HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CASSIUS, L'Histoire romaine, livre LXIX

Liste des contextes (ordre alphabétique)


δ  =  96 formes différentes pour 237 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[69, 4]   μὲν ὡς πλημμελήσαντά τι, τὸ  δ´   ἀληθὲς ὅτι τοῦ Τραϊανοῦ κοινουμένου
[69, 4]   εὖ ἔχοι τὸ κατασκεύασμα·  δ´   ἀντεπέστειλε περί τε τοῦ ναοῦ
[69, 4]   κατ´ αὐτῶν ἀφορμὴν λαβών· τὸν  δ´   Ἀπολλόδωρον τὸν ἀρχιτέκτονα τὸν τὴν
[69, 15]   τὴν Μηδίαν ἰσχυρῶς ἐλύπησε, τῆς  δ´   Ἀρμενίας τῆς τε Καππαδοκίας ἁψάμενος,
[69, 22]   ἐκενοῦτό ποτε τοῦ ὑγροῦ, πάλιν  δ´   αὐτοῦ διὰ ταχέος ἐπίμπλατο. ἐπεὶ
[69, 13]   λόγῳ οἱ Ῥωμαῖοι ἐποιοῦντο· ἐπεὶ  δ´   τε Ἰουδαία πᾶσα ἐκεκίνητο,
[69, 22]   πληγεὶς καιρίαν ἀλύπως τελευτήσῃ. ἐπεὶ  δ´   οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ προεχώρησεν (ὁ
[69, 22]   ξίφος, ἐδίδου δὲ οὐδείς. ὡς  δ´   οὖν οὐδεὶς αὐτῷ καίτοι χρήματα
[69, 13]   τὴν ἀπόγνωσιν αὐτῶν ὁρῶν· ἀπολαμβάνων  δ´   ὡς ἑκάστους πλήθει τῶν στρατιωτῶν
[69, 20]   γενέσθαι· ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνον τὸ  δαιμόνιον   ἡμῶν ἀφείλετο, εὗρον ἀντ´ ἐκείνου
[69, 20]   γεννώμενον, ὁποῖον ἂν δόξῃ τῷ  δαιμονίῳ,   γίγνεται, τὸ δὲ δὴ ποιούμενον
[69, 11]   ὡς εἰπεῖν τῇ οἰκουμένῃ, μᾶλλον  δὲ   ἀγάλματα, ἀνέθηκε. καὶ τέλος ἀστέρα
[69, 3]   ἔγγονος αὐτοῦ Φοῦσκος. ~ἦν  δὲ   Ἁδριανὸς γένος μὲν βουλευτοῦ πατρὸς
[69, 17]   ὑμεῖς θεοὶ ἴστε· περὶ  δὲ   Ἁδριανοῦ τοσοῦτον μόνον εὔχομαι, ἵνα
[69, 16]   ὅλην τοῖς Ἀθηναίοις ἐχαρίσατο. ἐνομοθέτησε  δὲ   ἄλλα τε πολλά, καὶ ἵνα
[69, 9]   διὰ τὴν νόσον πιεῖν. ~Ἁδριανὸς  δὲ   ἄλλην ἀπ´ ἄλλης διαπορευόμενος ἐπαρχίαν,
[69, 17]   ὄντα τὸν δὲ ὀκτωκαιδεκέτην. πρὶν  δὲ   ἀποσφαγῆναι, Σερουιανὸς πῦρ ᾔτησε,
[69, 4]   τούτων γὰρ οὐδὲν ἐπίστασαι" ἐτύγχανε  δὲ   ἄρα τότε ἐκεῖνος τοιούτῳ τινὶ
[69, 20]   αὐτοῖς καλῶς δύνασθαι χρήσασθαι. λέγω  δὲ   Αὐρήλιον Ἀντωνῖνον τουτονί· ὃν εἰ
[69, 5]   περίεργον καὶ τὸ πολύπραγμον· ἐθεράπευε  δὲ   αὐτὰ καὶ ἀνελάμβανε τῇ τε
[69, 11]   ἣν καὶ Κλαυδιούπολιν καλοῦμεν, παιδικὰ  δὲ   αὐτοῦ ἐγεγόνει, καὶ ἐν τῇ
[69, 3]   ἐξαίρειν, τοὺς μὲν μηδενὸς τοὺς  δὲ   βραχυτάτου τινὸς ἀξίους ὄντας· ὅτε
[69, 14]   δεῦρο ἀεὶ αὐτοῦ μνημονεύειν, τῇ  δὲ   δὴ βουλῇ καὶ τῷ κλήρῳ
[69, 20]   δόξῃ τῷ δαιμονίῳ, γίγνεται, τὸ  δὲ   δὴ ποιούμενον αὐθαίρετόν τις αὐτὸς
[69, 19]   ἔπαρχον ἑστῶτα ἀποθνήσκειν δεῖ. ~ὁ  δὲ   δὴ Σίμιλις ἡλικίᾳ μὲν καὶ
[69, 3]   που τοὺς ἀνθρώπους ἔβλαπτεν,  δὲ   δὴ φθόνος αὐτοῦ δεινότατος ἐς
[69, 9]   ἐτίμα τοὺς δὲ ἐνουθέτει, πάντας  δὲ   ἐδίδασκεν χρὴ ποιεῖν. καὶ
