Livre, Chap.
[69, 22]	οὐκ ἐξουσίᾳ, ὅτι μὴ οἷός	τ´	ἦν ἑαυτὸν ἀναχρήσασθαι, καίτοι τοὺς
[69, 3]	τοῦτο καὶ τἆλλα πάντα καὶ	τὰ	βραχύτατα ἐπετήδευε· καὶ γὰρ ἔπλασσε
[69, 14]	καὶ φρούρια μὲν αὐτῶν πεντήκοντα	τά	γε ἀξιολογώτατα, κῶμαι δὲ ἐνακόσιαι
[69, 7]	πολλαχόθι, ἀπὸ βήματος, ὥστε δημοσιεύεσθαι	τὰ	γιγνόμενα. καὶ τοῖς ὑπάτοις ἔστιν
[69, 9]	μὲν ἐς ἐπικαιροτέρους τόπους μεθίστη,	τὰ	δὲ ἔπαυε, τὰ δὲ προσκαθίστατο,
[69, 13]	τοὺς Ῥωμαίους τὰ μὲν λάθρᾳ	τὰ	δὲ καὶ φανερῶς ἐνεδείκνυντο, πολλοί
[69, 15]	δώροις ὑπὸ τοῦ Οὐολογαίσου πεισθέντων,	τὰ	δὲ καὶ Φλάουιον Ἀρριανὸν τὸν
[69, 9]	τόπους μεθίστη, τὰ δὲ ἔπαυε,	τὰ	δὲ προσκαθίστατο, αὐτὸς πάντα ἁπλῶς,
[69, 12]	ἐτόλμων διακινδυνεῦσαι πρὸς τοὺς Ῥωμαίους,	τὰ	δὲ τῆς χώρας ἐπίκαιρα κατελάμβανον
[69, 2]	ἄν τι αὐτός ποτε ἀξιώσῃ.	τὰ	δὲ τοῦ Τραϊανοῦ ὀστᾶ ἐν
[69, 22]	καὶ τὰ μὲν ἀπειλῶν αὐτῷ	τὰ	δὲ ὑπισχνούμενος ἠνάγκασεν αὐτὸν ἐπαγγείλασθαι
[69, 12]	πλὴν καθ´ ὅσον τὰ ὅπλα	τὰ	ἐπιταχθέντα σφίσιν ἧττον ἐπιτήδεια ἐξεπίτηδες
[69, 9]	περιβόλους καὶ χαρακώματα, ἀλλὰ καὶ	τὰ	ἴδια ἑνὸς ἑκάστου, καὶ τῶν
[69, 14]	μὲν διήγαγε καὶ διῴκησε καὶ	τὰ	ἴδια καὶ τὰ κοινὰ αὐτῶν
[69, 12]	οὐδεμίαν τιμὴν ἔνειμεν ~ἐς δὲ	τὰ	Ἱεροσόλυμα πόλιν αὐτοῦ ἀντὶ τῆς
[69, 8]	εἰπεῖν, προείρηκα· λέξω δὲ καὶ	τὰ	καθ´ ἕκαστον, ὅσα ἀναγκαῖόν ἐστι
[69, 1]	Ἀπρωνιανός, τῆς Κιλικίας ἄρξας, πάντα	τὰ	κατ´ αὐτὸν ἐμεμαθήκει σαφῶς, ἔλεγε
[69, 14]	διῴκησε καὶ τὰ ἴδια καὶ	τὰ	κοινὰ αὐτῶν οὕτως ὥσθ´ ἡμᾶς
[69, 9]	αὐτὸς πάντα ἁπλῶς, οὐχ ὅπως	τὰ	κοινὰ τῶν στρατοπέδων, ὅπλα λέγω
[69, 19]	ἐν ἀγρῷ ἥσυχος ἐπτὰ ἔτη	τὰ	λοιπὰ τοῦ βίου διήγαγε, καὶ
[69, 20]	Ἀντωνῖνον τουτονί· ὃν εἰ καὶ	τὰ	μάλιστα οἶδα ἀπραγμονέστατόν τε ἀνδρῶν
[69, 7]	καὶ διὰ τοῦ βουλευτηρίου πάντα	τὰ	μεγάλα καὶ ἀναγκαιότατα, καὶ ἐδίκαζε
[69, 22]	καὶ δι´ εὐτολμίαν ἐκέχρητο, καὶ	τὰ	μὲν ἀπειλῶν αὐτῷ τὰ δὲ
[69, 15]	Καππαδοκίας ἁψάμενος, ἔπειτα τῶν Ἀλανῶν	τὰ	μὲν δώροις ὑπὸ τοῦ Οὐολογαίσου
[69, 9]	φρούρια καὶ τὰ τείχη περισκοπῶν	τὰ	μὲν ἐς ἐπικαιροτέρους τόπους μεθίστη,
[69, 13]	πολλὰ κακὰ ἐς τοὺς Ῥωμαίους	τὰ	μὲν λάθρᾳ τὰ δὲ καὶ
[69, 4]	εἴη καὶ ἐς τὸ κοῖλον	τὰ	μηχανήματα ἐσδέχοιτο, ὥστε καὶ ἀφανῶς
[69, 11]	δὲ ἐς τὴν Ἑλλάδα ἐπώπτευσε	τὰ	μυστήρια. διὰ δὲ τῆς Ἰουδαίας
[69, 12]	Ἁδριανοῦ ἡσύχαζον, πλὴν καθ´ ὅσον	τὰ	ὅπλα τὰ ἐπιταχθέντα σφίσιν ἧττον
[69, 8]	γὰρ ἐς τὴν Ῥώμην ἀφῆκε	τὰ	ὀφειλόμενα τῷ τε βασιλικῷ καὶ
[69, 20]	κατὰ τοὺς νόμους, ἡγεμονευκότα κατὰ	τὰ	πάτρια, ὥστε μήτε τι ἀγνοεῖν
[69, 18]	ἀμέλει καὶ Κορνήλιος Φρόντων ὁ	τὰ	πρῶτα τῶν τότε Ῥωμαίων ἐν
[69, 14]	εὖ ἂν ἔχοι· ἐγὼ καὶ	τὰ	στρατεύματα ὑγιαίνομεν" τὸν δὲ Σεουῆρον
[69, 2]	Ἁδριανὸς ἐν ἐπιστολῇ τινι ἔγραψε	τά	τε ἄλλα μεγαλοφρονησάμενος, καὶ ἐπομόσας
[69, 1]	αὐτὸν ἐμεμαθήκει σαφῶς, ἔλεγε δὲ	τά	τε ἄλλα ὡς ἕκαστα, καὶ
[69, 18]	ὡς εἷς τῶν πολλῶν διεβίω.	τά	τε γὰρ ἄλλα καὶ τὴν
[69, 11]	ἱερουργηθείς, ὡς ἡ ἀλήθεια ἔχει·	τά	τε γὰρ ἄλλα περιεργότατος Ἁδριανός,
[69, 16]	αὐτὸ ἀπὸ Ἰνδίας κομισθέντα ἀνέθηκε·	τά	τε Διονύσια, τὴν μεγίστην παρ´
[69, 5]	τὴν ἑκάστου χρείαν ἐποίει. καὶ	τά	τε στρατιωτικὰ ἀκριβέστατα ἤσκησεν, ὥστ´
[69, 9]	καὶ πάντα τὰ φρούρια καὶ	τὰ	τείχη περισκοπῶν τὰ μὲν ἐς
[69, 6]	κελεύσματος οὐκ ἐξέφησεν. ἔφερε γὰρ	τὰ	τοιαῦτα, καὶ οὐκ ἠγανάκτει εἴ
[69, 9]	καὶ κατεκόσμησεν ὥστε καὶ νῦν	τὰ	τότε ὑπ´ αὐτοῦ ταχθέντα νόμον
[69, 4]	τὸ ᾠδεῖον τό τε γυμνάσιον,	τὰ	τοῦ Τραϊανοῦ ποιήματα, ἐν τῇ
[69, 9]	τὰς πόλεις ἐπισκεπτόμενος, καὶ πάντα	τὰ	φρούρια καὶ τὰ τείχη περισκοπῶν
[69, 20]	οἴκαδε, καὶ κατακείμενος εἶπεν αὐτοῖς	τάδε·	ἐμοί, ὦ ἄνδρες φίλοι, γόνον
[69, 16]	τό τε Ὀλύμπιον τὸ ἐν	ταῖς	Ἀθήναις, ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς
[69, 1]	πρὸς τὴν βουλὴν γραμμάτων αὐτοῦ·	ταῖς	γὰρ ἐπιστολαῖς οὐκ αὐτὸς ἀλλ´
[69, 8]	μὲν τοῖς ἀνδράσι χωρὶς δὲ	ταῖς	γυναιξὶ διέρριψε· καὶ γὰρ καὶ
[69, 5]	εἰπεῖν ἐπεκούρησε, ταῖς μὲν ὕδωρ	ταῖς	δὲ λιμένας σῖτόν τε καὶ
[69, 7]	ὅτε δικάζουσι συνεγίγνετο, ἔν τε	ταῖς	ἱπποδρομίαις αὐτοὺς ἐτίμα. καὶ οἴκαδε
[69, 14]	πεντήκοντα μυριάδες ἐσφάγησαν ἔν τε	ταῖς	καταδρομαῖς καὶ ταῖς μάχαις (τῶν
[69, 9]	ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς χιόσι	ταῖς	Κελτικαῖς καὶ ἐν τοῖς καύμασι
[69, 14]	ἔν τε ταῖς καταδρομαῖς καὶ	ταῖς	μάχαις (τῶν τε γὰρ λιμῷ
[69, 5]	πάσαις δὲ ὡς εἰπεῖν ἐπεκούρησε,	ταῖς	μὲν ὕδωρ ταῖς δὲ λιμένας
[69, 22]	κατὰ τὴν δίαιταν ἀπέσχετο, καὶ	ταῖς	μὴ προσηκούσαις ἐδωδαῖς καὶ ποτοῖς
[69, 7]	συνακολουθοῦντά οἱ ἐνοχλοίη. ἐν δὲ	ταῖς	μήτε ἱεραῖς μήτε δημοσίοις ἡμέραις
[69, 7]	συνδιῃτᾶτο, τοῖς τε ἀγροῖς καὶ	ταῖς	οἰκίαις αὐτῶν ἡδέως ἐχρῆτο· ὅθεν
[69, 23]	αὐτῷ τινων ἀρκοῦν νομίζειν τὸ	ταῖς	πατρίσιν αὐτῶν αὐτὸ τοῦτο γράψαι,
[69, 9]	ῥίγει ἐκαλύφθη, ἀλλὰ καὶ ἐν	ταῖς	χιόσι ταῖς Κελτικαῖς καὶ ἐν
[69, 7]	ἀναγκαῖον εἴη, ἵνα μὴ πάνυ	ταλαιπωροῖντο.	ἀεί τε περὶ ἑαυτὸν καὶ
[69, 23]	μὲν ὑπὸ τοῦ δήμου, καίτοι	τἆλλα	ἄριστα αὐτῶν ἄρξας, διά τε
[69, 3]	ἐχρῆτο, καὶ κατὰ τοῦτο καὶ	τἆλλα	πάντα καὶ τὰ βραχύτατα ἐπετήδευε·
[69, 19]	δὴ Σίμιλις ἡλικίᾳ μὲν καὶ	τάξει	προήκων αὐτοῦ ἐν τρόποις οὐδενὸς
[69, 5]	καὶ τῷ μήτε τινὰ πόλεμον	ταράξαι	καὶ τοὺς ὄντας παῦσαι, μήτε
[69, 15]	βουλευτήριον ἐσήγαγε, καὶ παρ´ αὐτοῦ	τὰς	ἀποκρίσεις ποιήσασθαι ἐπιτραπεὶς συνέγραψέ τε
[69, 3]	πρὸς τὸν Ἀουίδιον Ἡλιόδωρον, τὸν	τὰς	ἐπιστολὰς αὐτοῦ διαγαγόντα, εἰπεῖν λέγεται
[69, 22]	Ἰάζυγα, ᾧ αἰχμαλώτῳ γενομένῳ πρὸς	τὰς	θήρας διά τε ἰσχὺν καὶ
[69, 10]	ὅμως οὐκ εἶδε. περὶ μέντοι	τὰς	θήρας ἐσπουδακέναι λέγεται· καὶ γὰρ
[69, 10]	προσηκόντων κατέλιπε. τῆς δὲ περὶ	τὰς	θήρας σπουδῆς αὐτοῦ καὶ ὁ
[69, 4]	παραλαλήσαντί τι ὅτι ἄπελθε καὶ	τὰς	κολοκύντας γράφε· τούτων γὰρ οὐδὲν
[69, 9]	τῶν ἀρχόντων αὐτῶν, τοὺς βίους	τὰς	οἰκήσεις τοὺς τρόπους, καὶ ἐφορῶν
[69, 10]	καὶ θέατρα καὶ ἀγῶνας, περιπορευόμενος	τὰς	πόλεις, ἄνευ τῆς βασιλικῆς μέντοι
[69, 14]	λύκοι ὕαιναί τε πολλαὶ ἐς	τὰς	πόλεις αὐτῶν ἐσέπιπτον ὠρυόμεναι. πολλοὶ
[69, 9]	ἐπαρχίαν, τάς τε χώρας καὶ	τὰς	πόλεις ἐπισκεπτόμενος, καὶ πάντα τὰ
[69, 5]	μήτ´ ἀπειθεῖν μήτε ὑβρίζειν, καὶ	τὰς	πόλεις τάς τε συμμαχίδας καὶ
[69, 5]	μήτε ὑβρίζειν, καὶ τὰς πόλεις	τάς	τε συμμαχίδας καὶ τὰς ὑπηκόους
[69, 9]	ἄλλην ἀπ´ ἄλλης διαπορευόμενος ἐπαρχίαν,	τάς	τε χώρας καὶ τὰς πόλεις
[69, 23]	ἡ γερουσία ἐπὶ πολὺ ἀντέσχε,	τὰς	τιμὰς μὴ ψηφίσασθαι ἐθέλουσα, καὶ
[69, 23]	τὸν ἀριθμὸν τῶν παίδων καὶ	τὰς	τιμωρίας αὐτῶν ἐπεκούφιζεν. οὐ μέντοι
[69, 5]	πόλεις τάς τε συμμαχίδας καὶ	τὰς	ὑπηκόους μεγαλοπρεπέστατα ὠφέλησε. πολλὰς μὲν
[69, 12]	γῆν διαφοιτῶντες λανθάνωσι, διατιτράντες ἄνω	τὰς	ὑπογείους ὁδοὺς ἵνα καὶ ἄνεμον
[69, 2]	ἐπεποίητο, διεβλήθη, καὶ ὀλίγου διὰ	ταῦτ´	οὐδὲ ἐς τοὺς ἥρωας ἀνεγράφη.
