τῷ θεῷ	συνεχώρουν	Ἀαρῶνι καλῶς ἔχειν τὴν ἀρχιερωσύνην.
[4, 8]	ἀλλὰ πολλάκις. (Παρορμήσας οὖν τὸν	Ἰησοῦν	ἐπὶ τοὺς Χαναναίους στρατιὰν ἐξάγειν,
[4, 7]	γηραιὸς ἤδη τυγχάνων διάδοχον ἑαυτοῦ	Ἰησοῦν	καθίστησιν ἐπί τε ταῖς προφητείαις
[4, 8]	τὸν Ἐλεάζαρον αὐτοῦ καὶ τὸν	Ἰησοῦν	καὶ προσομιλοῦντος ἔτι, νέφους αἰφνίδιον
[4, 7]	καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα καὶ	Ἰησοῦν	καὶ τοὺς ἐν τέλει πάντας
[4, 8]	νυκτός. οὕτως δὲ καὶ οἱ	ὁπωσοῦν	ὑπὸ τῶν νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες.
[4, 2]	ὑπὸ τῆς ἀπορίας καὶ συμφορᾶς	ἐξηγανάκτουν	καὶ πρὸς ἀλλήλους καὶ πρὸς
[4, 8]	τῆς συνοικούσης βουλόμενος διαζευχθῆναι καθ'	ἁσδηποτοῦν	αἰτίας, πολλαὶ δ' ἂν τοῖς
[4, 8]	τὴν φθορὰν συγκάταινον λαβών, ἀποθνησκέτω	σὺν	αὐτῇ: πονηροὶ γὰρ ὁμοίως ἑκάτεροι,
[4, 8]	τοῖν δυοῖν ὀροῖν ἀναστῆναι καὶ	σὺν	αὐτοῖς Λευίτας τε καὶ ἱερέας.
[4, 8]	καὶ μηδὲν τῶν ἑτέρων ζῴων	σὺν	αὐτοῖς> ὑπὸ ζεύγλην ἄγοντας, ἀλλὰ
[4, 6]	δ' αὐτὸς ἀφικνεῖται τὸν μάντιν	σὺν	βασιλικῇ θεραπείᾳ φιλοτίμως ἀγόμενος εἰς
[4, 8]	(Τῇ δ' ὑστεραίᾳ τὸν λαὸν	σὺν	γυναιξὶν ἅμα καὶ τέκνοις εἰς
[4, 2]	ἀντιποιεῖσθε κομίζων ἕκαστος θυμιατήριον οἴκοθεν	σὺν	θυμιάμασι καὶ πῦρ πάριτε. καὶ
[4, 8]	τὴν ἱερὰν πόλιν κομιζέτω, καὶ	σὺν	τῇ δεκάτῃ τοῦ ἄλλου καρποῦ
[4, 4]	ὡς εἶχεν ὅλης τῆς δαμάλιδος	σὺν	τῇ δορᾷ καὶ τοῖς ἐντὸς
[4, 6]	δ' εἰ νίκην τινὰ πρὸς	βραχὺν	καιρὸν κατ' αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε,
[4, 8]	ἕκαστον διαφαίνειν, ὅσα τε τὴν	ἰσχὺν	ἀποσημαίνειν δύναται τοῦ θεοῦ καὶ
[4, 5]	τῆς εὐπρεπείας πλεονεκτήμασι. τὴν δ'	ἰσχὺν	αὐτοῦ καὶ τὸ μέγεθος ἐτεκμηριώσαντο
[4, 2]	μηδὲ συνιέντας τῆς ἐπιβουλῆς τὴν	ἰσχὺν	ἀφαιρεῖται: ὅστις γὰρ αὐτῷ σύνοιδεν
[4, 3]	ὧν ἔπαθον καὶ ὅτι τὴν	ἰσχὺν	τοῦ θεοῦ νομίσειαν ἀπατᾶσθαι δύνασθαι.
[4, 6]	μὲν τοιαῦτα ἐπεθείαζεν οὐκ ὢν	ἐν	ἑαυτῷ τῷ δὲ θείῳ πνεύματι
[4, 2]	παρεὶς δοῦναι παρέσχον ἑτέρῳ συγγενέστερος	ὢν	ἐμαυτῷ τἀδελφοῦ, καὶ πρὸς ἐμαυτὸν
[4, 6]	ὁ μὲν τοιαῦτα ἐπεθείαζεν οὐκ	ὢν	ἐν ἑαυτῷ τῷ δὲ θείῳ
[4, 1]	ἐρημίαν βίος ἀηδὴς καὶ χαλεπὸς	ὢν	ἐπόνει καὶ κωλύοντος τοῦ θεοῦ
[4, 2]	ὑπὸ φθόνου, καὶ γὰρ φυλέτης	ὢν	ἐτύγχανεν αὐτοῦ καὶ συγγενής, ἀχθόμενος
[4, 2]	βοῶν ἐφ' ὅσον ἐδύνατο, δεξιὸς	ὢν	καὶ κατὰ τἆλλα καὶ πλήθεσιν
[4, 6]	διελθεῖν, ἀλλ' εὐμενὴς αὐτοῖς οὗτος	ὢν	καὶ σπεύδων αὐτοῖς εὐδαίμονα βίον
[4, 2]	πλουτεῖν ἐκείνου μᾶλλον μὴ χείρων	ὢν	κατὰ γένος αὐτὸς ἀπέλαυε. παρά
[4, 8]	τὸν θεόν, ὃν οὐδεὶς πονηρὸς	ὢν	λανθάνει. εἰ δὲ μηδὲν ἐπίβουλον
[4, 2]	τυγχάνειν γένει μὲν ὁ αὐτὸς	ὢν	Μωυσεῖ, πλούτῳ δὲ καὶ ἡλικίᾳ
[4, 8]	τῆς ἀγαπωμένης παῖς γενόμενος νεώτερος	ὢν	τοῦ ἐκ τῆς ἑτέρας φύντος
[4, 8]	καὶ τὰ τέλη τῶν φυλῶν,	ὧν	ἀκροᾶσθε μὴ χαλεπῶς, γινώσκοντες ὅτι
[4, 8]	τύχωσιν, οἳ γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς καὶ	ὧν	ἂν δέωνται παρ' αὐτῶν ἕξουσι,
[4, 8]	αὐτοῖς μηδὲν ἐξέστω. μηδὲ τρυγῶντες	ὧν	ἂν εἰς τὰς ληνοὺς κομίζωσιν
[4, 6]	εἰς μνήμην τὴν ἐμήν. ἐξ	ὧν	ἁπάντων λαβόντων τέλος ὁποῖον ἐκεῖνος
[4, 6]	σπουδῆς ἐστί μοι καὶ Μαδιηνίταις,	ὧν	ἀπώσασθαί μοι τὴν ἀξίωσιν οὐκ
[4, 6]	(Τοῦ δὲ Ζαμβρίου ταῦτα περὶ	ὧν	αὐτός τε ἠδίκει καὶ τῶν
[4, 8]	πλῆθος διώκων χρημάτων μηδ' ἵππων,	ὧν	αὐτῷ παραγενομένων ὑπερήφανος ἂν τῶν
[4, 8]	οἳ γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς καὶ ὧν	ἂν	δέωνται παρ' αὐτῶν ἕξουσι, γενόμενόν
[4, 6]	ἐπιθυμίαν. κρείττων δὲ ὁ θεὸς	ὧν	ἐγὼ χαρίζεσθαι διεγνώκειν: καὶ παντελῶς
[4, 8]	μηδὲν ἐξέστω. μηδὲ τρυγῶντες ὧν	ἂν	εἰς τὰς ληνοὺς κομίζωσιν εἰργέτωσαν
[4, 8]	τεσσαρακοστῷ ἔτει γεγραμμένους παραδίδωσι, περὶ	ὧν	ἐν ἑτέρᾳ γραφῇ λέξομεν. ταῖς
[4, 6]	καὶ ὅσα πόλεσι ταῖς ἀξιολογωτάταις,	ὧν	ἐνίαις οὐδ' οἰκεῖσθαί πω συνέβαινε
[4, 3]	ἂν ὑπόμνησις εἴη τοῖς αὖθις	ὧν	ἔπαθον καὶ ὅτι τὴν ἰσχὺν
[4, 1]	τοῦ ἔθνους διὰ τοὺς προγόνους	ὧν	ἐπετρόπευσε καὶ διὰ τὴν αὐτῶν
[4, 8]	στρατεύσαντας ἐπ' αὐτοὺς τιμωρίαν ἀπολαβεῖν	ὧν	ἐπὶ τῆς ἐρήμου τυγχάνοντας ἐποίησαν
[4, 6]	ἐπανορθοῦν καὶ εἰς μετάνοιαν ἄγειν	ὧν	ἔπραττον. (Ἀναστὰς δὲ μετ' αὐτὸν
[4, 8]	ἔτει γεγραμμένους παραδίδωσι, περὶ ὧν	ἐν	ἑτέρᾳ γραφῇ λέξομεν. ταῖς δ'
[4, 8]	τοῖς θυρώμασιν αὐτῶν τὰ μέγιστα	ὧν	εὐεργέτησεν αὐτοὺς ὁ θεὸς ἔν
[4, 4]	εἰς ἐκκλησίαν, καὶ> περὶ μὲν	ὧν	ἠκροᾶτο εἰς ἀπολογίαν οὐ καθιστάμενος,
[4, 8]	χρόνον ἐτῶν εἴκοσι καὶ ἑκατόν,	ὧν	ἦρξε τὸ τρίτον μέρος ἑνὶ
[4, 7]	οὕτω σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς δὲ ὑπὲρ	ὧν	καὶ προεῖπον ἐπὶ τὴν Μαδιηνιτῶν
[4, 8]	ἐποιοῦντο τοῦ στρατηγοῦ μεμνημένοι τε	ὧν	κινδυνεύσειε καὶ προθυμηθείη τῆς περὶ
[4, 8]	ἀλλαχόθεν ἀνθρώπους ξενίων τυχεῖν ἀξιοῦντας	ὧν	ὁ θεὸς καθ' ὥραν αὐτοῖς
[4, 5]	ταῖς πόλεσιν οὔσαις ὀχυραῖς. παρ'	ὧν	οὐδὲν αὐτοῖς ὄφελος ἦν εἰς
[4, 8]	βουλομένου τοῦ θεοῦ τῆς ἐξ	ὧν	πεπόνηκε χρήσεως ὑστερεῖν τὸν ἐργασάμενον.
[4, 6]	ἂν οὐδεὶς κυριώτερον αὑτὸν περὶ	ὧν	πράξαιμι γνώμης τῆς ἐμῆς ἀποφαινόμενος.
[4, 6]	ἐγὼ δ' ἂν στεροίμην εἰκότως	ὧν	πράττω νυνὶ κρίνας ἀγαθὰ ταῦτ'
[4, 8]	ἡμέτερον λαὸν εὐεργετεῖν ἠθέλησεν. ἀνθ'	ὧν	προευλογῆσαι τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν,
[4, 8]	αὐτὴν αὐτῷ προσηγορίαν ἔχουσιν οὐχ	ὧν	προσῆκεν αὐτοῖς παρὰ τῶν παίδων
[4, 5]	τὴν γῆν μήτε τοὺς ἐνοικοῦντας,	ὧν	Σιχὼν ἐκράτει, τοῖς τε κατὰ
[4, 3]	γὰρ ἂν οὕτως ἀγαθὸς ὑπηρέτης	ὧν	σὺ προστάσσεις. εἰ δ' ἀληθεῖς
[4, 6]	τε καὶ πρὸς ὀλίγον, ὑφ'	ὧν	ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν ἐπὶ
[4, 8]	τὸ Μωυσῆν εἶναι τὸν παρακαλοῦντα.	ὧν	τε ἐπὶ τῆς ἐρήμου μετ'
[4, 8]	τὴν τῶν νόμων φυλακὴν σπουδάσασιν	ὧν	τε Μωυσῆς εἶπε μὴ παρακουσαμένοις,
[4, 8]	ἀτυχήσαιτέ ποτ' ἢ παύσαισθε, ἀλλ'	ὧν	τε νῦν ὑμῖν ἐστιν ἀγαθῶν
[4, 8]	ὑμῖν καὶ τοὺς νόμους πάντων	ὧν	τε παρέσχηκε καὶ μένων εὐμενὴς
[4, 8]	τρεῖς ἢ τὸ τελευταῖον δύο,	ὧν	τὴν μαρτυρίαν ἀληθῆ ποιήσει τὰ
[4, 6]	ὄλεθρον τὴν στρατιὰν ἐξέπεμπε, περὶ	ὧν	τῆς ἐπ' αὐτοὺς ἐξόδου μετὰ
[4, 8]	ὃ διέθηκεν ἂν ἐκείνους καθ'	ὧν	τὸ φάρμακον ἦν παρεσκευασμένον. (Πηρώσας
[4, 8]	ὑποστρατήγῳ χρώμενος ἐμοὶ καὶ ὑπηρέτῃ	ὧν	τὸν ἡμέτερον λαὸν εὐεργετεῖν ἠθέλησεν.
[4, 7]	τῶν ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα γενησομένας,	ὧν	τρεῖς ἀπέδειξε τοῖς ἐπ' ἀκουσίῳ
[4, 2]	οὐκ ἀποστερῶ τιμῆς, κἂν ὑστερῶσιν	ὧν	ὑμῖν ἐκ πλούτου καὶ τῆς
[4, 4]	μὲν ἱερεῦσι Μωυσῆς τοσαύτην, πάρεξ	ὧν	ὑπὲρ ἁμαρτημάτων θύων ὁ λαὸς
[4, 6]	μένειν καὶ δεσποίνας ἀποδειχθησομένας πάντων	ὧν	ὑπῆρχεν αὐτοῖς. ταῦτα δὲ ὀμνύντες
[4, 6]	ὀμνύντες ἔλεγον καὶ θεὸν μεσίτην	ὧν	ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι δακρύοντές τε καὶ
[4, 8]	καὶ πρὸς τὴν φθορὰν συγκάταινον	λαβών,	ἀποθνησκέτω σὺν αὐτῇ: πονηροὶ γὰρ
[4, 8]	λειπούσας τεσσαράκοντα τῷ δημοσίῳ σκύτει	λαβὼν	τιμωρίαν ταύτην αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω,
[4, 5]	τριακονθήμερον ἄγοντος, ἐπεὶ τοῦτ' ἐλώφησεν,	ἀναλαβὼν	ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν στρατὸν παρῆν
[4, 8]	τι καὶ θεῖον χρῆμα ὁ	παραλαβὼν	φυλακῆς ἀξιούτω, καὶ μηδεὶς ἀποστερῆσαι
[4, 6]	τοῖς πρέσβεσιν. ὁ δ' οὐχ	ὑπολαβὼν	ἀπάτῃ ταῦτα τὸν θεὸν κεκελευκέναι
[4, 7]	εἶναι βοσκήματα τρέφειν. ὁ δ'	ὑπολαβὼν	αὐτοὺς δείσαντας τὴν πρὸς Χαναναίους
[4, 7]	ἐπώνυμος τὸ πᾶν ἀξίωμα τῆς	Ἀράβων	ἔχουσα γῆς καὶ μέχρι νῦν
[4, 5]	Γαλαδηνῆς καὶ Γαυλανίτιδος βασιλεὺς στρατὸν	ἄγων,	καὶ σπεύδων μὲν ὡς ἐπὶ
[4, 7]	Μωυσέος Φινέει κελεύσαντος. ὃς ἧκεν	ἄγων	τὸν στρατὸν ἀπαθῆ καὶ λείαν
[4, 4]	τὴν δίοδον ἔνοπλον τὴν στρατιὰν	ἀγαγὼν	προαπήντα τῷ Μωυσεῖ, κωλύσων αὐτοὺς
[4, 6]	~(Μωυσῆς μὲν οὖν στρατοπεδεύει καὶ	ἀγαγὼν	τὴν δύναμιν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῳ
[4, 4]	καὶ ὕσσωπον καὶ φοινικτὸν ἔριον:	συναγαγὼν	δ' αὐτῆς ἅπασαν τὴν τέφραν
[4, 6]	Μωυσῆς, μὴ γένηταί τι χεῖρον,	συναγαγὼν	εἰς ἐκκλησίαν τὸν λαὸν οὐδενὸς
[4, 8]	τότε γὰρ ὥριον εἶναι, καὶ	συναγαγὼν	εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν κομιζέτω,
[4, 8]	Μωυσῆς ἐκκλησίαν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ	συναγαγών,	ὅπου νῦν πόλις ἐστὶν Ἀβίλη,
[4, 8]	ἅμα καὶ τέκνοις εἰς ἐκκλησίαν	συναγαγών,	ὡς παρεῖναι καὶ τὰ ἀνδράποδα,
[4, 4]	πᾶσαν, μικρὸν ἄπωθεν τοῦ στρατοπέδου	προαγαγὼν	εἰς χωρίον καθαρώτατον ὁ ἀρχιερεὺς
[4, 8]	τοῦ δακρύων αὐτὸν ἄξιον ὑπολαμβάνειν	ἀπάγων	αὐτοὺς χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ παρεκάλει.
[4, 6]	ἀπολέσθαι. καὶ ὁ μὲν ταῦτα	λέγων	ἐπειρᾶτο τοὺς νέους ἐπανορθοῦν καὶ
[4, 2]	τοῖς συγγενέσι κατεβόα δεινὸν εἶναι	λέγων	Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ θηρώμενον κατασκευάσαι
[4, 2]	περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο μὲν οὖν ταῦτα	λέγων	ὁ Κορῆς τοῦ κοινοῦ προνοεῖσθαι
[4, 6]	τῶν τριγχῶν ἀναισθήτως ἔχουσα τῶν	πληγῶν,	ἃς ὁ Βάλαμος ἐπέφερεν αὐτῇ
[4, 6]	ὁ ἄγγελος ἐναργὴς ἐνεκάλει τῶν	πληγῶν,	ὡς οὐχὶ τοῦ κτήνους ὄντος
[4, 8]	τῆς πολιτείας καὶ ταῖς τῶν	στρατηγῶν	ἀρεταῖς, οἳ πρόνοιαν ἕξουσιν ὑμῶν
[4, 6]	πολέμους ἐπιθυμίαν ὑπερέτεινον. καὶ Μωυσῆς	ὀλίγων	ἡμερῶν θύσας χαριστήρια πρῶτον τῷ
[4, 6]	γάρ, μὴ πολλοὶ τῆς τῶν	λόγων	ἀσελγείας αὐτοῦ μιμηταὶ γενόμενοι ταράξωσι
[4, 3]	ἐλθέ μοι τούτων ἀκροατὴς τῶν	λόγων:	σὲ γὰρ οὔτε πραττόμενον οὔτε
[4, 6]	αἰώνιον παρασχεῖν ἐμοὶ τοιούτων ἀπαγγελίαν	λόγων	ὑπέθετο. νῦν δέ, χαρίζεσθαί τε
[4, 6]	πρέσβεων ἄνδρας τῶν παρ' αὐτοῖς	ἀξιολόγων	παρακαλέσοντας τὸν μάντιν ἐλθεῖν, ὅπως
[4, 3]	πυθόμενοι τὸν Μωυσῆν μετὰ τῶν	ἀξιολόγων	τῆς πληθύος πρὸς αὐτοὺς παραγινόμενον
[4, 4]	ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι δώσειν	ὁμολογῶν,	ἀγοράν τε τῷ στρατῷ χορηγῆσαι
[4, 5]	ἀνήρ, ὡς ἴσα τὰ τῶν	ἔργων	εἶναι τοῖς τοῦ μεγέθους καὶ
[4, 3]	ἡδονὴν λαμβανόντων, εἰ Μωυσῆς ἐλεγχθείη	κακουργῶν,	τῶν δὲ φρονίμων, εἰ πραγμάτων
[4, 2]	προειδὼς καὶ τὸν λαὸν παροξυνόμενον	ἰδὼν	οὐκ ἔδεισεν, ἀλλὰ θαρρῶν οἷς
[4, 8]	γένοιτο γὰρ ἂν οὕτω τῶν	παίδων	τὰ φρονήματα ἐλευθέρια καὶ πρὸς
[4, 8]	ὧν προσῆκεν αὐτοῖς παρὰ τῶν	παίδων	τυγχανόντων, καὶ νόμος κολαστὴς γίνεται
[4, 8]	ἑκατέροις ὑπαρχόντων γενομένων, ἀλλ' ὅπως	παίδων	τύχωσιν, οἳ γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς καὶ
[4, 8]	ὑφ' ὑμῶν ἢ ὕστερον ἐπὶ	παίδων	ὑμετέρων γένηται τοῦθ' ὑπερόριον πραχθείη.
[4, 8]	τῶν αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ μεγίστων	ὀνειδῶν	καὶ σκεδασθέντες διὰ τῆς οἰκουμένης
[4, 8]	ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν ἐπὶ τοῖς ἠγνοημένοις	ὀνειδῶν.	οὕτως γὰρ ἂν ὅ τε
[4, 8]	τοῦτον πρόσβασις ἔστω μὴ διὰ	βαθμίδων,	ἀλλὰ προσχώσεως αὐτῷ καταπρανοῦς γενομένης.