[69, 20]   παῖδα ἠδυνήθην ἐμαυτῷ γενέσθαι· ἐπεὶ  δὲ   ἐκεῖνον τὸ δαιμόνιον ἡμῶν ἀφείλετο,
[69, 7]   μὲν ἐν τῷ παλατίῳ τοτὲ  δὲ   ἐν τῇ ἀγορᾷ τῷ τε
[69, 2]   μὴ κεκελευκέναι ἀποθανεῖν αὐτούς. οἱ  δὲ   ἐν τῇ τελευτῇ Σερουιανός τε
[69, 14]   πεντήκοντα τά γε ἀξιολογώτατα, κῶμαι  δὲ   ἐνακόσιαι καὶ ὀγδοήκοντα καὶ πέντε
[69, 9]   καὶ τοὺς μὲν ἐτίμα τοὺς  δὲ   ἐνουθέτει, πάντας δὲ ἐδίδασκεν
[69, 15]   πόλεμος ἐς τοῦτο ἐτελεύτησεν, ἕτερος  δὲ   ἐξ Ἀλανῶν (εἰσὶ δὲ Μασσαγέται)
[69, 9]   ἐς ἐπικαιροτέρους τόπους μεθίστη, τὰ  δὲ   ἔπαυε, τὰ δὲ προσκαθίστατο, αὐτὸς
[69, 9]   τοὺς μὲν Ῥωμαίους κατεπλήττοντο, τρεπόμενοι  δὲ   ἐπὶ σφᾶς αὐτοὺς ἐχρῶντο αὐτῷ
[69, 11]   σῦν μιᾷ πληγῇ καθελεῖν. ~ἀφικόμενος  δὲ   ἐς τὴν Ἑλλάδα ἐπώπτευσε τὰ
[69, 19]   βιοὺς μὲν ἔτη τόσα, ζήσας  δὲ   ἔτη ἑπτά" ~Ἁδριανὸς δὲ φθόῃ
[69, 23]   πολλοὶ ἰατροὶ βασιλέα ἀπώλεσαν. ~ἔζησε  δὲ   ἔτη μὲν δύο καὶ ἑξήκοντα
[69, 2]   θήρᾳ δῆθεν ἐπιβεβουλευκότες αὐτῷ, οἱ  δὲ   ἐφ´ ἑτέροις δή τισιν ἐγκλήμασιν,
[69, 21]   Ἀντωνῖνος αὐτοκράτωρ ἐγένετο· ἐπεὶ  δὲ   ἦν ἄπαις ἀρρένων παίδων, τόν
[69, 17]   διὰ τῆς ῥινὸς προχεῖσθαι, τότε  δὲ   ἰσχυρῶς ἐπλεόνασεν) ἀπεγνώσθη μὲν βιώσεσθαι,
[69, 18]   τοῦτ´ ἔστι Σερουιανόν, ἔχω" ~γεγόνασι  δὲ   καὶ ἄλλοι τότε ἄριστοι ἄνδρες,
[69, 4]   τὸ μὲν πρῶτον ἐφυγάδευσεν, ἔπειτα  δὲ   καὶ ἀπέκτεινε, λόγῳ μὲν ὡς
[69, 17]   πολλάκις μὲν ἀποσβῆναι εὐξάμενος, πολλάκις  δὲ   καὶ ἀποκτανεῖν ἑαυτὸν ἐθελήσας. ἔστι
[69, 3]   ὢν πολλοὺς μὲν καθεῖλε συχνοὺς  δὲ   καὶ ἀπώλεσε. βουλόμενος γὰρ πάντων
[69, 7]   καὶ λόγον αὐτῇ ἔδωκεν. ~ἔπραττε  δὲ   καὶ διὰ τοῦ βουλευτηρίου πάντα
[69, 7]   οἴνου· καὶ πλείονα ἐσιτεῖτο· πολλάκις  δὲ   καὶ δικάζων μεταξὺ τροφῆς μετελάμβανεν·
[69, 19]   ἐγὼ νομίζω, δεύτερος ἦν. ἔξεστι  δὲ   καὶ ἐξ ὀλιγιστῶν τεκμήρασθαι. τῷ
[69, 22]   ἐπὶ τῇ νόσῳ ὠδύρατο πολλὰ  δὲ   καὶ ἐπὶ τῇ οὐκ ἐξουσίᾳ,
[69, 14]   ἔπεμψεν, ὅπλων μὲν οὐδέν, ἄρχοντος  δὲ   καὶ ἐπιστάτου καὶ δικαίου καὶ
[69, 7]   εἰκόνας πολλοῖς μὲν ἀποθανοῦσι πολλοῖς  δὲ   καὶ ζῶσιν ἐς τὴν ἀγορὰν
[69, 10]   τῶν πρὸς ἀλλήλους διαφορῶν. ~ἐποίει  δὲ   καὶ θέατρα καὶ ἀγῶνας, περιπορευόμενος
[69, 8]   ἐν κεφαλαίῳ εἰπεῖν, προείρηκα· λέξω  δὲ   καὶ τὰ καθ´ ἕκαστον, ὅσα
[69, 6]   τιμὰς ἄλλαις ἄλλας διδούς. ~ἦγε  δὲ   καὶ τὸν δῆμον τῶν Ῥωμαίων
[69, 13]   Ῥωμαίους τὰ μὲν λάθρᾳ τὰ  δὲ   καὶ φανερῶς ἐνεδείκνυντο, πολλοί τε
[69, 15]   ὑπὸ τοῦ Οὐολογαίσου πεισθέντων, τὰ  δὲ   καὶ Φλάουιον Ἀρριανὸν τὸν τῆς
[69, 17]   ἐμοῦντα, Καίσαρα Ῥωμαίοις ἀπέδειξε, Σερουιανὸν  δὲ   καὶ Φοῦσκον τὸν ἔγγονον αὐτοῦ
