Livre, Chap.
[69, 11]	ἐθανατώθη (ἑκουσίου γὰρ ψυχῆς πρὸς	ἃ	ἔπραττεν ἐδεῖτο) ἐτίμησεν ὡς καὶ
[69, 9]	Ἴστρον μετὰ τῶν ὅπλων διενήξαντο·	ἃ	ὁρῶντες οἱ βάρβαροι τοὺς μὲν
[69, 14]	φρονίμου καὶ ἀξίωμα ἔχοντος δεομένην·	ἃ	πάντα ἐν ἐκείνῳ ἦν. καὶ
[69, 9]	δὲ ἐνουθέτει, πάντας δὲ ἐδίδασκεν	ἃ	χρὴ ποιεῖν. καὶ ὅπως γε
[69, 18]	ἄρχων τῶν δορυφόρων, οὔτε τι	ἁβρὸν	οὔτε τι ὑπερήφανον ἔπραξεν, ἀλλ´
[69, 9]	καὶ πολλά γε ἐς τὸ	ἁβρότερον	ἐκδεδιῃτημένα καὶ κατεσκευασμένα καὶ μετερρύθμισε
[69, 11]	εἰπεῖν τῇ οἰκουμένῃ, μᾶλλον δὲ	ἀγάλματα,	ἀνέθηκε. καὶ τέλος ἀστέρα τινὰ
[69, 4]	θέατρον ἐσάγεσθαι, καὶ περὶ τῶν	ἀγαλμάτων	ὅτι μείζονα ἢ κατὰ τὸν
[69, 17]	τὸν ἔγγονον αὐτοῦ ὡς καὶ	ἀγανακτήσαντας	ἐπὶ τούτῳ ἐφόνευσε, τὸν μὲν
[69, 20]	τὰ πάτρια, ὥστε μήτε τι	ἀγνοεῖν	τῶν ἐς τὴν ἀρχὴν φερόντων
[69, 7]	παλατίῳ τοτὲ δὲ ἐν τῇ	ἀγορᾷ	τῷ τε Πανθείῳ καὶ ἄλλοθι
[69, 7]	δὲ καὶ ζῶσιν ἐς τὴν	ἀγορὰν	ἔστησεν. οὐ μέντοι οὔτε ἐξύβρισέ
[69, 4]	Ἀπολλόδωρον τὸν ἀρχιτέκτονα τὸν τὴν	ἀγορὰν	καὶ τὸ ᾠδεῖον τό τε
[69, 14]	ὃν ἐν τοῖς σεβασμίοις οὗτοι	ἄγουσιν,	ἀπὸ ταὐτομάτου διελύθη τε καὶ
[69, 7]	ἑορτάζουσί σφισι συνδιῃτᾶτο, τοῖς τε	ἀγροῖς	καὶ ταῖς οἰκίαις αὐτῶν ἡδέως
[69, 19]	ἐξίστατο, μόλις τε ἀφεθεὶς ἐν	ἀγρῷ	ἥσυχος ἐπτὰ ἔτη τὰ λοιπὰ
[69, 16]	οἰκοδομήσασθαι τοῖς Ἕλλησιν ἐπέτρεψε, καὶ	ἀγῶνα	ἐπ´ αὐτῷ κατεστήσατο, χρήματά τε
[69, 10]	~ἐποίει δὲ καὶ θέατρα καὶ	ἀγῶνας,	περιπορευόμενος τὰς πόλεις, ἄνευ τῆς
[69, 22]	οὐδεὶς αὐτῷ καίτοι χρήματα καὶ	ἄδειαν	ὑπισχνουμένῳ ὑπήκουε, μετεπέμψατο Μάστορα ἄνδρα
[69, 11]	ἐσκώπτετο, καὶ ὅτι Παυλίνῃ τῇ	ἀδελφῇ	ἀποθανούσῃ παραχρῆμα μὲν οὐδεμίαν τιμὴν
[69, 1]	γένους θ´ οἱ ἐκοινώνει καὶ	ἀδελφιδῆν	αὐτοῦ ἐγεγαμήκει, τό τε σύμπαν
[69, 9]	αὐτοῦ ὁρῶντες, καὶ μήτε τι	ἀδικούμενοι	καὶ προσέτι καὶ χρήματα λαμβάνοντες,
[69, 17]	θυμιῶν ἅμα ὅτι μὲν οὐδὲν	ἀδικῶ"	ἔφη ὑμεῖς ὦ θεοὶ ἴστε·
[69, 5]	ὄντας παῦσαι, μήτε τινὸς χρήματα	ἀδίκως	ἀφελέσθαι, καὶ πολλοῖς πολλά, καὶ
[69, 23]	τοὺς τελευταίους φόνους ἅτε καὶ	ἀδίκως	καὶ ἀνοσίως γενομένους, ἐπεὶ οὕτω
[69, 4]	καὶ ὑπερήλγησεν ὅτι καὶ ἐς	ἀδιόρθωτον	ἁμαρτίαν ἐπεπτώκει, καὶ οὔτε τὴν
[69, 18]	ὤφθη, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν	Ἁδριανὸν	συμβουλεύοντα αὐτῷ ἀτρεμῆσαι, εἶπεν ὅτι
[69, 10]	τῆς Πλωτίνης ἀποθανούσης ἐπῄνει αὐτὴν	Ἀδριανός,	λέγων ὅτι πολλὰ παρ´ ἐμοῦ
[69, 2]	δὲ πρὸς τὴν βουλὴν ὁ	Ἁδριανὸς	ἀξιῶν βεβαιωθῆναι αὑτῷ τὴν ἡγεμονίαν
[69, 3]	ἔγγονος αὐτοῦ Φοῦσκος. ~ἦν δὲ	Ἁδριανὸς	γένος μὲν βουλευτοῦ πατρὸς ἐστρατηγηκότος
[69, 11]	ἐς τὸν Νεῖλον ἐκπεσών, ὡς	Ἁδριανὸς	γράφει, εἴτε καὶ ἱερουργηθείς, ὡς
[69, 14]	Ῥωμαίων ἀπώλοντο· διὸ καὶ ὁ	Ἁδριανὸς	γράφων πρὸς τὴν βουλὴν οὐκ
[69, 9]	καὶ διὰ τὴν νόσον πιεῖν.	~Ἁδριανὸς	δὲ ἄλλην ἀπ´ ἄλλης διαπορευόμενος
[69, 2]	ἀλλ´ ὅμως διεβλήθη ἐς πολλά.	Ἁδριανὸς	δέ, καίτοι φιλανθρωπότατα ἄρξας, ὅμως
[69, 22]	Ῥωμαϊκοῦ ῥήματος ἔννοιαν κομψευόμενος, ἀπεκάλει.	~Ἁδριανὸς	δὲ μαγγανείαις μέν τισι καὶ
[69, 16]	τε αὐτὰς καὶ ἀνέγνω σφίσιν.	~Ἁδριανὸς	δὲ τό τε Ὀλύμπιον τὸ
[69, 4]	πατρίδι ὡς καὶ ἐκείνῃ γεγεννημένον"	~Ἁδριανὸς	δὲ τούτων μέν, καίπερ ἀχθεσθείς
[69, 1]		~Ἁδριανὸς	δὲ ὑπὸ μὲν Τραϊανοῦ οὐκ
[69, 20]	τόσα, ζήσας δὲ ἔτη ἑπτά"	~Ἁδριανὸς	δὲ φθόῃ τε ἐκ τῆς
[69, 2]	ἄλλα πολλά, κατελύθη. ὅτι ὁ	Ἁδριανὸς	ἐν ἐπιστολῇ τινι ἔγραψε τά
[69, 2]	~ἦν δέ, ὅτε ἀνηγορεύθη αὐτοκράτωρ,	Ἁδριανὸς	ἐν τῇ μητροπόλει Συρίας Ἀντιοχείᾳ,
[69, 13]	τοὺς κρατίστους τῶν στρατηγῶν ὁ	Ἁδριανὸς	ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψεν, ὧν πρῶτος
[69, 17]	δυνηθῇ" καὶ μέντοι καὶ διετέλεσεν	Ἁδριανὸς	ἐπὶ πλεῖστον νοσῶν, πολλάκις μὲν
[69, 17]	δύνασθαι. τὸν δὲ Σερουιανὸν τοῦτον	Ἁδριανὸς	καὶ τῆς αὐταρχίας ἄξιον ἐνόμισεν
[69, 2]	δόξης εὖ ἥκοντες· ἐφ´ οἷς	Ἁδριανὸς	οὕτω τῶν λογοποιουμένων ᾔσθετο ὥστε
[69, 11]	τά τε γὰρ ἄλλα περιεργότατος	Ἁδριανός,	ὥσπερ εἶπον, ἐγένετο, καὶ μαντείαις
[69, 3]	γένος μὲν βουλευτοῦ πατρὸς ἐστρατηγηκότος	Ἁδριανοῦ	Ἄφρου (οὕτω γὰρ ὠνομάζετο) φύσει
[69, 12]	αὖθις ἐν τῇ Συρίᾳ τοῦ	Ἁδριανοῦ	ἡσύχαζον, πλὴν καθ´ ὅσον τὰ
[69, 10]	πόλιν ἐν τῇ Μυσίᾳ οἰκίσας	Ἁδριανοῦ	θήρας αὐτὴν ὠνόμασεν. οὐ μέντοι
[69, 8]	ἐθελοντής, ἐπιτρέψαντος αὐτῷ καὶ τοῦ	Ἁδριανοῦ	κώνειον καὶ διὰ τὸ γῆρας
[69, 17]	ὦ θεοὶ ἴστε· περὶ δὲ	Ἁδριανοῦ	τοσοῦτον μόνον εὔχομαι, ἵνα ἐπιθυμήσας
[69, 4]	περὶ τῶν ἔργων εἶπε τῷ	Ἁδριανῷ	παραλαλήσαντί τι ὅτι ἄπελθε καὶ
[69, 14]	ὥσθ´ ἡμᾶς καὶ ἐς δεῦρο	ἀεὶ	αὐτοῦ μνημονεύειν, τῇ δὲ δὴ
[69, 22]	ἐπεὶ οὖν πρὸς τὸ χεῖρον	ἀεὶ	ἐπεδίδου καὶ καθ´ ἑκάστην τρόπον
[69, 7]	εἴη, ἵνα μὴ πάνυ ταλαιπωροῖντο.	ἀεί	τε περὶ ἑαυτὸν καὶ ἐν
[69, 16]	τήν τε Κεφαλληνίαν ὅλην τοῖς	Ἀθηναίοις	ἐχαρίσατο. ἐνομοθέτησε δὲ ἄλλα τε
[69, 16]	τε Ὀλύμπιον τὸ ἐν ταῖς	Ἀθήναις,	ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς ἵδρυται,
[69, 20]	τοῦ αἵματος πολλοῦ τε καὶ	ἀθρόου	ἐκπεσόντος, συνεκάλεσε τοὺς πρώτους καὶ
[69, 2]	τῷ κίονι αὐτοῦ κατετέθη, καὶ	αἱ	θέαι αἱ Παρθικαὶ ὀνομασθεῖσαι ἐπὶ
[69, 4]	μεγάρου λόγον ἐποιήθη· ἂν γὰρ	αἱ	θεαί" ἔφη ἐξαναστήσεσθαί τε καὶ
[69, 2]	αὐτοῦ κατετέθη, καὶ αἱ θέαι	αἱ	Παρθικαὶ ὀνομασθεῖσαι ἐπὶ πολλὰ ἔτη
[69, 9]	καὶ ἐν τοῖς καύμασι τοῖς	Αἰγυπτιακοῖς	γυμνῇ αὐτῇ περιῄει. συνελόντι τε
[69, 11]	τῆς Ἰουδαίας μετὰ ταῦτα ἐς	Αἴγυπτον	παριὼν καὶ ἐνήγισε τῷ Πομπηίῳ·
[69, 11]	αὐτοῦ ἐγεγόνει, καὶ ἐν τῇ	Αἰγύπτῳ	ἐτελεύτησεν, εἴτ´ οὖν ἐς τὸν
[69, 12]	παρόντος μὲν ἔν τε τῇ	Αἰγύπτῳ	καὶ αὖθις ἐν τῇ Συρίᾳ
[69, 11]	διεφθαρμένον ἀνῳκοδόμησεν. ἐν δὲ τῇ	Αἰγύπτῳ	καὶ τὴν Ἀντινόου ὠνομασμένην ἀνῳκοδόμησε
[69, 2]	ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔν τε	αἰθρίᾳ	καὶ ἐν εὐδίᾳ πολλῇ, ἐς
[69, 23]	ποταμῷ, πρὸς τῇ γεφύρᾳ τῇ	Αἰλίᾳ·	ἐνταῦθα γὰρ τὸ μνῆμα κατεσκευάσατο.
