HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CASSIUS, L'Histoire romaine, livre LXIX

Liste des contextes (ordre alphabétique)

μ = 74 formes différentes pour 180 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[69, 22]   ἔννοιαν κομψευόμενος, ἀπεκάλει. ~Ἁδριανὸς δὲ μαγγανείαις μέν τισι καὶ γοητείαις ἐκενοῦτό

[69, 11]   ὥσπερ εἶπον, ἐγένετο, καὶ μαντείαις μαγγανείαις τε παντοδαπαῖς ἐχρῆτο. καὶ οὕτω

[69, 17]   ἐπισχὼν ἔφη ὅτι ἐννέα δέομαι μαθεῖν· τὸν γὰρ ἕνα, τοῦτ´ ἔστι

[69, 18]   ἀπὸ δείπνου οἴκαδε ἐπανιών, καὶ μαθὼν παρά τινος ᾧ συνηγορήσειν ὑπέσχετο

[69, 9]   εἶναι. καὶ διὰ τοῦτο καὶ μάλιστα ἐν εἰρήνῃ τὸ πλεῖστον πρὸς

[69, 10]   ὁ Βορυσθένης ὁ ἵππος, ᾧ μάλιστα θηρῶν ἠρέσκετο, σημεῖόν ἐστιν· ἀποθανόντι

[69, 20]   τουτονί· ὃν εἰ καὶ τὰ μάλιστα οἶδα ἀπραγμονέστατόν τε ἀνδρῶν ὄντα

[69, 3]   ἐπεχείρει τοῖς τε ἄλλοις καὶ μάλιστα τῷ τοὺς ἀνταγωνιστάς σφων ἐξαίρειν,

[69, 11]   πάσῃ ὡς εἰπεῖν τῇ οἰκουμένῃ, μᾶλλον δὲ ἀγάλματα, ἀνέθηκε. καὶ τέλος

[69, 6]   τὸν δῆμον τῶν Ῥωμαίων ἐμβριθῶς μᾶλλον ἢ θωπευτικῶς· καί ποτε ἰσχυρῶς

[69, 11]   Ἁδριανός, ὥσπερ εἶπον, ἐγένετο, καὶ μαντείαις μαγγανείαις τε παντοδαπαῖς ἐχρῆτο. καὶ

[69, 21]   αὐτῷ καὶ ἔτι πρὸς τούτῳ Μᾶρκον Ἄννιον Οὐῆρον, βουληθεὶς ἐπὶ πλεῖστον

[69, 21]   δὲ οὗτος ὁ Ἄννιος {ὁ} Μᾶρκος, ὁ Κατίλιος πρότερον ὀνομαζόμενος, Ἀννίου

[69, 15]   δὲ ἐξ Ἀλανῶν (εἰσὶ δὲ Μασσαγέται) ἐκινήθη ὑπὸ Φαρασμάνου, καὶ τὴν

[69, 22]   τι καὶ χωρίον ὑπὸ τὸν μαστόν, πρὸς Ἑρμογένους τοῦ ἰατροῦ ὑποδειχθέν,

[69, 22]   καὶ ἄδειαν ὑπισχνουμένῳ ὑπήκουε, μετεπέμψατο Μάστορα ἄνδρα βάρβαρον Ἰάζυγα, ᾧ αἰχμαλώτῳ

[69, 22]   τοῦτο αὐτῷ προεχώρησεν (ὁ γὰρ Μάστωρ φοβηθεὶς τὸ πρᾶγμα καὶ ἐκπλαγεὶς

[69, 14]   τε ταῖς καταδρομαῖς καὶ ταῖς μάχαις (τῶν τε γὰρ λιμῷ καὶ

[69, 9]   τε αὐτοὺς πρὸς πᾶν εἶδος μάχης, καὶ τοὺς μὲν ἐτίμα τοὺς

[69, 10]   τοιαῦτα ᾔτει οἷα οὔτε ἐβάρει με οὔτε συνεχώρει ἀντειπεῖν. οὕτω δὲ

[69, 4]   ἔνδειξιν ὅτι καὶ ἄνευ ἐκείνου μέγα ἔργον γίγνεσθαι δύναται, ἤρετο εἰ

[69, 2]   ἑτέροις δή τισιν ἐγκλήμασιν, οἷα μεγάλα δυνάμενοι καὶ πλούτου καὶ δόξης

[69, 7]   διὰ τοῦ βουλευτηρίου πάντα τὰ μεγάλα καὶ ἀναγκαιότατα, καὶ ἐδίκαζε μετὰ

[69, 10]   αὐτῇ. τὴν δὲ πατρίδα καίπερ μεγάλα τιμήσας καὶ πολλὰ καὶ ὑπερήφανα

[69, 5]   ἄλλῃ ἐπιμελείᾳ καὶ προνοίᾳ καὶ μεγαλοπρεπείᾳ καὶ δεξιότητι, καὶ τῷ μήτε

[69, 5]   τε συμμαχίδας καὶ τὰς ὑπηκόους μεγαλοπρεπέστατα ὠφέλησε. πολλὰς μὲν γὰρ καὶ

[69, 2]   τινι ἔγραψε τά τε ἄλλα μεγαλοφρονησάμενος, καὶ ἐπομόσας μήτε τι ἔξω

[69, 10]   θήραν ἐπιδέξιος ἦν ὡς καὶ μέγαν ποτὲ σῦν μιᾷ πληγῇ καθελεῖν.

[69, 4]   κατὰ τὸν τοῦ ὕψους τοῦ μεγάρου λόγον ἐποιήθη· ἂν γὰρ αἱ

[69, 16]   ἀνέθηκε· τά τε Διονύσια, τὴν μεγίστην παρ´ αὐτοῖς ἀρχὴν ἄρξας, ἐν

[69, 9]   τὰ μὲν ἐς ἐπικαιροτέρους τόπους μεθίστη, τὰ δὲ ἔπαυε, τὰ δὲ

[69, 4]   καὶ περὶ τῶν ἀγαλμάτων ὅτι μείζονα ἢ κατὰ τὸν τοῦ ὕψους

[69, 10]   ὡς καὶ ἐπὶ ἡμέρας ἐννέα μελανειμονῆσαι καὶ ναὸν αὐτῇ οἰκοδομῆσαι καὶ

[69, 3]   οὐ δύναται" καὶ ὁ Φαουωρῖνος μέλλων παρ´ αὐτῷ περὶ τῆς ἀτελείας

[69, 13]   ἀπείργων καὶ κατακλείων, ἠδυνήθη βραδύτερον μὲν ἀκινδυνότερον δὲ κατατρῖψαι καὶ ἐκτρυχῶσαι

[69, 15]   ἐκινήθη ὑπὸ Φαρασμάνου, καὶ τὴν μὲν Ἀλβανίδα καὶ τὴν Μηδίαν ἰσχυρῶς

[69, 22]   δι´ εὐτολμίαν ἐκέχρητο, καὶ τὰ μὲν ἀπειλῶν αὐτῷ τὰ δὲ ὑπισχνούμενος

[69, 7]   ἐχρῆτο· ὅθεν καὶ εἰκόνας πολλοῖς μὲν ἀποθανοῦσι πολλοῖς δὲ καὶ ζῶσιν

[69, 17]   Ἁδριανὸς ἐπὶ πλεῖστον νοσῶν, πολλάκις μὲν ἀποσβῆναι εὐξάμενος, πολλάκις δὲ καὶ

[69, 17]   δὲ νοσεῖν (αἷμα γὰρ εἰώθει μὲν αὐτῷ καὶ πρότερον διὰ τῆς

[69, 14]   γοῦν κομιδῇ περιεγένοντο. καὶ φρούρια μὲν αὐτῶν πεντήκοντα τά γε ἀξιολογώτατα,

[69, 17]   τότε δὲ ἰσχυρῶς ἐπλεόνασεν) ἀπεγνώσθη μὲν βιώσεσθαι, καὶ διὰ τοῦτο Κόμμοδον

[69, 3]   Φοῦσκος. ~ἦν δὲ Ἁδριανὸς γένος μὲν βουλευτοῦ πατρὸς ἐστρατηγηκότος Ἁδριανοῦ Ἄφρου

[69, 5]   τὰς ὑπηκόους μεγαλοπρεπέστατα ὠφέλησε. πολλὰς μὲν γὰρ καὶ εἶδεν αὐτῶν, ὅσας

[69, 6]   Δομιτιανοῦ κηρυχθῆναι σιωπήσατε" οὐκ ἐλέχθη μὲν γάρ· ὁ γὰρ κῆρυξ ἀνατείνας