[69, 21]	ἐπὶ πλεῖστον καὶ τοὺς μετὰ	ταῦτα	αὐταρχήσοντας ἀποδεῖξαι. ἦν δὲ οὗτος
[69, 4]	καὶ ἐξελθεῖν ἐθελήσωσιν, οὐ δυνηθήσονται"	ταῦτα	γὰρ ἄντικρυς αὐτοῦ γράψαντος καὶ
[69, 11]	διὰ δὲ τῆς Ἰουδαίας μετὰ	ταῦτα	ἐς Αἴγυπτον παριὼν καὶ ἐνήγισε
[69, 8]	τοὺς αὐτοκράτορας ἔχοντες ποιεῖν εἰώθασι.	~ταῦτα	περί γε τοῦ τρόπου, ὡς
[69, 5]	πρότερον ἠπίσταντο. ~ᾐτιῶντο μὲν δὴ	ταῦτά	τε αὐτοῦ καὶ τὸ πάνυ
[69, 8]	ἐν μὲν τῷ ἔτει ἐκείνῳ	ταῦτά	τε ἐγένετο καὶ ὁ Εὐφράτης
[69, 11]	καὶ τότε πρῶτον ἀναπεφηνέναι. διὰ	ταῦτά	τε οὖν ἐσκώπτετο, καὶ ὅτι
[69, 10]	γὰρ καὶ τὴν κλεῖν ἐν	ταύταις	κατέαξε καὶ τὸ σκέλος μικροῦ
[69, 3]	διδάσκαλός μου ὄναρ τῆς νυκτὸς	ταύτης	ἐπιστάς μοι ἐκέλευσε λειτουργεῖν τῇ
[69, 14]	τοῖς σεβασμίοις οὗτοι ἄγουσιν, ἀπὸ	ταὐτομάτου	διελύθη τε καὶ συνέπεσε, καὶ
[69, 10]	ἐστιν· ἀποθανόντι γὰρ αὐτῷ καὶ	τάφον	κατεσκεύασε καὶ στήλην ἔστησε καὶ
[69, 9]	ὅπλα λέγω καὶ μηχανὰς καὶ	τάφρους	καὶ περιβόλους καὶ χαρακώματα, ἀλλὰ
[69, 22]	ὑγροῦ, πάλιν δ´ αὐτοῦ διὰ	ταχέος	ἐπίμπλατο. ἐπεὶ οὖν πρὸς τὸ
[69, 9]	νῦν τὰ τότε ὑπ´ αὐτοῦ	ταχθέντα	νόμον σφίσι τῆς στρατείας εἶναι.
[69, 7]	καὶ ἑορτάζουσί σφισι συνδιῃτᾶτο, τοῖς	τε	ἀγροῖς καὶ ταῖς οἰκίαις αὐτῶν
[69, 2]	πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔν	τε	αἰθρίᾳ καὶ ἐν εὐδίᾳ πολλῇ,
[69, 22]	τότε δυνάμενος· καὶ τέλος τῆς	τε	ἀκριβείας τῆς κατὰ τὴν δίαιταν
[69, 2]	ἐν ἐπιστολῇ τινι ἔγραψε τά	τε	ἄλλα μεγαλοφρονησάμενος, καὶ ἐπομόσας μήτε
[69, 1]	ἐμεμαθήκει σαφῶς, ἔλεγε δὲ τά	τε	ἄλλα ὡς ἕκαστα, καὶ ὅτι
[69, 5]	δὲ αὐτὰ καὶ ἀνελάμβανε τῇ	τε	ἄλλῃ ἐπιμελείᾳ καὶ προνοίᾳ καὶ
[69, 13]	δὲ καὶ φανερῶς ἐνεδείκνυντο, πολλοί	τε	ἄλλοι καὶ τῶν ἀλλοφύλων ἐπιθυμίᾳ
[69, 3]	τοὺς σοφιστὰς καταλύειν ἐπεχείρει τοῖς	τε	ἄλλοις καὶ μάλιστα τῷ τοὺς
[69, 20]	καὶ τὰ μάλιστα οἶδα ἀπραγμονέστατόν	τε	ἀνδρῶν ὄντα καὶ πόρρω τοιαύτης
[69, 1]	τοῦ Τραϊανοῦ ἄπαιδος μεταλλάξαντος ὅ	τε	Ἀττιανὸς πολίτης αὐτοῦ ὢν καὶ
[69, 15]	τὰς ἀποκρίσεις ποιήσασθαι ἐπιτραπεὶς συνέγραψέ	τε	αὐτὰς καὶ ἀνέγνω σφίσιν. ~Ἁδριανὸς
[69, 5]	ἠπίσταντο. ~ᾐτιῶντο μὲν δὴ ταῦτά	τε	αὐτοῦ καὶ τὸ πάνυ ἀκριβὲς
[69, 9]	καὶ μετερρύθμισε καὶ μετεσκεύασεν. ἐγύμναζέ	τε	αὐτοὺς πρὸς πᾶν εἶδος μάχης,
[69, 19]	ἔλαβε καὶ λαβὼν ἐξίστατο, μόλις	τε	ἀφεθεὶς ἐν ἀγρῷ ἥσυχος ἐπτὰ
[69, 8]	Ῥώμην ἀφῆκε τὰ ὀφειλόμενα τῷ	τε	βασιλικῷ καὶ τῷ δημοσίῳ τῷ
[69, 18]	εἷς τῶν πολλῶν διεβίω. τά	τε	γὰρ ἄλλα καὶ τὴν ἡμέραν
[69, 11]	ὡς ἡ ἀλήθεια ἔχει· τά	τε	γὰρ ἄλλα περιεργότατος Ἁδριανός, ὥσπερ
[69, 3]	ἔπεσι ποιήματα παντοδαπὰ καταλέλοιπε. φιλοτιμίᾳ	τε	γὰρ ἀπλήστῳ ἐχρῆτο, καὶ κατὰ
[69, 14]	καταδρομαῖς καὶ ταῖς μάχαις (τῶν	τε	γὰρ λιμῷ καὶ νόσῳ καὶ
[69, 9]	πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους διεγένετο· τήν	τε	γὰρ παρασκευὴν αὐτοῦ ὁρῶντες, καὶ
[69, 19]	καὶ ἐξ ὀλιγιστῶν τεκμήρασθαι. τῷ	τε	γὰρ Τραϊανῷ ἑκατονταρχοῦντα ἔτι αὐτὸν
[69, 4]	ἀγορὰν καὶ τὸ ᾠδεῖον τό	τε	γυμνάσιον, τὰ τοῦ Τραϊανοῦ ποιήματα,
[69, 16]	ἀπὸ Ἰνδίας κομισθέντα ἀνέθηκε· τά	τε	Διονύσια, τὴν μεγίστην παρ´ αὐτοῖς
[69, 3]	τὸν Φαουωρῖνον τὸν Γαλάτην τόν	τε	Διονύσιον τὸν Μιλήσιον τοὺς σοφιστὰς
[69, 8]	μὲν τῷ ἔτει ἐκείνῳ ταῦτά	τε	ἐγένετο καὶ ὁ Εὐφράτης ὁ
[69, 9]	Αἰγυπτιακοῖς γυμνῇ αὐτῇ περιῄει. συνελόντι	τε	εἰπεῖν, οὕτω καὶ τῷ ἔργῳ
[69, 20]	ἔτη ἑπτά" ~Ἁδριανὸς δὲ φθόῃ	τε	ἐκ τῆς πολλῆς τοῦ αἵματος
[69, 19]	τὴν τῶν δορυφόρων ἀρχὴν ἄκων	τε	ἔλαβε καὶ λαβὼν ἐξίστατο, μόλις
[69, 13]	Ῥωμαῖοι ἐποιοῦντο· ἐπεὶ δ´ ἥ	τε	Ἰουδαία πᾶσα ἐκεκίνητο, καὶ οἱ
[69, 22]	γενομένῳ πρὸς τὰς θήρας διά	τε	ἰσχὺν καὶ δι´ εὐτολμίαν ἐκέχρητο,
[69, 20]	ἐγκαταλειφθῆναι ὑπὸ τοῦ αἵματος πολλοῦ	τε	καὶ ἀθρόου ἐκπεσόντος, συνεκάλεσε τοὺς
[69, 4]	γὰρ αἱ θεαί" ἔφη ἐξαναστήσεσθαί	τε	καὶ ἐξελθεῖν ἐθελήσωσιν, οὐ δυνηθήσονται"
[69, 5]	ὕδωρ ταῖς δὲ λιμένας σῖτόν	τε	καὶ ἔργα καὶ χρήματα καὶ
[69, 5]	δήμοις καὶ ἰδιώταις καὶ βουλευταῖς	τε	καὶ ἱππεῦσι, χαρίσασθαι. οὐδὲ γὰρ
[69, 2]	ἐν τῇ ἀρχῇ φονευθέντες Πάλμας	τε	καὶ Κέλσος Νιγρῖνός τε καὶ
[69, 6]	ἔφη καὶ μὴ βασίλευε" ἐπεστράφη	τε	καὶ λόγον αὐτῇ ἔδωκεν. ~ἔπραττε
[69, 2]	Πάλμας τε καὶ Κέλσος Νιγρῖνός	τε	καὶ Λούσιος ἦσαν, οἱ μὲν
[69, 8]	ἑκκαιδεκαετῆ ὁρίσας χρόνον ἀφ´ οὗ	τε	καὶ μέχρις οὗ τηρηθήσεσθαι τοῦτ´
[69, 14]	τοῖς αὐτοκράτορσιν, ὅτι εἰ αὐτοί	τε	καὶ οἱ παῖδες ὑμῶν ὑγιαίνετε,
[69, 18]	ἄριστοι ἄνδρες, ὧν ἐπιφανέστατοι Τούρβων	τε	καὶ Σίμιλις ἤστην, οἳ καὶ
[69, 14]	οὗτοι ἄγουσιν, ἀπὸ ταὐτομάτου διελύθη	τε	καὶ συνέπεσε, καὶ λύκοι ὕαιναί
[69, 7]	οὔθ´ ὧν ἔπραττεν, οἷα οἵ	τε	Καισάρειοι καὶ οἱ ἄλλοι οἱ
[69, 15]	ἐλύπησε, τῆς δ´ Ἀρμενίας τῆς	τε	Καππαδοκίας ἁψάμενος, ἔπειτα τῶν Ἀλανῶν
[69, 16]	πολλὰ καὶ σῖτον ἐτήσιον τήν	τε	Κεφαλληνίαν ὅλην τοῖς Ἀθηναίοις ἐχαρίσατο.
[69, 21]	ἦν ἄπαις ἀρρένων παίδων, τόν	τε	Κομμόδου υἱὸν Κόμμοδον ἐσεποίησεν αὐτῷ
[69, 16]	ἀνέγνω σφίσιν. ~Ἁδριανὸς δὲ τό	τε	Ὀλύμπιον τὸ ἐν ταῖς Ἀθήναις,
[69, 1]	Πλωτῖνα ἐξ ἐρωτικῆς φιλίας, πλησίον	τε	ὄντα καὶ δύναμιν πολλὴν ἔχοντα
[69, 12]	καὶ τείχεσιν ἐκρατύνοντο, ὅπως ἀναφυγάς	τε	ὁπόταν βιασθῶσιν ἔχωσι καὶ παρ´
[69, 11]	καὶ τέλος ἀστέρα τινὰ αὐτός	τε	ὁρᾶν ὡς καὶ τοῦ Ἀντινόου
[69, 11]	τότε πρῶτον ἀναπεφηνέναι. διὰ ταῦτά	τε	οὖν ἐσκώπτετο, καὶ ὅτι Παυλίνῃ
[69, 7]	δὲ ἐν τῇ ἀγορᾷ τῷ	τε	Πανθείῳ καὶ ἄλλοθι πολλαχόθι, ἀπὸ
[69, 9]	καὶ ὁρῶντες αὐτὸν ὠφελοῖντο, σκληρᾷ	τε	πανταχοῦ τῇ διαίτῃ ἐχρῆτο, καὶ
[69, 11]	εἶπον, ἐγένετο, καὶ μαντείαις μαγγανείαις	τε	παντοδαπαῖς ἐχρῆτο. καὶ οὕτω γε
[69, 7]	συσσίτιον παντοδαπῶν λόγων πλῆρες. τούς	τε	πάνυ νοσοῦντας φίλους ἐπεσκέπτετο, καὶ
[69, 7]	ἵνα μὴ πάνυ ταλαιπωροῖντο. ἀεί	τε	περὶ ἑαυτὸν καὶ ἐν τῇ
[69, 5]	καὶ τὸ πάνυ ἀκριβὲς τό	τε	περίεργον καὶ τὸ πολύπραγμον· ἐθεράπευε
[69, 13]	ἐτόλμησε τοῖς ἐναντίοις συμβαλεῖν, τό	τε	πλῆθος καὶ τὴν ἀπόγνωσιν αὐτῶν
[69, 16]	Ἀθηναίοις ἐχαρίσατο. ἐνομοθέτησε δὲ ἄλλα	τε	πολλά, καὶ ἵνα μηδεὶς βουλευτὴς
[69, 16]	ἀγῶνα ἐπ´ αὐτῷ κατεστήσατο, χρήματά	τε	πολλὰ καὶ σῖτον ἐτήσιον τήν
[69, 14]	καὶ συνέπεσε, καὶ λύκοι ὕαιναί	τε	πολλαὶ ἐς τὰς πόλεις αὐτῶν
[69, 4]	γὰρ τοῦ τῆς Ἀφροδίτης τῆς	τε	Ῥώμης ναοῦ τὸ διάγραμμα αὐτῷ
[69, 16]	τῇ ἐπιχωρίῳ λαμπρῶς ἐπετέλεσε. τόν	τε	σηκὸν τὸν ἑαυτοῦ, τὸ Πανελλήνιον
[69, 5]	ἑκάστου χρείαν ἐποίει. καὶ τά	τε	στρατιωτικὰ ἀκριβέστατα ἤσκησεν, ὥστ´ ἰσχύοντα
[69, 5]	ὑβρίζειν, καὶ τὰς πόλεις τάς	τε	συμμαχίδας καὶ τὰς ὑπηκόους μεγαλοπρεπέστατα
[69, 1]	καὶ ἀδελφιδῆν αὐτοῦ ἐγεγαμήκει, τό	τε	σύμπαν συνῆν αὐτῷ καὶ συνδιῃτᾶτο,
[69, 1]	συνῆν αὐτῷ καὶ συνδιῃτᾶτο, τῇ	τε	Συρίᾳ ἐπὶ τῷ Παρθικῷ πολέμῳ
[69, 7]	ἔστιν ὅτε δικάζουσι συνεγίγνετο, ἔν	τε	ταῖς ἱπποδρομίαις αὐτοὺς ἐτίμα. καὶ
[69, 14]	καὶ πεντήκοντα μυριάδες ἐσφάγησαν ἔν	τε	ταῖς καταδρομαῖς καὶ ταῖς μάχαις