[4, 8]	λάκκον ὀρύξαντες ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν ὥστε	σανίδων	ἐπιβολαῖς ἔχειν κεκλεισμένα, οὐχ ὅπως
[4, 8]	ἣ πιπρασκέσθω μὲν ἐπὶ τῶν	πατρίδων,	εἰς δὲ τὰς εὐωχίας ὑπηρετείτω
[4, 6]	τοῦ στρατοπέδου σταδίους ἀπέχον ἑξήκοντα.	κατιδὼν	δ' αὐτοὺς ἐκεῖνος βωμούς τε
[4, 7]	ἕτεραι πόλεις ἔμελλον ἀνατεθήσεσθαι τῶν	Λευίτιδων	πόλεων τοῖς φυγάσιν εἰς κατοικισμὸν
[4, 3]	γῆν ἡμῖν ἀμαθῶς ἔχουσι τῶν	ὁδῶν	ποιήσας τὸ πέλαγος καὶ τὴν
[4, 4]	φυομένων καρπῶν ἐπιφέρειν, καὶ τῶν	τετραπόδων	δὲ τῶν εἰς τὰς θυσίας
[4, 7]	καὶ τῆς Μανασσίτιδος ἡμίσεια πλήθει	τετραπόδων	εὐδαιμονοῦντες καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι,
[4, 6]	οἷς Μαδιηνῖται παρακαλοῦσι. τοῦ δ'	ἐμποδὼν	στάντος ἀφικνεῖται πρὸς τοὺς πρέσβεις,
[4, 6]	εὐμενὴς αὐτοῖς οὗτος ὢν καὶ	σπεύδων	αὐτοῖς εὐδαίμονα βίον καὶ κλέος
[4, 5]	Γαυλανίτιδος βασιλεὺς στρατὸν ἄγων, καὶ	σπεύδων	μὲν ὡς ἐπὶ συμμαχίαν τὴν
[4, 6]	ἔχων, πέμπουσι μετὰ τῶν Βαλάκου	πρέσβεων	ἄνδρας τῶν παρ' αὐτοῖς ἀξιολόγων
[4, 8]	αἰτησάσθω τὸν θεὸν εὐμενῆ καὶ	ἵλεων	αὐτῷ διὰ παντὸς εἶναι καὶ
[4, 5]	μὲν ἀπορραγέντες ἔφευγον ἐπὶ τῶν	πόλεων,	οἱ δὲ πρὸς τὴν δίωξιν
[4, 5]	προνομῇ χρώμενον ἁλισκομένων καὶ τῶν	πόλεων:	οὐδὲν γὰρ παρὰ τούτων ἦν
[4, 7]	πόλεις ἔμελλον ἀνατεθήσεσθαι τῶν Λευίτιδων	πόλεων	τοῖς φυγάσιν εἰς κατοικισμὸν Μωυσέος
[4, 4]	(Τῶν μὲν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ	πόλεων	τρισκαίδεκα παραχωρῆσαι τοὺς Λευίτας αὐτοῖς
[4, 8]	δὲ μηνύοντος αἱ ἀρχαὶ τῶν	πόλεων	τῶν πλησίον τῇ χώρᾳ, ἐν
[4, 8]	γὰρ χρὴ νέμειν ἐφ' ἁμαρτήμασι	νέων,	ἀπόχρη σοι ὅσα τῆς εἰς
[4, 8]	μὲν τούτοις θεραπεύηται τὸ τῶν	νέων	αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν ἐπὶ τοῖς
[4, 6]	στρατοῦ τὴν παρανομίαν χωρεῖν τῶν	νέων	καὶ στάσιν αὐτοῖς πολὺ χείρω
[4, 8]	καὶ κατασκαφῆναι πόλεις καὶ τὸν	νεὼν	καταπρησθῆναι καὶ πραθέντας δουλεύειν ἀνδράσιν
[4, 6]	αὐτοὺς λέγειν: (Ἡμῖν, ὦ κράτιστοι	νέων,	οἶκοί τέ εἰσι πατρῷοι καὶ
[4, 8]	ἔχουσα. (Ὅσοι δ' ἂν τῶν	νέων	περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς καὶ τὴν
[4, 8]	πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν λογιστέον τῶν	νέων	πολλὰ παρὰ τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν
[4, 8]	εἰς ἣν ἀποφήνωσι πόλιν τὸν	νεὼν	τρὶς τοῦ ἔτους οἱ ἐκ
[4, 8]	ὥρᾳ γάμου γενόμενοι παρθένους ἐλευθέρας	γονέων	ἀγαθῶν, ὁ δὲ μὴ μέλλων
[4, 6]	ἄφθονος καὶ ἡ παρὰ τῶν	γονέων	καὶ τῶν οἰκείων εὔνοια καὶ
[4, 8]	νόμους τοῖς συνεχέσι κατὰ τῶν	γονέων	τολμήμασι, προαχθεὶς ὑπ' αὐτῶν τούτων
[4, 6]	ἀπόλλυνται μὲν οὖν ἐκ τῶν	τάξεων	ἄνδρες οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων καὶ
[4, 5]	ὡρμημένος καὶ διὰ πάσης ἐρήμου	ῥέων	εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην ἐκδίδωσιν
[4, 4]	μόνοι δαπανῶσιν οἱ ἄρρενες τῶν	ἱερέων	αὐθημερόν. (Ὡς δὲ ταῦτα μετὰ
[4, 3]	ἱερωσύνης ἁμιλλωμένους διὰ τὴν τῶν	ἱερέων	δοκιμασίαν, ἵν' οὗ προσδέξηται τὴν
[4, 8]	γάμων καταλευέσθω, ἂν δ' ἐξ	ἱερέων	ᾖ γεγενημένη, καιέσθω ζῶσα. δύο
[4, 6]	αἷς αὐτὸν ἀντὶ μεγάλων λάβοι	δωρεῶν	παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικαλοῦντος, ἐλθόντα
[4, 8]	ἀναιρεῖν, ὡς πολέμων ἐντεῦθεν καὶ	στάσεων	γινομένων ἐκ τοῦ πλεονεκτοῦντας προσωτέρω
[4, 6]	κριοὺς παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος δὲ διὰ	ταχέων	τοῦ βασιλέως ὁλοκαυτεῖ τυθέντας, ὡς
[4, 8]	ἀφίξεως ὥρισε, χάριν μὲν αὐτῷ	ζῶν	ἔτι καὶ παρὼν ὑμῖν ἔχειν
[4, 2]	δὲ ὅσοι τῆς ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε	κομίζων	ἕκαστος θυμιατήριον οἴκοθεν σὺν θυμιάμασι
[4, 1]	προῆλθεν εἰς τὴν ἔρημον, ἐνταῦθα	νομίζων	ἡσυχάσειν αὐτοὺς καὶ μὴ πρότερον
[4, 5]	εἰς μάχην ἐλθεῖν περιέσεσθαί τε	νομίζων	καὶ τῆς ἀρετῆς αὐτῶν διάπειραν
[4, 6]	μὲν καὶ σπουδὴν τὴν ἰδίαν	ἐμφανίζων	αὐτοῖς εἰς ἃ δέονται τυχεῖν,
[4, 8]	τεκνοῦν ἐξ αὐτοῦ μὴ προσδέχοιτο	ὑβρίζων	τὴν τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῦ μνήμην.
[4, 5]	εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην ἐκδίδωσιν	ὁρίζων	τήν τε Μωαβῖτιν καὶ Ἀμωρῖτιν.
[4, 8]	καὶ τὸν τῆς πολιτείας κόσμον	συμπορίζων	ἀναλογιζόμενος προεῖπεν, ὡς δηλώσειεν αὐτῷ
[4, 2]	τἀδελφῷ: καὶ γὰρ εἰ μὴ	φροντίζων	τοῦ θεοῦ καὶ τῶν νόμων
[4, 8]	τοὺς ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν: ἄδικον γὰρ	ἀγαθῶν,	ἃ κατὰ βούλησιν θεοῦ παρῆλθεν
[4, 8]	παισὶ τοῖς αὑτῶν καταλίποιτε κτῆσιν	ἀγαθῶν	ἀίδιον παραθέμενος οὕτως ἀπέλθω τοῦ
[4, 8]	τε ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν τῶν	ἀγαθῶν	ἀπόλαυσιν, καὶ μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων
[4, 8]	μόνον ὑπάρξειεν ἡ τῶν οἰκείων	ἀγαθῶν	ἀσφάλεια. ἵνα δὲ μὴ δι'
[4, 5]	ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ μέλλον	ἀγαθῶν	αὐτοῖς αἴτιος ἀποθανὼν ὑπῆρξε: καὶ
[4, 7]	τὸ λοιπὸν εὐδαιμόνως, ἀφθονίας μὲν	ἀγαθῶν	αὐτοῖς ὑπ' ἀρετῆς γεγενημένης, ὑπὸ
[4, 6]	τέ εἰσι πατρῷοι καὶ κτῆσις	ἀγαθῶν	ἄφθονος καὶ ἡ παρὰ τῶν
[4, 3]	ἀφεὶς τὴν ἐκείνων ἀπόλαυσιν τῶν	ἀγαθῶν	ἐμαυτὸν ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ τούτων
[4, 6]	τὸ θεῖον ἀφθονίαν μὲν παντοίων	ἀγαθῶν	ἐν εἰρήνῃ χορηγοῦν, νίκην δὲ
[4, 8]	καὶ σχολὴν ἐν χρήσει τῶν	ἀγαθῶν	ἔχοντες πόλεις τὸ λοιπὸν ἤδη
[4, 8]	ὧν τε νῦν ὑμῖν ἐστιν	ἀγαθῶν	ἡ κτῆσις βεβαία μενεῖ τῶν
[4, 6]	ὁ θεὸς δίδωσι μυρίων κτῆσιν	ἀγαθῶν	καὶ σύμμαχον εἰς ἅπαντα καὶ
[4, 8]	παῖδες Ἰσραήλου, μία πᾶσιν ἀνθρώποις	ἀγαθῶν	κτήσεως αἰτία ὁ θεὸς εὐμενής:
[4, 8]	γάμου γενόμενοι παρθένους ἐλευθέρας γονέων	ἀγαθῶν,	ὁ δὲ μὴ μέλλων ἄγεσθαι
[4, 8]	κτησαμένοις: αὐτή γε τὸ πρῶτον	ἀγαθῶν	τὸ πρέσβιστόν ἐστιν, ἔπειτα καὶ
[4, 8]	τοῦ θεοῦ τὴν ἀφθονίαν τῶν	ἀγαθῶν	χορηγοῦντος οὐκ ἐπὶ τῷ καρποῦσθαι
[4, 3]	αὐτὸς οἶσθ' ἀκριβέστερον οὐκ ἀκοῇ	μαθὼν	ὄψει δὲ τότ' αὐτοῖς παρὼν
[4, 8]	τά τε ἄλλα καὶ τῶν	παθῶν	αὐτοκράτωρ> ὡς μηδὲ ἐνεῖναι τούτων
[4, 6]	ἃς ὁ Βάλαμος ἐπέφερεν αὐτῇ	κακοπαθῶν	τῇ θλίψει τῇ πρὸς τὸν
[4, 8]	τούτους ὑπερεθέμην εἰς τὴν περὶ	ἐθῶν	καὶ αἰτιῶν ἀπόδοσιν, ἣν συλλαμβανομένου
[4, 8]	ἔστω, καὶ βωμὸς εἷς ἐκ	λίθων	μὴ κατειργασμένων, ἀλλὰ λογάδην συγκειμένων,
[4, 4]	τῆς ἐρήμου καὶ τῆς Ἀραβίας	ἐλθὼν	εἰς χωρίον, ὃ μητρόπολιν αὑτῶν
[4, 2]	μετ' αὐτὴν Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι	προδιελθὼν	τὴν αἰτίαν ἀφ' ἧς ἐγένετο.
[4, 3]	δὲ φροντίζεις τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων,	μετελθὼν	Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην, οἵ σου
[4, 4]	ζήτησιν τῶν εἰς τὸν βίον	ἀναγκαίων	ἀμελοῖεν τοῦ ἱεροῦ, κατὰ βούλησιν
[4, 8]	δεξιῶν κειμένου, τοῦ δ' ἐκ	λαιῶν	Βουλῆ προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν δὲ τὴν
[4, 8]	ἐπιφυλλίδας τοῖς πένησι καὶ τῶν	ἐλαιῶν	παρεῖναί τι τοῦ καρποῦ πρὸς
[4, 4]	πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα τῶν	Ἰδουμαίων	πέμψας ἠξίου δίοδον αὐτῷ παρασχεῖν,
[4, 8]	ἐποίησαν κακῶς, ἐξελόντας δὲ τὴν	Χαναναίων	γῆν καὶ πᾶσαν διαφθείραντας τὴν
[4, 8]	πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται. (Ἐπειδὰν τὴν	Χαναναίων	γῆν κτησάμενοι καὶ σχολὴν ἐν
[4, 7]	κτησαμένων δ' αὐτῶν καὶ τὴν	Χαναναίων	γῆν τρεῖς ἕτεραι πόλεις ἔμελλον
[4, 8]	ἱερὰ πόλις ἔστω μία τῆς	Χαναναίων	γῆς ἐν τῷ καλλίστῳ καὶ
[4, 8]	ὑμῖν φόρους σώζετε πλὴν τοῦ	Χαναναίων	ἔθνους τούτους γὰρ πανοικὶ χρῆναι
[4, 1]	τὴν στρατιὰν ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω τῶν	Χαναναίων	εἰς τὴν ἔρημον. καὶ τοῦ
[4, 6]	ἀπηγορευκότος τοῦ θεοῦ κτησαμένους τὴν	Χαναναίων,	θᾶττον ἢ φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν ἔγνω
[4, 8]	ἀντικρὺ κεῖται γῆν ἀρίστην τῶν	Χαναναίων	καὶ πλείστην παρέχον τοῖς ἐπ'
[4, 1]	καὶ κωλύοντος τοῦ θεοῦ τῶν	Χαναναίων	πεῖραν λαμβάνειν: οὐ γὰρ ἠξίουν
[4, 6]	τὸν νῦν ὑμῶν ὀλίγον ἡ	Χαναναίων	χωρήσει γῆ, τὴν δ' οἰκουμένην
[4, 6]	Ζαμβρίου σκηνὴν παραγενόμενος αὐτόν τε	παίων	τῇ ῥομφαίᾳ καὶ τὴν Χοσβίαν
[4, 6]	τὴν ἐκείνου παραίνεσιν οἱ τῶν	Ἑβραίων	ἁλίσκονται νέοι τῆς εὐπρεπείας αὐτῶν
[4, 1]	γενναίως αὐτοὺς ἐδέξαντο, τῶν δὲ	Ἑβραίων	ἀποθνήσκουσί τε πολλοὶ καὶ τὸ
[4, 8]	θεὸς γὰρ εἷς καὶ τὸ	Ἑβραίων	γένος ἕν. (Ὁ δὲ βλασφημήσας
[4, 6]	θεοῦ χαρίσασθαι ὑμῖν, τὸ μὲν	Ἑβραίων	γένος οὐκ ἂν ὄλεθρος παντελὴς
[4, 8]	οὖν Μωυσῆς διέταξε καὶ τὸ	Ἑβραίων	ἔθνος ἀκόλουθα τούτοις ποιοῦν διατελεῖ.
[4, 2]	ἀφ' ἧς ἐγένετο. (Κορῆς τις	Ἑβραίων	ἐν τοῖς μάλιστα καὶ γένει
[4, 8]	δικαίου τιμωρίαν ἐκτίνων. ~(Δανείζειν δ'	Ἑβραίων	ἐπὶ τόκοις ἐξέστω μηδενὶ μήτε
[4, 6]	ὀρῶν σκέψασθαι, πῶς τὸ τῶν	Ἑβραίων	ἔχοι στρατόπεδον. Βάλακος δ' αὐτὸς
[4, 6]	τῶν πολεμίων ὀλίγου τὸ τῶν	Ἑβραίων	πλῆθος διεφθάρη τοῖς ἐπιτηδεύμασι νοσησάντων
[4, 3]	ἐξεπόρισας οἶκτον ἐν πᾶσι δεινοῖς	Ἑβραίων	ποιησάμενος, ἐλθέ μοι τούτων ἀκροατὴς
[4, 4]	τὴν τιμήν, ἡ δὲ τῶν	Ἑβραίων	στάσις πολὺν ἀκμάσασα χρόνον τοῦτον
[4, 3]	ὡς οὔτε δωρεὰν ἐγὼ παρ'	Ἑβραίων	τινὸς κατὰ τοῦ δικαίου προσηκάμην
[4, 8]	ἐπὶ τῷ παρέχειν αὐτοῖς τῶν	ὡραίων	μεταλαμβάνειν: ἀποφέρεσθαι δ' αὐτοῖς μηδὲν
[4, 8]	καὶ παισὶν ὀρφανοῖς: τῶν δ'	ὡραίων	ὅ τι καὶ πρῶτον ἑκάστῳ
[4, 6]	ἐμπεσεῖν καὶ κίνδυνον παντελοῦς τῶν	ἰδίων	ἐθισμῶν ἀπωλείας. ἅπαξ γὰρ τὸ
[4, 8]	καρποῦ πρὸς συλλογὴν τοῖς ἐξ	ἰδίων	οὐκ ἔχουσι μεταλαβεῖν: οὐ τοσαύτη
[4, 8]	μητέρα τοῦ πατρὸς εὔνοιαν τῶν	πρεσβείων	τυγχάνειν, ὥστε διπλοῦν τὸ μέρος
[4, 8]	ὑμῖν μόνον ὑπάρξειεν ἡ τῶν	οἰκείων	ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα δὲ μὴ
[4, 8]	ὁδῷ βαδίζοντας, ἀλλ' ὡς ἐξ	οἰκείων	αὐτοῖς ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι, κἂν ἐγχώριοι
[4, 6]	παρὰ τῶν γονέων καὶ τῶν	οἰκείων	εὔνοια καὶ στοργή, καὶ κατ'
[4, 4]	γε μὴν καὶ παρὰ τῶν	οἰκείων	τοῖς διεφθαρμένοις δέησις ἐγένετο πολλὴ
[4, 5]	λαβόντες ἐν Ῥαβαθᾶ πόλει τῶν	βασιλείων	τῆς Ἀμμανίτιδος, τῇ μὲν κατασκευῇ
[4, 8]	μὴ διαβῇ καὶ μέχρι τῶν	ἀνθρωπείων	ἡ πρὸς τὸ ὁμόφυλον ἀτιμία
[4, 8]	τοὺς μὲν πόρρω τῇ χειρὶ	κατασείων	μένειν ἠρεμοῦντας ἐκέλευε, τὸ δ'
[4, 4]	καὶ τὸν λαὸν ἐξέταξε τῶν	ἐπετείων	καρπῶν δεκάτην αὐτοῖς τε τοῖς
[4, 4]	δύναμιν ὑπανῆγε διὰ τῆς ἐρήμου	ἐκπεριιών.	(Τότε δὴ καὶ τὴν ἀδελφὴν
[4, 8]	κρατήσαντας μὲν ἐξ αὐτῶν ἀνασπᾶν	θεμελίων	καὶ μηδὲ τὸ ἔδαφος τῶν
[4, 6]	τῶν τάξεων ἄνδρες οὐκ ἐλάττους	τετρακισχιλίων	καὶ μυρίων. (Ὑπὸ δὲ ταύτης
[4, 8]	βούλοισθε τούτους ὑμῖν μένειν, τῶν	πολεμίων	μηδένα ὑπολείπησθε κρατήσαντες αὐτῶν, ἀλλ'
[4, 1]	ἐκείνου προθυμίας κρατήσειν αὐτοὶ τῶν	πολεμίων	νομίζοντες κατηγόρουν μὲν αὐτοῦ καὶ
[4, 7]	Ἕλλησι λεγομένη. τραπέντων δὲ τῶν	πολεμίων	οἱ Ἑβραῖοι διήρπασαν αὐτῶν τὴν
[4, 6]	δὲ ὑποθέμενον, ᾗ χρησαμένων τῶν	πολεμίων	ὀλίγου τὸ τῶν Ἑβραίων πλῆθος
[4, 8]	κακῶν, ὡς ὅπλων τε αὐτοῖς	πολεμίων	πληρωθῆναι τὴν γῆν καὶ κατασκαφῆναι
[4, 8]	ὑμῶν ἀποθανεῖν ἢ ὑπὸ τῶν	πολεμίων.	ταῦτα δ' οὐκ ὀνειδίζειν ὑμᾶς
[4, 6]	ἐλθόντα γὰρ ἐπὶ κατάρᾳ τῶν	πολεμίων	ὑμνεῖν αὐτοὺς ἐκείνους καὶ μακαριωτάτους
[4, 8]	ἀνίσχοντα τετραμμένον οὐ πόρρω τῆς	Σικιμίων	πόλεως ἐμπεριάγειν μεταξὺ δυοῖν ὀροῖν,
[4, 8]	συγγένειαν, ἀφιγμένους δ' ἀλλαχόθεν ἀνθρώπους	ξενίων	τυχεῖν ἀξιοῦντας ὧν ὁ θεὸς
[4, 8]	ὀχεύσει κυνὸς ἤτοι θηρευτικοῦ ἢ	ποιμνίων	φύλακος λάβῃ τις μισθόν, ἐκ
[4, 2]	τοῦ προκριθεὶς ἤδη τυχεῖν αὐτῆς	ἀξιῶν	ἐπιτραπῆναι καὶ τοῦτο νῦν αὐτῷ
[4, 6]	οὕτως Αἰγυπτίων Ἑβραίοις γένοιο τιμωρεῖν	ἀξιῶν	κατὰ τοὺς> νόμους τὴν ἑκάστου
[4, 5]	τοὺς στρατιώτας παρώρμα, νῦν αὐτοὺς	ἀξιῶν	τῆς τοῦ πολεμεῖν ἡδονῆς ἀπολαύειν,
[4, 8]	ὀροῖν, Γριζαίου μὲν τοῦ ἐκ	δεξιῶν	κειμένου, τοῦ δ' ἐκ λαιῶν
[4, 8]	σπείρειν: οὐ γὰρ τῇ τῶν	ἀνομοίων	κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν φύσιν. μηδὲ
[4, 6]	ἀπαγορεύσει τὸ θεῖον ἀφθονίαν μὲν	παντοίων	ἀγαθῶν ἐν εἰρήνῃ χορηγοῦν, νίκην
[4, 6]	μηδεμιᾶς τιμῆς ἀξιώσας: ὁ δὲ	ἀπιὼν	ἤδη κἀπὶ τῷ περαιοῦν τὸν
[4, 8]	ποιεῖν ἐν τῇ χρείᾳ τῶν	σωτηρίων	εὐπορῆτε καὶ μὴ τότε ἃ
[4, 5]	παρελάμβανον. ἔστι δὲ χωρίον, ὃ	τριῶν	μεταξὺ ποταμῶν κείμενον ὅμοιόν τι
[4, 8]	παράσχοι τε κεκτημένοις αὐτὴν μήτε	ἀλλοτρίων	εἰς αὐτὴν ἐπὶ κακώσει στρατευσάντων
[4, 6]	εὐδαίμων, ᾧ ὁ θεὸς δίδωσι	μυρίων	κτῆσιν ἀγαθῶν καὶ σύμμαχον εἰς
[4, 6]	ἄνδρες οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων καὶ	μυρίων.	(Ὑπὸ δὲ ταύτης παροξυνθεὶς τῆς
[4, 3]	κεχειροτονημένος. συνελθόντων δὲ πεντήκοντα καὶ	διακοσίων	ἀνδρῶν, οἳ καὶ διὰ πατέρων
[4, 4]	ἔξω τῶν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων ἐπιφερομένων	θυσιῶν:	ταύτας γὰρ ἐν τῷ ἱερῷ
[4, 8]	εἰς τὴν περὶ ἐθῶν καὶ	αἰτιῶν	ἀπόδοσιν, ἣν συλλαμβανομένου τοῦ θεοῦ
[4, 8]	τῷ θεῷ, ὅτι τῆς ἀπ'	Αἰγυπτίων	αὐτοὺς ὕβρεως ἀπαλλάξας γῆν αὐτοῖς
[4, 8]	ἃς ἀπαλλαγεῖσιν αὐτοῖς ἐκ τῆς	Αἰγυπτίων	γῆς παρέσχε, δικαίας οὔσης φύσει
[4, 6]	ἐχόντων. χαλεπώτερος δ' ἂν οὕτως	Αἰγυπτίων	Ἑβραίοις γένοιο τιμωρεῖν ἀξιῶν κατὰ
[4, 1]	χαίροντας ἐπὶ τῷ τῆς παρ'	Αἰγυπτίων	ἐξελθεῖν ὕβρεως Μωυσῆν τύραννον ἀνέχεσθαι
[4, 3]	καὶ τὴν ἀνακεκομμένην θάλασσαν τοῖς	Αἰγυπτίων	ἐπικυμήνας ὀλέθροις, ὁ γυμνοῖς οὖσι
[4, 3]	γνώμην τούτοις ἐμφανίσαι, ὁ τὴν	Αἰγυπτίων	εὐδαιμονίαν σείσας καὶ τῆς ὑπ'
[4, 8]	φαύλων. οὐ μὴν οὐδὲ πατράσιν	υἱῶν	ἁμαρτίαν λογιστέον τῶν νέων πολλὰ
[4, 3]	κρίσει φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ τῶν	υἱῶν	ἤδη βεβαίως ἀπέλαυε τῆς τιμῆς.