[69, 2]   ὅμως διεβλήθη ἐς πολλά. Ἁδριανὸς  δέ,   καίτοι φιλανθρωπότατα ἄρξας, ὅμως διά
[69, 13]   κατακλείων, ἠδυνήθη βραδύτερον μὲν ἀκινδυνότερον  δὲ   κατατρῖψαι καὶ ἐκτρυχῶσαι καὶ ἐκκόψαι
[69, 5]   ἐπεκούρησε, ταῖς μὲν ὕδωρ ταῖς  δὲ   λιμένας σῖτόν τε καὶ ἔργα
[69, 22]   ῥήματος ἔννοιαν κομψευόμενος, ἀπεκάλει. ~Ἁδριανὸς  δὲ   μαγγανείαις μέν τισι καὶ γοητείαις
[69, 15]   ἕτερος δὲ ἐξ Ἀλανῶν (εἰσὶ  δὲ   Μασσαγέται) ἐκινήθη ὑπὸ Φαρασμάνου, καὶ
[69, 17]   αὐτοῦ βιάζεσθαι τοῦτο ποιῆσαι" ~ἀρξάμενος  δὲ   νοσεῖν (αἷμα γὰρ εἰώθει μὲν
[69, 18]   ἑσπερινῷ τῷ ὑγίαινε χρησάμενος. οἴκοι  δὲ   Τούρβων οὔποτε ἡμέρας, οὐδὲ
[69, 14]   καὶ πέντε ὀνομαστόταται κατεσκάφησαν, ἄνδρες  δὲ   ὀκτὼ καὶ πεντήκοντα μυριάδες ἐσφάγησαν
[69, 17]   τὸν μὲν ἐνενηκοντούτην ὄντα τὸν  δὲ   ὀκτωκαιδεκέτην. πρὶν δὲ ἀποσφαγῆναι,
[69, 2]   Συρίας Ἀντιοχείᾳ, ἧς ἦρχεν· ἐδόκει  δὲ   ὄναρ πρὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης
[69, 7]   καὶ τέταρτος πολλάκις ὠχεῖτο. ἐθήρα  δὲ   ὁσάκις ἐνεδέχετο, καὶ ἠρίστα ἄνευ
[69, 2]   ἐπ´ οὐδενὸς ἄλλου ἐπεποιήκει. ~ἦν  δέ,   ὅτε ἀνηγορεύθη αὐτοκράτωρ, Ἁδριανὸς ἐν
[69, 22]   καὶ φάρμακον καὶ ξίφος, ἐδίδου  δὲ   οὐδείς. ὡς δ´ οὖν οὐδεὶς
[69, 3]   μὲν ἐς τὸ δικαστήριον, εἶπε  δὲ   οὐδὲν ἄλλο ὅτι
[69, 10]   ἐμοῦ αἰτήσασα οὐδενὸς ἀπέτυχεν" τοῦτο  δὲ   οὐκ ἄλλως ἔλεγεν, ἀλλ´ ὅτι
[69, 21]   μετὰ ταῦτα αὐταρχήσοντας ἀποδεῖξαι. ἦν  δὲ   οὗτος Ἄννιος {ὁ} Μᾶρκος,
[69, 10]   Ῥώμης ἐχρήσατό ποτε αὐτῇ. τὴν  δὲ   πατρίδα καίπερ μεγάλα τιμήσας καὶ
[69, 23]   μὲν δύο καὶ ἑξήκοντα μῆνας  δὲ   πέντε καὶ ἡμέρας ἐννεακαίδεκα, καὶ
[69, 10]   τῇ ἀρχῇ προσηκόντων κατέλιπε. τῆς  δὲ   περὶ τὰς θήρας σπουδῆς αὐτοῦ
[69, 10]   με οὔτε συνεχώρει ἀντειπεῖν. οὕτω  δὲ   περὶ τὴν θήραν ἐπιδέξιος ἦν
[69, 12]   αὐτοῖς ὑπ´ ἐκείνων χρήσασθαι, ἐπεὶ  δὲ   πόρρω ἐγένετο, φανερῶς ἀπέστησαν. καὶ
[69, 23]   εἴκοσι καὶ μῆνας ἕνδεκα. ἐτάφη  δὲ   πρὸς αὐτῷ τῷ ποταμῷ, πρὸς
[69, 2]   ἐκφοβῆσαν αὐτὸν μήτε βλάψαν. ἔγραψε  δὲ   πρὸς τὴν βουλὴν Ἁδριανὸς
[69, 9]   μεθίστη, τὰ δὲ ἔπαυε, τὰ  δὲ   προσκαθίστατο, αὐτὸς πάντα ἁπλῶς, οὐχ
[69, 3]   καὶ τιμὴν δοῦναι δύναται, ῥήτορα  δέ   σε ποιῆσαι οὐ δύναται" καὶ
[69, 14]   καὶ τὰ στρατεύματα ὑγιαίνομεν" τὸν  δὲ   Σεουῆρον ἐς Βιθυνίαν ἔπεμψεν, ὅπλων
[69, 17]   τινα ἀποθανεῖν μὴ δύνασθαι. τὸν  δὲ   Σερουιανὸν τοῦτον Ἁδριανὸς καὶ τῆς
[69, 20]   ἀπ´ αὐτῆς καὶ ὑδρωπίασεν. ἐπεὶ  δὲ   συνέβη τὸν Λούκιον τὸν Κόμμοδον
[69, 12]   μὲν οὐδεμίαν τιμὴν ἔνειμεν ~ἐς  δὲ   τὰ Ἱεροσόλυμα πόλιν αὐτοῦ ἀντὶ
[69, 1]   κατ´ αὐτὸν ἐμεμαθήκει σαφῶς, ἔλεγε  δὲ   τά τε ἄλλα ὡς ἕκαστα,
