HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Démosthène, Sur les réformes publiques (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)

φ = 27 formes différentes pour 34 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Paragraphes

[0]   Ῥοδίων, ἐχθρός γ´ ὢν ἡμῖν, φαίη τις ἄν· ἀλλὰ μείζω χρὴ

[10]   παρεσκευάσθαι. Τί οὖν ταῦτα νῦν {φαίη τις ἄν} λέγω; ὅτι φημὶ

[10]   ἑνὸς τοῦ λέγοντος ἀεὶ μείζω φαίνεσθαι δεῖ, καὶ τῆς ἀξίας τῆς

[20]   ξένων πῶς; ἐκεῖνοι Μένωνι τῷ Φαρσαλίῳ δώδεκα μὲν τάλαντ´ ἀργυρίου δόντι

[20]   οὐδέποτ´, οἶμαι, δυνατὸν μικρὰ καὶ φαῦλα πράττοντας μέγα καὶ νεανικὸν φρόνημα

[10]   ὅταν ὑμεῖς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, φαύλως ἠγμένοι, πολλοὶ καὶ ἄποροι καὶ

[0]   τοὺς μὲν συμμάχους ἄγωσι καὶ φέρωσι, τοὺς δὲ πολεμίους μηδ´ ὁρῶσιν,

[0]   σφόδρ´ ἡμαρτηκέναι νομίσητε. ἐγὼ δέ φημι δεῖν (καί μοι μὴ θορυβήσητ´

[10]   {φαίη τις ἄν} λέγω; ὅτι φημὶ δεῖν ὑμᾶς, ἐπειδὴ τὸ μὲν

[0]   ᾖ. ἀλλ´ ἵν´ ἐκεῖς´ ἐπανέλθω, φημὶ δεῖν ὑμᾶς συντετάχθαι, καὶ τὴν

[10]   δῆμον καταλύεσθαι. ἐγὼ δὲ τί φημί; τὸν μὲν ὑφαιρούμενον θανάτου ποιεῖν

[0]   τῶν συμμάχων ὑπάρχει, λαμβάνειν ὑμᾶς φημὶ χρῆναι τὸ ἴσον ἕκαστον, τοὺς

[20]   νῦν δ´, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, φθόρους ἀνθρώπους οἰκοτρίβων οἰκότριβας, τιμὴν ὥσπερ

[10]   φοβερούς, ἐν δὲ τοῖς δικαστηρίοις φιλανθρώπους εἶναι. Εἰ δέ τῳ δοκῶ

[20]   οἷς ἔτι καὶ νῦν ἡμεῖς φιλοτιμούμεθα. καίτοι νομίζετ´ αὐτοὺς ταῦτα στῆσαι,

[0]   τοὺς ἐχθρούς, ἃ νῦν τοὺς φίλους, ποιῶσιν. χωρὶς δὲ τούτων πολλὰ

[30]   χρόνου πέπρακται, καὶ τοὺς μὲν φίλους τοὺς ὑπάρχοντας αἰσχρὸν προέσθαι, τοῖς

[30]   καλῶς· ἢ γὰρ οὐδεὶς ἐρεῖ φλαῦρον οὐδέν, ἢ οὐδὲν αὐτῷ πλέον

[30]   κωλύειν, μὴ ἐπιτρέπειν· ἃ πρὸς Φλειασίους, ὅτ´ ἐξέπεσον ἔναγχος, βοηθεῖν, μὴ

[10]   γὰρ ἐν μὲν τοῖς ὅπλοις φοβερούς, ἐν δὲ τοῖς δικαστηρίοις φιλανθρώπους

[10]   λέγει οὐδὲ παρρησιάζεται. ἐγὼ δὲ φράσω· ὅταν ὑμεῖς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,

[30]   (καί μοι μηδὲν ὀργισθῆτε) ἔλαττον φρονεῖν καὶ τὰ ὑμέτερ´ αὐτῶν ἀγαπᾶν

[20]   καλὰ πράττοντας μικρὸν καὶ ταπεινὸν φρονεῖν· ὁποῖ´ ἄττα γὰρ ἂν τἀπιτηδεύματα