[4, 8]	ἀπαλλαγῆς μόνον τῶν ὑμετέρων ἐποιήσατο	κακῶν,	ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς τῶν κρειττόνων,
[4, 8]	τὴν πρὸς αὐτὸν θρησκείαν πειραθήσονται	κακῶν,	ὡς ὅπλων τε αὐτοῖς πολεμίων
[4, 2]	ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας ἔσωσε Μωυσῆς οὐ	μνησικακῶν,	ὅτι παρ' ὀλίγον ἦλθε καταλευσθεὶς
[4, 8]	κατεγνώσθω. ὁμοίως δὲ τῷ περὶ	παρακαταθηκῶν	κἂν μισθόν τις ἀποστερήσῃ τῶν
[4, 8]	μαρτυρίαν ἀληθῆ ποιήσει τὰ προβεβιωμένα.	γυναικῶν	δὲ μὴ ἔστω μαρτυρία διὰ
[4, 6]	καὶ πάντ' εἰς ἡδονὴν τῶν	γυναικῶν	ἐπὶ τοὐναντίον οἷς ὁ νόμος
[4, 7]	πόλεις εἰς φυλακὴν τέκνων καὶ	γυναικῶν	καὶ κτήσεως αὐτοῦ διδόντος συναπιέναι
[4, 6]	πολλὴ πρὸς τὴν ἀναχώρησιν τῶν	γυναικῶν	κατέλαβε καὶ λιπαροῦντες ἐνέκειντο, μὴ
[4, 8]	ᾖ γεγενημένη, καιέσθω ζῶσα. δύο	γυναικῶν	οὐσῶν τινι, καὶ τῆς μὲν
[4, 8]	καὶ μετ' ὀρφανῶν καὶ χηρευουσῶν	γυναικῶν.	πέμπτου δὲ ἔτους κύριος ἔστω
[4, 5]	δίψει μᾶλλον ἤ τινι τῶν	πολεμικῶν,	καὶ γὰρ ὥρα θέρους ἦν,
[4, 6]	ἅπαξ γὰρ τὸ νέον γευσάμενον	ξενικῶν	ἐθισμῶν ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο, καὶ εἴ
[4, 8]	τοῖς δημοσίοις λυσιτελήσει γιγνόμενον τῶν	οἴκων	οὐκ ἐκλειπόντων καὶ τῶν χρημάτων
[4, 3]	Μωυσέος χάριτι τὴν ἀρχιερωσύνην ἔχειν	δοκῶν,	ἀλλὰ τῇ τοῦ θεοῦ κρίσει
[4, 8]	μὴ πολλοῖς χρώμενος μηδὲ πλῆθος	διώκων	χρημάτων μηδ' ἵππων, ὧν αὐτῷ
[4, 8]	συνέσει τε τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους	ὑπερβαλὼν	καὶ χρησάμενος ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν,
[4, 6]	συνθήκας ἐφ' αἷς αὐτὸν ἀντὶ	μεγάλων	λάβοι δωρεῶν παρὰ τῶν συμμάχων
[4, 6]	θεὸν ἀντιλέγειν αὐτοῦ τῇ προαιρέσει	δηλῶν,	ὃς αὐτὸν ἐπὶ τοσοῦτον κλέος
[4, 8]	τοῦ ἄλλου καρποῦ μετὰ τῶν	φίλων	εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ μετ' ὀρφανῶν
[4, 8]	λυσιτελοῦς, ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν	ἄλλων	διατροφῆς λόγον ἐχόντων. μηδὲ βοῶν
[4, 8]	αὐτῷ πάντα ποιείτω ἃ παρ'	ἄλλων	ἔπαινον αὐτῷ παρέξει, μάλιστα δὲ
[4, 8]	ἐκτομίας μήτε ἀνθρώπους μήτε τῶν	ἄλλων	ζῴων. (Αὕτη μὲν οὖν ὑμῖν
[4, 8]	ὡς ἀντὶ γῆς καὶ τῶν	ἄλλων	κτημάτων ὁ θεὸς αὐτῷ τοῦτον
[4, 6]	ἀράς, θύσας δὲ καὶ τρίτον	ἄλλων	πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν οὐδὲ τότε
[4, 6]	αὐτός τε ἠδίκει καὶ τῶν	ἄλλων	τινὲς εἰπόντος ὁ μὲν λαὸς
[4, 8]	ἀρχῆθεν ἦν, ἐπὶ τὴν τῶν	ἄλλων	τραπέσθαι διήγησιν. γέγραπται δὲ πάνθ'
[4, 8]	ἐστιν, ἔπειτα καὶ τὴν τῶν	ἄλλων	χαρίζεται περιουσίαν, ὡς καὶ πρὸς
[4, 5]	ὃς εἰς τὸν Ἰόρδανον ποταμὸν	ἐκβάλλων	ἐκείνῳ καὶ τοῦ ὀνόματος μεταδίδωσι,
[4, 8]	γονέων ἀγαθῶν, ὁ δὲ μὴ	μέλλων	ἄγεσθαι παρθένον μὴ ζευγνύσθω συνοικοῦσαν
[4, 6]	μοι νομίζεται δίκαιον ἡγούμενος παρὰ	πολλῶν	ἐμαυτῷ πραγματεύεσθαι τὴν ἀλήθειαν, καὶ
[4, 2]	τὴν τιμὴν παράγειν, οὐχὶ τοῖς	πολλῶν	ὑποδεεστέροις ταύτην φέροντα προσνεῖμαι, κρίνοντά
[4, 3]	διάταξιν πολιτείας: ἐλθέ, δέσποτα τῶν	ὅλων,	δικαστής μου καὶ μάρτυς ἀδωροδόκητος,
[4, 6]	ὦ Βάλακε, φησί, περὶ τῶν	ὅλων	λογίζῃ καὶ δοκεῖς ἐφ' ἡμῖν
[4, 3]	ὁ γυμνοῖς οὖσι τὴν ἐξ	ὅπλων	ἀσφάλειαν χαρισάμενος, ὁ ποτίμους ἡμῖν
[4, 8]	ἑκουσίως πολεμίους: πρὸ γὰρ τῶν	ὅπλων	καλὸν εἶναι χρῆσθαι λόγοις πρὸς
[4, 8]	αὐτὸν θρησκείαν πειραθήσονται κακῶν, ὡς	ὅπλων	τε αὐτοῖς πολεμίων πληρωθῆναι τὴν
[4, 8]	πατέρων, ἢ μίσους φύντας ἐκ	φαύλων.	οὐ μὴν οὐδὲ πατράσιν υἱῶν
[4, 8]	δυσχερεστέρων ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας δὲ καὶ	ξύλων	ἀπορουμένους εἰς ποίησιν μηχανημάτων μὴ
[4, 2]	εἰ δὲ τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν	φυλῶν,	εἰκότως ἂν ἡ Ῥουβήλου τὴν
[4, 4]	φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν τὰ τῶν	φυλῶν	ὀνόματα βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι γὰρ
[4, 8]	καὶ μετ' εὐλογίας ἑκάστῃ τῶν	φυλῶν	προφητεύσαντος τὰ καὶ γενόμενα τὸ
[4, 8]	γερουσία καὶ τὰ τέλη τῶν	φυλῶν,	ὧν ἀκροᾶσθε μὴ χαλεπῶς, γινώσκοντες
[4, 8]	ποιῆσαι τὸν βίον καὶ τῶν	ἀλλοφύλων	πλέον δοξαζομένους ἀδήριτον καὶ παρὰ
[4, 8]	καί τις ἡμῖν παρὰ τῶν	ὁμοφύλων	ἐντυχόντων τῇ γραφῇ μέμψις ὡς
[4, 8]	προστῆναι τῆς παρθενίας ἄχρι νομίμων	γάμων	καταλευέσθω, ἂν δ' ἐξ ἱερέων
[4, 8]	ὄρθια, εἰ μὴ τύχοιεν ἐκ	γάμων	φύντες αἰσχρῶν, μηδ' ἐξ ἐπιθυμίας
[4, 5]	δὲ χωρίον, ὃ τριῶν μεταξὺ	ποταμῶν	κείμενον ὅμοιόν τι νήσῳ τὴν
[4, 3]	κοινοῦ πολιτευσάμενος εἰς ἀλλοτριωτάτας τῶν	ἐμῶν	ἐπιτηδευμάτων ἐπινοίας πάρειμι, ὡς οὐχὶ
[4, 3]	παρ' ἀνδράσιν, οἷς ἐκ τῶν	ἐμῶν	καμάτων ὑπῆρχε τὸ περιεῖναι, εἰκότως
[4, 8]	πράττετε: ἀρκεῖ γὰρ ὁ θεὸς	ἡγεμὼν	εἶναι. βασιλέως δ' εἰ γένοιτο
[4, 8]	εἰς αἰῶνα κειμένην ἀναιρεῖν, ὡς	πολέμων	ἐντεῦθεν καὶ στάσεων γινομένων ἐκ
[4, 2]	αὐτός, τίνας βούλεται τὰς ὑπὲρ	ἡμῶν	αὐτῷ θυσίας ἐπιτελεῖν καὶ προεστάναι
[4, 6]	βούλεται τοῦτο καὶ λόγους οὐδὲν	ἡμῶν	εἰδότων ἀφίησιν. ἐγὼ δὲ μέμνημαι
[4, 8]	πάνθ' ὡς ἐκεῖνος κατέλιπεν οὐδὲν	ἡμῶν	ἐπὶ καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ' ὅτι
[4, 8]	Δύστρου καλουμένου Ἀδάρου δ' ὑφ'	ἡμῶν	νουμηνίᾳ, συνέσει τε τοὺς πώποτ'
[4, 8]	ἔχει δὲ οὕτως ἡ διάταξις	ἡμῶν	τῶν νόμων τῶν ἀνηκόντων εἰς
[4, 6]	Ἱεριχοῦντος ἀντικρύ, πόλις δ' ἐστὶν	εὐδαίμων	αὕτη φοίνικά τε φέρειν ἀγαθὴ
[4, 6]	σημαινομένην, ὁ λεώς, φησίν, οὗτος	εὐδαίμων,	ᾧ ὁ θεὸς δίδωσι μυρίων
[4, 8]	σωφρόνως προστῆναι τῆς παρθενίας ἄχρι	νομίμων	γάμων καταλευέσθω, ἂν δ' ἐξ
[4, 8]	βούλεται, τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ μήτε	νομίμων	τῶν παρόντων ἄλλην προτιμήσητε διάταξιν
[4, 3]	Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν δὲ	φρονίμων,	εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν καὶ ταραχῆς:
[4, 2]	αὐτῷ συγχωρηθῆναι> περὶ αὐτῆς σπουδάσαι,	προτιμῶν	τοῦ τὸ γέρας ἔχειν τὸ
[4, 8]	καὶ οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν	νόμων	ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν δὲ καὶ
[4, 8]	καὶ ἡ τῶν οὐ φυλαχθέντων	νόμων	ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ βούλοισθε τούτους
[4, 8]	καὶ τὰ ἀνδράποδα, ὥρκου τῶν	νόμων	αὐτοὺς φυλακὴν ποιήσασθαι καὶ τῆς
[4, 8]	αὐτῷ παραγενομένων ὑπερήφανος ἂν τῶν	νόμων	ἔσοιτο. κωλυέσθω δ' εἰ τούτων
[4, 3]	καταπέμψας οὐ πρότερον ἱστορηθεῖσαν, ὁ	νόμων	ἡμῖν ἐπίνοιαν ὑποθέμενος καὶ διάταξιν
[4, 8]	ἄνθρωπος νομοθέτης ὑβριζομένων αὐτῷ τῶν	νόμων	καὶ μάτην κειμένων, θεοῦ δὲ
[4, 6]	τι μέχρι νῦν ἢ προσχήματι	νόμων	καὶ τοῦ θεοῦ δουλείαν μὲν
[4, 8]	μὲν οὖν ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν	νόμων	κατὰ τὴν πολιτείαν διάταξις ἔστω:
[4, 8]	μὴ πειραθείητε χαλεπαίνοντος ὑπὲρ ἀμελουμένων	νόμων,	οὓς αὐτὸς γεννήσας ὑμῖν ἔδωκε.
[4, 8]	ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε, εἰ τῶν	νόμων	οὓς ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ
[4, 8]	τοῖς ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς	νόμων	τε σωφροσύνῃ καὶ κόσμῳ τῆς
[4, 2]	φροντίζων τοῦ θεοῦ καὶ τῶν	νόμων	τὴν τιμὴν ἐχαριζόμην, οὐκ ἂν
[4, 8]	οὕτως ἡ διάταξις ἡμῶν τῶν	νόμων	τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν πολιτείαν.
[4, 8]	τοῦ θεοῦ καὶ τὴν τῶν	νόμων	φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν τε Μωυσῆς
[4, 8]	καθάπαξ αἰτίαν κυριωτέραν τῆς τῶν	νόμων	φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους, ἀλλ'
[4, 8]	τοῦ πλήθους οἰμωγῆς καὶ τῶν	ὀδυρμῶν	τεκμαίροιτο ἄν τις ἐκ τοῦ
[4, 6]	γὰρ τὸ νέον γευσάμενον ξενικῶν	ἐθισμῶν	ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο, καὶ εἴ τινες
[4, 6]	καὶ κίνδυνον παντελοῦς τῶν ἰδίων	ἐθισμῶν	ἀπωλείας. ἅπαξ γὰρ τὸ νέον
[4, 8]	δὲ πένης, ἀποτιθέτω πρὶν ἡλίου	δυσμῶν,	καὶ μάλιστ' ἂν ἱμάτιον ᾖ
[4, 8]	μελήσει καὶ πρὸς τὸ μέλλον	ὑμῶν,	ἀπαλλασσόμενος καλῶς ἔχειν ἡγησάμην, αὐτός
[4, 8]	γὰρ ὡς πλεονάκις ἐκινδύνευσα ὑφ'	ὑμῶν	ἀποθανεῖν ἢ ὑπὸ τῶν πολεμίων.
[4, 6]	ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ τὴν δέησιν	ὑμῶν	ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ' εὐνοίας λαβοῦσαι
[4, 6]	ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν μεθ'	ὑμῶν	βίον ὡς γαμεταὶ διανύσαι. δέος
[4, 8]	ἀπόλαυσιν, καὶ μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων	ὑμῶν	ἐν ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων. φέρε
[4, 6]	προκειμένην ὑμῖν, καὶ τὸ πλῆθος	ὑμῶν	ἔν τε νήσοις καὶ κατ'
[4, 8]	ἂν πολεμικὸν ἢ νῦν ὑφ'	ὑμῶν	ἢ ὕστερον ἐπὶ παίδων ὑμετέρων
[4, 8]	ὁμολογῶ προνοίας τε τῆς ὑπὲρ	ὑμῶν,	ἣν οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον
[4, 8]	κειμήλιον λαμβάνειν. (Μηδεὶς δ' ἐξ	ὑμῶν	κλωστὴν ἐξ ἐρίου καὶ λίνου
[4, 2]	ἡμάρτομεν τοῦτο καὶ μὴ βουλομένων	ὑμῶν	λαμβάνοντες. ἦν δὲ καὶ τὸ
[4, 8]	νοῦν τῆς ἐπὶ τὸ βέλτιον	ὑμῶν	μεταβολῆς φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο καὶ
[4, 6]	πατρὸς γεγόνατε. ἀλλὰ τὸν νῦν	ὑμῶν	ὀλίγον ἡ Χαναναίων χωρήσει γῆ,
[4, 2]	παντὶ τῷ λαῷ, καὶ θυμιωμένων	ὑμῶν	οὗπερ ἂν τὴν θυσίαν ἡδίω
[4, 8]	ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος ἡ φύσις	ὑμῶν	πρὸς τὸ χεῖρον ἀπονεύσῃ, συνέθηκα
[4, 8]	στρατηγῶν ἀρεταῖς, οἳ πρόνοιαν ἕξουσιν	ὑμῶν	τοῦ συμφέροντος. θεός τε ὁ
[4, 8]	διά τε τὰς πρότερον ὑπὲρ	ὑμῶν	φιλοτιμίας καὶ διὰ τὸ τὰς
[4, 6]	καὶ τρίτον ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων	βωμῶν	οὐδὲ τότε μὲν κατηράσατο τοῖς
[4, 8]	ἐκτινύτω πληγὰς τεσσαράκοντα μιᾷ λειπούσας	λαμβάνων	καὶ πεντήκοντα σίκλους ἀποτινύτω τῷ
[4, 8]	ἑτέρου ζημίας ὠφέλειαν οὐκ ἀγαθὴν	ὑπολαμβάνων.	ὁμοίως καὶ περὶ βοσκημάτων οἷς
[4, 8]	καὶ τῶν πρὸς τὰ σιτία	ὀργάνων	μηδ' ὑπ' ἐνδείας πάθωσί τι
[4, 8]	μὴ σίδηρος πληγεὶς παραχρῆμα μὲν	ἀποθανὼν	ἐκδικείσθω ταὐτὸν παθόντος τοῦ πεπληχότος.
[4, 5]	τὸ μέλλον ἀγαθῶν αὐτοῖς αἴτιος	ἀποθανὼν	ὑπῆρξε: καὶ γὰρ πόλεις ἑξήκοντα
[4, 8]	φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ μετ'	ὀρφανῶν	καὶ χηρευουσῶν γυναικῶν. πέμπτου δὲ
[4, 7]	ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς δὲ γηραιὸς ἤδη	τυγχάνων	διάδοχον ἑαυτοῦ Ἰησοῦν καθίστησιν ἐπί
[4, 2]	κατὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην αὐτοῦ	τυγχάνων:	ὃ γὰρ ἔδωκεν ὁ θεὸς
[4, 7]	ἐχόντων ἐξουσίαν τῶν τοῦ πεφονευμένου	συγγενῶν	κτείνειν, εἰ λάβοιεν ἔξω τῶν
[4, 8]	πάντων ὧν τε παρέσχηκε καὶ	μένων	εὐμενὴς ἔτι παρέξει δώρημα κάλλιστον
[4, 4]	τὰς βακτηρίας: γνώριμοι δ' ἦσαν	κατασημηναμένων	αὐτὰς τῶν τε ἀνδρῶν οἵπερ
[4, 6]	τὴν παρανομίαν εἰς πλείονας τῶν	ἀρξαμένων	οὐ κολαζομένων, τόλμῃ δὲ καὶ
[4, 6]	προνοίᾳ, γνώμην δὲ ὑποθέμενον, ᾗ	χρησαμένων	τῶν πολεμίων ὀλίγου τὸ τῶν
[4, 7]	Γαυλανὰν δ' ἐν τῇ Βατανίδι.	κτησαμένων	δ' αὐτῶν καὶ τὴν Χαναναίων
[4, 3]	γὰρ ἐμοὶ τῶν ὑπ' ἐμοῦ	πεπραγμένων	μάρτυς ἀξιολογώτατος, ὡς γνώμῃ τε
[4, 8]	νοῶσι περὶ τῶν ἐπ' αὐτοὺς	παρατεταγμένων	ἀποφήνασθαι, συμβαίνει δὲ πολλὰ τοιαῦτα
[4, 3]	ἐφήσθησαν οἱ συγγενεῖς: τῶν γὰρ	συντεταγμένων	ἐκλαθόμενοι πρὸς τὴν ὄψιν τοῦ
[4, 8]	ὅπως τῷ θεῷ τῶν μὲν	ὑπηργμένων	εὐχαριστῶσι καὶ περὶ τῶν εἰς
[4, 2]	τοῦ λόγου καὶ τῶν ἀκροωμένων	προστιθεμένων	ταῖς κατὰ Ἀαρῶνος διαβολαῖς ἀναπίμπλαται
[4, 8]	μήτε τῶν εἰς ἄλλας βλάβας	πεποιημένων	Ἰσραηλιτῶν ἐχέτω μηδὲ εἷς: ἐὰν
[4, 3]	μηδ' εἰ πάθοι τι τῶν	προειρημένων	φανερὸν εἶναι τοῖς ὁρῶσι. καὶ
[4, 8]	αὐτῷ τῶν νόμων καὶ μάτην	κειμένων,	θεοῦ δὲ μὴ πειραθείητε χαλεπαίνοντος
[4, 8]	λίθων μὴ κατειργασμένων, ἀλλὰ λογάδην	συγκειμένων,	οἳ κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε
[4, 8]	ἀλλήλαις ἐπὶ τῇ κυρώσει τῶν	λεγομένων.	ἀνέγραψε δὲ τὰς εὐλογίας καὶ
[4, 8]	εἶναι τῶν ἐκ τῆς γῆς	ἀναδιδομένων,	ἣν ὁ θεὸς αὐτοῖς κτήσασθαι
[4, 8]	ᾧπερ ἂν βουληθῇ τινι τῶν	δεομένων	γαμείσθω. ἂν δ' αἰχμάλωτόν τις
[4, 8]	γένοιτο, ὅση χάρις ἐκ τῶν	δεομένων	ἔλθοι, τό τε θεῖον τὴν
[4, 8]	τῶν ἐπὶ σώμασι τοῖς αὐτῶν	ἐργαζομένων,	μεμισήσθω. ὅθεν οὐκ ἀποστερητέον ἀνδρὸς
[4, 6]	εἰς πλείονας τῶν ἀρξαμένων οὐ	κολαζομένων,	τόλμῃ δὲ καὶ ψυχῆς καὶ
[4, 3]	κρίσει τῶν περὶ τῆς ἱερωσύνης	ἀγωνιζομένων.	συνέβαινε δ' εἶναι θορυβώδη τὴν
[4, 8]	μὲν ἐχθρὸς καὶ ἄνθρωπος νομοθέτης	ὑβριζομένων	αὐτῷ τῶν νόμων καὶ μάτην
[4, 8]	ἀβούλητον αὑτοῖς κέρδος προσλαμβάνειν. καὶ	πειθομένων	μὲν καλῶς ὑμᾶς ἔχειν τὴν
[4, 7]	ἄρσενας θυγατέρας δέ τοι, καὶ	πυθομένων	εἰ τούτων ὁ κλῆρος ἔσοιτο,
[4, 5]	ἀδεῶς τὸ στράτευμα προνομῇ χρώμενον	ἁλισκομένων	καὶ τῶν πόλεων: οὐδὲν γὰρ
[4, 8]	σύνοδον φεύγειν τὴν μετ' αὐτῶν	ἀφελομένων	αὑτοὺς τὸ ἄρρεν καὶ τὸν
[4, 8]	τῇ διαθέσει τοῦ πατρός, τῶν	ὀφειλομένων	αὐτῷ στερεῖσθαι. ὁ κόρην ἄλλῳ
[4, 3]	καίειν ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς δὲ τούτων	ἀπολομένων	βουλόμενος τὴν τιμωρίαν αὐτῶν μνήμῃ
[4, 2]	οὐχ ἡμάρτομεν τοῦτο καὶ μὴ	βουλομένων	ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν δὲ καὶ
[4, 2]	οὗτοι τῶν ταύτην τὴν φυλὴν	νεμομένων	καὶ δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο
[4, 8]	αὐξήσεως κοινῶν τῶν ἑκατέροις ὑπαρχόντων	γενομένων,	ἀλλ' ὅπως παίδων τύχωσιν, οἳ
[4, 2]	ἐκ τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς ἂν	γενομένων	δεινῶν, εἰ μὴ προενόησε. τήν
[4, 8]	ἀφείσθω: ἐὰν δὲ τέκνων αὐτῷ	γενομένων	ἐκ δούλης παρὰ τῷ πριαμένῳ
[4, 8]	ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν, καὶ μνήμην ἐμαυτῷ	γενομένων	ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων.
[4, 8]	χρημάτων μηδ' ἵππων, ὧν αὐτῷ	παραγενομένων	ὑπερήφανος ἂν τῶν νόμων ἔσοιτο.