[69, 12]	τῆς κατασκαφείσης οἰκίσαντος, ἣν καὶ	Αἰλίαν	Καπιτωλῖναν ὠνόμασε, καὶ ἐς τὸν
[69, 17]	τοῦτο ποιῆσαι" ~ἀρξάμενος δὲ νοσεῖν	(αἷμα	γὰρ εἰώθει μὲν αὐτῷ καὶ
[69, 17]	τοῦτο Κόμμοδον μὲν Λούκιον, καίτοι	αἷμα	ἐμοῦντα, Καίσαρα Ῥωμαίοις ἀπέδειξε, Σερουιανὸν
[69, 20]	Κόμμοδον ἐξαίφνης ἐγκαταλειφθῆναι ὑπὸ τοῦ	αἵματος	πολλοῦ τε καὶ ἀθρόου ἐκπεσόντος,
[69, 20]	τε ἐκ τῆς πολλῆς τοῦ	αἵματος	ῥύσεως ἐχρῆτο, καὶ ἀπ´ αὐτῆς
[69, 20]	καὶ ἀρτιμελῆ καὶ ἀρτίνουν πάντως	αἱρεῖσθαι.	καὶ διὰ τοῦτο πρότερον μὲν
[69, 19]	εἴσω πρὸ τῶν ἐπάρχων ἔφη	αἰσχρόν	ἐστι, Καῖσαρ, ἑκατοντάρχῳ σε τῶν
[69, 16]	προσήκει ὑμῖν οὔτε παρ´ ἐμοῦ	αἰτεῖν	ἵνα ἀλλότριον δοῦλον ἐλευθερώσω, οὔτε
[69, 5]	ἱππεῦσι, χαρίσασθαι. οὐδὲ γὰρ ἀνέμενεν	αἰτηθῆναί	τι, ἀλλὰ πάνυ πάντα πρὸς
[69, 10]	λέγων ὅτι πολλὰ παρ´ ἐμοῦ	αἰτήσασα	οὐδενὸς ἀπέτυχεν" τοῦτο δὲ οὐκ
[69, 23]	τιμὰς μὴ ψηφίσασθαι ἐθέλουσα, καὶ	αἰτιωμένη	τινὰς τῶν ἐπ´ αὐτοῦ πλεονασάντων
[69, 6]	ἢ θωπευτικῶς· καί ποτε ἰσχυρῶς	αἰτοῦντί	τι ἐν ὁπλομαχίᾳ οὔτε ἔνειμε,
[69, 22]	Μάστορα ἄνδρα βάρβαρον Ἰάζυγα, ᾧ	αἰχμαλώτῳ	γενομένῳ πρὸς τὰς θήρας διά
[69, 13]	καὶ κατακλείων, ἠδυνήθη βραδύτερον μὲν	ἀκινδυνότερον	δὲ κατατρῖψαι καὶ ἐκτρυχῶσαι καὶ
[69, 20]	ἐμοῦ οὔτε ὑμῶν, ἀλλὰ καὶ	ἄκοντα	τὴν ἀρχὴν ὑποδέξεσθαι" ~οὕτω μὲν
[69, 22]	δυνάμενος· καὶ τέλος τῆς τε	ἀκριβείας	τῆς κατὰ τὴν δίαιταν ἀπέσχετο,
[69, 5]	τε αὐτοῦ καὶ τὸ πάνυ	ἀκριβὲς	τό τε περίεργον καὶ τὸ
[69, 5]	ἐποίει. καὶ τά τε στρατιωτικὰ	ἀκριβέστατα	ἤσκησεν, ὥστ´ ἰσχύοντα μήτ´ ἀπειθεῖν
[69, 19]	καὶ τὴν τῶν δορυφόρων ἀρχὴν	ἄκων	τε ἔλαβε καὶ λαβὼν ἐξίστατο,
[69, 15]	τοῦτο ἐτελεύτησεν, ἕτερος δὲ ἐξ	Ἀλανῶν	(εἰσὶ δὲ Μασσαγέται) ἐκινήθη ὑπὸ
[69, 15]	τε Καππαδοκίας ἁψάμενος, ἔπειτα τῶν	Ἀλανῶν	τὰ μὲν δώροις ὑπὸ τοῦ
[69, 15]	ὑπὸ Φαρασμάνου, καὶ τὴν μὲν	Ἀλβανίδα	καὶ τὴν Μηδίαν ἰσχυρῶς ἐλύπησε,
[69, 11]	εἴτε καὶ ἱερουργηθείς, ὡς ἡ	ἀλήθεια	ἔχει· τά τε γὰρ ἄλλα
[69, 4]	ὡς πλημμελήσαντά τι, τὸ δ´	ἀληθὲς	ὅτι τοῦ Τραϊανοῦ κοινουμένου τι
[69, 4]	ὀργὴν οὔτε τὴν λύπην κατέσχεν,	ἀλλ´	ἐφόνευσεν αὐτόν. καὶ οὕτω γε
[69, 23]	τιμωρίας αὐτῶν ἐπεκούφιζεν. οὐ μέντοι	ἀλλ´	ἡ γερουσία ἐπὶ πολὺ ἀντέσχε,
[69, 1]	ταῖς γὰρ ἐπιστολαῖς οὐκ αὐτὸς	ἀλλ´	ἡ Πλωτῖνα ὑπέγραψεν, ὅπερ ἐπ´
[69, 2]	καὶ ὁτιοῦν αὐτῶν ἐκβῇ, προσεπαρασάμενος·	ἀλλ´	ὅμως διεβλήθη ἐς πολλά. Ἁδριανὸς
[69, 10]	τοῦτο δὲ οὐκ ἄλλως ἔλεγεν,	ἀλλ´	ὅτι τοιαῦτα ᾔτει οἷα οὔτε
[69, 23]	ἐχόντων ὀφλῆσαι πάντως τι ἔδει,	ἀλλ´	οὖν πρός γε τὸν ἀριθμὸν
[69, 20]	καὶ πόρρω τοιαύτης ἐπιθυμίας καθεστηκότα,	ἀλλ´	οὔτι γε καὶ ἀφροντιστήσειν οἴομαι
[69, 18]	ἁβρὸν οὔτε τι ὑπερήφανον ἔπραξεν,	ἀλλ´	ὡς εἷς τῶν πολλῶν διεβίω.
[69, 20]	οἴομαι οὔτε ἐμοῦ οὔτε ὑμῶν,	ἀλλὰ	καὶ ἄκοντα τὴν ἀρχὴν ὑποδέξεσθαι"
[69, 9]	θάλπει, οὐκ ἐν ῥίγει ἐκαλύφθη,	ἀλλὰ	καὶ ἐν ταῖς χιόσι ταῖς
[69, 6]	τινὰ ὀργὴν τῷ κήρυκι ἔσχεν,	ἀλλὰ	καὶ ἐτίμησεν αὐτὸν ὅτι τὴν
[69, 1]	οὔθ´ ὕπατος ἐν πρώτοις ἐγένετο,	ἀλλὰ	καὶ Καίσαρα αὐτὸν καὶ αὐτοκράτορα
[69, 18]	οὔποτε ἡμέρας, οὐδὲ νοσήσας, ὤφθη,	ἀλλὰ	καὶ πρὸς τὸν Ἁδριανὸν συμβουλεύοντα
[69, 9]	τάφρους καὶ περιβόλους καὶ χαρακώματα,	ἀλλὰ	καὶ τὰ ἴδια ἑνὸς ἑκάστου,
[69, 4]	ὥστε μὴ μόνον τοῖς ζῶσιν	ἀλλὰ	καὶ τοῖς τελευτήσασι φθονεῖν· τὸν
[69, 5]	οὐδὲ γὰρ ἀνέμενεν αἰτηθῆναί τι,	ἀλλὰ	πάνυ πάντα πρὸς τὴν ἑκάστου
[69, 18]	τῷ ἑωθινῷ προσρήματι τῷ χαῖρε,	ἀλλὰ	τῷ ἑσπερινῷ τῷ ὑγίαινε χρησάμενος.