[69, 8]   χωρὶς μὲν τοῖς ἀνδράσι χωρὶς  δὲ   ταῖς γυναιξὶ διέρριψε· καὶ γὰρ
[69, 7]   μηδένα συνακολουθοῦντά οἱ ἐνοχλοίη. ἐν  δὲ   ταῖς μήτε ἱεραῖς μήτε δημοσίοις
[69, 11]   μνῆμα αὐτοῦ διεφθαρμένον ἀνῳκοδόμησεν. ἐν  δὲ   τῇ Αἰγύπτῳ καὶ τὴν Ἀντινόου
[69, 15]   μὲν κατηγοροῦντός τινα Φαρασμάνου, τούτων  δὲ   τὴν εἰρήνην πιστουμένων, ἐς τὸ
[69, 16]   ἑτέρου τέλος τι μισθῶται. ἐς  δὲ   τὴν Ῥώμην ἐλθών, ἐπεὶ ἔν
[69, 11]   Ἑλλάδα ἐπώπτευσε τὰ μυστήρια. διὰ  δὲ   τῆς Ἰουδαίας μετὰ ταῦτα ἐς
[69, 20]   ἄφρονα πολλάκις δίδοσθαί τινι, παρὰ  δὲ   τῆς κρίσεως καὶ ἀρτιμελῆ καὶ
[69, 12]   διακινδυνεῦσαι πρὸς τοὺς Ῥωμαίους, τὰ  δὲ   τῆς χώρας ἐπίκαιρα κατελάμβανον καὶ
[69, 16]   αὐτὰς καὶ ἀνέγνω σφίσιν. ~Ἁδριανὸς  δὲ   τό τε Ὀλύμπιον τὸ ἐν
[69, 21]   ἐσποιήσασθαι τῷ Ἀντωνίνῳ ἐκέλευε, προετίμησε  δὲ   τὸν Οὐῆρον διά τε τὴν
[69, 2]   τι αὐτός ποτε ἀξιώσῃ. τὰ  δὲ   τοῦ Τραϊανοῦ ὀστᾶ ἐν τῷ
[69, 20]   νόμῳ δὲ ὑμεῖς ἐδώκατε. διαφέρει  δὲ   τοῦτο ἐκείνου, ὅτι τὸ μὲν
[69, 1]   ἵν´ ποίησις προεκφοιτήσοι. ἐδηλώθη  δὲ   τοῦτο καὶ ἐκ τῶν πρὸς
[69, 4]   ὡς καὶ ἐκείνῃ γεγεννημένον" ~Ἁδριανὸς  δὲ   τούτων μέν, καίπερ ἀχθεσθείς σφισιν,
[69, 20]   ἔδωκεν φύσις ποιήσασθαι, νόμῳ  δὲ   ὑμεῖς ἐδώκατε. διαφέρει δὲ τοῦτο
[69, 22]   τὰ μὲν ἀπειλῶν αὐτῷ τὰ  δὲ   ὑπισχνούμενος ἠνάγκασεν αὐτὸν ἐπαγγείλασθαι τὴν
[69, 1]   ~Ἁδριανὸς  δὲ   ὑπὸ μὲν Τραϊανοῦ οὐκ ἐσεποιήθη·
[69, 20]   ζήσας δὲ ἔτη ἑπτά" ~Ἁδριανὸς  δὲ   φθόῃ τε ἐκ τῆς πολλῆς
[69, 3]   Ἄφρου (οὕτω γὰρ ὠνομάζετο) φύσει  δὲ   φιλολόγος ἐν ἑκατέρᾳ τῇ γλώσσῃ·
[69, 5]   ὅσας οὐδεὶς ἄλλος αὐτοκράτωρ, πάσαις  δὲ   ὡς εἰπεῖν ἐπεκούρησε, ταῖς μὲν
[69, 18]   ὅτι τὸν ἔπαρχον ἑστῶτα ἀποθνήσκειν  δεῖ.   ~ὁ δὲ δὴ Σίμιλις ἡλικίᾳ
[69, 14]   ἀνεξερεύνητον ἦν) ὥστε πᾶσαν ὀλίγου  δεῖν   τὴν Ἰουδαίαν ἐρημωθῆναι, καθάπερ που
[69, 12]   οὔτ´ ὀλιγοχρόνιος ἐκινήθη. Ἰουδαῖοι γὰρ  δεινόν   τι ποιούμενοι τὸ ἀλλοφύλους τινὰς
[69, 3]   δὲ δὴ φθόνος αὐτοῦ  δεινότατος   ἐς πάντας τούς τινι προέχοντας
[69, 18]   ἔν τε τῇ στολῇ τῇ  δειπνίτιδι,   ὥσπερ εἶχεν, ἐς τὸ δικαστήριον
[69, 18]   φερόμενος, ἑσπέρας ποτὲ βαθείας ἀπὸ  δείπνου   οἴκαδε ἐπανιών, καὶ μαθὼν παρά
[69, 17]   συμποσίῳ τοῖς φίλοις ἵνα αὐτῷ  δέκα   ἄνδρας μοναρχεῖν δυναμένους ὀνομάσωσιν, εἶτ´
[69, 2]   ἐμπεσεῖν, ἔπειτα καὶ ἐπὶ τὴν  δεξιὰν   παρελθεῖν, μήτε ἐκφοβῆσαν αὐτὸν μήτε
[69, 5]   καὶ προνοίᾳ καὶ μεγαλοπρεπείᾳ καὶ  δεξιότητι,   καὶ τῷ μήτε τινὰ πόλεμον
[69, 17]   ὀλίγον ἐπισχὼν ἔφη ὅτι ἐννέα  δέομαι   μαθεῖν· τὸν γὰρ ἕνα, τοῦτ´
[69, 14]   καὶ φρονίμου καὶ ἀξίωμα ἔχοντος  δεομένην·   πάντα ἐν ἐκείνῳ ἦν.