[4, 8]	ὡς πολέμων ἐντεῦθεν καὶ στάσεων	γινομένων	ἐκ τοῦ πλεονεκτοῦντας προσωτέρω χωρεῖν
[4, 4]	γυναῖκας ἔξω τῶν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων	ἐπιφερομένων	θυσιῶν: ταύτας γὰρ ἐν τῷ
[4, 8]	γεγονότων ἐπὶ δὲ προτροπῇ τῶν	ἐσομένων:	ἐπιγράφειν δὲ καὶ τοῖς θυρώμασιν
[4, 8]	τῷ ἱερῷ πρόρρησιν περιέχουσαν τῶν	ἐσομένων,	καθ' ἣν καὶ γέγονε τὰ
[4, 3]	πλήθους ὄντος ἐπ' ἐλπίδι τῶν	ἐσομένων,	καὶ τῶν μὲν εἰς ἡδονὴν
[4, 8]	καὶ τῶν πέρα τοῦ Ἰορδάνου	πραχθησομένων	οὐ μέλλω βοηθὸς ὑμῖν ἔσεσθαι
[4, 4]	πάντων τῶν ἐκ τῆς γῆς	φυομένων	καρπῶν ἐπιφέρειν, καὶ τῶν τετραπόδων
[4, 8]	τὰς ἑτέρας, καὶ τούτων πάλιν	εὐχομένων	τὰς προηγμένας ἐπαινεῖν: ἔπειτα κατὰ
[4, 8]	βωμὸς εἷς ἐκ λίθων μὴ	κατειργασμένων,	ἀλλὰ λογάδην συγκειμένων, οἳ κονιάματι
[4, 4]	ἱερᾷ πόλει. τῶν δ' οὐ	νενομισμένων	ἐσθίειν παρ' αὐτοῖς κατὰ τοὺς
[4, 4]	δὲ τῶν εἰς τὰς θυσίας	νενομισμένων	τὸ γεννηθὲν πρῶτον, ἂν ἄρσεν
[4, 3]	τούτοις ἦν ὑπήνεγκεν εἰς αὑτήν.	ἠφανισμένων	δ' οὕτως, ὡς μηδὲ φανῆναί
[4, 4]	ὅσοι δὲ ἂν ἐνδεέστερα τῶν	ὡρισμένων	ἔχωσι χρήματα τοῖς ἱερεῦσιν ἐξεῖναι
[4, 8]	ἄγνοιαν τῶν ἐν τοῖς νόμοις	διωρισμένων,	οἵ τε νόμοι πολλὴν πρὸς
[4, 8]	δὲ κἂν ἐλαχίστῳ μέρει τῶν	πεπιστευμένων	ἂν ἀπολέσας τύχῃ τὰ λοιπὰ
[4, 8]	δὲ μὴ πειραθείητε χαλεπαίνοντος ὑπὲρ	ἀμελουμένων	νόμων, οὓς αὐτὸς γεννήσας ὑμῖν
[4, 4]	πάντων δὲ τῶν τοῖς ἱερεῦσι	τελουμένων	κοινωνεῖν διέταξε καὶ τοὺς οἰκέτας
[4, 8]	ἀπεργάσεται μὴ τοῦ κατ' αὐτοὺς	προνοουμένων	λυσιτελοῦς, ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν
[4, 2]	φανερῷ παντὶ τῷ λαῷ, καὶ	θυμιωμένων	ὑμῶν οὗπερ ἂν τὴν θυσίαν
[4, 2]	ὀλίγον τοῦ λόγου καὶ τῶν	ἀκροωμένων	προστιθεμένων ταῖς κατὰ Ἀαρῶνος διαβολαῖς
[4, 8]	τεσσαράκοντα ἐτῶν παρὰ τριάκοντα ἡμέρας	συμπεπληρωμένων	Μωυσῆς ἐκκλησίαν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ
[4, 7]	τῆς Ἀραβίας, Ἀρίμανον δὲ τῆς	Γαλαδηνῶν	γῆς, καὶ Γαυλανὰν δ' ἐν
[4, 3]	ἅμα καὶ τέκνοις πρὸ τῶν	σκηνῶν	ἀπέβλεπον, τί καὶ μέλλοι ποιεῖν
[4, 4]	δῶρον δὲ τοῦτο σημαίνει κατὰ	Ἑλλήνων	γλῶτταν, βουλομένους ἀφίεσθαι τῆς λειτουργίας
[4, 8]	ἀλλότρια. (Μὴ ἐξεῖναι δὲ παριέναι	κτηνῶν	τινι κακοπαθούντων ὑπὸ χειμῶνος πεπτωκότων
[4, 1]	κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν	ἐθνῶν	ἔφασκον, κἂν ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς
[4, 2]	τοῦ μηδὲν αὐτοὺς παθεῖν τῶν	δεινῶν,	ἀλλὰ καίπερ εἰς τὸν νομοθέτην
[4, 6]	πρότερον εἴ τινι συσταίη τῶν	δεινῶν	ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι καὶ
[4, 2]	τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς ἂν γενομένων	δεινῶν,	εἰ μὴ προενόησε. τήν τε
[4, 8]	καὶ πρὸς τούτῳ ἀπολλύντας τὸ	ἐκείνων	αἴτιον: δῆλον γάρ, ὡς τῆς
[4, 3]	τοῦ πενθεροῦ καταλιπόντος ἀφεὶς τὴν	ἐκείνων	ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν ἐμαυτὸν ἐπέδωκα
[4, 8]	μὴ κολάζειν, ἀλλὰ διὰ τὴν	ἐκείνων	αὐτῶν ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον ἀξιοῦν,
[4, 8]	ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν αὐτοῖς μηδὲ τὰ	ἐκείνων	ἀφαιρουμένους ἀβούλητον αὑτοῖς κέρδος προσλαμβάνειν.
[4, 8]	ἵνα μή τινων παραγευσάμενοι τῆς	ἐκείνων	ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε τὴν πάτριον πολιτείαν.
[4, 8]	κέρδος εἶναι νομίζειν τήν τ'	ἐκείνων	εὐχαριστίαν καὶ τὴν ἀμοιβὴν τὴν
[4, 3]	ὡς οὐ δίκαιον ὑπὲρ τῆς	ἐκείνων	κακίας κοινῇ πάντας Ἰσραηλίτας τιμωρίαν
[4, 5]	τὴν ἀγορὰν χρῆσθαι πρὸς τὸ	ἐκείνων	λυσιτελές, εἰ καὶ τὸ ὕδωρ
[4, 8]	οὕτως δόξειε καταφρονεῖσθαι καὶ ἀσθενέστερος	ἐκείνων	οἷς ἄν τις κατὰ φόβον
[4, 5]	ἔργον γεγονότας, Ἑβραῖοι δὲ τὴν	ἐκείνων	παρελάμβανον. ἔστι δὲ χωρίον, ὃ
[4, 8]	πάσῃ τιμῇ, ὡς μήτε βλασφημεῖν	ἐκείνων	παρόντων μήτε θρασύνεσθαί τισιν ἐξεῖναι
[4, 3]	σκληροῦ ῥαγέντος ἤχου κατὰ τὰς	ἐκείνων	σκηνὰς συνίζησεν ἡ γῆ καὶ
[4, 6]	εὐπρεπὲς πέμψατε πλησίον ἐσομένας τοῦ	ἐκείνων	στρατοπέδου, καὶ δεομένοις συνεῖναι τοῖς
[4, 5]	τάς τε πόλεις καταστρεφόμενος καὶ	κτείνων	πάντας τοὺς ἐνοικοῦντας, οἳ καὶ
[4, 6]	καὶ ταῦτα τῶν μὲν ἡμετέρων	κοινῶν	ὄντων πρὸς ἅπαντας, τοῦ δ'
[4, 8]	οὐδὲ τῆς τῶν χρημάτων αὐξήσεως	κοινῶν	τῶν ἑκατέροις ὑπαρχόντων γενομένων, ἀλλ'
[4, 6]	ἀσθενεῖς οἱ προγινώσκειν περὶ τῶν	ἀνθρωπίνων	παρ' ἑαυτῶν ὑπολαμβάνοντες, ὡς μὴ
[4, 8]	πάντας κρίνατε συμφέρειν, ἵνα μή	τινων	παραγευσάμενοι τῆς ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε
[4, 6]	διεφθάρη τοῖς ἐπιτηδεύμασι νοσησάντων δή	τινων	περὶ ταῦτα, μεγάλως ἐτίμησεν ἀναγράψας
[4, 8]	κείσθω περαιτέρω τοῦ δικαίου τιμωρίαν	ἐκτίνων.	~(Δανείζειν δ' Ἑβραίων ἐπὶ τόκοις
[4, 8]	ἑβδόμῳ ἐλεύθερος ἀφείσθω: ἐὰν δὲ	τέκνων	αὐτῷ γενομένων ἐκ δούλης παρὰ
[4, 7]	ἑαυτοὺς κτίσαντας πόλεις εἰς φυλακὴν	τέκνων	καὶ γυναικῶν καὶ κτήσεως αὐτοῦ
[4, 8]	ἐλαύνειν δὲ οὕτως ὡς ἐπὶ	τέκνων	σφαγῇ καὶ πρὸς τούτῳ ἀπολλύντας
[4, 2]	τοῦ πλήθους ἀλλ' αὐτοῦ ψηφισαμένου,	τυράννων	δὲ τρόπῳ καταχαριζομένου τὰς τιμὰς
[4, 8]	μηνὶ τοῦ ἔτους, ὑπὸ μὲν	Μακεδόνων	Δύστρου καλουμένου Ἀδάρου δ' ὑφ'
[4, 1]	τῇ νίκῃ οἱ πολέμιοι καὶ	μειζόνων	ὀρεχθέντες ἐπ' αὐτοὺς ἔλθοιεν, ἔγνω
[4, 8]	φυτὸν καὶ τῶν ἐξ ἀρότρου	πόνων	ἀπηλλάχθαι. βουσὶν ἀροῦν τὴν γῆν,
[4, 8]	ὑμῖν ἣν ὁ θεὸς ἔδωκε	πόνων	καταφρονοῦσι καὶ ψυχὰς πρὸς ἀρετὴν
[4, 8]	ὑπ' ἐνδείας πάθωσί τι τῶν	χειρόνων.	(Ἐπ' ἀνθρώπου μὲν κλοπῇ θάνατος
[4, 8]	εἰ χρυσὸν ἄπειρον μέλλοι κερδαίνειν,	καταφρονῶν	τῷ μηδένα εἶναι τὸν ἐξελέγξοντα.
[4, 8]	κακῶν, ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς τῶν	κρειττόνων,	ὅτι τε πονοῦντί μοι καὶ
[4, 8]	γενομένων ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ τῶν	κρειττόνων.	φέρε οὖν ὑποθέμενος ὃν τρόπον
[4, 5]	στρατὸν παρῆν ἐπὶ τὸν ποταμὸν	Ἀρνῶν'	ὃς ἐκ τῶν τῆς Ἀραβίας
[4, 7]	ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ διὰ φόβον	κινδύνων	μηδὲ διὰ τὴν πρὸς τὸ
[4, 6]	τῆς Σεμεωνίδος ἡγούμενος φυλῆς Χοσβίᾳ	συνὼν	Μαδιανίτιδι Οὔρου θυγατρὶ τῶν ἐκείνῃ
[4, 7]	θέλειν δὲ συναραμένους τῶν ἐπιλοίπων	ἀγώνων	γῆν ἣν διαβᾶσιν αὐτοῖς τὸν
[4, 8]	τῆς ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν καὶ μαθεῖν	παρέξων	δι' αὐτῆς τοῖς ἐντευξομένοις. οἷα
[4, 2]	λόγον, πρὸς δὲ τὸν Κορῆ	βοῶν	ἐφ' ὅσον ἐδύνατο, δεξιὸς ὢν
[4, 8]	ἄλλων διατροφῆς λόγον ἐχόντων. μηδὲ	βοῶν	ὁπότε τρίβοιεν τοὺς στάχυας ἀποδεῖν
[4, 2]	τῆς σκηνῆς τοῦ θεοῦ στάντες	ἐβόων	ἥκειν τὸν τύραννον καὶ τῆς
[4, 3]	εἴποι πρὸς τοῦτο τὴν γνώμην	τρέπων	ἐθορύβει. πέμψας δὲ καὶ Μωυσῆς
[4, 6]	καὶ τοὺς μὲν πρέσβεις ταῦτα	εἰπὼν	ἀπέλυσε. (Μαδιηνῖται δὲ Βαλάκου σφόδρα
[4, 8]	πάντων ἂν εὐδαιμονέστατοι κριθείητε. (Ταῦτα	εἰπὼν	δίδωσιν αὐτοῖς ἐν βιβλίῳ τοὺς
[4, 8]	(Βούλομαι δὲ τὴν πολιτείαν πρότερον	εἰπὼν	τῷ τε Μωυσέος ἀξιώματι τῆς
[4, 8]	ταύτην ὀφειλομένην ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς καὶ	καταλείπων	εἰς μνήμην ὑμῖν τὸ σέβειν
[4, 4]	αὐτὸ δὲ μόνον τοῖς φυλάρχοις	προειπὼν	κομίζειν τὰ τῶν φυλῶν ὀνόματα
[4, 7]	Σωλοφάντης ὄνομα, παῖδας μὲν οὐ	καταλιπὼν	ἄρσενας θυγατέρας δέ τοι, καὶ
[4, 7]	μὴ θέλειν δὲ συναραμένους τῶν	ἐπιλοίπων	ἀγώνων γῆν ἣν διαβᾶσιν αὐτοῖς
[4, 8]	μηδὲ πλῆθος διώκων χρημάτων μηδ'	ἵππων,	ὧν αὐτῷ παραγενομένων ὑπερήφανος ἂν
[4, 8]	προθυμοτέραν εἰς τὴν ἐκτροφὴν τῶν	καρπῶν	ἀπεργάσεται μὴ τοῦ κατ' αὐτοὺς
[4, 4]	τὸν λαὸν ἐξέταξε τῶν ἐπετείων	καρπῶν	δεκάτην αὐτοῖς τε τοῖς Λευίταις
[4, 8]	(Ἔστω δὲ καὶ δεκάτη τῶν	καρπῶν	ἐξαίρεσις ὑμῖν χωρὶς ἧς διετάξατε
[4, 4]	τῶν ἐκ τῆς γῆς φυομένων	καρπῶν	ἐπιφέρειν, καὶ τῶν τετραπόδων δὲ
[4, 8]	ἐνιαύσιος, καὶ φυτεύσαντας οὔπω δὲ	καρπῶν	μετεσχηκότας, ἐᾶν κατὰ χώραν, καὶ
[4, 6]	καὶ σπάνει τῶν ἀπὸ γῆς	καρπῶν,	οὔτ' ἄλλη τις αἰτία παράλογος
[4, 8]	εἴτε ἀργύρια εἴτε τινὰ τῶν	καρπῶν	ὑγρὸν ἢ ξηρόν, κατὰ νοῦν
[4, 5]	γῆς εἶχον μεστῆς ἔτι τῶν	καρπῶν	ὑπαρχούσης, καὶ διεξῄει πᾶσιν ἀδεῶς
[4, 8]	ζευγνύσθω συνοικοῦσαν ἄλλῳ νοθεύσας μηδὲ	λυπῶν	τὸν πρότερον αὐτῆς ἄνδρα: δούλας
[4, 8]	πρὸς τοὺς ἐν ἀξιώματι τῶν	ἀνθρώπων	αἰδοῦς αὐτῶν εὐλαβεστέρους, ὥστε τοῦ
[4, 8]	λογιζομένους ἐπ' ὠφελείᾳ ταῦτα τῶν	ἀνθρώπων	γεγονέναι, καὶ φωνῆς ἂν εὐπορήσαντα
[4, 8]	καὶ αὐτὸς πατὴρ τοῦ παντὸς	ἀνθρώπων	γένους ἐστὶ καὶ συνατιμοῦσθαι δοκεῖ
[4, 5]	δ' αὕτη καρποφόρος καὶ πλῆθος	ἀνθρώπων	τοῖς παρ' αὐτῆς ἀγαθοῖς ἱκανὴ
[4, 6]	αὐτοὺς ἐκείνους καὶ μακαριωτάτους ἀποφαίνειν	ἀνθρώπων,	ὦ Βάλακε, φησί, περὶ τῶν
[4, 4]	μίσους ἦν ὁ Μωυσῆς καὶ	Ἀαρών,	ἀφέντες τοῦτο θαυμάζειν ἤρξαντο τὴν
[4, 4]	ὑψηλοῦ περιέχοντος ὄρους αὐτὸ ἀναβὰς	Ἀαρὼν	ἐπ' αὐτὸ Μωυσέος αὐτῷ δεδηλωκότος,
[4, 4]	κομίζουσιν οἵ τε ἄλλοι καὶ	Ἀαρὼν	ἐπιγράψας Λευῖτιν ἐν τῇ βακτηρίᾳ,
[4, 3]	ᾗ κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον καὶ	Ἀαρὼν	καὶ Κορῆς, καὶ πρὸ τῆς
[4, 3]	θεοῦ νομίσειαν ἀπατᾶσθαι δύνασθαι. καὶ	Ἀαρὼν	μὲν οὐκέτι τῇ Μωυσέος χάριτι
[4, 3]	ἀφανῆ γεγονέναι. περισώζεται δὲ μόνος	Ἀαρὼν	μηδὲν ὑπὸ τοῦ πυρὸς βλαβεὶς
[4, 6]	καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων καὶ	καθαρῶν	πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους κριθήσεσθε καὶ
[4, 3]	μαθὼν ὄψει δὲ τότ' αὐτοῖς	παρὼν	γινομένοις, ἃ δὲ ἐπὶ τούτοις
[4, 8]	μὲν αὐτῷ ζῶν ἔτι καὶ	παρὼν	ὑμῖν ἔχειν ὁμολογῶ προνοίας τε
[4, 8]	(Γῆν ὁ φυτεύσας, πρὸ ἐτῶν	τεσσάρων	ἂν καρπὸν προβάλῃ τὰ φυτά,
[4, 5]	Ἀμμανίτιδος, τῇ μὲν κατασκευῇ σιδηρέαν,	τεσσάρων	δὲ πηχῶν τὸ εὖρος, μήκει
[4, 8]	λανθάνει. εἰ δὲ μηδὲν ἐπίβουλον	δρῶν	ὁ πιστευθεὶς ἀπολέσειεν, ἀφικόμενος ἐπὶ
[4, 6]	καὶ εἴ τινες τῶν πρώτων	ἀνδρῶν	διὰ πατέρων ἀρετὰς ἐπιφανεῖς ἦσαν
[4, 3]	συνελθόντων δὲ πεντήκοντα καὶ διακοσίων	ἀνδρῶν,	οἳ καὶ διὰ πατέρων ἀρετὴν
[4, 4]	ἦσαν κατασημηναμένων αὐτὰς τῶν τε	ἀνδρῶν	οἵπερ ἐκόμιζον καὶ τοῦ πλήθους.
[4, 4]	θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν, τὸν δὲ τοιούτων	ἀνδρῶν>	ὀλέθρῳ καὶ πάντων ἀρίστων ἐζημιωκότα
[4, 8]	συμφορᾶς τοῖς ἔγγιστα τῶν προτέρων	ἀνδρῶν	συνοικούσαις. ἐὰν δὲ μὴ βούληται
[4, 6]	τὸν βίον αὐτεξούσιον, ὃ τῶν	ἐλευθέρων	ἐστὶ καὶ δεσπότην οὐκ ἐχόντων.
[4, 6]	ἐπιθυμίαν ὑπερέτεινον. καὶ Μωυσῆς ὀλίγων	ἡμερῶν	θύσας χαριστήρια πρῶτον τῷ θεῷ
[4, 4]	τρίτῃ τε καὶ ἑβδόμῃ τῶν	ἡμερῶν	καὶ καθαροὶ τὸ λοιπὸν ἦσαν.
[4, 8]	αὐτὴν ἀμελεῖν κεχαρισμένου. τριάκοντα δ'	ἡμερῶν	τῷ πένθει διελθουσῶν, αὐτάρκεις γὰρ
[4, 6]	ἂν αὐτῆς ταῦτα ποιήσαντες: τῶν	θυγατέρων	τὰς μάλιστα εὐπρεπεῖς καὶ βιάσασθαι
[4, 6]	τινες τῶν πρώτων ἀνδρῶν διὰ	πατέρων	ἀρετὰς ἐπιφανεῖς ἦσαν συνδιεφθείροντο, (καὶ
[4, 3]	διακοσίων ἀνδρῶν, οἳ καὶ διὰ	πατέρων	ἀρετὴν ἐτιμῶντο παρὰ τῷ λαῷ
[4, 8]	μᾶλλον ἀξιοῦν, ὅτι μοχθηρῶν ἐγένοντο	πατέρων,	ἢ μίσους φύντας ἐκ φαύλων.
[4, 8]	τὸν ἐργασάμενον. (Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας	πατέρων	μὴ κολάζειν, ἀλλὰ διὰ τὴν
[4, 6]	ἄξια δρῷεν οὔτ' αὐτῶν οὔτε	πατέρων	τὴν ἡδονὴν προτιμήσαντες τοῦ θεοῦ
[4, 8]	τὴν γῆν, καὶ μηδὲν τῶν	ἑτέρων	ζῴων σὺν αὐτοῖς> ὑπὸ ζεύγλην
[4, 1]	θεῖον αὐτῷ προδηλοῖ περὶ τῶν	ἡμετέρων	κατὰ τὴν πρὸς αὐτὸν εὔνοιαν,
[4, 6]	προστρέποισθε καὶ ταῦτα τῶν μὲν	ἡμετέρων	κοινῶν ὄντων πρὸς ἅπαντας, τοῦ
[4, 8]	ὑμῶν ἢ ὕστερον ἐπὶ παίδων	ὑμετέρων	γένηται τοῦθ' ὑπερόριον πραχθείη. μέλλοντας
[4, 8]	οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον τῶν	ὑμετέρων	ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς
[4, 8]	τῆς συμφορᾶς τοῖς ἔγγιστα τῶν	προτέρων	ἀνδρῶν συνοικούσαις. ἐὰν δὲ μὴ
[4, 8]	πλήξας καὶ τὴν τιμὴν τὴν	ἀμφοτέρων	οἱ δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ
[4, 6]	ἤπειρον βιοτεύσετε ὅσον ἐστὶν οὐδ'	ἀστέρων	ἀριθμὸς ἐν οὐρανῷ. τοσούτοις δὲ
[4, 8]	δὲ προνοεῖσθε, μή τι τῶν	δυσχερεστέρων	ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας δὲ καὶ ξύλων
[4, 6]	ἀνὴρ τά τε ἄλλα τῶν	νεωτέρων	κρείττων καὶ τοῦ πατρὸς ἀξιώματι
[4, 2]	δικαίως ἂν ἕτερος εἶχε τοῦτο	φέρων	ἔδωκα τἀδελφῷ: καὶ γὰρ εἰ
[4, 8]	καταλιπεῖν ἠξίουν εἰς τὴν ἀνάμνησιν	φέρων	μηδὲ παρ' ὃν ἔπασχον αὐτὰ
[4, 2]	Μωυσεῖ, πλούτῳ δὲ καὶ ἡλικίᾳ	διαφέρων:	εἰ δὲ τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν
[4, 8]	ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον ἀξιοῦν, ὅτι	μοχθηρῶν	ἐγένοντο πατέρων, ἢ μίσους φύντας
[4, 3]	ἑπομένην τοῖς σοῖς προστάγμασιν, ἀπαθῆ	τηρῶν	αὐτὴν καὶ ἀκοινώνητον τῆς τῶν
[4, 6]	καὶ κράτος ἐν πολέμῳ. παῖδας	ἐχθρῶν	ἔρως τοῦ πρὸς ὑμᾶς πολέμου
[4, 8]	ἁπάντων ἔσεσθε καὶ μηδενὶ τῶν	ἐχθρῶν	εὐάλωτοι. θεοῦ γὰρ παρόντος ὑμῖν
[4, 8]	σύνεσιν αὐτῶν. ἄπειμι δ' αὐτὸς	χαίρων	ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος
[4, 3]	ὁ δὲ πᾶς ὅμιλος φύσει	χαίρων	τῷ καταβοᾶν τῶν ἐν τέλει
[4, 8]	τῶν ἀφ' ὕβρεως τὸ θεῖον,	χείρων	δ' οὐκ ἂν εἴη τῆς
[4, 2]	τῷ πλουτεῖν ἐκείνου μᾶλλον μὴ	χείρων	ὢν κατὰ γένος αὐτὸς ἀπέλαυε.
