Livre, Chap.
[69, 22]	ὅτι μὴ οἷός τ´ ἦν	ἑαυτὸν	ἀναχρήσασθαι, καίτοι τοὺς ἄλλους ἔτι
[69, 17]	εὐξάμενος, πολλάκις δὲ καὶ ἀποκτανεῖν	ἑαυτὸν	ἐθελήσας. ἔστι γε αὐτοῦ καὶ
[69, 22]	καὶ ἐκπλαγεὶς ὑπεχώρησε) πολλὰ μὲν	ἑαυτὸν	ἐπὶ τῇ νόσῳ ὠδύρατο πολλὰ
[69, 7]	πάνυ ταλαιπωροῖντο. ἀεί τε περὶ	ἑαυτὸν	καὶ ἐν τῇ Ῥώμῃ καὶ
[69, 8]	τοῦτ´ ἔμελλεν. ἔν τε τοῖς	ἑαυτοῦ	γενεθλίοις προῖκα τῷ δήμῳ τὴν
[69, 16]	ἐπετέλεσε. τόν τε σηκὸν τὸν	ἑαυτοῦ,	τὸ Πανελλήνιον ὠνομασμένον, οἰκοδομήσασθαι τοῖς
[69, 2]	βουλευτήν τινα ἀποσφάξειν, καὶ ἐξώλειαν	ἑαυτῷ,	ἂν καὶ ὁτιοῦν αὐτῶν ἐκβῇ,
[69, 20]	δὴ ποιούμενον αὐθαίρετόν τις αὐτὸς	ἑαυτῷ	προστίθεται, ὥστε παρὰ μὲν τῆς
[69, 9]	πανταχοῦ τῇ διαίτῃ ἐχρῆτο, καὶ	ἐβάδιζεν	ἢ καὶ ἵππευε πάντα, οὐδ´
[69, 10]	ὅτι τοιαῦτα ᾔτει οἷα οὔτε	ἐβάρει	με οὔτε συνεχώρει ἀντειπεῖν. οὕτω
[69, 3]	μὲν οὐδέν που τοὺς ἀνθρώπους	ἔβλαπτεν,	ὁ δὲ δὴ φθόνος αὐτοῦ
[69, 17]	Σερουιανὸν δὲ καὶ Φοῦσκον τὸν	ἔγγονον	αὐτοῦ ὡς καὶ ἀγανακτήσαντας ἐπὶ
[69, 2]	Σερουιανός τε ὑπῆρχον καὶ ὁ	ἔγγονος	αὐτοῦ Φοῦσκος. ~ἦν δὲ Ἁδριανὸς
[69, 21]	τοῦ τρὶς ὑπατεύσαντος καὶ πολιαρχήσαντος	ἔγγονος.	καὶ ἀμφοτέρους μὲν ἐσποιήσασθαι τῷ
[69, 1]	οἱ ἐκοινώνει καὶ ἀδελφιδῆν αὐτοῦ	ἐγεγαμήκει,	τό τε σύμπαν συνῆν αὐτῷ
[69, 11]	Κλαυδιούπολιν καλοῦμεν, παιδικὰ δὲ αὐτοῦ	ἐγεγόνει,	καὶ ἐν τῇ Αἰγύπτῳ ἐτελεύτησεν,
[69, 1]	ἔλαβεν οὔθ´ ὕπατος ἐν πρώτοις	ἐγένετο,	ἀλλὰ καὶ Καίσαρα αὐτὸν καὶ
[69, 21]	~οὕτω μὲν ὁ Ἀντωνῖνος αὐτοκράτωρ	ἐγένετο·	ἐπεὶ δὲ ἦν ἄπαις ἀρρένων
[69, 11]	ἄλλα περιεργότατος Ἁδριανός, ὥσπερ εἶπον,	ἐγένετο,	καὶ μαντείαις μαγγανείαις τε παντοδαπαῖς
[69, 8]	τῷ ἔτει ἐκείνῳ ταῦτά τε	ἐγένετο	καὶ ὁ Εὐφράτης ὁ φιλόσοφος
[69, 12]	ἐκείνων χρήσασθαι, ἐπεὶ δὲ πόρρω	ἐγένετο,	φανερῶς ἀπέστησαν. καὶ παρατάξει μὲν
[69, 23]	ἐπεὶ οὕτω γε ἥκιστα φονικὸς	ἐγένετο	ὥστε καὶ προσκρουσάντων αὐτῷ τινων
[69, 2]	Παρθικαὶ ὀνομασθεῖσαι ἐπὶ πολλὰ ἔτη	ἐγένοντο·	ὕστερον γὰρ καὶ αὕτη, ὥσπερ
[69, 20]	τὸν Λούκιον τὸν Κόμμοδον ἐξαίφνης	ἐγκαταλειφθῆναι	ὑπὸ τοῦ αἵματος πολλοῦ τε
[69, 2]	δὲ ἐφ´ ἑτέροις δή τισιν	ἐγκλήμασιν,	οἷα μεγάλα δυνάμενοι καὶ πλούτου
[69, 3]	ἐπετήδευε· καὶ γὰρ ἔπλασσε καὶ	ἔγραφε	καὶ οὐδὲν ὅ τι οὐκ
[69, 2]	μήτε ἐκφοβῆσαν αὐτὸν μήτε βλάψαν.	ἔγραψε	δὲ πρὸς τὴν βουλὴν ὁ
[69, 2]	ὁ Ἁδριανὸς ἐν ἐπιστολῇ τινι	ἔγραψε	τά τε ἄλλα μεγαλοφρονησάμενος, καὶ
[69, 9]	κατεσκευασμένα καὶ μετερρύθμισε καὶ μετεσκεύασεν.	ἐγύμναζέ	τε αὐτοὺς πρὸς πᾶν εἶδος
[69, 14]	ὑμῶν ὑγιαίνετε, εὖ ἂν ἔχοι·	ἐγὼ	καὶ τὰ στρατεύματα ὑγιαίνομεν" τὸν
[69, 19]	οὐδενὸς τῶν πάνυ, ὥς γε	ἐγὼ	νομίζω, δεύτερος ἦν. ἔξεστι δὲ
[69, 23]	τοῦτο τιμηθέντων, οὓς καὶ κολασθῆναι	ἔδει.
[69, 23]	τέκνα ἐχόντων ὀφλῆσαι πάντως τι	ἔδει,	ἀλλ´ οὖν πρός γε τὸν
[69, 7]	πάντων τῶν πρώτων καὶ ἀρίστων	ἐδείπνει,	καὶ ἦν αὐτῷ τὸ συσσίτιον
[69, 16]	ὁ δῆμος ἁρματηλάτην τινὰ ἐλευθερωθῆναι	ἐδεῖτο,	ἀντεῖπε διὰ πινακίου γραφῆς, εἰπὼν
[69, 11]	γὰρ ψυχῆς πρὸς ἃ ἔπραττεν	ἐδεῖτο)	ἐτίμησεν ὡς καὶ πόλιν ἐν
[69, 1]	συνεκρύφθη ἵν´ ἡ ποίησις προεκφοιτήσοι.	ἐδηλώθη	δὲ τοῦτο καὶ ἐκ τῶν
[69, 9]	τοὺς δὲ ἐνουθέτει, πάντας δὲ	ἐδίδασκεν	ἃ χρὴ ποιεῖν. καὶ ὅπως
[69, 22]	πολλάκις καὶ φάρμακον καὶ ξίφος,	ἐδίδου	δὲ οὐδείς. ὡς δ´ οὖν
[69, 7]	τὰ μεγάλα καὶ ἀναγκαιότατα, καὶ	ἐδίκαζε	μετὰ τῶν πρώτων τοτὲ μὲν
[69, 14]	ἡ Παμφυλία ἀντὶ τῆς Βιθυνίας	ἐδόθη.	~ὁ μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίων
[69, 2]	μητροπόλει Συρίας Ἀντιοχείᾳ, ἧς ἦρχεν·	ἐδόκει	δὲ ὄναρ πρὸ τῆς ἡμέρας
[69, 22]	ἀπέσχετο, καὶ ταῖς μὴ προσηκούσαις	ἐδωδαῖς	καὶ ποτοῖς χρώμενος ἐτελεύτησε, λέγων
[69, 20]	φύσις ποιήσασθαι, νόμῳ δὲ ὑμεῖς	ἐδώκατε.	διαφέρει δὲ τοῦτο ἐκείνου, ὅτι
[69, 6]	ἐπεστράφη τε καὶ λόγον αὐτῇ	ἔδωκεν.	~ἔπραττε δὲ καὶ διὰ τοῦ
[69, 20]	ἄνδρες φίλοι, γόνον μὲν οὐκ	ἔδωκεν	ἡ φύσις ποιήσασθαι, νόμῳ δὲ
[69, 23]	ὅτι πολλοὶ ἰατροὶ βασιλέα ἀπώλεσαν.	~ἔζησε	δὲ ἔτη μὲν δύο καὶ
[69, 11]	ἔρωτα αὐτοῦ ἢ ὅτι ἐθελοντὴς	ἐθανατώθη	(ἑκουσίου γὰρ ψυχῆς πρὸς ἃ
[69, 6]	σιγάζονται) ἐπειδὴ ἐσιώπησαν, ἔφη τοῦτ´	ἐθέλει"	καὶ οὐχ ὅτι τινὰ ὀργὴν
[69, 17]	πολλάκις δὲ καὶ ἀποκτανεῖν ἑαυτὸν	ἐθελήσας.	ἔστι γε αὐτοῦ καὶ ἐπιστολὴ
[69, 4]	ἔφη ἐξαναστήσεσθαί τε καὶ ἐξελθεῖν	ἐθελήσωσιν,	οὐ δυνηθήσονται" ταῦτα γὰρ ἄντικρυς
[69, 11]	τὸν ἔρωτα αὐτοῦ ἢ ὅτι	ἐθελοντὴς	ἐθανατώθη (ἑκουσίου γὰρ ψυχῆς πρὸς
[69, 8]	ὁ Εὐφράτης ὁ φιλόσοφος ἀπέθανεν	ἐθελοντής,	ἐπιτρέψαντος αὐτῷ καὶ τοῦ Ἁδριανοῦ
[69, 23]	ἀντέσχε, τὰς τιμὰς μὴ ψηφίσασθαι	ἐθέλουσα,	καὶ αἰτιωμένη τινὰς τῶν ἐπ´
[69, 5]	τε περίεργον καὶ τὸ πολύπραγμον·	ἐθεράπευε	δὲ αὐτὰ καὶ ἀνελάμβανε τῇ
[69, 7]	τοῦτο καὶ τέταρτος πολλάκις ὠχεῖτο.	ἐθήρα	δὲ ὁσάκις ἐνεδέχετο, καὶ ἠρίστα
[69, 14]	τῷ συνήθει τοῖς αὐτοκράτορσιν, ὅτι	εἰ	αὐτοί τε καὶ οἱ παῖδες
[69, 4]	μέγα ἔργον γίγνεσθαι δύναται, ἤρετο	εἰ	εὖ ἔχοι τὸ κατασκεύασμα· ὁ
[69, 20]	δὲ Αὐρήλιον Ἀντωνῖνον τουτονί· ὃν	εἰ	καὶ τὰ μάλιστα οἶδα ἀπραγμονέστατόν
[69, 10]	ἐπιγράμματα ἐπέγραψεν. ὅθεν οὐ θαυμαστὸν	εἰ	καὶ τὴν Πλωτῖναν ἀποθανοῦσαν, δι´
[69, 7]	οὐδένα οὐδ´ ὅσον ἀσπάσασθαι προσεδέχετο,	εἰ	μή τι ἀναγκαῖον εἴη, ἵνα
[69, 23]	γράψαι, ὅτι αὐτῷ οὐκ ἀρέσκουσιν.	εἴ	τέ τινα τῶν τέκνα ἐχόντων
[69, 6]	τὰ τοιαῦτα, καὶ οὐκ ἠγανάκτει	εἴ	τι καὶ παρὰ γνώμην καὶ
[69, 10]	ὑπερήφανα αὐτῇ δούς, ὅμως οὐκ	εἶδε.	περὶ μέντοι τὰς θήρας ἐσπουδακέναι
[69, 5]	ὠφέλησε. πολλὰς μὲν γὰρ καὶ	εἶδεν	αὐτῶν, ὅσας οὐδεὶς ἄλλος αὐτοκράτωρ,
[69, 3]	πολεμικὸν καὶ βασιλικὸν καὶ ἰδιωτικὸν	εἰδέναι	ἔλεγε. καὶ τοῦτο μὲν οὐδέν
[69, 9]	ἐγύμναζέ τε αὐτοὺς πρὸς πᾶν	εἶδος	μάχης, καὶ τοὺς μὲν ἐτίμα
[69, 7]	προσεδέχετο, εἰ μή τι ἀναγκαῖον	εἴη,	ἵνα μὴ πάνυ ταλαιπωροῖντο. ἀεί
[69, 4]	ἱερὰν ὁδὸν ἐκφανέστερος ἐξ ὑψηλοτέρου	εἴη	καὶ ἐς τὸ κοῖλον τὰ
[69, 7]	αὐτῶν ἡδέως ἐχρῆτο· ὅθεν καὶ	εἰκόνας	πολλοῖς μὲν ἀποθανοῦσι πολλοῖς δὲ
[69, 23]	ἡμέρας ἐννεακαίδεκα, καὶ ἐμονάρχησεν ἔτη	εἴκοσι	καὶ μῆνας ἕνδεκα. ἐτάφη δὲ
[69, 17]	καὶ τῆς αὐταρχίας ἄξιον ἐνόμισεν	εἶναι·	εἰπὼν γοῦν ποτε ἐν συμποσίῳ
[69, 9]	ταχθέντα νόμον σφίσι τῆς στρατείας	εἶναι.	καὶ διὰ τοῦτο καὶ μάλιστα
[69, 3]	ἐσῆλθε μὲν ἐς τὸ δικαστήριον,	εἶπε	δὲ οὐδὲν ἄλλο ἢ ὅτι
[69, 4]	τι αὐτῷ περὶ τῶν ἔργων	εἶπε	τῷ Ἁδριανῷ παραλαλήσαντί τι ὅτι