[30]   τοιούτοις οὖσι συνῄδειν ὑμῖν, ἔλαττον φρονεῖν συνεβούλευον ἄν· ἐπειδὴ δ´ ἔστ´

[20]   μὲν ἐφ´ αὑτοῖς παρειστήκει μέγα φρονεῖν, ὑμῶν δ´, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,

[20]   ᾖ, τοιοῦτον ἀνάγκη καὶ τὸ φρόνημ´ ἔχειν. Σκέψασθε δ´ ἅ τις

[20]   φαῦλα πράττοντας μέγα καὶ νεανικὸν φρόνημα λαβεῖν, ὥσπερ οὐδὲ λαμπρὰ καὶ

[30]   Ἀθηναῖοι, αἰσχρὸν λιπεῖν τὴν τοῦ φρονήματος τάξιν, ἣν ὑμῖν οἱ πρόγονοι

[10]   μηδεὶς ὧν ἂν ὑμεῖς ψηφίσησθε φροντίζῃ, καὶ ταῦτα μηδεὶς λέγειν ἐθέλῃ

[0]   πρῶτον μὲν οἱ σύμμαχοι μὴ φρουραῖς, ἀλλὰ τῷ ταὐτὰ συμφέρειν ὑμῖν

[0]   τὴν δὲ ταῦτ´ ἐφορεύσουσαν καὶ φυλάξουσαν δύναμιν οὔτε κατεσκεύασθ´ οὔτε κατασκευάζεσθε,