[69, 12]	αὐτῇ ἱδρυθῆναι, παρόντος μὲν ἔν	τε	τῇ Αἰγύπτῳ καὶ αὖθις ἐν
[69, 18]	ὑπέσχετο δικάζειν αὐτὸν ἤδη, ἔν	τε	τῇ στολῇ τῇ δειπνίτιδι, ὥσπερ
[69, 4]	ὑπεκκεκενωμένον γενέσθαι ἐχρῆν, ἵν´ ἔς	τε	τὴν ἱερὰν ὁδὸν ἐκφανέστερος ἐξ
[69, 21]	προετίμησε δὲ τὸν Οὐῆρον διά	τε	τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ διὰ
[69, 2]	ἀρίστων ἀνδρῶν, οὓς ἐν ἀρχῇ	τε	τῆς ἡγεμονίας καὶ πρὸς τῇ
[69, 11]	οἱ μυθολογούντων ἡδέως ἤκουεν ἔκ	τε	τῆς ψυχῆς τοῦ Ἀντινόου ὄντως
[69, 23]	ὅτι αὐτῷ οὐκ ἀρέσκουσιν. εἴ	τέ	τινα τῶν τέκνα ἐχόντων ὀφλῆσαι
[69, 8]	οὗ τηρηθήσεσθαι τοῦτ´ ἔμελλεν. ἔν	τε	τοῖς ἑαυτοῦ γενεθλίοις προῖκα τῷ
[69, 4]	κατασκεύασμα· ὁ δ´ ἀντεπέστειλε περί	τε	τοῦ ναοῦ {καὶ} ὅτι καὶ
[69, 23]	τἆλλα ἄριστα αὐτῶν ἄρξας, διά	τε	τοὺς πρώτους καὶ τοὺς τελευταίους
[69, 2]	δὲ ἐν τῇ τελευτῇ Σερουιανός	τε	ὑπῆρχον καὶ ὁ ἔγγονος αὐτοῦ
[69, 9]	ἀπ´ ἄλλης διαπορευόμενος ἐπαρχίαν, τάς	τε	χώρας καὶ τὰς πόλεις ἐπισκεπτόμενος,
[69, 12]	ἐπίκαιρα κατελάμβανον καὶ ὑπονόμοις καὶ	τείχεσιν	ἐκρατύνοντο, ὅπως ἀναφυγάς τε ὁπόταν
[69, 9]	πάντα τὰ φρούρια καὶ τὰ	τείχη	περισκοπῶν τὰ μὲν ἐς ἐπικαιροτέρους
[69, 19]	ἔξεστι δὲ καὶ ἐξ ὀλιγιστῶν	τεκμήρασθαι.	τῷ τε γὰρ Τραϊανῷ ἑκατονταρχοῦντα
[69, 23]	ἀρέσκουσιν. εἴ τέ τινα τῶν	τέκνα	ἐχόντων ὀφλῆσαι πάντως τι ἔδει,
[69, 23]	τε τοὺς πρώτους καὶ τοὺς	τελευταίους	φόνους ἅτε καὶ ἀδίκως καὶ
[69, 2]	αὐτούς. οἱ δὲ ἐν τῇ	τελευτῇ	Σερουιανός τε ὑπῆρχον καὶ ὁ
[69, 2]	τῆς ἡγεμονίας καὶ πρὸς τῇ	τελευτῇ	τοῦ βίου ἐπεποίητο, διεβλήθη, καὶ
[69, 4]	τοῖς ζῶσιν ἀλλὰ καὶ τοῖς	τελευτήσασι	φθονεῖν· τὸν γοῦν Ὅμηρον καταλύων
[69, 22]	κατ´ αὐτὸ πληγεὶς καιρίαν ἀλύπως	τελευτήσῃ.	ἐπεὶ δ´ οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ
[69, 11]	μᾶλλον δὲ ἀγάλματα, ἀνέθηκε. καὶ	τέλος	ἀστέρα τινὰ αὐτός τε ὁρᾶν
[69, 22]	ἔτι καὶ τότε δυνάμενος· καὶ	τέλος	τῆς τε ἀκριβείας τῆς κατὰ
[69, 16]	μήτ´ αὐτὸς μήτε δι´ ἑτέρου	τέλος	τι μισθῶται. ἐς δὲ τὴν
[69, 9]	ἑκάστου, καὶ τῶν ἐν τῷ	τεταγμένῳ	στρατευομένων καὶ τῶν ἀρχόντων αὐτῶν,
[69, 7]	συμποσίοις, καὶ διὰ τοῦτο καὶ	τέταρτος	πολλάκις ὠχεῖτο. ἐθήρα δὲ ὁσάκις
[69, 9]	εἴτε ὀχήματος τότε γε εἴτε	τετρακύκλου	ἐπέβη· οὐδὲ τὴν κεφαλὴν οὐκ
[69, 7]	τῷ παλατίῳ τοτὲ δὲ ἐν	τῇ	ἀγορᾷ τῷ τε Πανθείῳ καὶ
[69, 11]	οὖν ἐσκώπτετο, καὶ ὅτι Παυλίνῃ	τῇ	ἀδελφῇ ἀποθανούσῃ παραχρῆμα μὲν οὐδεμίαν
[69, 11]	δὲ αὐτοῦ ἐγεγόνει, καὶ ἐν	τῇ	Αἰγύπτῳ ἐτελεύτησεν, εἴτ´ οὖν ἐς
[69, 12]	ἱδρυθῆναι, παρόντος μὲν ἔν τε	τῇ	Αἰγύπτῳ καὶ αὖθις ἐν τῇ
[69, 11]	αὐτοῦ διεφθαρμένον ἀνῳκοδόμησεν. ἐν δὲ	τῇ	Αἰγύπτῳ καὶ τὴν Ἀντινόου ὠνομασμένην
[69, 23]	τῷ ποταμῷ, πρὸς τῇ γεφύρᾳ	τῇ	Αἰλίᾳ· ἐνταῦθα γὰρ τὸ μνῆμα
[69, 10]	τι παρὰ τοῦτ´ ἄπρακτον τῶν	τῇ	ἀρχῇ προσηκόντων κατέλιπε. τῆς δὲ
[69, 2]	ἀνεγράφη. καὶ οἱ μὲν ἐν	τῇ	ἀρχῇ φονευθέντες Πάλμας τε καὶ
[69, 23]	πρὸς αὐτῷ τῷ ποταμῷ, πρὸς	τῇ	γεφύρᾳ τῇ Αἰλίᾳ· ἐνταῦθα γὰρ
[69, 3]	φύσει δὲ φιλολόγος ἐν ἑκατέρᾳ	τῇ	γλώσσῃ· καί τινα καὶ πεζὰ
[69, 14]	ἐς δεῦρο ἀεὶ αὐτοῦ μνημονεύειν,	τῇ	δὲ δὴ βουλῇ καὶ τῷ
[69, 18]	ἤδη, ἔν τε τῇ στολῇ	τῇ	δειπνίτιδι, ὥσπερ εἶχεν, ἐς τὸ
[69, 9]	αὐτὸν ὠφελοῖντο, σκληρᾷ τε πανταχοῦ	τῇ	διαίτῃ ἐχρῆτο, καὶ ἐβάδιζεν ἢ
[69, 16]	ἀρχὴν ἄρξας, ἐν τῇ ἐσθῆτι	τῇ	ἐπιχωρίῳ λαμπρῶς ἐπετέλεσε. τόν τε
[69, 16]	παρ´ αὐτοῖς ἀρχὴν ἄρξας, ἐν	τῇ	ἐσθῆτι τῇ ἐπιχωρίῳ λαμπρῶς ἐπετέλεσε.
[69, 2]	ὅτε ἀνηγορεύθη αὐτοκράτωρ, Ἁδριανὸς ἐν	τῇ	μητροπόλει Συρίας Ἀντιοχείᾳ, ἧς ἦρχεν·
[69, 10]	μικροῦ ἐπηρώθη, καὶ πόλιν ἐν	τῇ	Μυσίᾳ οἰκίσας Ἁδριανοῦ θήρας αὐτὴν
[69, 22]	ὑπεχώρησε) πολλὰ μὲν ἑαυτὸν ἐπὶ	τῇ	νόσῳ ὠδύρατο πολλὰ δὲ καὶ
[69, 11]	ἀνδριάντας ἐν πάσῃ ὡς εἰπεῖν	τῇ	οἰκουμένῃ, μᾶλλον δὲ ἀγάλματα, ἀνέθηκε.
[69, 22]	ὠδύρατο πολλὰ δὲ καὶ ἐπὶ	τῇ	οὐκ ἐξουσίᾳ, ὅτι μὴ οἷός
[69, 3]	περὶ τῆς ἀτελείας ἣν ἐν	τῇ	πατρίδι ἔχειν ἠξίου δικάσασθαι, ὑποτοπήσας
[69, 3]	ταύτης ἐπιστάς μοι ἐκέλευσε λειτουργεῖν	τῇ	πατρίδι ὡς καὶ ἐκείνῃ γεγεννημένον"
[69, 7]	τε περὶ ἑαυτὸν καὶ ἐν	τῇ	Ῥώμῃ καὶ ἔξω τοὺς ἀρίστους
[69, 4]	τὰ τοῦ Τραϊανοῦ ποιήματα, ἐν	τῇ	Ῥώμῃ κατασκευάσαντα τὸ μὲν πρῶτον
[69, 18]	δικάζειν αὐτὸν ἤδη, ἔν τε	τῇ	στολῇ τῇ δειπνίτιδι, ὥσπερ εἶχεν,
[69, 12]	τῇ Αἰγύπτῳ καὶ αὖθις ἐν	τῇ	Συρίᾳ τοῦ Ἁδριανοῦ ἡσύχαζον, πλὴν
[69, 5]	ἐθεράπευε δὲ αὐτὰ καὶ ἀνελάμβανε	τῇ	τε ἄλλῃ ἐπιμελείᾳ καὶ προνοίᾳ
[69, 1]	σύμπαν συνῆν αὐτῷ καὶ συνδιῃτᾶτο,	τῇ	τε Συρίᾳ ἐπὶ τῷ Παρθικῷ
[69, 2]	ἀποθανεῖν αὐτούς. οἱ δὲ ἐν	τῇ	τελευτῇ Σερουιανός τε ὑπῆρχον καὶ
[69, 2]	τε τῆς ἡγεμονίας καὶ πρὸς	τῇ	τελευτῇ τοῦ βίου ἐπεποίητο, διεβλήθη,
[69, 4]	ἐφόνευσεν αὐτόν. καὶ οὕτω γε	τῇ	φύσει τοιοῦτος ἦν ὥστε μὴ
[69, 7]	πολλοῖς δὲ καὶ ζῶσιν ἐς	τὴν	ἀγορὰν ἔστησεν. οὐ μέντοι οὔτε
[69, 4]	δ´ Ἀπολλόδωρον τὸν ἀρχιτέκτονα τὸν	τὴν	ἀγορὰν καὶ τὸ ᾠδεῖον τό
[69, 11]	ἐν δὲ τῇ Αἰγύπτῳ καὶ	τὴν	Ἀντινόου ὠνομασμένην ἀνῳκοδόμησε πόλιν. ὁ
[69, 13]	συμβαλεῖν, τό τε πλῆθος καὶ	τὴν	ἀπόγνωσιν αὐτῶν ὁρῶν· ἀπολαμβάνων δ´
[69, 2]	καὶ ἐν εὐδίᾳ πολλῇ, ἐς	τὴν	ἀριστερὰν αὐτοῦ σφαγὴν ἐμπεσεῖν, ἔπειτα
[69, 20]	οὔτε ὑμῶν, ἀλλὰ καὶ ἄκοντα	τὴν	ἀρχὴν ὑποδέξεσθαι" ~οὕτω μὲν ὁ
[69, 20]	μήτε τι ἀγνοεῖν τῶν ἐς	τὴν	ἀρχὴν φερόντων καὶ πᾶσιν αὐτοῖς
[69, 1]	τοῦτο καὶ ἐκ τῶν πρὸς	τὴν	βουλὴν γραμμάτων αὐτοῦ· ταῖς γὰρ
[69, 2]	μήτε βλάψαν. ἔγραψε δὲ πρὸς	τὴν	βουλὴν ὁ Ἁδριανὸς ἀξιῶν βεβαιωθῆναι
[69, 14]	καὶ ὁ Ἁδριανὸς γράφων πρὸς	τὴν	βουλὴν οὐκ ἐχρήσατο τῷ προοιμίῳ
[69, 10]	τῆς Ῥώμης ἐχρήσατό ποτε αὐτῇ.	τὴν	δὲ πατρίδα καίπερ μεγάλα τιμήσας
[69, 2]	σφαγὴν ἐμπεσεῖν, ἔπειτα καὶ ἐπὶ	τὴν	δεξιὰν παρελθεῖν, μήτε ἐκφοβῆσαν αὐτὸν
[69, 22]	τῆς τε ἀκριβείας τῆς κατὰ	τὴν	δίαιταν ἀπέσχετο, καὶ ταῖς μὴ
[69, 6]	ἀλλὰ καὶ ἐτίμησεν αὐτὸν ὅτι	τὴν	δυσχέρειαν τοῦ κελεύσματος οὐκ ἐξέφησεν.
[69, 15]	κατηγοροῦντός τινα Φαρασμάνου, τούτων δὲ	τὴν	εἰρήνην πιστουμένων, ἐς τὸ βουλευτήριον
[69, 5]	τι, ἀλλὰ πάνυ πάντα πρὸς	τὴν	ἑκάστου χρείαν ἐποίει. καὶ τά
[69, 11]	πληγῇ καθελεῖν. ~ἀφικόμενος δὲ ἐς	τὴν	Ἑλλάδα ἐπώπτευσε τὰ μυστήρια. διὰ
[69, 2]	ὁ Ἁδριανὸς ἀξιῶν βεβαιωθῆναι αὑτῷ	τὴν	ἡγεμονίαν καὶ παρ´ ἐκείνης, καὶ
[69, 21]	τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ διὰ	τὴν	ἡλικίαν, καὶ ὅτι φύσιν ψυχῆς
[69, 18]	τά τε γὰρ ἄλλα καὶ	τὴν	ἡμέραν πᾶσαν πρὸς τῷ βασιλείῳ
[69, 8]	ἑαυτοῦ γενεθλίοις προῖκα τῷ δήμῳ	τὴν	θέαν ἀπένειμε καὶ θηρία πολλὰ
[69, 10]	συνεχώρει ἀντειπεῖν. οὕτω δὲ περὶ	τὴν	θήραν ἐπιδέξιος ἦν ὡς καὶ
[69, 4]	γενέσθαι ἐχρῆν, ἵν´ ἔς τε	τὴν	ἱερὰν ὁδὸν ἐκφανέστερος ἐξ ὑψηλοτέρου
[69, 14]	ἦν) ὥστε πᾶσαν ὀλίγου δεῖν	τὴν	Ἰουδαίαν ἐρημωθῆναι, καθάπερ που καὶ
[69, 9]	γε εἴτε τετρακύκλου ἐπέβη· οὐδὲ	τὴν	κεφαλὴν οὐκ ἐν θάλπει, οὐκ
[69, 10]	ἐσπουδακέναι λέγεται· καὶ γὰρ καὶ	τὴν	κλεῖν ἐν ταύταις κατέαξε καὶ
[69, 4]	καὶ οὔτε τὴν ὀργὴν οὔτε	τὴν	λύπην κατέσχεν, ἀλλ´ ἐφόνευσεν αὐτόν.