[4, 6]	ἠξίου προαχθεὶς ἐπί τι τῶν	ὀρῶν	σκέψασθαι, πῶς τὸ τῶν Ἑβραίων
[4, 5]	ὃς ἐκ τῶν τῆς Ἀραβίας	ὀρῶν	ὡρμημένος καὶ διὰ πάσης ἐρήμου
[4, 2]	εἰπεῖν καὶ δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος,	ὁρῶν	ἐν ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ τὸν Μωυσῆν
[4, 6]	μέλλοντος καὶ τὸν νομοθέτην δὲ	ὁρῶν	μὴ περαιτέρω τὴν ἀπόνοιαν αὐτοῦ
[4, 5]	κωλύειν ἑτοιμότατος ἦν. (Μωυσῆς δὲ	ὁρῶν	πολεμίως αὐτοῖς τὸν Ἀμοραῖον διακείμενον
[4, 1]	(Μωυσῆς δὲ τοὺς μὲν οἰκείους	ὁρῶν	ὑπὸ τῆς ἥττης καταπεπληγότας, φοβούμενος
[4, 8]	πλεονεκτοῦντας προσωτέρω χωρεῖν βούλεσθαι τῶν	ὅρων:	μὴ γὰρ μακρὰν εἶναι τοῦ
[4, 7]	κτείνειν, εἰ λάβοιεν ἔξω τῶν	ὅρων	τῆς πόλεως εἰς ἣν ἔφυγε
[4, 2]	μάλιστα καὶ γένει καὶ πλούτῳ	διαφόρων	ἱκανὸς δ' εἰπεῖν καὶ δήμοις
[4, 8]	ὑμῖν ἔχει πεπειραμένοις ἐν Αἰγύπτῳ	συμφορῶν	καὶ κατὰ τὴν ἐρημίαν πρόνοιαν
[4, 2]	παροξυνόμενον ἰδὼν οὐκ ἔδεισεν, ἀλλὰ	θαρρῶν	οἷς περὶ τῶν πραγμάτων καλῶς
[4, 3]	παρασκευάσας καὶ τελέως ἀποροῦσιν ἐκ	πετρῶν	ἐλθεῖν ἡμῖν ποτὸν μηχανησάμενος, ὁ
[4, 5]	συμμαχίαν τὴν Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος	εὑρὼν	δὲ ἐκεῖνον ἤδη προαπολωλότα καὶ
[4, 8]	μὴ τύχοιεν ἐκ γάμων φύντες	αἰσχρῶν,	μηδ' ἐξ ἐπιθυμίας οὐκ ἐλευθερίας
[4, 4]	βλαστούς τε καὶ κλάδους ἀναφύντας	ἑώρων	καὶ καρπὸν ὡραῖον, ἀμύγδαλα δ'
[4, 4]	ἐπρεσβεύσατο Μωυσῆς οὐκ ἀρεσκόμενος οὐδὲ	συγχωρῶν	τὴν δίοδον ἔνοπλον τὴν στρατιὰν
[4, 6]	τότε μὲν κατηράσατο τοῖς Ἰσραηλίταις,	πεσὼν	δ' ἐπὶ στόμα πάθη προύλεγεν
[4, 8]	ὕβριν: ἐὰν δέ που μόνῃ	περιπεσὼν	βιάσηται μηδενὸς βοηθοῦ παρόντος, μόνος
[4, 4]	στρατιὰν ἀγαγὼν προαπήντα τῷ Μωυσεῖ,	κωλύσων	αὐτοὺς εἰ τολμήσαιεν βίᾳ περαιοῦσθαι.
[4, 8]	γεγενημένη, καιέσθω ζῶσα. δύο γυναικῶν	οὐσῶν	τινι, καὶ τῆς μὲν ἑτέρας
[4, 8]	τριάκοντα δ' ἡμερῶν τῷ πένθει	διελθουσῶν,	αὐτάρκεις γὰρ ἐπὶ τοῖς δακρύοις
[4, 6]	ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν καὶ λυπεῖσθε	μελλουσῶν	ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ τὴν δέησιν
[4, 8]	ἀναλισκέτω καὶ μετ' ὀρφανῶν καὶ	χηρευουσῶν	γυναικῶν. πέμπτου δὲ ἔτους κύριος
[4, 3]	καταλιπόντος ἀφεὶς τὴν ἐκείνων ἀπόλαυσιν	τῶν	ἀγαθῶν ἐμαυτὸν ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ
[4, 8]	κτησάμενοι καὶ σχολὴν ἐν χρήσει	τῶν	ἀγαθῶν ἔχοντες πόλεις τὸ λοιπὸν
[4, 8]	λαμβάνειν, τοῦ θεοῦ τὴν ἀφθονίαν	τῶν	ἀγαθῶν χορηγοῦντος οὐκ ἐπὶ τῷ
[4, 2]	κατ' ὀλίγον τοῦ λόγου καὶ	τῶν	ἀκροωμένων προστιθεμένων ταῖς κατὰ Ἀαρῶνος
[4, 8]	μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν βίον καὶ	τῶν	ἀλλοφύλων πλέον δοξαζομένους ἀδήριτον καὶ
[4, 8]	προνοουμένων λυσιτελοῦς, ἀλλὰ καὶ τῆς	τῶν	ἄλλων διατροφῆς λόγον ἐχόντων. μηδὲ
[4, 8]	ποιεῖν ἐκτομίας μήτε ἀνθρώπους μήτε	τῶν	ἄλλων ζῴων. (Αὕτη μὲν οὖν
[4, 8]	εἰδότας, ὡς ἀντὶ γῆς καὶ	τῶν	ἄλλων κτημάτων ὁ θεὸς αὐτῷ
[4, 6]	ὧν αὐτός τε ἠδίκει καὶ	τῶν	ἄλλων τινὲς εἰπόντος ὁ μὲν
[4, 8]	ταῦτα τοῖς ἀξίοις καὶ ἀφελέσθαι	τῶν	ἁμαρτανόντων εἰς αὐτὸν ἱκανός, ᾧ
[4, 8]	ἡ διάταξις ἡμῶν τῶν νόμων	τῶν	ἀνηκόντων εἰς τὴν πολιτείαν. οὓς
[4, 8]	τούτου μὴ διαβῇ καὶ μέχρι	τῶν	ἀνθρωπείων ἡ πρὸς τὸ ὁμόφυλον
[4, 6]	παντελῶς ἀσθενεῖς οἱ προγινώσκειν περὶ	τῶν	ἀνθρωπίνων παρ' ἑαυτῶν ὑπολαμβάνοντες, ὡς
[4, 8]	τῆς πρὸς τοὺς ἐν ἀξιώματι	τῶν	ἀνθρώπων αἰδοῦς αὐτῶν εὐλαβεστέρους, ὥστε
[4, 8]	φείδεσθαι, λογιζομένους ἐπ' ὠφελείᾳ ταῦτα	τῶν	ἀνθρώπων γεγονέναι, καὶ φωνῆς ἂν
[4, 8]	τρία σπείρειν: οὐ γὰρ τῇ	τῶν	ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν φύσιν.
[4, 3]	Δαθάμην πυθόμενοι τὸν Μωυσῆν μετὰ	τῶν	ἀξιολόγων τῆς πληθύος πρὸς αὐτοὺς
[4, 6]	οὔτ' ἐν λοιμῷ καὶ σπάνει	τῶν	ἀπὸ γῆς καρπῶν, οὔτ' ἄλλη
[4, 8]	θεμελίων καὶ μηδὲ τὸ ἔδαφος	τῶν	ἀπονοηθέντων εἰ δυνατὸν καταλιπεῖν, εἰ
[4, 8]	σωτηρίαν τὴν σὴν καὶ παιδείαν	τῶν	ἀρίστων εἶναι χρησίμου. νῦν δέ,
[4, 6]	διαβῆναι τὴν παρανομίαν εἰς πλείονας	τῶν	ἀρξαμένων οὐ κολαζομένων, τόλμῃ δὲ
[4, 8]	ἣν κτήσεσθε, κρατηθέντες ὅπλοις ὑπὸ	τῶν	αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ μεγίστων ὀνειδῶν
[4, 6]	τοσοῦτον φυομένους ἑώρα καὶ περὶ	τῶν	αὐτοῦ πραγμάτων λίαν εὐλαβεῖτο, καὶ
[4, 8]	ἀλλήλους ὁμοφύλους τε ὄντας καὶ	τῶν	αὐτῶν κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο δὲ
[4, 8]	μὴ τελεῖν: ἥδεσθαι γὰρ μηδενὶ	τῶν	ἀφ' ὕβρεως τὸ θεῖον, χείρων
[4, 6]	τῷ κόσμῳ παρασχεῖν ἑκάστῃ γῇ	τῶν	ἀφ' ὑμετέρου γένους οἰκήτορας. θαυμάζετε
[4, 6]	αὐτοὺς ἐπιτηδείως ἔχων, πέμπουσι μετὰ	τῶν	Βαλάκου πρέσβεων ἄνδρας τῶν παρ'
[4, 5]	αὐτοῦ λαβόντες ἐν Ῥαβαθᾶ πόλει	τῶν	βασιλείων τῆς Ἀμμανίτιδος, τῇ μὲν
[4, 3]	τοιαῦτα παθόντων ἐφήσθησαν οἱ συγγενεῖς:	τῶν	γὰρ συντεταγμένων ἐκλαθόμενοι πρὸς τὴν
[4, 8]	δίχα τοῦ ἀρχιερέως καὶ τῆς	τῶν	γερουσιαστῶν γνώμης γάμοις τε μὴ
[4, 3]	ἐλθεῖν ἡμῖν ποτὸν μηχανησάμενος, ὁ	τῶν	γῆθεν ἀπορουμένους εἰς τροφὴν διασώσας
[4, 6]	ἀγαθῶν ἄφθονος καὶ ἡ παρὰ	τῶν	γονέων καὶ τῶν οἰκείων εὔνοια
[4, 8]	τοὺς νόμους τοῖς συνεχέσι κατὰ	τῶν	γονέων τολμήμασι, προαχθεὶς ὑπ' αὐτῶν
[4, 6]	ἔχαιρον καὶ πάντ' εἰς ἡδονὴν	τῶν	γυναικῶν ἐπὶ τοὐναντίον οἷς ὁ
[4, 6]	ἀθυμία πολλὴ πρὸς τὴν ἀναχώρησιν	τῶν	γυναικῶν κατέλαβε καὶ λιπαροῦντες ἐνέκειντο,
[4, 4]	σιτεῖσθαι ἐν τῇ ἱερᾷ πόλει.	τῶν	δ' οὐ νενομισμένων ἐσθίειν παρ'
[4, 8]	τε χήραις καὶ παισὶν ὀρφανοῖς:	τῶν	δ' ὡραίων ὅ τι καὶ
[4, 1]	τὴν πληθὺν γενναίως αὐτοὺς ἐδέξαντο,	τῶν	δὲ Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί τε πολλοὶ
[4, 6]	συγγινώσκειν τε ταῦτα φυλαττομέναις ἠξίουν.	τῶν	δὲ ἣν βούλονται πίστιν δώσειν
[4, 6]	μὲν τοῦθ' ὑποθέμενος αὐτοῖς ᾤχετο.	(Τῶν	δὲ Μαδιηνιτῶν πεμψάντων τὰς θυγατέρας
[4, 8]	κλῆρον ἐν τῇ φυλῇ διετάξατο.	~(Τῶν	δὲ τεσσαράκοντα ἐτῶν παρὰ τριάκοντα
[4, 3]	λαμβανόντων, εἰ Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν,	τῶν	δὲ φρονίμων, εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν
[4, 2]	ἠμέλησε τοῦ μηδὲν αὐτοὺς παθεῖν	τῶν	δεινῶν, ἀλλὰ καίπερ εἰς τὸν
[4, 6]	μὴ πρότερον εἴ τινι συσταίη	τῶν	δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι
[4, 8]	δ' ᾧπερ ἂν βουληθῇ τινι	τῶν	δεομένων γαμείσθω. ἂν δ' αἰχμάλωτόν
[4, 8]	δεσπόταις γένοιτο, ὅση χάρις ἐκ	τῶν	δεομένων ἔλθοι, τό τε θεῖον
[4, 8]	ἡ γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν ὑπὸ	τῶν	δικαστῶν ὡς παρὰ τὸ διαφθαρὲν
[4, 8]	καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν δέ τινα καὶ	τῶν	δραγμάτων τοῖς βίου σπανίζουσιν ἕρμαιον
[4, 8]	(Στρατοπεδευσάμενοι δὲ προνοεῖσθε, μή τι	τῶν	δυσχερεστέρων ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας δὲ καὶ
[4, 3]	τέλος ἔρχεται, ὅτι δὲ φροντίζεις	τῶν	Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν Ἀβίραμον καὶ
[4, 6]	κατὰ τὴν ἐκείνου παραίνεσιν οἱ	τῶν	Ἑβραίων ἁλίσκονται νέοι τῆς εὐπρεπείας
[4, 6]	τῶν ὀρῶν σκέψασθαι, πῶς τὸ	τῶν	Ἑβραίων ἔχοι στρατόπεδον. Βάλακος δ'
[4, 6]	χρησαμένων τῶν πολεμίων ὀλίγου τὸ	τῶν	Ἑβραίων πλῆθος διεφθάρη τοῖς ἐπιτηδεύμασι
[4, 4]	εἶχε τὴν τιμήν, ἡ δὲ	τῶν	Ἑβραίων στάσις πολὺν ἀκμάσασα χρόνον
[4, 1]	καὶ κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν	τῶν	ἐθνῶν ἔφασκον, κἂν ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν
[4, 8]	νόμου. ~(Φάρμακον μήτε θανάσιμον μήτε	τῶν	εἰς ἄλλας βλάβας πεποιημένων Ἰσραηλιτῶν
[4, 4]	ἐπιφέρειν, καὶ τῶν τετραπόδων δὲ	τῶν	εἰς τὰς θυσίας νενομισμένων τὸ
[4, 8]	μὲν ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι καὶ περὶ	τῶν	εἰς τὸ μέλλον παρακαλῶσι καὶ
[4, 4]	μὴ δι' ἀπορίαν μηδὲ ζήτησιν	τῶν	εἰς τὸν βίον ἀναγκαίων ἀμελοῖεν
[4, 8]	ἱερᾷ πόλει: δίκαιον γὰρ εἶναι	τῶν	ἐκ τῆς γῆς ἀναδιδομένων, ἣν
[4, 5]	λείαν ἔλαβον καὶ πολλὴν ἀφθονίαν	τῶν	ἐκ τῆς γῆς εἶχον μεστῆς
[4, 4]	λαὸν δίκαιον τῷ θεῷ πάντων	τῶν	ἐκ τῆς γῆς φυομένων καρπῶν
[4, 2]	διὰ Μωυσέος αὐτοῖς ἐπέστειλεν, ἐρρύσατο	τῶν	ἐκ τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς ἂν
[4, 8]	τῆς τῶν χρημάτων αὐξήσεως κοινῶν	τῶν	ἑκατέροις ὑπαρχόντων γενομένων, ἀλλ' ὅπως
[4, 6]	Χοσβίᾳ συνὼν Μαδιανίτιδι Οὔρου θυγατρὶ	τῶν	ἐκείνῃ δυναστεύοντος ἀνδρὸς κελευσθεὶς ὑπὸ
[4, 5]	οἳ καὶ πλούτῳ διέφερον πάντων	τῶν	ἐκείνῃ ἠπειρωτῶν δι' ἀρετὴν γῆς
[4, 8]	τὰς ἐπιφυλλίδας τοῖς πένησι καὶ	τῶν	ἐλαιῶν παρεῖναί τι τοῦ καρποῦ
[4, 6]	κατὰ τὸν βίον αὐτεξούσιον, ὃ	τῶν	ἐλευθέρων ἐστὶ καὶ δεσπότην οὐκ
[4, 3]	τοῦ κοινοῦ πολιτευσάμενος εἰς ἀλλοτριωτάτας	τῶν	ἐμῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπινοίας πάρειμι, ὡς
[4, 3]	ὑποπτεύομαι παρ' ἀνδράσιν, οἷς ἐκ	τῶν	ἐμῶν καμάτων ὑπῆρχε τὸ περιεῖναι,
[4, 3]	ὅμιλος φύσει χαίρων τῷ καταβοᾶν	τῶν	ἐν τέλει καὶ πρὸς ὅ
[4, 8]	ἁμαρτήσονται μὴ δυνάμενοι λέγειν ἄγνοιαν	τῶν	ἐν τοῖς νόμοις διωρισμένων, οἵ
[4, 8]	καὶ κατὰ τὴν ἐρημίαν πρόνοιαν	τῶν	ἐν τοῖς ὁμοίοις ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι,
[4, 8]	τούτους, ἀλλ' ἄν τέ τις	τῶν	ἐξ αἵματος συγχεῖν καὶ καταλύειν
[4, 8]	τρέφειν τοῦτο τὸ φυτὸν καὶ	τῶν	ἐξ ἀρότρου πόνων ἀπηλλάχθαι. βουσὶν
[4, 8]	οἱ δικασταὶ μὴ νοῶσι περὶ	τῶν	ἐπ' αὐτοὺς παρατεταγμένων ἀποφήνασθαι, συμβαίνει
[4, 3]	τῇ πληθύι γενέσθαι, δέσποτα, φησί,	τῶν	ἐπ' οὐρανοῦ τε καὶ γῆς
[4, 6]	δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ	τῶν	ἐπαγαγόντων αὐτοῖς τὰς βλάβας. ὑμεῖς
[4, 4]	δὲ καὶ τὸν λαὸν ἐξέταξε	τῶν	ἐπετείων καρπῶν δεκάτην αὐτοῖς τε
[4, 8]	παρακαταθηκῶν κἂν μισθόν τις ἀποστερήσῃ	τῶν	ἐπὶ σώμασι τοῖς αὐτῶν ἐργαζομένων,
[4, 8]	τὸ τῶν νέων αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν	τῶν	ἐπὶ τοῖς ἠγνοημένοις ὀνειδῶν. οὕτως
[4, 7]	γῆν, μὴ θέλειν δὲ συναραμένους	τῶν	ἐπιλοίπων ἀγώνων γῆν ἣν διαβᾶσιν
[4, 5]	γενναῖος ἀνήρ, ὡς ἴσα τὰ	τῶν	ἔργων εἶναι τοῖς τοῦ μεγέθους
[4, 8]	ἤδη γεγονότων ἐπὶ δὲ προτροπῇ	τῶν	ἐσομένων: ἐπιγράφειν δὲ καὶ τοῖς
[4, 8]	ἐν τῷ ἱερῷ πρόρρησιν περιέχουσαν	τῶν	ἐσομένων, καθ' ἣν καὶ γέγονε
[4, 3]	τοῦ πλήθους ὄντος ἐπ' ἐλπίδι	τῶν	ἐσομένων, καὶ τῶν μὲν εἰς
[4, 8]	ἀροῦν τὴν γῆν, καὶ μηδὲν	τῶν	ἑτέρων ζῴων σὺν αὐτοῖς> ὑπὸ
[4, 8]	διενεγκεῖν ἁπάντων ἔσεσθε καὶ μηδενὶ	τῶν	ἐχθρῶν εὐάλωτοι. θεοῦ γὰρ παρόντος
[4, 8]	καὶ γενομένης ἐπ' ἀμοιβῇ μὲν	τῶν	ἤδη γεγονότων ἐπὶ δὲ προτροπῇ
[4, 3]	τηρῶν αὐτὴν καὶ ἀκοινώνητον τῆς	τῶν	ἡμαρτηκότων κολάσεως: σὺ γὰρ αὐτὸς
[4, 4]	ἔρραινον τρίτῃ τε καὶ ἑβδόμῃ	τῶν	ἡμερῶν καὶ καθαροὶ τὸ λοιπὸν
[4, 1]	τὸ θεῖον αὐτῷ προδηλοῖ περὶ	τῶν	ἡμετέρων κατὰ τὴν πρὸς αὐτὸν
[4, 6]	τύχοιτ' ἂν αὐτῆς ταῦτα ποιήσαντες:	τῶν	θυγατέρων τὰς μάλιστα εὐπρεπεῖς καὶ
[4, 6]	προτέρας ἐμπεσεῖν καὶ κίνδυνον παντελοῦς	τῶν	ἰδίων ἐθισμῶν ἀπωλείας. ἅπαξ γὰρ
[4, 4]	καὶ πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα	τῶν	Ἰδουμαίων πέμψας ἠξίου δίοδον αὐτῷ
[4, 4]	ἱερῷ μόνοι δαπανῶσιν οἱ ἄρρενες	τῶν	ἱερέων αὐθημερόν. (Ὡς δὲ ταῦτα
[4, 6]	θεῖον οὐκ ἐπένευσε τὰς κατὰ	τῶν	Ἰσραηλιτῶν ἀράς, θύσας δὲ καὶ
[4, 6]	μάντιν ἐλθεῖν, ὅπως ἐπ' ἐξωλείᾳ	τῶν	Ἰσραηλιτῶν ἀρὰς ποιήσηται. παραγενομένους δὲ
[4, 8]	γῆν προθυμοτέραν εἰς τὴν ἐκτροφὴν	τῶν	καρπῶν ἀπεργάσεται μὴ τοῦ κατ'
[4, 8]	νομισθήσεσθαι. (Ἔστω δὲ καὶ δεκάτη	τῶν	καρπῶν ἐξαίρεσις ὑμῖν χωρὶς ἧς
[4, 8]	λαβόντες εἴτε ἀργύρια εἴτε τινὰ	τῶν	καρπῶν ὑγρὸν ἢ ξηρόν, κατὰ
[4, 5]	τῆς γῆς εἶχον μεστῆς ἔτι	τῶν	καρπῶν ὑπαρχούσης, καὶ διεξῄει πᾶσιν
[4, 8]	οὗ κατὰ μίμησιν παρατροπή τις	τῶν	κατὰ τὴν πολιτείαν ἔσοιτο, ἀλλ'
[4, 8]	ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς	τῶν	κρειττόνων, ὅτι τε πονοῦντί μοι
[4, 8]	ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ	τῶν	κρειττόνων. φέρε οὖν ὑποθέμενος ὃν
[4, 8]	ὑποφωνούσας ἀλλήλαις ἐπὶ τῇ κυρώσει	τῶν	λεγομένων. ἀνέγραψε δὲ τὰς εὐλογίας
[4, 7]	τρεῖς ἕτεραι πόλεις ἔμελλον ἀνατεθήσεσθαι	τῶν	Λευίτιδων πόλεων τοῖς φυγάσιν εἰς
[4, 4]	ἐπεὶ πολέμου καὶ στρατείας ἡ	τῶν	Λευιτῶν ἀφεῖτο φυλὴ θεραπεύουσα τὸν
[4, 8]	ἄνδρες ὑπηρέται διδόσθωσαν ἐκ τῆς	τῶν	Λευιτῶν φυλῆς. ἔστωσαν δὲ καὶ
[4, 6]	περιίστατο γάρ, μὴ πολλοὶ τῆς	τῶν	λόγων ἀσελγείας αὐτοῦ μιμηταὶ γενόμενοι
[4, 3]	ποιησάμενος, ἐλθέ μοι τούτων ἀκροατὴς	τῶν	λόγων: σὲ γὰρ οὔτε πραττόμενον
[4, 6]	Βάλακον μεταπεμψάμενος καὶ τοὺς ἄρχοντας	τῶν	Μαδιηνιτῶν Βάλακε, φησί, καὶ Μαδιηνιτῶν
[4, 6]	τὸν γὰρ Βάλαμον παραληφθέντα ὑπὸ	τῶν	Μαδιηνιτῶν, ὅπως ἐπαράσηται τοῖς Ἑβραίοις,
[4, 7]	δὲ καὶ συμβολῆς γενομένης πίπτει	τῶν	Μαδιηνιτῶν πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ ἀριθμοῦ
