Livre, Chap.
[69, 12]	φανερῶς ἀπέστησαν. καὶ παρατάξει μὲν	φανερᾷ	οὐκ ἐτόλμων διακινδυνεῦσαι πρὸς τοὺς
[69, 12]	χρήσασθαι, ἐπεὶ δὲ πόρρω ἐγένετο,	φανερῶς	ἀπέστησαν. καὶ παρατάξει μὲν φανερᾷ
[69, 13]	μὲν λάθρᾳ τὰ δὲ καὶ	φανερῶς	ἐνεδείκνυντο, πολλοί τε ἄλλοι καὶ
[69, 3]	ὑπεραίροντας. κἀκ τούτου καὶ τὸν	Φαουωρῖνον	τὸν Γαλάτην τόν τε Διονύσιον
[69, 3]	ποιῆσαι οὐ δύναται" καὶ ὁ	Φαουωρῖνος	μέλλων παρ´ αὐτῷ περὶ τῆς
[69, 15]	(εἰσὶ δὲ Μασσαγέται) ἐκινήθη ὑπὸ	Φαρασμάνου,	καὶ τὴν μὲν Ἀλβανίδα καὶ
[69, 15]	Ἰαζύγων, ἐκείνου μὲν κατηγοροῦντός τινα	Φαρασμάνου,	τούτων δὲ τὴν εἰρήνην πιστουμένων,
[69, 22]	καὶ ᾔτει μὲν πολλάκις καὶ	φάρμακον	καὶ ξίφος, ἐδίδου δὲ οὐδείς.
[69, 12]	ὁδοὺς ἵνα καὶ ἄνεμον καὶ	φέγγος	ἐσδέχοιντο. ~καὶ τὸ μὲν πρῶτον
[69, 18]	τῶν τότε Ῥωμαίων ἐν δίκαις	φερόμενος,	ἑσπέρας ποτὲ βαθείας ἀπὸ δείπνου
[69, 2]	μήτε ἄλλοτε τιμὴν δή τινα	φέρον,	οἷα εἰώθει γίγνεσθαι, ψηφισθῆναι, πλὴν
[69, 20]	ἀγνοεῖν τῶν ἐς τὴν ἀρχὴν	φερόντων	καὶ πᾶσιν αὐτοῖς καλῶς δύνασθαι
[69, 14]	λιμῷ καὶ νόσῳ καὶ πυρὶ	φθαρέντων	τὸ πλῆθος ἀνεξερεύνητον ἦν) ὥστε
[69, 20]	δὲ ἔτη ἑπτά" ~Ἁδριανὸς δὲ	φθόῃ	τε ἐκ τῆς πολλῆς τοῦ
[69, 4]	ζῶσιν ἀλλὰ καὶ τοῖς τελευτήσασι	φθονεῖν·	τὸν γοῦν Ὅμηρον καταλύων Ἀντίμαχον
[69, 3]	ἀνθρώπους ἔβλαπτεν, ὁ δὲ δὴ	φθόνος	αὐτοῦ δεινότατος ἐς πάντας τούς
[69, 2]	ἐς πολλά. Ἁδριανὸς δέ, καίτοι	φιλανθρωπότατα	ἄρξας, ὅμως διά τινας φόνους
[69, 1]	καὶ ἡ Πλωτῖνα ἐξ ἐρωτικῆς	φιλίας,	πλησίον τε ὄντα καὶ δύναμιν
[69, 20]	αὐτοῖς τάδε· ἐμοί, ὦ ἄνδρες	φίλοι,	γόνον μὲν οὐκ ἔδωκεν ἡ
[69, 17]	γοῦν ποτε ἐν συμποσίῳ τοῖς	φίλοις	ἵνα αὐτῷ δέκα ἄνδρας μοναρχεῖν
[69, 3]	(οὕτω γὰρ ὠνομάζετο) φύσει δὲ	φιλολόγος	ἐν ἑκατέρᾳ τῇ γλώσσῃ· καί
[69, 8]	ἐγένετο καὶ ὁ Εὐφράτης ὁ	φιλόσοφος	ἀπέθανεν ἐθελοντής, ἐπιτρέψαντος αὐτῷ καὶ
[69, 3]	ἐν ἔπεσι ποιήματα παντοδαπὰ καταλέλοιπε.	φιλοτιμίᾳ	τε γὰρ ἀπλήστῳ ἐχρῆτο, καὶ
