Livre, Chap.
[69, 19]	ἀρχὴν ἄκων τε ἔλαβε καὶ	λαβὼν	ἐξίστατο, μόλις τε ἀφεθεὶς ἐν
[69, 4]	εὔλογον ὀλέθρου κατ´ αὐτῶν ἀφορμὴν	λαβών·	τὸν δ´ Ἀπολλόδωρον τὸν ἀρχιτέκτονα
[69, 13]	ἐς τοὺς Ῥωμαίους τὰ μὲν	λάθρᾳ	τὰ δὲ καὶ φανερῶς ἐνεδείκνυντο,
[69, 9]	ἀδικούμενοι καὶ προσέτι καὶ χρήματα	λαμβάνοντες,	οὐδὲν ἐνεόχμωσαν. οὕτω γὰρ καλῶς
[69, 16]	ἐν τῇ ἐσθῆτι τῇ ἐπιχωρίῳ	λαμπρῶς	ἐπετέλεσε. τόν τε σηκὸν τὸν
[69, 12]	παρ´ ἀλλήλους ὑπὸ γῆν διαφοιτῶντες	λανθάνωσι,	διατιτράντες ἄνω τὰς ὑπογείους ὁδοὺς
[69, 8]	ἐφάπαξ καὶ λέοντας ἑκατὸν καὶ	λεαίνας	ἴσας πεσεῖν, καὶ δῶρα διὰ
[69, 10]	περὶ μέντοι τὰς θήρας ἐσπουδακέναι	λέγεται·	καὶ γὰρ καὶ τὴν κλεῖν
[69, 3]	τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ διαγαγόντα, εἰπεῖν	λέγεται	ὅτι Καῖσαρ χρήματα μέν σοι
[69, 11]	καὶ τουτὶ τὸ ἔπος ἀπορρῖψαι	λέγεται	τῷ ναοῖς βρίθοντι πόση σπάνις
[69, 20]	πᾶσιν αὐτοῖς καλῶς δύνασθαι χρήσασθαι.	λέγω	δὲ Αὐρήλιον Ἀντωνῖνον τουτονί· ὃν
[69, 9]	τὰ κοινὰ τῶν στρατοπέδων, ὅπλα	λέγω	καὶ μηχανὰς καὶ τάφρους καὶ
[69, 22]	ἐδωδαῖς καὶ ποτοῖς χρώμενος ἐτελεύτησε,	λέγων	καὶ βοῶν τὸ δημῶδες, ὅτι
[69, 10]	Πλωτίνης ἀποθανούσης ἐπῄνει αὐτὴν Ἀδριανός,	λέγων	ὅτι πολλὰ παρ´ ἐμοῦ αἰτήσασα
[69, 3]	νυκτὸς ταύτης ἐπιστάς μοι ἐκέλευσε	λειτουργεῖν	τῇ πατρίδι ὡς καὶ ἐκείνῃ
[69, 8]	ὡς ἐν κεφαλαίῳ εἰπεῖν, προείρηκα·	λέξω	δὲ καὶ τὰ καθ´ ἕκαστον,
[69, 8]	πολλὰ ἀπέκτεινεν, ὥστε ἐφάπαξ καὶ	λέοντας	ἑκατὸν καὶ λεαίνας ἴσας πεσεῖν,
[69, 5]	ταῖς μὲν ὕδωρ ταῖς δὲ	λιμένας	σῖτόν τε καὶ ἔργα καὶ
[69, 14]	ταῖς μάχαις (τῶν τε γὰρ	λιμῷ	καὶ νόσῳ καὶ πυρὶ φθαρέντων
[69, 6]	μὴ βασίλευε" ἐπεστράφη τε καὶ	λόγον	αὐτῇ ἔδωκεν. ~ἔπραττε δὲ καὶ
[69, 4]	τὸν τοῦ ὕψους τοῦ μεγάρου	λόγον	ἐποιήθη· ἂν γὰρ αἱ θεαί"
[69, 2]	ἐφ´ οἷς Ἁδριανὸς οὕτω τῶν	λογοποιουμένων	ᾔσθετο ὥστε καὶ ἀπελογήσατο καὶ
[69, 4]	ἐφυγάδευσεν, ἔπειτα δὲ καὶ ἀπέκτεινε,	λόγῳ	μὲν ὡς πλημμελήσαντά τι, τὸ
[69, 13]	μὲν πρῶτον ἐν οὐδενὶ αὐτοὺς	λόγῳ	οἱ Ῥωμαῖοι ἐποιοῦντο· ἐπεὶ δ´
[69, 7]	ἦν αὐτῷ τὸ συσσίτιον παντοδαπῶν	λόγων	πλῆρες. τούς τε πάνυ νοσοῦντας
[69, 19]	ἀγρῷ ἥσυχος ἐπτὰ ἔτη τὰ	λοιπὰ	τοῦ βίου διήγαγε, καὶ ἐπί
[69, 20]	διὰ τοῦτο πρότερον μὲν τὸν	Λούκιον	ἐξ ἁπάντων ἐξελεξάμην, οἷον οὐδ´
[69, 17]	καὶ διὰ τοῦτο Κόμμοδον μὲν	Λούκιον,	καίτοι αἷμα ἐμοῦντα, Καίσαρα Ῥωμαίοις
[69, 20]	ὑδρωπίασεν. ἐπεὶ δὲ συνέβη τὸν	Λούκιον	τὸν Κόμμοδον ἐξαίφνης ἐγκαταλειφθῆναι ὑπὸ
[69, 8]	γυναιξὶ διέρριψε· καὶ γὰρ καὶ	λοῦσθαι	χωρὶς ἀλλήλων αὐτοῖς προσέταξεν. ἐν
[69, 2]	καὶ Κέλσος Νιγρῖνός τε καὶ	Λούσιος	ἦσαν, οἱ μὲν ὡς ἐν
[69, 14]	διελύθη τε καὶ συνέπεσε, καὶ	λύκοι	ὕαιναί τε πολλαὶ ἐς τὰς
[69, 4]	οὔτε τὴν ὀργὴν οὔτε τὴν	λύπην	κατέσχεν, ἀλλ´ ἐφόνευσεν αὐτόν. καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/05/2007