[69, 6]   γυναικὸς παριόντος αὐτοῦ ὁδῷ τινι  δεομένης,   τὸ μὲν πρῶτον εἶπεν αὐτῇ
[69, 16]   ἀλλότριον δοῦλον ἐλευθερώσω, οὔτε τὸν  δεσπότην   αὐτοῦ βιάζεσθαι τοῦτο ποιῆσαι" ~ἀρξάμενος
[69, 14]   οὕτως ὥσθ´ ἡμᾶς καὶ ἐς  δεῦρο   ἀεὶ αὐτοῦ μνημονεύειν, τῇ δὲ
[69, 19]   πάνυ, ὥς γε ἐγὼ νομίζω,  δεύτερος   ἦν. ἔξεστι δὲ καὶ ἐξ
[69, 14]   ἀεὶ αὐτοῦ μνημονεύειν, τῇ δὲ  δὴ   βουλῇ καὶ τῷ κλήρῳ
[69, 20]   τῷ δαιμονίῳ, γίγνεται, τὸ δὲ  δὴ   ποιούμενον αὐθαίρετόν τις αὐτὸς ἑαυτῷ
[69, 19]   ἑστῶτα ἀποθνήσκειν δεῖ. ~ὁ δὲ  δὴ   Σίμιλις ἡλικίᾳ μὲν καὶ τάξει
[69, 5]   πολλοὶ πρότερον ἠπίσταντο. ~ᾐτιῶντο μὲν  δὴ   ταῦτά τε αὐτοῦ καὶ τὸ
[69, 2]   μήτε τότε μήτε ἄλλοτε τιμὴν  δή   τινα φέρον, οἷα εἰώθει γίγνεσθαι,
[69, 2]   αὐτῷ, οἱ δὲ ἐφ´ ἑτέροις  δή   τισιν ἐγκλήμασιν, οἷα μεγάλα δυνάμενοι
[69, 6]   ἔνειμε, καὶ προσέτι ἐκέλευσε τοῦτο  δὴ   τὸ τοῦ Δομιτιανοῦ κηρυχθῆναι σιωπήσατε"
[69, 13]   ἐπὶ τούτῳ τῆς οἰκουμένης, τότε  δὴ   τότε τοὺς κρατίστους τῶν στρατηγῶν
[69, 3]   τοὺς ἀνθρώπους ἔβλαπτεν, δὲ  δὴ   φθόνος αὐτοῦ δεινότατος ἐς πάντας
[69, 2]   οἱ μὲν ὡς ἐν θήρᾳ  δῆθεν   ἐπιβεβουλευκότες αὐτῷ, οἱ δὲ ἐφ´
[69, 5]   ἀφελέσθαι, καὶ πολλοῖς πολλά, καὶ  δήμοις   καὶ ἰδιώταις καὶ βουλευταῖς τε
[69, 6]   διδούς. ~ἦγε δὲ καὶ τὸν  δῆμον   τῶν Ῥωμαίων ἐμβριθῶς μᾶλλον
[69, 16]   ἔν τινι θέᾳ βοῶν  δῆμος   ἁρματηλάτην τινὰ ἐλευθερωθῆναι ἐδεῖτο, ἀντεῖπε
[69, 7]   ἄλλοθι πολλαχόθι, ἀπὸ βήματος, ὥστε  δημοσιεύεσθαι   τὰ γιγνόμενα. καὶ τοῖς ὑπάτοις
[69, 7]   δὲ ταῖς μήτε ἱεραῖς μήτε  δημοσίοις   ἡμέραις οἴκοι ἔμενε, καὶ οὐδένα
[69, 2]   μήτε τι ἔξω τῶν τῷ  δημοσίῳ   συμφερόντων ποιήσειν μήτε βουλευτήν τινα
[69, 8]   τῷ τε βασιλικῷ καὶ τῷ  δημοσίῳ   τῷ τῶν Ῥωμαίων, ἑκκαιδεκαετῆ ὁρίσας
[69, 23]   οὗτος ἐμισήθη μὲν ὑπὸ τοῦ  δήμου,   καίτοι τἆλλα ἄριστα αὐτῶν ἄρξας,
[69, 8]   τοῖς ἑαυτοῦ γενεθλίοις προῖκα τῷ  δήμῳ   τὴν θέαν ἀπένειμε καὶ θηρία
[69, 22]   ἐτελεύτησε, λέγων καὶ βοῶν τὸ  δημῶδες,   ὅτι πολλοὶ ἰατροὶ βασιλέα ἀπώλεσαν.