[69, 1]   μὲν Τραϊανοῦ οὐκ ἐσεποιήθη· ἦν μὲν γὰρ πολίτης αὐτοῦ καὶ ἐπετροπεύθη

[69, 4]   παρρησίαν αὐτοῦ οὐκ ἤνεγκεν. αὐτὸς μὲν γὰρ τοῦ τῆς Ἀφροδίτης τῆς

[69, 20]   δὲ τοῦτο ἐκείνου, ὅτι τὸ μὲν γεννώμενον, ὁποῖον ἂν δόξῃ τῷ

[69, 5]   ὄνομα πολλοὶ πρότερον ἠπίσταντο. ~ᾐτιῶντο μὲν δὴ ταῦτά τε αὐτοῦ καὶ

[69, 14]   ἐν ἐκείνῳ ἦν. καὶ ὁ μὲν διήγαγε καὶ διῴκησε καὶ τὰ

[69, 23]   βασιλέα ἀπώλεσαν. ~ἔζησε δὲ ἔτη μὲν δύο καὶ ἑξήκοντα μῆνας δὲ

[69, 15]   ἁψάμενος, ἔπειτα τῶν Ἀλανῶν τὰ μὲν δώροις ὑπὸ τοῦ Οὐολογαίσου πεισθέντων,

[69, 22]   πρᾶγμα καὶ ἐκπλαγεὶς ὑπεχώρησε) πολλὰ μὲν ἑαυτὸν ἐπὶ τῇ νόσῳ ὠδύρατο

[69, 11]   πόλιν. ὁ γὰρ Ἀντίνοος ἦν μὲν ἐκ Βιθυνίου πόλεως Βιθυνίδος, ἣν

[69, 2]   τοὺς ἥρωας ἀνεγράφη. καὶ οἱ μὲν ἐν τῇ ἀρχῇ φονευθέντες Πάλμας

[69, 7]   ἐδίκαζε μετὰ τῶν πρώτων τοτὲ μὲν ἐν τῷ παλατίῳ τοτὲ δὲ

[69, 12]   ἀλλότρια ἐν αὐτῇ ἱδρυθῆναι, παρόντος μὲν ἔν τε τῇ Αἰγύπτῳ καὶ

[69, 17]   ἀγανακτήσαντας ἐπὶ τούτῳ ἐφόνευσε, τὸν μὲν ἐνενηκοντούτην ὄντα τὸν δὲ ὀκτωκαιδεκέτην.

[69, 9]   καὶ τὰ τείχη περισκοπῶν τὰ μὲν ἐς ἐπικαιροτέρους τόπους μεθίστη, τὰ

[69, 3]   καὶ ἐλαττωθήσεσθαι καὶ προσυβρισθήσεσθαι, ἐσῆλθε μὲν ἐς τὸ δικαστήριον, εἶπε δὲ

[69, 21]   καὶ πολιαρχήσαντος ἔγγονος. καὶ ἀμφοτέρους μὲν ἐσποιήσασθαι τῷ Ἀντωνίνῳ ἐκέλευε, προετίμησε

[69, 19]   ὅτι Σίμιλις ἐνταῦθα κεῖται βιοὺς μὲν ἔτη τόσα, ζήσας δὲ ἔτη

[69, 9]   πᾶν εἶδος μάχης, καὶ τοὺς μὲν ἐτίμα τοὺς δὲ ἐνουθέτει, πάντας

[69, 3]   τούς τινι προέχοντας ὢν πολλοὺς μὲν καθεῖλε συχνοὺς δὲ καὶ ἀπώλεσε.

[69, 19]   ~ὁ δὲ δὴ Σίμιλις ἡλικίᾳ μὲν καὶ τάξει προήκων αὐτοῦ ἐν

[69, 4]   ἐκείνῃ γεγεννημένον" ~Ἁδριανὸς δὲ τούτων μέν, καίπερ ἀχθεσθείς σφισιν, ἐφείσατο, μηδεμίαν

[69, 15]   καὶ παρὰ τῶν Ἰαζύγων, ἐκείνου μὲν κατηγοροῦντός τινα Φαρασμάνου, τούτων δὲ

[69, 13]   κακὰ ἐς τοὺς Ῥωμαίους τὰ μὲν λάθρᾳ τὰ δὲ καὶ φανερῶς

[69, 17]   βιώσεσθαι, καὶ διὰ τοῦτο Κόμμοδον μὲν Λούκιον, καίτοι αἷμα ἐμοῦντα, Καίσαρα

[69, 3]   τοὺς ἀνταγωνιστάς σφων ἐξαίρειν, τοὺς μὲν μηδενὸς τοὺς δὲ βραχυτάτου τινὸς

[69, 21]   ἄκοντα τὴν ἀρχὴν ὑποδέξεσθαι" ~οὕτω μὲν ὁ Ἀντωνῖνος αὐτοκράτωρ ἐγένετο· ἐπεὶ

[69, 13]   τοὺς Ἰουδαίους σταλείς. ὃς ἄντικρυς μὲν οὐδαμόθεν ἐτόλμησε τοῖς ἐναντίοις συμβαλεῖν,

[69, 11]   Παυλίνῃ τῇ ἀδελφῇ ἀποθανούσῃ παραχρῆμα μὲν οὐδεμίαν τιμὴν ἔνειμεν ~ἐς δὲ

[69, 17]   ᾔτησε, καὶ θυμιῶν ἅμα ὅτι μὲν οὐδὲν ἀδικῶ" ἔφη ὑμεῖς ὦ

[69, 14]   Σεουῆρον ἐς Βιθυνίαν ἔπεμψεν, ὅπλων μὲν οὐδέν, ἄρχοντος δὲ καὶ ἐπιστάτου

[69, 3]   ἰδιωτικὸν εἰδέναι ἔλεγε. καὶ τοῦτο μὲν οὐδέν που τοὺς ἀνθρώπους ἔβλαπτεν,

[69, 20]   ἐμοί, ὦ ἄνδρες φίλοι, γόνον μὲν οὐκ ἔδωκεν ἡ φύσις ποιήσασθαι,

[69, 15]   ἀντὶ τῆς Βιθυνίας ἐδόθη. ~ὁ μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίων πόλεμος ἐς

[69, 22]   ἀπώλλυτο, ἀποθανεῖν ἐπεθύμησε, καὶ ᾔτει μὲν πολλάκις καὶ φάρμακον καὶ ξίφος,

[69, 6]   αὐτοῦ ὁδῷ τινι δεομένης, τὸ μὲν πρῶτον εἶπεν αὐτῇ ὅτι οὐ

[69, 13]   καὶ φέγγος ἐσδέχοιντο. ~καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐν οὐδενὶ αὐτοὺς λόγῳ

[69, 4]   ἐν τῇ Ῥώμῃ κατασκευάσαντα τὸ μὲν πρῶτον ἐφυγάδευσεν, ἔπειτα δὲ καὶ

[69, 9]   ἃ ὁρῶντες οἱ βάρβαροι τοὺς μὲν Ῥωμαίους κατεπλήττοντο, τρεπόμενοι δὲ ἐπὶ

[69, 3]   εἰπεῖν λέγεται ὅτι Καῖσαρ χρήματα μέν σοι καὶ τιμὴν δοῦναι δύναται,

[69, 18]   οἳ καὶ ἀνδριᾶσιν ἐτιμήθησαν, Τούρβων μὲν στρατηγικώτατος ἀνήρ, ὃς καὶ ἔπαρχος

[69, 20]   αὐτὸς ἑαυτῷ προστίθεται, ὥστε παρὰ μὲν τῆς φύσεως ἀνάπηρον καὶ ἄφρονα

[69, 22]   κομψευόμενος, ἀπεκάλει. ~Ἁδριανὸς δὲ μαγγανείαις μέν τισι καὶ γοητείαις ἐκενοῦτό ποτε

[69, 8]   καὶ ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ χωρὶς μὲν τοῖς ἀνδράσι χωρὶς δὲ ταῖς

[69, 20]   αἱρεῖσθαι. καὶ διὰ τοῦτο πρότερον μὲν τὸν Λούκιον ἐξ ἁπάντων ἐξελεξάμην,