[69, 5]	ἄλλος αὐτοκράτωρ, πάσαις δὲ ὡς	εἰπεῖν	ἐπεκούρησε, ταῖς μὲν ὕδωρ ταῖς
[69, 13]	σφίσι συνελαμβάνοντο, καὶ πάσης ὡς	εἰπεῖν	κινουμένης ἐπὶ τούτῳ τῆς οἰκουμένης,
[69, 3]	τὸν τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ διαγαγόντα,	εἰπεῖν	λέγεται ὅτι Καῖσαρ χρήματα μέν
[69, 9]	γυμνῇ αὐτῇ περιῄει. συνελόντι τε	εἰπεῖν,	οὕτω καὶ τῷ ἔργῳ καὶ
[69, 8]	τοῦ τρόπου, ὡς ἐν κεφαλαίῳ	εἰπεῖν,	προείρηκα· λέξω δὲ καὶ τὰ
[69, 11]	ἐκείνου ἀνδριάντας ἐν πάσῃ ὡς	εἰπεῖν	τῇ οἰκουμένῃ, μᾶλλον δὲ ἀγάλματα,
[69, 6]	τινι δεομένης, τὸ μὲν πρῶτον	εἶπεν	αὐτῇ ὅτι οὐ σχολάζω" ἔπειτα
[69, 20]	τῶν βουλευτῶν οἴκαδε, καὶ κατακείμενος	εἶπεν	αὐτοῖς τάδε· ἐμοί, ὦ ἄνδρες
[69, 18]	τὸν Ἁδριανὸν συμβουλεύοντα αὐτῷ ἀτρεμῆσαι,	εἶπεν	ὅτι τὸν ἔπαρχον ἑστῶτα ἀποθνήσκειν
[69, 11]	γὰρ ἄλλα περιεργότατος Ἁδριανός, ὥσπερ	εἶπον,	ἐγένετο, καὶ μαντείαις μαγγανείαις τε
[69, 17]	τῆς αὐταρχίας ἄξιον ἐνόμισεν εἶναι·	εἰπὼν	γοῦν ποτε ἐν συμποσίῳ τοῖς
[69, 16]	ἐδεῖτο, ἀντεῖπε διὰ πινακίου γραφῆς,	εἰπὼν	ὅτι οὐ προσήκει ὑμῖν οὔτε
[69, 9]	διὰ τοῦτο καὶ μάλιστα ἐν	εἰρήνῃ	τὸ πλεῖστον πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους
[69, 15]	τινα Φαρασμάνου, τούτων δὲ τὴν	εἰρήνην	πιστουμένων, ἐς τὸ βουλευτήριον ἐσήγαγε,
[69, 3]	καὶ οὐδὲν ὅ τι οὐκ	εἰρηνικὸν	καὶ πολεμικὸν καὶ βασιλικὸν καὶ
[69, 18]	τι ὑπερήφανον ἔπραξεν, ἀλλ´ ὡς	εἷς	τῶν πολλῶν διεβίω. τά τε
[69, 15]	ἐτελεύτησεν, ἕτερος δὲ ἐξ Ἀλανῶν	(εἰσὶ	δὲ Μασσαγέται) ἐκινήθη ὑπὸ Φαρασμάνου,
[69, 19]	ἑκατονταρχοῦντα ἔτι αὐτὸν ἐσκαλέσαντί ποτε	εἴσω	πρὸ τῶν ἐπάρχων ἔφη αἰσχρόν
[69, 18]	ἀνήρ, ὃς καὶ ἔπαρχος γεγονώς,	εἴτ´	οὖν ἄρχων τῶν δορυφόρων, οὔτε
[69, 11]	καὶ ἐν τῇ Αἰγύπτῳ ἐτελεύτησεν,	εἴτ´	οὖν ἐς τὸν Νεῖλον ἐκπεσών,
[69, 17]	δέκα ἄνδρας μοναρχεῖν δυναμένους ὀνομάσωσιν,	εἶτ´	ὀλίγον ἐπισχὼν ἔφη ὅτι ἐννέα
[69, 11]	Νεῖλον ἐκπεσών, ὡς Ἁδριανὸς γράφει,	εἴτε	καὶ ἱερουργηθείς, ὡς ἡ ἀλήθεια
[69, 9]	ἵππευε πάντα, οὐδ´ ἔστιν ὁπότε	εἴτε	ὀχήματος τότε γε εἴτε τετρακύκλου
[69, 9]	ὁπότε εἴτε ὀχήματος τότε γε	εἴτε	τετρακύκλου ἐπέβη· οὐδὲ τὴν κεφαλὴν
[69, 7]	Ῥώμῃ καὶ ἔξω τοὺς ἀρίστους	εἶχε,	καὶ συνῆν σφισι καὶ ἐν
[69, 18]	τῇ στολῇ τῇ δειπνίτιδι, ὥσπερ	εἶχεν,	ἐς τὸ δικαστήριον αὐτοῦ ἐσῆλθε
[69, 6]	ἐξ αὐτοῦ τούτου ἡσυχάσας, ὥσπερ	εἰώθασι	ποιεῖν (οὐ γὰρ ἔστιν ὁπότε
[69, 7]	περὶ τοὺς αὐτοκράτορας ἔχοντες ποιεῖν	εἰώθασι.	~ταῦτα περί γε τοῦ τρόπου,
[69, 2]	τιμὴν δή τινα φέρον, οἷα	εἰώθει	γίγνεσθαι, ψηφισθῆναι, πλὴν ἄν τι
[69, 17]	~ἀρξάμενος δὲ νοσεῖν (αἷμα γὰρ	εἰώθει	μὲν αὐτῷ καὶ πρότερον διὰ
[69, 11]	ὁ γὰρ Ἀντίνοος ἦν μὲν	ἐκ	Βιθυνίου πόλεως Βιθυνίδος, ἣν καὶ
[69, 20]	ἑπτά" ~Ἁδριανὸς δὲ φθόῃ τε	ἐκ	τῆς πολλῆς τοῦ αἵματος ῥύσεως
[69, 2]	πρὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης πῦρ	ἐκ	τοῦ οὐρανοῦ, ἔν τε αἰθρίᾳ
[69, 1]	προεκφοιτήσοι. ἐδηλώθη δὲ τοῦτο καὶ	ἐκ	τῶν πρὸς τὴν βουλὴν γραμμάτων
[69, 11]	συνόντων οἱ μυθολογούντων ἡδέως ἤκουεν	ἔκ	τε τῆς ψυχῆς τοῦ Ἀντινόου
[69, 9]	ἐν θάλπει, οὐκ ἐν ῥίγει	ἐκαλύφθη,	ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς χιόσι
[69, 1]	δὲ τά τε ἄλλα ὡς	ἕκαστα,	καὶ ὅτι ὁ θάνατος τοῦ
[69, 22]	χεῖρον ἀεὶ ἐπεδίδου καὶ καθ´	ἑκάστην	τρόπον τινὰ ἡμέραν ἀπώλλυτο, ἀποθανεῖν
[69, 8]	λέξω δὲ καὶ τὰ καθ´	ἕκαστον,	ὅσα ἀναγκαῖόν ἐστι μνημονεύεσθαι. ἐλθὼν
[69, 9]	ἀλλὰ καὶ τὰ ἴδια ἑνὸς	ἑκάστου,	καὶ τῶν ἐν τῷ τεταγμένῳ
[69, 5]	ἀλλὰ πάνυ πάντα πρὸς τὴν	ἑκάστου	χρείαν ἐποίει. καὶ τά τε
[69, 13]	αὐτῶν ὁρῶν· ἀπολαμβάνων δ´ ὡς	ἑκάστους	πλήθει τῶν στρατιωτῶν καὶ τῶν
[69, 3]	ὠνομάζετο) φύσει δὲ φιλολόγος ἐν	ἑκατέρᾳ	τῇ γλώσσῃ· καί τινα καὶ
[69, 8]	ἀπέκτεινεν, ὥστε ἐφάπαξ καὶ λέοντας	ἑκατὸν	καὶ λεαίνας ἴσας πεσεῖν, καὶ
[69, 19]	τεκμήρασθαι. τῷ τε γὰρ Τραϊανῷ	ἑκατονταρχοῦντα	ἔτι αὐτὸν ἐσκαλέσαντί ποτε εἴσω
[69, 19]	ἐπάρχων ἔφη αἰσχρόν ἐστι, Καῖσαρ,	ἑκατοντάρχῳ	σε τῶν ἐπάρχων ἔξω ἑστηκότων
[69, 2]	ἑαυτῷ, ἂν καὶ ὁτιοῦν αὐτῶν	ἐκβῇ,	προσεπαρασάμενος· ἀλλ´ ὅμως διεβλήθη ἐς
[69, 9]	πολλά γε ἐς τὸ ἁβρότερον	ἐκδεδιῃτημένα	καὶ κατεσκευασμένα καὶ μετερρύθμισε καὶ
[69, 6]	ὅτι οὐ σχολάζω" ἔπειτα ὡς	ἐκείνη	ἀνακραγοῦσα ἔφη καὶ μὴ βασίλευε"
[69, 3]	λειτουργεῖν τῇ πατρίδι ὡς καὶ	ἐκείνῃ	γεγεννημένον" ~Ἁδριανὸς δὲ τούτων μέν,
[69, 2]	αὑτῷ τὴν ἡγεμονίαν καὶ παρ´	ἐκείνης,	καὶ ἀπαγορεύων μηδὲν αὐτῷ μήτε
[69, 2]	δὲ ὄναρ πρὸ τῆς ἡμέρας	ἐκείνης	πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔν
[69, 20]	ἠδυνήθην ἐμαυτῷ γενέσθαι· ἐπεὶ δὲ	ἐκεῖνον	τὸ δαιμόνιον ἡμῶν ἀφείλετο, εὗρον
[69, 4]	ἐπίστασαι" ἐτύγχανε δὲ ἄρα τότε	ἐκεῖνος	τοιούτῳ τινὶ γράμματι σεμνυνόμενος. αὐτοκρατορεύσας
[69, 11]	καὶ ὀνομάσαι ἀπ´ αὐτοῦ. καὶ	ἐκείνου	ἀνδριάντας ἐν πάσῃ ὡς εἰπεῖν
[69, 20]	δαιμόνιον ἡμῶν ἀφείλετο, εὗρον ἀντ´	ἐκείνου	αὐτοκράτορα ὑμῖν, ὃν δίδωμι, εὐγενῆ
[69, 4]	δι´ ἔνδειξιν ὅτι καὶ ἄνευ	ἐκείνου	μέγα ἔργον γίγνεσθαι δύναται, ἤρετο
[69, 15]	Οὐολογαίσου καὶ παρὰ τῶν Ἰαζύγων,	ἐκείνου	μὲν κατηγοροῦντός τινα Φαρασμάνου, τούτων
[69, 20]	ὑμεῖς ἐδώκατε. διαφέρει δὲ τοῦτο	ἐκείνου,	ὅτι τὸ μὲν γεννώμενον, ὁποῖον
[69, 14]	ἔχοντος δεομένην· ἃ πάντα ἐν	ἐκείνῳ	ἦν. καὶ ὁ μὲν διήγαγε
[69, 8]	προσέταξεν. ἐν μὲν τῷ ἔτει	ἐκείνῳ	ταῦτά τε ἐγένετο καὶ ὁ
[69, 12]	κατεσκεύασαν ὡς ἀποδοκιμασθεῖσιν αὐτοῖς ὑπ´	ἐκείνων	χρήσασθαι, ἐπεὶ δὲ πόρρω ἐγένετο,
[69, 13]	δ´ ἥ τε Ἰουδαία πᾶσα	ἐκεκίνητο,	καὶ οἱ ἁπανταχοῦ γῆς Ἰουδαῖοι
[69, 21]	ἀμφοτέρους μὲν ἐσποιήσασθαι τῷ Ἀντωνίνῳ	ἐκέλευε,	προετίμησε δὲ τὸν Οὐῆρον διά
[69, 3]	τῆς νυκτὸς ταύτης ἐπιστάς μοι	ἐκέλευσε	λειτουργεῖν τῇ πατρίδι ὡς καὶ
[69, 6]	ὁπλομαχίᾳ οὔτε ἔνειμε, καὶ προσέτι	ἐκέλευσε	τοῦτο δὴ τὸ τοῦ Δομιτιανοῦ
[69, 22]	μαγγανείαις μέν τισι καὶ γοητείαις	ἐκενοῦτό	ποτε τοῦ ὑγροῦ, πάλιν δ´
[69, 22]	τε ἰσχὺν καὶ δι´ εὐτολμίαν	ἐκέχρητο,	καὶ τὰ μὲν ἀπειλῶν αὐτῷ
[69, 12]	πόλεμος οὔτε μικρὸς οὔτ´ ὀλιγοχρόνιος	ἐκινήθη.	Ἰουδαῖοι γὰρ δεινόν τι ποιούμενοι
[69, 15]	ἐξ Ἀλανῶν (εἰσὶ δὲ Μασσαγέται)	ἐκινήθη	ὑπὸ Φαρασμάνου, καὶ τὴν μὲν
[69, 8]	τῷ δημοσίῳ τῷ τῶν Ῥωμαίων,	ἑκκαιδεκαετῆ	ὁρίσας χρόνον ἀφ´ οὗ τε
[69, 13]	δὲ κατατρῖψαι καὶ ἐκτρυχῶσαι καὶ	ἐκκόψαι	αὐτούς. ~ὀλίγοι γοῦν κομιδῇ περιεγένοντο.