[69, 7]	πλῆρες. τούς τε πάνυ νοσοῦντας	φίλους	ἐπεσκέπτετο, καὶ ἑορτάζουσί σφισι συνδιῃτᾶτο,
[69, 15]	Οὐολογαίσου πεισθέντων, τὰ δὲ καὶ	Φλάουιον	Ἀρριανὸν τὸν τῆς Καππαδοκίας ἄρχοντα
[69, 22]	αὐτῷ προεχώρησεν (ὁ γὰρ Μάστωρ	φοβηθεὶς	τὸ πρᾶγμα καὶ ἐκπλαγεὶς ὑπεχώρησε)
[69, 15]	Ἀρριανὸν τὸν τῆς Καππαδοκίας ἄρχοντα	φοβηθέντων,	ἐπαύσατο. ὅτι πρεσβευτὰς πεμφθέντας παρὰ
[69, 2]	οἱ μὲν ἐν τῇ ἀρχῇ	φονευθέντες	Πάλμας τε καὶ Κέλσος Νιγρῖνός
[69, 23]	γενομένους, ἐπεὶ οὕτω γε ἥκιστα	φονικὸς	ἐγένετο ὥστε καὶ προσκρουσάντων αὐτῷ
[69, 2]	φιλανθρωπότατα ἄρξας, ὅμως διά τινας	φόνους	ἀρίστων ἀνδρῶν, οὓς ἐν ἀρχῇ
[69, 23]	τοὺς πρώτους καὶ τοὺς τελευταίους	φόνους	ἅτε καὶ ἀδίκως καὶ ἀνοσίως
[69, 7]	ἐτίμα. καὶ οἴκαδε ἀνακομιζόμενος ἐν	φορείῳ	ἐφέρετο, ὅπως μηδένα συνακολουθοῦντά οἱ
[69, 17]	Ῥωμαίοις ἀπέδειξε, Σερουιανὸν δὲ καὶ	Φοῦσκον	τὸν ἔγγονον αὐτοῦ ὡς καὶ
[69, 2]	ὑπῆρχον καὶ ὁ ἔγγονος αὐτοῦ	Φοῦσκος.	~ἦν δὲ Ἁδριανὸς γένος μὲν
[69, 20]	ὃν δίδωμι, εὐγενῆ πρᾷον εὔεικτον	φρόνιμον,	μήθ´ ὑπὸ νεότητος προπετὲς μήθ´
[69, 14]	καὶ ἐπιστάτου καὶ δικαίου καὶ	φρονίμου	καὶ ἀξίωμα ἔχοντος δεομένην· ἃ
[69, 18]	καθεύδειν ἤρχοντο. ἀμέλει καὶ Κορνήλιος	Φρόντων	ὁ τὰ πρῶτα τῶν τότε
[69, 9]	πόλεις ἐπισκεπτόμενος, καὶ πάντα τὰ	φρούρια	καὶ τὰ τείχη περισκοπῶν τὰ
[69, 14]	~ὀλίγοι γοῦν κομιδῇ περιεγένοντο. καὶ	φρούρια	μὲν αὐτῶν πεντήκοντα τά γε
[69, 3]	Ἁδριανοῦ Ἄφρου (οὕτω γὰρ ὠνομάζετο)	φύσει	δὲ φιλολόγος ἐν ἑκατέρᾳ τῇ
[69, 4]	αὐτόν. καὶ οὕτω γε τῇ	φύσει	τοιοῦτος ἦν ὥστε μὴ μόνον
[69, 20]	προστίθεται, ὥστε παρὰ μὲν τῆς	φύσεως	ἀνάπηρον καὶ ἄφρονα πολλάκις δίδοσθαί
[69, 21]	διὰ τὴν ἡλικίαν, καὶ ὅτι	φύσιν	ψυχῆς ἐρρωμενεστάτην ἤδη ὑπέφαινεν· ἀφ´
[69, 20]	γόνον μὲν οὐκ ἔδωκεν ἡ	φύσις	ποιήσασθαι, νόμῳ δὲ ὑμεῖς ἐδώκατε.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/05/2007