[69, 1]   ~Ἁδριανὸς δὲ ὑπὸ μὲν Τραϊανοῦ οὐκ ἐσεποιήθη· ἦν μὲν

[69, 8]   χωρὶς ἀλλήλων αὐτοῖς προσέταξεν. ἐν μὲν τῷ ἔτει ἐκείνῳ ταῦτά τε

[69, 5]   δὲ ὡς εἰπεῖν ἐπεκούρησε, ταῖς μὲν ὕδωρ ταῖς δὲ λιμένας σῖτόν

[69, 23]   ἐν αὐτῷ ἐτέθη. οὗτος ἐμισήθη μὲν ὑπὸ τοῦ δήμου, καίτοι τἆλλα

[69, 12]   ἐγένετο, φανερῶς ἀπέστησαν. καὶ παρατάξει μὲν φανερᾷ οὐκ ἐτόλμων διακινδυνεῦσαι πρὸς

[69, 2]   τε καὶ Λούσιος ἦσαν, οἱ μὲν ὡς ἐν θήρᾳ δῆθεν ἐπιβεβουλευκότες

[69, 4]   ἔπειτα δὲ καὶ ἀπέκτεινε, λόγῳ μὲν ὡς πλημμελήσαντά τι, τὸ δ´

[69, 23]   τὰς τιμωρίας αὐτῶν ἐπεκούφιζεν. οὐ μέντοι ἀλλ´ ἡ γερουσία ἐπὶ πολὺ

[69, 14]   πόλεις αὐτῶν ἐσέπιπτον ὠρυόμεναι. πολλοὶ μέντοι ἐν τῷ πολέμῳ τούτῳ καὶ

[69, 17]   ἐπιθυμήσας ἀποθανεῖν μὴ δυνηθῇ" καὶ μέντοι καὶ διετέλεσεν Ἁδριανὸς ἐπὶ πλεῖστον

[69, 1]   τῷ Παρθικῷ πολέμῳ προσετάχθη, οὐ μέντοι οὔτ´ ἄλλο τι ἐξαίρετον παρ´

[69, 7]   ἐς τὴν ἀγορὰν ἔστησεν. οὐ μέντοι οὔτε ἐξύβρισέ τις αὐτῶν οὔτ´

[69, 10]   τὰς πόλεις, ἄνευ τῆς βασιλικῆς μέντοι παρασκευῆς· οὐδὲ γὰρ ἔξω τῆς

[69, 10]   δούς, ὅμως οὐκ εἶδε. περὶ μέντοι τὰς θήρας ἐσπουδακέναι λέγεται· καὶ

[69, 10]   Ἁδριανοῦ θήρας αὐτὴν ὠνόμασεν. οὐ μέντοι τι παρὰ τοῦτ´ ἄπρακτον τῶν

[69, 18]   διέτριβε, καὶ πολλάκις καὶ πρὸ μέσων νυκτῶν πρὸς αὐτὸ ᾔει, ὅτε

[69, 7]   δικάζων μεταξὺ τροφῆς μετελάμβανεν· ἔπειτα μετὰ πάντων τῶν πρώτων καὶ ἀρίστων

[69, 21]   βουληθεὶς ἐπὶ πλεῖστον καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα αὐταρχήσοντας ἀποδεῖξαι. ἦν δὲ

[69, 11]   μυστήρια. διὰ δὲ τῆς Ἰουδαίας μετὰ ταῦτα ἐς Αἴγυπτον παριὼν καὶ

[69, 9]   τῶν καλουμένων Βατάουων τὸν Ἴστρον μετὰ τῶν ὅπλων διενήξαντο· ἃ ὁρῶντες

[69, 7]   μεγάλα καὶ ἀναγκαιότατα, καὶ ἐδίκαζε μετὰ τῶν πρώτων τοτὲ μὲν ἐν

[69, 1]   καὶ αὐτοκράτορα τοῦ Τραϊανοῦ ἄπαιδος μεταλλάξαντος ὅ τε Ἀττιανὸς πολίτης αὐτοῦ

[69, 7]   ἐσιτεῖτο· πολλάκις δὲ καὶ δικάζων μεταξὺ τροφῆς μετελάμβανεν· ἔπειτα μετὰ πάντων

[69, 7]   δὲ καὶ δικάζων μεταξὺ τροφῆς μετελάμβανεν· ἔπειτα μετὰ πάντων τῶν πρώτων

[69, 22]   χρήματα καὶ ἄδειαν ὑπισχνουμένῳ ὑπήκουε, μετεπέμψατο Μάστορα ἄνδρα βάρβαρον Ἰάζυγα, ᾧ

[69, 9]   ἁβρότερον ἐκδεδιῃτημένα καὶ κατεσκευασμένα καὶ μετερρύθμισε καὶ μετεσκεύασεν. ἐγύμναζέ τε αὐτοὺς

[69, 9]   καὶ κατεσκευασμένα καὶ μετερρύθμισε καὶ μετεσκεύασεν. ἐγύμναζέ τε αὐτοὺς πρὸς πᾶν

[69, 4]   τοῦ ναοῦ {καὶ} ὅτι καὶ μετέωρον αὐτὸν καὶ ὑπεκκεκενωμένον γενέσθαι ἐχρῆν,

[69, 8]   χρόνον ἀφ´ οὗ τε καὶ μέχρις οὗ τηρηθήσεσθαι τοῦτ´ ἔμελλεν. ἔν

[69, 6]   ὡς ἐκείνη ἀνακραγοῦσα ἔφη καὶ μὴ βασίλευε" ἐπεστράφη τε καὶ λόγον

[69, 17]   κακόν ἐστιν ἐπιθυμοῦντά τινα ἀποθανεῖν μὴ δύνασθαι. τὸν δὲ Σερουιανὸν τοῦτον

[69, 17]   μόνον εὔχομαι, ἵνα ἐπιθυμήσας ἀποθανεῖν μὴ δυνηθῇ" καὶ μέντοι καὶ διετέλεσεν

[69, 2]   ὥστε καὶ ἀπελογήσατο καὶ ἐπώμοσε μὴ κεκελευκέναι ἀποθανεῖν αὐτούς. οἱ δὲ

[69, 4]   τῇ φύσει τοιοῦτος ἦν ὥστε μὴ μόνον τοῖς ζῶσιν ἀλλὰ καὶ

[69, 22]   ἐπὶ τῇ οὐκ ἐξουσίᾳ, ὅτι μὴ οἷός τ´ ἦν ἑαυτὸν ἀναχρήσασθαι,

[69, 7]   μή τι ἀναγκαῖον εἴη, ἵνα μὴ πάνυ ταλαιπωροῖντο. ἀεί τε περὶ

[69, 22]   τὴν δίαιταν ἀπέσχετο, καὶ ταῖς μὴ προσηκούσαις ἐδωδαῖς καὶ ποτοῖς χρώμενος

[69, 7]   οὐδ´ ὅσον ἀσπάσασθαι προσεδέχετο, εἰ μή τι ἀναγκαῖον εἴη, ἵνα μὴ

[69, 23]   ἐπὶ πολὺ ἀντέσχε, τὰς τιμὰς μὴ ψηφίσασθαι ἐθέλουσα, καὶ αἰτιωμένη τινὰς

[69, 4]   Ἀντίμαχον ἀντ´ αὐτοῦ ἐσῆγεν, οὗ μηδὲ τὸ ὄνομα πολλοὶ πρότερον ἠπίσταντο.

[69, 16]   ἄλλα τε πολλά, καὶ ἵνα μηδεὶς βουλευτὴς μήτ´ αὐτὸς μήτε δι´

[69, 4]   μέν, καίπερ ἀχθεσθείς σφισιν, ἐφείσατο, μηδεμίαν εὔλογον ὀλέθρου κατ´ αὐτῶν ἀφορμὴν

[69, 2]   καὶ παρ´ ἐκείνης, καὶ ἀπαγορεύων μηδὲν αὐτῷ μήτε τότε μήτε ἄλλοτε

[69, 7]   ἀνακομιζόμενος ἐν φορείῳ ἐφέρετο, ὅπως μηδένα συνακολουθοῦντά οἱ ἐνοχλοίη. ἐν δὲ

[69, 3]   ἀνταγωνιστάς σφων ἐξαίρειν, τοὺς μὲν μηδενὸς τοὺς δὲ βραχυτάτου τινὸς ἀξίους

[69, 15]   τὴν μὲν Ἀλβανίδα καὶ τὴν Μηδίαν ἰσχυρῶς ἐλύπησε, τῆς δ´ Ἀρμενίας

[69, 20]   φρόνιμον, μήθ´ ὑπὸ νεότητος προπετὲς μήθ´ ὑπὸ γήρως ἀμελὲς ποιῆσαί τι

[69, 20]   δίδωμι, εὐγενῆ πρᾷον εὔεικτον φρόνιμον, μήθ´ ὑπὸ νεότητος προπετὲς μήθ´ ὑπὸ