[69, 1]	ὑπ´ αὐτοῦ, γένους θ´ οἱ	ἐκοινώνει	καὶ ἀδελφιδῆν αὐτοῦ ἐγεγαμήκει, τό
[69, 11]	αὐτοῦ ἢ ὅτι ἐθελοντὴς ἐθανατώθη	(ἑκουσίου	γὰρ ψυχῆς πρὸς ἃ ἔπραττεν
[69, 20]	αἵματος πολλοῦ τε καὶ ἀθρόου	ἐκπεσόντος,	συνεκάλεσε τοὺς πρώτους καὶ ἀξιολόγους
[69, 11]	εἴτ´ οὖν ἐς τὸν Νεῖλον	ἐκπεσών,	ὡς Ἁδριανὸς γράφει, εἴτε καὶ
[69, 22]	Μάστωρ φοβηθεὶς τὸ πρᾶγμα καὶ	ἐκπλαγεὶς	ὑπεχώρησε) πολλὰ μὲν ἑαυτὸν ἐπὶ
[69, 12]	κατελάμβανον καὶ ὑπονόμοις καὶ τείχεσιν	ἐκρατύνοντο,	ὅπως ἀναφυγάς τε ὁπόταν βιασθῶσιν
[69, 13]	μὲν ἀκινδυνότερον δὲ κατατρῖψαι καὶ	ἐκτρυχῶσαι	καὶ ἐκκόψαι αὐτούς. ~ὀλίγοι γοῦν
[69, 4]	ἔς τε τὴν ἱερὰν ὁδὸν	ἐκφανέστερος	ἐξ ὑψηλοτέρου εἴη καὶ ἐς
[69, 2]	ἐπὶ τὴν δεξιὰν παρελθεῖν, μήτε	ἐκφοβῆσαν	αὐτὸν μήτε βλάψαν. ἔγραψε δὲ
[69, 19]	τῶν δορυφόρων ἀρχὴν ἄκων τε	ἔλαβε	καὶ λαβὼν ἐξίστατο, μόλις τε
[69, 1]	ἄλλο τι ἐξαίρετον παρ´ αὐτοῦ	ἔλαβεν	οὔθ´ ὕπατος ἐν πρώτοις ἐγένετο,
[69, 3]	ἔχειν ἠξίου δικάσασθαι, ὑποτοπήσας καὶ	ἐλαττωθήσεσθαι	καὶ προσυβρισθήσεσθαι, ἐσῆλθε μὲν ἐς
[69, 1]	τὰ κατ´ αὐτὸν ἐμεμαθήκει σαφῶς,	ἔλεγε	δὲ τά τε ἄλλα ὡς
[69, 3]	καὶ βασιλικὸν καὶ ἰδιωτικὸν εἰδέναι	ἔλεγε.	καὶ τοῦτο μὲν οὐδέν που
[69, 11]	ὡς καὶ τοῦ Ἀντινόου ὄντα	ἔλεγε,	καὶ τῶν συνόντων οἱ μυθολογούντων
[69, 10]	ἀπέτυχεν" τοῦτο δὲ οὐκ ἄλλως	ἔλεγεν,	ἀλλ´ ὅτι τοιαῦτα ᾔτει οἷα
[69, 7]	οὔτ´ ἀπέδοτό τι οὔθ´ ὧν	ἔλεγεν	οὔθ´ ὧν ἔπραττεν, οἷα οἵ
[69, 16]	βοῶν ὁ δῆμος ἁρματηλάτην τινὰ	ἐλευθερωθῆναι	ἐδεῖτο, ἀντεῖπε διὰ πινακίου γραφῆς,
[69, 16]	ἐμοῦ αἰτεῖν ἵνα ἀλλότριον δοῦλον	ἐλευθερώσω,	οὔτε τὸν δεσπότην αὐτοῦ βιάζεσθαι
[69, 6]	τοῦ Δομιτιανοῦ κηρυχθῆναι σιωπήσατε" οὐκ	ἐλέχθη	μὲν γάρ· ὁ γὰρ κῆρυξ
[69, 8]	ἕκαστον, ὅσα ἀναγκαῖόν ἐστι μνημονεύεσθαι.	ἐλθὼν	γὰρ ἐς τὴν Ῥώμην ἀφῆκε
[69, 16]	μισθῶται. ἐς δὲ τὴν Ῥώμην	ἐλθών,	ἐπεὶ ἔν τινι θέᾳ βοῶν
[69, 11]	καθελεῖν. ~ἀφικόμενος δὲ ἐς τὴν	Ἑλλάδα	ἐπώπτευσε τὰ μυστήρια. διὰ δὲ
[69, 16]	τὸ Πανελλήνιον ὠνομασμένον, οἰκοδομήσασθαι τοῖς	Ἕλλησιν	ἐπέτρεψε, καὶ ἀγῶνα ἐπ´ αὐτῷ
[69, 15]	Ἀλβανίδα καὶ τὴν Μηδίαν ἰσχυρῶς	ἐλύπησε,	τῆς δ´ Ἀρμενίας τῆς τε
[69, 20]	οὐδ´ ἂν εὔξασθαι παῖδα ἠδυνήθην	ἐμαυτῷ	γενέσθαι· ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνον τὸ
[69, 6]	καὶ τὸν δῆμον τῶν Ῥωμαίων	ἐμβριθῶς	μᾶλλον ἢ θωπευτικῶς· καί ποτε
[69, 8]	καὶ μέχρις οὗ τηρηθήσεσθαι τοῦτ´	ἔμελλεν.	ἔν τε τοῖς ἑαυτοῦ γενεθλίοις
[69, 1]	ἄρξας, πάντα τὰ κατ´ αὐτὸν	ἐμεμαθήκει	σαφῶς, ἔλεγε δὲ τά τε
[69, 7]	ἱεραῖς μήτε δημοσίοις ἡμέραις οἴκοι	ἔμενε,	καὶ οὐδένα οὐδ´ ὅσον ἀσπάσασθαι
[69, 3]	γὰρ πάντων ἐν πᾶσι περιεῖναι	ἐμίσει	τοὺς ἔν τινι ὑπεραίροντας. κἀκ
[69, 23]	οὐδεὶς ἐν αὐτῷ ἐτέθη. οὗτος	ἐμισήθη	μὲν ὑπὸ τοῦ δήμου, καίτοι
[69, 4]	γράμματι σεμνυνόμενος. αὐτοκρατορεύσας οὖν τότε	ἐμνησικάκησε	καὶ τὴν παρρησίαν αὐτοῦ οὐκ
[69, 20]	καὶ κατακείμενος εἶπεν αὐτοῖς τάδε·	ἐμοί,	ὦ ἄνδρες φίλοι, γόνον μὲν
[69, 23]	πέντε καὶ ἡμέρας ἐννεακαίδεκα, καὶ	ἐμονάρχησεν	ἔτη εἴκοσι καὶ μῆνας ἕνδεκα.
[69, 16]	οὐ προσήκει ὑμῖν οὔτε παρ´	ἐμοῦ	αἰτεῖν ἵνα ἀλλότριον δοῦλον ἐλευθερώσω,
[69, 10]	Ἀδριανός, λέγων ὅτι πολλὰ παρ´	ἐμοῦ	αἰτήσασα οὐδενὸς ἀπέτυχεν" τοῦτο δὲ
[69, 20]	γε καὶ ἀφροντιστήσειν οἴομαι οὔτε	ἐμοῦ	οὔτε ὑμῶν, ἀλλὰ καὶ ἄκοντα
[69, 17]	Κόμμοδον μὲν Λούκιον, καίτοι αἷμα	ἐμοῦντα,	Καίσαρα Ῥωμαίοις ἀπέδειξε, Σερουιανὸν δὲ
[69, 2]	ἐς τὴν ἀριστερὰν αὐτοῦ σφαγὴν	ἐμπεσεῖν,	ἔπειτα καὶ ἐπὶ τὴν δεξιὰν
[69, 19]	λαβὼν ἐξίστατο, μόλις τε ἀφεθεὶς	ἐν	ἀγρῷ ἥσυχος ἐπτὰ ἔτη τὰ
[69, 2]	τινας φόνους ἀρίστων ἀνδρῶν, οὓς	ἐν	ἀρχῇ τε τῆς ἡγεμονίας καὶ
[69, 12]	οἰκισθῆναι καὶ τὸ ἱερὰ ἀλλότρια	ἐν	αὐτῇ ἱδρυθῆναι, παρόντος μὲν ἔν
[69, 23]	Αὐγούστου ἐπεπλήρωτο, καὶ οὐκέτι οὐδεὶς	ἐν	αὐτῷ ἐτέθη. οὗτος ἐμισήθη μὲν
[69, 7]	ὅπως μηδένα συνακολουθοῦντά οἱ ἐνοχλοίη.	ἐν	δὲ ταῖς μήτε ἱεραῖς μήτε
[69, 11]	τὸ μνῆμα αὐτοῦ διεφθαρμένον ἀνῳκοδόμησεν.	ἐν	δὲ τῇ Αἰγύπτῳ καὶ τὴν
[69, 18]	τὰ πρῶτα τῶν τότε Ῥωμαίων	ἐν	δίκαις φερόμενος, ἑσπέρας ποτὲ βαθείας
[69, 9]	καὶ διὰ τοῦτο καὶ μάλιστα	ἐν	εἰρήνῃ τὸ πλεῖστον πρὸς τοὺς
[69, 3]	γὰρ ὠνομάζετο) φύσει δὲ φιλολόγος	ἐν	ἑκατέρᾳ τῇ γλώσσῃ· καί τινα
[69, 14]	ἀξίωμα ἔχοντος δεομένην· ἃ πάντα	ἐν	ἐκείνῳ ἦν. καὶ ὁ μὲν
[69, 3]	καί τινα καὶ πεζὰ καὶ	ἐν	ἔπεσι ποιήματα παντοδαπὰ καταλέλοιπε. φιλοτιμίᾳ
[69, 2]	πολλά, κατελύθη. ὅτι ὁ Ἁδριανὸς	ἐν	ἐπιστολῇ τινι ἔγραψε τά τε
[69, 2]	οὐρανοῦ, ἔν τε αἰθρίᾳ καὶ	ἐν	εὐδίᾳ πολλῇ, ἐς τὴν ἀριστερὰν
[69, 9]	ἐπέβη· οὐδὲ τὴν κεφαλὴν οὐκ	ἐν	θάλπει, οὐκ ἐν ῥίγει ἐκαλύφθη,
[69, 2]	Λούσιος ἦσαν, οἱ μὲν ὡς	ἐν	θήρᾳ δῆθεν ἐπιβεβουλευκότες αὐτῷ, οἱ
[69, 8]	περί γε τοῦ τρόπου, ὡς	ἐν	κεφαλαίῳ εἰπεῖν, προείρηκα· λέξω δὲ
[69, 8]	λοῦσθαι χωρὶς ἀλλήλων αὐτοῖς προσέταξεν.	ἐν	μὲν τῷ ἔτει ἐκείνῳ ταῦτά
[69, 6]	καί ποτε ἰσχυρῶς αἰτοῦντί τι	ἐν	ὁπλομαχίᾳ οὔτε ἔνειμε, καὶ προσέτι
[69, 13]	ἐσδέχοιντο. ~καὶ τὸ μὲν πρῶτον	ἐν	οὐδενὶ αὐτοὺς λόγῳ οἱ Ῥωμαῖοι
[69, 11]	ἀπ´ αὐτοῦ. καὶ ἐκείνου ἀνδριάντας	ἐν	πάσῃ ὡς εἰπεῖν τῇ οἰκουμένῃ,
[69, 3]	καὶ ἀπώλεσε. βουλόμενος γὰρ πάντων	ἐν	πᾶσι περιεῖναι ἐμίσει τοὺς ἔν
[69, 1]	παρ´ αὐτοῦ ἔλαβεν οὔθ´ ὕπατος	ἐν	πρώτοις ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ Καίσαρα
[69, 9]	κεφαλὴν οὐκ ἐν θάλπει, οὐκ	ἐν	ῥίγει ἐκαλύφθη, ἀλλὰ καὶ ἐν
[69, 17]	ἐνόμισεν εἶναι· εἰπὼν γοῦν ποτε	ἐν	συμποσίῳ τοῖς φίλοις ἵνα αὐτῷ
[69, 16]	δὲ τό τε Ὀλύμπιον τὸ	ἐν	ταῖς Ἀθήναις, ἐν ᾧ καὶ
[69, 9]	ἐν ῥίγει ἐκαλύφθη, ἀλλὰ καὶ	ἐν	ταῖς χιόσι ταῖς Κελτικαῖς καὶ
[69, 10]	καὶ γὰρ καὶ τὴν κλεῖν	ἐν	ταύταις κατέαξε καὶ τὸ σκέλος
[69, 7]	ἐν τῷ παλατίῳ τοτὲ δὲ	ἐν	τῇ ἀγορᾷ τῷ τε Πανθείῳ
[69, 11]	παιδικὰ δὲ αὐτοῦ ἐγεγόνει, καὶ	ἐν	τῇ Αἰγύπτῳ ἐτελεύτησεν, εἴτ´ οὖν
[69, 2]	ἥρωας ἀνεγράφη. καὶ οἱ μὲν	ἐν	τῇ ἀρχῇ φονευθέντες Πάλμας τε