[69, 16]	κομισθέντα ἀνέθηκε· τά τε Διονύσια,	τὴν	μεγίστην παρ´ αὐτοῖς ἀρχὴν ἄρξας,
[69, 15]	Μασσαγέται) ἐκινήθη ὑπὸ Φαρασμάνου, καὶ	τὴν	μὲν Ἀλβανίδα καὶ τὴν Μηδίαν
[69, 15]	καὶ τὴν μὲν Ἀλβανίδα καὶ	τὴν	Μηδίαν ἰσχυρῶς ἐλύπησε, τῆς δ´
[69, 8]	διὰ τὸ γῆρας καὶ διὰ	τὴν	νόσον πιεῖν. ~Ἁδριανὸς δὲ ἄλλην
[69, 4]	ἀδιόρθωτον ἁμαρτίαν ἐπεπτώκει, καὶ οὔτε	τὴν	ὀργὴν οὔτε τὴν λύπην κατέσχεν,
[69, 4]	αὐτοκρατορεύσας οὖν τότε ἐμνησικάκησε καὶ	τὴν	παρρησίαν αὐτοῦ οὐκ ἤνεγκεν. αὐτὸς
[69, 10]	ὅθεν οὐ θαυμαστὸν εἰ καὶ	τὴν	Πλωτῖναν ἀποθανοῦσαν, δι´ ἧς ἔτυχε
[69, 12]	ποιούμενοι τὸ ἀλλοφύλους τινὰς ἐς	τὴν	πόλιν σφῶν οἰκισθῆναι καὶ τὸ
[69, 8]	ἐστι μνημονεύεσθαι. ἐλθὼν γὰρ ἐς	τὴν	Ῥώμην ἀφῆκε τὰ ὀφειλόμενα τῷ
[69, 16]	τέλος τι μισθῶται. ἐς δὲ	τὴν	Ῥώμην ἐλθών, ἐπεὶ ἔν τινι
[69, 21]	δὲ τὸν Οὐῆρον διά τε	τὴν	συγγένειαν αὐτοῦ καὶ διὰ τὴν
[69, 22]	δὲ ὑπισχνούμενος ἠνάγκασεν αὐτὸν ἐπαγγείλασθαι	τὴν	σφαγήν. καί τι καὶ χωρίον
[69, 9]	πλεῖστον πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους διεγένετο·	τήν	τε γὰρ παρασκευὴν αὐτοῦ ὁρῶντες,
[69, 16]	τε πολλὰ καὶ σῖτον ἐτήσιον	τήν	τε Κεφαλληνίαν ὅλην τοῖς Ἀθηναίοις
[69, 21]	οὗ καὶ Οὐηρίσσιμον αὐτόν, πρὸς	τὴν	τοῦ Ῥωμαϊκοῦ ῥήματος ἔννοιαν κομψευόμενος,
[69, 19]	ἐπάρχων ἔξω ἑστηκότων διαλέγεσθαι" καὶ	τὴν	τῶν δορυφόρων ἀρχὴν ἄκων τε
[69, 6]	γάρ· ὁ γὰρ κῆρυξ ἀνατείνας	τὴν	χεῖρα καὶ ἐξ αὐτοῦ τούτου
[69, 8]	οὗ τε καὶ μέχρις οὗ	τηρηθήσεσθαι	τοῦτ´ ἔμελλεν. ἔν τε τοῖς
[69, 10]	Πλωτῖναν ἀποθανοῦσαν, δι´ ἧς ἔτυχε	τῆς	ἀρχῆς ἐρώσης αὐτοῦ, διαφερόντως ἐτίμησεν,
[69, 9]	πᾶν τὸ στρατιωτικὸν δι´ ὅλης	τῆς	ἀρχῆς ἤσκησε καὶ κατεκόσμησεν ὥστε
[69, 3]	Φαουωρῖνος μέλλων παρ´ αὐτῷ περὶ	τῆς	ἀτελείας ἣν ἐν τῇ πατρίδι
[69, 17]	δὲ Σερουιανὸν τοῦτον Ἁδριανὸς καὶ	τῆς	αὐταρχίας ἄξιον ἐνόμισεν εἶναι· εἰπὼν
[69, 4]	ἤνεγκεν. αὐτὸς μὲν γὰρ τοῦ	τῆς	Ἀφροδίτης τῆς τε Ῥώμης ναοῦ
[69, 10]	ἀγῶνας, περιπορευόμενος τὰς πόλεις, ἄνευ	τῆς	βασιλικῆς μέντοι παρασκευῆς· οὐδὲ γὰρ
[69, 14]	τῷ κλήρῳ ἡ Παμφυλία ἀντὶ	τῆς	Βιθυνίας ἐδόθη. ~ὁ μὲν οὖν
[69, 15]	καὶ τὴν Μηδίαν ἰσχυρῶς ἐλύπησε,	τῆς	δ´ Ἀρμενίας τῆς τε Καππαδοκίας
[69, 10]	τῶν τῇ ἀρχῇ προσηκόντων κατέλιπε.	τῆς	δὲ περὶ τὰς θήρας σπουδῆς
[69, 2]	ἀνδρῶν, οὓς ἐν ἀρχῇ τε	τῆς	ἡγεμονίας καὶ πρὸς τῇ τελευτῇ
[69, 2]	ἦρχεν· ἐδόκει δὲ ὄναρ πρὸ	τῆς	ἡμέρας ἐκείνης πῦρ ἐκ τοῦ
[69, 11]	ἐπώπτευσε τὰ μυστήρια. διὰ δὲ	τῆς	Ἰουδαίας μετὰ ταῦτα ἐς Αἴγυπτον
[69, 15]	δὲ καὶ Φλάουιον Ἀρριανὸν τὸν	τῆς	Καππαδοκίας ἄρχοντα φοβηθέντων, ἐπαύσατο. ὅτι
[69, 22]	καὶ τέλος τῆς τε ἀκριβείας	τῆς	κατὰ τὴν δίαιταν ἀπέσχετο, καὶ
[69, 12]	τὰ Ἱεροσόλυμα πόλιν αὐτοῦ ἀντὶ	τῆς	κατασκαφείσης οἰκίσαντος, ἣν καὶ Αἰλίαν
[69, 1]	ὁ γὰρ πατήρ μου Ἀπρωνιανός,	τῆς	Κιλικίας ἄρξας, πάντα τὰ κατ´
[69, 20]	πολλάκις δίδοσθαί τινι, παρὰ δὲ	τῆς	κρίσεως καὶ ἀρτιμελῆ καὶ ἀρτίνουν
[69, 3]	ὅτι ὁ διδάσκαλός μου ὄναρ	τῆς	νυκτὸς ταύτης ἐπιστάς μοι ἐκέλευσε
[69, 13]	ὡς εἰπεῖν κινουμένης ἐπὶ τούτῳ	τῆς	οἰκουμένης, τότε δὴ τότε τοὺς
[69, 10]	τινὰς ἐς αὐτὴν ποιῆσαι. ὅτι	τῆς	Πλωτίνης ἀποθανούσης ἐπῄνει αὐτὴν Ἀδριανός,
[69, 20]	~Ἁδριανὸς δὲ φθόῃ τε ἐκ	τῆς	πολλῆς τοῦ αἵματος ῥύσεως ἐχρῆτο,
[69, 17]	μὲν αὐτῷ καὶ πρότερον διὰ	τῆς	ῥινὸς προχεῖσθαι, τότε δὲ ἰσχυρῶς
[69, 10]	μέντοι παρασκευῆς· οὐδὲ γὰρ ἔξω	τῆς	Ῥώμης ἐχρήσατό ποτε αὐτῇ. τὴν
[69, 9]	ὑπ´ αὐτοῦ ταχθέντα νόμον σφίσι	τῆς	στρατείας εἶναι. καὶ διὰ τοῦτο
[69, 22]	καὶ τότε δυνάμενος· καὶ τέλος	τῆς	τε ἀκριβείας τῆς κατὰ τὴν
[69, 15]	ἰσχυρῶς ἐλύπησε, τῆς δ´ Ἀρμενίας	τῆς	τε Καππαδοκίας ἁψάμενος, ἔπειτα τῶν
[69, 4]	μὲν γὰρ τοῦ τῆς Ἀφροδίτης	τῆς	τε Ῥώμης ναοῦ τὸ διάγραμμα
[69, 20]	ἑαυτῷ προστίθεται, ὥστε παρὰ μὲν	τῆς	φύσεως ἀνάπηρον καὶ ἄφρονα πολλάκις
[69, 12]	πρὸς τοὺς Ῥωμαίους, τὰ δὲ	τῆς	χώρας ἐπίκαιρα κατελάμβανον καὶ ὑπονόμοις
[69, 11]	μυθολογούντων ἡδέως ἤκουεν ἔκ τε	τῆς	ψυχῆς τοῦ Ἀντινόου ὄντως τὸν
[69, 18]	οὖν ἄρχων τῶν δορυφόρων, οὔτε	τι	ἁβρὸν οὔτε τι ὑπερήφανον ἔπραξεν,
[69, 20]	κατὰ τὰ πάτρια, ὥστε μήτε	τι	ἀγνοεῖν τῶν ἐς τὴν ἀρχὴν
[69, 9]	παρασκευὴν αὐτοῦ ὁρῶντες, καὶ μήτε	τι	ἀδικούμενοι καὶ προσέτι καὶ χρήματα
[69, 5]	χαρίσασθαι. οὐδὲ γὰρ ἀνέμενεν αἰτηθῆναί	τι,	ἀλλὰ πάνυ πάντα πρὸς τὴν
[69, 7]	ὅσον ἀσπάσασθαι προσεδέχετο, εἰ μή	τι	ἀναγκαῖον εἴη, ἵνα μὴ πάνυ
[69, 2]	εἰώθει γίγνεσθαι, ψηφισθῆναι, πλὴν ἄν	τι	αὐτός ποτε ἀξιώσῃ. τὰ δὲ
[69, 4]	ἀληθὲς ὅτι τοῦ Τραϊανοῦ κοινουμένου	τι	αὐτῷ περὶ τῶν ἔργων εἶπε
[69, 20]	μήθ´ ὑπὸ γήρως ἀμελὲς ποιῆσαί	τι	δυνάμενον, ἠγμένον κατὰ τοὺς νόμους,
[69, 23]	τῶν τέκνα ἐχόντων ὀφλῆσαι πάντως	τι	ἔδει, ἀλλ´ οὖν πρός γε
[69, 6]	θωπευτικῶς· καί ποτε ἰσχυρῶς αἰτοῦντί	τι	ἐν ὁπλομαχίᾳ οὔτε ἔνειμε, καὶ
[69, 1]	προσετάχθη, οὐ μέντοι οὔτ´ ἄλλο	τι	ἐξαίρετον παρ´ αὐτοῦ ἔλαβεν οὔθ´
[69, 2]	ἄλλα μεγαλοφρονησάμενος, καὶ ἐπομόσας μήτε	τι	ἔξω τῶν τῷ δημοσίῳ συμφερόντων
[69, 6]	τοιαῦτα, καὶ οὐκ ἠγανάκτει εἴ	τι	καὶ παρὰ γνώμην καὶ πρὸς
[69, 22]	αὐτὸν ἐπαγγείλασθαι τὴν σφαγήν. καί	τι	καὶ χωρίον ὑπὸ τὸν μαστόν,
[69, 16]	αὐτὸς μήτε δι´ ἑτέρου τέλος	τι	μισθῶται. ἐς δὲ τὴν Ῥώμην
[69, 4]	ἔργων εἶπε τῷ Ἁδριανῷ παραλαλήσαντί	τι	ὅτι ἄπελθε καὶ τὰς κολοκύντας
[69, 7]	ἐξύβρισέ τις αὐτῶν οὔτ´ ἀπέδοτό	τι	οὔθ´ ὧν ἔλεγεν οὔθ´ ὧν
[69, 3]	καὶ ἔγραφε καὶ οὐδὲν ὅ	τι	οὐκ εἰρηνικὸν καὶ πολεμικὸν καὶ
[69, 10]	θήρας αὐτὴν ὠνόμασεν. οὐ μέντοι	τι	παρὰ τοῦτ´ ἄπρακτον τῶν τῇ
[69, 12]	ὀλιγοχρόνιος ἐκινήθη. Ἰουδαῖοι γὰρ δεινόν	τι	ποιούμενοι τὸ ἀλλοφύλους τινὰς ἐς
[69, 4]	ἀπέκτεινε, λόγῳ μὲν ὡς πλημμελήσαντά	τι,	τὸ δ´ ἀληθὲς ὅτι τοῦ
[69, 18]	δορυφόρων, οὔτε τι ἁβρὸν οὔτε	τι	ὑπερήφανον ἔπραξεν, ἀλλ´ ὡς εἷς
[69, 5]	καὶ ἔργα καὶ χρήματα καὶ	τιμὰς	ἄλλαις ἄλλας διδούς. ~ἦγε δὲ
[69, 23]	γερουσία ἐπὶ πολὺ ἀντέσχε, τὰς	τιμὰς	μὴ ψηφίσασθαι ἐθέλουσα, καὶ αἰτιωμένη
[69, 23]	αὐτοῦ πλεονασάντων καὶ διὰ τοῦτο	τιμηθέντων,	οὓς καὶ κολασθῆναι ἔδει.