[4, 8]	αὐτῶν σωτηρίας καὶ δυσελπιστοῦντες περὶ	τῶν	μελλόντων ὡς οὐκ ἐσομένης ἄλλης
[4, 3]	ἐπ' ἐλπίδι τῶν ἐσομένων, καὶ	τῶν	μὲν εἰς ἡδονὴν λαμβανόντων, εἰ
[4, 6]	αὐτῆς θεοὺς προστρέποισθε καὶ ταῦτα	τῶν	μὲν ἡμετέρων κοινῶν ὄντων πρὸς
[4, 4]	ἰδίᾳ παρὰ πάντων γίνεται δηλῶσαι.	(Τῶν	μὲν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ πόλεων
[4, 8]	Ἑβραῖοι κρατῶσιν, ὅπως τῷ θεῷ	τῶν	μὲν ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι καὶ περὶ
[4, 6]	αἰτίαν ἔλαβε τοιαύτην. (Βάλακος ὁ	τῶν	Μωαβιτῶν βασιλεὺς φιλίας αὐτῷ πατρῴας
[4, 6]	κελευσθεὶς ὑπὸ τῆς γυναικὸς πρὸ	τῶν	Μωυσεῖ δοχθέντων τὸ πρὸς ἡδονὴν
[4, 8]	κἂν μὲν τούτοις θεραπεύηται τὸ	τῶν	νέων αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν ἐπὶ
[4, 6]	τοῦ στρατοῦ τὴν παρανομίαν χωρεῖν	τῶν	νέων καὶ στάσιν αὐτοῖς πολὺ
[4, 8]	ἐλεύθερον ἔχουσα. (Ὅσοι δ' ἂν	τῶν	νέων περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς καὶ
[4, 8]	οὐδὲ πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν λογιστέον	τῶν	νέων πολλὰ παρὰ τὴν ἡμετέραν
[4, 6]	Φινεὲς ἀνὴρ τά τε ἄλλα	τῶν	νεωτέρων κρείττων καὶ τοῦ πατρὸς
[4, 8]	δὲ καὶ οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ	τῶν	νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν δὲ
[4, 8]	παρεῖναι καὶ τὰ ἀνδράποδα, ὥρκου	τῶν	νόμων αὐτοὺς φυλακὴν ποιήσασθαι καὶ
[4, 8]	ὧν αὐτῷ παραγενομένων ὑπερήφανος ἂν	τῶν	νόμων ἔσοιτο. κωλυέσθω δ' εἰ
[4, 8]	καὶ ἄνθρωπος νομοθέτης ὑβριζομένων αὐτῷ	τῶν	νόμων καὶ μάτην κειμένων, θεοῦ
[4, 8]	(Αὕτη μὲν οὖν ὑμῖν εἰρηνικὴ	τῶν	νόμων κατὰ τὴν πολιτείαν διάταξις
[4, 8]	δ' ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε, εἰ	τῶν	νόμων οὓς ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ
[4, 2]	μὴ φροντίζων τοῦ θεοῦ καὶ	τῶν	νόμων τὴν τιμὴν ἐχαριζόμην, οὐκ
[4, 8]	δὲ οὕτως ἡ διάταξις ἡμῶν	τῶν	νόμων τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν
[4, 8]	ἄλλην καθάπαξ αἰτίαν κυριωτέραν τῆς	τῶν	νόμων φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους,
[4, 8]	τῆς τοῦ πλήθους οἰμωγῆς καὶ	τῶν	ὀδυρμῶν τεκμαίροιτο ἄν τις ἐκ
[4, 3]	ὁ γῆν ἡμῖν ἀμαθῶς ἔχουσι	τῶν	ὁδῶν ποιήσας τὸ πέλαγος καὶ
[4, 8]	οὕτως ὑμῖν μόνον ὑπάρξειεν ἡ	τῶν	οἰκείων ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα δὲ
[4, 6]	ἡ παρὰ τῶν γονέων καὶ	τῶν	οἰκείων εὔνοια καὶ στοργή, καὶ
[4, 4]	ἔτι γε μὴν καὶ παρὰ	τῶν	οἰκείων τοῖς διεφθαρμένοις δέησις ἐγένετο
[4, 8]	καὶ τοῖς δημοσίοις λυσιτελήσει γιγνόμενον	τῶν	οἴκων οὐκ ἐκλειπόντων καὶ τῶν
[4, 7]	πόλεις τὰς εἰς τὸν ἀριθμὸν	τῶν	ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα γενησομένας, ὧν
[4, 3]	καὶ διάταξιν πολιτείας: ἐλθέ, δέσποτα	τῶν	ὅλων, δικαστής μου καὶ μάρτυς
[4, 6]	ἀνθρώπων, ὦ Βάλακε, φησί, περὶ	τῶν	ὅλων λογίζῃ καὶ δοκεῖς ἐφ'
[4, 8]	μὴ καί τις ἡμῖν παρὰ	τῶν	ὁμοφύλων ἐντυχόντων τῇ γραφῇ μέμψις
[4, 6]	τὸν λαὸν εὐωχήσας μέρος τι	τῶν	ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε δῃῶσον τὴν Μαδιηνιτῶν
[4, 8]	τοὺς ἑκουσίως πολεμίους: πρὸ γὰρ	τῶν	ὅπλων καλὸν εἶναι χρῆσθαι λόγοις
[4, 6]	ἐκπρεπῶς ἠξίου προαχθεὶς ἐπί τι	τῶν	ὀρῶν σκέψασθαι, πῶς τὸ τῶν
[4, 8]	τοῦ πλεονεκτοῦντας προσωτέρω χωρεῖν βούλεσθαι	τῶν	ὅρων: μὴ γὰρ μακρὰν εἶναι
[4, 7]	συγγενῶν κτείνειν, εἰ λάβοιεν ἔξω	τῶν	ὅρων τῆς πόλεως εἰς ἣν
[4, 8]	ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια καὶ ἡ	τῶν	οὐ φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις. ὅθεν
[4, 8]	παρὰ τῇ διαθέσει τοῦ πατρός,	τῶν	ὀφειλομένων αὐτῷ στερεῖσθαι. ὁ κόρην
[4, 8]	κεχαρισμένος τά τε ἄλλα καὶ	τῶν	παθῶν αὐτοκράτωρ> ὡς μηδὲ ἐνεῖναι
[4, 8]	προσοῖτο: γένοιτο γὰρ ἂν οὕτω	τῶν	παίδων τὰ φρονήματα ἐλευθέρια καὶ
[4, 8]	οὐχ ὧν προσῆκεν αὐτοῖς παρὰ	τῶν	παίδων τυγχανόντων, καὶ νόμος κολαστὴς
[4, 6]	μετὰ τῶν Βαλάκου πρέσβεων ἄνδρας	τῶν	παρ' αὐτοῖς ἀξιολόγων παρακαλέσοντας τὸν
[4, 8]	ἢ ξηρόν, κατὰ νοῦν αὐτοῖς	τῶν	παρὰ τοῦ θεοῦ χωρησάντων κομίζοντες
[4, 6]	ὑπὸ τῆς τούτων ἀνδραγαθίας πολλοὶ	τῶν	παρανομησάντων, ἐφθάρησαν δὲ πάντες> καὶ
[4, 8]	τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ μήτε νομίμων	τῶν	παρόντων ἄλλην προτιμήσητε διάταξιν μήτ'
[4, 8]	δεδόσθαι, ἣ πιπρασκέσθω μὲν ἐπὶ	τῶν	πατρίδων, εἰς δὲ τὰς εὐωχίας
[4, 4]	πέττοντας τὸν σῖτον καὶ ἀρτοποιουμένους	τῶν	πεμμάτων αὐτοῖς τινα χορηγεῖν. ὅσοι
[4, 8]	χρησάμενος δὲ κἂν ἐλαχίστῳ μέρει	τῶν	πεπιστευμένων ἂν ἀπολέσας τύχῃ τὰ
[4, 8]	με τοῦ ζῆν ἀπελθεῖν καὶ	τῶν	πέρα τοῦ Ἰορδάνου πραχθησομένων οὐ
[4, 8]	τρὶς τοῦ ἔτους οἱ ἐκ	τῶν	περάτων τῆς γῆς, ἧς ἂν
[4, 8]	ὁμόφυλον ἀτιμία τὴν ἀρχὴν ἀπὸ	τῶν	περὶ τὰ μικρὰ καὶ τὰ
[4, 3]	καὶ τῇ δι' αὐτῆς κρίσει	τῶν	περὶ τῆς ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων. συνέβαινε
[4, 6]	ἕτερον τῶν τριγχῶν ἀναισθήτως ἔχουσα	τῶν	πληγῶν, ἃς ὁ Βάλαμος ἐπέφερεν
[4, 6]	καὶ ὁ ἄγγελος ἐναργὴς ἐνεκάλει	τῶν	πληγῶν, ὡς οὐχὶ τοῦ κτήνους
[4, 8]	μηνύοντος αἱ ἀρχαὶ τῶν πόλεων	τῶν	πλησίον τῇ χώρᾳ, ἐν ᾗ
[4, 5]	ἐπὶ δίψει μᾶλλον ἤ τινι	τῶν	πολεμικῶν, καὶ γὰρ ὥρα θέρους
[4, 8]	εἰ βούλοισθε τούτους ὑμῖν μένειν,	τῶν	πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε κρατήσαντες αὐτῶν,
[4, 1]	παρ' ἐκείνου προθυμίας κρατήσειν αὐτοὶ	τῶν	πολεμίων νομίζοντες κατηγόρουν μὲν αὐτοῦ
[4, 7]	παρ' Ἕλλησι λεγομένη. τραπέντων δὲ	τῶν	πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι διήρπασαν αὐτῶν
[4, 6]	γνώμην δὲ ὑποθέμενον, ᾗ χρησαμένων	τῶν	πολεμίων ὀλίγου τὸ τῶν Ἑβραίων
[4, 8]	ὑφ' ὑμῶν ἀποθανεῖν ἢ ὑπὸ	τῶν	πολεμίων. ταῦτα δ' οὐκ ὀνειδίζειν
[4, 6]	ἐπικαλοῦντος, ἐλθόντα γὰρ ἐπὶ κατάρᾳ	τῶν	πολεμίων ὑμνεῖν αὐτοὺς ἐκείνους καὶ
[4, 5]	οἱ μὲν ἀπορραγέντες ἔφευγον ἐπὶ	τῶν	πόλεων, οἱ δὲ πρὸς τὴν
[4, 5]	στράτευμα προνομῇ χρώμενον ἁλισκομένων καὶ	τῶν	πόλεων: οὐδὲν γὰρ παρὰ τούτων
[4, 8]	μηδενὸς δὲ μηνύοντος αἱ ἀρχαὶ	τῶν	πόλεων τῶν πλησίον τῇ χώρᾳ,
[4, 6]	ἐθεράπευεν. ἐν τούτοις δ' ὄντων	τῶν	πραγμάτων δείσας Μωυσῆς, μὴ γένηταί
[4, 5]	αὐτὴν Ἰόρδανος. (Οὕτως οὖν ἐχόντων	τῶν	πραγμάτων ἐπιτίθεται τοῖς Ἰσραηλίταις Ὤγης
[4, 2]	ἔδεισεν, ἀλλὰ θαρρῶν οἷς περὶ	τῶν	πραγμάτων καλῶς ἐβουλεύετο καὶ τὸν
[4, 7]	θεοῦ τούτῳ τὴν προστασίαν ἐπιτρέψαι	τῶν	πραγμάτων. ὁ δὲ Ἰησοῦς πᾶσαν
[4, 8]	τὴν μητέρα τοῦ πατρὸς εὔνοιαν	τῶν	πρεσβείων τυγχάνειν, ὥστε διπλοῦν τὸ
[4, 4]	δὲ ἀπαρχὰς αὐτοῖς καὶ τῆς	τῶν	προβάτων κουρᾶς, τούς τε πέττοντας
[4, 3]	ὡς μηδ' εἰ πάθοι τι	τῶν	προειρημένων φανερὸν εἶναι τοῖς ὁρῶσι.
[4, 8]	ἐνέχυρον, ὅπως μὴ στερῶνται καὶ	τῶν	πρὸς τὰ σιτία ὀργάνων μηδ'
[4, 8]	οἴσει τῆς συμφορᾶς τοῖς ἔγγιστα	τῶν	προτέρων ἀνδρῶν συνοικούσαις. ἐὰν δὲ
[4, 2]	τῷ Κορῇ πεντήκοντα καὶ διακόσιοι	τῶν	πρώτων ἄνδρες σπεύδοντες ἀφελέσθαι τὴν
[4, 6]	ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο, καὶ εἴ τινες	τῶν	πρώτων ἀνδρῶν διὰ πατέρων ἀρετὰς
[4, 7]	ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς δὲ προσελθόντων αὐτῷ	τῶν	πρώτων τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς καὶ
[4, 8]	δ' ἄγειν καθαρὸν ἐκ πάντων	τῶν	ῥώμῃ σωμάτων καὶ ψυχῆς εὐτολμίᾳ
[4, 3]	γυναιξὶν ἅμα καὶ τέκνοις πρὸ	τῶν	σκηνῶν ἀπέβλεπον, τί καὶ μέλλοι
[4, 8]	ἔτος τρίτον συμφέρειν εἰς διανέμησιν	τῶν	σπανιζόντων γυναιξί τε χήραις καὶ
[4, 8]	κόσμῳ τῆς πολιτείας καὶ ταῖς	τῶν	στρατηγῶν ἀρεταῖς, οἳ πρόνοιαν ἕξουσιν
[4, 6]	ἀντὶ μεγάλων λάβοι δωρεῶν παρὰ	τῶν	συμμάχων ἐπικαλοῦντος, ἐλθόντα γὰρ ἐπὶ
[4, 8]	χρὴ ποιεῖν ἐν τῇ χρείᾳ	τῶν	σωτηρίων εὐπορῆτε καὶ μὴ τότε
[4, 6]	ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται μὲν οὖν ἐκ	τῶν	τάξεων ἄνδρες οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων
[4, 2]	καὶ Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ οὗτοι	τῶν	ταύτην τὴν φυλὴν νεμομένων καὶ
[4, 4]	γνώριμοι δ' ἦσαν κατασημηναμένων αὐτὰς	τῶν	τε ἀνδρῶν οἵπερ ἐκόμιζον καὶ
[4, 8]	ἀγαθῶν ἡ κτῆσις βεβαία μενεῖ	τῶν	τε ἀπόντων ταχεῖαν ἕξετε τὴν
[4, 4]	περιγράψαντας εἰς δισχιλίους πήχεις ἀπὸ	τῶν	τειχῶν αὐτοῖς ἀνεῖναι. πρὸς τούτοις
[4, 4]	γῆς φυομένων καρπῶν ἐπιφέρειν, καὶ	τῶν	τετραπόδων δὲ τῶν εἰς τὰς
[4, 5]	τὸν ποταμὸν Ἀρνῶν' ὃς ἐκ	τῶν	τῆς Ἀραβίας ὀρῶν ὡρμημένος καὶ
[4, 8]	τυγχανόντων, καὶ νόμος κολαστὴς γίνεται	τῶν	τοιούτων ἀπαραίτητος, οὗ σὺ μὴ
[4, 6]	ἐφ' ἡμῖν εἶναί τι περὶ	τῶν	τοιούτων σιγᾶν ἢ λέγειν, ὅταν
[4, 4]	δεδηλώκαμεν, εὐπορίαν ἐπενόησε. πάντων δὲ	τῶν	τοῖς ἱερεῦσι τελουμένων κοινωνεῖν διέταξε
[4, 6]	ἀπὸ Εὐφράτου Βάλαμος μάντις ἄριστος	τῶν	τότε καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐπιτηδείως
[4, 7]	συνεχώρει τελευτήσαντα κάθοδον, ἐχόντων ἐξουσίαν	τῶν	τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν κτείνειν, εἰ
[4, 6]	τὸν Βάλαμον πρὸς τὸν ἕτερον	τῶν	τριγχῶν ἀναισθήτως ἔχουσα τῶν πληγῶν,
[4, 8]	ἔσοιτο, ἀλλ' ὡς οὐδὲ περὶ	τῶν	τυχόντων ἠμέληται τοῖς νόμοις εἰδόσι
[4, 3]	θεοῦ κρίσει φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ	τῶν	υἱῶν ἤδη βεβαίως ἀπέλαυε τῆς
[4, 8]	ἣν οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον	τῶν	ὑμετέρων ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ καὶ
[4, 3]	καὶ θαλάσσης: σὺ γὰρ ἐμοὶ	τῶν	ὑπ' ἐμοῦ πεπραγμένων μάρτυς ἀξιολογώτατος,
[4, 4]	καὶ θυγατέρας καὶ γυναῖκας ἔξω	τῶν	ὑπὲρ ἁμαρτημάτων ἐπιφερομένων θυσιῶν: ταύτας
[4, 6]	ὅθεν ἂν γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι	τῶν	ὑπὸ τὸν ἥλιον ἐκπορίζοντος. γῆν
[4, 8]	γὰρ ἐπὶ τοῖς δακρύοις αὗται	τῶν	φιλτάτων ταῖς φρονίμοις, τότε χωρεῖν
[4, 8]	δεκάτῃ τοῦ ἄλλου καρποῦ μετὰ	τῶν	φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ μετ'
[4, 7]	δηλούντων μὲν ὡς τεθνήκοι τις	τῶν	φυλετῶν ἐπίσημος ἀνὴρ Σωλοφάντης ὄνομα,
[4, 7]	εἰ μὲν μέλλουσί τινι συνοικεῖν	τῶν	φυλετῶν, μετὰ τοῦ κλήρου πρὸς
[4, 2]	διαφέρων: εἰ δὲ τῇ πρεσβυτάτῃ	τῶν	φυλῶν, εἰκότως ἂν ἡ Ῥουβήλου
[4, 4]	τοῖς φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν τὰ	τῶν	φυλῶν ὀνόματα βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι
[4, 8]	φήσαντος καὶ μετ' εὐλογίας ἑκάστῃ	τῶν	φυλῶν προφητεύσαντος τὰ καὶ γενόμενα
[4, 8]	τε γερουσία καὶ τὰ τέλη	τῶν	φυλῶν, ὧν ἀκροᾶσθε μὴ χαλεπῶς,
[4, 1]	δεῖν τὴν στρατιὰν ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω	τῶν	Χαναναίων εἰς τὴν ἔρημον. καὶ
[4, 8]	Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ κεῖται γῆν ἀρίστην	τῶν	Χαναναίων καὶ πλείστην παρέχον τοῖς
[4, 1]	ἐπόνει καὶ κωλύοντος τοῦ θεοῦ	τῶν	Χαναναίων πεῖραν λαμβάνειν: οὐ γὰρ
[4, 8]	μηδ' ὑπ' ἐνδείας πάθωσί τι	τῶν	χειρόνων. (Ἐπ' ἀνθρώπου μὲν κλοπῇ
[4, 8]	ἡδονῆς ἕνεκα λέγοντες οὐδὲ τῆς	τῶν	χρημάτων αὐξήσεως κοινῶν τῶν ἑκατέροις
[4, 8]	τῶν οἴκων οὐκ ἐκλειπόντων καὶ	τῶν	χρημάτων τοῖς συγγενέσι μενόντων, καὶ
[4, 8]	χαίροντας ἐπὶ τῷ παρέχειν αὐτοῖς	τῶν	ὡραίων μεταλαμβάνειν: ἀποφέρεσθαι δ' αὐτοῖς
[4, 4]	πεντήκοντα. ὅσοι δὲ ἂν ἐνδεέστερα	τῶν	ὡρισμένων ἔχωσι χρήματα τοῖς ἱερεῦσιν
[4, 4]	ἀπαρχὰς αὐτοῖς καὶ τῆς τῶν	προβάτων	κουρᾶς, τούς τε πέττοντας τὸν
[4, 3]	ἀνδράσιν, οἷς ἐκ τῶν ἐμῶν	καμάτων	ὑπῆρχε τὸ περιεῖναι, εἰκότως ἂν
[4, 8]	καταλιπεῖν δέ τινα καὶ τῶν	δραγμάτων	τοῖς βίου σπανίζουσιν ἕρμαιον εἶναι
[4, 3]	κακουργῶν, τῶν δὲ φρονίμων, εἰ	πραγμάτων	ἀπαλλαγείησαν καὶ ταραχῆς: ἐδεδίεσαν γάρ,
[4, 6]	ἐν τούτοις δ' ὄντων τῶν	πραγμάτων	δείσας Μωυσῆς, μὴ γένηταί τι
[4, 5]	Ἰόρδανος. (Οὕτως οὖν ἐχόντων τῶν	πραγμάτων	ἐπιτίθεται τοῖς Ἰσραηλίταις Ὤγης ὁ
[4, 2]	ἀλλὰ θαρρῶν οἷς περὶ τῶν	πραγμάτων	καλῶς ἐβουλεύετο καὶ τὸν ἀδελφὸν
[4, 6]	ἑώρα καὶ περὶ τῶν αὐτοῦ	πραγμάτων	λίαν εὐλαβεῖτο, καὶ γὰρ οὐδὲν
[4, 7]	τούτῳ τὴν προστασίαν ἐπιτρέψαι τῶν	πραγμάτων.	ὁ δὲ Ἰησοῦς πᾶσαν ἐπεπαίδευτο
[4, 7]	μάχην πρόφασιν εὐπρεπῆ τὴν τῶν	βοσκημάτων	ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους τε ἀπεκάλει
[4, 8]	ἀγαθὴν ὑπολαμβάνων. ὁμοίως καὶ περὶ	βοσκημάτων	οἷς ἂν ἐντύχῃ τις κατ'
[4, 8]	καὶ ξύλων ἀπορουμένους εἰς ποίησιν	μηχανημάτων	μὴ κείρειν τὴν γῆν ἥμερα
[4, 8]	ἕνεκα λέγοντες οὐδὲ τῆς τῶν	χρημάτων	αὐξήσεως κοινῶν τῶν ἑκατέροις ὑπαρχόντων
[4, 8]	πολλοῖς χρώμενος μηδὲ πλῆθος διώκων	χρημάτων	μηδ' ἵππων, ὧν αὐτῷ παραγενομένων
[4, 2]	τὴν φυλὴν νεμομένων καὶ δυνατοὶ	χρημάτων	περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο μὲν οὖν ταῦτα
[4, 8]	οἴκων οὐκ ἐκλειπόντων καὶ τῶν	χρημάτων	τοῖς συγγενέσι μενόντων, καὶ ταῖς
[4, 2]	γὰρ καὶ ἀμφοτέρους ἡμᾶς μεγέθει	χρημάτων	ὑπερβάλλεις, οὐ μὴν οὐδ' εὐγενείᾳ,