[69, 16]	μεγίστην παρ´ αὐτοῖς ἀρχὴν ἄρξας,	ἐν	τῇ ἐσθῆτι τῇ ἐπιχωρίῳ λαμπρῶς
[69, 2]	δέ, ὅτε ἀνηγορεύθη αὐτοκράτωρ, Ἁδριανὸς	ἐν	τῇ μητροπόλει Συρίας Ἀντιοχείᾳ, ἧς
[69, 10]	σκέλος μικροῦ ἐπηρώθη, καὶ πόλιν	ἐν	τῇ Μυσίᾳ οἰκίσας Ἁδριανοῦ θήρας
[69, 3]	αὐτῷ περὶ τῆς ἀτελείας ἣν	ἐν	τῇ πατρίδι ἔχειν ἠξίου δικάσασθαι,
[69, 7]	ἀεί τε περὶ ἑαυτὸν καὶ	ἐν	τῇ Ῥώμῃ καὶ ἔξω τοὺς
[69, 4]	γυμνάσιον, τὰ τοῦ Τραϊανοῦ ποιήματα,	ἐν	τῇ Ῥώμῃ κατασκευάσαντα τὸ μὲν
[69, 12]	τε τῇ Αἰγύπτῳ καὶ αὖθις	ἐν	τῇ Συρίᾳ τοῦ Ἁδριανοῦ ἡσύχαζον,
[69, 2]	κεκελευκέναι ἀποθανεῖν αὐτούς. οἱ δὲ	ἐν	τῇ τελευτῇ Σερουιανός τε ὑπῆρχον
[69, 9]	ταῖς χιόσι ταῖς Κελτικαῖς καὶ	ἐν	τοῖς καύμασι τοῖς Αἰγυπτιακοῖς γυμνῇ
[69, 14]	γὰρ μνημεῖον τοῦ Σολομῶντος, ὃν	ἐν	τοῖς σεβασμίοις οὗτοι ἄγουσιν, ἀπὸ
[69, 7]	εἶχε, καὶ συνῆν σφισι καὶ	ἐν	τοῖς συμποσίοις, καὶ διὰ τοῦτο
[69, 19]	μὲν καὶ τάξει προήκων αὐτοῦ	ἐν	τρόποις οὐδενὸς τῶν πάνυ, ὥς
[69, 8]	καὶ δῶρα διὰ σφαιρίων καὶ	ἐν	τῷ θεάτρῳ καὶ ἐν τῷ
[69, 8]	καὶ ἐν τῷ θεάτρῳ καὶ	ἐν	τῷ ἱπποδρόμῳ χωρὶς μὲν τοῖς
[69, 2]	τὰ δὲ τοῦ Τραϊανοῦ ὀστᾶ	ἐν	τῷ κίονι αὐτοῦ κατετέθη, καὶ
[69, 7]	μετὰ τῶν πρώτων τοτὲ μὲν	ἐν	τῷ παλατίῳ τοτὲ δὲ ἐν
[69, 14]	αὐτῶν ἐσέπιπτον ὠρυόμεναι. πολλοὶ μέντοι	ἐν	τῷ πολέμῳ τούτῳ καὶ τῶν
[69, 9]	ἴδια ἑνὸς ἑκάστου, καὶ τῶν	ἐν	τῷ τεταγμένῳ στρατευομένων καὶ τῶν
[69, 11]	ἐδεῖτο) ἐτίμησεν ὡς καὶ πόλιν	ἐν	τῷ χωρίῳ, ἐν ᾧ τοῦτ´
[69, 7]	αὐτοὺς ἐτίμα. καὶ οἴκαδε ἀνακομιζόμενος	ἐν	φορείῳ ἐφέρετο, ὅπως μηδένα συνακολουθοῦντά
[69, 16]	Ὀλύμπιον τὸ ἐν ταῖς Ἀθήναις,	ἐν	ᾧ καὶ αὐτὸς ἵδρυται, ἐξεποίησε,
[69, 11]	καὶ πόλιν ἐν τῷ χωρίῳ,	ἐν	ᾧ τοῦτ´ ἔπαθε, καὶ συνοικίσαι
[69, 2]	ἐκείνης πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ,	ἔν	τε αἰθρίᾳ καὶ ἐν εὐδίᾳ
[69, 7]	ὑπάτοις ἔστιν ὅτε δικάζουσι συνεγίγνετο,	ἔν	τε ταῖς ἱπποδρομίαις αὐτοὺς ἐτίμα.
[69, 14]	ὀκτὼ καὶ πεντήκοντα μυριάδες ἐσφάγησαν	ἔν	τε ταῖς καταδρομαῖς καὶ ταῖς
[69, 12]	ἐν αὐτῇ ἱδρυθῆναι, παρόντος μὲν	ἔν	τε τῇ Αἰγύπτῳ καὶ αὖθις
[69, 18]	συνηγορήσειν ὑπέσχετο δικάζειν αὐτὸν ἤδη,	ἔν	τε τῇ στολῇ τῇ δειπνίτιδι,
[69, 8]	μέχρις οὗ τηρηθήσεσθαι τοῦτ´ ἔμελλεν.	ἔν	τε τοῖς ἑαυτοῦ γενεθλίοις προῖκα
[69, 16]	δὲ τὴν Ῥώμην ἐλθών, ἐπεὶ	ἔν	τινι θέᾳ βοῶν ὁ δῆμος
[69, 3]	ἐν πᾶσι περιεῖναι ἐμίσει τοὺς	ἔν	τινι ὑπεραίροντας. κἀκ τούτου καὶ
[69, 17]	ἐννέα δέομαι μαθεῖν· τὸν γὰρ	ἕνα,	τοῦτ´ ἔστι Σερουιανόν, ἔχω" ~γεγόνασι
[69, 14]	τά γε ἀξιολογώτατα, κῶμαι δὲ	ἐνακόσιαι	καὶ ὀγδοήκοντα καὶ πέντε ὀνομαστόταται
[69, 13]	ἄντικρυς μὲν οὐδαμόθεν ἐτόλμησε τοῖς	ἐναντίοις	συμβαλεῖν, τό τε πλῆθος καὶ
[69, 17]	αὐτοῦ καὶ ἐπιστολὴ αὐτὸ τοῦτο	ἐνδεικνυμένη,	ὅσον κακόν ἐστιν ἐπιθυμοῦντά τινα
[69, 4]	τὸ διάγραμμα αὐτῷ πέμψας, δι´	ἔνδειξιν	ὅτι καὶ ἄνευ ἐκείνου μέγα
[69, 23]	ἐμονάρχησεν ἔτη εἴκοσι καὶ μῆνας	ἕνδεκα.	ἐτάφη δὲ πρὸς αὐτῷ τῷ
[69, 13]	λάθρᾳ τὰ δὲ καὶ φανερῶς	ἐνεδείκνυντο,	πολλοί τε ἄλλοι καὶ τῶν
[69, 7]	πολλάκις ὠχεῖτο. ἐθήρα δὲ ὁσάκις	ἐνεδέχετο,	καὶ ἠρίστα ἄνευ οἴνου· καὶ
[69, 6]	αἰτοῦντί τι ἐν ὁπλομαχίᾳ οὔτε	ἔνειμε,	καὶ προσέτι ἐκέλευσε τοῦτο δὴ
[69, 11]	ἀποθανούσῃ παραχρῆμα μὲν οὐδεμίαν τιμὴν	ἔνειμεν	~ἐς δὲ τὰ Ἱεροσόλυμα πόλιν
[69, 17]	ἐπὶ τούτῳ ἐφόνευσε, τὸν μὲν	ἐνενηκοντούτην	ὄντα τὸν δὲ ὀκτωκαιδεκέτην. πρὶν
[69, 9]	προσέτι καὶ χρήματα λαμβάνοντες, οὐδὲν	ἐνεόχμωσαν.	οὕτω γὰρ καλῶς ἤσκητο τὸ
[69, 11]	ταῦτα ἐς Αἴγυπτον παριὼν καὶ	ἐνήγισε	τῷ Πομπηίῳ· πρὸς ὃν καὶ
[69, 17]	εἶτ´ ὀλίγον ἐπισχὼν ἔφη ὅτι	ἐννέα	δέομαι μαθεῖν· τὸν γὰρ ἕνα,
[69, 10]	ἐτίμησεν, ὡς καὶ ἐπὶ ἡμέρας	ἐννέα	μελανειμονῆσαι καὶ ναὸν αὐτῇ οἰκοδομῆσαι
[69, 23]	μῆνας δὲ πέντε καὶ ἡμέρας	ἐννεακαίδεκα,	καὶ ἐμονάρχησεν ἔτη εἴκοσι καὶ
[69, 21]	πρὸς τὴν τοῦ Ῥωμαϊκοῦ ῥήματος	ἔννοιαν	κομψευόμενος, ἀπεκάλει. ~Ἁδριανὸς δὲ μαγγανείαις
[69, 17]	Ἁδριανὸς καὶ τῆς αὐταρχίας ἄξιον	ἐνόμισεν	εἶναι· εἰπὼν γοῦν ποτε ἐν
[69, 16]	Κεφαλληνίαν ὅλην τοῖς Ἀθηναίοις ἐχαρίσατο.	ἐνομοθέτησε	δὲ ἄλλα τε πολλά, καὶ
[69, 9]	χαρακώματα, ἀλλὰ καὶ τὰ ἴδια	ἑνὸς	ἑκάστου, καὶ τῶν ἐν τῷ
[69, 9]	τοὺς μὲν ἐτίμα τοὺς δὲ	ἐνουθέτει,	πάντας δὲ ἐδίδασκεν ἃ χρὴ
[69, 7]	ἐφέρετο, ὅπως μηδένα συνακολουθοῦντά οἱ	ἐνοχλοίη.	ἐν δὲ ταῖς μήτε ἱεραῖς
[69, 23]	πρὸς τῇ γεφύρᾳ τῇ Αἰλίᾳ·	ἐνταῦθα	γὰρ τὸ μνῆμα κατεσκευάσατο. τὸ
[69, 19]	αὑτοῦ τοῦτο ἐπέγραψεν ὅτι Σίμιλις	ἐνταῦθα	κεῖται βιοὺς μὲν ἔτη τόσα,
[69, 15]	ἐς τοῦτο ἐτελεύτησεν, ἕτερος δὲ	ἐξ	Ἀλανῶν (εἰσὶ δὲ Μασσαγέται) ἐκινήθη
[69, 20]	τοῦτο πρότερον μὲν τὸν Λούκιον	ἐξ	ἁπάντων ἐξελεξάμην, οἷον οὐδ´ ἂν
[69, 6]	κῆρυξ ἀνατείνας τὴν χεῖρα καὶ	ἐξ	αὐτοῦ τούτου ἡσυχάσας, ὥσπερ εἰώθασι
[69, 1]	ἐπίτροπος γεγονώς, καὶ ἡ Πλωτῖνα	ἐξ	ἐρωτικῆς φιλίας, πλησίον τε ὄντα
[69, 19]	δεύτερος ἦν. ἔξεστι δὲ καὶ	ἐξ	ὀλιγιστῶν τεκμήρασθαι. τῷ τε γὰρ
[69, 4]	ὥστε καὶ ἀφανῶς συμπήγνυσθαι καὶ	ἐξ	οὐ προειδότος ἐς τὸ θέατρον
[69, 4]	τε τὴν ἱερὰν ὁδὸν ἐκφανέστερος	ἐξ	ὑψηλοτέρου εἴη καὶ ἐς τὸ
[69, 3]	μάλιστα τῷ τοὺς ἀνταγωνιστάς σφων	ἐξαίρειν,	τοὺς μὲν μηδενὸς τοὺς δὲ
[69, 1]	οὐ μέντοι οὔτ´ ἄλλο τι	ἐξαίρετον	παρ´ αὐτοῦ ἔλαβεν οὔθ´ ὕπατος
[69, 20]	συνέβη τὸν Λούκιον τὸν Κόμμοδον	ἐξαίφνης	ἐγκαταλειφθῆναι ὑπὸ τοῦ αἵματος πολλοῦ
[69, 4]	ἂν γὰρ αἱ θεαί" ἔφη	ἐξαναστήσεσθαί	τε καὶ ἐξελθεῖν ἐθελήσωσιν, οὐ
[69, 20]	μὲν τὸν Λούκιον ἐξ ἁπάντων	ἐξελεξάμην,	οἷον οὐδ´ ἂν εὔξασθαι παῖδα
[69, 4]	θεαί" ἔφη ἐξαναστήσεσθαί τε καὶ	ἐξελθεῖν	ἐθελήσωσιν, οὐ δυνηθήσονται" ταῦτα γὰρ
[69, 12]	τὰ ἐπιταχθέντα σφίσιν ἧττον ἐπιτήδεια	ἐξεπίτηδες	κατεσκεύασαν ὡς ἀποδοκιμασθεῖσιν αὐτοῖς ὑπ´
[69, 16]	ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς ἵδρυται,	ἐξεποίησε,	καὶ δράκοντα ἐς αὐτὸ ἀπὸ
[69, 19]	γε ἐγὼ νομίζω, δεύτερος ἦν.	ἔξεστι	δὲ καὶ ἐξ ὀλιγιστῶν τεκμήρασθαι.