[69, 23]   ἔτη μὲν δύο καὶ ἑξήκοντα μῆνας δὲ πέντε καὶ ἡμέρας ἐννεακαίδεκα,

[69, 23]   καὶ ἐμονάρχησεν ἔτη εἴκοσι καὶ μῆνας ἕνδεκα. ἐτάφη δὲ πρὸς αὐτῷ

[69, 5]   στρατιωτικὰ ἀκριβέστατα ἤσκησεν, ὥστ´ ἰσχύοντα μήτ´ ἀπειθεῖν μήτε ὑβρίζειν, καὶ τὰς

[69, 16]   πολλά, καὶ ἵνα μηδεὶς βουλευτὴς μήτ´ αὐτὸς μήτε δι´ ἑτέρου τέλος

[69, 2]   ἀπαγορεύων μηδὲν αὐτῷ μήτε τότε μήτε ἄλλοτε τιμὴν δή τινα φέρον,

[69, 2]   δεξιὰν παρελθεῖν, μήτε ἐκφοβῆσαν αὐτὸν μήτε βλάψαν. ἔγραψε δὲ πρὸς τὴν

[69, 2]   τῶν τῷ δημοσίῳ συμφερόντων ποιήσειν μήτε βουλευτήν τινα ἀποσφάξειν, καὶ ἐξώλειαν

[69, 7]   ἐν δὲ ταῖς μήτε ἱεραῖς μήτε δημοσίοις ἡμέραις οἴκοι ἔμενε, καὶ

[69, 16]   ἵνα μηδεὶς βουλευτὴς μήτ´ αὐτὸς μήτε δι´ ἑτέρου τέλος τι μισθῶται.

[69, 2]   καὶ ἐπὶ τὴν δεξιὰν παρελθεῖν, μήτε ἐκφοβῆσαν αὐτὸν μήτε βλάψαν. ἔγραψε

[69, 7]   οἱ ἐνοχλοίη. ἐν δὲ ταῖς μήτε ἱεραῖς μήτε δημοσίοις ἡμέραις οἴκοι

[69, 20]   ἡγεμονευκότα κατὰ τὰ πάτρια, ὥστε μήτε τι ἀγνοεῖν τῶν ἐς τὴν

[69, 9]   γὰρ παρασκευὴν αὐτοῦ ὁρῶντες, καὶ μήτε τι ἀδικούμενοι καὶ προσέτι καὶ

[69, 2]   τε ἄλλα μεγαλοφρονησάμενος, καὶ ἐπομόσας μήτε τι ἔξω τῶν τῷ δημοσίῳ

[69, 5]   μεγαλοπρεπείᾳ καὶ δεξιότητι, καὶ τῷ μήτε τινὰ πόλεμον ταράξαι καὶ τοὺς

[69, 5]   ταράξαι καὶ τοὺς ὄντας παῦσαι, μήτε τινὸς χρήματα ἀδίκως ἀφελέσθαι, καὶ

[69, 2]   ἐκείνης, καὶ ἀπαγορεύων μηδὲν αὐτῷ μήτε τότε μήτε ἄλλοτε τιμὴν δή

[69, 5]   ἤσκησεν, ὥστ´ ἰσχύοντα μήτ´ ἀπειθεῖν μήτε ὑβρίζειν, καὶ τὰς πόλεις τάς

[69, 2]   ἀνηγορεύθη αὐτοκράτωρ, Ἁδριανὸς ἐν τῇ μητροπόλει Συρίας Ἀντιοχείᾳ, ἧς ἦρχεν· ἐδόκει

[69, 9]   τῶν στρατοπέδων, ὅπλα λέγω καὶ μηχανὰς καὶ τάφρους καὶ περιβόλους καὶ

[69, 4]   καὶ ἐς τὸ κοῖλον τὰ μηχανήματα ἐσδέχοιτο, ὥστε καὶ ἀφανῶς συμπήγνυσθαι

[69, 10]   ὡς καὶ μέγαν ποτὲ σῦν μιᾷ πληγῇ καθελεῖν. ~ἀφικόμενος δὲ ἐς

[69, 12]   Διὶ ἕτερον ἀντεγείραντος πόλεμος οὔτε μικρὸς οὔτ´ ὀλιγοχρόνιος ἐκινήθη. Ἰουδαῖοι γὰρ

[69, 10]   ταύταις κατέαξε καὶ τὸ σκέλος μικροῦ ἐπηρώθη, καὶ πόλιν ἐν τῇ

[69, 3]   Γαλάτην τόν τε Διονύσιον τὸν Μιλήσιον τοὺς σοφιστὰς καταλύειν ἐπεχείρει τοῖς

[69, 16]   μήτε δι´ ἑτέρου τέλος τι μισθῶται. ἐς δὲ τὴν Ῥώμην ἐλθών,

[69, 11]   σπάνις ἔπλετο τύμβου. καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ διεφθαρμένον ἀνῳκοδόμησεν. ἐν δὲ

[69, 19]   διήγαγε, καὶ ἐπί γε τὸ μνῆμα αὑτοῦ τοῦτο ἐπέγραψεν ὅτι Σίμιλις

[69, 23]   τῇ Αἰλίᾳ· ἐνταῦθα γὰρ τὸ μνῆμα κατεσκευάσατο. τὸ γὰρ τοῦ Αὐγούστου

[69, 14]   πολέμου αὐτοῖς προεδείχθη· τὸ γὰρ μνημεῖον τοῦ Σολομῶντος, ὃν ἐν τοῖς

[69, 14]   καὶ ἐς δεῦρο ἀεὶ αὐτοῦ μνημονεύειν, τῇ δὲ δὴ βουλῇ καὶ

[69, 8]   καθ´ ἕκαστον, ὅσα ἀναγκαῖόν ἐστι μνημονεύεσθαι. ἐλθὼν γὰρ ἐς τὴν Ῥώμην

[69, 3]   ὄναρ τῆς νυκτὸς ταύτης ἐπιστάς μοι ἐκέλευσε λειτουργεῖν τῇ πατρίδι ὡς

[69, 19]   τε ἔλαβε καὶ λαβὼν ἐξίστατο, μόλις τε ἀφεθεὶς ἐν ἀγρῷ ἥσυχος

[69, 17]   φίλοις ἵνα αὐτῷ δέκα ἄνδρας μοναρχεῖν δυναμένους ὀνομάσωσιν, εἶτ´ ὀλίγον ἐπισχὼν

[69, 17]   ἴστε· περὶ δὲ Ἁδριανοῦ τοσοῦτον μόνον εὔχομαι, ἵνα ἐπιθυμήσας ἀποθανεῖν μὴ

[69, 4]   φύσει τοιοῦτος ἦν ὥστε μὴ μόνον τοῖς ζῶσιν ἀλλὰ καὶ τοῖς

[69, 1]   ἔχοντα ἀπέδειξαν. ὁ γὰρ πατήρ μου Ἀπρωνιανός, τῆς Κιλικίας ἄρξας, πάντα

[69, 3]   ἄλλο ἢ ὅτι ὁ διδάσκαλός μου ὄναρ τῆς νυκτὸς ταύτης ἐπιστάς

[69, 11]   ἔλεγε, καὶ τῶν συνόντων οἱ μυθολογούντων ἡδέως ἤκουεν ἔκ τε τῆς

[69, 14]   ἄνδρες δὲ ὀκτὼ καὶ πεντήκοντα μυριάδες ἐσφάγησαν ἔν τε ταῖς καταδρομαῖς

[69, 10]   ἐπηρώθη, καὶ πόλιν ἐν τῇ Μυσίᾳ οἰκίσας Ἁδριανοῦ θήρας αὐτὴν ὠνόμασεν.