[69, 18]	πολλῶν διεβίω. τά τε γὰρ	ἄλλα	καὶ τὴν ἡμέραν πᾶσαν πρὸς
[69, 2]	ἐπιστολῇ τινι ἔγραψε τά τε	ἄλλα	μεγαλοφρονησάμενος, καὶ ἐπομόσας μήτε τι
[69, 11]	ἀλήθεια ἔχει· τά τε γὰρ	ἄλλα	περιεργότατος Ἁδριανός, ὥσπερ εἶπον, ἐγένετο,
[69, 2]	γὰρ καὶ αὕτη, ὥσπερ καὶ	ἄλλα	πολλά, κατελύθη. ὅτι ὁ Ἁδριανὸς
[69, 16]	τοῖς Ἀθηναίοις ἐχαρίσατο. ἐνομοθέτησε δὲ	ἄλλα	τε πολλά, καὶ ἵνα μηδεὶς
[69, 1]	σαφῶς, ἔλεγε δὲ τά τε	ἄλλα	ὡς ἕκαστα, καὶ ὅτι ὁ
[69, 5]	ἔργα καὶ χρήματα καὶ τιμὰς	ἄλλαις	ἄλλας διδούς. ~ἦγε δὲ καὶ
[69, 5]	καὶ χρήματα καὶ τιμὰς ἄλλαις	ἄλλας	διδούς. ~ἦγε δὲ καὶ τὸν
[69, 5]	αὐτὰ καὶ ἀνελάμβανε τῇ τε	ἄλλῃ	ἐπιμελείᾳ καὶ προνοίᾳ καὶ μεγαλοπρεπείᾳ
[69, 9]	ἐχρῶντο αὐτῷ διαιτητῇ τῶν πρὸς	ἀλλήλους	διαφορῶν. ~ἐποίει δὲ καὶ θέατρα
[69, 12]	ὁπόταν βιασθῶσιν ἔχωσι καὶ παρ´	ἀλλήλους	ὑπὸ γῆν διαφοιτῶντες λανθάνωσι, διατιτράντες
[69, 8]	καὶ γὰρ καὶ λοῦσθαι χωρὶς	ἀλλήλων	αὐτοῖς προσέταξεν. ἐν μὲν τῷ
[69, 9]	τὴν νόσον πιεῖν. ~Ἁδριανὸς δὲ	ἄλλην	ἀπ´ ἄλλης διαπορευόμενος ἐπαρχίαν, τάς
[69, 9]	πιεῖν. ~Ἁδριανὸς δὲ ἄλλην ἀπ´	ἄλλης	διαπορευόμενος ἐπαρχίαν, τάς τε χώρας
[69, 3]	τὸ δικαστήριον, εἶπε δὲ οὐδὲν	ἄλλο	ἢ ὅτι ὁ διδάσκαλός μου
[69, 1]	πολέμῳ προσετάχθη, οὐ μέντοι οὔτ´	ἄλλο	τι ἐξαίρετον παρ´ αὐτοῦ ἔλαβεν
[69, 7]	ἀγορᾷ τῷ τε Πανθείῳ καὶ	ἄλλοθι	πολλαχόθι, ἀπὸ βήματος, ὥστε δημοσιεύεσθαι
[69, 13]	καὶ φανερῶς ἐνεδείκνυντο, πολλοί τε	ἄλλοι	καὶ τῶν ἀλλοφύλων ἐπιθυμίᾳ κέρδους
[69, 7]	οἵ τε Καισάρειοι καὶ οἱ	ἄλλοι	οἱ περὶ τοὺς αὐτοκράτορας ἔχοντες
[69, 18]	Σερουιανόν, ἔχω" ~γεγόνασι δὲ καὶ	ἄλλοι	τότε ἄριστοι ἄνδρες, ὧν ἐπιφανέστατοι
[69, 3]	σοφιστὰς καταλύειν ἐπεχείρει τοῖς τε	ἄλλοις	καὶ μάλιστα τῷ τοὺς ἀνταγωνιστάς
[69, 5]	καὶ εἶδεν αὐτῶν, ὅσας οὐδεὶς	ἄλλος	αὐτοκράτωρ, πάσαις δὲ ὡς εἰπεῖν
[69, 2]	μηδὲν αὐτῷ μήτε τότε μήτε	ἄλλοτε	τιμὴν δή τινα φέρον, οἷα
[69, 12]	σφῶν οἰκισθῆναι καὶ τὸ ἱερὰ	ἀλλότρια	ἐν αὐτῇ ἱδρυθῆναι, παρόντος μὲν
[69, 16]	οὔτε παρ´ ἐμοῦ αἰτεῖν ἵνα	ἀλλότριον	δοῦλον ἐλευθερώσω, οὔτε τὸν δεσπότην
[69, 1]	Πλωτῖνα ὑπέγραψεν, ὅπερ ἐπ´ οὐδενὸς	ἄλλου	ἐπεποιήκει. ~ἦν δέ, ὅτε ἀνηγορεύθη
[69, 22]	ἦν ἑαυτὸν ἀναχρήσασθαι, καίτοι τοὺς	ἄλλους	ἔτι καὶ τότε δυνάμενος· καὶ
[69, 9]	εἰρήνῃ τὸ πλεῖστον πρὸς τοὺς	ἀλλοφύλους	διεγένετο· τήν τε γὰρ παρασκευὴν
[69, 12]	γὰρ δεινόν τι ποιούμενοι τὸ	ἀλλοφύλους	τινὰς ἐς τὴν πόλιν σφῶν
[69, 13]	πολλοί τε ἄλλοι καὶ τῶν	ἀλλοφύλων	ἐπιθυμίᾳ κέρδους σφίσι συνελαμβάνοντο, καὶ
[69, 18]	αὐτὸ ᾔει, ὅτε τινὲς τῶν	ἄλλων	καθεύδειν ἤρχοντο. ἀμέλει καὶ Κορνήλιος
[69, 10]	οὐδενὸς ἀπέτυχεν" τοῦτο δὲ οὐκ	ἄλλως	ἔλεγεν, ἀλλ´ ὅτι τοιαῦτα ᾔτει
[69, 22]	ὅπως κατ´ αὐτὸ πληγεὶς καιρίαν	ἀλύπως	τελευτήσῃ. ἐπεὶ δ´ οὐδὲ τοῦτο
[69, 17]	Σερουιανὸς πῦρ ᾔτησε, καὶ θυμιῶν	ἅμα	ὅτι μὲν οὐδὲν ἀδικῶ" ἔφη
[69, 4]	ὑπερήλγησεν ὅτι καὶ ἐς ἀδιόρθωτον	ἁμαρτίαν	ἐπεπτώκει, καὶ οὔτε τὴν ὀργὴν
[69, 6]	καὶ πρὸς τῶν τυχόντων ὠφελοῖτο.	ἀμέλει	γυναικὸς παριόντος αὐτοῦ ὁδῷ τινι
[69, 18]	τινὲς τῶν ἄλλων καθεύδειν ἤρχοντο.	ἀμέλει	καὶ Κορνήλιος Φρόντων ὁ τὰ
[69, 20]	νεότητος προπετὲς μήθ´ ὑπὸ γήρως	ἀμελὲς	ποιῆσαί τι δυνάμενον, ἠγμένον κατὰ
[69, 21]	ὑπατεύσαντος καὶ πολιαρχήσαντος ἔγγονος. καὶ	ἀμφοτέρους	μὲν ἐσποιήσασθαι τῷ Ἀντωνίνῳ ἐκέλευε,
[69, 2]	οἷα εἰώθει γίγνεσθαι, ψηφισθῆναι, πλὴν	ἄν	τι αὐτός ποτε ἀξιώσῃ. τὰ
[69, 4]	ὕψους τοῦ μεγάρου λόγον ἐποιήθη·	ἂν	γὰρ αἱ θεαί" ἔφη ἐξαναστήσεσθαί
[69, 20]	ὅτι τὸ μὲν γεννώμενον, ὁποῖον	ἂν	δόξῃ τῷ δαιμονίῳ, γίγνεται, τὸ
[69, 20]	ἐξ ἁπάντων ἐξελεξάμην, οἷον οὐδ´	ἂν	εὔξασθαι παῖδα ἠδυνήθην ἐμαυτῷ γενέσθαι·
[69, 14]	οἱ παῖδες ὑμῶν ὑγιαίνετε, εὖ	ἂν	ἔχοι· ἐγὼ καὶ τὰ στρατεύματα
[69, 2]	τινα ἀποσφάξειν, καὶ ἐξώλειαν ἑαυτῷ,	ἂν	καὶ ὁτιοῦν αὐτῶν ἐκβῇ, προσεπαρασάμενος·
[69, 7]	ἀσπάσασθαι προσεδέχετο, εἰ μή τι	ἀναγκαῖον	εἴη, ἵνα μὴ πάνυ ταλαιπωροῖντο.
[69, 8]	καὶ τὰ καθ´ ἕκαστον, ὅσα	ἀναγκαῖόν	ἐστι μνημονεύεσθαι. ἐλθὼν γὰρ ἐς
[69, 7]	βουλευτηρίου πάντα τὰ μεγάλα καὶ	ἀναγκαιότατα,	καὶ ἐδίκαζε μετὰ τῶν πρώτων
[69, 7]	ἱπποδρομίαις αὐτοὺς ἐτίμα. καὶ οἴκαδε	ἀνακομιζόμενος	ἐν φορείῳ ἐφέρετο, ὅπως μηδένα
[69, 6]	οὐ σχολάζω" ἔπειτα ὡς ἐκείνη	ἀνακραγοῦσα	ἔφη καὶ μὴ βασίλευε" ἐπεστράφη
[69, 11]	ἀστέρα γεγενῆσθαι καὶ τότε πρῶτον	ἀναπεφηνέναι.	διὰ ταῦτά τε οὖν ἐσκώπτετο,
[69, 20]	ὥστε παρὰ μὲν τῆς φύσεως	ἀνάπηρον	καὶ ἄφρονα πολλάκις δίδοσθαί τινι,
[69, 6]	μὲν γάρ· ὁ γὰρ κῆρυξ	ἀνατείνας	τὴν χεῖρα καὶ ἐξ αὐτοῦ
[69, 12]	ὑπονόμοις καὶ τείχεσιν ἐκρατύνοντο, ὅπως	ἀναφυγάς	τε ὁπόταν βιασθῶσιν ἔχωσι καὶ
[69, 22]	μὴ οἷός τ´ ἦν ἑαυτὸν	ἀναχρήσασθαι,	καίτοι τοὺς ἄλλους ἔτι καὶ
[69, 22]	ἄδειαν ὑπισχνουμένῳ ὑπήκουε, μετεπέμψατο Μάστορα	ἄνδρα	βάρβαρον Ἰάζυγα, ᾧ αἰχμαλώτῳ γενομένῳ
[69, 17]	τοῖς φίλοις ἵνα αὐτῷ δέκα	ἄνδρας	μοναρχεῖν δυναμένους ὀνομάσωσιν, εἶτ´ ὀλίγον
[69, 8]	τῷ ἱπποδρόμῳ χωρὶς μὲν τοῖς	ἀνδράσι	χωρὶς δὲ ταῖς γυναιξὶ διέρριψε·
[69, 14]	ὀγδοήκοντα καὶ πέντε ὀνομαστόταται κατεσκάφησαν,	ἄνδρες	δὲ ὀκτὼ καὶ πεντήκοντα μυριάδες
[69, 20]	εἶπεν αὐτοῖς τάδε· ἐμοί, ὦ	ἄνδρες	φίλοι, γόνον μὲν οὐκ ἔδωκεν
[69, 18]	δὲ καὶ ἄλλοι τότε ἄριστοι	ἄνδρες,	ὧν ἐπιφανέστατοι Τούρβων τε καὶ
[69, 11]	ὀνομάσαι ἀπ´ αὐτοῦ. καὶ ἐκείνου	ἀνδριάντας	ἐν πάσῃ ὡς εἰπεῖν τῇ
[69, 18]	καὶ Σίμιλις ἤστην, οἳ καὶ	ἀνδριᾶσιν	ἐτιμήθησαν, Τούρβων μὲν στρατηγικώτατος ἀνήρ,
[69, 20]	τὰ μάλιστα οἶδα ἀπραγμονέστατόν τε	ἀνδρῶν	ὄντα καὶ πόρρω τοιαύτης ἐπιθυμίας
[69, 2]	ὅμως διά τινας φόνους ἀρίστων	ἀνδρῶν,	οὓς ἐν ἀρχῇ τε τῆς
[69, 15]	ἐπιτραπεὶς συνέγραψέ τε αὐτὰς καὶ	ἀνέγνω	σφίσιν. ~Ἁδριανὸς δὲ τό τε
[69, 2]	ταῦτ´ οὐδὲ ἐς τοὺς ἥρωας	ἀνεγράφη.	καὶ οἱ μὲν ἐν τῇ
[69, 11]	τῇ οἰκουμένῃ, μᾶλλον δὲ ἀγάλματα,	ἀνέθηκε.	καὶ τέλος ἀστέρα τινὰ αὐτός
[69, 16]	ἐς αὐτὸ ἀπὸ Ἰνδίας κομισθέντα	ἀνέθηκε·	τά τε Διονύσια, τὴν μεγίστην
[69, 5]	πολύπραγμον· ἐθεράπευε δὲ αὐτὰ καὶ	ἀνελάμβανε	τῇ τε ἄλλῃ ἐπιμελείᾳ καὶ
[69, 5]	καὶ ἱππεῦσι, χαρίσασθαι. οὐδὲ γὰρ	ἀνέμενεν	αἰτηθῆναί τι, ἀλλὰ πάνυ πάντα
[69, 12]	τὰς ὑπογείους ὁδοὺς ἵνα καὶ	ἄνεμον	καὶ φέγγος ἐσδέχοιντο. ~καὶ τὸ
[69, 14]	καὶ πυρὶ φθαρέντων τὸ πλῆθος	ἀνεξερεύνητον	ἦν) ὥστε πᾶσαν ὀλίγου δεῖν