[4, 5]	δι' ἀρετὴν γῆς καὶ πλῆθος	χρημάτων.	Ὤγης δὲ μέγεθός τε καὶ
[4, 8]	ἀντὶ γῆς καὶ τῶν ἄλλων	κτημάτων	ὁ θεὸς αὐτῷ τοῦτον εἴη
[4, 4]	καὶ γυναῖκας ἔξω τῶν ὑπὲρ	ἁμαρτημάτων	ἐπιφερομένων θυσιῶν: ταύτας γὰρ ἐν
[4, 4]	Μωυσῆς τοσαύτην, πάρεξ ὧν ὑπὲρ	ἁμαρτημάτων	θύων ὁ λαὸς δίδωσιν αὐτοῖς,
[4, 4]	τὸν σῖτον καὶ ἀρτοποιουμένους τῶν	πεμμάτων	αὐτοῖς τινα χορηγεῖν. ὅσοι δ'
[4, 6]	μὴ κατ' ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν	ἐπιτηδευμάτων	ἀρίστων καὶ καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς
[4, 3]	πολιτευσάμενος εἰς ἀλλοτριωτάτας τῶν ἐμῶν	ἐπιτηδευμάτων	ἐπινοίας πάρειμι, ὡς οὐχὶ σοῦ
[4, 8]	ὄντας καὶ τῶν αὐτῶν κοινωνοῦντας	ἐπιτηδευμάτων,	τοῦτο δὲ ἐκ μὲν τῆς
[4, 3]	ὑποδρομὴν καύματος οὔτε κατὰ βίαν	πνευμάτων	ὕλης πρὸς αὐτὸ παρατριβείσης αὐτομάτως
[4, 8]	καθαρὸν ἐκ πάντων τῶν ῥώμῃ	σωμάτων	καὶ ψυχῆς εὐτολμίᾳ διαφερόντων τὸ
[4, 8]	τοῦ ἔτους οἱ ἐκ τῶν	περάτων	τῆς γῆς, ἧς ἂν Ἑβραῖοι
[4, 3]	ἀκροατὴν τότε καταστήσας καὶ θεατὴν	τεράτων	ὅσα μοι παρέσχεν ἰδεῖν ἐκεῖνος
[4, 8]	ἐπὶ τοῖς δακρύοις αὗται τῶν	φιλτάτων	ταῖς φρονίμοις, τότε χωρεῖν ἐπὶ
[4, 8]	ἤδη καὶ τῷ γήρᾳ χρόνον	ἐτῶν	εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἠνυσμένον δεῖ
[4, 8]	(Ἐβίωσε δὲ τὸν πάντα χρόνον	ἐτῶν	εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν ἦρξε
[4, 8]	πόλιν ἐπὶ ταῖς θυσίαις δι'	ἐτῶν	ἑπτὰ τῆς σκηνοπηγίας ἑορτῆς ἐνστάσης
[4, 8]	φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν δὲ τεσσαράκοντα	ἐτῶν	παρὰ τριάκοντα ἡμέρας συμπεπληρωμένων Μωυσῆς
[4, 8]	μετακινοῦντας. (Γῆν ὁ φυτεύσας, πρὸ	ἐτῶν	τεσσάρων ἂν καρπὸν προβάλῃ τὰ
[4, 7]	μὲν ὡς τεθνήκοι τις τῶν	φυλετῶν	ἐπίσημος ἀνὴρ Σωλοφάντης ὄνομα, παῖδας
[4, 7]	μὲν μέλλουσί τινι συνοικεῖν τῶν	φυλετῶν,	μετὰ τοῦ κλήρου πρὸς αὐτοὺς
[4, 5]	ἀπέστειλε Μωυσῆς τῷ στρατῷ δίοδον	αἰτῶν	ἐφ' αἷς ἂν θελήσειε πίστεσιν,
[4, 6]	ἔλαβε τοιαύτην. (Βάλακος ὁ τῶν	Μωαβιτῶν	βασιλεὺς φιλίας αὐτῷ πατρῴας οὔσης
[4, 6]	τιμᾶν θεὸν τοὺς Μαδιηνιτῶν καὶ	Μωαβιτῶν	σέβωσιν: οὕτως γὰρ αὐτοῖς τὸν
[4, 8]	ἱδρυθέντι μὴ λήθην λαβεῖν τῆς	Ἀμαληκιτῶν	ὕβρεως, ἀλλὰ στρατεύσαντας ἐπ' αὐτοὺς
[4, 6]	οὐκ ἐπένευσε τὰς κατὰ τῶν	Ἰσραηλιτῶν	ἀράς, θύσας δὲ καὶ τρίτον
[4, 6]	ἐλθεῖν, ὅπως ἐπ' ἐξωλείᾳ τῶν	Ἰσραηλιτῶν	ἀρὰς ποιήσηται. παραγενομένους δὲ τοὺς
[4, 8]	τῶν εἰς ἄλλας βλάβας πεποιημένων	Ἰσραηλιτῶν	ἐχέτω μηδὲ εἷς: ἐὰν δὲ
[4, 8]	τούτῳ τὴν ἰδίαν περὶ τὸν	Ἰσραηλιτῶν	λαὸν εὔνοιαν καὶ τὴν χορηγίαν
[4, 6]	λαὸν εὐωχήσας μέρος τι τῶν	ὁπλιτῶν	ἐξέπεμψε δῃῶσον τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν
[4, 6]	τῆς αἰτίας Μωυσῆς ἐπὶ τὸν	Μαδιανιτῶν	ὄλεθρον τὴν στρατιὰν ἐξέπεμπε, περὶ
[4, 6]	μεταπεμψάμενος καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν	Μαδιηνιτῶν	Βάλακε, φησί, καὶ Μαδιηνιτῶν οἱ
[4, 7]	ὧν καὶ προεῖπον ἐπὶ τὴν	Μαδιηνιτῶν	γῆν ἔπεμψεν στρατιὰν τοὺς πάντας
[4, 6]	τῶν ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε δῃῶσον τὴν	Μαδιηνιτῶν	γῆν καὶ τὰς πατρίδας αὐτῶν
[4, 6]	αὐτοῖς θέμενον τιμᾶν θεὸν τοὺς	Μαδιηνιτῶν	καὶ Μωαβιτῶν σέβωσιν: οὕτως γὰρ
[4, 6]	τῶν Μαδιηνιτῶν Βάλακε, φησί, καὶ	Μαδιηνιτῶν	οἱ παρόντες, χρὴ γὰρ καὶ
[4, 6]	γὰρ Βάλαμον παραληφθέντα ὑπὸ τῶν	Μαδιηνιτῶν,	ὅπως ἐπαράσηται τοῖς Ἑβραίοις, καὶ
[4, 6]	ὑποθέμενος αὐτοῖς ᾤχετο. (Τῶν δὲ	Μαδιηνιτῶν	πεμψάντων τὰς θυγατέρας κατὰ τὴν
[4, 7]	καὶ συμβολῆς γενομένης πίπτει τῶν	Μαδιηνιτῶν	πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ ἀριθμοῦ κρεῖττον
[4, 4]	πολέμου καὶ στρατείας ἡ τῶν	Λευιτῶν	ἀφεῖτο φυλὴ θεραπεύουσα τὸν θεόν,
[4, 8]	ὑπηρέται διδόσθωσαν ἐκ τῆς τῶν	Λευιτῶν	φυλῆς. ἔστωσαν δὲ καὶ οἱ
[4, 8]	πολιτείαν, ἧς τὸν κόσμον φυλάξαντες	πάντων	ἂν εὐδαιμονέστατοι κριθείητε. (Ταῦτα εἰπὼν
[4, 4]	δὲ τοιούτων ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ καὶ	πάντων	ἀρίστων ἐζημιωκότα τὸν λαὸν πρὸς
[4, 4]	ἃ τοῖς ἱερεῦσιν ἰδίᾳ παρὰ	πάντων	γίνεται δηλῶσαι. (Τῶν μὲν τεσσαράκοντα
[4, 4]	ταύτης βίβλῳ δεδηλώκαμεν, εὐπορίαν ἐπενόησε.	πάντων	δὲ τῶν τοῖς ἱερεῦσι τελουμένων
[4, 6]	ἐφορῶντος καὶ ὅθεν ἂν γένοισθε	πάντων	εὐδαιμονέστεροι τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον
[4, 8]	θεοῦ γὰρ παρόντος ὑμῖν βοηθοῦ	πάντων	περιφρονεῖν εὔλογον. τῆς δ' ἀρετῆς
[4, 8]	δὲ ταῦτά τις ποιήσας καὶ	πάντων	τὰς δεκάτας ἅμα ταῖς εἰς
[4, 7]	μὲν βούλεσθαι τρυφᾶν ἀπόνως διάγοντας	πάντων	τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ τοῦ κτήσασθαι τὴν
[4, 8]	κρίσεις, ἀλλὰ τὸ δίκαιον ἐπάνω	πάντων	τιθεμένους. ὁ γὰρ θεὸς ἂν
[4, 4]	τὸν λαὸν δίκαιον τῷ θεῷ	πάντων	τῶν ἐκ τῆς γῆς φυομένων
[4, 5]	ἐνοικοῦντας, οἳ καὶ πλούτῳ διέφερον	πάντων	τῶν ἐκείνῃ ἠπειρωτῶν δι' ἀρετὴν
[4, 8]	στρατὸν δ' ἄγειν καθαρὸν ἐκ	πάντων	τῶν ῥώμῃ σωμάτων καὶ ψυχῆς
[4, 8]	τοῦτον ὑμῖν καὶ τοὺς νόμους	πάντων	ὧν τε παρέσχηκε καὶ μένων
[4, 6]	αὐτόθι μένειν καὶ δεσποίνας ἀποδειχθησομένας	πάντων	ὧν ὑπῆρχεν αὐτοῖς. ταῦτα δὲ
[4, 6]	ἀφανίσαι προῃρημένος καὶ κατὰ τῆς	ἁπάντων	δόξης ἰσχυρὰν τὴν σεαυτοῦ κατεσκευακὼς
[4, 1]	πρὸς αὐτὸν εὔνοιαν, ὡς οὐχ	ἁπάντων	ἐκ τῆς Ἁβράμου γενεᾶς ὄντων,
[4, 8]	δὲ πράττοντες ἀλκιμώτατοι μάχας διενεγκεῖν	ἁπάντων	ἔσεσθε καὶ μηδενὶ τῶν ἐχθρῶν
[4, 8]	τῆς ἡμέρας εἰς θέαν τὴν	ἁπάντων	θαπτέσθω νυκτός. οὕτως δὲ καὶ
[4, 6]	μνήμην τὴν ἐμήν. ἐξ ὧν	ἁπάντων	λαβόντων τέλος ὁποῖον ἐκεῖνος προεῖπε
[4, 6]	τῆς τούτων ἀνδραγαθίας πολλοὶ τῶν	παρανομησάντων,	ἐφθάρησαν δὲ πάντες> καὶ λοιμῷ
[4, 8]	αὐτοῖς τῶν παρὰ τοῦ θεοῦ	χωρησάντων	κομίζοντες μεθ' ἡδονῆς ἀποδιδότωσαν τοῖς
[4, 6]	Ἑβραίων πλῆθος διεφθάρη τοῖς ἐπιτηδεύμασι	νοσησάντων	δή τινων περὶ ταῦτα, μεγάλως
[4, 2]	καίπερ εἰς τὸν νομοθέτην αὐτῶν	ἐξυβρισάντων	καὶ τὰς ἐντολάς, ἃς αὐτὸς
[4, 8]	ἀλλοτρίων εἰς αὐτὴν ἐπὶ κακώσει	στρατευσάντων	μήτε στάσεως ἐμφυλίου κατασχούσης ὑμᾶς,
[4, 8]	ἃ πείσονται καὶ ταῖς ψυχαῖς	ἐγγραψάντων	διὰ τῆς ἀκοῆς ἃ κελεύουσιν,
[4, 6]	αὐτοῖς ᾤχετο. (Τῶν δὲ Μαδιηνιτῶν	πεμψάντων	τὰς θυγατέρας κατὰ τὴν ἐκείνου
[4, 6]	δὲ καὶ τρίτον ἄλλων πάλιν	ἀνασταθέντων	βωμῶν οὐδὲ τότε μὲν κατηράσατο
[4, 8]	καὶ μηδὲ τὸ ἔδαφος τῶν	ἀπονοηθέντων	εἰ δυνατὸν καταλιπεῖν, εἰ δ'
[4, 4]	οὐχ οὕτω διὰ τὴν τῶν	κολασθέντων	ἀδικίαν, ὡς Μωυσέος πραγματευσαμένου: καὶ
[4, 8]	κατέλιπεν οὐδὲν ἡμῶν ἐπὶ καλλωπισμῷ	προσθέντων	οὐδ' ὅτι μὴ κατελέλοιπε Μωυσῆς.
[4, 8]	μετάνοια καὶ ἡ τῶν οὐ	φυλαχθέντων	νόμων ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ βούλοισθε
[4, 6]	τῆς γυναικὸς πρὸ τῶν Μωυσεῖ	δοχθέντων	τὸ πρὸς ἡδονὴν αὐτῇ γενησόμενον
[4, 7]	καλεῖται, Πέτρα παρ' Ἕλλησι λεγομένη.	τραπέντων	δὲ τῶν πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι
[4, 1]	ἁπάντων ἐκ τῆς Ἁβράμου γενεᾶς	ὄντων,	ἀλλ' αἴτιον ἕνα τούτων τοῦ
[4, 6]	ταῦτα τῶν μὲν ἡμετέρων κοινῶν	ὄντων	πρὸς ἅπαντας, τοῦ δ' ὑμετέρου
[4, 6]	γενησόμενον ἐθεράπευεν. ἐν τούτοις δ'	ὄντων	τῶν πραγμάτων δείσας Μωυσῆς, μὴ
[4, 6]	τὴν ἐμήν. ἐξ ὧν ἁπάντων	λαβόντων	τέλος ὁποῖον ἐκεῖνος προεῖπε τεκμαίροιτ'
[4, 6]	εἶτ' ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ τῶν	ἐπαγαγόντων	αὐτοῖς τὰς βλάβας. ὑμεῖς δ'
[4, 6]	ὁμολογούντων καὶ πρὸς τὸ μηδὲν	ἀντιλεγόντων	ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς πάθους
[4, 8]	πρὸς ἁμαρτάνοντας ἕξουσι παρρησίαν, ὡς	προλεγόντων	αὐτοῖς ἃ πείσονται καὶ ταῖς
[4, 8]	πολλοῦ τοῦ περιόντος αὐτοῖς κἀκείνοις	μεταδιδόντων.	ὁ δὲ παρὰ ταῦτα ποιήσας
[4, 8]	τρίτον συμφέρειν εἰς διανέμησιν τῶν	σπανιζόντων	γυναιξί τε χήραις καὶ παισὶν
[4, 3]	οἴκτου, ἀλλ' ὅτι καὶ τοιαῦτα	παθόντων	ἐφήσθησαν οἱ συγγενεῖς: τῶν γὰρ
[4, 7]	τοὺς πολεμίους, ἀσφαλισάμενοι περιέμενον αὐτούς.	ἐλθόντων	δὲ καὶ συμβολῆς γενομένης πίπτει
[4, 3]	ὁ θεὸς ἥδιον εἴη κεχειροτονημένος.	συνελθόντων	δὲ πεντήκοντα καὶ διακοσίων ἀνδρῶν,
[4, 8]	μηδ' ἐξ ἐπιθυμίας οὐκ ἐλευθερίας	συνελθόντων.	εἴ τις ὡς παρθένον μνηστευσάμενος
[4, 7]	κατοικισμὸν Μωυσέος ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς δὲ	προσελθόντων	αὐτῷ τῶν πρώτων τῆς Μανασσίτιδος
[4, 5]	ὁ δὲ Ἀμορραῖος οὐκέτ' ἦν	ἐπιόντων	ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ' αὐτός τε
[4, 8]	διάταξις ἡμῶν τῶν νόμων τῶν	ἀνηκόντων	εἰς τὴν πολιτείαν. οὓς δὲ
[4, 8]	σωτηρίας καὶ δυσελπιστοῦντες περὶ τῶν	μελλόντων	ὡς οὐκ ἐσομένης ἄλλης ἀρχῆς
[4, 2]	ἡ Ῥουβήλου τὴν τιμὴν ἔχοι	λαμβανόντων	αὐτὴν Δαθάμου καὶ Ἀβιράμου καὶ
[4, 3]	καὶ τῶν μὲν εἰς ἡδονὴν	λαμβανόντων,	εἰ Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν
[4, 8]	τοῖς ἀξίοις καὶ ἀφελέσθαι τῶν	ἁμαρτανόντων	εἰς αὐτὸν ἱκανός, ᾧ παρέχοντες
[4, 8]	προσῆκεν αὐτοῖς παρὰ τῶν παίδων	τυγχανόντων,	καὶ νόμος κολαστὴς γίνεται τῶν
[4, 8]	καὶ τῶν χρημάτων τοῖς συγγενέσι	μενόντων,	καὶ ταῖς γυναιξὶ κουφισμὸν οἴσει
[4, 8]	κτῆσις βεβαία μενεῖ τῶν τε	ἀπόντων	ταχεῖαν ἕξετε τὴν παρουσίαν. μόνον
[4, 8]	παρὰ τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν αὐτοῖς	ἐπιτρεπόντων	ὑπερηφανίᾳ τοῦ διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι
[4, 8]	λυσιτελήσει γιγνόμενον τῶν οἴκων οὐκ	ἐκλειπόντων	καὶ τῶν χρημάτων τοῖς συγγενέσι
[4, 8]	πειθαρχεῖτε, καὶ μήτε νομίμων τῶν	παρόντων	ἄλλην προτιμήσητε διάταξιν μήτ' εὐσεβείας
[4, 8]	τιμῇ, ὡς μήτε βλασφημεῖν ἐκείνων	παρόντων	μήτε θρασύνεσθαί τισιν ἐξεῖναι τῆς
[4, 8]	ῥώμῃ σωμάτων καὶ ψυχῆς εὐτολμίᾳ	διαφερόντων	τὸ δειλὸν ἀποκρίναντας, μὴ τοὺς
[4, 3]	ὅτι δὲ φροντίζεις τῶν Ἑβραίους	ὀνησόντων,	μετελθὼν Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην, οἵ
[4, 7]	μεθ' ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα κάθοδον,	ἐχόντων	ἐξουσίαν τῶν τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν
[4, 8]	τῆς τῶν ἄλλων διατροφῆς λόγον	ἐχόντων.	μηδὲ βοῶν ὁπότε τρίβοιεν τοὺς
[4, 6]	παρεσχημένος: ἐπεὶ μὴ τοῦτον αὐτῶν	ἐχόντων	τὸν τρόπον πολλάκις ἂν ἤδη
[4, 5]	περίεισιν αὐτὴν Ἰόρδανος. (Οὕτως οὖν	ἐχόντων	τῶν πραγμάτων ἐπιτίθεται τοῖς Ἰσραηλίταις
[4, 6]	ἐλευθέρων ἐστὶ καὶ δεσπότην οὐκ	ἐχόντων.	χαλεπώτερος δ' ἂν οὕτως Αἰγυπτίων
[4, 8]	χρημάτων αὐξήσεως κοινῶν τῶν ἑκατέροις	ὑπαρχόντων	γενομένων, ἀλλ' ὅπως παίδων τύχωσιν,
[4, 8]	πρόνοιαν τῶν ἐν τοῖς ὁμοίοις	ὑπαρχόντων	ποιεῖσθαι, καὶ τυχόντας εὐπορίας ἐξ
[4, 8]	ἀλλ' ὡς οὐδὲ περὶ τῶν	τυχόντων	ἠμέληται τοῖς νόμοις εἰδόσι προνοεῖσθαι
[4, 8]	τις ἡμῖν παρὰ τῶν ὁμοφύλων	ἐντυχόντων	τῇ γραφῇ μέμψις ὡς διημαρτηκόσι
[4, 6]	δὲ ἣν βούλονται πίστιν δώσειν	ὁμολογούντων	καὶ πρὸς τὸ μηδὲν ἀντιλεγόντων
[4, 8]	ἐξεῖναι δὲ παριέναι κτηνῶν τινι	κακοπαθούντων	ὑπὸ χειμῶνος πεπτωκότων ἐν πηλῷ,
[4, 6]	ὁρῶσι ταῖς ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν καὶ	παρακαλούντων	μένειν μὴ πρότερον ἐπινευέτωσαν, πρὶν
[4, 7]	πρώτων τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς καὶ	δηλούντων	μὲν ὡς τεθνήκοι τις τῶν
[4, 6]	βιάσασθαι καὶ νικῆσαι τὴν τῶν	ὁρώντων	σωφροσύνην ἱκανὰς διὰ τὸ κάλλος
[4, 6]	τοῦτο καὶ λόγους οὐδὲν ἡμῶν	εἰδότων	ἀφίησιν. ἐγὼ δὲ μέμνημαι μὲν
[4, 7]	βούλεσθαι τρυφᾶν ἀπόνως διάγοντας πάντων	τεταλαιπωρηκότων	ὑπὲρ τοῦ κτήσασθαι τὴν αἰτουμένην
[4, 3]	αὐτὴν καὶ ἀκοινώνητον τῆς τῶν	ἡμαρτηκότων	κολάσεως: σὺ γὰρ αὐτὸς οἶσθα,
[4, 8]	κτηνῶν τινι κακοπαθούντων ὑπὸ χειμῶνος	πεπτωκότων	ἐν πηλῷ, συνδιασώζειν δὲ καὶ
[4, 3]	τὴν ἐπ' αὐτοῖς δίκην οὕτως	μεμηνότων	κατὰ τῆς σῆς δόξης, μὴ
[4, 8]	ἐπ' ἀμοιβῇ μὲν τῶν ἤδη	γεγονότων	ἐπὶ δὲ προτροπῇ τῶν ἐσομένων:
[4, 5]	ἀρετῆς αὐτῶν διάπειραν βουλόμενος λαβεῖν:	διαμαρτὼν	δὲ τῆς ἐλπίδος αὐτός τε
[4, 8]	τοῦ ἀρχιερέως καὶ τῆς τῶν	γερουσιαστῶν	γνώμης γάμοις τε μὴ πολλοῖς
[4, 8]	γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν ὑπὸ τῶν	δικαστῶν	ὡς παρὰ τὸ διαφθαρὲν ἐν
[4, 8]	ὑπὸ τῶν αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ	μεγίστων	ὀνειδῶν καὶ σκεδασθέντες διὰ τῆς
[4, 4]	τοιούτων ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ καὶ πάντων	ἀρίστων	ἐζημιωκότα τὸν λαὸν πρὸς τῷ
[4, 8]	τὴν σὴν καὶ παιδείαν τῶν	ἀρίστων	εἶναι χρησίμου. νῦν δέ, συγγνώμην
[4, 6]	κατ' ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων	ἀρίστων	καὶ καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους
[4, 6]	μηδὲν ἀδικῆσαί σου τὴν ἐπιθυμίαν.	κρείττων	δὲ ὁ θεὸς ὧν ἐγὼ
[4, 2]	εὐδαιμονίαν χαρίζεσθαι. ἀλλ' ἐγώ τε	κρείττων	ἢ κακουργεῖν ὅ τε θεὸς
[4, 6]	τά τε ἄλλα τῶν νεωτέρων	κρείττων	καὶ τοῦ πατρὸς ἀξιώματι τοὺς