[69, 9]	τοὺς τρόπους, καὶ ἐφορῶν καὶ	ἐξετάζων·	καὶ πολλά γε ἐς τὸ
[69, 6]	τὴν δυσχέρειαν τοῦ κελεύσματος οὐκ	ἐξέφησεν.	ἔφερε γὰρ τὰ τοιαῦτα, καὶ
[69, 23]	δὲ ἔτη μὲν δύο καὶ	ἑξήκοντα	μῆνας δὲ πέντε καὶ ἡμέρας
[69, 19]	ἄκων τε ἔλαβε καὶ λαβὼν	ἐξίστατο,	μόλις τε ἀφεθεὶς ἐν ἀγρῷ
[69, 22]	δὲ καὶ ἐπὶ τῇ οὐκ	ἐξουσίᾳ,	ὅτι μὴ οἷός τ´ ἦν
[69, 7]	ἀγορὰν ἔστησεν. οὐ μέντοι οὔτε	ἐξύβρισέ	τις αὐτῶν οὔτ´ ἀπέδοτό τι
[69, 19]	Καῖσαρ, ἑκατοντάρχῳ σε τῶν ἐπάρχων	ἔξω	ἑστηκότων διαλέγεσθαι" καὶ τὴν τῶν
[69, 10]	βασιλικῆς μέντοι παρασκευῆς· οὐδὲ γὰρ	ἔξω	τῆς Ῥώμης ἐχρήσατό ποτε αὐτῇ.
[69, 7]	καὶ ἐν τῇ Ῥώμῃ καὶ	ἔξω	τοὺς ἀρίστους εἶχε, καὶ συνῆν
[69, 2]	μεγαλοφρονησάμενος, καὶ ἐπομόσας μήτε τι	ἔξω	τῶν τῷ δημοσίῳ συμφερόντων ποιήσειν
[69, 2]	μήτε βουλευτήν τινα ἀποσφάξειν, καὶ	ἐξώλειαν	ἑαυτῷ, ἂν καὶ ὁτιοῦν αὐτῶν
[69, 7]	πάνυ νοσοῦντας φίλους ἐπεσκέπτετο, καὶ	ἑορτάζουσί	σφισι συνδιῃτᾶτο, τοῖς τε ἀγροῖς
[69, 23]	ἐθέλουσα, καὶ αἰτιωμένη τινὰς τῶν	ἐπ´	αὐτοῦ πλεονασάντων καὶ διὰ τοῦτο
[69, 13]	κρατίστους τῶν στρατηγῶν ὁ Ἁδριανὸς	ἐπ´	αὐτοὺς ἔπεμψεν, ὧν πρῶτος Ἰούλιος
[69, 16]	τοῖς Ἕλλησιν ἐπέτρεψε, καὶ ἀγῶνα	ἐπ´	αὐτῷ κατεστήσατο, χρήματά τε πολλὰ
[69, 1]	ἀλλ´ ἡ Πλωτῖνα ὑπέγραψεν, ὅπερ	ἐπ´	οὐδενὸς ἄλλου ἐπεποιήκει. ~ἦν δέ,
[69, 22]	τὰ δὲ ὑπισχνούμενος ἠνάγκασεν αὐτὸν	ἐπαγγείλασθαι	τὴν σφαγήν. καί τι καὶ
[69, 11]	τῷ χωρίῳ, ἐν ᾧ τοῦτ´	ἔπαθε,	καὶ συνοικίσαι καὶ ὀνομάσαι ἀπ´
[69, 18]	ποτὲ βαθείας ἀπὸ δείπνου οἴκαδε	ἐπανιών,	καὶ μαθὼν παρά τινος ᾧ
[69, 9]	δὲ ἄλλην ἀπ´ ἄλλης διαπορευόμενος	ἐπαρχίαν,	τάς τε χώρας καὶ τὰς
[69, 18]	αὐτῷ ἀτρεμῆσαι, εἶπεν ὅτι τὸν	ἔπαρχον	ἑστῶτα ἀποθνήσκειν δεῖ. ~ὁ δὲ
[69, 18]	μὲν στρατηγικώτατος ἀνήρ, ὃς καὶ	ἔπαρχος	γεγονώς, εἴτ´ οὖν ἄρχων τῶν
[69, 19]	ἐστι, Καῖσαρ, ἑκατοντάρχῳ σε τῶν	ἐπάρχων	ἔξω ἑστηκότων διαλέγεσθαι" καὶ τὴν
[69, 19]	ἐσκαλέσαντί ποτε εἴσω πρὸ τῶν	ἐπάρχων	ἔφη αἰσχρόν ἐστι, Καῖσαρ, ἑκατοντάρχῳ
[69, 9]	ἐπικαιροτέρους τόπους μεθίστη, τὰ δὲ	ἔπαυε,	τὰ δὲ προσκαθίστατο, αὐτὸς πάντα
[69, 15]	τὸν τῆς Καππαδοκίας ἄρχοντα φοβηθέντων,	ἐπαύσατο.	ὅτι πρεσβευτὰς πεμφθέντας παρὰ τοῦ
[69, 9]	ὀχήματος τότε γε εἴτε τετρακύκλου	ἐπέβη·	οὐδὲ τὴν κεφαλὴν οὐκ ἐν
[69, 10]	καὶ στήλην ἔστησε καὶ ἐπιγράμματα	ἐπέγραψεν.	ὅθεν οὐ θαυμαστὸν εἰ καὶ
[69, 19]	γε τὸ μνῆμα αὑτοῦ τοῦτο	ἐπέγραψεν	ὅτι Σίμιλις ἐνταῦθα κεῖται βιοὺς
[69, 22]	οὖν πρὸς τὸ χεῖρον ἀεὶ	ἐπεδίδου	καὶ καθ´ ἑκάστην τρόπον τινὰ
[69, 22]	τρόπον τινὰ ἡμέραν ἀπώλλυτο, ἀποθανεῖν	ἐπεθύμησε,	καὶ ᾔτει μὲν πολλάκις καὶ
[69, 13]	αὐτοὺς λόγῳ οἱ Ῥωμαῖοι ἐποιοῦντο·	ἐπεὶ	δ´ ἥ τε Ἰουδαία πᾶσα
[69, 22]	αὐτὸ πληγεὶς καιρίαν ἀλύπως τελευτήσῃ.	ἐπεὶ	δ´ οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ προεχώρησεν
[69, 20]	εὔξασθαι παῖδα ἠδυνήθην ἐμαυτῷ γενέσθαι·	ἐπεὶ	δὲ ἐκεῖνον τὸ δαιμόνιον ἡμῶν
[69, 21]	μὲν ὁ Ἀντωνῖνος αὐτοκράτωρ ἐγένετο·	ἐπεὶ	δὲ ἦν ἄπαις ἀρρένων παίδων,
[69, 12]	ἀποδοκιμασθεῖσιν αὐτοῖς ὑπ´ ἐκείνων χρήσασθαι,	ἐπεὶ	δὲ πόρρω ἐγένετο, φανερῶς ἀπέστησαν.
[69, 20]	καὶ ἀπ´ αὐτῆς καὶ ὑδρωπίασεν.	ἐπεὶ	δὲ συνέβη τὸν Λούκιον τὸν
[69, 16]	ἐς δὲ τὴν Ῥώμην ἐλθών,	ἐπεὶ	ἔν τινι θέᾳ βοῶν ὁ
[69, 22]	δ´ αὐτοῦ διὰ ταχέος ἐπίμπλατο.	ἐπεὶ	οὖν πρὸς τὸ χεῖρον ἀεὶ
[69, 23]	καὶ ἀδίκως καὶ ἀνοσίως γενομένους,	ἐπεὶ	οὕτω γε ἥκιστα φονικὸς ἐγένετο
[69, 6]	ἔστιν ὁπότε ὑπὸ κηρύγματος σιγάζονται)	ἐπειδὴ	ἐσιώπησαν, ἔφη τοῦτ´ ἐθέλει" καὶ
[69, 4]	κατασκευάσαντα τὸ μὲν πρῶτον ἐφυγάδευσεν,	ἔπειτα	δὲ καὶ ἀπέκτεινε, λόγῳ μὲν
[69, 2]	τὴν ἀριστερὰν αὐτοῦ σφαγὴν ἐμπεσεῖν,	ἔπειτα	καὶ ἐπὶ τὴν δεξιὰν παρελθεῖν,
[69, 7]	καὶ δικάζων μεταξὺ τροφῆς μετελάμβανεν·	ἔπειτα	μετὰ πάντων τῶν πρώτων καὶ
[69, 15]	Ἀρμενίας τῆς τε Καππαδοκίας ἁψάμενος,	ἔπειτα	τῶν Ἀλανῶν τὰ μὲν δώροις
[69, 6]	εἶπεν αὐτῇ ὅτι οὐ σχολάζω"	ἔπειτα	ὡς ἐκείνη ἀνακραγοῦσα ἔφη καὶ
[69, 5]	αὐτοκράτωρ, πάσαις δὲ ὡς εἰπεῖν	ἐπεκούρησε,	ταῖς μὲν ὕδωρ ταῖς δὲ
[69, 23]	παίδων καὶ τὰς τιμωρίας αὐτῶν	ἐπεκούφιζεν.	οὐ μέντοι ἀλλ´ ἡ γερουσία
[69, 14]	τὸν δὲ Σεουῆρον ἐς Βιθυνίαν	ἔπεμψεν,	ὅπλων μὲν οὐδέν, ἄρχοντος δὲ
[69, 13]	στρατηγῶν ὁ Ἁδριανὸς ἐπ´ αὐτοὺς	ἔπεμψεν,	ὧν πρῶτος Ἰούλιος Σεουῆρος ὑπῆρχεν,
[69, 23]	κατεσκευάσατο. τὸ γὰρ τοῦ Αὐγούστου	ἐπεπλήρωτο,	καὶ οὐκέτι οὐδεὶς ἐν αὐτῷ
[69, 1]	ὑπέγραψεν, ὅπερ ἐπ´ οὐδενὸς ἄλλου	ἐπεποιήκει.	~ἦν δέ, ὅτε ἀνηγορεύθη αὐτοκράτωρ,
[69, 2]	πρὸς τῇ τελευτῇ τοῦ βίου	ἐπεποίητο,	διεβλήθη, καὶ ὀλίγου διὰ ταῦτ´
[69, 4]	ὅτι καὶ ἐς ἀδιόρθωτον ἁμαρτίαν	ἐπεπτώκει,	καὶ οὔτε τὴν ὀργὴν οὔτε
[69, 3]	τινα καὶ πεζὰ καὶ ἐν	ἔπεσι	ποιήματα παντοδαπὰ καταλέλοιπε. φιλοτιμίᾳ τε
[69, 7]	τούς τε πάνυ νοσοῦντας φίλους	ἐπεσκέπτετο,	καὶ ἑορτάζουσί σφισι συνδιῃτᾶτο, τοῖς
[69, 6]	ἀνακραγοῦσα ἔφη καὶ μὴ βασίλευε"	ἐπεστράφη	τε καὶ λόγον αὐτῇ ἔδωκεν.