[69, 11]   ἐς τὴν Ἑλλάδα ἐπώπτευσε τὰ μυστήρια. διὰ δὲ τῆς Ἰουδαίας μετὰ

Livre, Chap.
[69, 22]	ἔννοιαν κομψευόμενος, ἀπεκάλει. ~Ἁδριανὸς δὲ	μαγγανείαις	μέν τισι καὶ γοητείαις ἐκενοῦτό
[69, 11]	ὥσπερ εἶπον, ἐγένετο, καὶ μαντείαις	μαγγανείαις	τε παντοδαπαῖς ἐχρῆτο. καὶ οὕτω
[69, 17]	ἐπισχὼν ἔφη ὅτι ἐννέα δέομαι	μαθεῖν·	τὸν γὰρ ἕνα, τοῦτ´ ἔστι
[69, 18]	ἀπὸ δείπνου οἴκαδε ἐπανιών, καὶ	μαθὼν	παρά τινος ᾧ συνηγορήσειν ὑπέσχετο
[69, 9]	εἶναι. καὶ διὰ τοῦτο καὶ	μάλιστα	ἐν εἰρήνῃ τὸ πλεῖστον πρὸς
[69, 10]	ὁ Βορυσθένης ὁ ἵππος, ᾧ	μάλιστα	θηρῶν ἠρέσκετο, σημεῖόν ἐστιν· ἀποθανόντι
[69, 20]	τουτονί· ὃν εἰ καὶ τὰ	μάλιστα	οἶδα ἀπραγμονέστατόν τε ἀνδρῶν ὄντα
[69, 3]	ἐπεχείρει τοῖς τε ἄλλοις καὶ	μάλιστα	τῷ τοὺς ἀνταγωνιστάς σφων ἐξαίρειν,
[69, 11]	πάσῃ ὡς εἰπεῖν τῇ οἰκουμένῃ,	μᾶλλον	δὲ ἀγάλματα, ἀνέθηκε. καὶ τέλος
[69, 6]	τὸν δῆμον τῶν Ῥωμαίων ἐμβριθῶς	μᾶλλον	ἢ θωπευτικῶς· καί ποτε ἰσχυρῶς
[69, 11]	Ἁδριανός, ὥσπερ εἶπον, ἐγένετο, καὶ	μαντείαις	μαγγανείαις τε παντοδαπαῖς ἐχρῆτο. καὶ
[69, 21]	αὐτῷ καὶ ἔτι πρὸς τούτῳ	Μᾶρκον	Ἄννιον Οὐῆρον, βουληθεὶς ἐπὶ πλεῖστον
[69, 21]	δὲ οὗτος ὁ Ἄννιος {ὁ}	Μᾶρκος,	ὁ Κατίλιος πρότερον ὀνομαζόμενος, Ἀννίου
[69, 15]	δὲ ἐξ Ἀλανῶν (εἰσὶ δὲ	Μασσαγέται)	ἐκινήθη ὑπὸ Φαρασμάνου, καὶ τὴν
[69, 22]	τι καὶ χωρίον ὑπὸ τὸν	μαστόν,	πρὸς Ἑρμογένους τοῦ ἰατροῦ ὑποδειχθέν,
[69, 22]	καὶ ἄδειαν ὑπισχνουμένῳ ὑπήκουε, μετεπέμψατο	Μάστορα	ἄνδρα βάρβαρον Ἰάζυγα, ᾧ αἰχμαλώτῳ
[69, 22]	τοῦτο αὐτῷ προεχώρησεν (ὁ γὰρ	Μάστωρ	φοβηθεὶς τὸ πρᾶγμα καὶ ἐκπλαγεὶς
[69, 14]	τε ταῖς καταδρομαῖς καὶ ταῖς	μάχαις	(τῶν τε γὰρ λιμῷ καὶ
[69, 9]	τε αὐτοὺς πρὸς πᾶν εἶδος	μάχης,	καὶ τοὺς μὲν ἐτίμα τοὺς
[69, 10]	τοιαῦτα ᾔτει οἷα οὔτε ἐβάρει	με	οὔτε συνεχώρει ἀντειπεῖν. οὕτω δὲ
[69, 4]	ἔνδειξιν ὅτι καὶ ἄνευ ἐκείνου	μέγα	ἔργον γίγνεσθαι δύναται, ἤρετο εἰ
[69, 2]	ἑτέροις δή τισιν ἐγκλήμασιν, οἷα	μεγάλα	δυνάμενοι καὶ πλούτου καὶ δόξης
[69, 7]	διὰ τοῦ βουλευτηρίου πάντα τὰ	μεγάλα	καὶ ἀναγκαιότατα, καὶ ἐδίκαζε μετὰ
[69, 10]	αὐτῇ. τὴν δὲ πατρίδα καίπερ	μεγάλα	τιμήσας καὶ πολλὰ καὶ ὑπερήφανα
[69, 5]	ἄλλῃ ἐπιμελείᾳ καὶ προνοίᾳ καὶ	μεγαλοπρεπείᾳ	καὶ δεξιότητι, καὶ τῷ μήτε
[69, 5]	τε συμμαχίδας καὶ τὰς ὑπηκόους	μεγαλοπρεπέστατα	ὠφέλησε. πολλὰς μὲν γὰρ καὶ
[69, 2]	τινι ἔγραψε τά τε ἄλλα	μεγαλοφρονησάμενος,	καὶ ἐπομόσας μήτε τι ἔξω
[69, 10]	θήραν ἐπιδέξιος ἦν ὡς καὶ	μέγαν	ποτὲ σῦν μιᾷ πληγῇ καθελεῖν.
[69, 4]	κατὰ τὸν τοῦ ὕψους τοῦ	μεγάρου	λόγον ἐποιήθη· ἂν γὰρ αἱ
[69, 16]	ἀνέθηκε· τά τε Διονύσια, τὴν	μεγίστην	παρ´ αὐτοῖς ἀρχὴν ἄρξας, ἐν
[69, 9]	τὰ μὲν ἐς ἐπικαιροτέρους τόπους	μεθίστη,	τὰ δὲ ἔπαυε, τὰ δὲ
[69, 4]	καὶ περὶ τῶν ἀγαλμάτων ὅτι	μείζονα	ἢ κατὰ τὸν τοῦ ὕψους
[69, 10]	ὡς καὶ ἐπὶ ἡμέρας ἐννέα	μελανειμονῆσαι	καὶ ναὸν αὐτῇ οἰκοδομῆσαι καὶ
[69, 3]	οὐ δύναται" καὶ ὁ Φαουωρῖνος	μέλλων	παρ´ αὐτῷ περὶ τῆς ἀτελείας
[69, 13]	ἀπείργων καὶ κατακλείων, ἠδυνήθη βραδύτερον	μὲν	ἀκινδυνότερον δὲ κατατρῖψαι καὶ ἐκτρυχῶσαι
[69, 15]	ἐκινήθη ὑπὸ Φαρασμάνου, καὶ τὴν	μὲν	Ἀλβανίδα καὶ τὴν Μηδίαν ἰσχυρῶς
[69, 22]	δι´ εὐτολμίαν ἐκέχρητο, καὶ τὰ	μὲν	ἀπειλῶν αὐτῷ τὰ δὲ ὑπισχνούμενος
[69, 7]	ἐχρῆτο· ὅθεν καὶ εἰκόνας πολλοῖς	μὲν	ἀποθανοῦσι πολλοῖς δὲ καὶ ζῶσιν
[69, 17]	Ἁδριανὸς ἐπὶ πλεῖστον νοσῶν, πολλάκις	μὲν	ἀποσβῆναι εὐξάμενος, πολλάκις δὲ καὶ
[69, 17]	δὲ νοσεῖν (αἷμα γὰρ εἰώθει	μὲν	αὐτῷ καὶ πρότερον διὰ τῆς
[69, 14]	γοῦν κομιδῇ περιεγένοντο. καὶ φρούρια	μὲν	αὐτῶν πεντήκοντα τά γε ἀξιολογώτατα,
[69, 17]	τότε δὲ ἰσχυρῶς ἐπλεόνασεν) ἀπεγνώσθη	μὲν	βιώσεσθαι, καὶ διὰ τοῦτο Κόμμοδον
[69, 3]	Φοῦσκος. ~ἦν δὲ Ἁδριανὸς γένος	μὲν	βουλευτοῦ πατρὸς ἐστρατηγηκότος Ἁδριανοῦ Ἄφρου
[69, 5]	τὰς ὑπηκόους μεγαλοπρεπέστατα ὠφέλησε. πολλὰς	μὲν	γὰρ καὶ εἶδεν αὐτῶν, ὅσας