[10]   τῇ ψήφῳ τὴν πολιτείαν ὑμᾶς φυλάττειν. ἐγὼ δ´ οἶδ´ ὅτι ταῦτα

[20]   ἐπελήλυθε πράττειν, οὐχ ὅτι τὰς φύσεις χείρους ἐστὲ τῶν προγόνων, ἀλλ´

[10]   προγόνους ἐπῄνεσεν, καὶ μετεωρίσας καὶ φυσήσας ὑμᾶς κατέβη. ἐγὼ δ´ εἰ

Paragraphes
[0]	Ῥοδίων, ἐχθρός γ´ ὢν ἡμῖν,	φαίη	τις ἄν· ἀλλὰ μείζω χρὴ
[10]	παρεσκευάσθαι. Τί οὖν ταῦτα νῦν	{φαίη	τις ἄν} λέγω; ὅτι φημὶ
[10]	ἑνὸς τοῦ λέγοντος ἀεὶ μείζω	φαίνεσθαι	δεῖ, καὶ τῆς ἀξίας τῆς
[20]	ξένων πῶς; ἐκεῖνοι Μένωνι τῷ	Φαρσαλίῳ	δώδεκα μὲν τάλαντ´ ἀργυρίου δόντι
[20]	οὐδέποτ´, οἶμαι, δυνατὸν μικρὰ καὶ	φαῦλα	πράττοντας μέγα καὶ νεανικὸν φρόνημα
[10]	ὅταν ὑμεῖς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	φαύλως	ἠγμένοι, πολλοὶ καὶ ἄποροι καὶ
[0]	τοὺς μὲν συμμάχους ἄγωσι καὶ	φέρωσι,	τοὺς δὲ πολεμίους μηδ´ ὁρῶσιν,
[0]	σφόδρ´ ἡμαρτηκέναι νομίσητε. ἐγὼ δέ	φημι	δεῖν (καί μοι μὴ θορυβήσητ´
[10]	{φαίη τις ἄν} λέγω; ὅτι	φημὶ	δεῖν ὑμᾶς, ἐπειδὴ τὸ μὲν
[0]	ᾖ. ἀλλ´ ἵν´ ἐκεῖς´ ἐπανέλθω,	φημὶ	δεῖν ὑμᾶς συντετάχθαι, καὶ τὴν
[10]	δῆμον καταλύεσθαι. ἐγὼ δὲ τί	φημί;	τὸν μὲν ὑφαιρούμενον θανάτου ποιεῖν
[0]	τῶν συμμάχων ὑπάρχει, λαμβάνειν ὑμᾶς	φημὶ	χρῆναι τὸ ἴσον ἕκαστον, τοὺς
[20]	νῦν δ´, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	φθόρους	ἀνθρώπους οἰκοτρίβων οἰκότριβας, τιμὴν ὥσπερ
[10]	φοβερούς, ἐν δὲ τοῖς δικαστηρίοις	φιλανθρώπους	εἶναι. Εἰ δέ τῳ δοκῶ
[20]	οἷς ἔτι καὶ νῦν ἡμεῖς	φιλοτιμούμεθα.	καίτοι νομίζετ´ αὐτοὺς ταῦτα στῆσαι,
[0]	τοὺς ἐχθρούς, ἃ νῦν τοὺς	φίλους,	ποιῶσιν. χωρὶς δὲ τούτων πολλὰ
[30]	χρόνου πέπρακται, καὶ τοὺς μὲν	φίλους	τοὺς ὑπάρχοντας αἰσχρὸν προέσθαι, τοῖς
[30]	καλῶς· ἢ γὰρ οὐδεὶς ἐρεῖ	φλαῦρον	οὐδέν, ἢ οὐδὲν αὐτῷ πλέον
[30]	κωλύειν, μὴ ἐπιτρέπειν· ἃ πρὸς	Φλειασίους,	ὅτ´ ἐξέπεσον ἔναγχος, βοηθεῖν, μὴ
[10]	γὰρ ἐν μὲν τοῖς ὅπλοις	φοβερούς,	ἐν δὲ τοῖς δικαστηρίοις φιλανθρώπους
[10]	λέγει οὐδὲ παρρησιάζεται. ἐγὼ δὲ	φράσω·	ὅταν ὑμεῖς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[30]	(καί μοι μηδὲν ὀργισθῆτε) ἔλαττον	φρονεῖν	καὶ τὰ ὑμέτερ´ αὐτῶν ἀγαπᾶν
[20]	καλὰ πράττοντας μικρὸν καὶ ταπεινὸν	φρονεῖν·	ὁποῖ´ ἄττα γὰρ ἂν τἀπιτηδεύματα
[30]	τοιούτοις οὖσι συνῄδειν ὑμῖν, ἔλαττον	φρονεῖν	συνεβούλευον ἄν· ἐπειδὴ δ´ ἔστ´
[20]	μὲν ἐφ´ αὑτοῖς παρειστήκει μέγα	φρονεῖν,	ὑμῶν δ´, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[20]	ᾖ, τοιοῦτον ἀνάγκη καὶ τὸ	φρόνημ´	ἔχειν. Σκέψασθε δ´ ἅ τις
[20]	φαῦλα πράττοντας μέγα καὶ νεανικὸν	φρόνημα	λαβεῖν, ὥσπερ οὐδὲ λαμπρὰ καὶ
[30]	Ἀθηναῖοι, αἰσχρὸν λιπεῖν τὴν τοῦ	φρονήματος	τάξιν, ἣν ὑμῖν οἱ πρόγονοι
[10]	μηδεὶς ὧν ἂν ὑμεῖς ψηφίσησθε	φροντίζῃ,	καὶ ταῦτα μηδεὶς λέγειν ἐθέλῃ
[0]	πρῶτον μὲν οἱ σύμμαχοι μὴ	φρουραῖς,	ἀλλὰ τῷ ταὐτὰ συμφέρειν ὑμῖν
[0]	τὴν δὲ ταῦτ´ ἐφορεύσουσαν καὶ	φυλάξουσαν	δύναμιν οὔτε κατεσκεύασθ´ οὔτε κατασκευάζεσθε,
[10]	τῇ ψήφῳ τὴν πολιτείαν ὑμᾶς	φυλάττειν.	ἐγὼ δ´ οἶδ´ ὅτι ταῦτα
[20]	ἐπελήλυθε πράττειν, οὐχ ὅτι τὰς	φύσεις	χείρους ἐστὲ τῶν προγόνων, ἀλλ´
[10]	προγόνους ἐπῄνεσεν, καὶ μετεωρίσας καὶ	φυσήσας	ὑμᾶς κατέβη. ἐγὼ δ´ εἰ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 11/09/2008