[69, 4]   ναοῦ τὸ διάγραμμα αὐτῷ πέμψας,  δι´   ἔνδειξιν ὅτι καὶ ἄνευ ἐκείνου
[69, 16]   μηδεὶς βουλευτὴς μήτ´ αὐτὸς μήτε  δι´   ἑτέρου τέλος τι μισθῶται. ἐς
[69, 22]   θήρας διά τε ἰσχὺν καὶ  δι´   εὐτολμίαν ἐκέχρητο, καὶ τὰ μὲν
[69, 10]   εἰ καὶ τὴν Πλωτῖναν ἀποθανοῦσαν,  δι´   ἧς ἔτυχε τῆς ἀρχῆς ἐρώσης
[69, 9]   τοῖς παραγγέλμασι πᾶν τὸ στρατιωτικὸν  δι´   ὅλης τῆς ἀρχῆς ἤσκησε καὶ
[69, 11]   τὴν Ἑλλάδα ἐπώπτευσε τὰ μυστήρια.  διὰ   δὲ τῆς Ἰουδαίας μετὰ ταῦτα
[69, 16]   ἁρματηλάτην τινὰ ἐλευθερωθῆναι ἐδεῖτο, ἀντεῖπε  διὰ   πινακίου γραφῆς, εἰπὼν ὅτι οὐ
[69, 8]   λεαίνας ἴσας πεσεῖν, καὶ δῶρα  διὰ   σφαιρίων καὶ ἐν τῷ θεάτρῳ
[69, 2]   βίου ἐπεποίητο, διεβλήθη, καὶ ὀλίγου  διὰ   ταῦτ´ οὐδὲ ἐς τοὺς ἥρωας
[69, 11]   γεγενῆσθαι καὶ τότε πρῶτον ἀναπεφηνέναι.  διὰ   ταῦτά τε οὖν ἐσκώπτετο, καὶ
[69, 22]   τοῦ ὑγροῦ, πάλιν δ´ αὐτοῦ  διὰ   ταχέος ἐπίμπλατο. ἐπεὶ οὖν πρὸς
[69, 22]   αἰχμαλώτῳ γενομένῳ πρὸς τὰς θήρας  διά   τε ἰσχὺν καὶ δι´ εὐτολμίαν
[69, 21]   ἐκέλευε, προετίμησε δὲ τὸν Οὐῆρον  διά   τε τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ
[69, 23]   καίτοι τἆλλα ἄριστα αὐτῶν ἄρξας,  διά   τε τοὺς πρώτους καὶ τοὺς
[69, 21]   τε τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ  διὰ   τὴν ἡλικίαν, καὶ ὅτι φύσιν
[69, 8]   καὶ διὰ τὸ γῆρας καὶ  διὰ   τὴν νόσον πιεῖν. ~Ἁδριανὸς δὲ
[69, 17]   εἰώθει μὲν αὐτῷ καὶ πρότερον  διὰ   τῆς ῥινὸς προχεῖσθαι, τότε δὲ
[69, 2]   δέ, καίτοι φιλανθρωπότατα ἄρξας, ὅμως  διά   τινας φόνους ἀρίστων ἀνδρῶν, οὓς
[69, 8]   καὶ τοῦ Ἁδριανοῦ κώνειον καὶ  διὰ   τὸ γῆρας καὶ διὰ τὴν
[69, 11]   οὕτω γε τὸν Ἀντίνοον, ἤτοι  διὰ   τὸν ἔρωτα αὐτοῦ ὅτι
[69, 7]   αὐτῇ ἔδωκεν. ~ἔπραττε δὲ καὶ  διὰ   τοῦ βουλευτηρίου πάντα τὰ μεγάλα
[69, 9]   σφίσι τῆς στρατείας εἶναι. καὶ  διὰ   τοῦτο καὶ μάλιστα ἐν εἰρήνῃ
[69, 7]   καὶ ἐν τοῖς συμποσίοις, καὶ  διὰ   τοῦτο καὶ τέταρτος πολλάκις ὠχεῖτο.
[69, 17]   ἐπλεόνασεν) ἀπεγνώσθη μὲν βιώσεσθαι, καὶ  διὰ   τοῦτο Κόμμοδον μὲν Λούκιον, καίτοι
[69, 20]   καὶ ἀρτίνουν πάντως αἱρεῖσθαι. καὶ  διὰ   τοῦτο πρότερον μὲν τὸν Λούκιον
[69, 1]   θάνατος τοῦ Τραϊανοῦ ἡμέρας τινὰς  διὰ   τοῦτο συνεκρύφθη ἵν´ ποίησις
[69, 23]   τῶν ἐπ´ αὐτοῦ πλεονασάντων καὶ  διὰ   τοῦτο τιμηθέντων, οὓς καὶ κολασθῆναι
[69, 3]   Ἡλιόδωρον, τὸν τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ  διαγαγόντα,   εἰπεῖν λέγεται ὅτι Καῖσαρ χρήματα
[69, 4]   τῆς τε Ῥώμης ναοῦ τὸ  διάγραμμα   αὐτῷ πέμψας, δι´ ἔνδειξιν ὅτι
[69, 22]   τε ἀκριβείας τῆς κατὰ τὴν  δίαιταν   ἀπέσχετο, καὶ ταῖς μὴ προσηκούσαις
[69, 9]   ὠφελοῖντο, σκληρᾷ τε πανταχοῦ τῇ  διαίτῃ   ἐχρῆτο, καὶ ἐβάδιζεν καὶ
[69, 9]   ἐπὶ σφᾶς αὐτοὺς ἐχρῶντο αὐτῷ  διαιτητῇ   τῶν πρὸς ἀλλήλους διαφορῶν. ~ἐποίει
[69, 12]   παρατάξει μὲν φανερᾷ οὐκ ἐτόλμων  διακινδυνεῦσαι   πρὸς τοὺς Ῥωμαίους, τὰ δὲ
