Alphabétiquement     [«   »]
δ´ 1
δαλοῦ 1
δάφνης 1
δὲ 52
δέ 2
δεῖ 1
δειλίας 1
Fréquences     [«    »]
27 μὲν
26 τοὺς
27 τῶν
52 δὲ
118 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CHRYSOSTOME, Sur Homère et sur Socrate (discours 55; traduction anglaise)

δὲ


Discours, par.
[55, 10]   περὶ ἀναιδείας καὶ βδελυρίας· ὁπότε  δὲ   ἀγνώμονα καὶ ὀργίλον, ἀγνωμοσύνης καὶ
[55, 10]   εἰσάγει, περὶ ἀλαζονείας λέγειν· ὁπότε  δὲ   ἀναίσχυντον καὶ βδελυρόν, περὶ ἀναιδείας
[55, 20]   δὲ διὰ τῶν αἰδοίων, τοῦτον  δὲ   διὰ τοῦ στόματος. (μὴ οὖν
[55, 20]   γαστρὸς δεῖ πληγέντα ἀποθανεῖν, τοῦτον  δὲ   διὰ τῶν αἰδοίων, τοῦτον δὲ
[55, 20]   διαλέγοιτο, ἀμνίων καὶ κωδίων· Λύκωνι  δὲ   δικῶν καὶ συκοφαντημάτων, Μένωνι δὲ
[55, 10]   αὐτὸν ὤνησε τὸ τάχος, ὅπως  δὲ   ἐβάμβαινεν ὑπὸ τοῦ δέους καὶ
[55, 10]   καὶ συνεκρότει τοὺς ὀδόντας, ὅπως  δὲ   ἔλεγε τοῖς πολεμίοις, οὐ μόνον
[55, 0]   Φερεκύδης λέγεται διδάσκαλος γενέσθαι, Πυθαγόρας  δὲ   Ἐμπεδοκλέους καὶ ἑτέρων, καὶ τῶν
[55, 20]   μὲν ἐν ῥάκεσιν ἦν, αὐτὸς  δὲ   ἐν πολυτελεῖ ἐσθῆτι καὶ ἔπινεν
[55, 10]   ἄλλως καὶ (φλυαρίαν ἡγοῦνται. Σωκράτης  δὲ   ἐνόμιζεν, ὁσάκις μὲν ἀλαζόνα ἄνθρωπον
[55, 20]   ὡς ἔνιοι τῶν νῦν· τελευτῶν  δὲ   ἐπεχείρει τοξεύειν, ἄπειρος ὢν τοξικῆς
[55, 15]   αὐτοῖς ἀπὸ τῆς στάσεως, ὕστερον  δὲ   ἐπιπλήττοντα τῷ Ἀγαμέμνονι ὡς ἁμαρτόντι
[55, 0]   ζητοῦντες αὐτοῦ τὸν διδάσκαλον· (Ἡράκλειτος  δὲ   ἔτι γενναιότερον αὐτὸς ἐξευρεῖν τὴν
[55, 0]   ὅστις καθ´ Ὅμηρον ἐγένετο, μηδὲν  δὲ   ἤκουσε τῶν Ὁμήρου ἐπῶν
[55, 15]   ὑπὲρ τὸ τεῖχος ἐλάσειν, ἕτοιμος  δὲ   ἦν ἐμβαλὼν εἰς τὴν θάλατταν
[55, 10]   φαυλότατα εἶναι τῶν Ὁμήρου· μόνους  δὲ   θαυμάζεις τοὺς λέοντας καὶ τοὺς
[55, 5]   ἐοικέναι κατὰ τὴν ποίησιν. Σωκράτης  δὲ   κατὰ τί σοι δοκεῖ Ὁμήρῳ
[55, 5]   μὲν διὰ τῆς ποιήσεως,  δὲ   καταλογάδην· περὶ ἀρετῆς ἀνθρώπων καὶ
[55, 10]   ὃν οὐδεὶς ᾔδει ἀφιγμένον) ταῦτα  δὲ   λέγων οὕτω σφόδρα ἐναργῶς οὐ
[55, 20]   βυρσέων ἐμέμνητο καὶ σκυτοτόμων. εἰ  δὲ   Λυσικλεῖ διαλέγοιτο, ἀμνίων καὶ κωδίων·
[55, 5]   ἐκεῖνος μὲν ἔπη ἐποίει, Στησίχορος  δὲ   μελοποιὸς ἦν. (Ναί· τοῦτό γε
[55, 5]   Ὁμήρου τὸν Σωκράτην καλεῖν, ζηλωτὴν  (δὲ   μόνον, οὐδέν μοι διοίσει. (Ἐμοὶ
[55, 20]   τὰ μὲν ἄλλ´ ἐῶ, ἑνὸς  δὲ   μόνου μνησθήσομαι, τοῦ Ἀντινόου. τοῦτον
[55, 0]   μὲν ἀγαλματοποιὸς Ἡγίου, Πολύγνωτος  δὲ   ζωγράφος καὶ ἀδελφὸς
[55, 5]   προσέχων ἀναλαμβάνει τὴν τέχνην. τὸ  δὲ   ὁρᾶν καὶ ξυνεῖναι οὐδέν ἐστι