[4, 8]	τῶν πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε κρατήσαντες	αὐτῶν,	ἀλλ' ἀπολλύναι πάντας κρίνατε συμφέρειν,
[4, 8]	ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας μὲν ἐξ	αὐτῶν	ἀνασπᾶν θεμελίων καὶ μηδὲ τὸ
[4, 7]	ἀριθμοῦ κρεῖττον οἵ τε βασιλεῖς	αὐτῶν	ἅπαντες: πέντε δὲ ἦσαν, Ὦχός
[4, 7]	ἴσον ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν δ'	αὐτῶν	ἀπέδειξε Φινεές, οὗ μικρῷ πρότερον
[4, 8]	γένοισθε καὶ μελετῴητε τὴν σύνεσιν	αὐτῶν.	ἄπειμι δ' αὐτὸς χαίρων ἐπὶ
[4, 2]	παρ' ὀλίγον ἦλθε καταλευσθεὶς ὑπ'	αὐτῶν	ἀποθανεῖν. οὐδ' ὁ θεὸς δὲ
[4, 6]	φθονεῖν αὐτοῖς τῆς τοῦ κάλλους	αὐτῶν	ἀπολαύσεως μηδὲ τῆς τοῦ πλησιάζειν
[4, 6]	ὑπὸ τῆς ἐνδείας δι' εὐπορίαν	αὐτῶν	ἀπολέσθαι. καὶ ὁ μὲν ταῦτα
[4, 8]	κολάζειν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνων	αὐτῶν	ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον ἀξιοῦν, ὅτι
[4, 1]	ὧν ἐπετρόπευσε καὶ διὰ τὴν	αὐτῶν	ἀρετὴν πρότερόν τε παρασχεῖν τὴν
[4, 3]	ἐφθάρησαν, ὡς καὶ τὰ σώματα	αὐτῶν	ἀφανῆ γεγονέναι. περισώζεται δὲ μόνος
[4, 8]	καὶ σύνοδον φεύγειν τὴν μετ'	αὐτῶν	ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ ἄρρεν καὶ
[4, 7]	τοῦ κτήσασθαι τὴν αἰτουμένην ὑπ'	αὐτῶν	γῆν, μὴ θέλειν δὲ συναραμένους
[4, 4]	καὶ καλὰς τῆς τε πρὸ	αὐτῶν	γῆς περιγράψαντας εἰς δισχιλίους πήχεις
[4, 1]	τὸ λοιπὸν στράτευμα τῆς φάλαγγος	αὐτῶν	διαλυθείσης ἀκόσμως διωκόμενον εἰς τὴν
[4, 8]	τιμὴν τὴν ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται	αὐτῶν	διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ ἢ λάκκον
[4, 5]	τε νομίζων καὶ τῆς ἀρετῆς	αὐτῶν	διάπειραν βουλόμενος λαβεῖν: διαμαρτὼν δὲ
[4, 8]	οἱ λόγοι καὶ ἡ παρ'	αὐτῶν	διδασκαλία τοῦ σωφρονεῖν τὸ μηδὲν
[4, 8]	ἦν ὁ καὶ τὴν ἀφήγησιν	αὐτῶν	διδοὺς καὶ τὰ τέλη χαριζόμενος,
[4, 6]	εἰς ὄρος, ὅπερ ὑπὲρ κεφαλῆς	αὐτῶν	ἔκειτο τοῦ στρατοπέδου σταδίους ἀπέχον
[4, 6]	ἐπὶ τοὐναντίον οἷς ὁ νόμος	αὐτῶν	ἐκέλευε ποιοῦντες διετέλουν, ὡς διὰ
[4, 6]	Μαδιηνιτῶν γῆν καὶ τὰς πατρίδας	αὐτῶν	ἐκπολιορκῆσον. τοῦ δ' ἐκπολεμηθῆναι πρὸς
[4, 8]	γὰρ κατὰ καιρὸν τοῦτον ὑπ'	αὐτῶν	ἐνεχθῆναι, βιασαμένης δὲ τῆς φύσεως
[4, 8]	οἰκίας, οἷς οὔπω χρόνος ἀπολαύσεως	αὐτῶν	ἐνιαύσιος, καὶ φυτεύσαντας οὔπω δὲ
[4, 8]	ὄψει καὶ τῇ ὁμιλίᾳ μνήμην	αὐτῶν	ἐντιθέντας: ἀνεπιμίκτους γὰρ ἀλλήλοις μένοντας
[4, 8]	καὶ ὧν ἂν δέωνται παρ'	αὐτῶν	ἕξουσι, γενόμενόν τε μετὰ χαρᾶς
[4, 2]	ἀλλὰ καίπερ εἰς τὸν νομοθέτην	αὐτῶν	ἐξυβρισάντων καὶ τὰς ἐντολάς, ἃς
[4, 6]	τὸ κάλλος ἀσκήσαντες τὴν εὐμορφίαν	αὐτῶν	ἐπὶ τὸ μᾶλλον εὐπρεπὲς πέμψατε
[4, 8]	ἀποστερήσῃ τῶν ἐπὶ σώμασι τοῖς	αὐτῶν	ἐργαζομένων, μεμισήσθω. ὅθεν οὐκ ἀποστερητέον
[4, 6]	μὴ σφᾶς καταλιπεῖν, ἀλλὰ γαμετὰς	αὐτῶν	ἐσομένας αὐτόθι μένειν καὶ δεσποίνας
[4, 8]	ἐν ἀξιώματι τῶν ἀνθρώπων αἰδοῦς	αὐτῶν	εὐλαβεστέρους, ὥστε τοῦ θεοῦ μὴ
[4, 6]	αὐτοῖς παρεσχημένος: ἐπεὶ μὴ τοῦτον	αὐτῶν	ἐχόντων τὸν τρόπον πολλάκις ἂν
[4, 3]	τῷ λαῷ καὶ διὰ τὴν	αὐτῶν,	ᾗ κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον καὶ
[4, 8]	παντὸς ἔνδον αὐτοῖς τὴν προαίρεσιν	αὐτῶν	ἧς ὀλιγωρήσαντες ἠδίκησαν καὶ τῆς
[4, 6]	Ἑβραίων ἁλίσκονται νέοι τῆς εὐπρεπείας	αὐτῶν	καὶ παραγενόμενοι εἰς λόγους αὐταῖς
[4, 5]	καὶ τοξεύοντες διέφθειραν. ἀποθνήσκει δ'	αὐτῶν	καὶ Σιχὼν ὁ βασιλεύς. Ἑβραῖοι
[4, 8]	καὶ δαπανᾶν πυρὶ τὸ γένος	αὐτῶν	καὶ τὴν μνήμην: βεβαία γὰρ
[4, 7]	ἐν τῇ Βατανίδι. κτησαμένων δ'	αὐτῶν	καὶ τὴν Χαναναίων γῆν τρεῖς
[4, 6]	τινὰ πρὸς βραχὺν καιρὸν κατ'	αὐτῶν	κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ' ἂν αὐτῆς
[4, 6]	παισὶν ὑμετέροις καὶ τοῦ περὶ	αὐτῶν	κλέους ἐμπλησθήσεται πᾶσα ἡ γῆ
[4, 8]	ὁμοφύλους τε ὄντας καὶ τῶν	αὐτῶν	κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο δὲ ἐκ
[4, 4]	ἤρξαντο τὴν τοῦ θεοῦ περὶ	αὐτῶν	κρίσιν καὶ τὸ λοιπὸν ἐπευφημοῦντες
[4, 8]	κουφότητα καὶ θράσος τοῦ γένους	αὐτῶν:	μαρτυρείτωσαν δὲ μηδὲ δοῦλοι διὰ
[4, 8]	τὸν βίον, φθονεῖν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν	αὐτῶν	μεταλαμβάνειν τῆς ὥρας ἐν ἀκμῇ
[4, 8]	ληψομένοις οἶκτον ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς	αὐτῶν,	μετανοήσειν δ' αὐτοὺς ἐπὶ μηδενὶ
[4, 3]	τούτων ἀπολομένων βουλόμενος τὴν τιμωρίαν	αὐτῶν	μνήμῃ παραδοθῆναι καὶ τοὺς αὖθις
[4, 1]	τῶν ἐθνῶν ἔφασκον, κἂν ἀπαλλοτριοῦν	αὐτῶν	Μωυσῆς ἐθελήσῃ τὸν θεόν: ὅλως
[4, 3]	πρότερον μὲν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας	αὐτῶν,	νῦν δ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας
[4, 6]	οὔτ' ἐφ' οἷς τὸ γένος	αὐτῶν	ὁ θεὸς ἀγαθοῖς ἐμηχανήσατο διελθεῖν,
[4, 3]	κακουργίας αὐξανόμενον, ἀκούσας τὰ παρ'	αὐτῶν	ὁ Μωυσῆς ἀκολουθεῖν αὐτῷ τοὺς
[4, 6]	λογιζόμενος πρεσβεῦσαι πρὸς Μαδιηνίτας ὑπὲρ	αὐτῶν.	οἱ δέ, ἦν γάρ τις
[4, 6]	κρίνας ἀγαθὰ ταῦτ' ἔπειτα περὶ	αὐτῶν	ὁμολογεῖν ἐν τούτοις οὐκ ὀκνήσαιμι.
[4, 6]	ὡς οὐκ ἄξια δρῷεν οὔτ'	αὐτῶν	οὔτε πατέρων τὴν ἡδονὴν προτιμήσαντες
[4, 3]	τὸν Ἀαρῶνος υἱὸν τὰ θυμιατήρια	αὐτῶν	παρὰ τὸν χάλκεον καταθέσθαι βωμόν,
[4, 6]	καὶ δεομένοις συνεῖναι τοῖς νεανίαις	αὐτῶν	προστάξατε. ἐπειδὰν δὲ κεχειρωμένους ὁρῶσι
[4, 8]	ἂν ἐκ τῆς ἐπ' ἀκριβὲς	αὐτῶν	συλλογῆς εὐπορία τοῖς δεσπόταις γένοιτο,
[4, 8]	κινδυνεύσειε καὶ προθυμηθείη τῆς περὶ	αὐτῶν	σωτηρίας καὶ δυσελπιστοῦντες περὶ τῶν
[4, 8]	ἐπιγράφειν δὲ καὶ τοῖς θυρώμασιν	αὐτῶν	τὰ μέγιστα ὧν εὐεργέτησεν αὐτοὺς
[4, 6]	ἀμείνους κριθήσεσθε καὶ παισὶ βελτίοσιν	αὐτῶν	ταῦτα καταλείψετε, θεοῦ μόνους ὑμᾶς
[4, 1]	ἐπῆλθον, οἱ μὲν οὐ καταπλαγέντες	αὐτῶν	τὴν ἔφοδον οὐδὲ τὴν πληθὺν
[4, 8]	δοκεῖν αὐτοῦ καὶ γινώσκειν μόνον	αὐτῶν	τὴν προσηγορίαν ἐκ τοῦ παρ'
[4, 7]	τῶν πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι διήρπασαν	αὐτῶν	τὴν χώραν καὶ πολλὴν λείαν
[4, 5]	εὐθὺς εἶδον, ἐνέκειντο καὶ παραλύσαντες	αὐτῶν	τὸν κόσμον εἰς φόβον κατέστησαν.
[4, 1]	αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ κοινῇ κηδόμενον	αὐτῶν	τοῦ ἔθνους διὰ τοὺς προγόνους
[4, 8]	τῶν γονέων τολμήμασι, προαχθεὶς ὑπ'	αὐτῶν	τούτων ἔξω τῆς πόλεως τοῦ
[4, 6]	παράλογος διαφθείρειεν. πρόνοια γάρ ἐστιν	αὐτῶν	τῷ θεῷ σώζειν ἀπὸ παντὸς
[4, 8]	ὡς μηδέποτε ἐκλιπεῖν τὴν μάθησιν	αὐτῶν	ὑπὸ τοῦ χρόνου, ἃς δὴ
[4, 7]	δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς τὴν ἀξίωσιν	αὐτῶν	ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ διὰ φόβον
[4, 4]	οἶκον θύουσιν εὐωχίας ἕνεκα τῆς	αὑτῶν	ἀλλὰ μὴ θρησκείας ἀνάγκην κομίζειν
[4, 4]	ἐλθὼν εἰς χωρίον, ὃ μητρόπολιν	αὑτῶν	Ἄραβες νενομίκασι, πρότερον μὲν Ἄρκην
[4, 8]	καὶ γῆν καὶ θάλασσαν τῆς	αὑτῶν	δουλείας. ἔσται δ' ὑμῖν τούτων
[4, 8]	δοῦσιν ὥσπερ ἀποθέμενοι εἰς τὰ	αὑτῶν	καὶ πάλιν εἰ δεηθεῖεν ἕξοντες.
[4, 8]	ἂν εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ τοῖς	αὑτῶν	καταλίποιτε κτῆσιν ἀγαθῶν ἀίδιον παραθέμενος
[4, 8]	ὑφ' ἧς τἀναντία πατράσι τοῖς	ἑαυτῶν	πράττοντες ἀπολεῖτε τὰ ἐκείνοις νομισθέντα,
[4, 6]	προγινώσκειν περὶ τῶν ἀνθρωπίνων παρ'	ἑαυτῶν	ὑπολαμβάνοντες, ὡς μὴ ταῦθ' ἅπερ
[4, 8]	ἃς δὴ καὶ τῷ βωμῷ	τελευτῶν	ἐνέγραψε κατὰ πλευρὰν ἑκατέραν, ᾗ
[4, 4]	θεοῦ θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν, τὸν δὲ	τοιούτων	ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ καὶ πάντων ἀρίστων
[4, 6]	καὶ κλέος αἰώνιον παρασχεῖν ἐμοὶ	τοιούτων	ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο. νῦν δέ,
[4, 8]	καὶ νόμος κολαστὴς γίνεται τῶν	τοιούτων	ἀπαραίτητος, οὗ σὺ μὴ πειραθείης.
[4, 6]	ἡμῖν εἶναί τι περὶ τῶν	τοιούτων	σιγᾶν ἢ λέγειν, ὅταν ἡμᾶς
[4, 3]	δεινοῖς Ἑβραίων ποιησάμενος, ἐλθέ μοι	τούτων	ἀκροατὴς τῶν λόγων: σὲ γὰρ
[4, 6]	μὲν οὖν καὶ ὑπὸ τῆς	τούτων	ἀνδραγαθίας πολλοὶ τῶν παρανομησάντων, ἐφθάρησαν
[4, 2]	ταῖς κατὰ Ἀαρῶνος διαβολαῖς ἀναπίμπλαται	τούτων	ἅπας ὁ στρατός. ἦσαν δὲ
[4, 8]	τὸν ναόν: ἔσεσθαι δὲ τὴν	τούτων	ἀποβολὴν οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις.
[4, 8]	καὶ τηροῦντες αὑτοὺς εἰς τὴν	τούτων	ἀπόλαυσιν ἐθελοκακήσωσι περὶ τὰς γυναῖκας.
[4, 3]	ἔδει καίειν ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς δὲ	τούτων	ἀπολομένων βουλόμενος τὴν τιμωρίαν αὐτῶν
[4, 8]	πτύουσα αὐτοῦ εἰς τὸ πρόσωπον	τούτων	αὐτὸν ἄξιον εἶναι παρ' αὐτῆς
[4, 3]	φθονήσεις μοι τῆς ἀληθείας τὴν	τούτων	ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν θέμενος. τὰ μὲν
[4, 8]	κινδύνους ἐμπεσεῖν, φέρε καὶ περὶ	τούτων	βραχέα προσδιατάξωμεν, ὡς ἂν προειδότες
[4, 8]	αὖθις τὴν εὔκλειαν ὑμῖν ὑπάρξαι.	τούτων	δ' ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε, εἰ
[4, 2]	ὦ Κορῆ, καὶ σὺ καὶ	τούτων	ἕκαστος, ἀπεδήλου δὲ τοὺς πεντήκοντα
[4, 8]	γονέων τολμήμασι, προαχθεὶς ὑπ' αὐτῶν	τούτων	ἔξω τῆς πόλεως τοῦ πλήθους
[4, 6]	οἷς αὐτὸς ἐσπούδακας ἐκ τῆς	τούτων	εὐηθείας τὸ βέβαιον αὐτοῖς παρεσχημένος:
[4, 8]	ἵππους καὶ ὅπλα καὶ πρὸ	τούτων	εὐμενῆ τὸν θεὸν καὶ σύμμαχον,
[4, 5]	τῶν πόλεων: οὐδὲν γὰρ παρὰ	τούτων	ἦν ἐμπόδιον τοῦ μαχίμου παντὸς
[4, 8]	μηδὲ εἷς, ὃς καινίσει τι	τούτων	καὶ πρὸς τὸ ἐναντίον μεταβαλεῖ.
[4, 8]	περιὸν αὐτοῦ τῆς ἀρετῆς ἐκ	τούτων	λογιζόμενοι. καὶ τὸ μὲν κατὰ
[4, 3]	καίπερ ἐπιστάμενοι σαφῶς ἀδίκως ὑπονοοῦσι	τούτων	μοι γενοῦ μάρτυς. ἐγὼ βίον
[4, 7]	δέ τοι, καὶ πυθομένων εἰ	τούτων	ὁ κλῆρος ἔσοιτο, φησίν, εἰ
[4, 8]	εὐφημεῖν δὲ τὰς ἑτέρας, καὶ	τούτων	πάλιν εὐχομένων τὰς προηγμένας ἐπαινεῖν:
[4, 8]	αὑτῶν δουλείας. ἔσται δ' ὑμῖν	τούτων	πεῖραν λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια
[4, 6]	καὶ στοργή, καὶ κατ' οὐδενὸς	τούτων	πόρον ἐνθάδ' ἥκουσαι ἡμεῖς εἰς
[4, 8]	νόμος αὐτοῖς ἐπιφέρειν κελεύει ἐπιτελέσαντες	τούτων	τὰ προτέλεια τοῖς ἱερεῦσι διδότωσαν.
[4, 3]	ἀγαθῶν ἐμαυτὸν ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ	τούτων	ταλαιπωρίαις. καὶ πρότερον μὲν ὑπὲρ
[4, 8]	παθῶν αὐτοκράτωρ> ὡς μηδὲ ἐνεῖναι	τούτων	τῇ ψυχῇ δοκεῖν αὐτοῦ καὶ
[4, 8]	νόμων ἔσοιτο. κωλυέσθω δ' εἰ	τούτων	τι διὰ σπουδῆς ἔχοι, γίγνεσθαι
[4, 1]	γενεᾶς ὄντων, ἀλλ' αἴτιον ἕνα	τούτων	τοῦ θεοῦ παρεσχηκότος εἰς τὸ
[4, 8]	καὶ νεωστὶ γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ	τούτων	φειδόμενοι τοῦ ζῆν καὶ τηροῦντες
[4, 4]	χρήματα τοῖς ἱερεῦσιν ἐξεῖναι περὶ	τούτων	ὡς βούλονται δοκιμάσαι. εἶναι δὲ
[4, 5]	πλούτῳ διέφερον πάντων τῶν ἐκείνῃ	ἠπειρωτῶν	δι' ἀρετὴν γῆς καὶ πλῆθος
[4, 2]	Κορῇ πεντήκοντα καὶ διακόσιοι τῶν	πρώτων	ἄνδρες σπεύδοντες ἀφελέσθαι τὴν ἱερωσύνην
[4, 6]	ἐνεφορεῖτο, καὶ εἴ τινες τῶν	πρώτων	ἀνδρῶν διὰ πατέρων ἀρετὰς ἐπιφανεῖς
[4, 7]	(Μωυσῆς δὲ προσελθόντων αὐτῷ τῶν	πρώτων	τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς καὶ δηλούντων
[4, 3]	ἀδικῆσαι θελήσαντος λαὸν τοῦ λοιποῦ	βραβεύων	ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην σῶζε τὴν
[4, 4]	τοσαύτην, πάρεξ ὧν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων	θύων	ὁ λαὸς δίδωσιν αὐτοῖς, ὡς
[4, 8]	δ' αὐτοὺς παρηγόρει, καὶ τοῦ	δακρύων	αὐτὸν ἄξιον ὑπολαμβάνειν ἀπάγων αὐτοὺς
[4, 8]	ἔπειτα μὴ τοιαύτην εὕροι, δίκην	λαχὼν	αὐτὸς μὲν κατηγορείτω χρώμενος εἰς
[4, 6]	μεγάλων λάβοι δωρεῶν παρὰ τῶν	συμμάχων	ἐπικαλοῦντος, ἐλθόντα γὰρ ἐπὶ κατάρᾳ
[4, 6]	Βάλαμον πρὸς τὸν ἕτερον τῶν	τριγχῶν	ἀναισθήτως ἔχουσα τῶν πληγῶν, ἃς
[4, 8]	ἐκ τῆς γερουσίας ἀπίτω τοῦτ'	ἔχων	ὄνειδος πρὸς ἅπαντα τὸν βίον,
[4, 6]	τότε καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐπιτηδείως	ἔχων,	πέμπουσι μετὰ τῶν Βαλάκου πρέσβεων
[4, 6]	τοῦ πατρὸς ἀξιώματι τοὺς ἡλικιώτας	ὑπερέχων,	Ἐλεαζάρου γὰρ τοῦ ἀρχιερέως ἦν,
[4, 5]	μὲν κατασκευῇ σιδηρέαν, τεσσάρων δὲ	πηχῶν	τὸ εὖρος, μήκει δὲ τοῦ
[4, 4]	εἰς δισχιλίους πήχεις ἀπὸ τῶν	τειχῶν	αὐτοῖς ἀνεῖναι. πρὸς τούτοις δὲ
[4, 5]	τὸ ὕδωρ αὐτοῖς πιπράσκειν ἐθέλοιεν.	Σιχὼν	δ' ἀρνούμενος ὁπλίζει τὸν οἰκεῖον
[4, 5]	γῆν μήτε τοὺς ἐνοικοῦντας, ὧν	Σιχὼν	ἐκράτει, τοῖς τε κατὰ τὴν
[4, 5]	διέφθειραν. ἀποθνήσκει δ' αὐτῶν καὶ	Σιχὼν	ὁ βασιλεύς. Ἑβραῖοι δὲ νεκροὺς
[4, 3]	τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν	ἀνασχὼν	γεγωνότερον ἐκβοήσας, ὡς ἀκουστὸν πάσῃ
[4, 8]	δὲ κεκτημένος φωραθῇ τεθνάτω, τοῦτο	πάσχων	ὃ διέθηκεν ἂν ἐκείνους καθ'
[4, 3]	ὑπ' αὐτοὺς δουλείας δρασμὸν ἡμῖν	παρασχὼν	καὶ μικροτέραν ἐμοῦ τὴν Φαραώθου
[4, 6]	ψυχῆς καὶ σώματος ἀνδρείᾳ τοσοῦτον	προύχων,	ὡς μὴ πρότερον εἴ τινι
[4, 8]	μήτε ἀνθρώπους μήτε τῶν ἄλλων	ζῴων.	(Αὕτη μὲν οὖν ὑμῖν εἰρηνικὴ
[4, 8]	γῆν, καὶ μηδὲν τῶν ἑτέρων	ζῴων	σὺν αὐτοῖς> ὑπὸ ζεύγλην ἄγοντας,