[69, 19]   σε τῶν ἐπάρχων ἔξω ἑστηκότων  διαλέγεσθαι"   καὶ τὴν τῶν δορυφόρων ἀρχὴν
[69, 9]   ~Ἁδριανὸς δὲ ἄλλην ἀπ´ ἄλλης  διαπορευόμενος   ἐπαρχίαν, τάς τε χώρας καὶ
[69, 12]   ἀλλήλους ὑπὸ γῆν διαφοιτῶντες λανθάνωσι,  διατιτράντες   ἄνω τὰς ὑπογείους ὁδοὺς ἵνα
[69, 20]   ποιήσασθαι, νόμῳ δὲ ὑμεῖς ἐδώκατε.  διαφέρει   δὲ τοῦτο ἐκείνου, ὅτι τὸ
[69, 10]   ἔτυχε τῆς ἀρχῆς ἐρώσης αὐτοῦ,  διαφερόντως   ἐτίμησεν, ὡς καὶ ἐπὶ ἡμέρας
[69, 12]   καὶ παρ´ ἀλλήλους ὑπὸ γῆν  διαφοιτῶντες   λανθάνωσι, διατιτράντες ἄνω τὰς ὑπογείους
[69, 9]   αὐτῷ διαιτητῇ τῶν πρὸς ἀλλήλους  διαφορῶν.   ~ἐποίει δὲ καὶ θέατρα καὶ
[69, 3]   οὐδὲν ἄλλο ὅτι  διδάσκαλός   μου ὄναρ τῆς νυκτὸς ταύτης
[69, 20]   φύσεως ἀνάπηρον καὶ ἄφρονα πολλάκις  δίδοσθαί   τινι, παρὰ δὲ τῆς κρίσεως
[69, 5]   χρήματα καὶ τιμὰς ἄλλαις ἄλλας  διδούς.   ~ἦγε δὲ καὶ τὸν δῆμον
[69, 20]   ἀντ´ ἐκείνου αὐτοκράτορα ὑμῖν, ὃν  δίδωμι,   εὐγενῆ πρᾷον εὔεικτον φρόνιμον, μήθ´
[69, 18]   ἀλλ´ ὡς εἷς τῶν πολλῶν  διεβίω.   τά τε γὰρ ἄλλα καὶ
[69, 2]   αὐτῶν ἐκβῇ, προσεπαρασάμενος· ἀλλ´ ὅμως  διεβλήθη   ἐς πολλά. Ἁδριανὸς δέ, καίτοι
[69, 2]   τῇ τελευτῇ τοῦ βίου ἐπεποίητο,  διεβλήθη,   καὶ ὀλίγου διὰ ταῦτ´ οὐδὲ
[69, 9]   τὸ πλεῖστον πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους  διεγένετο·   τήν τε γὰρ παρασκευὴν αὐτοῦ
[69, 14]   σεβασμίοις οὗτοι ἄγουσιν, ἀπὸ ταὐτομάτου  διελύθη   τε καὶ συνέπεσε, καὶ λύκοι
[69, 9]   τὸν Ἴστρον μετὰ τῶν ὅπλων  διενήξαντο·   ὁρῶντες οἱ βάρβαροι τοὺς
[69, 8]   ἀνδράσι χωρὶς δὲ ταῖς γυναιξὶ  διέρριψε·   καὶ γὰρ καὶ λοῦσθαι χωρὶς
[69, 17]   μὴ δυνηθῇ" καὶ μέντοι καὶ  διετέλεσεν   Ἁδριανὸς ἐπὶ πλεῖστον νοσῶν, πολλάκις
[69, 18]   ἡμέραν πᾶσαν πρὸς τῷ βασιλείῳ  διέτριβε,   καὶ πολλάκις καὶ πρὸ μέσων
[69, 11]   τύμβου. καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ  διεφθαρμένον   ἀνῳκοδόμησεν. ἐν δὲ τῇ Αἰγύπτῳ
[69, 14]   ἐκείνῳ ἦν. καὶ μὲν  διήγαγε   καὶ διῴκησε καὶ τὰ ἴδια
[69, 19]   ἔτη τὰ λοιπὰ τοῦ βίου  διήγαγε,   καὶ ἐπί γε τὸ μνῆμα
[69, 12]   τοῦ θεοῦ τόπον ναὸν τῷ  Διὶ   ἕτερον ἀντεγείραντος πόλεμος οὔτε μικρὸς
[69, 18]   παρά τινος συνηγορήσειν ὑπέσχετο  δικάζειν   αὐτὸν ἤδη, ἔν τε τῇ
[69, 7]   καὶ τοῖς ὑπάτοις ἔστιν ὅτε  δικάζουσι   συνεγίγνετο, ἔν τε ταῖς ἱπποδρομίαις
[69, 7]   πλείονα ἐσιτεῖτο· πολλάκις δὲ καὶ  δικάζων   μεταξὺ τροφῆς μετελάμβανεν· ἔπειτα μετὰ
[69, 14]   ἄρχοντος δὲ καὶ ἐπιστάτου καὶ  δικαίου   καὶ φρονίμου καὶ ἀξίωμα ἔχοντος
[69, 18]   πρῶτα τῶν τότε Ῥωμαίων ἐν  δίκαις   φερόμενος, ἑσπέρας ποτὲ βαθείας ἀπὸ
[69, 3]   ἐν τῇ πατρίδι ἔχειν ἠξίου  δικάσασθαι,   ὑποτοπήσας καὶ ἐλαττωθήσεσθαι καὶ προσυβρισθήσεσθαι,
[69, 18]   δειπνίτιδι, ὥσπερ εἶχεν, ἐς τὸ  δικαστήριον   αὐτοῦ ἐσῆλθε καὶ ἠσπάσατο, οὔτι