[69, 16]	τῇ ἐσθῆτι τῇ ἐπιχωρίῳ λαμπρῶς	ἐπετέλεσε.	τόν τε σηκὸν τὸν ἑαυτοῦ,
[69, 3]	τἆλλα πάντα καὶ τὰ βραχύτατα	ἐπετήδευε·	καὶ γὰρ ἔπλασσε καὶ ἔγραφε
[69, 16]	Πανελλήνιον ὠνομασμένον, οἰκοδομήσασθαι τοῖς Ἕλλησιν	ἐπέτρεψε,	καὶ ἀγῶνα ἐπ´ αὐτῷ κατεστήσατο,
[69, 1]	μὲν γὰρ πολίτης αὐτοῦ καὶ	ἐπετροπεύθη	ὑπ´ αὐτοῦ, γένους θ´ οἱ
[69, 3]	τὸν Μιλήσιον τοὺς σοφιστὰς καταλύειν	ἐπεχείρει	τοῖς τε ἄλλοις καὶ μάλιστα
[69, 10]	ποιῆσαι. ὅτι τῆς Πλωτίνης ἀποθανούσης	ἐπῄνει	αὐτὴν Ἀδριανός, λέγων ὅτι πολλὰ
[69, 10]	κατέαξε καὶ τὸ σκέλος μικροῦ	ἐπηρώθη,	καὶ πόλιν ἐν τῇ Μυσίᾳ
[69, 19]	λοιπὰ τοῦ βίου διήγαγε, καὶ	ἐπί	γε τὸ μνῆμα αὑτοῦ τοῦτο
[69, 10]	αὐτοῦ, διαφερόντως ἐτίμησεν, ὡς καὶ	ἐπὶ	ἡμέρας ἐννέα μελανειμονῆσαι καὶ ναὸν
[69, 21]	τούτῳ Μᾶρκον Ἄννιον Οὐῆρον, βουληθεὶς	ἐπὶ	πλεῖστον καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα
[69, 17]	καὶ μέντοι καὶ διετέλεσεν Ἁδριανὸς	ἐπὶ	πλεῖστον νοσῶν, πολλάκις μὲν ἀποσβῆναι
[69, 2]	αἱ θέαι αἱ Παρθικαὶ ὀνομασθεῖσαι	ἐπὶ	πολλὰ ἔτη ἐγένοντο· ὕστερον γὰρ
[69, 23]	οὐ μέντοι ἀλλ´ ἡ γερουσία	ἐπὶ	πολὺ ἀντέσχε, τὰς τιμὰς μὴ
[69, 9]	μὲν Ῥωμαίους κατεπλήττοντο, τρεπόμενοι δὲ	ἐπὶ	σφᾶς αὐτοὺς ἐχρῶντο αὐτῷ διαιτητῇ
[69, 22]	ἐκπλαγεὶς ὑπεχώρησε) πολλὰ μὲν ἑαυτὸν	ἐπὶ	τῇ νόσῳ ὠδύρατο πολλὰ δὲ
[69, 22]	νόσῳ ὠδύρατο πολλὰ δὲ καὶ	ἐπὶ	τῇ οὐκ ἐξουσίᾳ, ὅτι μὴ
[69, 2]	αὐτοῦ σφαγὴν ἐμπεσεῖν, ἔπειτα καὶ	ἐπὶ	τὴν δεξιὰν παρελθεῖν, μήτε ἐκφοβῆσαν
[69, 13]	ὑπῆρχεν, ἀπὸ Βρεττανίας ἧς ἦρχεν	ἐπὶ	τοὺς Ἰουδαίους σταλείς. ὃς ἄντικρυς
[69, 17]	ἔγγονον αὐτοῦ ὡς καὶ ἀγανακτήσαντας	ἐπὶ	τούτῳ ἐφόνευσε, τὸν μὲν ἐνενηκοντούτην
[69, 13]	καὶ πάσης ὡς εἰπεῖν κινουμένης	ἐπὶ	τούτῳ τῆς οἰκουμένης, τότε δὴ
[69, 1]	καὶ συνδιῃτᾶτο, τῇ τε Συρίᾳ	ἐπὶ	τῷ Παρθικῷ πολέμῳ προσετάχθη, οὐ
[69, 2]	μὲν ὡς ἐν θήρᾳ δῆθεν	ἐπιβεβουλευκότες	αὐτῷ, οἱ δὲ ἐφ´ ἑτέροις
[69, 10]	κατεσκεύασε καὶ στήλην ἔστησε καὶ	ἐπιγράμματα	ἐπέγραψεν. ὅθεν οὐ θαυμαστὸν εἰ
[69, 10]	οὕτω δὲ περὶ τὴν θήραν	ἐπιδέξιος	ἦν ὡς καὶ μέγαν ποτὲ
[69, 17]	Ἁδριανοῦ τοσοῦτον μόνον εὔχομαι, ἵνα	ἐπιθυμήσας	ἀποθανεῖν μὴ δυνηθῇ" καὶ μέντοι
[69, 13]	τε ἄλλοι καὶ τῶν ἀλλοφύλων	ἐπιθυμίᾳ	κέρδους σφίσι συνελαμβάνοντο, καὶ πάσης
[69, 20]	ἀνδρῶν ὄντα καὶ πόρρω τοιαύτης	ἐπιθυμίας	καθεστηκότα, ἀλλ´ οὔτι γε καὶ
[69, 17]	τοῦτο ἐνδεικνυμένη, ὅσον κακόν ἐστιν	ἐπιθυμοῦντά	τινα ἀποθανεῖν μὴ δύνασθαι. τὸν
[69, 12]	Ῥωμαίους, τὰ δὲ τῆς χώρας	ἐπίκαιρα	κατελάμβανον καὶ ὑπονόμοις καὶ τείχεσιν
[69, 9]	τείχη περισκοπῶν τὰ μὲν ἐς	ἐπικαιροτέρους	τόπους μεθίστη, τὰ δὲ ἔπαυε,
[69, 5]	καὶ ἀνελάμβανε τῇ τε ἄλλῃ	ἐπιμελείᾳ	καὶ προνοίᾳ καὶ μεγαλοπρεπείᾳ καὶ
[69, 22]	πάλιν δ´ αὐτοῦ διὰ ταχέος	ἐπίμπλατο.	ἐπεὶ οὖν πρὸς τὸ χεῖρον
[69, 9]	τε χώρας καὶ τὰς πόλεις	ἐπισκεπτόμενος,	καὶ πάντα τὰ φρούρια καὶ
[69, 3]	μου ὄναρ τῆς νυκτὸς ταύτης	ἐπιστάς	μοι ἐκέλευσε λειτουργεῖν τῇ πατρίδι
[69, 4]	κολοκύντας γράφε· τούτων γὰρ οὐδὲν	ἐπίστασαι"	ἐτύγχανε δὲ ἄρα τότε ἐκεῖνος
[69, 14]	μὲν οὐδέν, ἄρχοντος δὲ καὶ	ἐπιστάτου	καὶ δικαίου καὶ φρονίμου καὶ
[69, 1]	βουλὴν γραμμάτων αὐτοῦ· ταῖς γὰρ	ἐπιστολαῖς	οὐκ αὐτὸς ἀλλ´ ἡ Πλωτῖνα
[69, 3]	τὸν Ἀουίδιον Ἡλιόδωρον, τὸν τὰς	ἐπιστολὰς	αὐτοῦ διαγαγόντα, εἰπεῖν λέγεται ὅτι
[69, 17]	ἐθελήσας. ἔστι γε αὐτοῦ καὶ	ἐπιστολὴ	αὐτὸ τοῦτο ἐνδεικνυμένη, ὅσον κακόν
[69, 2]	κατελύθη. ὅτι ὁ Ἁδριανὸς ἐν	ἐπιστολῇ	τινι ἔγραψε τά τε ἄλλα
[69, 17]	μοναρχεῖν δυναμένους ὀνομάσωσιν, εἶτ´ ὀλίγον	ἐπισχὼν	ἔφη ὅτι ἐννέα δέομαι μαθεῖν·
[69, 12]	καθ´ ὅσον τὰ ὅπλα τὰ	ἐπιταχθέντα	σφίσιν ἧττον ἐπιτήδεια ἐξεπίτηδες κατεσκεύασαν
[69, 12]	ὅπλα τὰ ἐπιταχθέντα σφίσιν ἧττον	ἐπιτήδεια	ἐξεπίτηδες κατεσκεύασαν ὡς ἀποδοκιμασθεῖσιν αὐτοῖς
[69, 15]	παρ´ αὐτοῦ τὰς ἀποκρίσεις ποιήσασθαι	ἐπιτραπεὶς	συνέγραψέ τε αὐτὰς καὶ ἀνέγνω
[69, 8]	Εὐφράτης ὁ φιλόσοφος ἀπέθανεν ἐθελοντής,	ἐπιτρέψαντος	αὐτῷ καὶ τοῦ Ἁδριανοῦ κώνειον
[69, 1]	Ἀττιανὸς πολίτης αὐτοῦ ὢν καὶ	ἐπίτροπος	γεγονώς, καὶ ἡ Πλωτῖνα ἐξ
[69, 18]	ἄλλοι τότε ἄριστοι ἄνδρες, ὧν	ἐπιφανέστατοι	Τούρβων τε καὶ Σίμιλις ἤστην,
[69, 16]	ἄρξας, ἐν τῇ ἐσθῆτι τῇ	ἐπιχωρίῳ	λαμπρῶς ἐπετέλεσε. τόν τε σηκὸν
[69, 3]	τὰ βραχύτατα ἐπετήδευε· καὶ γὰρ	ἔπλασσε	καὶ ἔγραφε καὶ οὐδὲν ὅ
[69, 17]	ῥινὸς προχεῖσθαι, τότε δὲ ἰσχυρῶς	ἐπλεόνασεν)	ἀπεγνώσθη μὲν βιώσεσθαι, καὶ διὰ
[69, 11]	τῷ ναοῖς βρίθοντι πόση σπάνις	ἔπλετο	τύμβου. καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ
[69, 10]	διαιτητῇ τῶν πρὸς ἀλλήλους διαφορῶν.	~ἐποίει	δὲ καὶ θέατρα καὶ ἀγῶνας,
[69, 5]	πάντα πρὸς τὴν ἑκάστου χρείαν	ἐποίει.	καὶ τά τε στρατιωτικὰ ἀκριβέστατα
[69, 4]	τοῦ ὕψους τοῦ μεγάρου λόγον	ἐποιήθη·	ἂν γὰρ αἱ θεαί" ἔφη
[69, 13]	οὐδενὶ αὐτοὺς λόγῳ οἱ Ῥωμαῖοι	ἐποιοῦντο·	ἐπεὶ δ´ ἥ τε Ἰουδαία
[69, 2]	τά τε ἄλλα μεγαλοφρονησάμενος, καὶ	ἐπομόσας	μήτε τι ἔξω τῶν τῷ
[69, 11]	πρὸς ὃν καὶ τουτὶ τὸ	ἔπος	ἀπορρῖψαι λέγεται τῷ ναοῖς βρίθοντι
[69, 18]	τι ἁβρὸν οὔτε τι ὑπερήφανον	ἔπραξεν,	ἀλλ´ ὡς εἷς τῶν πολλῶν
[69, 7]	τε καὶ λόγον αὐτῇ ἔδωκεν.	~ἔπραττε	δὲ καὶ διὰ τοῦ βουλευτηρίου
[69, 11]	(ἑκουσίου γὰρ ψυχῆς πρὸς ἃ	ἔπραττεν	ἐδεῖτο) ἐτίμησεν ὡς καὶ πόλιν
[69, 7]	οὔθ´ ὧν ἔλεγεν οὔθ´ ὧν	ἔπραττεν,	οἷα οἵ τε Καισάρειοι καὶ
[69, 19]	τε ἀφεθεὶς ἐν ἀγρῷ ἥσυχος	ἐπτὰ	ἔτη τὰ λοιπὰ τοῦ βίου
[69, 19]	ἔτη τόσα, ζήσας δὲ ἔτη	ἑπτά"	~Ἁδριανὸς δὲ φθόῃ τε ἐκ
[69, 2]	ᾔσθετο ὥστε καὶ ἀπελογήσατο καὶ	ἐπώμοσε	μὴ κεκελευκέναι ἀποθανεῖν αὐτούς. οἱ
[69, 11]	~ἀφικόμενος δὲ ἐς τὴν Ἑλλάδα	ἐπώπτευσε	τὰ μυστήρια. διὰ δὲ τῆς
[69, 5]	δὲ λιμένας σῖτόν τε καὶ	ἔργα	καὶ χρήματα καὶ τιμὰς ἄλλαις
[69, 4]	ὅτι καὶ ἄνευ ἐκείνου μέγα	ἔργον	γίγνεσθαι δύναται, ἤρετο εἰ εὖ
[69, 9]	τε εἰπεῖν, οὕτω καὶ τῷ	ἔργῳ	καὶ τοῖς παραγγέλμασι πᾶν τὸ
[69, 4]	κοινουμένου τι αὐτῷ περὶ τῶν	ἔργων	εἶπε τῷ Ἁδριανῷ παραλαλήσαντί τι
[69, 14]	πᾶσαν ὀλίγου δεῖν τὴν Ἰουδαίαν	ἐρημωθῆναι,	καθάπερ που καὶ πρὸ τοῦ
[69, 22]	χωρίον ὑπὸ τὸν μαστόν, πρὸς	Ἑρμογένους	τοῦ ἰατροῦ ὑποδειχθέν, χρώματί τινι
[69, 21]	ἡλικίαν, καὶ ὅτι φύσιν ψυχῆς	ἐρρωμενεστάτην	ἤδη ὑπέφαινεν· ἀφ´ οὗ καὶ
[69, 10]	δι´ ἧς ἔτυχε τῆς ἀρχῆς	ἐρώσης	αὐτοῦ, διαφερόντως ἐτίμησεν, ὡς καὶ
[69, 11]	τὸν Ἀντίνοον, ἤτοι διὰ τὸν	ἔρωτα	αὐτοῦ ἢ ὅτι ἐθελοντὴς ἐθανατώθη
[69, 1]	γεγονώς, καὶ ἡ Πλωτῖνα ἐξ	ἐρωτικῆς	φιλίας, πλησίον τε ὄντα καὶ
[69, 4]	ἠγανάκτησε καὶ ὑπερήλγησεν ὅτι καὶ	ἐς	ἀδιόρθωτον ἁμαρτίαν ἐπεπτώκει, καὶ οὔτε
[69, 11]	δὲ τῆς Ἰουδαίας μετὰ ταῦτα	ἐς	Αἴγυπτον παριὼν καὶ ἐνήγισε τῷ
[69, 10]	αὐτῇ οἰκοδομῆσαι καὶ ὕμνους τινὰς	ἐς	αὐτὴν ποιῆσαι. ὅτι τῆς Πλωτίνης
[69, 16]	αὐτὸς ἵδρυται, ἐξεποίησε, καὶ δράκοντα	ἐς	αὐτὸ ἀπὸ Ἰνδίας κομισθέντα ἀνέθηκε·
[69, 14]	στρατεύματα ὑγιαίνομεν" τὸν δὲ Σεουῆρον	ἐς	Βιθυνίαν ἔπεμψεν, ὅπλων μὲν οὐδέν,
[69, 12]	παραχρῆμα μὲν οὐδεμίαν τιμὴν ἔνειμεν	~ἐς	δὲ τὰ Ἱεροσόλυμα πόλιν αὐτοῦ
[69, 16]	δι´ ἑτέρου τέλος τι μισθῶται.	ἐς	δὲ τὴν Ῥώμην ἐλθών, ἐπεὶ
[69, 14]	αὐτῶν οὕτως ὥσθ´ ἡμᾶς καὶ	ἐς	δεῦρο ἀεὶ αὐτοῦ μνημονεύειν, τῇ
[69, 9]	τὰ τείχη περισκοπῶν τὰ μὲν	ἐς	ἐπικαιροτέρους τόπους μεθίστη, τὰ δὲ
[69, 3]	δὲ δὴ φθόνος αὐτοῦ δεινότατος	ἐς	πάντας τούς τινι προέχοντας ὢν
[69, 2]	ἐκβῇ, προσεπαρασάμενος· ἀλλ´ ὅμως διεβλήθη	ἐς	πολλά. Ἁδριανὸς δέ, καίτοι φιλανθρωπότατα
[69, 14]	καὶ λύκοι ὕαιναί τε πολλαὶ	ἐς	τὰς πόλεις αὐτῶν ἐσέπιπτον ὠρυόμεναι.