[69, 4]	πέμψας, δι´ ἔνδειξιν ὅτι καὶ	ἄνευ	ἐκείνου μέγα ἔργον γίγνεσθαι δύναται,
[69, 7]	δὲ ὁσάκις ἐνεδέχετο, καὶ ἠρίστα	ἄνευ	οἴνου· καὶ πλείονα ἐσιτεῖτο· πολλάκις
[69, 10]	καὶ ἀγῶνας, περιπορευόμενος τὰς πόλεις,	ἄνευ	τῆς βασιλικῆς μέντοι παρασκευῆς· οὐδὲ
[69, 2]	ἄλλου ἐπεποιήκει. ~ἦν δέ, ὅτε	ἀνηγορεύθη	αὐτοκράτωρ, Ἁδριανὸς ἐν τῇ μητροπόλει
[69, 18]	ἀνδριᾶσιν ἐτιμήθησαν, Τούρβων μὲν στρατηγικώτατος	ἀνήρ,	ὃς καὶ ἔπαρχος γεγονώς, εἴτ´
[69, 3]	τοῦτο μὲν οὐδέν που τοὺς	ἀνθρώπους	ἔβλαπτεν, ὁ δὲ δὴ φθόνος
[69, 21]	καὶ ἔτι πρὸς τούτῳ Μᾶρκον	Ἄννιον	Οὐῆρον, βουληθεὶς ἐπὶ πλεῖστον καὶ
[69, 21]	ἀποδεῖξαι. ἦν δὲ οὗτος ὁ	Ἄννιος	{ὁ} Μᾶρκος, ὁ Κατίλιος πρότερον
[69, 21]	Μᾶρκος, ὁ Κατίλιος πρότερον ὀνομαζόμενος,	Ἀννίου	Οὐήρου τοῦ τρὶς ὑπατεύσαντος καὶ
[69, 23]	φόνους ἅτε καὶ ἀδίκως καὶ	ἀνοσίως	γενομένους, ἐπεὶ οὕτω γε ἥκιστα
[69, 4]	τὸν γοῦν Ὅμηρον καταλύων Ἀντίμαχον	ἀντ´	αὐτοῦ ἐσῆγεν, οὗ μηδὲ τὸ
[69, 20]	τὸ δαιμόνιον ἡμῶν ἀφείλετο, εὗρον	ἀντ´	ἐκείνου αὐτοκράτορα ὑμῖν, ὃν δίδωμι,
[69, 3]	ἄλλοις καὶ μάλιστα τῷ τοὺς	ἀνταγωνιστάς	σφων ἐξαίρειν, τοὺς μὲν μηδενὸς
[69, 12]	τόπον ναὸν τῷ Διὶ ἕτερον	ἀντεγείραντος	πόλεμος οὔτε μικρὸς οὔτ´ ὀλιγοχρόνιος
[69, 16]	δῆμος ἁρματηλάτην τινὰ ἐλευθερωθῆναι ἐδεῖτο,	ἀντεῖπε	διὰ πινακίου γραφῆς, εἰπὼν ὅτι
[69, 10]	οὔτε ἐβάρει με οὔτε συνεχώρει	ἀντειπεῖν.	οὕτω δὲ περὶ τὴν θήραν
[69, 4]	ἔχοι τὸ κατασκεύασμα· ὁ δ´	ἀντεπέστειλε	περί τε τοῦ ναοῦ {καὶ}
[69, 23]	ἀλλ´ ἡ γερουσία ἐπὶ πολὺ	ἀντέσχε,	τὰς τιμὰς μὴ ψηφίσασθαι ἐθέλουσα,
[69, 14]	καὶ τῷ κλήρῳ ἡ Παμφυλία	ἀντὶ	τῆς Βιθυνίας ἐδόθη. ~ὁ μὲν
[69, 12]	δὲ τὰ Ἱεροσόλυμα πόλιν αὐτοῦ	ἀντὶ	τῆς κατασκαφείσης οἰκίσαντος, ἣν καὶ
[69, 4]	ἐθελήσωσιν, οὐ δυνηθήσονται" ταῦτα γὰρ	ἄντικρυς	αὐτοῦ γράψαντος καὶ ἠγανάκτησε καὶ
[69, 13]	ἐπὶ τοὺς Ἰουδαίους σταλείς. ὃς	ἄντικρυς	μὲν οὐδαμόθεν ἐτόλμησε τοῖς ἐναντίοις
[69, 4]	φθονεῖν· τὸν γοῦν Ὅμηρον καταλύων	Ἀντίμαχον	ἀντ´ αὐτοῦ ἐσῆγεν, οὗ μηδὲ
[69, 11]	ἐχρῆτο. καὶ οὕτω γε τὸν	Ἀντίνοον,	ἤτοι διὰ τὸν ἔρωτα αὐτοῦ
[69, 11]	ὠνομασμένην ἀνῳκοδόμησε πόλιν. ὁ γὰρ	Ἀντίνοος	ἦν μὲν ἐκ Βιθυνίου πόλεως
[69, 11]	τε ὁρᾶν ὡς καὶ τοῦ	Ἀντινόου	ὄντα ἔλεγε, καὶ τῶν συνόντων
[69, 11]	ἔκ τε τῆς ψυχῆς τοῦ	Ἀντινόου	ὄντως τὸν ἀστέρα γεγενῆσθαι καὶ
[69, 11]	δὲ τῇ Αἰγύπτῳ καὶ τὴν	Ἀντινόου	ὠνομασμένην ἀνῳκοδόμησε πόλιν. ὁ γὰρ
[69, 2]	Ἁδριανὸς ἐν τῇ μητροπόλει Συρίας	Ἀντιοχείᾳ,	ἧς ἦρχεν· ἐδόκει δὲ ὄναρ
[69, 20]	δύνασθαι χρήσασθαι. λέγω δὲ Αὐρήλιον	Ἀντωνῖνον	τουτονί· ὃν εἰ καὶ τὰ
[69, 21]	ἀρχὴν ὑποδέξεσθαι" ~οὕτω μὲν ὁ	Ἀντωνῖνος	αὐτοκράτωρ ἐγένετο· ἐπεὶ δὲ ἦν
[69, 21]	καὶ ἀμφοτέρους μὲν ἐσποιήσασθαι τῷ	Ἀντωνίνῳ	ἐκέλευε, προετίμησε δὲ τὸν Οὐῆρον
[69, 12]	ὑπὸ γῆν διαφοιτῶντες λανθάνωσι, διατιτράντες	ἄνω	τὰς ὑπογείους ὁδοὺς ἵνα καὶ
[69, 11]	Αἰγύπτῳ καὶ τὴν Ἀντινόου ὠνομασμένην	ἀνῳκοδόμησε	πόλιν. ὁ γὰρ Ἀντίνοος ἦν
[69, 11]	καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ διεφθαρμένον	ἀνῳκοδόμησεν.	ἐν δὲ τῇ Αἰγύπτῳ καὶ
[69, 20]	ἐκπεσόντος, συνεκάλεσε τοὺς πρώτους καὶ	ἀξιολόγους	τῶν βουλευτῶν οἴκαδε, καὶ κατακείμενος
[69, 14]	μὲν αὐτῶν πεντήκοντα τά γε	ἀξιολογώτατα,	κῶμαι δὲ ἐνακόσιαι καὶ ὀγδοήκοντα
[69, 17]	τοῦτον Ἁδριανὸς καὶ τῆς αὐταρχίας	ἄξιον	ἐνόμισεν εἶναι· εἰπὼν γοῦν ποτε
[69, 3]	μηδενὸς τοὺς δὲ βραχυτάτου τινὸς	ἀξίους	ὄντας· ὅτε Διονύσιος πρὸς τὸν
[69, 14]	καὶ δικαίου καὶ φρονίμου καὶ	ἀξίωμα	ἔχοντος δεομένην· ἃ πάντα ἐν
[69, 2]	πρὸς τὴν βουλὴν ὁ Ἁδριανὸς	ἀξιῶν	βεβαιωθῆναι αὑτῷ τὴν ἡγεμονίαν καὶ
[69, 2]	πλὴν ἄν τι αὐτός ποτε	ἀξιώσῃ.	τὰ δὲ τοῦ Τραϊανοῦ ὀστᾶ
[69, 3]	ὄντας· ὅτε Διονύσιος πρὸς τὸν	Ἀουίδιον	Ἡλιόδωρον, τὸν τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ
[69, 9]	νόσον πιεῖν. ~Ἁδριανὸς δὲ ἄλλην	ἀπ´	ἄλλης διαπορευόμενος ἐπαρχίαν, τάς τε
[69, 20]	τοῦ αἵματος ῥύσεως ἐχρῆτο, καὶ	ἀπ´	αὐτῆς καὶ ὑδρωπίασεν. ἐπεὶ δὲ
[69, 11]	ἔπαθε, καὶ συνοικίσαι καὶ ὀνομάσαι	ἀπ´	αὐτοῦ. καὶ ἐκείνου ἀνδριάντας ἐν
[69, 2]	ἡγεμονίαν καὶ παρ´ ἐκείνης, καὶ	ἀπαγορεύων	μηδὲν αὐτῷ μήτε τότε μήτε
[69, 1]	αὐτὸν καὶ αὐτοκράτορα τοῦ Τραϊανοῦ	ἄπαιδος	μεταλλάξαντος ὅ τε Ἀττιανὸς πολίτης
[69, 21]	αὐτοκράτωρ ἐγένετο· ἐπεὶ δὲ ἦν	ἄπαις	ἀρρένων παίδων, τόν τε Κομμόδου
[69, 13]	Ἰουδαία πᾶσα ἐκεκίνητο, καὶ οἱ	ἁπανταχοῦ	γῆς Ἰουδαῖοι συνεταράττοντο καὶ συνῄεσαν,
[69, 20]	πρότερον μὲν τὸν Λούκιον ἐξ	ἁπάντων	ἐξελεξάμην, οἷον οὐδ´ ἂν εὔξασθαι
[69, 17]	προχεῖσθαι, τότε δὲ ἰσχυρῶς ἐπλεόνασεν)	ἀπεγνώσθη	μὲν βιώσεσθαι, καὶ διὰ τοῦτο
[69, 1]	ὄντα καὶ δύναμιν πολλὴν ἔχοντα	ἀπέδειξαν.	ὁ γὰρ πατήρ μου Ἀπρωνιανός,
[69, 17]	καίτοι αἷμα ἐμοῦντα, Καίσαρα Ῥωμαίοις	ἀπέδειξε,	Σερουιανὸν δὲ καὶ Φοῦσκον τὸν
[69, 7]	οὔτε ἐξύβρισέ τις αὐτῶν οὔτ´	ἀπέδοτό	τι οὔθ´ ὧν ἔλεγεν οὔθ´
[69, 8]	καὶ ὁ Εὐφράτης ὁ φιλόσοφος	ἀπέθανεν	ἐθελοντής, ἐπιτρέψαντος αὐτῷ καὶ τοῦ
[69, 5]	ἀκριβέστατα ἤσκησεν, ὥστ´ ἰσχύοντα μήτ´	ἀπειθεῖν	μήτε ὑβρίζειν, καὶ τὰς πόλεις
[69, 22]	εὐτολμίαν ἐκέχρητο, καὶ τὰ μὲν	ἀπειλῶν	αὐτῷ τὰ δὲ ὑπισχνούμενος ἠνάγκασεν
[69, 13]	καὶ τῶν ὑπάρχων, καὶ τροφῆς	ἀπείργων	καὶ κατακλείων, ἠδυνήθη βραδύτερον μὲν
[69, 21]	τοῦ Ῥωμαϊκοῦ ῥήματος ἔννοιαν κομψευόμενος,	ἀπεκάλει.	~Ἁδριανὸς δὲ μαγγανείαις μέν τισι
[69, 4]	πρῶτον ἐφυγάδευσεν, ἔπειτα δὲ καὶ	ἀπέκτεινε,	λόγῳ μὲν ὡς πλημμελήσαντά τι,
[69, 8]	θέαν ἀπένειμε καὶ θηρία πολλὰ	ἀπέκτεινεν,	ὥστε ἐφάπαξ καὶ λέοντας ἑκατὸν
[69, 4]	τῷ Ἁδριανῷ παραλαλήσαντί τι ὅτι	ἄπελθε	καὶ τὰς κολοκύντας γράφε· τούτων
[69, 2]	τῶν λογοποιουμένων ᾔσθετο ὥστε καὶ	ἀπελογήσατο	καὶ ἐπώμοσε μὴ κεκελευκέναι ἀποθανεῖν
[69, 8]	προῖκα τῷ δήμῳ τὴν θέαν	ἀπένειμε	καὶ θηρία πολλὰ ἀπέκτεινεν, ὥστε
[69, 12]	ἐπεὶ δὲ πόρρω ἐγένετο, φανερῶς	ἀπέστησαν.	καὶ παρατάξει μὲν φανερᾷ οὐκ
[69, 22]	ἀκριβείας τῆς κατὰ τὴν δίαιταν	ἀπέσχετο,	καὶ ταῖς μὴ προσηκούσαις ἐδωδαῖς
[69, 10]	πολλὰ παρ´ ἐμοῦ αἰτήσασα οὐδενὸς	ἀπέτυχεν"	τοῦτο δὲ οὐκ ἄλλως ἔλεγεν,
[69, 3]	παντοδαπὰ καταλέλοιπε. φιλοτιμίᾳ τε γὰρ	ἀπλήστῳ	ἐχρῆτο, καὶ κατὰ τοῦτο καὶ
[69, 9]	τὰ δὲ προσκαθίστατο, αὐτὸς πάντα	ἁπλῶς,	οὐχ ὅπως τὰ κοινὰ τῶν
[69, 7]	τε Πανθείῳ καὶ ἄλλοθι πολλαχόθι,	ἀπὸ	βήματος, ὥστε δημοσιεύεσθαι τὰ γιγνόμενα.