[69, 6]	Δομιτιανοῦ κηρυχθῆναι σιωπήσατε" οὐκ ἐλέχθη	μὲν	γάρ· ὁ γὰρ κῆρυξ ἀνατείνας
[69, 1]	μὲν Τραϊανοῦ οὐκ ἐσεποιήθη· ἦν	μὲν	γὰρ πολίτης αὐτοῦ καὶ ἐπετροπεύθη
[69, 4]	παρρησίαν αὐτοῦ οὐκ ἤνεγκεν. αὐτὸς	μὲν	γὰρ τοῦ τῆς Ἀφροδίτης τῆς
[69, 20]	δὲ τοῦτο ἐκείνου, ὅτι τὸ	μὲν	γεννώμενον, ὁποῖον ἂν δόξῃ τῷ
[69, 5]	ὄνομα πολλοὶ πρότερον ἠπίσταντο. ~ᾐτιῶντο	μὲν	δὴ ταῦτά τε αὐτοῦ καὶ
[69, 14]	ἐν ἐκείνῳ ἦν. καὶ ὁ	μὲν	διήγαγε καὶ διῴκησε καὶ τὰ
[69, 23]	βασιλέα ἀπώλεσαν. ~ἔζησε δὲ ἔτη	μὲν	δύο καὶ ἑξήκοντα μῆνας δὲ
[69, 15]	ἁψάμενος, ἔπειτα τῶν Ἀλανῶν τὰ	μὲν	δώροις ὑπὸ τοῦ Οὐολογαίσου πεισθέντων,
[69, 22]	πρᾶγμα καὶ ἐκπλαγεὶς ὑπεχώρησε) πολλὰ	μὲν	ἑαυτὸν ἐπὶ τῇ νόσῳ ὠδύρατο
[69, 11]	πόλιν. ὁ γὰρ Ἀντίνοος ἦν	μὲν	ἐκ Βιθυνίου πόλεως Βιθυνίδος, ἣν
[69, 2]	τοὺς ἥρωας ἀνεγράφη. καὶ οἱ	μὲν	ἐν τῇ ἀρχῇ φονευθέντες Πάλμας
[69, 7]	ἐδίκαζε μετὰ τῶν πρώτων τοτὲ	μὲν	ἐν τῷ παλατίῳ τοτὲ δὲ
[69, 12]	ἀλλότρια ἐν αὐτῇ ἱδρυθῆναι, παρόντος	μὲν	ἔν τε τῇ Αἰγύπτῳ καὶ
[69, 17]	ἀγανακτήσαντας ἐπὶ τούτῳ ἐφόνευσε, τὸν	μὲν	ἐνενηκοντούτην ὄντα τὸν δὲ ὀκτωκαιδεκέτην.
[69, 9]	καὶ τὰ τείχη περισκοπῶν τὰ	μὲν	ἐς ἐπικαιροτέρους τόπους μεθίστη, τὰ
[69, 3]	καὶ ἐλαττωθήσεσθαι καὶ προσυβρισθήσεσθαι, ἐσῆλθε	μὲν	ἐς τὸ δικαστήριον, εἶπε δὲ
[69, 21]	καὶ πολιαρχήσαντος ἔγγονος. καὶ ἀμφοτέρους	μὲν	ἐσποιήσασθαι τῷ Ἀντωνίνῳ ἐκέλευε, προετίμησε
[69, 19]	ὅτι Σίμιλις ἐνταῦθα κεῖται βιοὺς	μὲν	ἔτη τόσα, ζήσας δὲ ἔτη
[69, 9]	πᾶν εἶδος μάχης, καὶ τοὺς	μὲν	ἐτίμα τοὺς δὲ ἐνουθέτει, πάντας
[69, 3]	τούς τινι προέχοντας ὢν πολλοὺς	μὲν	καθεῖλε συχνοὺς δὲ καὶ ἀπώλεσε.
[69, 19]	~ὁ δὲ δὴ Σίμιλις ἡλικίᾳ	μὲν	καὶ τάξει προήκων αὐτοῦ ἐν
[69, 4]	ἐκείνῃ γεγεννημένον" ~Ἁδριανὸς δὲ τούτων	μέν,	καίπερ ἀχθεσθείς σφισιν, ἐφείσατο, μηδεμίαν
[69, 15]	καὶ παρὰ τῶν Ἰαζύγων, ἐκείνου	μὲν	κατηγοροῦντός τινα Φαρασμάνου, τούτων δὲ
[69, 13]	κακὰ ἐς τοὺς Ῥωμαίους τὰ	μὲν	λάθρᾳ τὰ δὲ καὶ φανερῶς
[69, 17]	βιώσεσθαι, καὶ διὰ τοῦτο Κόμμοδον	μὲν	Λούκιον, καίτοι αἷμα ἐμοῦντα, Καίσαρα
[69, 3]	τοὺς ἀνταγωνιστάς σφων ἐξαίρειν, τοὺς	μὲν	μηδενὸς τοὺς δὲ βραχυτάτου τινὸς
[69, 21]	ἄκοντα τὴν ἀρχὴν ὑποδέξεσθαι" ~οὕτω	μὲν	ὁ Ἀντωνῖνος αὐτοκράτωρ ἐγένετο· ἐπεὶ
[69, 13]	τοὺς Ἰουδαίους σταλείς. ὃς ἄντικρυς	μὲν	οὐδαμόθεν ἐτόλμησε τοῖς ἐναντίοις συμβαλεῖν,
[69, 11]	Παυλίνῃ τῇ ἀδελφῇ ἀποθανούσῃ παραχρῆμα	μὲν	οὐδεμίαν τιμὴν ἔνειμεν ~ἐς δὲ
[69, 17]	ᾔτησε, καὶ θυμιῶν ἅμα ὅτι	μὲν	οὐδὲν ἀδικῶ" ἔφη ὑμεῖς ὦ
[69, 14]	Σεουῆρον ἐς Βιθυνίαν ἔπεμψεν, ὅπλων	μὲν	οὐδέν, ἄρχοντος δὲ καὶ ἐπιστάτου
[69, 3]	ἰδιωτικὸν εἰδέναι ἔλεγε. καὶ τοῦτο	μὲν	οὐδέν που τοὺς ἀνθρώπους ἔβλαπτεν,
[69, 20]	ἐμοί, ὦ ἄνδρες φίλοι, γόνον	μὲν	οὐκ ἔδωκεν ἡ φύσις ποιήσασθαι,
[69, 15]	ἀντὶ τῆς Βιθυνίας ἐδόθη. ~ὁ	μὲν	οὖν τῶν Ἰουδαίων πόλεμος ἐς
[69, 22]	ἀπώλλυτο, ἀποθανεῖν ἐπεθύμησε, καὶ ᾔτει	μὲν	πολλάκις καὶ φάρμακον καὶ ξίφος,
[69, 6]	αὐτοῦ ὁδῷ τινι δεομένης, τὸ	μὲν	πρῶτον εἶπεν αὐτῇ ὅτι οὐ
[69, 13]	καὶ φέγγος ἐσδέχοιντο. ~καὶ τὸ	μὲν	πρῶτον ἐν οὐδενὶ αὐτοὺς λόγῳ
[69, 4]	ἐν τῇ Ῥώμῃ κατασκευάσαντα τὸ	μὲν	πρῶτον ἐφυγάδευσεν, ἔπειτα δὲ καὶ
[69, 9]	ἃ ὁρῶντες οἱ βάρβαροι τοὺς	μὲν	Ῥωμαίους κατεπλήττοντο, τρεπόμενοι δὲ ἐπὶ
[69, 3]	εἰπεῖν λέγεται ὅτι Καῖσαρ χρήματα	μέν	σοι καὶ τιμὴν δοῦναι δύναται,
[69, 18]	οἳ καὶ ἀνδριᾶσιν ἐτιμήθησαν, Τούρβων	μὲν	στρατηγικώτατος ἀνήρ, ὃς καὶ ἔπαρχος
[69, 20]	αὐτὸς ἑαυτῷ προστίθεται, ὥστε παρὰ	μὲν	τῆς φύσεως ἀνάπηρον καὶ ἄφρονα
[69, 22]	κομψευόμενος, ἀπεκάλει. ~Ἁδριανὸς δὲ μαγγανείαις	μέν	τισι καὶ γοητείαις ἐκενοῦτό ποτε
[69, 8]	καὶ ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ χωρὶς	μὲν	τοῖς ἀνδράσι χωρὶς δὲ ταῖς
[69, 20]	αἱρεῖσθαι. καὶ διὰ τοῦτο πρότερον	μὲν	τὸν Λούκιον ἐξ ἁπάντων ἐξελεξάμην,
[69, 1]	~Ἁδριανὸς δὲ ὑπὸ	μὲν	Τραϊανοῦ οὐκ ἐσεποιήθη· ἦν μὲν