[69, 7]	ἀποθανοῦσι πολλοῖς δὲ καὶ ζῶσιν	ἐς	τὴν ἀγορὰν ἔστησεν. οὐ μέντοι
[69, 2]	αἰθρίᾳ καὶ ἐν εὐδίᾳ πολλῇ,	ἐς	τὴν ἀριστερὰν αὐτοῦ σφαγὴν ἐμπεσεῖν,
[69, 20]	ὥστε μήτε τι ἀγνοεῖν τῶν	ἐς	τὴν ἀρχὴν φερόντων καὶ πᾶσιν
[69, 11]	μιᾷ πληγῇ καθελεῖν. ~ἀφικόμενος δὲ	ἐς	τὴν Ἑλλάδα ἐπώπτευσε τὰ μυστήρια.
[69, 12]	τι ποιούμενοι τὸ ἀλλοφύλους τινὰς	ἐς	τὴν πόλιν σφῶν οἰκισθῆναι καὶ
[69, 8]	ἀναγκαῖόν ἐστι μνημονεύεσθαι. ἐλθὼν γὰρ	ἐς	τὴν Ῥώμην ἀφῆκε τὰ ὀφειλόμενα
[69, 9]	καὶ ἐξετάζων· καὶ πολλά γε	ἐς	τὸ ἁβρότερον ἐκδεδιῃτημένα καὶ κατεσκευασμένα
[69, 15]	τούτων δὲ τὴν εἰρήνην πιστουμένων,	ἐς	τὸ βουλευτήριον ἐσήγαγε, καὶ παρ´
[69, 18]	στολῇ τῇ δειπνίτιδι, ὥσπερ εἶχεν,	ἐς	τὸ δικαστήριον αὐτοῦ ἐσῆλθε καὶ
[69, 3]	ἐλαττωθήσεσθαι καὶ προσυβρισθήσεσθαι, ἐσῆλθε μὲν	ἐς	τὸ δικαστήριον, εἶπε δὲ οὐδὲν
[69, 4]	συμπήγνυσθαι καὶ ἐξ οὐ προειδότος	ἐς	τὸ θέατρον ἐσάγεσθαι, καὶ περὶ
[69, 4]	ἐκφανέστερος ἐξ ὑψηλοτέρου εἴη καὶ	ἐς	τὸ κοῖλον τὰ μηχανήματα ἐσδέχοιτο,
[69, 11]	τῇ Αἰγύπτῳ ἐτελεύτησεν, εἴτ´ οὖν	ἐς	τὸν Νεῖλον ἐκπεσών, ὡς Ἁδριανὸς
[69, 12]	καὶ Αἰλίαν Καπιτωλῖναν ὠνόμασε, καὶ	ἐς	τὸν τοῦ ναοῦ τοῦ θεοῦ
[69, 2]	καὶ ὀλίγου διὰ ταῦτ´ οὐδὲ	ἐς	τοὺς ἥρωας ἀνεγράφη. καὶ οἱ
[69, 13]	καὶ συνῄεσαν, καὶ πολλὰ κακὰ	ἐς	τοὺς Ῥωμαίους τὰ μὲν λάθρᾳ
[69, 15]	μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίων πόλεμος	ἐς	τοῦτο ἐτελεύτησεν, ἕτερος δὲ ἐξ
[69, 4]	καὶ ὑπεκκεκενωμένον γενέσθαι ἐχρῆν, ἵν´	ἔς	τε τὴν ἱερὰν ὁδὸν ἐκφανέστερος
[69, 4]	οὐ προειδότος ἐς τὸ θέατρον	ἐσάγεσθαι,	καὶ περὶ τῶν ἀγαλμάτων ὅτι
[69, 12]	ἵνα καὶ ἄνεμον καὶ φέγγος	ἐσδέχοιντο.	~καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐν
[69, 4]	ἐς τὸ κοῖλον τὰ μηχανήματα	ἐσδέχοιτο,	ὥστε καὶ ἀφανῶς συμπήγνυσθαι καὶ
[69, 14]	πολλαὶ ἐς τὰς πόλεις αὐτῶν	ἐσέπιπτον	ὠρυόμεναι. πολλοὶ μέντοι ἐν τῷ
[69, 1]	δὲ ὑπὸ μὲν Τραϊανοῦ οὐκ	ἐσεποιήθη·	ἦν μὲν γὰρ πολίτης αὐτοῦ
[69, 21]	τόν τε Κομμόδου υἱὸν Κόμμοδον	ἐσεποίησεν	αὐτῷ καὶ ἔτι πρὸς τούτῳ
[69, 15]	εἰρήνην πιστουμένων, ἐς τὸ βουλευτήριον	ἐσήγαγε,	καὶ παρ´ αὐτοῦ τὰς ἀποκρίσεις
[69, 4]	Ὅμηρον καταλύων Ἀντίμαχον ἀντ´ αὐτοῦ	ἐσῆγεν,	οὗ μηδὲ τὸ ὄνομα πολλοὶ
[69, 18]	εἶχεν, ἐς τὸ δικαστήριον αὐτοῦ	ἐσῆλθε	καὶ ἠσπάσατο, οὔτι γε τῷ
[69, 3]	ὑποτοπήσας καὶ ἐλαττωθήσεσθαι καὶ προσυβρισθήσεσθαι,	ἐσῆλθε	μὲν ἐς τὸ δικαστήριον, εἶπε
[69, 16]	αὐτοῖς ἀρχὴν ἄρξας, ἐν τῇ	ἐσθῆτι	τῇ ἐπιχωρίῳ λαμπρῶς ἐπετέλεσε. τόν
[69, 7]	ἠρίστα ἄνευ οἴνου· καὶ πλείονα	ἐσιτεῖτο·	πολλάκις δὲ καὶ δικάζων μεταξὺ
[69, 6]	ὁπότε ὑπὸ κηρύγματος σιγάζονται) ἐπειδὴ	ἐσιώπησαν,	ἔφη τοῦτ´ ἐθέλει" καὶ οὐχ
[69, 19]	γὰρ Τραϊανῷ ἑκατονταρχοῦντα ἔτι αὐτὸν	ἐσκαλέσαντί	ποτε εἴσω πρὸ τῶν ἐπάρχων
[69, 11]	ἀναπεφηνέναι. διὰ ταῦτά τε οὖν	ἐσκώπτετο,	καὶ ὅτι Παυλίνῃ τῇ ἀδελφῇ
[69, 18]	τότε Ῥωμαίων ἐν δίκαις φερόμενος,	ἑσπέρας	ποτὲ βαθείας ἀπὸ δείπνου οἴκαδε
[69, 18]	προσρήματι τῷ χαῖρε, ἀλλὰ τῷ	ἑσπερινῷ	τῷ ὑγίαινε χρησάμενος. οἴκοι δὲ
[69, 21]	πολιαρχήσαντος ἔγγονος. καὶ ἀμφοτέρους μὲν	ἐσποιήσασθαι	τῷ Ἀντωνίνῳ ἐκέλευε, προετίμησε δὲ
[69, 10]	εἶδε. περὶ μέντοι τὰς θήρας	ἐσπουδακέναι	λέγεται· καὶ γὰρ καὶ τὴν
[69, 19]	ἑκατοντάρχῳ σε τῶν ἐπάρχων ἔξω	ἑστηκότων	διαλέγεσθαι" καὶ τὴν τῶν δορυφόρων
[69, 10]	καὶ τάφον κατεσκεύασε καὶ στήλην	ἔστησε	καὶ ἐπιγράμματα ἐπέγραψεν. ὅθεν οὐ
[69, 7]	καὶ ζῶσιν ἐς τὴν ἀγορὰν	ἔστησεν.	οὐ μέντοι οὔτε ἐξύβρισέ τις
[69, 19]	πρὸ τῶν ἐπάρχων ἔφη αἰσχρόν	ἐστι,	Καῖσαρ, ἑκατοντάρχῳ σε τῶν ἐπάρχων
[69, 8]	τὰ καθ´ ἕκαστον, ὅσα ἀναγκαῖόν	ἐστι	μνημονεύεσθαι. ἐλθὼν γὰρ ἐς τὴν
[69, 17]	δὲ καὶ ἀποκτανεῖν ἑαυτὸν ἐθελήσας.	ἔστι	γε αὐτοῦ καὶ ἐπιστολὴ αὐτὸ
[69, 17]	μαθεῖν· τὸν γὰρ ἕνα, τοῦτ´	ἔστι	Σερουιανόν, ἔχω" ~γεγόνασι δὲ καὶ
[69, 10]	ᾧ μάλιστα θηρῶν ἠρέσκετο, σημεῖόν	ἐστιν·	ἀποθανόντι γὰρ αὐτῷ καὶ τάφον
[69, 17]	αὐτὸ τοῦτο ἐνδεικνυμένη, ὅσον κακόν	ἐστιν	ἐπιθυμοῦντά τινα ἀποθανεῖν μὴ δύνασθαι.
