Alphabétiquement     [«   »]
τισιν 1
Τὸ 2
τό 3
τὸ 68
τοιαῦτα 1
τοίνυν 3
τοιοῦτον 1
Fréquences     [«    »]
50 δὲ
48 τὴν
45 τῶν
68 τὸ
89 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la jeunesse et de la vieillesse, de la vie et de la mort (texte complet)

τὸ


Chapitre
[3]   ζῴων εἴρηται (πρότερον· καὶ ὅτι  τὸ   αἷμα τοῖς ἐναίμοις ἐστὶ τελευταία
[3]   τὰ ζῷα διὰ τὸν ἐγκέφαλον)  τὸ   αἴτιον τούτων ἐν ἑτέροις εἴρηται
[2]   στῆθος͵ ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις  τὸ   ἀνάλογον͵ διήρθρωται δὲ μᾶλλον ἑτέροις
[3]   καὶ ἐν τοῖς ἀναίμοις ἀναγκαῖον  τὸ   ἀνάλογον τῇ καρδίᾳ γίνεσθαι πρῶτον.
[1]   ἡμῖν αἴσθησις͵ ὄπισθεν δὲ  τὸ   ἀντικείμενον) ἔτι δὲ διῃρημένου τοῦ
[1]   καὶ κάτω (πάντα γὰρ ἔχει  τὸ   ἄνω καὶ τὸ κάτω͵ ὥστε
[1]   τοῦτο τῶν ζῴων͵ τὸ ἔχειν  τὸ   ἄνω μόριον πρὸς τὸ τοῦ
[1]   οὖν ἀναγκαῖον ἓν εἶναι καὶ  τὸ   αὐτὸ τοῦτο τὸ μόριον͵ τῷ
[4]   ἂν ἀποτελοῖ τῶν μορίων ἑκάτερον  τὸ   αὑτοῦ ἔργον͵ τό τε κατεργαζόμενον
[5]   πυρί (τὸ μὲν γὰρ μαραίνεται͵  τὸ   δὲ διαμένει πλείω χρόνον) εἴρηται
[5]   μείζων φλὸξ πρὶν ἐπελθεῖν ἑτέραν͵  τὸ   δὲ πῦρ ἀεὶ διατελεῖ γινόμενον
[4]   κατεργαζόμενον τὴν ἐσχάτην τροφὴν καὶ  τὸ   δεκτικόν· πρὸς ἑκατέρῳ γὰρ αὐτῶν
[2]   οὐ πάσχει τῶν ζῴων διὰ  τὸ   εἶναι τὴν φύσιν αὐτῶν ὡς
[5]   ἀναθυμίασιν. Διόπερ οὐ μόνον μαραίνεται  τὸ   ἔλαττον παρὰ τὸ πλεῖον πῦρ͵
[5]   μὲν τῆς αἰτίας ταύτης͵ ὅτι  τὸ   ἐναντίον συμβαίνει τῷ ἐγκρυπτομένῳ καὶ
[1]   μάλιστα ὑπάρχει τοῦτο τῶν ζῴων͵  τὸ   ἔχειν τὸ ἄνω μόριον πρὸς
[3]   τόπον. Χωρὶς δὲ τούτων͵ εἰ  τὸ   ζῆν ἐν τούτῳ τῷ μορίῳ
[1]   ταὐτὸ τὸ ζῴῳ εἶναι καὶ  τὸ   ζῆν. Ἐπεὶ οὖν τῶν ἰδίων
[1]   τῶν ζῴων διὰ τοῦτο συμβαίνει  τὸ   ζῆν καὶ τὸ μὴ ζῆν.
[4]   μὲν ἄλλων μορίων ψυχομένων ὑπομένει  τὸ   ζῆν͵ τοῦ δ΄ ἐν ταύτῃ
[1]   δ΄ αἴσθησιν͵ τῷ δ΄ αἰσθάνεσθαι  τὸ   ζῷον πρὸς τὸ μὴ ζῷον
[4]   αὐλούς͵ χείρ. Εἴπερ οὖν  τὸ   ζῷον ὥρισται τῷ τὴν αἰσθητικὴν
[1]   καὶ ἕτερα· οὐ γὰρ ταὐτὸ  τὸ   ζῴῳ εἶναι καὶ τὸ ζῆν.