[69, 8]	χωρὶς ἀλλήλων αὐτοῖς προσέταξεν. ἐν	μὲν	τῷ ἔτει ἐκείνῳ ταῦτά τε
[69, 5]	δὲ ὡς εἰπεῖν ἐπεκούρησε, ταῖς	μὲν	ὕδωρ ταῖς δὲ λιμένας σῖτόν
[69, 23]	ἐν αὐτῷ ἐτέθη. οὗτος ἐμισήθη	μὲν	ὑπὸ τοῦ δήμου, καίτοι τἆλλα
[69, 12]	ἐγένετο, φανερῶς ἀπέστησαν. καὶ παρατάξει	μὲν	φανερᾷ οὐκ ἐτόλμων διακινδυνεῦσαι πρὸς
[69, 2]	τε καὶ Λούσιος ἦσαν, οἱ	μὲν	ὡς ἐν θήρᾳ δῆθεν ἐπιβεβουλευκότες
[69, 4]	ἔπειτα δὲ καὶ ἀπέκτεινε, λόγῳ	μὲν	ὡς πλημμελήσαντά τι, τὸ δ´
[69, 23]	τὰς τιμωρίας αὐτῶν ἐπεκούφιζεν. οὐ	μέντοι	ἀλλ´ ἡ γερουσία ἐπὶ πολὺ
[69, 14]	πόλεις αὐτῶν ἐσέπιπτον ὠρυόμεναι. πολλοὶ	μέντοι	ἐν τῷ πολέμῳ τούτῳ καὶ
[69, 17]	ἐπιθυμήσας ἀποθανεῖν μὴ δυνηθῇ" καὶ	μέντοι	καὶ διετέλεσεν Ἁδριανὸς ἐπὶ πλεῖστον
[69, 1]	τῷ Παρθικῷ πολέμῳ προσετάχθη, οὐ	μέντοι	οὔτ´ ἄλλο τι ἐξαίρετον παρ´
[69, 7]	ἐς τὴν ἀγορὰν ἔστησεν. οὐ	μέντοι	οὔτε ἐξύβρισέ τις αὐτῶν οὔτ´
[69, 10]	τὰς πόλεις, ἄνευ τῆς βασιλικῆς	μέντοι	παρασκευῆς· οὐδὲ γὰρ ἔξω τῆς
[69, 10]	δούς, ὅμως οὐκ εἶδε. περὶ	μέντοι	τὰς θήρας ἐσπουδακέναι λέγεται· καὶ
[69, 10]	Ἁδριανοῦ θήρας αὐτὴν ὠνόμασεν. οὐ	μέντοι	τι παρὰ τοῦτ´ ἄπρακτον τῶν
[69, 18]	διέτριβε, καὶ πολλάκις καὶ πρὸ	μέσων	νυκτῶν πρὸς αὐτὸ ᾔει, ὅτε
[69, 7]	δικάζων μεταξὺ τροφῆς μετελάμβανεν· ἔπειτα	μετὰ	πάντων τῶν πρώτων καὶ ἀρίστων
[69, 21]	βουληθεὶς ἐπὶ πλεῖστον καὶ τοὺς	μετὰ	ταῦτα αὐταρχήσοντας ἀποδεῖξαι. ἦν δὲ
[69, 11]	μυστήρια. διὰ δὲ τῆς Ἰουδαίας	μετὰ	ταῦτα ἐς Αἴγυπτον παριὼν καὶ
[69, 9]	τῶν καλουμένων Βατάουων τὸν Ἴστρον	μετὰ	τῶν ὅπλων διενήξαντο· ἃ ὁρῶντες
[69, 7]	μεγάλα καὶ ἀναγκαιότατα, καὶ ἐδίκαζε	μετὰ	τῶν πρώτων τοτὲ μὲν ἐν
[69, 1]	καὶ αὐτοκράτορα τοῦ Τραϊανοῦ ἄπαιδος	μεταλλάξαντος	ὅ τε Ἀττιανὸς πολίτης αὐτοῦ
[69, 7]	ἐσιτεῖτο· πολλάκις δὲ καὶ δικάζων	μεταξὺ	τροφῆς μετελάμβανεν· ἔπειτα μετὰ πάντων
[69, 7]	δὲ καὶ δικάζων μεταξὺ τροφῆς	μετελάμβανεν·	ἔπειτα μετὰ πάντων τῶν πρώτων
[69, 22]	χρήματα καὶ ἄδειαν ὑπισχνουμένῳ ὑπήκουε,	μετεπέμψατο	Μάστορα ἄνδρα βάρβαρον Ἰάζυγα, ᾧ
[69, 9]	ἁβρότερον ἐκδεδιῃτημένα καὶ κατεσκευασμένα καὶ	μετερρύθμισε	καὶ μετεσκεύασεν. ἐγύμναζέ τε αὐτοὺς
[69, 9]	καὶ κατεσκευασμένα καὶ μετερρύθμισε καὶ	μετεσκεύασεν.	ἐγύμναζέ τε αὐτοὺς πρὸς πᾶν
[69, 4]	τοῦ ναοῦ {καὶ} ὅτι καὶ	μετέωρον	αὐτὸν καὶ ὑπεκκεκενωμένον γενέσθαι ἐχρῆν,
[69, 8]	χρόνον ἀφ´ οὗ τε καὶ	μέχρις	οὗ τηρηθήσεσθαι τοῦτ´ ἔμελλεν. ἔν
[69, 6]	ὡς ἐκείνη ἀνακραγοῦσα ἔφη καὶ	μὴ	βασίλευε" ἐπεστράφη τε καὶ λόγον
[69, 17]	κακόν ἐστιν ἐπιθυμοῦντά τινα ἀποθανεῖν	μὴ	δύνασθαι. τὸν δὲ Σερουιανὸν τοῦτον
[69, 17]	μόνον εὔχομαι, ἵνα ἐπιθυμήσας ἀποθανεῖν	μὴ	δυνηθῇ" καὶ μέντοι καὶ διετέλεσεν
[69, 2]	ὥστε καὶ ἀπελογήσατο καὶ ἐπώμοσε	μὴ	κεκελευκέναι ἀποθανεῖν αὐτούς. οἱ δὲ
[69, 4]	τῇ φύσει τοιοῦτος ἦν ὥστε	μὴ	μόνον τοῖς ζῶσιν ἀλλὰ καὶ
[69, 22]	ἐπὶ τῇ οὐκ ἐξουσίᾳ, ὅτι	μὴ	οἷός τ´ ἦν ἑαυτὸν ἀναχρήσασθαι,
[69, 7]	μή τι ἀναγκαῖον εἴη, ἵνα	μὴ	πάνυ ταλαιπωροῖντο. ἀεί τε περὶ
[69, 22]	τὴν δίαιταν ἀπέσχετο, καὶ ταῖς	μὴ	προσηκούσαις ἐδωδαῖς καὶ ποτοῖς χρώμενος
[69, 7]	οὐδ´ ὅσον ἀσπάσασθαι προσεδέχετο, εἰ	μή	τι ἀναγκαῖον εἴη, ἵνα μὴ
[69, 23]	ἐπὶ πολὺ ἀντέσχε, τὰς τιμὰς	μὴ	ψηφίσασθαι ἐθέλουσα, καὶ αἰτιωμένη τινὰς
[69, 4]	Ἀντίμαχον ἀντ´ αὐτοῦ ἐσῆγεν, οὗ	μηδὲ	τὸ ὄνομα πολλοὶ πρότερον ἠπίσταντο.
[69, 16]	ἄλλα τε πολλά, καὶ ἵνα	μηδεὶς	βουλευτὴς μήτ´ αὐτὸς μήτε δι´
[69, 4]	μέν, καίπερ ἀχθεσθείς σφισιν, ἐφείσατο,	μηδεμίαν	εὔλογον ὀλέθρου κατ´ αὐτῶν ἀφορμὴν
[69, 2]	καὶ παρ´ ἐκείνης, καὶ ἀπαγορεύων	μηδὲν	αὐτῷ μήτε τότε μήτε ἄλλοτε
[69, 7]	ἀνακομιζόμενος ἐν φορείῳ ἐφέρετο, ὅπως	μηδένα	συνακολουθοῦντά οἱ ἐνοχλοίη. ἐν δὲ
[69, 3]	ἀνταγωνιστάς σφων ἐξαίρειν, τοὺς μὲν	μηδενὸς	τοὺς δὲ βραχυτάτου τινὸς ἀξίους
[69, 15]	τὴν μὲν Ἀλβανίδα καὶ τὴν	Μηδίαν	ἰσχυρῶς ἐλύπησε, τῆς δ´ Ἀρμενίας