[55, 5]   σοφώτατος Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων. τελευταῖον  δὲ   οὐδὲ τοὺς λόγους αὐτὸς κατέλιπε
[55, 10]   ποτὲ μὲν σπουδάζειν ὁμολογῶν, ποτὲ  δὲ   παίζειν προσποιούμενος, τούτου ἕνεκεν ἀνθρώπους
[55, 15]   φοβουμένων αὐτὸν τῶν βελῶν. (ὅταν  δὲ   περὶ Ἀσίου τοῦ Ὑρτάκου, ὅτι
[55, 15]   καὶ φιλοδοξίας δοκεῖ διαλέγεσθαι; ~ὅταν  δὲ   περὶ τοῦ Πανδάρου, ὡς συνέχεε
[55, 0]   μήτε ξυγγενόμενον μήτε ἰδόντα, τῆς  δὲ   ποιήσεως ξυνέντα τῆς Ὁμήρου καὶ
[55, 10]   φιλοσόφοις καὶ τοῖς πεπαιδευμένοις. οἱ  δὲ   πολλοὶ μάτην οἴονται τὰ τοιαῦτα
[55, 10]   τούτου ἕνεκεν ἀνθρώπους ὠφέλει· ἴσως  δὲ   προσέκρουσε (τοῖς μυθολόγοις καὶ τοῖς
[55, 5]   κατ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον· οὐδὲν  δὲ   πώποτε εἶπεν ὑπὲρ αὑτοῦ μέγα
[55, 0]   τοῦτο ἄδηλον τοῖς Ἕλλησιν.  δὲ   Σωκράτης ὅτι μὲν παῖς ὢν
[55, 20]   μὲν τῆς Πηνελόπης ἐρᾶν, ἐμίγνυτο  δὲ   ταῖς δούλαις ταῖς τοῦ Ὀδυσσέως
[55, 20]   καὶ ἀκαιρίας ἔοικεν ὑποτίθεσθαι; ~ἐν  δὲ   τῇ Ὀδυσσείᾳ τὰ μὲν ἄλλ´
[55, 5]   Ἰλιάδα καὶ τὴν Ὀδύσσειαν. Σωκράτης  δὲ   τὴν μὲν πατρίδα οὐχ οἷός
[55, 0]   τοῦ πατρὸς τέχνην ἀκηκόαμεν· τὸν  δὲ   τῆς σοφίας αὐτοῦ διδάσκαλον οὕτως
[55, 15]   πρᾶγμα ἐπιδεικνύντα ὡς ἐπικίνδυνον, ἅμα  δὲ   τὸν οἰωνὸν τὸν γενόμενον αὐτοῖς·
[55, 10]   τῶν ἵππων τῶν Ἀχιλλέως, ὅπως  δὲ   τοὺς πολεμίους ἀποφεύγειν δυνάμενος ἔστη
[55, 0]   ἐπιχειρεῖ ὅμοιον αὑτὸν ἀποφαίνειν. ταὐτὸ  δὲ   τοῦτο καὶ μαθητὴς ποιεῖν
[55, 15]   καὶ στρατηγίας καὶ μαντικῆς, πρὸς  δὲ   τούτοις καιροῦ καὶ ἀκαιρίας ἔοικεν
[55, 15]   (ἀλαζονείας τότε λέγειν φαίνεται; πάλιν  δὲ   τούτοις παρατιθεὶς Πολυδάμαντα κελεύοντα εὐλαβηθῆναι
[55, 5]   Σωκράτης τε καὶ Ὅμηρος. πρὸς  δὲ   τούτοις ὑπὲρ τῶν αὐτῶν ἐσπουδαζέτην
[55, 20]   πελέκεις Τηλέμαχος ξυνιείς. ὅμως  δὲ   τοῦτον καὶ ἀποθανόντα ἐποίησεν οὐκ
[55, 20]   δὲ δικῶν καὶ συκοφαντημάτων, Μένωνι  δὲ   τῷ Θετταλῷ περὶ ἐραστῶν καὶ
[55, 15]   ᾤετο ἀνέξεσθαι αὐτοῦ λέγοντος, σὺν  δὲ   τῷ οἰωνῷ τάχ´ ἂν πεῖσαι
[55, 0]   καὶ ἑτέρων, καὶ τῶν ἄλλων  δὲ   τῶν πλείστων ἔχομεν εἰπεῖν τοὺς
[55, 15]   γενομένης διεφθάρησαν οἱ πλείους·  δὲ   ὑπὸ τῶν ἵππων ἐπαιρόμενος καὶ
[55, 0]   ἄμφω τοῦ πατρὸς Ἀγλαοφῶντος, Πυθαγόρου  δὲ   Φερεκύδης λέγεται διδάσκαλος γενέσθαι, Πυθαγόρας
[55, 5]   γέγονεν οἷος οὐδεὶς ἄλλος· Σωκράτης  δὲ   φιλόσοφος. (Εἶεν· οὕτως μὲν οὐδὲ
[55, 20]   πρὸς Λῦσιν διαλέγοιτο, περὶ σωφροσύνης  δὲ   Χαρμίδῃ διαλεγόμενος.




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 20/12/2007