[69, 13]	ὧν πρῶτος Ἰούλιος Σεουῆρος ὑπῆρχεν,	ἀπὸ	Βρεττανίας ἧς ἦρχεν ἐπὶ τοὺς
[69, 18]	δίκαις φερόμενος, ἑσπέρας ποτὲ βαθείας	ἀπὸ	δείπνου οἴκαδε ἐπανιών, καὶ μαθὼν
[69, 16]	ἐξεποίησε, καὶ δράκοντα ἐς αὐτὸ	ἀπὸ	Ἰνδίας κομισθέντα ἀνέθηκε· τά τε
[69, 14]	ἐν τοῖς σεβασμίοις οὗτοι ἄγουσιν,	ἀπὸ	ταὐτομάτου διελύθη τε καὶ συνέπεσε,
[69, 13]	τό τε πλῆθος καὶ τὴν	ἀπόγνωσιν	αὐτῶν ὁρῶν· ἀπολαμβάνων δ´ ὡς
[69, 21]	καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα αὐταρχήσοντας	ἀποδεῖξαι.	ἦν δὲ οὗτος ὁ Ἄννιος
[69, 12]	ἧττον ἐπιτήδεια ἐξεπίτηδες κατεσκεύασαν ὡς	ἀποδοκιμασθεῖσιν	αὐτοῖς ὑπ´ ἐκείνων χρήσασθαι, ἐπεὶ
[69, 2]	ἀπελογήσατο καὶ ἐπώμοσε μὴ κεκελευκέναι	ἀποθανεῖν	αὐτούς. οἱ δὲ ἐν τῇ
[69, 22]	ἑκάστην τρόπον τινὰ ἡμέραν ἀπώλλυτο,	ἀποθανεῖν	ἐπεθύμησε, καὶ ᾔτει μὲν πολλάκις
[69, 17]	ὅσον κακόν ἐστιν ἐπιθυμοῦντά τινα	ἀποθανεῖν	μὴ δύνασθαι. τὸν δὲ Σερουιανὸν
[69, 17]	τοσοῦτον μόνον εὔχομαι, ἵνα ἐπιθυμήσας	ἀποθανεῖν	μὴ δυνηθῇ" καὶ μέντοι καὶ
[69, 10]	μάλιστα θηρῶν ἠρέσκετο, σημεῖόν ἐστιν·	ἀποθανόντι	γὰρ αὐτῷ καὶ τάφον κατεσκεύασε
[69, 10]	θαυμαστὸν εἰ καὶ τὴν Πλωτῖναν	ἀποθανοῦσαν,	δι´ ἧς ἔτυχε τῆς ἀρχῆς
[69, 11]	καὶ ὅτι Παυλίνῃ τῇ ἀδελφῇ	ἀποθανούσῃ	παραχρῆμα μὲν οὐδεμίαν τιμὴν ἔνειμεν
[69, 10]	αὐτὴν ποιῆσαι. ὅτι τῆς Πλωτίνης	ἀποθανούσης	ἐπῄνει αὐτὴν Ἀδριανός, λέγων ὅτι
[69, 7]	ὅθεν καὶ εἰκόνας πολλοῖς μὲν	ἀποθανοῦσι	πολλοῖς δὲ καὶ ζῶσιν ἐς
[69, 18]	εἶπεν ὅτι τὸν ἔπαρχον ἑστῶτα	ἀποθνήσκειν	δεῖ. ~ὁ δὲ δὴ Σίμιλις
[69, 15]	ἐσήγαγε, καὶ παρ´ αὐτοῦ τὰς	ἀποκρίσεις	ποιήσασθαι ἐπιτραπεὶς συνέγραψέ τε αὐτὰς
[69, 17]	ἀποσβῆναι εὐξάμενος, πολλάκις δὲ καὶ	ἀποκτανεῖν	ἑαυτὸν ἐθελήσας. ἔστι γε αὐτοῦ
[69, 13]	καὶ τὴν ἀπόγνωσιν αὐτῶν ὁρῶν·	ἀπολαμβάνων	δ´ ὡς ἑκάστους πλήθει τῶν
[69, 4]	αὐτῶν ἀφορμὴν λαβών· τὸν δ´	Ἀπολλόδωρον	τὸν ἀρχιτέκτονα τὸν τὴν ἀγορὰν
[69, 11]	ὃν καὶ τουτὶ τὸ ἔπος	ἀπορρῖψαι	λέγεται τῷ ναοῖς βρίθοντι πόση
[69, 17]	ἐπὶ πλεῖστον νοσῶν, πολλάκις μὲν	ἀποσβῆναι	εὐξάμενος, πολλάκις δὲ καὶ ἀποκτανεῖν
[69, 17]	τὸν δὲ ὀκτωκαιδεκέτην. πρὶν δὲ	ἀποσφαγῆναι,	ὁ Σερουιανὸς πῦρ ᾔτησε, καὶ
[69, 2]	συμφερόντων ποιήσειν μήτε βουλευτήν τινα	ἀποσφάξειν,	καὶ ἐξώλειαν ἑαυτῷ, ἂν καὶ
[69, 20]	εἰ καὶ τὰ μάλιστα οἶδα	ἀπραγμονέστατόν	τε ἀνδρῶν ὄντα καὶ πόρρω
[69, 10]	οὐ μέντοι τι παρὰ τοῦτ´	ἄπρακτον	τῶν τῇ ἀρχῇ προσηκόντων κατέλιπε.
[69, 1]	ἀπέδειξαν. ὁ γὰρ πατήρ μου	Ἀπρωνιανός,	τῆς Κιλικίας ἄρξας, πάντα τὰ
[69, 22]	δημῶδες, ὅτι πολλοὶ ἰατροὶ βασιλέα	ἀπώλεσαν.	~ἔζησε δὲ ἔτη μὲν δύο
[69, 3]	μὲν καθεῖλε συχνοὺς δὲ καὶ	ἀπώλεσε.	βουλόμενος γὰρ πάντων ἐν πᾶσι
[69, 22]	καθ´ ἑκάστην τρόπον τινὰ ἡμέραν	ἀπώλλυτο,	ἀποθανεῖν ἐπεθύμησε, καὶ ᾔτει μὲν
[69, 14]	πολέμῳ τούτῳ καὶ τῶν Ῥωμαίων	ἀπώλοντο·	διὸ καὶ ὁ Ἁδριανὸς γράφων
[69, 4]	γὰρ οὐδὲν ἐπίστασαι" ἐτύγχανε δὲ	ἄρα	τότε ἐκεῖνος τοιούτῳ τινὶ γράμματι
[69, 23]	τοῦτο γράψαι, ὅτι αὐτῷ οὐκ	ἀρέσκουσιν.	εἴ τέ τινα τῶν τέκνα
[69, 23]	ἀλλ´ οὖν πρός γε τὸν	ἀριθμὸν	τῶν παίδων καὶ τὰς τιμωρίας
[69, 23]	ὑπὸ τοῦ δήμου, καίτοι τἆλλα	ἄριστα	αὐτῶν ἄρξας, διά τε τοὺς
[69, 2]	ἐν εὐδίᾳ πολλῇ, ἐς τὴν	ἀριστερὰν	αὐτοῦ σφαγὴν ἐμπεσεῖν, ἔπειτα καὶ
[69, 18]	~γεγόνασι δὲ καὶ ἄλλοι τότε	ἄριστοι	ἄνδρες, ὧν ἐπιφανέστατοι Τούρβων τε
[69, 7]	τῇ Ῥώμῃ καὶ ἔξω τοὺς	ἀρίστους	εἶχε, καὶ συνῆν σφισι καὶ
[69, 2]	ἄρξας, ὅμως διά τινας φόνους	ἀρίστων	ἀνδρῶν, οὓς ἐν ἀρχῇ τε
[69, 7]	μετὰ πάντων τῶν πρώτων καὶ	ἀρίστων	ἐδείπνει, καὶ ἦν αὐτῷ τὸ
[69, 23]	ὥστε καὶ προσκρουσάντων αὐτῷ τινων	ἀρκοῦν	νομίζειν τὸ ταῖς πατρίσιν αὐτῶν
[69, 16]	τινι θέᾳ βοῶν ὁ δῆμος	ἁρματηλάτην	τινὰ ἐλευθερωθῆναι ἐδεῖτο, ἀντεῖπε διὰ
[69, 15]	Μηδίαν ἰσχυρῶς ἐλύπησε, τῆς δ´	Ἀρμενίας	τῆς τε Καππαδοκίας ἁψάμενος, ἔπειτα
[69, 17]	δεσπότην αὐτοῦ βιάζεσθαι τοῦτο ποιῆσαι"	~ἀρξάμενος	δὲ νοσεῖν (αἷμα γὰρ εἰώθει
[69, 23]	δήμου, καίτοι τἆλλα ἄριστα αὐτῶν	ἄρξας,	διά τε τοὺς πρώτους καὶ
[69, 16]	τὴν μεγίστην παρ´ αὐτοῖς ἀρχὴν	ἄρξας,	ἐν τῇ ἐσθῆτι τῇ ἐπιχωρίῳ
[69, 2]	πολλά. Ἁδριανὸς δέ, καίτοι φιλανθρωπότατα	ἄρξας,	ὅμως διά τινας φόνους ἀρίστων
[69, 1]	πατήρ μου Ἀπρωνιανός, τῆς Κιλικίας	ἄρξας,	πάντα τὰ κατ´ αὐτὸν ἐμεμαθήκει
[69, 21]	ἐγένετο· ἐπεὶ δὲ ἦν ἄπαις	ἀρρένων	παίδων, τόν τε Κομμόδου υἱὸν
[69, 15]	πεισθέντων, τὰ δὲ καὶ Φλάουιον	Ἀρριανὸν	τὸν τῆς Καππαδοκίας ἄρχοντα φοβηθέντων,
[69, 20]	παρὰ δὲ τῆς κρίσεως καὶ	ἀρτιμελῆ	καὶ ἀρτίνουν πάντως αἱρεῖσθαι. καὶ
[69, 20]	τῆς κρίσεως καὶ ἀρτιμελῆ καὶ	ἀρτίνουν	πάντως αἱρεῖσθαι. καὶ διὰ τοῦτο
[69, 10]	παρὰ τοῦτ´ ἄπρακτον τῶν τῇ	ἀρχῇ	προσηκόντων κατέλιπε. τῆς δὲ περὶ
[69, 2]	φόνους ἀρίστων ἀνδρῶν, οὓς ἐν	ἀρχῇ	τε τῆς ἡγεμονίας καὶ πρὸς
[69, 2]	καὶ οἱ μὲν ἐν τῇ	ἀρχῇ	φονευθέντες Πάλμας τε καὶ Κέλσος
[69, 19]	διαλέγεσθαι" καὶ τὴν τῶν δορυφόρων	ἀρχὴν	ἄκων τε ἔλαβε καὶ λαβὼν
[69, 16]	Διονύσια, τὴν μεγίστην παρ´ αὐτοῖς	ἀρχὴν	ἄρξας, ἐν τῇ ἐσθῆτι τῇ
[69, 20]	ὑμῶν, ἀλλὰ καὶ ἄκοντα τὴν	ἀρχὴν	ὑποδέξεσθαι" ~οὕτω μὲν ὁ Ἀντωνῖνος
[69, 20]	τι ἀγνοεῖν τῶν ἐς τὴν	ἀρχὴν	φερόντων καὶ πᾶσιν αὐτοῖς καλῶς