[69, 2]	αὐτῷ μήτε τότε μήτε ἄλλοτε	τιμὴν	δή τινα φέρον, οἷα εἰώθει
[69, 3]	Καῖσαρ χρήματα μέν σοι καὶ	τιμὴν	δοῦναι δύναται, ῥήτορα δέ σε
[69, 11]	ἀδελφῇ ἀποθανούσῃ παραχρῆμα μὲν οὐδεμίαν	τιμὴν	ἔνειμεν ~ἐς δὲ τὰ Ἱεροσόλυμα
[69, 10]	τὴν δὲ πατρίδα καίπερ μεγάλα	τιμήσας	καὶ πολλὰ καὶ ὑπερήφανα αὐτῇ
[69, 23]	ἀριθμὸν τῶν παίδων καὶ τὰς	τιμωρίας	αὐτῶν ἐπεκούφιζεν. οὐ μέντοι ἀλλ´
[69, 17]	ἐνδεικνυμένη, ὅσον κακόν ἐστιν ἐπιθυμοῦντά	τινα	ἀποθανεῖν μὴ δύνασθαι. τὸν δὲ
[69, 2]	δημοσίῳ συμφερόντων ποιήσειν μήτε βουλευτήν	τινα	ἀποσφάξειν, καὶ ἐξώλειαν ἑαυτῷ, ἂν
[69, 11]	ἀγάλματα, ἀνέθηκε. καὶ τέλος ἀστέρα	τινὰ	αὐτός τε ὁρᾶν ὡς καὶ
[69, 16]	θέᾳ βοῶν ὁ δῆμος ἁρματηλάτην	τινὰ	ἐλευθερωθῆναι ἐδεῖτο, ἀντεῖπε διὰ πινακίου
[69, 22]	ἐπεδίδου καὶ καθ´ ἑκάστην τρόπον	τινὰ	ἡμέραν ἀπώλλυτο, ἀποθανεῖν ἐπεθύμησε, καὶ
[69, 3]	ἐν ἑκατέρᾳ τῇ γλώσσῃ· καί	τινα	καὶ πεζὰ καὶ ἐν ἔπεσι
[69, 6]	τοῦτ´ ἐθέλει" καὶ οὐχ ὅτι	τινὰ	ὀργὴν τῷ κήρυκι ἔσχεν, ἀλλὰ
[69, 5]	καὶ δεξιότητι, καὶ τῷ μήτε	τινὰ	πόλεμον ταράξαι καὶ τοὺς ὄντας
[69, 23]	αὐτῷ οὐκ ἀρέσκουσιν. εἴ τέ	τινα	τῶν τέκνα ἐχόντων ὀφλῆσαι πάντως
[69, 15]	τῶν Ἰαζύγων, ἐκείνου μὲν κατηγοροῦντός	τινα	Φαρασμάνου, τούτων δὲ τὴν εἰρήνην
[69, 2]	τότε μήτε ἄλλοτε τιμὴν δή	τινα	φέρον, οἷα εἰώθει γίγνεσθαι, ψηφισθῆναι,
[69, 1]	ὁ θάνατος τοῦ Τραϊανοῦ ἡμέρας	τινὰς	διὰ τοῦτο συνεκρύφθη ἵν´ ἡ
[69, 10]	ναὸν αὐτῇ οἰκοδομῆσαι καὶ ὕμνους	τινὰς	ἐς αὐτὴν ποιῆσαι. ὅτι τῆς
[69, 12]	δεινόν τι ποιούμενοι τὸ ἀλλοφύλους	τινὰς	ἐς τὴν πόλιν σφῶν οἰκισθῆναι
[69, 23]	μὴ ψηφίσασθαι ἐθέλουσα, καὶ αἰτιωμένη	τινὰς	τῶν ἐπ´ αὐτοῦ πλεονασάντων καὶ
[69, 2]	καίτοι φιλανθρωπότατα ἄρξας, ὅμως διά	τινας	φόνους ἀρίστων ἀνδρῶν, οὓς ἐν
[69, 18]	νυκτῶν πρὸς αὐτὸ ᾔει, ὅτε	τινὲς	τῶν ἄλλων καθεύδειν ἤρχοντο. ἀμέλει
[69, 4]	δὲ ἄρα τότε ἐκεῖνος τοιούτῳ	τινὶ	γράμματι σεμνυνόμενος. αὐτοκρατορεύσας οὖν τότε
[69, 6]	ἀμέλει γυναικὸς παριόντος αὐτοῦ ὁδῷ	τινι	δεομένης, τὸ μὲν πρῶτον εἶπεν
[69, 2]	ὅτι ὁ Ἁδριανὸς ἐν ἐπιστολῇ	τινι	ἔγραψε τά τε ἄλλα μεγαλοφρονησάμενος,
[69, 16]	τὴν Ῥώμην ἐλθών, ἐπεὶ ἔν	τινι	θέᾳ βοῶν ὁ δῆμος ἁρματηλάτην
[69, 20]	ἀνάπηρον καὶ ἄφρονα πολλάκις δίδοσθαί	τινι,	παρὰ δὲ τῆς κρίσεως καὶ
[69, 22]	Ἑρμογένους τοῦ ἰατροῦ ὑποδειχθέν, χρώματί	τινι	περιέγραψεν, ὅπως κατ´ αὐτὸ πληγεὶς
[69, 3]	αὐτοῦ δεινότατος ἐς πάντας τούς	τινι	προέχοντας ὢν πολλοὺς μὲν καθεῖλε
[69, 3]	πᾶσι περιεῖναι ἐμίσει τοὺς ἔν	τινι	ὑπεραίροντας. κἀκ τούτου καὶ τὸν
[69, 3]	μὲν μηδενὸς τοὺς δὲ βραχυτάτου	τινὸς	ἀξίους ὄντας· ὅτε Διονύσιος πρὸς
[69, 5]	καὶ τοὺς ὄντας παῦσαι, μήτε	τινὸς	χρήματα ἀδίκως ἀφελέσθαι, καὶ πολλοῖς
[69, 18]	οἴκαδε ἐπανιών, καὶ μαθὼν παρά	τινος	ᾧ συνηγορήσειν ὑπέσχετο δικάζειν αὐτὸν
[69, 23]	ἐγένετο ὥστε καὶ προσκρουσάντων αὐτῷ	τινων	ἀρκοῦν νομίζειν τὸ ταῖς πατρίσιν
[69, 20]	τὸ δὲ δὴ ποιούμενον αὐθαίρετόν	τις	αὐτὸς ἑαυτῷ προστίθεται, ὥστε παρὰ
[69, 7]	ἔστησεν. οὐ μέντοι οὔτε ἐξύβρισέ	τις	αὐτῶν οὔτ´ ἀπέδοτό τι οὔθ´
[69, 22]	ἀπεκάλει. ~Ἁδριανὸς δὲ μαγγανείαις μέν	τισι	καὶ γοητείαις ἐκενοῦτό ποτε τοῦ
[69, 2]	οἱ δὲ ἐφ´ ἑτέροις δή	τισιν	ἐγκλήμασιν, οἷα μεγάλα δυνάμενοι καὶ
[69, 9]	ἐξετάζων· καὶ πολλά γε ἐς	τὸ	ἁβρότερον ἐκδεδιῃτημένα καὶ κατεσκευασμένα καὶ
[69, 12]	Ἰουδαῖοι γὰρ δεινόν τι ποιούμενοι	τὸ	ἀλλοφύλους τινὰς ἐς τὴν πόλιν
[69, 15]	δὲ τὴν εἰρήνην πιστουμένων, ἐς	τὸ	βουλευτήριον ἐσήγαγε, καὶ παρ´ αὐτοῦ
[69, 14]	πρὸ τοῦ πολέμου αὐτοῖς προεδείχθη·	τὸ	γὰρ μνημεῖον τοῦ Σολομῶντος, ὃν
[69, 23]	ἐνταῦθα γὰρ τὸ μνῆμα κατεσκευάσατο.	τὸ	γὰρ τοῦ Αὐγούστου ἐπεπλήρωτο, καὶ
[69, 8]	τοῦ Ἁδριανοῦ κώνειον καὶ διὰ	τὸ	γῆρας καὶ διὰ τὴν νόσον
[69, 4]	λόγῳ μὲν ὡς πλημμελήσαντά τι,	τὸ	δ´ ἀληθὲς ὅτι τοῦ Τραϊανοῦ
[69, 20]	ἐμαυτῷ γενέσθαι· ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνον	τὸ	δαιμόνιον ἡμῶν ἀφείλετο, εὗρον ἀντ´
[69, 20]	ἂν δόξῃ τῷ δαιμονίῳ, γίγνεται,	τὸ	δὲ δὴ ποιούμενον αὐθαίρετόν τις
[69, 22]	χρώμενος ἐτελεύτησε, λέγων καὶ βοῶν	τὸ	δημῶδες, ὅτι πολλοὶ ἰατροὶ βασιλέα
[69, 4]	Ἀφροδίτης τῆς τε Ῥώμης ναοῦ	τὸ	διάγραμμα αὐτῷ πέμψας, δι´ ἔνδειξιν
[69, 18]	τῇ δειπνίτιδι, ὥσπερ εἶχεν, ἐς	τὸ	δικαστήριον αὐτοῦ ἐσῆλθε καὶ ἠσπάσατο,
[69, 3]	καὶ προσυβρισθήσεσθαι, ἐσῆλθε μὲν ἐς	τὸ	δικαστήριον, εἶπε δὲ οὐδὲν ἄλλο
[69, 16]	~Ἁδριανὸς δὲ τό τε Ὀλύμπιον	τὸ	ἐν ταῖς Ἀθήναις, ἐν ᾧ
[69, 11]	Πομπηίῳ· πρὸς ὃν καὶ τουτὶ	τὸ	ἔπος ἀπορρῖψαι λέγεται τῷ ναοῖς
[69, 4]	καὶ ἐξ οὐ προειδότος ἐς	τὸ	θέατρον ἐσάγεσθαι, καὶ περὶ τῶν
[69, 12]	τὴν πόλιν σφῶν οἰκισθῆναι καὶ	τὸ	ἱερὰ ἀλλότρια ἐν αὐτῇ ἱδρυθῆναι,
[69, 9]	τὸ στρατιωτικὸν αὐτῷ ὥστε καὶ	τὸ	ἱππικὸν τῶν καλουμένων Βατάουων τὸν
[69, 4]	δύναται, ἤρετο εἰ εὖ ἔχοι	τὸ	κατασκεύασμα· ὁ δ´ ἀντεπέστειλε περί
[69, 4]	ἐξ ὑψηλοτέρου εἴη καὶ ἐς	τὸ	κοῖλον τὰ μηχανήματα ἐσδέχοιτο, ὥστε
[69, 20]	διαφέρει δὲ τοῦτο ἐκείνου, ὅτι	τὸ	μὲν γεννώμενον, ὁποῖον ἂν δόξῃ
[69, 6]	παριόντος αὐτοῦ ὁδῷ τινι δεομένης,	τὸ	μὲν πρῶτον εἶπεν αὐτῇ ὅτι
[69, 13]	ἄνεμον καὶ φέγγος ἐσδέχοιντο. ~καὶ	τὸ	μὲν πρῶτον ἐν οὐδενὶ αὐτοὺς
[69, 4]	ποιήματα, ἐν τῇ Ῥώμῃ κατασκευάσαντα	τὸ	μὲν πρῶτον ἐφυγάδευσεν, ἔπειτα δὲ
[69, 11]	πόση σπάνις ἔπλετο τύμβου. καὶ	τὸ	μνῆμα αὐτοῦ διεφθαρμένον ἀνῳκοδόμησεν. ἐν
[69, 19]	βίου διήγαγε, καὶ ἐπί γε	τὸ	μνῆμα αὑτοῦ τοῦτο ἐπέγραψεν ὅτι
[69, 23]	γεφύρᾳ τῇ Αἰλίᾳ· ἐνταῦθα γὰρ	τὸ	μνῆμα κατεσκευάσατο. τὸ γὰρ τοῦ
[69, 4]	ἀντ´ αὐτοῦ ἐσῆγεν, οὗ μηδὲ	τὸ	ὄνομα πολλοὶ πρότερον ἠπίσταντο. ~ᾐτιῶντο
[69, 16]	τόν τε σηκὸν τὸν ἑαυτοῦ,	τὸ	Πανελλήνιον ὠνομασμένον, οἰκοδομήσασθαι τοῖς Ἕλλησιν
[69, 5]	δὴ ταῦτά τε αὐτοῦ καὶ	τὸ	πάνυ ἀκριβὲς τό τε περίεργον
[69, 9]	τοῦτο καὶ μάλιστα ἐν εἰρήνῃ	τὸ	πλεῖστον πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους διεγένετο·
[69, 14]	καὶ νόσῳ καὶ πυρὶ φθαρέντων	τὸ	πλῆθος ἀνεξερεύνητον ἦν) ὥστε πᾶσαν
[69, 5]	ἀκριβὲς τό τε περίεργον καὶ	τὸ	πολύπραγμον· ἐθεράπευε δὲ αὐτὰ καὶ
[69, 22]	προεχώρησεν (ὁ γὰρ Μάστωρ φοβηθεὶς	τὸ	πρᾶγμα καὶ ἐκπλαγεὶς ὑπεχώρησε) πολλὰ
[69, 10]	κλεῖν ἐν ταύταις κατέαξε καὶ	τὸ	σκέλος μικροῦ ἐπηρώθη, καὶ πόλιν
[69, 9]	ἐνεόχμωσαν. οὕτω γὰρ καλῶς ἤσκητο	τὸ	στρατιωτικὸν αὐτῷ ὥστε καὶ τὸ
[69, 9]	ἔργῳ καὶ τοῖς παραγγέλμασι πᾶν	τὸ	στρατιωτικὸν δι´ ὅλης τῆς ἀρχῆς
[69, 7]	ἀρίστων ἐδείπνει, καὶ ἦν αὐτῷ	τὸ	συσσίτιον παντοδαπῶν λόγων πλῆρες. τούς
[69, 23]	προσκρουσάντων αὐτῷ τινων ἀρκοῦν νομίζειν	τὸ	ταῖς πατρίσιν αὐτῶν αὐτὸ τοῦτο
[69, 4]	τὴν ἀγορὰν καὶ τὸ ᾠδεῖον	τό	τε γυμνάσιον, τὰ τοῦ Τραϊανοῦ
[69, 16]	καὶ ἀνέγνω σφίσιν. ~Ἁδριανὸς δὲ	τό	τε Ὀλύμπιον τὸ ἐν ταῖς
[69, 5]	αὐτοῦ καὶ τὸ πάνυ ἀκριβὲς	τό	τε περίεργον καὶ τὸ πολύπραγμον·
[69, 13]	οὐδαμόθεν ἐτόλμησε τοῖς ἐναντίοις συμβαλεῖν,	τό	τε πλῆθος καὶ τὴν ἀπόγνωσιν
[69, 1]	ἐκοινώνει καὶ ἀδελφιδῆν αὐτοῦ ἐγεγαμήκει,	τό	τε σύμπαν συνῆν αὐτῷ καὶ
[69, 6]	καὶ προσέτι ἐκέλευσε τοῦτο δὴ	τὸ	τοῦ Δομιτιανοῦ κηρυχθῆναι σιωπήσατε" οὐκ
[69, 22]	ταχέος ἐπίμπλατο. ἐπεὶ οὖν πρὸς	τὸ	χεῖρον ἀεὶ ἐπεδίδου καὶ καθ´
[69, 4]	ἀρχιτέκτονα τὸν τὴν ἀγορὰν καὶ	τὸ	ᾠδεῖον τό τε γυμνάσιον, τὰ
[69, 10]	οὐκ ἄλλως ἔλεγεν, ἀλλ´ ὅτι	τοιαῦτα	ᾔτει οἷα οὔτε ἐβάρει με
[69, 6]	οὐκ ἐξέφησεν. ἔφερε γὰρ τὰ	τοιαῦτα,	καὶ οὐκ ἠγανάκτει εἴ τι
[69, 20]	τε ἀνδρῶν ὄντα καὶ πόρρω	τοιαύτης	ἐπιθυμίας καθεστηκότα, ἀλλ´ οὔτι γε
[69, 4]	καὶ οὕτω γε τῇ φύσει	τοιοῦτος	ἦν ὥστε μὴ μόνον τοῖς
[69, 4]	ἐτύγχανε δὲ ἄρα τότε ἐκεῖνος	τοιούτῳ	τινὶ γράμματι σεμνυνόμενος. αὐτοκρατορεύσας οὖν
[69, 16]	ἐτήσιον τήν τε Κεφαλληνίαν ὅλην	τοῖς	Ἀθηναίοις ἐχαρίσατο. ἐνομοθέτησε δὲ ἄλλα
[69, 9]	Κελτικαῖς καὶ ἐν τοῖς καύμασι	τοῖς	Αἰγυπτιακοῖς γυμνῇ αὐτῇ περιῄει. συνελόντι
[69, 8]	ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ χωρὶς μὲν	τοῖς	ἀνδράσι χωρὶς δὲ ταῖς γυναιξὶ