[6]   γῆς ὑγρὸν καταψύχειν͵ φθείρεται μαραινόμενον  τὸ   θερμόν͵ καὶ λέγεται σφακελίζειν καὶ
[5]   καταναλίσκει τὴν τροφὴν πολὺ συναθροιζόμενον  τὸ   θερμόν͵ καὶ φθάνει καταναλίσκον πρὶν
[5]   τοίνυν ὡς εἴπερ δεῖ σῴζεσθαι  τὸ   θερμόν (τοῦτο δ΄ ἀναγκαῖον͵ εἴπερ
[2]   πολλὰ διαιρούμενα δύναται ζῆν διὰ  τὸ   θρεπτικόν. Τὸ δὲ τοιοῦτον μόριον
[4]   πᾶσιν ἐκ τῶν δυνατῶν ποιοῦσαν  τὸ   κάλλιστον· ἐν τῷ μέσῳ δὲ
[1]   αἱ ῥίζαι τοῖς φυτοῖς καὶ  τὸ   καλούμενον στόμα τοῖς ζῴοις͵ δι΄
[1]   γὰρ ἔχει τὸ ἄνω καὶ  τὸ   κάτω͵ ὥστε καὶ τὰ φυτά)
[4]   ὥσπερ οἵ τ΄ αὐλοὶ καὶ  τὸ   κινοῦν τοὺς αὐλούς͵ χείρ.
[3]   χάριν ἐστί· δεῖ μὲν γὰρ  τὸ   κύριον πρὸς τὸ οὗ ἕνεκα
[4]   τὴν τροφὴν πάντα͵ μάλιστα δὲ  τὸ   κυριώτατον. Διὸ τῶν μὲν ἄλλων
[1]   καθ΄ προσαγορεύομεν αὐτὸ ζῷον·  τὸ   μὲν γὰρ ζῷον ζῷον
[5]   τῷ ἐγκρυπτομένῳ καὶ καταπνιγομένῳ πυρί  (τὸ   μὲν γὰρ μαραίνεται͵ τὸ δὲ
[3]   τῶν φυομένων͵ δ΄ ἀρχὴ  τὸ   μέσον αὐτῶν ἐστιν) ἔν τε
[2]   ζῇ μεθ΄ οὗπερ ἂν  τὸ   μέσον. Δῆλον δ΄ ἐπὶ τῶν
[3]   ὄντων πάντων͵ συμπέφυκεν καὶ  τὸ   μέσον ἔστιν ἑκατέρου τῶν μορίων͵
[5]   συμβαίνει͵ πλείονος ἀθροιζομένου θερμοῦ διὰ  τὸ   μὴ ἀναπνεῖν μηδὲ καταψύχεσθαι· ταχὺ
[2]   ταῦτα δ΄ οὐ δύναται διὰ  τὸ   μὴ ἔχειν ὄργανα πρὸς σωτηρίαν͵
[1]   τοῦτο συμβαίνει τὸ ζῆν καὶ  τὸ   μὴ ζῆν. Ἐπεὶ δὲ περὶ
[1]   δ΄ αἰσθάνεσθαι τὸ ζῷον πρὸς  τὸ   μὴ ζῷον διορίζομεν. Ἀριθμῷ μὲν
[5]   τε τῷ πέριξ ἀέρι πρὸς  τὸ   μὴ σβεννύναι͵ τῷ πλήθει τῆς
[1]   ἀναγκαῖον ἀεὶ κάτω τοῦτ΄ ἔχειν  τὸ   μόριον. Ἀνάλογον γάρ εἰσιν αἱ
[1]   εἶναι καὶ τὸ αὐτὸ τοῦτο  τὸ   μόριον͵ τῷ δ΄ εἶναι πλείω
[3]   μὲν γὰρ τὸ κύριον πρὸς  τὸ   οὗ ἕνεκα διατελεῖν͵ ἀλλ΄ οὐκ
[2]   πρὸς ταύτην τὴν ὑπηρεσίαν͵ οἷς  τὸ   πᾶν οἴσουσι κύτος͵ σκέλη τε
[3]   ἐν τούτῳ γὰρ ἀναγκαῖον εἶναι  τὸ   πάντων τῶν αἰσθητηρίων κοινὸν αἰσθητήριον.