[69, 10]	ἀποθανοῦσαν, δι´ ἧς ἔτυχε τῆς	ἀρχῆς	ἐρώσης αὐτοῦ, διαφερόντως ἐτίμησεν, ὡς
[69, 9]	τὸ στρατιωτικὸν δι´ ὅλης τῆς	ἀρχῆς	ἤσκησε καὶ κατεκόσμησεν ὥστε καὶ
[69, 4]	λαβών· τὸν δ´ Ἀπολλόδωρον τὸν	ἀρχιτέκτονα	τὸν τὴν ἀγορὰν καὶ τὸ
[69, 15]	Φλάουιον Ἀρριανὸν τὸν τῆς Καππαδοκίας	ἄρχοντα	φοβηθέντων, ἐπαύσατο. ὅτι πρεσβευτὰς πεμφθέντας
[69, 14]	Βιθυνίαν ἔπεμψεν, ὅπλων μὲν οὐδέν,	ἄρχοντος	δὲ καὶ ἐπιστάτου καὶ δικαίου
[69, 9]	τῷ τεταγμένῳ στρατευομένων καὶ τῶν	ἀρχόντων	αὐτῶν, τοὺς βίους τὰς οἰκήσεις
[69, 18]	καὶ ἔπαρχος γεγονώς, εἴτ´ οὖν	ἄρχων	τῶν δορυφόρων, οὔτε τι ἁβρὸν
[69, 7]	ἔμενε, καὶ οὐδένα οὐδ´ ὅσον	ἀσπάσασθαι	προσεδέχετο, εἰ μή τι ἀναγκαῖον
[69, 11]	ψυχῆς τοῦ Ἀντινόου ὄντως τὸν	ἀστέρα	γεγενῆσθαι καὶ τότε πρῶτον ἀναπεφηνέναι.
[69, 11]	δὲ ἀγάλματα, ἀνέθηκε. καὶ τέλος	ἀστέρα	τινὰ αὐτός τε ὁρᾶν ὡς
[69, 23]	πρώτους καὶ τοὺς τελευταίους φόνους	ἅτε	καὶ ἀδίκως καὶ ἀνοσίως γενομένους,
[69, 3]	μέλλων παρ´ αὐτῷ περὶ τῆς	ἀτελείας	ἣν ἐν τῇ πατρίδι ἔχειν
[69, 18]	πρὸς τὸν Ἁδριανὸν συμβουλεύοντα αὐτῷ	ἀτρεμῆσαι,	εἶπεν ὅτι τὸν ἔπαρχον ἑστῶτα
[69, 1]	Τραϊανοῦ ἄπαιδος μεταλλάξαντος ὅ τε	Ἀττιανὸς	πολίτης αὐτοῦ ὢν καὶ ἐπίτροπος
[69, 23]	μνῆμα κατεσκευάσατο. τὸ γὰρ τοῦ	Αὐγούστου	ἐπεπλήρωτο, καὶ οὐκέτι οὐδεὶς ἐν
[69, 20]	γίγνεται, τὸ δὲ δὴ ποιούμενον	αὐθαίρετόν	τις αὐτὸς ἑαυτῷ προστίθεται, ὥστε
[69, 12]	ἔν τε τῇ Αἰγύπτῳ καὶ	αὖθις	ἐν τῇ Συρίᾳ τοῦ Ἁδριανοῦ
[69, 20]	καλῶς δύνασθαι χρήσασθαι. λέγω δὲ	Αὐρήλιον	Ἀντωνῖνον τουτονί· ὃν εἰ καὶ
[69, 5]	καὶ τὸ πολύπραγμον· ἐθεράπευε δὲ	αὐτὰ	καὶ ἀνελάμβανε τῇ τε ἄλλῃ
[69, 21]	πλεῖστον καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα	αὐταρχήσοντας	ἀποδεῖξαι. ἦν δὲ οὗτος ὁ
[69, 17]	Σερουιανὸν τοῦτον Ἁδριανὸς καὶ τῆς	αὐταρχίας	ἄξιον ἐνόμισεν εἶναι· εἰπὼν γοῦν
[69, 15]	ἀποκρίσεις ποιήσασθαι ἐπιτραπεὶς συνέγραψέ τε	αὐτὰς	καὶ ἀνέγνω σφίσιν. ~Ἁδριανὸς δὲ
[69, 10]	τιμήσας καὶ πολλὰ καὶ ὑπερήφανα	αὐτῇ	δούς, ὅμως οὐκ εἶδε. περὶ
[69, 6]	βασίλευε" ἐπεστράφη τε καὶ λόγον	αὐτῇ	ἔδωκεν. ~ἔπραττε δὲ καὶ διὰ
[69, 12]	καὶ τὸ ἱερὰ ἀλλότρια ἐν	αὐτῇ	ἱδρυθῆναι, παρόντος μὲν ἔν τε
[69, 10]	ἡμέρας ἐννέα μελανειμονῆσαι καὶ ναὸν	αὐτῇ	οἰκοδομῆσαι καὶ ὕμνους τινὰς ἐς
[69, 6]	δεομένης, τὸ μὲν πρῶτον εἶπεν	αὐτῇ	ὅτι οὐ σχολάζω" ἔπειτα ὡς
[69, 9]	τοῖς καύμασι τοῖς Αἰγυπτιακοῖς γυμνῇ	αὐτῇ	περιῄει. συνελόντι τε εἰπεῖν, οὕτω
[69, 10]	ἔξω τῆς Ῥώμης ἐχρήσατό ποτε	αὐτῇ.	τὴν δὲ πατρίδα καίπερ μεγάλα
[69, 2]	ἔτη ἐγένοντο· ὕστερον γὰρ καὶ	αὕτη,	ὥσπερ καὶ ἄλλα πολλά, κατελύθη.
[69, 10]	ὅτι τῆς Πλωτίνης ἀποθανούσης ἐπῄνει	αὐτὴν	Ἀδριανός, λέγων ὅτι πολλὰ παρ´
[69, 10]	οἰκοδομῆσαι καὶ ὕμνους τινὰς ἐς	αὐτὴν	ποιῆσαι. ὅτι τῆς Πλωτίνης ἀποθανούσης
[69, 10]	τῇ Μυσίᾳ οἰκίσας Ἁδριανοῦ θήρας	αὐτὴν	ὠνόμασεν. οὐ μέντοι τι παρὰ
[69, 20]	αἵματος ῥύσεως ἐχρῆτο, καὶ ἀπ´	αὐτῆς	καὶ ὑδρωπίασεν. ἐπεὶ δὲ συνέβη
[69, 16]	ἵδρυται, ἐξεποίησε, καὶ δράκοντα ἐς	αὐτὸ	ἀπὸ Ἰνδίας κομισθέντα ἀνέθηκε· τά
[69, 18]	καὶ πρὸ μέσων νυκτῶν πρὸς	αὐτὸ	ᾔει, ὅτε τινὲς τῶν ἄλλων
[69, 22]	χρώματί τινι περιέγραψεν, ὅπως κατ´	αὐτὸ	πληγεὶς καιρίαν ἀλύπως τελευτήσῃ. ἐπεὶ
[69, 23]	νομίζειν τὸ ταῖς πατρίσιν αὐτῶν	αὐτὸ	τοῦτο γράψαι, ὅτι αὐτῷ οὐκ
[69, 17]	ἔστι γε αὐτοῦ καὶ ἐπιστολὴ	αὐτὸ	τοῦτο ἐνδεικνυμένη, ὅσον κακόν ἐστιν
[69, 14]	συνήθει τοῖς αὐτοκράτορσιν, ὅτι εἰ	αὐτοί	τε καὶ οἱ παῖδες ὑμῶν
[69, 16]	τε Διονύσια, τὴν μεγίστην παρ´	αὐτοῖς	ἀρχὴν ἄρξας, ἐν τῇ ἐσθῆτι
[69, 20]	τὴν ἀρχὴν φερόντων καὶ πᾶσιν	αὐτοῖς	καλῶς δύνασθαι χρήσασθαι. λέγω δὲ
[69, 14]	που καὶ πρὸ τοῦ πολέμου	αὐτοῖς	προεδείχθη· τὸ γὰρ μνημεῖον τοῦ
[69, 8]	γὰρ καὶ λοῦσθαι χωρὶς ἀλλήλων	αὐτοῖς	προσέταξεν. ἐν μὲν τῷ ἔτει
[69, 20]	βουλευτῶν οἴκαδε, καὶ κατακείμενος εἶπεν	αὐτοῖς	τάδε· ἐμοί, ὦ ἄνδρες φίλοι,
[69, 12]	ἐπιτήδεια ἐξεπίτηδες κατεσκεύασαν ὡς ἀποδοκιμασθεῖσιν	αὐτοῖς	ὑπ´ ἐκείνων χρήσασθαι, ἐπεὶ δὲ
[69, 1]	ἀλλὰ καὶ Καίσαρα αὐτὸν καὶ	αὐτοκράτορα	τοῦ Τραϊανοῦ ἄπαιδος μεταλλάξαντος ὅ
[69, 20]	ἡμῶν ἀφείλετο, εὗρον ἀντ´ ἐκείνου	αὐτοκράτορα	ὑμῖν, ὃν δίδωμι, εὐγενῆ πρᾷον
[69, 7]	οἱ ἄλλοι οἱ περὶ τοὺς	αὐτοκράτορας	ἔχοντες ποιεῖν εἰώθασι. ~ταῦτα περί
[69, 4]	ἐκεῖνος τοιούτῳ τινὶ γράμματι σεμνυνόμενος.	αὐτοκρατορεύσας	οὖν τότε ἐμνησικάκησε καὶ τὴν
[69, 14]	τῷ προοιμίῳ τῷ συνήθει τοῖς	αὐτοκράτορσιν,	ὅτι εἰ αὐτοί τε καὶ
[69, 2]	ἐπεποιήκει. ~ἦν δέ, ὅτε ἀνηγορεύθη	αὐτοκράτωρ,	Ἁδριανὸς ἐν τῇ μητροπόλει Συρίας
[69, 21]	ὑποδέξεσθαι" ~οὕτω μὲν ὁ Ἀντωνῖνος	αὐτοκράτωρ	ἐγένετο· ἐπεὶ δὲ ἦν ἄπαις
[69, 5]	εἶδεν αὐτῶν, ὅσας οὐδεὶς ἄλλος	αὐτοκράτωρ,	πάσαις δὲ ὡς εἰπεῖν ἐπεκούρησε,
[69, 1]	Κιλικίας ἄρξας, πάντα τὰ κατ´	αὐτὸν	ἐμεμαθήκει σαφῶς, ἔλεγε δὲ τά
[69, 22]	αὐτῷ τὰ δὲ ὑπισχνούμενος ἠνάγκασεν	αὐτὸν	ἐπαγγείλασθαι τὴν σφαγήν. καί τι
[69, 19]	τε γὰρ Τραϊανῷ ἑκατονταρχοῦντα ἔτι	αὐτὸν	ἐσκαλέσαντί ποτε εἴσω πρὸ τῶν
[69, 18]	τινος ᾧ συνηγορήσειν ὑπέσχετο δικάζειν	αὐτὸν	ἤδη, ἔν τε τῇ στολῇ
[69, 1]	πρώτοις ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ Καίσαρα	αὐτὸν	καὶ αὐτοκράτορα τοῦ Τραϊανοῦ ἄπαιδος