[69, 14]	ἐχρήσατο τῷ προοιμίῳ τῷ συνήθει	τοῖς	αὐτοκράτορσιν, ὅτι εἰ αὐτοί τε
[69, 8]	τηρηθήσεσθαι τοῦτ´ ἔμελλεν. ἔν τε	τοῖς	ἑαυτοῦ γενεθλίοις προῖκα τῷ δήμῳ
[69, 16]	ἑαυτοῦ, τὸ Πανελλήνιον ὠνομασμένον, οἰκοδομήσασθαι	τοῖς	Ἕλλησιν ἐπέτρεψε, καὶ ἀγῶνα ἐπ´
[69, 13]	ὃς ἄντικρυς μὲν οὐδαμόθεν ἐτόλμησε	τοῖς	ἐναντίοις συμβαλεῖν, τό τε πλῆθος
[69, 4]	τοιοῦτος ἦν ὥστε μὴ μόνον	τοῖς	ζῶσιν ἀλλὰ καὶ τοῖς τελευτήσασι
[69, 9]	χιόσι ταῖς Κελτικαῖς καὶ ἐν	τοῖς	καύμασι τοῖς Αἰγυπτιακοῖς γυμνῇ αὐτῇ
[69, 9]	οὕτω καὶ τῷ ἔργῳ καὶ	τοῖς	παραγγέλμασι πᾶν τὸ στρατιωτικὸν δι´
[69, 14]	μνημεῖον τοῦ Σολομῶντος, ὃν ἐν	τοῖς	σεβασμίοις οὗτοι ἄγουσιν, ἀπὸ ταὐτομάτου
[69, 7]	καὶ συνῆν σφισι καὶ ἐν	τοῖς	συμποσίοις, καὶ διὰ τοῦτο καὶ
[69, 7]	ἐπεσκέπτετο, καὶ ἑορτάζουσί σφισι συνδιῃτᾶτο,	τοῖς	τε ἀγροῖς καὶ ταῖς οἰκίαις
[69, 3]	Μιλήσιον τοὺς σοφιστὰς καταλύειν ἐπεχείρει	τοῖς	τε ἄλλοις καὶ μάλιστα τῷ
[69, 4]	μόνον τοῖς ζῶσιν ἀλλὰ καὶ	τοῖς	τελευτήσασι φθονεῖν· τὸν γοῦν Ὅμηρον
[69, 7]	ὥστε δημοσιεύεσθαι τὰ γιγνόμενα. καὶ	τοῖς	ὑπάτοις ἔστιν ὅτε δικάζουσι συνεγίγνετο,
[69, 17]	εἰπὼν γοῦν ποτε ἐν συμποσίῳ	τοῖς	φίλοις ἵνα αὐτῷ δέκα ἄνδρας
[69, 18]	νοσήσας, ὤφθη, ἀλλὰ καὶ πρὸς	τὸν	Ἁδριανὸν συμβουλεύοντα αὐτῷ ἀτρεμῆσαι, εἶπεν
[69, 11]	παντοδαπαῖς ἐχρῆτο. καὶ οὕτω γε	τὸν	Ἀντίνοον, ἤτοι διὰ τὸν ἔρωτα
[69, 3]	ἀξίους ὄντας· ὅτε Διονύσιος πρὸς	τὸν	Ἀουίδιον Ἡλιόδωρον, τὸν τὰς ἐπιστολὰς
[69, 23]	ἔδει, ἀλλ´ οὖν πρός γε	τὸν	ἀριθμὸν τῶν παίδων καὶ τὰς
[69, 4]	ἀφορμὴν λαβών· τὸν δ´ Ἀπολλόδωρον	τὸν	ἀρχιτέκτονα τὸν τὴν ἀγορὰν καὶ
[69, 11]	τῆς ψυχῆς τοῦ Ἀντινόου ὄντως	τὸν	ἀστέρα γεγενῆσθαι καὶ τότε πρῶτον
[69, 3]	κἀκ τούτου καὶ τὸν Φαουωρῖνον	τὸν	Γαλάτην τόν τε Διονύσιον τὸν
[69, 17]	ἔφη ὅτι ἐννέα δέομαι μαθεῖν·	τὸν	γὰρ ἕνα, τοῦτ´ ἔστι Σερουιανόν,
[69, 4]	ἀλλὰ καὶ τοῖς τελευτήσασι φθονεῖν·	τὸν	γοῦν Ὅμηρον καταλύων Ἀντίμαχον ἀντ´
[69, 4]	ὀλέθρου κατ´ αὐτῶν ἀφορμὴν λαβών·	τὸν	δ´ Ἀπολλόδωρον τὸν ἀρχιτέκτονα τὸν
[69, 17]	ἐφόνευσε, τὸν μὲν ἐνενηκοντούτην ὄντα	τὸν	δὲ ὀκτωκαιδεκέτην. πρὶν δὲ ἀποσφαγῆναι,
[69, 14]	ἐγὼ καὶ τὰ στρατεύματα ὑγιαίνομεν"	τὸν	δὲ Σεουῆρον ἐς Βιθυνίαν ἔπεμψεν,
[69, 17]	ἐπιθυμοῦντά τινα ἀποθανεῖν μὴ δύνασθαι.	τὸν	δὲ Σερουιανὸν τοῦτον Ἁδριανὸς καὶ
[69, 16]	ἵνα ἀλλότριον δοῦλον ἐλευθερώσω, οὔτε	τὸν	δεσπότην αὐτοῦ βιάζεσθαι τοῦτο ποιῆσαι"
[69, 6]	ἄλλας διδούς. ~ἦγε δὲ καὶ	τὸν	δῆμον τῶν Ῥωμαίων ἐμβριθῶς μᾶλλον
[69, 16]	λαμπρῶς ἐπετέλεσε. τόν τε σηκὸν	τὸν	ἑαυτοῦ, τὸ Πανελλήνιον ὠνομασμένον, οἰκοδομήσασθαι
[69, 17]	ἀπέδειξε, Σερουιανὸν δὲ καὶ Φοῦσκον	τὸν	ἔγγονον αὐτοῦ ὡς καὶ ἀγανακτήσαντας
[69, 18]	συμβουλεύοντα αὐτῷ ἀτρεμῆσαι, εἶπεν ὅτι	τὸν	ἔπαρχον ἑστῶτα ἀποθνήσκειν δεῖ. ~ὁ
[69, 11]	γε τὸν Ἀντίνοον, ἤτοι διὰ	τὸν	ἔρωτα αὐτοῦ ἢ ὅτι ἐθελοντὴς
[69, 9]	τὸ ἱππικὸν τῶν καλουμένων Βατάουων	τὸν	Ἴστρον μετὰ τῶν ὅπλων διενήξαντο·
[69, 20]	ἐπεὶ δὲ συνέβη τὸν Λούκιον	τὸν	Κόμμοδον ἐξαίφνης ἐγκαταλειφθῆναι ὑπὸ τοῦ
[69, 20]	καὶ διὰ τοῦτο πρότερον μὲν	τὸν	Λούκιον ἐξ ἁπάντων ἐξελεξάμην, οἷον
[69, 20]	καὶ ὑδρωπίασεν. ἐπεὶ δὲ συνέβη	τὸν	Λούκιον τὸν Κόμμοδον ἐξαίφνης ἐγκαταλειφθῆναι
[69, 22]	καί τι καὶ χωρίον ὑπὸ	τὸν	μαστόν, πρὸς Ἑρμογένους τοῦ ἰατροῦ
[69, 17]	καὶ ἀγανακτήσαντας ἐπὶ τούτῳ ἐφόνευσε,	τὸν	μὲν ἐνενηκοντούτην ὄντα τὸν δὲ
[69, 3]	τὸν Γαλάτην τόν τε Διονύσιον	τὸν	Μιλήσιον τοὺς σοφιστὰς καταλύειν ἐπεχείρει
[69, 11]	Αἰγύπτῳ ἐτελεύτησεν, εἴτ´ οὖν ἐς	τὸν	Νεῖλον ἐκπεσών, ὡς Ἁδριανὸς γράφει,
[69, 21]	τῷ Ἀντωνίνῳ ἐκέλευε, προετίμησε δὲ	τὸν	Οὐῆρον διά τε τὴν συγγένειαν
[69, 3]	Διονύσιος πρὸς τὸν Ἀουίδιον Ἡλιόδωρον,	τὸν	τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ διαγαγόντα, εἰπεῖν
[69, 3]	καὶ τὸν Φαουωρῖνον τὸν Γαλάτην	τόν	τε Διονύσιον τὸν Μιλήσιον τοὺς
[69, 21]	δὲ ἦν ἄπαις ἀρρένων παίδων,	τόν	τε Κομμόδου υἱὸν Κόμμοδον ἐσεποίησεν
[69, 16]	ἐσθῆτι τῇ ἐπιχωρίῳ λαμπρῶς ἐπετέλεσε.	τόν	τε σηκὸν τὸν ἑαυτοῦ, τὸ
[69, 4]	τὸν δ´ Ἀπολλόδωρον τὸν ἀρχιτέκτονα	τὸν	τὴν ἀγορὰν καὶ τὸ ᾠδεῖον
[69, 15]	τὰ δὲ καὶ Φλάουιον Ἀρριανὸν	τὸν	τῆς Καππαδοκίας ἄρχοντα φοβηθέντων, ἐπαύσατο.
[69, 12]	Αἰλίαν Καπιτωλῖναν ὠνόμασε, καὶ ἐς	τὸν	τοῦ ναοῦ τοῦ θεοῦ τόπον
[69, 4]	ἀγαλμάτων ὅτι μείζονα ἢ κατὰ	τὸν	τοῦ ὕψους τοῦ μεγάρου λόγον
[69, 3]	τινι ὑπεραίροντας. κἀκ τούτου καὶ	τὸν	Φαουωρῖνον τὸν Γαλάτην τόν τε
[69, 12]	τὸν τοῦ ναοῦ τοῦ θεοῦ	τόπον	ναὸν τῷ Διὶ ἕτερον ἀντεγείραντος
[69, 9]	περισκοπῶν τὰ μὲν ἐς ἐπικαιροτέρους	τόπους	μεθίστη, τὰ δὲ ἔπαυε, τὰ
[69, 19]	ἐνταῦθα κεῖται βιοὺς μὲν ἔτη	τόσα,	ζήσας δὲ ἔτη ἑπτά" ~Ἁδριανὸς
[69, 17]	θεοὶ ἴστε· περὶ δὲ Ἁδριανοῦ	τοσοῦτον	μόνον εὔχομαι, ἵνα ἐπιθυμήσας ἀποθανεῖν
[69, 18]	ἔχω" ~γεγόνασι δὲ καὶ ἄλλοι	τότε	ἄριστοι ἄνδρες, ὧν ἐπιφανέστατοι Τούρβων
[69, 9]	οὐδ´ ἔστιν ὁπότε εἴτε ὀχήματος	τότε	γε εἴτε τετρακύκλου ἐπέβη· οὐδὲ
[69, 7]	τοτὲ μὲν ἐν τῷ παλατίῳ	τοτὲ	δὲ ἐν τῇ ἀγορᾷ τῷ
[69, 17]	πρότερον διὰ τῆς ῥινὸς προχεῖσθαι,	τότε	δὲ ἰσχυρῶς ἐπλεόνασεν) ἀπεγνώσθη μὲν
[69, 13]	κινουμένης ἐπὶ τούτῳ τῆς οἰκουμένης,	τότε	δὴ τότε τοὺς κρατίστους τῶν
[69, 22]	καίτοι τοὺς ἄλλους ἔτι καὶ	τότε	δυνάμενος· καὶ τέλος τῆς τε
[69, 4]	οὐδὲν ἐπίστασαι" ἐτύγχανε δὲ ἄρα	τότε	ἐκεῖνος τοιούτῳ τινὶ γράμματι σεμνυνόμενος.
[69, 4]	τινὶ γράμματι σεμνυνόμενος. αὐτοκρατορεύσας οὖν	τότε	ἐμνησικάκησε καὶ τὴν παρρησίαν αὐτοῦ
[69, 7]	καὶ ἐδίκαζε μετὰ τῶν πρώτων	τοτὲ	μὲν ἐν τῷ παλατίῳ τοτὲ
[69, 2]	καὶ ἀπαγορεύων μηδὲν αὐτῷ μήτε	τότε	μήτε ἄλλοτε τιμὴν δή τινα
[69, 11]	ὄντως τὸν ἀστέρα γεγενῆσθαι καὶ	τότε	πρῶτον ἀναπεφηνέναι. διὰ ταῦτά τε
[69, 18]	Φρόντων ὁ τὰ πρῶτα τῶν	τότε	Ῥωμαίων ἐν δίκαις φερόμενος, ἑσπέρας
[69, 13]	τούτῳ τῆς οἰκουμένης, τότε δὴ	τότε	τοὺς κρατίστους τῶν στρατηγῶν ὁ
[69, 9]	κατεκόσμησεν ὥστε καὶ νῦν τὰ	τότε	ὑπ´ αὐτοῦ ταχθέντα νόμον σφίσι
[69, 12]	καὶ αὖθις ἐν τῇ Συρίᾳ	τοῦ	Ἁδριανοῦ ἡσύχαζον, πλὴν καθ´ ὅσον
[69, 8]	ἀπέθανεν ἐθελοντής, ἐπιτρέψαντος αὐτῷ καὶ	τοῦ	Ἁδριανοῦ κώνειον καὶ διὰ τὸ
[69, 20]	τὸν Κόμμοδον ἐξαίφνης ἐγκαταλειφθῆναι ὑπὸ	τοῦ	αἵματος πολλοῦ τε καὶ ἀθρόου
[69, 20]	φθόῃ τε ἐκ τῆς πολλῆς	τοῦ	αἵματος ῥύσεως ἐχρῆτο, καὶ ἀπ´
[69, 11]	αὐτός τε ὁρᾶν ὡς καὶ	τοῦ	Ἀντινόου ὄντα ἔλεγε, καὶ τῶν
[69, 11]	ἤκουεν ἔκ τε τῆς ψυχῆς	τοῦ	Ἀντινόου ὄντως τὸν ἀστέρα γεγενῆσθαι
[69, 23]	τὸ μνῆμα κατεσκευάσατο. τὸ γὰρ	τοῦ	Αὐγούστου ἐπεπλήρωτο, καὶ οὐκέτι οὐδεὶς
[69, 19]	ἥσυχος ἐπτὰ ἔτη τὰ λοιπὰ	τοῦ	βίου διήγαγε, καὶ ἐπί γε
[69, 2]	ἡγεμονίας καὶ πρὸς τῇ τελευτῇ	τοῦ	βίου ἐπεποίητο, διεβλήθη, καὶ ὀλίγου
[69, 7]	ἔδωκεν. ~ἔπραττε δὲ καὶ διὰ	τοῦ	βουλευτηρίου πάντα τὰ μεγάλα καὶ
[69, 23]	ἐτέθη. οὗτος ἐμισήθη μὲν ὑπὸ	τοῦ	δήμου, καίτοι τἆλλα ἄριστα αὐτῶν
[69, 6]	προσέτι ἐκέλευσε τοῦτο δὴ τὸ	τοῦ	Δομιτιανοῦ κηρυχθῆναι σιωπήσατε" οὐκ ἐλέχθη
[69, 12]	καὶ ἐς τὸν τοῦ ναοῦ	τοῦ	θεοῦ τόπον ναὸν τῷ Διὶ
[69, 22]	ὑπὸ τὸν μαστόν, πρὸς Ἑρμογένους	τοῦ	ἰατροῦ ὑποδειχθέν, χρώματί τινι περιέγραψεν,
[69, 6]	ἐτίμησεν αὐτὸν ὅτι τὴν δυσχέρειαν	τοῦ	κελεύσματος οὐκ ἐξέφησεν. ἔφερε γὰρ
[69, 4]	ἢ κατὰ τὸν τοῦ ὕψους	τοῦ	μεγάρου λόγον ἐποιήθη· ἂν γὰρ
[69, 4]	ὁ δ´ ἀντεπέστειλε περί τε	τοῦ	ναοῦ {καὶ} ὅτι καὶ μετέωρον
[69, 12]	Καπιτωλῖναν ὠνόμασε, καὶ ἐς τὸν	τοῦ	ναοῦ τοῦ θεοῦ τόπον ναὸν
[69, 15]	ἐπαύσατο. ὅτι πρεσβευτὰς πεμφθέντας παρὰ	τοῦ	Οὐολογαίσου καὶ παρὰ τῶν Ἰαζύγων,
[69, 15]	Ἀλανῶν τὰ μὲν δώροις ὑπὸ	τοῦ	Οὐολογαίσου πεισθέντων, τὰ δὲ καὶ
[69, 2]	τῆς ἡμέρας ἐκείνης πῦρ ἐκ	τοῦ	οὐρανοῦ, ἔν τε αἰθρίᾳ καὶ
[69, 14]	ἐρημωθῆναι, καθάπερ που καὶ πρὸ	τοῦ	πολέμου αὐτοῖς προεδείχθη· τὸ γὰρ
[69, 21]	καὶ Οὐηρίσσιμον αὐτόν, πρὸς τὴν	τοῦ	Ῥωμαϊκοῦ ῥήματος ἔννοιαν κομψευόμενος, ἀπεκάλει.