[69, 9]	ἢ καὶ ἵππευε πάντα, οὐδ´	ἔστιν	ὁπότε εἴτε ὀχήματος τότε γε
[69, 6]	ὥσπερ εἰώθασι ποιεῖν (οὐ γὰρ	ἔστιν	ὁπότε ὑπὸ κηρύγματος σιγάζονται) ἐπειδὴ
[69, 7]	τὰ γιγνόμενα. καὶ τοῖς ὑπάτοις	ἔστιν	ὅτε δικάζουσι συνεγίγνετο, ἔν τε
[69, 3]	Ἁδριανὸς γένος μὲν βουλευτοῦ πατρὸς	ἐστρατηγηκότος	Ἁδριανοῦ Ἄφρου (οὕτω γὰρ ὠνομάζετο)
[69, 18]	ἀτρεμῆσαι, εἶπεν ὅτι τὸν ἔπαρχον	ἑστῶτα	ἀποθνήσκειν δεῖ. ~ὁ δὲ δὴ
[69, 14]	δὲ ὀκτὼ καὶ πεντήκοντα μυριάδες	ἐσφάγησαν	ἔν τε ταῖς καταδρομαῖς καὶ
[69, 6]	ὅτι τινὰ ὀργὴν τῷ κήρυκι	ἔσχεν,	ἀλλὰ καὶ ἐτίμησεν αὐτὸν ὅτι
[69, 23]	ἔτη εἴκοσι καὶ μῆνας ἕνδεκα.	ἐτάφη	δὲ πρὸς αὐτῷ τῷ ποταμῷ,
[69, 23]	καὶ οὐκέτι οὐδεὶς ἐν αὐτῷ	ἐτέθη.	οὗτος ἐμισήθη μὲν ὑπὸ τοῦ
[69, 8]	αὐτοῖς προσέταξεν. ἐν μὲν τῷ	ἔτει	ἐκείνῳ ταῦτά τε ἐγένετο καὶ
[69, 22]	προσηκούσαις ἐδωδαῖς καὶ ποτοῖς χρώμενος	ἐτελεύτησε,	λέγων καὶ βοῶν τὸ δημῶδες,
[69, 11]	ἐγεγόνει, καὶ ἐν τῇ Αἰγύπτῳ	ἐτελεύτησεν,	εἴτ´ οὖν ἐς τὸν Νεῖλον
[69, 15]	τῶν Ἰουδαίων πόλεμος ἐς τοῦτο	ἐτελεύτησεν,	ἕτερος δὲ ἐξ Ἀλανῶν (εἰσὶ
[69, 2]	ἐπιβεβουλευκότες αὐτῷ, οἱ δὲ ἐφ´	ἑτέροις	δή τισιν ἐγκλήμασιν, οἷα μεγάλα
[69, 12]	θεοῦ τόπον ναὸν τῷ Διὶ	ἕτερον	ἀντεγείραντος πόλεμος οὔτε μικρὸς οὔτ´
[69, 15]	Ἰουδαίων πόλεμος ἐς τοῦτο ἐτελεύτησεν,	ἕτερος	δὲ ἐξ Ἀλανῶν (εἰσὶ δὲ
[69, 16]	βουλευτὴς μήτ´ αὐτὸς μήτε δι´	ἑτέρου	τέλος τι μισθῶται. ἐς δὲ
[69, 2]	αἱ Παρθικαὶ ὀνομασθεῖσαι ἐπὶ πολλὰ	ἔτη	ἐγένοντο· ὕστερον γὰρ καὶ αὕτη,
[69, 23]	καὶ ἡμέρας ἐννεακαίδεκα, καὶ ἐμονάρχησεν	ἔτη	εἴκοσι καὶ μῆνας ἕνδεκα. ἐτάφη
[69, 19]	μὲν ἔτη τόσα, ζήσας δὲ	ἔτη	ἑπτά" ~Ἁδριανὸς δὲ φθόῃ τε
[69, 23]	ἰατροὶ βασιλέα ἀπώλεσαν. ~ἔζησε δὲ	ἔτη	μὲν δύο καὶ ἑξήκοντα μῆνας
[69, 19]	ἀφεθεὶς ἐν ἀγρῷ ἥσυχος ἐπτὰ	ἔτη	τὰ λοιπὰ τοῦ βίου διήγαγε,
[69, 19]	Σίμιλις ἐνταῦθα κεῖται βιοὺς μὲν	ἔτη	τόσα, ζήσας δὲ ἔτη ἑπτά"
[69, 16]	χρήματά τε πολλὰ καὶ σῖτον	ἐτήσιον	τήν τε Κεφαλληνίαν ὅλην τοῖς
[69, 19]	τῷ τε γὰρ Τραϊανῷ ἑκατονταρχοῦντα	ἔτι	αὐτὸν ἐσκαλέσαντί ποτε εἴσω πρὸ
[69, 22]	ἑαυτὸν ἀναχρήσασθαι, καίτοι τοὺς ἄλλους	ἔτι	καὶ τότε δυνάμενος· καὶ τέλος
[69, 21]	υἱὸν Κόμμοδον ἐσεποίησεν αὐτῷ καὶ	ἔτι	πρὸς τούτῳ Μᾶρκον Ἄννιον Οὐῆρον,
[69, 7]	ἔν τε ταῖς ἱπποδρομίαις αὐτοὺς	ἐτίμα.	καὶ οἴκαδε ἀνακομιζόμενος ἐν φορείῳ
[69, 9]	εἶδος μάχης, καὶ τοὺς μὲν	ἐτίμα	τοὺς δὲ ἐνουθέτει, πάντας δὲ
[69, 18]	Σίμιλις ἤστην, οἳ καὶ ἀνδριᾶσιν	ἐτιμήθησαν,	Τούρβων μὲν στρατηγικώτατος ἀνήρ, ὃς
[69, 6]	τῷ κήρυκι ἔσχεν, ἀλλὰ καὶ	ἐτίμησεν	αὐτὸν ὅτι τὴν δυσχέρειαν τοῦ
[69, 10]	τῆς ἀρχῆς ἐρώσης αὐτοῦ, διαφερόντως	ἐτίμησεν,	ὡς καὶ ἐπὶ ἡμέρας ἐννέα
[69, 11]	ψυχῆς πρὸς ἃ ἔπραττεν ἐδεῖτο)	ἐτίμησεν	ὡς καὶ πόλιν ἐν τῷ
[69, 13]	σταλείς. ὃς ἄντικρυς μὲν οὐδαμόθεν	ἐτόλμησε	τοῖς ἐναντίοις συμβαλεῖν, τό τε
[69, 12]	καὶ παρατάξει μὲν φανερᾷ οὐκ	ἐτόλμων	διακινδυνεῦσαι πρὸς τοὺς Ῥωμαίους, τὰ
[69, 4]	γράφε· τούτων γὰρ οὐδὲν ἐπίστασαι"	ἐτύγχανε	δὲ ἄρα τότε ἐκεῖνος τοιούτῳ
[69, 10]	τὴν Πλωτῖναν ἀποθανοῦσαν, δι´ ἧς	ἔτυχε	τῆς ἀρχῆς ἐρώσης αὐτοῦ, διαφερόντως
[69, 14]	καὶ οἱ παῖδες ὑμῶν ὑγιαίνετε,	εὖ	ἂν ἔχοι· ἐγὼ καὶ τὰ
[69, 4]	ἔργον γίγνεσθαι δύναται, ἤρετο εἰ	εὖ	ἔχοι τὸ κατασκεύασμα· ὁ δ´
[69, 2]	δυνάμενοι καὶ πλούτου καὶ δόξης	εὖ	ἥκοντες· ἐφ´ οἷς Ἁδριανὸς οὕτω
[69, 20]	ἐκείνου αὐτοκράτορα ὑμῖν, ὃν δίδωμι,	εὐγενῆ	πρᾷον εὔεικτον φρόνιμον, μήθ´ ὑπὸ
[69, 2]	ἔν τε αἰθρίᾳ καὶ ἐν	εὐδίᾳ	πολλῇ, ἐς τὴν ἀριστερὰν αὐτοῦ
[69, 20]	ὑμῖν, ὃν δίδωμι, εὐγενῆ πρᾷον	εὔεικτον	φρόνιμον, μήθ´ ὑπὸ νεότητος προπετὲς
[69, 4]	καίπερ ἀχθεσθείς σφισιν, ἐφείσατο, μηδεμίαν	εὔλογον	ὀλέθρου κατ´ αὐτῶν ἀφορμὴν λαβών·
[69, 17]	πλεῖστον νοσῶν, πολλάκις μὲν ἀποσβῆναι	εὐξάμενος,	πολλάκις δὲ καὶ ἀποκτανεῖν ἑαυτὸν
[69, 20]	ἁπάντων ἐξελεξάμην, οἷον οὐδ´ ἂν	εὔξασθαι	παῖδα ἠδυνήθην ἐμαυτῷ γενέσθαι· ἐπεὶ
[69, 20]	ἐκεῖνον τὸ δαιμόνιον ἡμῶν ἀφείλετο,	εὗρον	ἀντ´ ἐκείνου αὐτοκράτορα ὑμῖν, ὃν
[69, 22]	διά τε ἰσχὺν καὶ δι´	εὐτολμίαν	ἐκέχρητο, καὶ τὰ μὲν ἀπειλῶν
[69, 8]	ταῦτά τε ἐγένετο καὶ ὁ	Εὐφράτης	ὁ φιλόσοφος ἀπέθανεν ἐθελοντής, ἐπιτρέψαντος
[69, 17]	περὶ δὲ Ἁδριανοῦ τοσοῦτον μόνον	εὔχομαι,	ἵνα ἐπιθυμήσας ἀποθανεῖν μὴ δυνηθῇ"
[69, 2]	δῆθεν ἐπιβεβουλευκότες αὐτῷ, οἱ δὲ	ἐφ´	ἑτέροις δή τισιν ἐγκλήμασιν, οἷα
[69, 2]	πλούτου καὶ δόξης εὖ ἥκοντες·	ἐφ´	οἷς Ἁδριανὸς οὕτω τῶν λογοποιουμένων
[69, 8]	καὶ θηρία πολλὰ ἀπέκτεινεν, ὥστε	ἐφάπαξ	καὶ λέοντας ἑκατὸν καὶ λεαίνας
[69, 4]	τούτων μέν, καίπερ ἀχθεσθείς σφισιν,	ἐφείσατο,	μηδεμίαν εὔλογον ὀλέθρου κατ´ αὐτῶν
[69, 6]	δυσχέρειαν τοῦ κελεύσματος οὐκ ἐξέφησεν.	ἔφερε	γὰρ τὰ τοιαῦτα, καὶ οὐκ
[69, 7]	καὶ οἴκαδε ἀνακομιζόμενος ἐν φορείῳ	ἐφέρετο,	ὅπως μηδένα συνακολουθοῦντά οἱ ἐνοχλοίη.
[69, 19]	ποτε εἴσω πρὸ τῶν ἐπάρχων	ἔφη	αἰσχρόν ἐστι, Καῖσαρ, ἑκατοντάρχῳ σε
[69, 4]	ἐποιήθη· ἂν γὰρ αἱ θεαί"	ἔφη	ἐξαναστήσεσθαί τε καὶ ἐξελθεῖν ἐθελήσωσιν,
[69, 6]	σχολάζω" ἔπειτα ὡς ἐκείνη ἀνακραγοῦσα	ἔφη	καὶ μὴ βασίλευε" ἐπεστράφη τε
[69, 17]	δυναμένους ὀνομάσωσιν, εἶτ´ ὀλίγον ἐπισχὼν	ἔφη	ὅτι ἐννέα δέομαι μαθεῖν· τὸν
[69, 6]	ὑπὸ κηρύγματος σιγάζονται) ἐπειδὴ ἐσιώπησαν,	ἔφη	τοῦτ´ ἐθέλει" καὶ οὐχ ὅτι
[69, 17]	ἅμα ὅτι μὲν οὐδὲν ἀδικῶ"	ἔφη	ὑμεῖς ὦ θεοὶ ἴστε· περὶ
[69, 17]	ὡς καὶ ἀγανακτήσαντας ἐπὶ τούτῳ	ἐφόνευσε,	τὸν μὲν ἐνενηκοντούτην ὄντα τὸν
[69, 4]	οὔτε τὴν λύπην κατέσχεν, ἀλλ´	ἐφόνευσεν	αὐτόν. καὶ οὕτω γε τῇ
[69, 9]	τὰς οἰκήσεις τοὺς τρόπους, καὶ	ἐφορῶν	καὶ ἐξετάζων· καὶ πολλά γε
[69, 4]	Ῥώμῃ κατασκευάσαντα τὸ μὲν πρῶτον	ἐφυγάδευσεν,	ἔπειτα δὲ καὶ ἀπέκτεινε, λόγῳ
[69, 16]	τε Κεφαλληνίαν ὅλην τοῖς Ἀθηναίοις	ἐχαρίσατο.	ἐνομοθέτησε δὲ ἄλλα τε πολλά,
[69, 11]	καὶ ἱερουργηθείς, ὡς ἡ ἀλήθεια	ἔχει·	τά τε γὰρ ἄλλα περιεργότατος
[69, 3]	ἀτελείας ἣν ἐν τῇ πατρίδι	ἔχειν	ἠξίου δικάσασθαι, ὑποτοπήσας καὶ ἐλαττωθήσεσθαι
[69, 14]	παῖδες ὑμῶν ὑγιαίνετε, εὖ ἂν	ἔχοι·	ἐγὼ καὶ τὰ στρατεύματα ὑγιαίνομεν"
[69, 4]	γίγνεσθαι δύναται, ἤρετο εἰ εὖ	ἔχοι	τὸ κατασκεύασμα· ὁ δ´ ἀντεπέστειλε
[69, 1]	τε ὄντα καὶ δύναμιν πολλὴν	ἔχοντα	ἀπέδειξαν. ὁ γὰρ πατήρ μου
[69, 7]	ἄλλοι οἱ περὶ τοὺς αὐτοκράτορας	ἔχοντες	ποιεῖν εἰώθασι. ~ταῦτα περί γε
[69, 14]	δικαίου καὶ φρονίμου καὶ ἀξίωμα	ἔχοντος	δεομένην· ἃ πάντα ἐν ἐκείνῳ
[69, 23]	εἴ τέ τινα τῶν τέκνα	ἐχόντων	ὀφλῆσαι πάντως τι ἔδει, ἀλλ´
[69, 4]	μετέωρον αὐτὸν καὶ ὑπεκκεκενωμένον γενέσθαι	ἐχρῆν,	ἵν´ ἔς τε τὴν ἱερὰν
[69, 10]	οὐδὲ γὰρ ἔξω τῆς Ῥώμης	ἐχρήσατό	ποτε αὐτῇ. τὴν δὲ πατρίδα
[69, 14]	γράφων πρὸς τὴν βουλὴν οὐκ	ἐχρήσατο	τῷ προοιμίῳ τῷ συνήθει τοῖς
[69, 20]	τῆς πολλῆς τοῦ αἵματος ῥύσεως	ἐχρῆτο,	καὶ ἀπ´ αὐτῆς καὶ ὑδρωπίασεν.
[69, 9]	σκληρᾷ τε πανταχοῦ τῇ διαίτῃ	ἐχρῆτο,	καὶ ἐβάδιζεν ἢ καὶ ἵππευε
[69, 3]	καταλέλοιπε. φιλοτιμίᾳ τε γὰρ ἀπλήστῳ	ἐχρῆτο,	καὶ κατὰ τοῦτο καὶ τἆλλα
[69, 11]	καὶ μαντείαις μαγγανείαις τε παντοδαπαῖς	ἐχρῆτο.	καὶ οὕτω γε τὸν Ἀντίνοον,
[69, 7]	καὶ ταῖς οἰκίαις αὐτῶν ἡδέως	ἐχρῆτο·	ὅθεν καὶ εἰκόνας πολλοῖς μὲν
[69, 9]	τρεπόμενοι δὲ ἐπὶ σφᾶς αὐτοὺς	ἐχρῶντο	αὐτῷ διαιτητῇ τῶν πρὸς ἀλλήλους
[69, 17]	γὰρ ἕνα, τοῦτ´ ἔστι Σερουιανόν,	ἔχω"	~γεγόνασι δὲ καὶ ἄλλοι τότε
[69, 12]	ὅπως ἀναφυγάς τε ὁπόταν βιασθῶσιν	ἔχωσι	καὶ παρ´ ἀλλήλους ὑπὸ γῆν
[69, 18]	καὶ ἠσπάσατο, οὔτι γε τῷ	ἑωθινῷ	προσρήματι τῷ χαῖρε, ἀλλὰ τῷ