[69, 4]	τὴν λύπην κατέσχεν, ἀλλ´ ἐφόνευσεν	αὐτόν.	καὶ οὕτω γε τῇ φύσει
[69, 4]	ναοῦ {καὶ} ὅτι καὶ μετέωρον	αὐτὸν	καὶ ὑπεκκεκενωμένον γενέσθαι ἐχρῆν, ἵν´
[69, 2]	τὴν δεξιὰν παρελθεῖν, μήτε ἐκφοβῆσαν	αὐτὸν	μήτε βλάψαν. ἔγραψε δὲ πρὸς
[69, 6]	κήρυκι ἔσχεν, ἀλλὰ καὶ ἐτίμησεν	αὐτὸν	ὅτι τὴν δυσχέρειαν τοῦ κελεύσματος
[69, 21]	ὑπέφαινεν· ἀφ´ οὗ καὶ Οὐηρίσσιμον	αὐτόν,	πρὸς τὴν τοῦ Ῥωμαϊκοῦ ῥήματος
[69, 9]	καὶ ὅπως γε καὶ ὁρῶντες	αὐτὸν	ὠφελοῖντο, σκληρᾷ τε πανταχοῦ τῇ
[69, 1]	αὐτοῦ· ταῖς γὰρ ἐπιστολαῖς οὐκ	αὐτὸς	ἀλλ´ ἡ Πλωτῖνα ὑπέγραψεν, ὅπερ
[69, 20]	δὲ δὴ ποιούμενον αὐθαίρετόν τις	αὐτὸς	ἑαυτῷ προστίθεται, ὥστε παρὰ μὲν
[69, 16]	ταῖς Ἀθήναις, ἐν ᾧ καὶ	αὐτὸς	ἵδρυται, ἐξεποίησε, καὶ δράκοντα ἐς
[69, 4]	τὴν παρρησίαν αὐτοῦ οὐκ ἤνεγκεν.	αὐτὸς	μὲν γὰρ τοῦ τῆς Ἀφροδίτης
[69, 16]	καὶ ἵνα μηδεὶς βουλευτὴς μήτ´	αὐτὸς	μήτε δι´ ἑτέρου τέλος τι
[69, 9]	δὲ ἔπαυε, τὰ δὲ προσκαθίστατο,	αὐτὸς	πάντα ἁπλῶς, οὐχ ὅπως τὰ
[69, 2]	γίγνεσθαι, ψηφισθῆναι, πλὴν ἄν τι	αὐτός	ποτε ἀξιώσῃ. τὰ δὲ τοῦ
[69, 11]	ἀνέθηκε. καὶ τέλος ἀστέρα τινὰ	αὐτός	τε ὁρᾶν ὡς καὶ τοῦ
[69, 12]	~ἐς δὲ τὰ Ἱεροσόλυμα πόλιν	αὐτοῦ	ἀντὶ τῆς κατασκαφείσης οἰκίσαντος, ἣν
[69, 16]	δοῦλον ἐλευθερώσω, οὔτε τὸν δεσπότην	αὐτοῦ	βιάζεσθαι τοῦτο ποιῆσαι" ~ἀρξάμενος δὲ
[69, 1]	πολίτης αὐτοῦ καὶ ἐπετροπεύθη ὑπ´	αὐτοῦ,	γένους θ´ οἱ ἐκοινώνει καὶ
[69, 4]	οὐ δυνηθήσονται" ταῦτα γὰρ ἄντικρυς	αὐτοῦ	γράψαντος καὶ ἠγανάκτησε καὶ ὑπερήλγησεν
[69, 3]	ἔβλαπτεν, ὁ δὲ δὴ φθόνος	αὐτοῦ	δεινότατος ἐς πάντας τούς τινι
[69, 22]	ποτε τοῦ ὑγροῦ, πάλιν δ´	αὐτοῦ	διὰ ταχέος ἐπίμπλατο. ἐπεὶ οὖν
[69, 3]	Ἀουίδιον Ἡλιόδωρον, τὸν τὰς ἐπιστολὰς	αὐτοῦ	διαγαγόντα, εἰπεῖν λέγεται ὅτι Καῖσαρ
[69, 10]	ἧς ἔτυχε τῆς ἀρχῆς ἐρώσης	αὐτοῦ,	διαφερόντως ἐτίμησεν, ὡς καὶ ἐπὶ
[69, 11]	ἔπλετο τύμβου. καὶ τὸ μνῆμα	αὐτοῦ	διεφθαρμένον ἀνῳκοδόμησεν. ἐν δὲ τῇ
[69, 1]	θ´ οἱ ἐκοινώνει καὶ ἀδελφιδῆν	αὐτοῦ	ἐγεγαμήκει, τό τε σύμπαν συνῆν
[69, 11]	καὶ Κλαυδιούπολιν καλοῦμεν, παιδικὰ δὲ	αὐτοῦ	ἐγεγόνει, καὶ ἐν τῇ Αἰγύπτῳ
[69, 1]	οὔτ´ ἄλλο τι ἐξαίρετον παρ´	αὐτοῦ	ἔλαβεν οὔθ´ ὕπατος ἐν πρώτοις
[69, 19]	ἡλικίᾳ μὲν καὶ τάξει προήκων	αὐτοῦ	ἐν τρόποις οὐδενὸς τῶν πάνυ,
[69, 4]	γοῦν Ὅμηρον καταλύων Ἀντίμαχον ἀντ´	αὐτοῦ	ἐσῆγεν, οὗ μηδὲ τὸ ὄνομα
[69, 18]	ὥσπερ εἶχεν, ἐς τὸ δικαστήριον	αὐτοῦ	ἐσῆλθε καὶ ἠσπάσατο, οὔτι γε
[69, 11]	Ἀντίνοον, ἤτοι διὰ τὸν ἔρωτα	αὐτοῦ	ἢ ὅτι ἐθελοντὴς ἐθανατώθη (ἑκουσίου
[69, 21]	Οὐῆρον διά τε τὴν συγγένειαν	αὐτοῦ	καὶ διὰ τὴν ἡλικίαν, καὶ
[69, 11]	καὶ συνοικίσαι καὶ ὀνομάσαι ἀπ´	αὐτοῦ.	καὶ ἐκείνου ἀνδριάντας ἐν πάσῃ
[69, 1]	ἐσεποιήθη· ἦν μὲν γὰρ πολίτης	αὐτοῦ	καὶ ἐπετροπεύθη ὑπ´ αὐτοῦ, γένους
[69, 17]	ἀποκτανεῖν ἑαυτὸν ἐθελήσας. ἔστι γε	αὐτοῦ	καὶ ἐπιστολὴ αὐτὸ τοῦτο ἐνδεικνυμένη,
[69, 10]	δὲ περὶ τὰς θήρας σπουδῆς	αὐτοῦ	καὶ ὁ Βορυσθένης ὁ ἵππος,
[69, 5]	~ᾐτιῶντο μὲν δὴ ταῦτά τε	αὐτοῦ	καὶ τὸ πάνυ ἀκριβὲς τό
[69, 2]	Τραϊανοῦ ὀστᾶ ἐν τῷ κίονι	αὐτοῦ	κατετέθη, καὶ αἱ θέαι αἱ
[69, 14]	ἡμᾶς καὶ ἐς δεῦρο ἀεὶ	αὐτοῦ	μνημονεύειν, τῇ δὲ δὴ βουλῇ
[69, 6]	τυχόντων ὠφελοῖτο. ἀμέλει γυναικὸς παριόντος	αὐτοῦ	ὁδῷ τινι δεομένης, τὸ μὲν
[69, 9]	διεγένετο· τήν τε γὰρ παρασκευὴν	αὐτοῦ	ὁρῶντες, καὶ μήτε τι ἀδικούμενοι
[69, 4]	τότε ἐμνησικάκησε καὶ τὴν παρρησίαν	αὐτοῦ	οὐκ ἤνεγκεν. αὐτὸς μὲν γὰρ
[69, 23]	καὶ αἰτιωμένη τινὰς τῶν ἐπ´	αὐτοῦ	πλεονασάντων καὶ διὰ τοῦτο τιμηθέντων,
[69, 2]	εὐδίᾳ πολλῇ, ἐς τὴν ἀριστερὰν	αὐτοῦ	σφαγὴν ἐμπεσεῖν, ἔπειτα καὶ ἐπὶ
[69, 1]	τῶν πρὸς τὴν βουλὴν γραμμάτων	αὐτοῦ·	ταῖς γὰρ ἐπιστολαῖς οὐκ αὐτὸς
[69, 15]	τὸ βουλευτήριον ἐσήγαγε, καὶ παρ´	αὐτοῦ	τὰς ἀποκρίσεις ποιήσασθαι ἐπιτραπεὶς συνέγραψέ
[69, 9]	καὶ νῦν τὰ τότε ὑπ´	αὐτοῦ	ταχθέντα νόμον σφίσι τῆς στρατείας
[69, 6]	ἀνατείνας τὴν χεῖρα καὶ ἐξ	αὐτοῦ	τούτου ἡσυχάσας, ὥσπερ εἰώθασι ποιεῖν
[69, 2]	τε ὑπῆρχον καὶ ὁ ἔγγονος	αὐτοῦ	Φοῦσκος. ~ἦν δὲ Ἁδριανὸς γένος
[69, 1]	μεταλλάξαντος ὅ τε Ἀττιανὸς πολίτης	αὐτοῦ	ὢν καὶ ἐπίτροπος γεγονώς, καὶ
[69, 17]	δὲ καὶ Φοῦσκον τὸν ἔγγονον	αὐτοῦ	ὡς καὶ ἀγανακτήσαντας ἐπὶ τούτῳ
[69, 19]	καὶ ἐπί γε τὸ μνῆμα	αὑτοῦ	τοῦτο ἐπέγραψεν ὅτι Σίμιλις ἐνταῦθα
[69, 13]	τῶν στρατηγῶν ὁ Ἁδριανὸς ἐπ´	αὐτοὺς	ἔπεμψεν, ὧν πρῶτος Ἰούλιος Σεουῆρος
[69, 7]	συνεγίγνετο, ἔν τε ταῖς ἱπποδρομίαις	αὐτοὺς	ἐτίμα. καὶ οἴκαδε ἀνακομιζόμενος ἐν
[69, 9]	κατεπλήττοντο, τρεπόμενοι δὲ ἐπὶ σφᾶς	αὐτοὺς	ἐχρῶντο αὐτῷ διαιτητῇ τῶν πρὸς
[69, 13]	τὸ μὲν πρῶτον ἐν οὐδενὶ	αὐτοὺς	λόγῳ οἱ Ῥωμαῖοι ἐποιοῦντο· ἐπεὶ
[69, 2]	καὶ ἐπώμοσε μὴ κεκελευκέναι ἀποθανεῖν	αὐτούς.	οἱ δὲ ἐν τῇ τελευτῇ
[69, 13]	κατατρῖψαι καὶ ἐκτρυχῶσαι καὶ ἐκκόψαι	αὐτούς.	~ὀλίγοι γοῦν κομιδῇ περιεγένοντο. καὶ
[69, 9]	μετερρύθμισε καὶ μετεσκεύασεν. ἐγύμναζέ τε	αὐτοὺς	πρὸς πᾶν εἶδος μάχης, καὶ
[69, 18]	καὶ πρὸς τὸν Ἁδριανὸν συμβουλεύοντα	αὐτῷ	ἀτρεμῆσαι, εἶπεν ὅτι τὸν ἔπαρχον
[69, 17]	ἐν συμποσίῳ τοῖς φίλοις ἵνα	αὐτῷ	δέκα ἄνδρας μοναρχεῖν δυναμένους ὀνομάσωσιν,
[69, 9]	δὲ ἐπὶ σφᾶς αὐτοὺς ἐχρῶντο	αὐτῷ	διαιτητῇ τῶν πρὸς ἀλλήλους διαφορῶν.