[69, 14]	αὐτοῖς προεδείχθη· τὸ γὰρ μνημεῖον	τοῦ	Σολομῶντος, ὃν ἐν τοῖς σεβασμίοις
[69, 4]	οὐκ ἤνεγκεν. αὐτὸς μὲν γὰρ	τοῦ	τῆς Ἀφροδίτης τῆς τε Ῥώμης
[69, 1]	καὶ Καίσαρα αὐτὸν καὶ αὐτοκράτορα	τοῦ	Τραϊανοῦ ἄπαιδος μεταλλάξαντος ὅ τε
[69, 1]	ἕκαστα, καὶ ὅτι ὁ θάνατος	τοῦ	Τραϊανοῦ ἡμέρας τινὰς διὰ τοῦτο
[69, 4]	τι, τὸ δ´ ἀληθὲς ὅτι	τοῦ	Τραϊανοῦ κοινουμένου τι αὐτῷ περὶ
[69, 2]	αὐτός ποτε ἀξιώσῃ. τὰ δὲ	τοῦ	Τραϊανοῦ ὀστᾶ ἐν τῷ κίονι
[69, 4]	ᾠδεῖον τό τε γυμνάσιον, τὰ	τοῦ	Τραϊανοῦ ποιήματα, ἐν τῇ Ῥώμῃ
[69, 21]	Κατίλιος πρότερον ὀνομαζόμενος, Ἀννίου Οὐήρου	τοῦ	τρὶς ὑπατεύσαντος καὶ πολιαρχήσαντος ἔγγονος.
[69, 8]	ποιεῖν εἰώθασι. ~ταῦτα περί γε	τοῦ	τρόπου, ὡς ἐν κεφαλαίῳ εἰπεῖν,
[69, 22]	τισι καὶ γοητείαις ἐκενοῦτό ποτε	τοῦ	ὑγροῦ, πάλιν δ´ αὐτοῦ διὰ
[69, 4]	ὅτι μείζονα ἢ κατὰ τὸν	τοῦ	ὕψους τοῦ μεγάρου λόγον ἐποιήθη·
[69, 18]	ἤστην, οἳ καὶ ἀνδριᾶσιν ἐτιμήθησαν,	Τούρβων	μὲν στρατηγικώτατος ἀνήρ, ὃς καὶ
[69, 18]	ὑγίαινε χρησάμενος. οἴκοι δὲ ὁ	Τούρβων	οὔποτε ἡμέρας, οὐδὲ νοσήσας, ὤφθη,
[69, 18]	τότε ἄριστοι ἄνδρες, ὧν ἐπιφανέστατοι	Τούρβων	τε καὶ Σίμιλις ἤστην, οἳ
[69, 22]	τ´ ἦν ἑαυτὸν ἀναχρήσασθαι, καίτοι	τοὺς	ἄλλους ἔτι καὶ τότε δυνάμενος·
[69, 9]	ἐν εἰρήνῃ τὸ πλεῖστον πρὸς	τοὺς	ἀλλοφύλους διεγένετο· τήν τε γὰρ
[69, 3]	καὶ τοῦτο μὲν οὐδέν που	τοὺς	ἀνθρώπους ἔβλαπτεν, ὁ δὲ δὴ
[69, 3]	τε ἄλλοις καὶ μάλιστα τῷ	τοὺς	ἀνταγωνιστάς σφων ἐξαίρειν, τοὺς μὲν
[69, 7]	ἐν τῇ Ῥώμῃ καὶ ἔξω	τοὺς	ἀρίστους εἶχε, καὶ συνῆν σφισι
[69, 7]	καὶ οἱ ἄλλοι οἱ περὶ	τοὺς	αὐτοκράτορας ἔχοντες ποιεῖν εἰώθασι. ~ταῦτα
[69, 9]	στρατευομένων καὶ τῶν ἀρχόντων αὐτῶν,	τοὺς	βίους τὰς οἰκήσεις τοὺς τρόπους,
[69, 3]	σφων ἐξαίρειν, τοὺς μὲν μηδενὸς	τοὺς	δὲ βραχυτάτου τινὸς ἀξίους ὄντας·
[69, 9]	μάχης, καὶ τοὺς μὲν ἐτίμα	τοὺς	δὲ ἐνουθέτει, πάντας δὲ ἐδίδασκεν
[69, 3]	πάντων ἐν πᾶσι περιεῖναι ἐμίσει	τοὺς	ἔν τινι ὑπεραίροντας. κἀκ τούτου
[69, 2]	ὀλίγου διὰ ταῦτ´ οὐδὲ ἐς	τοὺς	ἥρωας ἀνεγράφη. καὶ οἱ μὲν
[69, 13]	ἀπὸ Βρεττανίας ἧς ἦρχεν ἐπὶ	τοὺς	Ἰουδαίους σταλείς. ὃς ἄντικρυς μὲν
[69, 13]	τῆς οἰκουμένης, τότε δὴ τότε	τοὺς	κρατίστους τῶν στρατηγῶν ὁ Ἁδριανὸς
[69, 9]	πρὸς πᾶν εἶδος μάχης, καὶ	τοὺς	μὲν ἐτίμα τοὺς δὲ ἐνουθέτει,
[69, 3]	τῷ τοὺς ἀνταγωνιστάς σφων ἐξαίρειν,	τοὺς	μὲν μηδενὸς τοὺς δὲ βραχυτάτου
[69, 9]	διενήξαντο· ἃ ὁρῶντες οἱ βάρβαροι	τοὺς	μὲν Ῥωμαίους κατεπλήττοντο, τρεπόμενοι δὲ
[69, 21]	Οὐῆρον, βουληθεὶς ἐπὶ πλεῖστον καὶ	τοὺς	μετὰ ταῦτα αὐταρχήσοντας ἀποδεῖξαι. ἦν
[69, 20]	ποιῆσαί τι δυνάμενον, ἠγμένον κατὰ	τοὺς	νόμους, ἡγεμονευκότα κατὰ τὰ πάτρια,
[69, 5]	μήτε τινὰ πόλεμον ταράξαι καὶ	τοὺς	ὄντας παῦσαι, μήτε τινὸς χρήματα
[69, 20]	τε καὶ ἀθρόου ἐκπεσόντος, συνεκάλεσε	τοὺς	πρώτους καὶ ἀξιολόγους τῶν βουλευτῶν
[69, 23]	ἄριστα αὐτῶν ἄρξας, διά τε	τοὺς	πρώτους καὶ τοὺς τελευταίους φόνους
[69, 12]	φανερᾷ οὐκ ἐτόλμων διακινδυνεῦσαι πρὸς	τοὺς	Ῥωμαίους, τὰ δὲ τῆς χώρας
[69, 13]	συνῄεσαν, καὶ πολλὰ κακὰ ἐς	τοὺς	Ῥωμαίους τὰ μὲν λάθρᾳ τὰ
[69, 3]	τόν τε Διονύσιον τὸν Μιλήσιον	τοὺς	σοφιστὰς καταλύειν ἐπεχείρει τοῖς τε
[69, 7]	τὸ συσσίτιον παντοδαπῶν λόγων πλῆρες.	τούς	τε πάνυ νοσοῦντας φίλους ἐπεσκέπτετο,
[69, 23]	διά τε τοὺς πρώτους καὶ	τοὺς	τελευταίους φόνους ἅτε καὶ ἀδίκως
[69, 3]	φθόνος αὐτοῦ δεινότατος ἐς πάντας	τούς	τινι προέχοντας ὢν πολλοὺς μὲν
[69, 9]	αὐτῶν, τοὺς βίους τὰς οἰκήσεις	τοὺς	τρόπους, καὶ ἐφορῶν καὶ ἐξετάζων·
[69, 10]	ὠνόμασεν. οὐ μέντοι τι παρὰ	τοῦτ´	ἄπρακτον τῶν τῇ ἀρχῇ προσηκόντων
[69, 6]	κηρύγματος σιγάζονται) ἐπειδὴ ἐσιώπησαν, ἔφη	τοῦτ´	ἐθέλει" καὶ οὐχ ὅτι τινὰ
[69, 8]	τε καὶ μέχρις οὗ τηρηθήσεσθαι	τοῦτ´	ἔμελλεν. ἔν τε τοῖς ἑαυτοῦ
[69, 11]	ἐν τῷ χωρίῳ, ἐν ᾧ	τοῦτ´	ἔπαθε, καὶ συνοικίσαι καὶ ὀνομάσαι
[69, 17]	δέομαι μαθεῖν· τὸν γὰρ ἕνα,	τοῦτ´	ἔστι Σερουιανόν, ἔχω" ~γεγόνασι δὲ
[69, 11]	τῷ Πομπηίῳ· πρὸς ὃν καὶ	τουτὶ	τὸ ἔπος ἀπορρῖψαι λέγεται τῷ
[69, 22]	ἀλύπως τελευτήσῃ. ἐπεὶ δ´ οὐδὲ	τοῦτο	αὐτῷ προεχώρησεν (ὁ γὰρ Μάστωρ
[69, 23]	τὸ ταῖς πατρίσιν αὐτῶν αὐτὸ	τοῦτο	γράψαι, ὅτι αὐτῷ οὐκ ἀρέσκουσιν.
[69, 10]	παρ´ ἐμοῦ αἰτήσασα οὐδενὸς ἀπέτυχεν"	τοῦτο	δὲ οὐκ ἄλλως ἔλεγεν, ἀλλ´
[69, 6]	οὔτε ἔνειμε, καὶ προσέτι ἐκέλευσε	τοῦτο	δὴ τὸ τοῦ Δομιτιανοῦ κηρυχθῆναι
[69, 20]	δὲ ὑμεῖς ἐδώκατε. διαφέρει δὲ	τοῦτο	ἐκείνου, ὅτι τὸ μὲν γεννώμενον,
[69, 17]	γε αὐτοῦ καὶ ἐπιστολὴ αὐτὸ	τοῦτο	ἐνδεικνυμένη, ὅσον κακόν ἐστιν ἐπιθυμοῦντά
[69, 19]	ἐπί γε τὸ μνῆμα αὑτοῦ	τοῦτο	ἐπέγραψεν ὅτι Σίμιλις ἐνταῦθα κεῖται
[69, 15]	οὖν τῶν Ἰουδαίων πόλεμος ἐς	τοῦτο	ἐτελεύτησεν, ἕτερος δὲ ἐξ Ἀλανῶν
[69, 1]	ἡ ποίησις προεκφοιτήσοι. ἐδηλώθη δὲ	τοῦτο	καὶ ἐκ τῶν πρὸς τὴν
[69, 9]	τῆς στρατείας εἶναι. καὶ διὰ	τοῦτο	καὶ μάλιστα ἐν εἰρήνῃ τὸ
[69, 3]	γὰρ ἀπλήστῳ ἐχρῆτο, καὶ κατὰ	τοῦτο	καὶ τἆλλα πάντα καὶ τὰ
[69, 7]	ἐν τοῖς συμποσίοις, καὶ διὰ	τοῦτο	καὶ τέταρτος πολλάκις ὠχεῖτο. ἐθήρα
[69, 17]	ἀπεγνώσθη μὲν βιώσεσθαι, καὶ διὰ	τοῦτο	Κόμμοδον μὲν Λούκιον, καίτοι αἷμα
[69, 3]	καὶ ἰδιωτικὸν εἰδέναι ἔλεγε. καὶ	τοῦτο	μὲν οὐδέν που τοὺς ἀνθρώπους
[69, 16]	οὔτε τὸν δεσπότην αὐτοῦ βιάζεσθαι	τοῦτο	ποιῆσαι" ~ἀρξάμενος δὲ νοσεῖν (αἷμα
[69, 20]	ἀρτίνουν πάντως αἱρεῖσθαι. καὶ διὰ	τοῦτο	πρότερον μὲν τὸν Λούκιον ἐξ
[69, 1]	τοῦ Τραϊανοῦ ἡμέρας τινὰς διὰ	τοῦτο	συνεκρύφθη ἵν´ ἡ ποίησις προεκφοιτήσοι.
[69, 23]	ἐπ´ αὐτοῦ πλεονασάντων καὶ διὰ	τοῦτο	τιμηθέντων, οὓς καὶ κολασθῆναι ἔδει.