[69, 20]	φρόνιμον, μήθ´ ὑπὸ νεότητος προπετὲς	μήθ´	ὑπὸ γήρως ἀμελὲς ποιῆσαί τι
[69, 20]	δίδωμι, εὐγενῆ πρᾷον εὔεικτον φρόνιμον,	μήθ´	ὑπὸ νεότητος προπετὲς μήθ´ ὑπὸ
[69, 23]	ἔτη μὲν δύο καὶ ἑξήκοντα	μῆνας	δὲ πέντε καὶ ἡμέρας ἐννεακαίδεκα,
[69, 23]	καὶ ἐμονάρχησεν ἔτη εἴκοσι καὶ	μῆνας	ἕνδεκα. ἐτάφη δὲ πρὸς αὐτῷ
[69, 5]	στρατιωτικὰ ἀκριβέστατα ἤσκησεν, ὥστ´ ἰσχύοντα	μήτ´	ἀπειθεῖν μήτε ὑβρίζειν, καὶ τὰς
[69, 16]	πολλά, καὶ ἵνα μηδεὶς βουλευτὴς	μήτ´	αὐτὸς μήτε δι´ ἑτέρου τέλος
[69, 2]	ἀπαγορεύων μηδὲν αὐτῷ μήτε τότε	μήτε	ἄλλοτε τιμὴν δή τινα φέρον,
[69, 2]	δεξιὰν παρελθεῖν, μήτε ἐκφοβῆσαν αὐτὸν	μήτε	βλάψαν. ἔγραψε δὲ πρὸς τὴν
[69, 2]	τῶν τῷ δημοσίῳ συμφερόντων ποιήσειν	μήτε	βουλευτήν τινα ἀποσφάξειν, καὶ ἐξώλειαν
[69, 7]	ἐν δὲ ταῖς μήτε ἱεραῖς	μήτε	δημοσίοις ἡμέραις οἴκοι ἔμενε, καὶ
[69, 16]	ἵνα μηδεὶς βουλευτὴς μήτ´ αὐτὸς	μήτε	δι´ ἑτέρου τέλος τι μισθῶται.
[69, 2]	καὶ ἐπὶ τὴν δεξιὰν παρελθεῖν,	μήτε	ἐκφοβῆσαν αὐτὸν μήτε βλάψαν. ἔγραψε
[69, 7]	οἱ ἐνοχλοίη. ἐν δὲ ταῖς	μήτε	ἱεραῖς μήτε δημοσίοις ἡμέραις οἴκοι
[69, 20]	ἡγεμονευκότα κατὰ τὰ πάτρια, ὥστε	μήτε	τι ἀγνοεῖν τῶν ἐς τὴν
[69, 9]	γὰρ παρασκευὴν αὐτοῦ ὁρῶντες, καὶ	μήτε	τι ἀδικούμενοι καὶ προσέτι καὶ
[69, 2]	τε ἄλλα μεγαλοφρονησάμενος, καὶ ἐπομόσας	μήτε	τι ἔξω τῶν τῷ δημοσίῳ
[69, 5]	μεγαλοπρεπείᾳ καὶ δεξιότητι, καὶ τῷ	μήτε	τινὰ πόλεμον ταράξαι καὶ τοὺς
[69, 5]	ταράξαι καὶ τοὺς ὄντας παῦσαι,	μήτε	τινὸς χρήματα ἀδίκως ἀφελέσθαι, καὶ
[69, 2]	ἐκείνης, καὶ ἀπαγορεύων μηδὲν αὐτῷ	μήτε	τότε μήτε ἄλλοτε τιμὴν δή
[69, 5]	ἤσκησεν, ὥστ´ ἰσχύοντα μήτ´ ἀπειθεῖν	μήτε	ὑβρίζειν, καὶ τὰς πόλεις τάς
[69, 2]	ἀνηγορεύθη αὐτοκράτωρ, Ἁδριανὸς ἐν τῇ	μητροπόλει	Συρίας Ἀντιοχείᾳ, ἧς ἦρχεν· ἐδόκει
[69, 9]	τῶν στρατοπέδων, ὅπλα λέγω καὶ	μηχανὰς	καὶ τάφρους καὶ περιβόλους καὶ
[69, 4]	καὶ ἐς τὸ κοῖλον τὰ	μηχανήματα	ἐσδέχοιτο, ὥστε καὶ ἀφανῶς συμπήγνυσθαι
[69, 10]	ὡς καὶ μέγαν ποτὲ σῦν	μιᾷ	πληγῇ καθελεῖν. ~ἀφικόμενος δὲ ἐς
[69, 12]	Διὶ ἕτερον ἀντεγείραντος πόλεμος οὔτε	μικρὸς	οὔτ´ ὀλιγοχρόνιος ἐκινήθη. Ἰουδαῖοι γὰρ
[69, 10]	ταύταις κατέαξε καὶ τὸ σκέλος	μικροῦ	ἐπηρώθη, καὶ πόλιν ἐν τῇ
[69, 3]	Γαλάτην τόν τε Διονύσιον τὸν	Μιλήσιον	τοὺς σοφιστὰς καταλύειν ἐπεχείρει τοῖς
[69, 16]	μήτε δι´ ἑτέρου τέλος τι	μισθῶται.	ἐς δὲ τὴν Ῥώμην ἐλθών,
[69, 11]	σπάνις ἔπλετο τύμβου. καὶ τὸ	μνῆμα	αὐτοῦ διεφθαρμένον ἀνῳκοδόμησεν. ἐν δὲ
[69, 19]	διήγαγε, καὶ ἐπί γε τὸ	μνῆμα	αὑτοῦ τοῦτο ἐπέγραψεν ὅτι Σίμιλις
[69, 23]	τῇ Αἰλίᾳ· ἐνταῦθα γὰρ τὸ	μνῆμα	κατεσκευάσατο. τὸ γὰρ τοῦ Αὐγούστου
[69, 14]	πολέμου αὐτοῖς προεδείχθη· τὸ γὰρ	μνημεῖον	τοῦ Σολομῶντος, ὃν ἐν τοῖς
[69, 14]	καὶ ἐς δεῦρο ἀεὶ αὐτοῦ	μνημονεύειν,	τῇ δὲ δὴ βουλῇ καὶ
[69, 8]	καθ´ ἕκαστον, ὅσα ἀναγκαῖόν ἐστι	μνημονεύεσθαι.	ἐλθὼν γὰρ ἐς τὴν Ῥώμην
[69, 3]	ὄναρ τῆς νυκτὸς ταύτης ἐπιστάς	μοι	ἐκέλευσε λειτουργεῖν τῇ πατρίδι ὡς
[69, 19]	τε ἔλαβε καὶ λαβὼν ἐξίστατο,	μόλις	τε ἀφεθεὶς ἐν ἀγρῷ ἥσυχος
[69, 17]	φίλοις ἵνα αὐτῷ δέκα ἄνδρας	μοναρχεῖν	δυναμένους ὀνομάσωσιν, εἶτ´ ὀλίγον ἐπισχὼν
[69, 17]	ἴστε· περὶ δὲ Ἁδριανοῦ τοσοῦτον	μόνον	εὔχομαι, ἵνα ἐπιθυμήσας ἀποθανεῖν μὴ
[69, 4]	φύσει τοιοῦτος ἦν ὥστε μὴ	μόνον	τοῖς ζῶσιν ἀλλὰ καὶ τοῖς
[69, 1]	ἔχοντα ἀπέδειξαν. ὁ γὰρ πατήρ	μου	Ἀπρωνιανός, τῆς Κιλικίας ἄρξας, πάντα
[69, 3]	ἄλλο ἢ ὅτι ὁ διδάσκαλός	μου	ὄναρ τῆς νυκτὸς ταύτης ἐπιστάς
[69, 11]	ἔλεγε, καὶ τῶν συνόντων οἱ	μυθολογούντων	ἡδέως ἤκουεν ἔκ τε τῆς
[69, 14]	ἄνδρες δὲ ὀκτὼ καὶ πεντήκοντα	μυριάδες	ἐσφάγησαν ἔν τε ταῖς καταδρομαῖς
[69, 10]	ἐπηρώθη, καὶ πόλιν ἐν τῇ	Μυσίᾳ	οἰκίσας Ἁδριανοῦ θήρας αὐτὴν ὠνόμασεν.
[69, 11]	ἐς τὴν Ἑλλάδα ἐπώπτευσε τὰ	μυστήρια.	διὰ δὲ τῆς Ἰουδαίας μετὰ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/05/2007