[1]   αὐτὸ βλέποντες ἀλλ΄ οὐ πρὸς  τὸ   περιέχον ὅλον͵ κάτω δὲ καθ΄
[6]   λάβῃ τὴν πέψιν. Ἐὰν δὲ  τὸ   περιέχον ὑπερβάλλῃ ψυχρότητι διὰ τὴν
[1]   ὅλον͵ κάτω δὲ καθ΄  τὸ   περίττωμα ἀφίησι τὸ πρῶτον. Ἔχει
[2]   τὴν τροφήν͵ ἑνὸς δ΄  τὸ   περίττωμα προΐεται͵ τρίτου δὲ τοῦ
[5]   μόνον μαραίνεται τὸ ἔλαττον παρὰ  τὸ   πλεῖον πῦρ͵ ἀλλὰ καὶ αὐτὴ
[1]   καθ΄ τὸ περίττωμα ἀφίησι  τὸ   πρῶτον. Ἔχει δ΄ ἐναντίως τοῖς
[6]   εἰσιοῦσα͵ καθάπερ καὶ τοῖς ἀνθρώποις  τὸ   πρῶτον προσενεγκαμένοις͵ αἱ δὲ νηστεῖαι
[5]   χρόνον. δ΄ ἔγκρυψις σῴζει  τὸ   πῦρ· οὔτε γὰρ ἀποπνεῖν κωλύεται͵
[6]   συμβαίνῃ καύματα καὶ μὴ δύνηται  τὸ   σπώμενον ἐκ τῆς γῆς ὑγρὸν
[5]   Παράδειγμα δὲ τούτου λαβεῖν ἔστι  τὸ   συμβαῖνον ἐπὶ τῶν καταπνιγομένων ἀνθράκων·
[2]   τὰ διαιρούμενα αὐτῶν. Ἀλλὰ πρὸς  τὸ   σῴζεσθαι τὴν φύσιν͵ τὰ μὲν
[3]   φαμεν͵ δ΄ αἰσθητικόν͵ ταύτῃ  τὸ   σῶμα ζῷον εἶναι λέγομεν. Διὰ
[4]   δὲ τὰ μόρια καὶ πᾶν  τὸ   σῶμα τῶν ζῴων ἔχει τινὰ
[5]   ὥσπερ ποταμός͵ ἀλλὰ λανθάνει διὰ  τὸ   τάχος. Δῆλον τοίνυν ὡς εἴπερ
[3]   δὲ καρδία κυριωτάτη͵ καὶ  τὸ   τέλος ἐπιτίθησιν. Ὥστ΄ ἀνάγκη καὶ
[4]   ἐν ταύτῃ φθείρεται πάμπαν͵ διὰ  τὸ   τὴν ἀρχὴν ἐντεῦθεν τῆς θερμότητος
[1]   ἔχειν τὸ ἄνω μόριον πρὸς  τὸ   τοῦ παντὸς ἄνω͵ τοῖς δ΄
[2]   τοῦτο τά τε φυτὰ καὶ  τὸ   τῶν ἐντόμων γένος. Ἀνάγκη δὲ
[4]   τὸ χρώμενον καὶ χρῆται  τὸ   χρώμενον δεῖ διαφέρειν (ὥσπερ δὲ
[4]   μέσου χώρα ἄρχοντος (χώρα. Ἔτι  τὸ   χρώμενον καὶ χρῆται τὸ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 13/11/2009