[69, 17]	μὴ δύνασθαι. τὸν δὲ Σερουιανὸν	τοῦτον	Ἁδριανὸς καὶ τῆς αὐταρχίας ἄξιον
[69, 20]	χρήσασθαι. λέγω δὲ Αὐρήλιον Ἀντωνῖνον	τουτονί·	ὃν εἰ καὶ τὰ μάλιστα
[69, 6]	τὴν χεῖρα καὶ ἐξ αὐτοῦ	τούτου	ἡσυχάσας, ὥσπερ εἰώθασι ποιεῖν (οὐ
[69, 3]	τοὺς ἔν τινι ὑπεραίροντας. κἀκ	τούτου	καὶ τὸν Φαουωρῖνον τὸν Γαλάτην
[69, 17]	αὐτοῦ ὡς καὶ ἀγανακτήσαντας ἐπὶ	τούτῳ	ἐφόνευσε, τὸν μὲν ἐνενηκοντούτην ὄντα
[69, 14]	πολλοὶ μέντοι ἐν τῷ πολέμῳ	τούτῳ	καὶ τῶν Ῥωμαίων ἀπώλοντο· διὸ
[69, 21]	ἐσεποίησεν αὐτῷ καὶ ἔτι πρὸς	τούτῳ	Μᾶρκον Ἄννιον Οὐῆρον, βουληθεὶς ἐπὶ
[69, 13]	πάσης ὡς εἰπεῖν κινουμένης ἐπὶ	τούτῳ	τῆς οἰκουμένης, τότε δὴ τότε
[69, 4]	ἄπελθε καὶ τὰς κολοκύντας γράφε·	τούτων	γὰρ οὐδὲν ἐπίστασαι" ἐτύγχανε δὲ
[69, 15]	ἐκείνου μὲν κατηγοροῦντός τινα Φαρασμάνου,	τούτων	δὲ τὴν εἰρήνην πιστουμένων, ἐς
[69, 4]	καὶ ἐκείνῃ γεγεννημένον" ~Ἁδριανὸς δὲ	τούτων	μέν, καίπερ ἀχθεσθείς σφισιν, ἐφείσατο,
[69, 1]	Καίσαρα αὐτὸν καὶ αὐτοκράτορα τοῦ	Τραϊανοῦ	ἄπαιδος μεταλλάξαντος ὅ τε Ἀττιανὸς
[69, 1]	καὶ ὅτι ὁ θάνατος τοῦ	Τραϊανοῦ	ἡμέρας τινὰς διὰ τοῦτο συνεκρύφθη
[69, 4]	τὸ δ´ ἀληθὲς ὅτι τοῦ	Τραϊανοῦ	κοινουμένου τι αὐτῷ περὶ τῶν
[69, 2]	ποτε ἀξιώσῃ. τὰ δὲ τοῦ	Τραϊανοῦ	ὀστᾶ ἐν τῷ κίονι αὐτοῦ
[69, 1]	~Ἁδριανὸς δὲ ὑπὸ μὲν	Τραϊανοῦ	οὐκ ἐσεποιήθη· ἦν μὲν γὰρ
[69, 4]	τό τε γυμνάσιον, τὰ τοῦ	Τραϊανοῦ	ποιήματα, ἐν τῇ Ῥώμῃ κατασκευάσαντα
[69, 19]	ὀλιγιστῶν τεκμήρασθαι. τῷ τε γὰρ	Τραϊανῷ	ἑκατονταρχοῦντα ἔτι αὐτὸν ἐσκαλέσαντί ποτε
[69, 9]	βάρβαροι τοὺς μὲν Ῥωμαίους κατεπλήττοντο,	τρεπόμενοι	δὲ ἐπὶ σφᾶς αὐτοὺς ἐχρῶντο
[69, 21]	πρότερον ὀνομαζόμενος, Ἀννίου Οὐήρου τοῦ	τρὶς	ὑπατεύσαντος καὶ πολιαρχήσαντος ἔγγονος. καὶ
[69, 19]	καὶ τάξει προήκων αὐτοῦ ἐν	τρόποις	οὐδενὸς τῶν πάνυ, ὥς γε
[69, 22]	ἀεὶ ἐπεδίδου καὶ καθ´ ἑκάστην	τρόπον	τινὰ ἡμέραν ἀπώλλυτο, ἀποθανεῖν ἐπεθύμησε,
[69, 8]	εἰώθασι. ~ταῦτα περί γε τοῦ	τρόπου,	ὡς ἐν κεφαλαίῳ εἰπεῖν, προείρηκα·
[69, 9]	τοὺς βίους τὰς οἰκήσεις τοὺς	τρόπους,	καὶ ἐφορῶν καὶ ἐξετάζων· καὶ
[69, 13]	στρατιωτῶν καὶ τῶν ὑπάρχων, καὶ	τροφῆς	ἀπείργων καὶ κατακλείων, ἠδυνήθη βραδύτερον
[69, 7]	πολλάκις δὲ καὶ δικάζων μεταξὺ	τροφῆς	μετελάμβανεν· ἔπειτα μετὰ πάντων τῶν
[69, 11]	ναοῖς βρίθοντι πόση σπάνις ἔπλετο	τύμβου.	καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ διεφθαρμένον
[69, 6]	παρὰ γνώμην καὶ πρὸς τῶν	τυχόντων	ὠφελοῖτο. ἀμέλει γυναικὸς παριόντος αὐτοῦ
[69, 4]	αὐτῷ περὶ τῶν ἔργων εἶπε	τῷ	Ἁδριανῷ παραλαλήσαντί τι ὅτι ἄπελθε
[69, 21]	ἔγγονος. καὶ ἀμφοτέρους μὲν ἐσποιήσασθαι	τῷ	Ἀντωνίνῳ ἐκέλευε, προετίμησε δὲ τὸν
[69, 18]	καὶ τὴν ἡμέραν πᾶσαν πρὸς	τῷ	βασιλείῳ διέτριβε, καὶ πολλάκις καὶ
[69, 20]	μὲν γεννώμενον, ὁποῖον ἂν δόξῃ	τῷ	δαιμονίῳ, γίγνεται, τὸ δὲ δὴ
[69, 2]	ἐπομόσας μήτε τι ἔξω τῶν	τῷ	δημοσίῳ συμφερόντων ποιήσειν μήτε βουλευτήν
[69, 8]	ὀφειλόμενα τῷ τε βασιλικῷ καὶ	τῷ	δημοσίῳ τῷ τῶν Ῥωμαίων, ἑκκαιδεκαετῆ
[69, 8]	τε τοῖς ἑαυτοῦ γενεθλίοις προῖκα	τῷ	δήμῳ τὴν θέαν ἀπένειμε καὶ
[69, 12]	ναοῦ τοῦ θεοῦ τόπον ναὸν	τῷ	Διὶ ἕτερον ἀντεγείραντος πόλεμος οὔτε
[69, 9]	συνελόντι τε εἰπεῖν, οὕτω καὶ	τῷ	ἔργῳ καὶ τοῖς παραγγέλμασι πᾶν
[69, 18]	ἑωθινῷ προσρήματι τῷ χαῖρε, ἀλλὰ	τῷ	ἑσπερινῷ τῷ ὑγίαινε χρησάμενος. οἴκοι
[69, 8]	ἀλλήλων αὐτοῖς προσέταξεν. ἐν μὲν	τῷ	ἔτει ἐκείνῳ ταῦτά τε ἐγένετο
[69, 18]	ἐσῆλθε καὶ ἠσπάσατο, οὔτι γε	τῷ	ἑωθινῷ προσρήματι τῷ χαῖρε, ἀλλὰ
[69, 8]	δῶρα διὰ σφαιρίων καὶ ἐν	τῷ	θεάτρῳ καὶ ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ
[69, 8]	ἐν τῷ θεάτρῳ καὶ ἐν	τῷ	ἱπποδρόμῳ χωρὶς μὲν τοῖς ἀνδράσι
[69, 6]	καὶ οὐχ ὅτι τινὰ ὀργὴν	τῷ	κήρυκι ἔσχεν, ἀλλὰ καὶ ἐτίμησεν
[69, 2]	δὲ τοῦ Τραϊανοῦ ὀστᾶ ἐν	τῷ	κίονι αὐτοῦ κατετέθη, καὶ αἱ
[69, 14]	τῇ δὲ δὴ βουλῇ καὶ	τῷ	κλήρῳ ἡ Παμφυλία ἀντὶ τῆς
[69, 5]	καὶ μεγαλοπρεπείᾳ καὶ δεξιότητι, καὶ	τῷ	μήτε τινὰ πόλεμον ταράξαι καὶ
[69, 11]	τουτὶ τὸ ἔπος ἀπορρῖψαι λέγεται	τῷ	ναοῖς βρίθοντι πόση σπάνις ἔπλετο
[69, 7]	τῶν πρώτων τοτὲ μὲν ἐν	τῷ	παλατίῳ τοτὲ δὲ ἐν τῇ
[69, 1]	συνδιῃτᾶτο, τῇ τε Συρίᾳ ἐπὶ	τῷ	Παρθικῷ πολέμῳ προσετάχθη, οὐ μέντοι
[69, 14]	ἐσέπιπτον ὠρυόμεναι. πολλοὶ μέντοι ἐν	τῷ	πολέμῳ τούτῳ καὶ τῶν Ῥωμαίων
[69, 11]	ἐς Αἴγυπτον παριὼν καὶ ἐνήγισε	τῷ	Πομπηίῳ· πρὸς ὃν καὶ τουτὶ
[69, 23]	ἕνδεκα. ἐτάφη δὲ πρὸς αὐτῷ	τῷ	ποταμῷ, πρὸς τῇ γεφύρᾳ τῇ
[69, 14]	πρὸς τὴν βουλὴν οὐκ ἐχρήσατο	τῷ	προοιμίῳ τῷ συνήθει τοῖς αὐτοκράτορσιν,
[69, 14]	βουλὴν οὐκ ἐχρήσατο τῷ προοιμίῳ	τῷ	συνήθει τοῖς αὐτοκράτορσιν, ὅτι εἰ
[69, 8]	τὴν Ῥώμην ἀφῆκε τὰ ὀφειλόμενα	τῷ	τε βασιλικῷ καὶ τῷ δημοσίῳ
[69, 19]	δὲ καὶ ἐξ ὀλιγιστῶν τεκμήρασθαι.	τῷ	τε γὰρ Τραϊανῷ ἑκατονταρχοῦντα ἔτι
[69, 7]	τοτὲ δὲ ἐν τῇ ἀγορᾷ	τῷ	τε Πανθείῳ καὶ ἄλλοθι πολλαχόθι,
[69, 9]	ἑνὸς ἑκάστου, καὶ τῶν ἐν	τῷ	τεταγμένῳ στρατευομένων καὶ τῶν ἀρχόντων
[69, 3]	τοῖς τε ἄλλοις καὶ μάλιστα	τῷ	τοὺς ἀνταγωνιστάς σφων ἐξαίρειν, τοὺς
[69, 8]	τε βασιλικῷ καὶ τῷ δημοσίῳ	τῷ	τῶν Ῥωμαίων, ἑκκαιδεκαετῆ ὁρίσας χρόνον
[69, 18]	τῷ χαῖρε, ἀλλὰ τῷ ἑσπερινῷ	τῷ	ὑγίαινε χρησάμενος. οἴκοι δὲ ὁ
[69, 18]	οὔτι γε τῷ ἑωθινῷ προσρήματι	τῷ	χαῖρε, ἀλλὰ τῷ ἑσπερινῷ τῷ
[69, 11]	ἐτίμησεν ὡς καὶ πόλιν ἐν	τῷ	χωρίῳ, ἐν ᾧ τοῦτ´ ἔπαθε,
[69, 4]	τὸ θέατρον ἐσάγεσθαι, καὶ περὶ	τῶν	ἀγαλμάτων ὅτι μείζονα ἢ κατὰ
[69, 15]	τῆς τε Καππαδοκίας ἁψάμενος, ἔπειτα	τῶν	Ἀλανῶν τὰ μὲν δώροις ὑπὸ
[69, 13]	ἐνεδείκνυντο, πολλοί τε ἄλλοι καὶ	τῶν	ἀλλοφύλων ἐπιθυμίᾳ κέρδους σφίσι συνελαμβάνοντο,
[69, 18]	πρὸς αὐτὸ ᾔει, ὅτε τινὲς	τῶν	ἄλλων καθεύδειν ἤρχοντο. ἀμέλει καὶ
[69, 9]	ἐν τῷ τεταγμένῳ στρατευομένων καὶ	τῶν	ἀρχόντων αὐτῶν, τοὺς βίους τὰς
[69, 20]	συνεκάλεσε τοὺς πρώτους καὶ ἀξιολόγους	τῶν	βουλευτῶν οἴκαδε, καὶ κατακείμενος εἶπεν
[69, 19]	ἔξω ἑστηκότων διαλέγεσθαι" καὶ τὴν	τῶν	δορυφόρων ἀρχὴν ἄκων τε ἔλαβε
[69, 18]	ἔπαρχος γεγονώς, εἴτ´ οὖν ἄρχων	τῶν	δορυφόρων, οὔτε τι ἁβρὸν οὔτε
[69, 9]	τὰ ἴδια ἑνὸς ἑκάστου, καὶ	τῶν	ἐν τῷ τεταγμένῳ στρατευομένων καὶ
[69, 23]	ψηφίσασθαι ἐθέλουσα, καὶ αἰτιωμένη τινὰς	τῶν	ἐπ´ αὐτοῦ πλεονασάντων καὶ διὰ
[69, 19]	αἰσχρόν ἐστι, Καῖσαρ, ἑκατοντάρχῳ σε	τῶν	ἐπάρχων ἔξω ἑστηκότων διαλέγεσθαι" καὶ
[69, 19]	αὐτὸν ἐσκαλέσαντί ποτε εἴσω πρὸ	τῶν	ἐπάρχων ἔφη αἰσχρόν ἐστι, Καῖσαρ,
[69, 4]	Τραϊανοῦ κοινουμένου τι αὐτῷ περὶ	τῶν	ἔργων εἶπε τῷ Ἁδριανῷ παραλαλήσαντί
[69, 20]	πάτρια, ὥστε μήτε τι ἀγνοεῖν	τῶν	ἐς τὴν ἀρχὴν φερόντων καὶ
[69, 15]	παρὰ τοῦ Οὐολογαίσου καὶ παρὰ	τῶν	Ἰαζύγων, ἐκείνου μὲν κατηγοροῦντός τινα
[69, 15]	Βιθυνίας ἐδόθη. ~ὁ μὲν οὖν	τῶν	Ἰουδαίων πόλεμος ἐς τοῦτο ἐτελεύτησεν,
[69, 9]	αὐτῷ ὥστε καὶ τὸ ἱππικὸν	τῶν	καλουμένων Βατάουων τὸν Ἴστρον μετὰ
[69, 2]	ἥκοντες· ἐφ´ οἷς Ἁδριανὸς οὕτω	τῶν	λογοποιουμένων ᾔσθετο ὥστε καὶ ἀπελογήσατο
[69, 9]	καλουμένων Βατάουων τὸν Ἴστρον μετὰ	τῶν	ὅπλων διενήξαντο· ἃ ὁρῶντες οἱ
[69, 23]	οὖν πρός γε τὸν ἀριθμὸν	τῶν	παίδων καὶ τὰς τιμωρίας αὐτῶν
[69, 19]	προήκων αὐτοῦ ἐν τρόποις οὐδενὸς	τῶν	πάνυ, ὥς γε ἐγὼ νομίζω,
[69, 18]	ὑπερήφανον ἔπραξεν, ἀλλ´ ὡς εἷς	τῶν	πολλῶν διεβίω. τά τε γὰρ
[69, 9]	σφᾶς αὐτοὺς ἐχρῶντο αὐτῷ διαιτητῇ	τῶν	πρὸς ἀλλήλους διαφορῶν. ~ἐποίει δὲ
[69, 1]	ἐδηλώθη δὲ τοῦτο καὶ ἐκ	τῶν	πρὸς τὴν βουλὴν γραμμάτων αὐτοῦ·
[69, 7]	τροφῆς μετελάμβανεν· ἔπειτα μετὰ πάντων	τῶν	πρώτων καὶ ἀρίστων ἐδείπνει, καὶ
[69, 7]	καὶ ἀναγκαιότατα, καὶ ἐδίκαζε μετὰ	τῶν	πρώτων τοτὲ μὲν ἐν τῷ
[69, 14]	ἐν τῷ πολέμῳ τούτῳ καὶ	τῶν	Ῥωμαίων ἀπώλοντο· διὸ καὶ ὁ
[69, 8]	βασιλικῷ καὶ τῷ δημοσίῳ τῷ	τῶν	Ῥωμαίων, ἑκκαιδεκαετῆ ὁρίσας χρόνον ἀφ´
[69, 6]	~ἦγε δὲ καὶ τὸν δῆμον	τῶν	Ῥωμαίων ἐμβριθῶς μᾶλλον ἢ θωπευτικῶς·
[69, 13]	τότε δὴ τότε τοὺς κρατίστους	τῶν	στρατηγῶν ὁ Ἁδριανὸς ἐπ´ αὐτοὺς
[69, 13]	ἀπολαμβάνων δ´ ὡς ἑκάστους πλήθει	τῶν	στρατιωτῶν καὶ τῶν ὑπάρχων, καὶ
[69, 9]	ἁπλῶς, οὐχ ὅπως τὰ κοινὰ	τῶν	στρατοπέδων, ὅπλα λέγω καὶ μηχανὰς
[69, 11]	τοῦ Ἀντινόου ὄντα ἔλεγε, καὶ	τῶν	συνόντων οἱ μυθολογούντων ἡδέως ἤκουεν
[69, 14]	ταῖς καταδρομαῖς καὶ ταῖς μάχαις	(τῶν	τε γὰρ λιμῷ καὶ νόσῳ
[69, 23]	οὐκ ἀρέσκουσιν. εἴ τέ τινα	τῶν	τέκνα ἐχόντων ὀφλῆσαι πάντως τι
[69, 10]	μέντοι τι παρὰ τοῦτ´ ἄπρακτον	τῶν	τῇ ἀρχῇ προσηκόντων κατέλιπε. τῆς
[69, 18]	Κορνήλιος Φρόντων ὁ τὰ πρῶτα	τῶν	τότε Ῥωμαίων ἐν δίκαις φερόμενος,
[69, 6]	καὶ παρὰ γνώμην καὶ πρὸς	τῶν	τυχόντων ὠφελοῖτο. ἀμέλει γυναικὸς παριόντος
[69, 2]	καὶ ἐπομόσας μήτε τι ἔξω	τῶν	τῷ δημοσίῳ συμφερόντων ποιήσειν μήτε
[69, 13]	ἑκάστους πλήθει τῶν στρατιωτῶν καὶ	τῶν	ὑπάρχων, καὶ τροφῆς ἀπείργων καὶ