[69, 3]   προσυβρισθήσεσθαι, ἐσῆλθε μὲν ἐς τὸ  δικαστήριον,   εἶπε δὲ οὐδὲν ἄλλο
[69, 14]   τούτῳ καὶ τῶν Ῥωμαίων ἀπώλοντο·  διὸ   καὶ Ἁδριανὸς γράφων πρὸς
[69, 16]   Ἰνδίας κομισθέντα ἀνέθηκε· τά τε  Διονύσια,   τὴν μεγίστην παρ´ αὐτοῖς ἀρχὴν
[69, 3]   Φαουωρῖνον τὸν Γαλάτην τόν τε  Διονύσιον   τὸν Μιλήσιον τοὺς σοφιστὰς καταλύειν
[69, 3]   βραχυτάτου τινὸς ἀξίους ὄντας· ὅτε  Διονύσιος   πρὸς τὸν Ἀουίδιον Ἡλιόδωρον, τὸν
[69, 14]   καὶ μὲν διήγαγε καὶ  διῴκησε   καὶ τὰ ἴδια καὶ τὰ
[69, 6]   ἐκέλευσε τοῦτο δὴ τὸ τοῦ  Δομιτιανοῦ   κηρυχθῆναι σιωπήσατε" οὐκ ἐλέχθη μὲν
[69, 20]   τὸ μὲν γεννώμενον, ὁποῖον ἂν  δόξῃ   τῷ δαιμονίῳ, γίγνεται, τὸ δὲ
[69, 2]   μεγάλα δυνάμενοι καὶ πλούτου καὶ  δόξης   εὖ ἥκοντες· ἐφ´ οἷς Ἁδριανὸς
[69, 19]   ἑστηκότων διαλέγεσθαι" καὶ τὴν τῶν  δορυφόρων   ἀρχὴν ἄκων τε ἔλαβε καὶ
[69, 18]   γεγονώς, εἴτ´ οὖν ἄρχων τῶν  δορυφόρων,   οὔτε τι ἁβρὸν οὔτε τι
[69, 16]   παρ´ ἐμοῦ αἰτεῖν ἵνα ἀλλότριον  δοῦλον   ἐλευθερώσω, οὔτε τὸν δεσπότην αὐτοῦ
[69, 3]   χρήματα μέν σοι καὶ τιμὴν  δοῦναι   δύναται, ῥήτορα δέ σε ποιῆσαι
[69, 10]   καὶ πολλὰ καὶ ὑπερήφανα αὐτῇ  δούς,   ὅμως οὐκ εἶδε. περὶ μέντοι
[69, 16]   καὶ αὐτὸς ἵδρυται, ἐξεποίησε, καὶ  δράκοντα   ἐς αὐτὸ ἀπὸ Ἰνδίας κομισθέντα
[69, 2]   δή τισιν ἐγκλήμασιν, οἷα μεγάλα  δυνάμενοι   καὶ πλούτου καὶ δόξης εὖ
[69, 20]   ὑπὸ γήρως ἀμελὲς ποιῆσαί τι  δυνάμενον,   ἠγμένον κατὰ τοὺς νόμους, ἡγεμονευκότα
[69, 22]   τοὺς ἄλλους ἔτι καὶ τότε  δυνάμενος·   καὶ τέλος τῆς τε ἀκριβείας
[69, 17]   ἵνα αὐτῷ δέκα ἄνδρας μοναρχεῖν  δυναμένους   ὀνομάσωσιν, εἶτ´ ὀλίγον ἐπισχὼν ἔφη
[69, 1]   φιλίας, πλησίον τε ὄντα καὶ  δύναμιν   πολλὴν ἔχοντα ἀπέδειξαν. γὰρ
[69, 17]   ἐστιν ἐπιθυμοῦντά τινα ἀποθανεῖν μὴ  δύνασθαι.   τὸν δὲ Σερουιανὸν τοῦτον Ἁδριανὸς
[69, 20]   φερόντων καὶ πᾶσιν αὐτοῖς καλῶς  δύνασθαι   χρήσασθαι. λέγω δὲ Αὐρήλιον Ἀντωνῖνον
[69, 4]   ἄνευ ἐκείνου μέγα ἔργον γίγνεσθαι  δύναται,   ἤρετο εἰ εὖ ἔχοι τὸ
[69, 3]   ῥήτορα δέ σε ποιῆσαι οὐ  δύναται"   καὶ Φαουωρῖνος μέλλων παρ´
[69, 3]   μέν σοι καὶ τιμὴν δοῦναι  δύναται,   ῥήτορα δέ σε ποιῆσαι οὐ
[69, 17]   εὔχομαι, ἵνα ἐπιθυμήσας ἀποθανεῖν μὴ  δυνηθῇ"   καὶ μέντοι καὶ διετέλεσεν Ἁδριανὸς
[69, 4]   τε καὶ ἐξελθεῖν ἐθελήσωσιν, οὐ  δυνηθήσονται"   ταῦτα γὰρ ἄντικρυς αὐτοῦ γράψαντος
[69, 23]   ἀπώλεσαν. ~ἔζησε δὲ ἔτη μὲν  δύο   καὶ ἑξήκοντα μῆνας δὲ πέντε
[69, 6]   καὶ ἐτίμησεν αὐτὸν ὅτι τὴν  δυσχέρειαν   τοῦ κελεύσματος οὐκ ἐξέφησεν. ἔφερε
[69, 8]   καὶ λεαίνας ἴσας πεσεῖν, καὶ  δῶρα   διὰ σφαιρίων καὶ ἐν τῷ
[69, 15]   ἔπειτα τῶν Ἀλανῶν τὰ μὲν  δώροις   ὑπὸ τοῦ Οὐολογαίσου πεισθέντων, τὰ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site MÉDITERRANÉES d'Agnès VINAS

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 9/05/2007