[69, 23]	ἐπεπλήρωτο, καὶ οὐκέτι οὐδεὶς ἐν	αὐτῷ	ἐτέθη. οὗτος ἐμισήθη μὲν ὑπὸ
[69, 21]	τε Κομμόδου υἱὸν Κόμμοδον ἐσεποίησεν	αὐτῷ	καὶ ἔτι πρὸς τούτῳ Μᾶρκον
[69, 17]	νοσεῖν (αἷμα γὰρ εἰώθει μὲν	αὐτῷ	καὶ πρότερον διὰ τῆς ῥινὸς
[69, 1]	ἐγεγαμήκει, τό τε σύμπαν συνῆν	αὐτῷ	καὶ συνδιῃτᾶτο, τῇ τε Συρίᾳ
[69, 10]	ἠρέσκετο, σημεῖόν ἐστιν· ἀποθανόντι γὰρ	αὐτῷ	καὶ τάφον κατεσκεύασε καὶ στήλην
[69, 8]	ὁ φιλόσοφος ἀπέθανεν ἐθελοντής, ἐπιτρέψαντος	αὐτῷ	καὶ τοῦ Ἁδριανοῦ κώνειον καὶ
[69, 22]	οὐδείς. ὡς δ´ οὖν οὐδεὶς	αὐτῷ	καίτοι χρήματα καὶ ἄδειαν ὑπισχνουμένῳ
[69, 16]	Ἕλλησιν ἐπέτρεψε, καὶ ἀγῶνα ἐπ´	αὐτῷ	κατεστήσατο, χρήματά τε πολλὰ καὶ
[69, 2]	παρ´ ἐκείνης, καὶ ἀπαγορεύων μηδὲν	αὐτῷ	μήτε τότε μήτε ἄλλοτε τιμὴν
[69, 2]	ὡς ἐν θήρᾳ δῆθεν ἐπιβεβουλευκότες	αὐτῷ,	οἱ δὲ ἐφ´ ἑτέροις δή
[69, 23]	αὐτῶν αὐτὸ τοῦτο γράψαι, ὅτι	αὐτῷ	οὐκ ἀρέσκουσιν. εἴ τέ τινα
[69, 4]	τε Ῥώμης ναοῦ τὸ διάγραμμα	αὐτῷ	πέμψας, δι´ ἔνδειξιν ὅτι καὶ
[69, 3]	καὶ ὁ Φαουωρῖνος μέλλων παρ´	αὐτῷ	περὶ τῆς ἀτελείας ἣν ἐν
[69, 4]	ὅτι τοῦ Τραϊανοῦ κοινουμένου τι	αὐτῷ	περὶ τῶν ἔργων εἶπε τῷ
[69, 22]	τελευτήσῃ. ἐπεὶ δ´ οὐδὲ τοῦτο	αὐτῷ	προεχώρησεν (ὁ γὰρ Μάστωρ φοβηθεὶς
[69, 22]	ἐκέχρητο, καὶ τὰ μὲν ἀπειλῶν	αὐτῷ	τὰ δὲ ὑπισχνούμενος ἠνάγκασεν αὐτὸν
[69, 23]	φονικὸς ἐγένετο ὥστε καὶ προσκρουσάντων	αὐτῷ	τινων ἀρκοῦν νομίζειν τὸ ταῖς
[69, 7]	καὶ ἀρίστων ἐδείπνει, καὶ ἦν	αὐτῷ	τὸ συσσίτιον παντοδαπῶν λόγων πλῆρες.
[69, 23]	μῆνας ἕνδεκα. ἐτάφη δὲ πρὸς	αὐτῷ	τῷ ποταμῷ, πρὸς τῇ γεφύρᾳ
[69, 9]	γὰρ καλῶς ἤσκητο τὸ στρατιωτικὸν	αὐτῷ	ὥστε καὶ τὸ ἱππικὸν τῶν
[69, 2]	βουλὴν ὁ Ἁδριανὸς ἀξιῶν βεβαιωθῆναι	αὑτῷ	τὴν ἡγεμονίαν καὶ παρ´ ἐκείνης,
[69, 23]	τοῦ δήμου, καίτοι τἆλλα ἄριστα	αὐτῶν	ἄρξας, διά τε τοὺς πρώτους
[69, 23]	ἀρκοῦν νομίζειν τὸ ταῖς πατρίσιν	αὐτῶν	αὐτὸ τοῦτο γράψαι, ὅτι αὐτῷ
[69, 4]	ἐφείσατο, μηδεμίαν εὔλογον ὀλέθρου κατ´	αὐτῶν	ἀφορμὴν λαβών· τὸν δ´ Ἀπολλόδωρον
[69, 2]	ἐξώλειαν ἑαυτῷ, ἂν καὶ ὁτιοῦν	αὐτῶν	ἐκβῇ, προσεπαρασάμενος· ἀλλ´ ὅμως διεβλήθη
[69, 23]	τῶν παίδων καὶ τὰς τιμωρίας	αὐτῶν	ἐπεκούφιζεν. οὐ μέντοι ἀλλ´ ἡ
[69, 14]	τε πολλαὶ ἐς τὰς πόλεις	αὐτῶν	ἐσέπιπτον ὠρυόμεναι. πολλοὶ μέντοι ἐν
[69, 7]	τε ἀγροῖς καὶ ταῖς οἰκίαις	αὐτῶν	ἡδέως ἐχρῆτο· ὅθεν καὶ εἰκόνας
[69, 13]	τε πλῆθος καὶ τὴν ἀπόγνωσιν	αὐτῶν	ὁρῶν· ἀπολαμβάνων δ´ ὡς ἑκάστους
[69, 5]	πολλὰς μὲν γὰρ καὶ εἶδεν	αὐτῶν,	ὅσας οὐδεὶς ἄλλος αὐτοκράτωρ, πάσαις
[69, 7]	οὐ μέντοι οὔτε ἐξύβρισέ τις	αὐτῶν	οὔτ´ ἀπέδοτό τι οὔθ´ ὧν
[69, 14]	τὰ ἴδια καὶ τὰ κοινὰ	αὐτῶν	οὕτως ὥσθ´ ἡμᾶς καὶ ἐς
[69, 14]	κομιδῇ περιεγένοντο. καὶ φρούρια μὲν	αὐτῶν	πεντήκοντα τά γε ἀξιολογώτατα, κῶμαι
[69, 9]	τεταγμένῳ στρατευομένων καὶ τῶν ἀρχόντων	αὐτῶν,	τοὺς βίους τὰς οἰκήσεις τοὺς
[69, 21]	φύσιν ψυχῆς ἐρρωμενεστάτην ἤδη ὑπέφαινεν·	ἀφ´	οὗ καὶ Οὐηρίσσιμον αὐτόν, πρὸς
[69, 8]	τῶν Ῥωμαίων, ἑκκαιδεκαετῆ ὁρίσας χρόνον	ἀφ´	οὗ τε καὶ μέχρις οὗ
[69, 4]	τὰ μηχανήματα ἐσδέχοιτο, ὥστε καὶ	ἀφανῶς	συμπήγνυσθαι καὶ ἐξ οὐ προειδότος
[69, 19]	καὶ λαβὼν ἐξίστατο, μόλις τε	ἀφεθεὶς	ἐν ἀγρῷ ἥσυχος ἐπτὰ ἔτη
[69, 20]	δὲ ἐκεῖνον τὸ δαιμόνιον ἡμῶν	ἀφείλετο,	εὗρον ἀντ´ ἐκείνου αὐτοκράτορα ὑμῖν,
[69, 5]	παῦσαι, μήτε τινὸς χρήματα ἀδίκως	ἀφελέσθαι,	καὶ πολλοῖς πολλά, καὶ δήμοις
[69, 8]	ἐλθὼν γὰρ ἐς τὴν Ῥώμην	ἀφῆκε	τὰ ὀφειλόμενα τῷ τε βασιλικῷ
[69, 11]	ποτὲ σῦν μιᾷ πληγῇ καθελεῖν.	~ἀφικόμενος	δὲ ἐς τὴν Ἑλλάδα ἐπώπτευσε
[69, 4]	μηδεμίαν εὔλογον ὀλέθρου κατ´ αὐτῶν	ἀφορμὴν	λαβών· τὸν δ´ Ἀπολλόδωρον τὸν
[69, 4]	αὐτὸς μὲν γὰρ τοῦ τῆς	Ἀφροδίτης	τῆς τε Ῥώμης ναοῦ τὸ
[69, 20]	μὲν τῆς φύσεως ἀνάπηρον καὶ	ἄφρονα	πολλάκις δίδοσθαί τινι, παρὰ δὲ
[69, 20]	καθεστηκότα, ἀλλ´ οὔτι γε καὶ	ἀφροντιστήσειν	οἴομαι οὔτε ἐμοῦ οὔτε ὑμῶν,
[69, 3]	μὲν βουλευτοῦ πατρὸς ἐστρατηγηκότος Ἁδριανοῦ	Ἄφρου	(οὕτω γὰρ ὠνομάζετο) φύσει δὲ
[69, 4]	~Ἁδριανὸς δὲ τούτων μέν, καίπερ	ἀχθεσθείς	σφισιν, ἐφείσατο, μηδεμίαν εὔλογον ὀλέθρου
[69, 15]	δ´ Ἀρμενίας τῆς τε Καππαδοκίας	ἁψάμενος,	ἔπειτα τῶν Ἀλανῶν τὰ μὲν